Kleine Soenda eilanden 12: naar Bima

  Reis naar Bima.De omschrijving van dereisorganisatie verraadt hat al.Alleen de eerste zingaat over de reis naar Bima.Die reis is lang en erg heet.De bus heeft een koeling.Er komt koude lucht de bus invanaf de hoedenplank.Maar de warmte dievan de bodemplaatvan de bus komt, compenseert dit ruim.De rit naar Bima is 250 kilometerdoor heuvelachtig gebied.Vooral het deel nade vissersplaats is mooi.Dit vissersdorp ligt ongeveer100 kilometer van Sumbawa Besar af.Voor 2 uur (xe2x80x99s middags)wil de chauffeurvoorbij een moskee zijnin een bepaald dorp.Daar sluit men namelijk,tijdens het Vrijdaggebedde weg af.Dat halen we natuurlijk nietmaar het oponthoud duurt niet langer dan 15 minuten.We zijn vanochtendom 07:00 uur vertrokken,we lunchen om 14:30 uur.Mie goreng.Prima!Om 16:30 uur komen we aan in Bima.

Deze insekt op de bloem en de volgende kikker bewonen de vijver van het hotel.Lunchrestaurant.Onze chauffeur op dit deel van de reis.De vangst.Nieuwe kapperstechniek?De vader vroeg me deze kinderen op de foto te zetten.De weg is afgezet, even wachten dus.Oploopje bij het benzinestation.1, 2, 3, 4?Inmiddels loop ik wat achter met mijn dagboeknotities.We zijn inmiddels al op Flores (dag 12= 21 augustus)maar mijn verslag van dag 9 is nog niet af.Bima is ook erg warm maar ook stoffig.Het hotel is een xe2x80x98verzameling badkamers/koelkastenxe2x80x99.Iedere kamer is aan de binnenzijde volledig betegeld met witte tegels.De airco staat op 22 graden celcius en dat voelt aan als erg koud,als een koelkast.De kamers zijn erg klein maar het hotel ligt midden in de stad.De zogenaamde Pasar Malam (avondmarkt) valt mee qua grootte.We lopen aan het eind van de middag nog even over xe2x80x98het grote pleinxe2x80x99en een grote groep jonge mensen is daar druk in de weer.Een klein clubje (man of 10) volgt ons.We gaan naar een eetkraampje.Drinken daar wat terwijl de eigenaresse de kinderen wegstuurt.We eten de eerste avond bij een restaurant is de straat.Bijna de buren.Ze kunnen de drukte (18 gasten en 1 gids) die die avond binnenkomen niet aan.We bestellen Gado-Gado.In Nederland vaak een bijgerecht.Hier een maaltijdschotel.Alleen vandaag zonder de gebruikelijke rijst.Ik probeer nog twee keer rijst bij te bestellen maar tevergeefs.Later blijkt dat de rijstbestelling wel is genoteerd,maar de persoon waar ik mee afreken zegt gelijk:die heb je niet gehad, he?Inderdaad die had ik niet gehad. Lees verder

Kleine Soenda eilanden 11: ziek in Sumbawa Besar

Ik ben vanacht ziek geworden: diarree. Vanochtend met een aantal reisgenotennaar de stad Sumbawa Besar. Het is nationale feestdag in Indonesie. Men houdt appel en wij gaan er vanuit dat er wel wat te doen zal zijn in deze hoofdstad van het eiland. De winnaars van de marcheerwedstrijden komen naar het appel en daar wordt dan de vlag gehesen en houdt men toespraken. Men viert de onafhankelijkheid van Nederland.

Hoe we in de stad komen? We nemen een lijnbus of Bemo die langs komt.
Het geluk was met ons. Het hotel ligt aan het strand.
Om op de weg te komen moet je een beetje klimmen.
Ik hoorde verkeer maar liep achteraan in de groep.
De mensen vooraan hadden niet gelijk door dat het verkeer een bus was
maar hadden toch maar hun hand opgestoken.
De bus stopte, snel legde men een steen achter het wiel
zodat de bus blijft staan.
De bus nam ons mee naar het busstation.
Daar waren voldoende mensen die ons mee wilde nemen in een Bemo.
Dit is een busje op maat voor Indonesische passagiers.
Dus voor ons een laag dak en buiten kijken is moeilijk
(je zit met je hoofd tegen het dak, de ramen zijn te laag).
12 passagiers mogen er meerijden.12 van ons westerlingen zou niet lukken.
Met de 6 van onze groep en nog twee lokale mensen zit de Bemo wel vol.
De chauffeur heeft niet begrepen waar ons naar toe te brengen.
Een Engelssprekende vrouw helpt.
Er stappen 2 passagiers in: een jongen in schooluniform en een jonge vrouw.
Ze stappen op een plaats uit waar wij ook maar uitstappen.
Wat blijkt, we stappen uit bij de appelplaats waar de viering plaats vindt.
Eerst de vlag hijsen en dan het volkslied.

In werkelijkheid kwam er wat meer bij kijken maar samengevat was het dat wel.Kippen onder de bank in de bus.

Het appel.

Het grote moment, de vlag wordt gehesen.

Achteraf is opmerkelijk hoe weinig mensen er bij die appelplaats waren.
De genodigden waren oud militairen en politici.
In de stad was het meeste gesloten.
We zijn nog gaan zoeken naar het sultans paleis.
Dat paleis was volledig ontmanteld.
Alleen het geraamte stond er nog.
Het is wel een enorm gebouw.
Rond het middaguur zijn we terug naar het hotel gegaan
en hebben ons een middag rustig gehouden.
Tegen het eind van de dag heb zelfs ik nog even op het strand gelegen.
Maar wel onder de bomen!

Ik ken een Jos, leuke reclame voor hem.

Jalan betekent straan of weg. Wellicht is dit (JL Multatuli) de Multatuli-weg?

Restanten of skelet van het paleis van de sultan.In dit hotel was de stroomvoorziening en (mede daardoor) het eten problematisch. Het hotel ligt een eind van de stad. Te ver om even te gaan eten. Dat doe je dan in het hotel maar als er geen stroom is valt het niet mee.


Lees verder

Kleine Soenda eilanden 10: naar Sumbawa Besar



16/08/2006: Reis naar Sumbawa Besar.

De bus is gerepareerd.
Terwijl ik dit schrijf zitten we al op de ferry.
Achterom zien we de Rinjani,
voor ons wat kleine eilanden.
Maar zien wat de dag brengt.

Plan voor de dag:
– bus naar de ferry: 11/2 – 2 uur;
– ferry 2 uur
– bus naar het hotel 21/2 xe2x80x93 3 uur.



Ananassen.



Uitzicht op de Rinjani.




De veerboot.











Foto’s uit Indonesië

Je kijkt eens op het internet rond en soms
loop je tegen leuke vondsten aan.
Vandaag kwam ik op de site van de
Fotocollectie Dienst voor Legercontacten Indonesië

Daar vond ik de volgende foto’s en teksten:

Zoals vele andere bevolkingsgroepen in Indonesië
hebben ook de bewoners van het eiland Flores
een eigen stijl van huizen bouwen.
Deze typische huizen met hun hoge daken
vindt men in een kampong tussen de dorpen Endeh en Maoemer.

Fotonummer 4652

In plaats van het haar in een Kondeh zoals elders in Indonesië,
dragen de vrouwen het op het eiland Flores bovenop het hoofd.

Kondeh: het op ’t achterhoofd in ’n wrong verenigd haar,
dat echter nooit door ’n afzonderlijk lint of koord wordt samengehouden,
maar steeds in ’n lus of strik van ’t haar zelf hangt

Fotonummer 4653

De foto’s en aanvullende informatie vermelden niet wanneer de foto’s
gemaakt zijn, maar het is duidelijk dat dit tijdens
de koloniale tijd moet zijn geweest.
Mijn foto’s over dit gebied gaan de komende weken zichtbaar worden
op deze web log.

Kleine Soenda eilanden 09: Tetebatu (wevers en dansen)

In de autootjes naar het weversdorp.
Daar werd eerst een Indonesische maaltijd geserveerd.
Weer heerlijk!
Het eten is tot nog toe steeds erg lekker.
Dan volgt een ingekorte tocht door het dorp (tijdsgebrek) en gaan we naar de dansvoorstelling.





Het marcheren van de kinderen mag niet onbelicht blijven.
Op 17 augustus, over twee dagen, viert men in Indonesie
de bevrijding van Nederland.
In dat kader wordt er een wedstrijd gehouden in marcheren.
Op de dagen in aanloop van het feest, moet er veel geoefend worden.
De scholen vormen een belangrijke schakel in dit gebeuren.
Groepen van tussen 15-20 kinderen marcheren door de straat
onder leiding van een kind met een voetbalfluitje.
De leider bepaalt ritme, figuur ed.
De kinderen kijken allemaal bijzonder serieus,
sommige willen zwaaien naar ons maar worden gecorrigeerd.
Na de oefening is het ontspannener en wordt er veel gezwaaid en gelachen.





Zo kan het ook.



Garens kleuren.







Van de dans hebben we niet veel gezien.
Heel vaak is dit een genante vertoning.
Zo ook hier:
de gids kiest de voorstelling, de buitenlanders worden met muziek opgehaald,
krijgen een speciale plaats, worden gevraagd mee te dansen
en worden daarna ook weer uitgeleide gedaan.
Niet mijn ding.
We zijn over de hoofdstraat gewandeld.
Zijn op een rand van een brug gaan zitten en
Indonesie komt dan letterlijk naar je toe.
Mensen spreken je aan, willen op de foto ed.
Je kunt rustig de winkels en huizen bekijken, prima.









Tabak wegen.










Toeschouwers van de dans.

Kleine Soenda eilanden 08: Tetebatu (wandeling)

Tetebatu: rijstvelden en gamelan.Gamelan is de benaming voor zowel de muziekstijl,de muziekinstrumenten als de bespelersgroep ervan in Indonesië. Een gamelanorkest bestaat voornamelijk uit slaginstrumenten zoals drums, kulintangs, gongs en xylofoons, maar ook bijvoorbeeld fluiten. Vooral op Java en Bali is de gamelan heel populair. Het is kenmerkend voor Indonesische volksmuziek.De gamelan wordt als een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld beschouwd. De orkesten zorgen vaak voor de muzikale begeleiding van dans- en theatervoorstellingen. De naam gamelan is afgeleid van gamel, een Oud-Javaans woord voor handgreep of hamer,omdat de meeste instrumenten van een gamelanorkest slaginstrumenten zijn. De Indonesische term karawitan is de verzamelnaam voor zowel de Javaanse als de Balinese gamelanmuziek. Een gamelanorkest kan bestaan uit vijf tot veertig instrumenten,waaronder de rebab (tweesnarige luit), de suling (bamboefluit), de kendhang (houten trommel),de bonang, de gender en de gambang (xylofoon). Aldus Wikipedia.

Deze “vrije” dag kende een wel heel druk en intensief programma:
= een wandeling van 4 uur door de rijstvelden naar een waterval;
= een bezoek aan een weversdorp;
= een bezoek aan een danspartij;
= een bezoek aan pottenbakkers.

Het zou iets anders verlopen maar intensief was het zeker.

Lijst met wasgoed.


De wandeling begint om 08:00 uur.

Twee begeleiders van het hotel lopen met ons mee (of eigenlijk is het andersom,
wij volgen hen). Het wordt een prachtige wandeling tussen de tabak en rijst.
Maar ook steeds klimmen over hele smalle strookjes land (sawa-dijkjes).
Af en toe passeren we een huis of een groepje huizen.
Prachtige uitzichten op nog meer rijst, intelligente waterwerken,
alleen het geluid van het stromend water en de werkende mensen
in het velden om ons.

Links de rijst en rechts de tabak.

Zoek de boom.

Ingenieuze waterwerken.

Na verloop van tijd komen we aan bij de poort van het natuurpark waar de waterval in ligt.
Dat is dan nog 1,5 kilometer lopen.
Van de waterval lopen we dan weer terug.
De bus haalt ons op bij de ingang van het park.
De gids was vanochtend niet mee.
Hij ging kopietjes maken van de paspoorten, tickets en visuminformatie.

Alleen blijkt na het bezoek aan de waterval en het park met een prachtige verzameling bomen, dat de bus stuk is.

Vanille.

We gaan te voet terug terwijl men vervoer regelt dat ons tegemoet zal komen.
Nu, de wandeling die we nu maken is ook erg de moeite waard.
We lopen langs vele huizen en hun soms erg opgewonden waakhonden.
Er staan veel “kerststerren” in bloei.
Bij ons een “kleine” kamerplant, hier bijna een struik.
Soms wel 2 meter hoog.

Toegangspoort naar het park.

Kamerplant?

Enorme bladeren.

Enorme varen, doorsnede 4-5 meter.

Met 2 kleinere busjes worden we opgehaald en teruggebracht naar het hotel.
Daar krijgen we 15 minuten voor een douche.
Mijn overhemd (lange mouwen tegen de zon),boord tegen de zon in mijn hals,
is door en door nat.
Zo ook mijn broek.
Hoewel ik slechts 2 maal uitgegleden ben op de dijkjes,
is een knie vol met modder terwijl de ander groen is van het gras.
Mijn broek is nat vanaf de riem tot aan mijn bovenbenen (nat van het
zweet).Tijdens de wandeling heb ik 1 liter water en twee flesjes cola gedronken.

De waterval, het doel van de wandeling.

De gids eet ook wat.

Bladeren met een voet (dan worden de afmetingen duidelijker).

Tabak opladen.

Kamerplant, de Kerstster.

De hotelrekening.

Nog even alles doorrekenen. De was en excursie erbij.

Kleine Soenda eilanden 07: Lombok- Lingsar, Narmada, Tetebatu

Op dag 4 was Ali al begonnenom aan mij een t-shirt te verkopen. Nu heb ik er geen nodig maar het Gili-motief vond ik wel mooi. Dus op de ochtend van ons vertrek stond Ali op het strand voor het hotel om het t-shirt te verkopen. Gisteren XXXL, nu XL. Nog redelijk ruim voor mij. 150.000 RP was slechts de prijs voor mij (13.50 Euro). Na wat gesteggel heb ik gezegd dat ik er een wilde kopen voor 50.000 RP en dat het zijn keus was: verkopen voor 50.000 RP of niet. Na nogal wat heen en weergesteggel (mijn t-shirt dat ik aan had + 50.000 RP voor zijn t-shirt) werd het rustig. De boten arriveerden, we liepen het strand op en Ali kwam weer en wilde voor 50.000 verkopen (ik mocht het mijn medereizigers niet vertellen). Toen ik de waar controleerde op maat, het t-shirt opborg en hem 50.000 gaf, wilde hij natuurlijk toch meer. Niet deze keer. 50.000 RP is het dagloon van een palmsuikerbedrijf. Een heel bedrag.

Met spijt in het hart verlaten we het prachtige Gili Meno.

Vertrek van Gili Meno.

 






Onderweg naar Lingsar bezoeken we ook nog een markt.
Gedeeltelijk was het een overdekte markt.


Lange, groene bonen.






Hoezo warm?

Lingsar viel me wat tegen.
Hoewel het wel je verwachtingen scherp zet over wat je
op Lombok kunt verwachten.

Lingsar.













We bezochten een palmsuikerbedrijf en een dakpannenbedrijf.
Het palmsuikerbedrijf is een van de nevenactiviteiten van deze familie.
Ze hebben ook vee, verbouwen rijst en andere groente op het land.

Suikerpalm.


Vloeibare suikerdrank en bruine palmsuiker.

Het dakpannenbedrijf is meer een fabriek.







Drogerij voor tabaksbladeren.

Tabak.




Narmada had voor mij niet gehoeven.
Het is een tuin, een aantal jaren geleden aangelegd.
Het is een replica.
Niet echt heel bijzonder.
Het was er wel erg heet!

In de ochtend bleek dat een broek van L kapot was: 2 gaten.
Die hoeft/kan niet meer mee.
Gelijk gewisseld.

Kleine Soenda eilanden 06: Gili Meno, snorkelen

13/08/2006

Vandaag op snorkeltocht.
We gaan met 5 mensen in een boot snorkelen.
Er gaan twee begeleiders mee.



Gili meno; strand en uitzicht op Lombok.



Zullen we gaan lunchen?


Eerst gaan we naar de schildpadden.
De begeleiders en de organisatie zijn niet sterk in de informatievoorziening.
We gingen die dag naar meerdere snorkelplaatsen.
Elk met hun eigen kenmerk.




Bij de schildpadden plaats in het koraal grauw groen.
Je ziet de schildpadden als leek ook nauwelijks.
Schudkleuren.
Je ziet ze des te beter als ze bewegen.
We hebben drie grote schildpadden gezien.
Maar om ze te zien moesten we in een redelijk tempo
achter een van de begeleiders aanzwemmen.
Als je dan geen ervaren snorkellaar bent,
valt dat niet mee of lukt dat gewoon niet.
Maar de inspanning werd beloond.

De tweede sessie was Garden Coral, oftewel kleurrijke en vele verschillende vissen.



Gili Meno



De derde sessie was Garden Coral voor Gili Air
met grote schelpen (die zich sloten als de begeleider er water naar toe stuwde).

De vierde en laatste sessie was de Christmas Tree.
Een grote rots met daarop anemonen die bij aanraking xe2x80x98openxe2x80x99 gaan.




Uitzicht vanaf de lunchtafel.



Ik ben deze dag behoorlijk verbrand.
Met name de achterkant van mijn benen.
Zwemmen/snorkelen deden we met T-shirt aan,
maar je kunt moeilijk ook nog een broek aandoen.

Tussen sessie 3 en 4 hebben we gegeten op Gili Air.
De kok was wel even in de haven vis inkopen, dus duurde het allemaal even.




Gili Air.





Rekening voor een lunch met 5 personen.


xe2x80x99s Avonds zijn we rond het eiland gelopen.
Dat is goed te doen.



Indrukken van Gili Meno tijdens onze ‘rondwandeling’.













De steiger was toe aan onderhoud.





Kijk eens hoe mooi de zaadjes in de vrucht hangen.











Heerlijk gegeten bij de xe2x80x98havenxe2x80x99.
(Gili Meno kent niet echt een haven maar er is een deel van het strand
wat verder ontwikkeld is dan de rest van het eiland.
Zo loopt er een voetpad langs het strand.)
Daar staan xe2x80x98prieeltjesxe2x80x99 waar je aan tafel kunt aanliggen.
Heel romantisch, heerlijk aan zee, heel lekker eten.



Vreemd dat kroepoek bijna nooit op de kaart staat terwijl ze het bijna altijd hebben.
De kroepoek smaakt veel meer naar garnalen dan we in Nederland gewend zijn.
Gedurende de reis zal blijken dat de kroepoek ook in Indonesixc3xab
heel verschillend van kwaliteit kan zijn.
In het rijkere Bali en Lombok smaakt het vaak beter dan op Sumbawa of Flores.



Eindafrekening Gili Meno.

Kleine Soenda eilanden 05: Gili Meno

Vanochtend (op Bali) gewekt door een concert van hanen
en het kwetteren van vogels.
Laten we het ruisen van de golven niet vergeten.

 

We zijn inmiddels aangekomen
op Bali.

Monotoon geluid van de dieselmotoren,
de klotsende golven tegen de boot,
de deining.
Allemaal ingredixc3xabnten
om in slaap te vallen.
Wat me opvalt is dat zo veel
jonge mensen zo moe zijn op reis.
De meesten liggen te slapen
op de boot.

We zitten op de boot naar Lombok.
Het zal zoxe2x80x99n uur of 4,
misschien 5, duren.
Het is een grote ferry
met vrachtautoxe2x80x99s
en bussen aan boord.

Volgens mij
heb ik te veel spullen bij me.

We zouden naar Gili Air gaan.
Maar al even voor vertrek
had Shoestring ons al
laten weten dat dit gewijzigd was
in Gili Meno.




Inmiddels zijn we aangekomen op Gili Meno.
Gisteravond de briefing gehad.
Samen gegeten: Fish Sateh.

Het hotel is een groep huisjes.
Ze staan allemaal +/- 1 meter boven de grond.
Vanaf het strand loop je zo het hotel xe2x80x98binnenxe2x80x99.
Er is geen warm water maar dat stoort hier niet.
Het is hier warm.
Basic dus!



Dit is het bier dat er te koop is.




We kregen van onze gids bij de briefing een verklarend kookboek.



Padangbai vanaf de ferry.



Dit is een vergelijkbare boot als waar wij mee varen.





Lombok.








Vissers.



Het gaat niet met iedere ferry even goed..



De drukte bij het verlaten van de ferry.



Is dit de passagiersuitgang?



De boot naar Gili Meno.




Dit is het dorp vanwaaruit we vertrekken naar Gili Meno.



Lombok




Onze gids.




Gili Meno.



Aankomst op Gili Meno: het hotel.



De zon gaat onder aan de andere kant van het eiland,
de schemer en de gasten doen hun intrede.


Kleine Soenda eilanden 04: Bali

  11/08/2006

We zijn inmiddels aangekomen
op Bali.



Betaalbewijs visum.

De eerste indruk is positief.
We hebben een heel mooi hotel
in Padangbai.

We zitten terwijl ik dit schrijf
op het strand.
Morgen gelijk aan de slag.
Maar nu eerst een restaurant vinden
om dadelijk iets te eten.

(Het weer is heerlijk,
veel wind vanaf de zee. Geweldig!)








Bali is overwegend Hindoestaans.
Bloemen en bloemenoffers zie je dan ook overal.
Tijdens deze vakantie doen we verschillende eilanden aan.
Ieder met hun eigen godsdienst.
Zo zijn Lombok en Sumbawa Besar overwegend Islamitisch.
Flores is dan weer overwegend Christelijk.





We hebben lekker gegeten bij een tentje aan de zee,
recht tegenover de uitgang van het hotel Puri Rai
(het hotel is een groep huizen in de buurt van een zwembad,
wij hebben een kamer op de eerste verdieping en dus het bijbehorende uitzicht).



We bestellen alleen te veel:
2x Gado gado, 2x Bami goreng en 1 keer Fish Sateh.
Bij alles zat rijst en de gado gado was een heel gerecht,
niet een kleine portie zoals je dat vaak in Indonesische restaurants
in Nederland ziet.
Maar goed het is allemaal goed te betalen. Leergeld.



Ik viel uiteindelijk op het strand (bij een strandtent) zowat in slaap.
Valt niet mee zoxe2x80x99n jet lag.



Kleine Soenda eilanden 03

Gisteravond, hebben we buiten de deur gegeten omdat de eerste web log
klaar was over onze vakantie in Indonesie: de Kleine Soenda Eilanden
(en omdat het kooktechnisch ons zo beter uitkwam).

We wilden naar Singaradja in Breda en dachten dat reserveren niet nodig zou zijn.
Je kunt het al raden: door de regen op de fiets en vol.
Toen zijn we naar Restaurant Bali gefietst.
Wie schetst onze verbazing:

ZE HADDEN EEN NIEUWE KAART!

Niet dat er erg veel nieuwe gerechten op stonden,
maar de kaart was nieuw.
Slecht leesbaar overigens, maar nieuw.

Het eten was er zeker niet op achteruit gegaan
en, oh ja, ze hadden ook nieuwe business cards:


Kleine Soenda eilanden 02

  10/08/2006
Op mijn horologe is het 22:30 uur.
Nog 1 uur en dan landen we in
Kuala Lumpur.

Gisteravond gegeten bij
Segugio in Amsterdam. Prima.

Een mooie amuse,
een bolletje geitenkaas
met een blaadje mint.
Vooraf had ik een risotto
met geitenkaas en
een fijn gesneden witlof.
Mooie combinatie van smaken.
Als rosxc3xa9 hebben we een wijn
gedronken uit Sardinixc3xab
(ze hadden ook een rosxc3xa9
van Regaliali, uit Sicilixc3xab).
Alles bij elkaar een mooie wijnkaart.
Het hoofdgerecht was een kalfslende
(nou ja een stuk dan toch)
met salie.
Dat kruid heb ik nog niet vaak
bewust gegeten.



In het vliegtuig heeft iedereen zijn eigen schermpje.
Ik heb gekeken naar:
Mission Impossible III (Tom Cruise)
The Sentinel (Michael Douglas, Kiefer Sutherland en Kim Basinger)
Dirty Harry (Clint Eastwood)
Stukje Simply Red in Cuba (niet de moeite waard)
16 Blocks (Bruce Willis)

Daarnaast heb ik een deel van Tutu van Miles Davis beluisterd.

We moeten nog ver.

In Engeland zijn gisteren 24 hoofdzakelijk Britse Moslims gearresteerd
omdat ze plannen zouden hebben vliegtuigen op te blazen.
CNN bericht er constant over op de schermen hier op de luchthaven
in Kuala Lumpur (en in de rest van de wereld waarschijnlijk ook).


Kleine Soenda eilanden 01

  Ik ben al een tijd bezig
met het voorbereiden van
het reisverslag naar Indonesie,
Of beter gezegd naar de
Kleine Soenda eilanden.

De tekst die ik na de reis
bij de verslagen toevoeg,
zal steeds in cursief staan
Dat geldt dus ook voor deze
algemene inleiding.

Zoals wel vaker beginnen we
in Amsterdam.
Deze keer door te overnachten
in een hotel in het centrum.
Toen ik uit het raam keek
kon ik de volgende foto maken.



Test

  Dit is een test om te zien of wat ik graag wil ook kan. Hiernaast is de tekst te zien van de reisbeschrijving van het reisbureau. Hier moet straks mijn eigen reisverslag komen. Eens zien hoe dat oogt op mijn web log. Daarnaast moet de werkwijze ook prettig zijn. Ik gebruik nu verschillende tools om dit resultaat te bereiken. Dat kost straks een hele hoop werk. Dat is niet erg maar dan moet het resultaat er ook naar zijn.



 

Dit is een test om te zien of wat ik graag wil ook kan. Hiernaast is de tekst te zien van de reisbeschrijving van het reisbureau. 

Hier moet straks mijn eigen reisverslag komen. Eens zien hoe dat oogt op mijn web log.

Daarnaast moet de werkwijze ook prettig zijn. Ik gebruik nu verschillende tools om dit resultaat te bereiken. Dat kost straks een hele hoop werk. Dat is niet erg maar dan moet het resultaat er ook naar zijn.



 

Dit is een test om te zien of wat ik graag wil ook kan. Hiernaast is de tekst te zien van de reisbeschrijving van het reisbureau. 

Hier moets straks mijn eigen reisverslag komen. Eens zien hoe dat oogt op mijn web log.

Daarnaast moet de werkwijze ook prettig zijn. Ik gebruik nu verschillende tools om dit resultaat te bereiken. Dat kost straks een hele hoop werk. Dat is niet erg maar dan moet het resultaat er ook naar zijn.

 Nu eens een plaatje proberen: 

Kleine Soenda highlights III: onderwater

Nou ja, high lights.
Ik heb met een onderwatercamera foto’s gemaakt.
Een groot succes kan ik het niet noemen.
De eerste camera bleek bij de eerste duik al meteen kapot.
Natuurlijk kon er niets meer gebeuren met film.



De ontwikkelcentrale had het ook gezien.
Het kwam bij het Kruidvat natuurlijk niet op
dat hun camera het van het begin af aan niet had gedaan.



Maar goed, het onderwater fotograferen is nog niet zo eenvoudig.
Ook niet als de camera het wel doet.
Je snorkel vertekent het beeld namelijk.

De beste foto was die ik boven water maakte:
















De schittering van de zon in het water vind ik wel mooi.

Kleine Soenda highlights II

Een paar foto’s vroegen wat meer tijd dan ik gisteren had.
Vandaar dat ze vandaag volgen:



Dakversiering die informatie geeft over de clan die in dit huis woont.





Traditioneel houtsnijwerk.



Ochtenddauw op de flanken van de Kelimutu.