Voorjaar in de bol

Sommige mensen hebben het voorjaar al heel snel heel hoog zitten.
Zo ook bij ons thuis.
Nog maar wat beperkte zonnestralen en we storten ons er helemaal in.
Ook met eten.
Daarom deze week een heerlijke pastasalade met:
olijven, paprika, boontjes, salami, brood, enz.
Heel Italiaans.





.






Let op de slacouvert.





Tomaten

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.





Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.





Koreaans

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.



Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.





Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.






Dit is de rekening.





Schwarzbier

Onlangs nog werd Cafe de Beyerd voor de tweede maal
gekozen als Beste cafe van Nederland.
Dit uitstekende cafe heeft ook een Restaurant en een Brouwerij.
De brouwerij lanceerde op de ‘aandeelhoudersvergadering’ van maart
het nieuwste bier: Schwarzbier.





Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.






Het artikel op de website van BN/De Stem.






Ons eigen dividend.






In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.





Ti Kuan Yin

De thee van deze ochtend is Ti Kuan Yin,
Iron Goddess of Compassion (Ijzeren godin van medeleven/betrokkenheid).
Een Oolong thee uit de Chinese provincie Fujian.
De thee is vernoemd naar de bodhisattva Avalokitesvara.

Ik vind het gewoon een lekkere, zachte, groene thee.

De thee van vandaag is een Oolong

Vanochtend weer een Chinese thee: Oolong.

Volgens Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in. De term "oolong" betekent "zwarte draak" in het Chinees. "Oolong"-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.



Op de volgende fotoxe2x80x99s zijn eerst de zwarte draakjes te zien
en daarna de mooie kleur van de getrokken thee.





De zwarte draakjes.






Mooie kleur.





De thee van vandaag…..

Vanochtend drink ik een ‘Black Tea’ uit China.
Een nadere aanduiding zoals waar deze zwarte thee vandaan komt
zat er niet bij.
Maar dit is terecht een zwarte thee.
Zo gauw de thee in het water komt geeft hij een heel donkere kleur af.
In tegenstelling tot groene thee kun je deze thee ‘te sterk’ zetten.
Bij groene thee is me dat nog nooit gelukt.
Zo’n donkere thee, terwijl buiten de zon schijnt maar het erg koud lijkt,
is heerlijk. Straalt een heel warm gevoel uit.





Warm water verwarmd de theepot terwijl het theewater staat te koken.






De thee in het thee-ei.






Gelijk geeft de thee een heel donkere, warme theekleur af.






Heerlijk!





Niets beter bij snertweer dan….

SNERT





Het inmiddels bekende groene bakje met soep van mijn moeder.






Hij ziet er niet zo dik uit als de vorige keer.






En inderdaad blijkt dat meteen als de soep de pan in gaat.






Op het vuur.






Beetje peper erbij.






Serveren maar. Heerlijk! Dat vind je nergens.




China reisverslag / travelogue 21

Vervolgens terug gereden via het Olympisch dorp.
Ook hier was het druk.
Zelfs voor Chinese begrippen, zo begrijp ik van mijn gids.

’s Avonds 2 spiesen met elk 4 grote garnalen gegeten
bij de Dong Hua Men night market.
Allerlei lekkernijen inclusief schorpioenen
en kevers kunnen daar gegeten worden.
(Deze markt bleek ‘toevallig’ in het verlengde te liggen van de straat
waarin mijn hotel zich bevond.
Toevallig in de zin dat ik dit niet wist toen ik het hotel uitzocht
of toen in Beijing aankwam.)
Naast de vis, die je letterlijk met kop en staart op eet,
ook nog noedels gegeten.
Daar zaten balletjes in waarvan ik zelfs, na alle knoflook
die ik tot dan toe al gegeten had in China,
met zekerheid weet dat er nog veel meer knoflook in zat
dan ik hier al gewend was.
Heerlijk!

Dong Hua Men night market: 03/10/2009



De markt is, zoals een markt moet zijn, een drukte van jewelste. Deze foto is gemaakt vanaf de achterkant van de eetstalletjes. Op de voorgrond rechts een grote wok.



De uitstalling van het eten. Wanneer je je keuze aangeeft zal het bereid worden. Je moet het wel even eens worden over de prijs en bij mij ‘vergiste’ een verkoper zich waardoor hij verschillende dingen aan me wilde geven tegen een hogere prijs. Maar dat accepteer je gewoon niet. Het taalprobleem wordt natuurlijk gemakkelijk gebruikt als argument voor de ‘verwarring’. Om het geld hoef je het niet te laten. Het eten is er goedkoop en lekker.



De verschillende stalletjes specialiseren zich in bepaalde gerechten. Het kostte mij wat tijd om het systeem te doorgronden maar bij elke kraam is op de luifel te zien wat voor eten ze er serveren. Het staat er in het Chinees maar gelukkig staan er plaatjes bij.



Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alle gerechten herken. Maar je ziet zeesterren, garnalen, schorpioenen en nog veel meer.
Op Tripadvisor schreef een andere bezoeker zijn interpretatie
van de menukaart:

Engels:

Yes, yes, by all means come here and eat the scorpion, the sea star, the seahorse, the chicken hearts, the cow stomach, the shark, the silk worm, the centipede, the octopus tentacles on a stick and all that good stuff. It’s definitely worth an hour of your time one evening.

Nederlands:

Ja zeker, ga hier naar toe en eet de schorpioen, de zeester,
het zeepaardje, het kippenhart, koeienmaag, haai, de zijdeworm,
de duizendpoot, inktvistentakels, allemaal geregen op een stokje
en allemaal lekker.
Zonder twijfel een uur van je tijd waard.



Schorpioen (?)



Geen idee.




Mijn noedelgerecht voor de bereiding.


Cadeau





Green tea, Black tea, Oolong, Jasmine, Shui Hsien, Te Kuan Yen.





Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in.
De term “oolong” betekent “zwarte draak” in het Chinees.
“Oolong”-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.



Shui Hsien is an Oolong tea from Mount Wuyi, it has a heavy honey fragrance. Cheaper varieties are grown elsewhere in Fujian and have a burnt taste and are very popular with Chinese restaurants. The infused color is very dark brown showing that the tea is a very dark Oolong.


Een donkere Oolong thee met de smaak van honing.

Tie Guan Yin is an exquisite Oolong tea. The lightly oxidised (20-30%) leaf produces a magical, clear liquor with a pale golden tones and the leaf, after a few infusions, is a glorious emerald green.



Ook een Oolong thee met een magische kleur.

Geen zeekraal dus!





Bij nader inzien, zie ik nu ook wel dat het geen zeekraal was, maar melkdistel? Sonchus Oleracus of Sonchus Arvensis?


Het is dus geen zeekraal.
Maar wat dan wel.
Mijn collega kon met de Engelse omschrijving ‘bitter wild vegetable’
voor mij snel achterhalen dat het om een plant
met de Latijnse naam ‘Sonchus’ gaat.




Op het internet vond ik onder andere de volgende boektekst:


Food in China: a cultural and historical inquiry, Frederick J. Simoons. Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek.





Melkdistel xe2x80x93 Sow Thistle xe2x80x93 Sonchus

Deze distel behoort tot de kern van de plantensoorten van de Oude Wereld.
De meeste van deze soorten zijn onkruidachtigen.
Sonchus-soorten werden in verschillende delen van de wereld
gebruikt als voeding, medicijn of veevoer.
Sonchus Oleracus en Sonchus Arvensis worden in de literatuur
over China regelmatig genoemd als voedsel.

Vaak werden de groente verzameld in het wild.
Maar er zijn beschrijvingen uit de negentiende eeuw die aantonen
dat de Sonchus Arvensis in Beijing niet alleen in het wild
werd aangetroffen maar ook werd verbouwd.
De bladeren werden gegeten.

Het eten van deze soorten gaat terug tot op de oudheid en
hoewel het niet werd gezien als haut cuisine,
is er een artikel uit de Han dynastie die een beschrijving geeft
van een schotel met Sonchus en hondenvlees.

Tegelijk dient gezegd te worden dat er nog heel wat verwarring is.
Het woord dat men in China gebruikt voor Sonchus
wordt ook gebruikt om verschillende andere slasoorten aan te duiden.
Het woord voor xe2x80x98Bittere groentexe2x80x99 wordt bijvoorbeeld gebruikt
voor zowel Lactuca (sla), Cichorium (andijvie, cichorei en witlof)
en de Sonchus-soorten.

Deze wijheid komt uit het boek:
Food in China: a cultural and historical inquiry door Frederick J. Simoons.
(Ned: Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek)

Mijn collega vertelt me dat deze plant jaren geleden vooral voedsel
voor arme Chinezen was maar dat de laatste jaren
deze groente steeds vaker wordt gebruikt, zelfs trendy is.





Ruwe melkdistel. De bloem en de jonge plant lijken erg op een paardebloem (zelfde familie: Asteraceae).





China reisverslag / travelogue 14




De lunch: 03/10/2009

Op deze eerste volle dag in China ging de reis eerst naar een ander hotel,
toen naar de Chinese Muur en onderweg naar de Ming tombs
hadden we een heerlijke lunch.
Niet in een groot, luxe hotel.
Maar in een kleiner restaurant langs de kant van de weg.





Mijn gids (links) en de chauffeur (rechts).


De auto werd recht voor de deur geparkeerd.
Langs de kant stonden mensen fruit te verkopen.
We namen plaats aan een tafel onder een afdak
aan de achterzijde van het restaurant.
Om daar te komen liepen we eerst door een aantal ruimtes
waaronder een ruimte met aan een kant een aantal aquariums
en de keuken.
Zo had ik in een keer een goed beeld van hoe het er in een
Chinese keuken aan toe kan gaan.
Natuurlijk heb ik daar wat foto’s van:





Een deel van de levende visvoorraad.






In de keuken leest de kok de bestelling.






De ingredienten liggen klaar en er worden nog aanwijzingen gegeven.






De chauffeur was met dit restaurant bekend. Hij was dan ook de man die de vis voor onze lunch uitkoos. Dan volgt er een wild tafereel. De vis moet natuurlijk gedood worden alvorens hem te kunnen wegen. Ik denk niet dat de vis stress-vrij aan zijn eind gekomen is maar we mochten het allemaal zien en meemaken. De vis woog ongeveer 1.8 kilogram.






Gefrituurde peperbladen en zeekraal.


Tijdens het eten dat zowat gerecht voor gerecht op tafel komt
met tussen de gerechten kleinere en grotere tijdsintervallen,
schrijf ik op wat we eten.
Alleen dat is niet eenvoudig.
Ik zeg bijvoorbeeld zeekraal maar ben daar niet helemaal zeker van.
De directe Chinese vertaling van deze groente is ‘bitter wild vegetable’.
Ik zal mijn collega vragen of hij dan weet waarover het gaat.
Internet is nog niet zo wijd verspreid dat ik dat in het restaurant
kan gebruiken om te vertalen.
Niet erg want in eerste instantie gaat het natuurlijk om het eten.
Ik neem thee bij het eten.
En oh ja, roken is nog niet verboden tijdens een maaltijd in China.





Pig leg, varkenspoot, zou dat knoflook zijn daar bovenop?.






Corn wheat filled with vegetables, Gestoomd en gebakken broodje van maismeel gevuld met groente.






Wild pig meat, Wild zwijn of wild varkensvlees met wilde kastanjes.






Op de binnenplaats waar we aan zitten staat een boom en steekt de waterleiding uit de grond. Bij het kraantje is het heerlijk je handen wasen. Het weer is prima, een handdoek niet nodig. De boom heeft bijzondere vruchten.






Ze lijken mij nog het meest op Sharon’s / Kaki’s .






En dan het hoogtepunt van de maaltijd: vis met onder andere koriander en peper. Je eet stukken van de vis met je stokjes of je eet het met stukken brood. Die kun je heerlijk door de saus heenhalen.






Zoek de verschillen met de foto met de weegschaal.






De koriander lijkt me overduidelijk aanwezig. Heerlijk.






Zo ziet de tafel er dan uit na een tijd aan tafel te hebben gezetten. Mijn beide begeleiders houden zich even bezig met de restauranteigenaar. Rechtsonder mijn boekje en pen. De tekst over de maaltijd is maar kort. Ik heb in de taxi een paar minuten genomen om met steekwoorden indrukken vast te leggen.






Het fruit: verse dadels.


Die kennen wij hier in Europa bijna niet in deze vorm.
Ze zijn heerlijk.
Wij kennen eigenlijk alleen de gedroogde versie.
Die is ook lekker maar smaakt heel anders dan deze verse exemplaren.
De schil is een beetje hard.
Die heb ik niet opgegeten.
Van binnen zijn ze zoet en erg sappig.
De chauffeur koopt er wat voor zich zelf en voor mij.

Ik koop een paar kaki’s die men voor de deur verkoopt.
Die kaki’s eet men in China heel rijp.
De schil van de vrucht en zeker het vruchtvlees is dan heel zacht.
Kaki’s hebben dan de neiging van binnen donker of zelfs zwart te worden.
Niet lekker.
Ik heb echt moeten zoeken voor een paar stevige exemplaren.
Als een kaki helemaal rijp is vind ik hem niet zo lekker.
Maar geen probleem, alles is mogelijk.