Ter gelegenheid van Koninginnedag hebben we besloten
om gisteravond asperges te eten.
Vorige week zondag hebben we de eerste van dit jaar geproefd,
nu wilde we ze weer eens thuis proeven.
We bereiden ze zo eenvoudig mogelijk:
= we koken eieren voor een eiersalade (eieren, zout en peper en peterselie),
= we koken aardappelen,
= we koken asperges,
= we serveren er een paar soorten ham bij,
= en voor de liefhebber gerookte zalm.
Bij de aardappelen serveren we pesto.
Als iemand mayonaise en/of nootmuskaat wil dan kan dat natuurlijk.
Voor wie dat wil een glaasje Pinot Blanc uit de Elzas.
Het was heerlijk!

De asperges.

Het koken van de eieren.

De tafel dekken met van boven naar beneden de ham, de eiersalade, de zalm en de pesto. De aardappelen en de asperges staan nog op het vuur.

Na afloop was er niets meer over!.

Volgens sommige zal het er geen weer voor zijn vandaag.
Ik help het hen hopen.
Maar als ontbijt smaakte het me prima!
Mijn moeder stond weer in voor de bereiding.

Zo uit de koelkast.

In de pan.

En in de soepkom.

Sommige mensen hebben het voorjaar al heel snel heel hoog zitten.
Zo ook bij ons thuis.
Nog maar wat beperkte zonnestralen en we storten ons er helemaal in.
Ook met eten.
Daarom deze week een heerlijke pastasalade met:
olijven, paprika, boontjes, salami, brood, enz.
Heel Italiaans.

.

Let op de slacouvert.

Dan weet je dat ook weer.
Vanochtend drink ik Shui Hsien.

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.

Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.

Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.

Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.

Dit is de rekening.

De thee van deze ochtend is Ti Kuan Yin,
Iron Goddess of Compassion (Ijzeren godin van medeleven/betrokkenheid).
Een Oolong thee uit de Chinese provincie Fujian.
De thee is vernoemd naar de bodhisattva Avalokitesvara.

Ik vind het gewoon een lekkere, zachte, groene thee.

Vanochtend weer een Chinese thee: Oolong.

Volgens Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in. De term "oolong" betekent "zwarte draak" in het Chinees. "Oolong"-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.

Op de volgende fotoxe2x80x99s zijn eerst de zwarte draakjes te zien
en daarna de mooie kleur van de getrokken thee.

De zwarte draakjes.

Mooie kleur.

SNERT

Het inmiddels bekende groene bakje met soep van mijn moeder.

Hij ziet er niet zo dik uit als de vorige keer.

En inderdaad blijkt dat meteen als de soep de pan in gaat.

Op het vuur.

Beetje peper erbij.

Serveren maar. Heerlijk! Dat vind je nergens.

Het is niet mijn normaal ontbijt. Meestal eet ik niets. Maar deze pruimen vallen niet tegen. Beetje een vreemde tijd voor pruimen maar toch. Heel sappig!

Dat krijg je ervan als je thee maakt met een thee-ei.

Door mijn moeder gemaakt, nog in de ‘verpakking’.

De soep ruikt gelijk heerlijk.

Even opwarmen.

Een carnavalsdag zonder een dergelijke bodem kan niet.

En dan serveren en genieten.

Mijn eerste glas Shui Hsien met een heerlijke geur.

Het strijdtoneel met de Jura aan de rechterkant.

De ontkalkingstabletten bruisen.

Het proces in volle gang.