Categorie archief: China

China reisverslag / travelogue 73

Posted on by

Onlangs plaatste ik onderstaande foto.
Ik had er niets achter gezocht.
Gewoon, drie mooie beeldjes, gefotografeerd in een museum in Shenyang.
Maar mijn Chinese collega wees me er op dat er meer achter zit.
Dit trio komt vaak voor in China in allerlei vormen.


Shou, Lu en Fu.

Zo gewoon zijn de beeldjes niet.
Natuurlijk ze zijn mooi.
Maar ze hebben ook een bijzondere betekenis:

Wikipedia

Fu Lu Shou zijn de drie Chinese geluksgoden.
Hun beelden en afbeeldingen staan in bijna elk niet-Christelijk Han-Chinees gezin. Overzeese Chinezen kopen de beelden in China of in een Chinese toko. Vaak delen Chinese toko’s omstreeks kerst kalenders met een grote afbeelding van deze drie goden.

De verering van deze drie goden dateert uit de Ming-dynastie.

De drie goden:
Fu Xing staat voor geluk,
Lu Xing staat voor voorspoed en verbetering,
Shou Xing staat voor lang leven.

Shou is herkenbaar aan zijn grote hoofd en staf.
Vaak wordt hij vergezeld door een hert.

Lu is herkenbaar aan de ruyi-scepter die hij bij zich heeft.

Fu is herkenbaar door het kind / de kinderen
en de papierrol die hij bij zich heeft.

China reisverslag / travelogue 72

Posted on by

Na de lunch gaat de tour verder.
Nu is er een andere tolk geregeld.
Het betreft een student of iemand die tijdens zijn studie
in het Westen is geweest.
Zijn Engels is niet heel erg goed maar ik kan me redden.
De geschiedenis van Noord China is zeer bewogen.
Ook in de afgelopen eeuw.
Het huis dat ik ga bezoeken was het huis van achtereenvolgens
Zhang Zuolin en Zhang Xueliang.
Twee warlords in de woelige eerste helft van de twintigste eeuw.

Als je er meer van wilt weten lees dan mijn serie
over Shenyang 1914 – 1934 er nog maar eens op na.

Dit deel van de middag begin met een bezoek aan dit stoere standbeeld. Gezien de jaartallen op de sokkel van het beeld gaat het hier om Zhang Xueliang (Ik controleer dit nog even met mijn Chinese collega).

Wikipedia

Zhang XueliangZhang Xueliang (Haicheng, 3 juni 1901 – Honolulu (Hawaxc3xaf), 14 oktober 2001) was een Chinees staatsman, bijgenaamd de Jonge Maarschalk. Zhang Xueliang volgde in 1928 zijn vermoorde vader, Zhang Zuolin, de Oude Maarschalk, op als krijgsheer en gouverneur van Mantsjoerije, een semi-autonome regio. Aanvankelijk was hij een tegenstander van generalissimo Chiang Kai-shek, maar later verzoende hij zich met hem.

In 1931 werd Zhang opperbevelhebber van het zgn. Anticommunistische Leger. Na gesprekken met Zhou Enlai en andere communisten raakte hij ervan overtuigd dat er een Verenigd Front moest worden gevormd tussen de nationalisten van Chiang en de communisten van Mao Zedong. Op 12 december 1936 nam Zhang Chiang Kai-shek en generaal Yang Hu-cheng gevangen in Xi’an, om hen te dwingen samen te werken met de CCP in een Verenigd Front. De gesprekken bleken vruchteloos en Zhang liet Chiang en generaal Yang enige tijd later weer vrij.

Chiang liet daarop maarschalk Zhang Xueliang arresteren en stelde hem onder huisarrest. In 1949 werd hij – nog steeds als gevangene van Chiang – naar Taiwan overgebracht. Zijn bewegingsvrijheid was zeer beperkt, maar hij kon wel restaurants, bioscopen en de kerk bezoeken. De enige persoon met wie hij in die tijd in contact stond was zijn levensgezellin, Zhao Si. Na de dood van Jiang Jingguo, de zoon van Chiang Kai-shek (het verschil in familienaam komt door de verschillende transcripties) in 1990, kwam Zhang Xueliang vrij. Hij emigreerde in de jaren negentig naar Hawai en vestigde zich te Honolulu. Hij kreeg talrijke verzoeken om China te bezoeken. Omdat Zhang vasthield aan zijn politieke neutraliteit ten opzichte van zowel de communisten als de nationalisten ging hij hier niet op in.

Zonder ooit nog een voet in China te hebben gezet overleed hij op 100-jarige leeftijd te Honolulu aan een longontsteking.

 

Profile of opening zone of Marshal Zhang’s Mansion.Marshal Zhang’s Mansion, built in 1914, covers 53,000 sq.m, is composed of such four building parts in different architectural styles as central court, eastern court, western court and outside court. Which was the official mansion and private residence of Zhang Zuolin, the last chief of Beiyang Government, and of the great patriot General Zhang Xueliang.
Marshal Zhang’s Mansion is an excellent architectural complex in modern history of China and national key cultural relic protection unit. The following parts of it has been formally opened to outside world: courtyard house, Daqing Building, Xiaoqing Building, Zhao Yidi’s Fromer Residence, and Bianye Bank (present Shenyang Financial Museum). Shenyang Financial Museum as an important integral part of Marshal Zhang’s Mansion has restored on emphasis business hall, president office, overground and underground treasury of former Bianye Bank and other places, which vividly reappears the original historic appearance of both Zhang Zuolin and Zhang Xueliang’s private bank.

Het Engels is een beetje behelpen.
Ik vermoed dat er zoiets staat als:
Overzicht van de openbare gebouwen van Maarschalk Zhangs huis.

Maarschalk Zhangs verblijfplaats, gebouwd in 1914,
is 53.000 vierkante meter groot
en bestaat uit vier, van architectuur verschillende delen
zoals de centrale hof, het oostelijke hof, het westelijke hof
en het buitenhof.
Dit was het officiele adres en de prive residentie
van Zhang Zuolin, de laatste heerser van de Beiyang regering
en van de grote patriot Generaal Zhang Xueliang.

Maarschalk Zhangs woning is een bijzonder architectonisch complex
in de moderne geschiedenis van China
en een beschermd cultureel erfgoed van nationaal belang.
Formeel zijn de volgende onderdelen open voor het publiek:
het courtyard huis, het Daqing gebouw, het Xiaoqing gebouw,
de residentie van Zhao Yidi (de vrouw van Zhang Xueliang)
en de Bianye bank (het huidige Shenyang Financieel Museum).
Het Shenyang Financieel Museum, integraal onderdeel
van Maarschalks Zhangs residentie,
is gerestaureerd met de nadruk op de zakenhal,
het kantoor van de president en de ondergrondse en bovengrondse kluis
van de voormalige bank.
Alles gericht om de sfeer weer te geven uit de tijd van de privebank
van Zhang Zuolin en Zhang Zueliang.

Die bank was van groot belang.
Als je een warlord bent, zul je middelen moeten hebben
om je leger te betalen, de indsustrie draaiende te houden enz.
Dus los van belastingen heffen zul je ook een goed
financieel beheer moeten kunnen voeren.
Een bank is dan wel zo handig.

De staat van het gebouw is uitstekend. Daar zal recent wel het een en ander aan gebeurd zijn.

Prachtige schilderingen op traditionele houtconstructies.

Ik ben gek op deuren.

En zeker als de deuren zo mooi zijn als hier.

Heel mooi zo’n achthoekige doorgang.

Reconstructie van een administratieve afdeling uit de tijd voor de electronische computers.

De Maarschalk zelf.

 

China reisverslag / travelogue 71

Posted on by

De hele dag op pad met de moeder van mijn collega in Shenyang.
Ze spreekt geen Engels en ik geen Chinees.
Toch is het nu tijd om te gaan eten.
Een fantastische dag met interessant eten.




Terwijl we het Shenyang Imperial Palace uitlopen nogmaals een blik op een traditionele stadspoort (herbouwd) en een moderne kantorenkolos.





Men is in China erg goed in het bouwen van decors. Enorme afbeeldingen, muren met videoschermen enz om de minder mooie kanten van een stad op te leuken.





Zo heeft deze mall/supermarkt de muur van de Keizerlijke Stad in Beijing nagebouwd. Inclusief het portret van Mao.





Binnen is het druk! Men verkoopt er van alles. Onder andere deze levende krabben.





Later zal blijken dat ze prima smaken.





De foto is niet mooi, Bewogen. Maar het geeft een klein beetje een idee van de enorme food court waar we naar toe gingen. Een enorme rechthoekige ruimte met langs de kant restaurants. Specialisten in Koreaans eten, specialisten in noodles, specialisten in…… Verzin het en het was er.





Hier wordt heerlijke inktvis bereid.





Prachtig om te zien toch. Heerlijk om te etem!.





De moeder van mijn collega geeft aan dat ik moet gaan zitten dus ik schuif aan bij een aantal mensen. De moeder van mijn collega regelt dan het eten en tegelijkertijd gezelschap voor mij. Ze vindt een jonge knul en zijn moeder. Jipeng is een jonge Chinees die nog op school zit. Kort voor zijn examens. Op school leert hij ook Engels. Hij vertelde me dat zijn naam (Peng) betekent: a big bird can fly high (een grote vogel kan hoog vliegen). Dat schept verplichtingen zou ik denken. We hadden veel plezier, het eten was heerlijk, dus wat wil je nog meer?





Groeten van mijn Chinese vriend.




Volgens mijn aantekeningen heb ik in ieder geval inktvis gegeten
en chow mein (noodles). Lees maar:

Heb lunch genoten in een enorme foodcourt in een heel groot winkelcentrum
in het centrum van Shenyang.
Samen met de moeder van mijn collega.
De aanstaande vrouw van mijn collega is ziek dus kan hij mij
vandaag niet begeleiden.
Met een aantal mensen gesproken tijdens de lunch.
Ik heb hier ook met stokjes gegeten maar met minder succes
dan anders, in die zin dat mijn shirt helemaal onder de vlekjes zit.
Gelukkig heb ik een deel van mijn kleren laten wassen.

Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel VII.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

Voor veel mensen zal deze artikelenreeks
niet de meest spannende zijn die je op het web kunt vinden.
Maar voor mij was het erg actueel toen ik in 2009
Shenyang bezocht en meer bijzonder het 18th September Museum.
Deze gedachtenisplaats / museum, richt zich volledig op het Mukden-incident.
Jonathan Spence beschrijft de aanloop, het incident en de gevolgen
uitgebreid in zijn boek ‘Op zoek naar het moderne China’.




Shenyang 18th September museum.




De Volkenbond reageerde weliswaar traag,
maar achtte deze ontwikkelingen toch een nader onderzoek waard.
In november 1931 kreeg een commissie onder leiding van Lord Lytton
opdracht de situatie te bestuderen.
Ofschoon de Verenigde Staten niet van zins waren
het op een gewapende interventie te laten aankomen,
deden ze een poging andere buitenlandse mogendheden
tot een ferm standpunt te bewegen.
Henry Stimson, de minister van Buitenlandse zaken
van president Herbert Hoover, liet in januari 1932 weten
dat de Amerikanen wat Manzhouguo betrof
xe2x80x98geen intentie hadden enige situatie, verdrag of overeenkomst te erkennenxe2x80x99
die strijdig was met de basisregels van vreedzaam internationaal gedrag.
De Britten wilden dit initiatief tot een xe2x80x98niet-erkenningsdoctrinexe2x80x99,
zoals men het voortaan betitelde, niet formeel onderschrijven;
hun overweging hierbij was dat door
de xe2x80x98huidige onbestendige en verwarde toestand van Chinaxe2x80x99
onmogelijk te voorzien was wat er nog stond te gebeuren.




Shenyang 18th September museum, Remembrance hall, gedachtenis ruimte.




Al was China dan xe2x80x98onbestendig en verwardxe2x80x99, het incident van Mukden
versterkte toch bij de Chinese bevolking
de gevoelens van vijandschap jegens de Japanners
en buitenlanders in het algemeen.
De boycotacties in Shanghai namen zulke ernstige vormen aan
dat op 28 januari 1932 de gemeenteraad van deze stad
de noodtoestand uitriep en troepen in stelling bracht
ter verdediging van de diverse buitenlandse concessies
die de internationale wijk vormden,
opdat deze niet zoals in april 1927
door de gebeurtenissen zouden worden overvallen.
Diezelfde dag vond xe2x80x99s avonds in de arme Chinese woonwijk Zhabei
een vuurgevecht plaats tussen Japanse mariniers,
die aan land waren gestuurd om hun grensstrook te beveiligen,
en het negentiende legerkorps van Guomindang.
De hoogste Japanse marineofficier ter plaatse noemde dit treffen
een xe2x80x98beledigingxe2x80x99 van het Japanse rijk
en liet op 29 januari Zhabei bombarderen.




Shenyang 18th September museum, Government of Mantsjoekwo, Regering van Mantsjoekwo onderleiding van Pu Yi.




Dit bombardement xe2x80x93 dat wegens het aantal onschuldige burgerslachtoffers
in de hele wereld verontwaardiging wekte xe2x80x93
werd gevolgd door een grootscheepse Japanse aanval
op de Chinezen die Shanghai verdedigden.
De Japanners wierpen drie volledige divisies in de strijd,
maar de Chinezen weerden zich opmerkelijk moedig en hardnekkig.
De dapperheid waarmee zij streden en de vastberaden wijze
waarop een ander Chinees leger in het hoge noorden Heilonhjiang verdedigde,
dwongen in het buitenland hernieuwd respect af voor Chinaxe2x80x99s krijgshaftigheid.
Daar de Japanse agressie bovendien plaatsvond
tegen een achtergrond van toenemende verwarring in het moederland
xe2x80x93 waar tijdens de verkiezingen in februari
de minister van Financixc3xabn werd doodgeschoten,
diezelfde maand in het centrum van Tokyo de topman
van het Mitsui-concern werd vermoord
en in mei opnieuw een eerste minister in zijn ambtswoning neergeschoten -,
klonk de bewering van de Japanners dat ze in de Chinese chaos
orde op zaken kwamen stellen, niet overtuigend.

Wikipedia

Over het Mitsui-concern staat op de Engelstalige Wikipedia het volgende:

Founded by Mitsui Takatoshi (1622xe2x80x931694), who was the fourth son of a shopkeeper in Matsusaka, in what is now today’s Mie prefecture. From his shop, called Echigoya, Mitsui Takatoshi’s father originally sold miso and ran a pawn shop business. Later, the family would open a second shop in Edo (now called Tokyo).

Takatoshi moved to Edo when he was 14 years old, and later his older brother joined him. Sent back to Matsutaka by his brother, Takatoshi waited for 24 years until his older brother died before he could take over the family shop, Echigoya. He opened a new branch in 1673; a large gofukuya (kimono shop) in Nihonbashi, a district in the heart of Edo. This genesis of Mitsui’s business history began in the Enpxc5x8d era, which was a nengxc5x8d meaning “Prolonged Wealth”.

In time, the gofukuya division separated from Mitsui, and is now called Mitsukoshi. Traditionally, gofukuyas provided products made to order; a visit was made to the customer’s house (typically a person of high social class or who was successful in business), an order taken, then fulfilled. The system of accountancy was called “margin transaction”. Mitsui changed this by producing products first, then selling them directly at his shop for cash. At the time, this was an unfamiliar mode of operation in Japan. Even as the shop began providing dry goods to the government of the city of Edo, cash sales were not yet a widespread business practice.

At about this time, Edo’s government had struck a business deal with Osaka. Osaka would sell crops and other material to pay its land tax. The money was then sent to Edoxe2x80x94but moving money was dangerous in middle feudal Japan. In 1683, the shogunate granted permission for money exchanges (ryxc5x8dgaeten) to be established in Edo. The Mitsui “exchange shops” facilitated transfers and mitigated that known risk.

After the Meiji Restoration, Mitsui was among the enterprises that could expand to become zaibatsu not simply because they were already big and rich at the start of modern industrial development. Firms like Mitsui and Sumitomo were led by non-family managers such as Minomura Rizaemon, who guided the business by accurately forecasting the coming political and economic situations, by acquaitance with high-ranking government officials or politicians, and bold investment.

Mitsui’s main business in the early period were drapery, finance and trade, the first two being the businesses it inherited from the Tokugawa Era. It entered into mining because it acquired a mine as collateral from the loan it had made, and partly because it could buy a mine cheaply from the government, Mitsui then diversified to become the biggest business in pre-war Japan. The diversification was made mainly into related fields to take advantage of accumulated capabilities; for instance, the trading company entered into chemicals to attain forward integration.

On July 1, 1876, Mitsui Bank, Japan’s first private bank, was founded with Takashi Masuda (1848xe2x80x931938) serving as president. Mitsui Bank, which following a merger with Taiyxc5x8d-Kobe Bank in the mid 1980s became part of Sakura Bank, survives as part of the Sumitomo Mitsui Banking Corporation). During the early 20th century, Mitsui was one of the largest zaibatsu, operating in numerous fields.

During the Second
World War, Mitsui employed American prisoners of war as slave laborers, some of whom were permanently maimed by Mitsui employees.

After the end of the war and the dissolution of the zaibatsu, Mitsui lagged somewhat behind its rival Mitsubishi Group and Sumitomo Group in reorganization. Mitsui Bank, which should have been the mainstay and principal capital provider of the group, declined in size due to the collapse of the Imperial Bank of Japan, which resulted in reduced cohesion of the conglomerate. Many companies that were once part of the Mitsui Group have become independent or tied to other conglomerates. Specifically, Toshiba, Toyota Motors, and Suntory, once part of the Mitsui Group, became independent, with the Toyota Group becoming a conglomerate in its own right. Ishikawajima-Harima Heavy Industries is now considered to be part of the Mizuho Group, and many companies in the Mitsui-Sumitomo Financial Group are now more closely tied to the Sumitomo Group than the Mitsui Group. Recently there have been signs that Mitsubishi UFJ Financial Group and the Mitsubishi Group could be taking over other parts of the Mitsui-Sumitomo Financial Group. Mitsukoshi merged into Isetan, a major department store with a close tie to the Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, to form Isetan Mitsukoshi Holdings in April 2008.






Zo werd er op 8 januari 1922 naar Mitsui gekeken door een verslaggever van de New York Times. Het volledige artikel kun je op de web site van de New York Times vinden.



China reisverslag / travelogue 70

Posted on by

Op 6 oktober 2009 dwaalde ik in de ochtend door het
Shenyang Imperial Palace.
Na eerst door het officiele deel van dit paleizencomplex gelopen te zijn
was nu het prive deel aan de beurt.
Het ligt een beetje apart van de rest aan een klein plein.
Behoorlijk intiem. Prachtig.
Nu kom ik bij de Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall, the main hall of the Shengjing Imperial Palace, was constructed from 1627 to 1635. It was the place where Huangtaiji discussed state affairs and received foreign ministers. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the grand ceremonies for offering sacrifices to ancestors were also held here when the Emperor visited the east.



De Chongzheng Hal

De Chongzheng Hal is de belangrijkste hal van het Shengjing Imperial Palace.
Aan de bouw is gewerkt van 1627 tot 1635.
Op deze plaats overlegde Huangtaiji staatszaken
en ontving hij buitenlandse ministers.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
bleef deze hal de plaats waar keizers offers brachten
aan hun voorouders als ze in het oosten op bezoek waren.

De pilaren voor de hal zijn trouwens vierkant!
De voorwerpen in de hal zijn uit de Qianlong regeerperiode (1736-1795).




The Chongzheng Hall.





De keizertroon met draken.





Een zeer indrukwekkende draak.





De troon in volle omvang.





Laten we eens proberen een beetje dichterbij te kijken.





De troon heeft twee rijk versierde olifanten, een aan iedere zijde.





De draak versiert ook de rugleuning van de troon.





Terwijl allerlei hulpdraken de armleuningen vormen en de verbinding maken met de rugleuning.





Felle kleuren voor de ombouw, zeg maar de hemel van de troon.





Verwarming.





Met en prachtige olifantenkop en slurf als poten.





Het houten achterlijf van een van de draken tegen het plafond.





Daar hoort natuurlijk een voorkant bij.





Medetoeristen genieten van de zon en het uitzicht: voetjes van de vloer!.





De ingang/uitgang. Dat was mijn bezoek aan het Shenyang Imperial Palace.




China reisverslag / travelogue 69

Posted on by

Fenghuang betekent fenix.
Het symbool van de keizerin.
Het paviljoen en de omliggende gebouwen vormden
het prive gedeelte van het keizerlijk paleis in Shenyang.
Dit was voor mij het mooiste deel (qua gebouwen)
van het Shenyang Imperial Palace.
Wanneer je de trappen opgaat naar Fenghuang Pavilion
tref je er achter een klein plein.
Meer intiem dan De Verboden Stad in Beijing.
Rond het plein staan de prive vertrekken van de keizer,
de keizerin, de concubines, prinsen en prinsessen.
Door de verhoogde, beschermde en compacte vorm,
maakte het veel indruk.




Fenghuang Pavilion.


The Fenghuang Pavilion

The Fenghuang Pavilion, constructed from 1627 to 1635, was the place where emperor and his empress and concubines dined and read. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the portraits of Qing emperors and emperorxe2x80x99s precious objects used to be stored here. The Fenghuang Pavilion was the highest architecture in Shenyang in the Qing Dynasty. xe2x80x98Sunrise view in the Fenghuang Pavilionxe2x80x99 used to be one of the eight spectacular scenes of Shenyang.



Het Fenghuang Pavilion.

Het Fenghuang Paviljoen, gebouwd tussen 1627 to 1635,
was de plaats waar de Keizer, zijn Keizerin
en zijn concubines aten en lazen.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
werden hier de portretten van de Keizer
en de Keizers kostbare voorwerpen opgeslagen.
Het Fenghuang Paviljoen was het hoogste gebouw van Shenyang
tijdens de Qing Dynastie en de Zonsopgang
gezien vanaf het Fenghuang Paviljoen
was een van de acht spectaculaire attracties van Shenyang.









Prachtig houtwerk, gesneden en gevlochten, aan de buitenkant van Fenghuang Pavilion.





The Divine Pole.


Als je op internet zoekt op de woorden Divine Pole,
krijg je plotseling een hele reeks websites voor je neus
van bedrijven die adverteren met paaldansen.
Dat was niet de functie van dit Chinese voorwerp.
Helaas staat slechts het onderste deel op de foto.






The Divine Pole

The Divine Pole, also called shuttle-shaped column, was used for sacrifice to heaven ceremonies in the imperial palace according to the Shaman customs of the Manchu. During such ceremonies, grains and offal were put into the container at the top of the pole to feed the xe2x80x98divine birdxe2x80x99 (crow) as a way to express thanks to the heavenly god.



De Goddelijke standaard.
De Goddelijke standaard, ook wel shuttle-vormige kolom genoemd,
het werd gebruikt bij ceremonies waarbij geofferd werd aan de hemel.
Dit gebeurde in de sjamaanse traditie van de Mantsjoes.
Tijdens dergelijke ceremonies werd graan en slachtafval
in een kom bij het einde van de paal gestopt
om de xe2x80x98Hemelse vogelxe2x80x99 (de kraai) te voeren.
Dit was een manier om de hemelse god te bedanken.




Nu volgen een aantal foto’s die inzicht geven in de vertrekken in de prive gedeeltes van de paleizen. De paleizen staan minder overvol met voorwerpen als in Beijing. Soms zijn ze bijna leeg. Maar dat geeft een mooie sfeer. Niet zo barok, meer leefbaar





Een wiegje met daaronder speelgoed. Het verschil met Beijing is dat je hier de gebouwen in kunt lopen. Niet helemaal vrij natuurlijk, maar wel een klein stukje, een soort gang in het gebouw. Daardoor staan de voorwerpen niet allemaal achter glimmend glas.





Het speelgoed.





Prachtige kastjes.





Zitten en slapen gebeurde op een verhoog zoals hier te zien is.


The Guanju Palace

The Guanju Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaijixe2x80x99s concubine Chen. Concubine Chen, the niece of empress and sister of Concubine Zhuang was from Mongolian Ke xe2x80x98erqin tribe.



Het Guanju paleis is gebouwd tussen 1627 en 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaijixe2x80x99s concubine Chen.
Concubine Chen was de nicht van de keizerin
en zus van concubine Zhuang.
Ze was afkomstig van de Mongoolse stam Ke xe2x80x98erqin.


Wikipedia

Hong Taiji ( 28 November 1592 xe2x80x93 21 September 1643; reigned 1626 xe2x80x93 1643), also transliterated as Huang Taiji based on the Chinese language transcription of his name, was the first Emperor of the Qing Dynasty.

Hong Taiji was responsible for consolidating the empire that his father, Nurhaci, had founded. He laid the groundwork for the conquering of the Ming dynasty in China proper, although he died before this was accomplished. He was responsible for changing the name of his people from Jurchen to Manchu in 1635 as well as that of the dynasty from Later Jin to Qing in 1636.



Huangtaiji, de eerste keizer van de Qing Dynastie
is geboren op 28 november 1592 en stierf in 1643.
Zijn regeringsperiode was van 1626 tot 1643.
Zijn naam wordt op verschillende manieren geschreven
(Hong Taiji of Huang Taiji of Huangtaiji).
Hij was de opvolger van zijn vader Nurhachi
en verantwoordelijk voor de consolidatie van het keizerrijk
waarvoor zijn vader de basis had gelegd.
Hij breidde het gebied uit
al heeft hij de afronding daarvan niet meegemaakt.
Hij heeft de naam van zijn volk veranderd van Jurchen
naar Manchu in 1635 en ook de naam van de dynastie:
van Jin naar Qing (1639).






The Qingning Palace

The Qingning was also called the xe2x80x98Middle Palacexe2x80x99.
The palace was called xe2x80x9cPocket roomxe2x80x9d, with the gate located in the east room. The palace was divided into two parts, Emporer Huangtaiji and his Empress rested, washed and dressed en the east end, called xe2x80x9cwarm roomxe2x80x9d. The western room equated with four small chambers and was used to offer sacrifices to gods and ancestors, many activities were performed here. The beds called kungs located on the sides of the exterior.
There were morning sacrifices,
evening sacrifices, a daily sacrifice, a monthly sacrifice, a spring and autumn sacrifice etc. Emperors always held sacrifice activities here.



Het Qingning paleis

Het Qingning paleis werd ook wel het Midden paleis genoemd.
Het paleis is twee delen verdeeld.
Keizer Huangtaiji en zijn Keizerin sliepen, wasten en kleden zich
in het oostelijke deel dat ook wel de xe2x80x98warme kamerxe2x80x99 werd genoemd.
De bedden zijn langs de buitenkant van het gebouw aangelegd.
Deze heten xe2x80x98kung (enkelvoud) of kungs (meervoud)xe2x80x99.
Het westelijk deel is verdeeld in 4 kleine kamers
die werden gebruikt als tempel.
Er werden offers gebracht aan de goden en voorouders.
Er werden ochtendoffers gebracht, avondoffers, een dagelijks offer,
een maandelijks offer, men kende lente- en herfstoffers enz.
De keizers (ook toen de hoofdstad al naar Beijing was verplaatst)
brachten hier offers.

The palace was where imperial concubine Na Mu Zhong lived. Na Mu Zhong was the wife of King Lin Danhan of Chahaxe2x80x99r tribe at first and was called xe2x80x9cFu Ji Duo Luoxe2x80x9d.
In 1635, she led soldiers to pledge allegiance.
Later Jin State because Lin Danhan made his escape and went into hiding to the Qinghai area.
In 1636, she was conferred highest ranking concubine in xe2x80x9cXigongxe2x80x9d.
The display is in original state of the early Qing Dynasty. It was used to entertain, receive guests and pay homage to the Buddhist. In exterior: rest, wash and dress. The rest indoor.



Dit paleis is het paleis waar de concubine Na Mu Zhong leefde.
Na Mu Zhong was de vrouw van koning Lin Danhan.
Over beide is maar weinig tot zelfs niets terug te vinden
op het internet.
Dat maakt deze tekst ook moeilijk te vertalen.
Het Engels is niet echt vloeiend
en zonder historische kennis over deze mensen
is het vertalen van de tekst nog moeilijker.
Koning Lin Danhan was van de Chahaxe2x80x99r stam.
Wat ik er van begrijp is dat het hier gaat om een Mongoolse stam
die niet altijd trouw was aan de Qing dynastie.
Het paleis is in originele stat zoals het
aan het begin van de Qing Dynastie was.
Het paleis werd met name gebruikt om gasten te ontvangen en vermaken.




Let op het mooie plafond.





De keuken.





Het is een mooie ervaring om de gebouwen in te mogen maar het was er erg druk.





Verwarming/wierrook?.





.





Yongfu Palace.


The Yongfu Palace

The Yongfu Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaijixe2x80x99s concubine Zhuang. Concubine Zhuang was the niece of the Empress and the little sister of concubine Chen, gave birth to a boy who was Emperor Shunzhi later.



Het Yongfu paleis.

Net als de meeste gebouwen is het Yongfu paleis gebouwd
van 1627 tot 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaijixe2x80x99s concubine Zhuang.
Concubine Zhuang was de nicht van de Keizerin
en de jongere zuster van concubine Chen.
Haar zoon zou later Keizer Shunzhi worden.









Voor de restauratie of als offer?.




China reisverslag / travelogue 68

Posted on by

Een beetje een verloren foto.
Hij zit in mijn reeks van foto’s in China een beetje tussen
twee bestemmingen in.
Een beetje tussen Da Zheng Hall en Fenghuang Pavilion.
Twee hoogtepunten van het Shenyang Imperial Palace.
Maar hij mag niet ontbreken.
Kijk eens naar de prachtige kleur.
Ook de manier waarop de vaas gepresenteerd wordt.
Zo rustig.
Nu staan er Chinese karakters op en die kan ik niet lezen
dus misschien staat er wel een heel schreeuwerige reclame
voor een wasmiddel op maar ik vermoed dat niet.
Leuk is ook dat van alle karakters er twee een afwijkende kleur hebben.
Het karakter helemaal rechts en links.
Die zijn rood.




Gele vaas met Chinese karakters.




China reisverslag / travelogue 67

Posted on by

Verrast was ik door de volgende zaal.
Misschien had ik dit eerder in Beijing verwacht.
Maar in Shenyang was een deel van de tentoonstelling
gericht op hoe de typische Chinese gebouwen gebouwd werden.
Er waren een aantal hedendaagse reconstructies te zien
en in detail werd bijvoorbeeld uitgelegd hoe pilaren
geprepareerd en geverfd werden.
Helaas waren alle teksten in het Chinees.




Dit zijn keramische eindpunten van balken en figuren die op de uitstekende dakpannen werden geplaatst.





De dakversiering in detail. Dit zijn smalle dakpannen met versiering die op de ‘hoeknaden’ van het dak aangebracht werden.





Dit is een reconstructie van ‘houtvlechtwerk’ zoals dat bijvoorbeeld aan Da Zheng Hall te zien is.





Dit is waarschijnlijk een overzicht van de pigmenten die men gebruikte om de verf voor de paleizen te maken.





Dit zijn voorbeelden van schilderspatronen. Of die bij de originele bouw al werden gebruikt weet ik niet maar ik kan me goed voorstellen dat ze bij restauraties goed van pas komen.





Die is een opsomming van alle behandelingen die pilaren ondergingen.










Mijn gids was niet altijd even geboeid.





Altijd mooi! Leek wel een soort proeflokaal voor de restauraties maar misschien zit ik er wel helemaal naast











China reisverslag / travelogue 66

Posted on by

Mijn reis naar China is al meer dan een jaar geleden
en mijn reisverslag, fotoverslag is nog niet gereed.
Iedere keer wordt er weer een klein stukje aan toegevoegd.
Zo ook vandaag.
Eerlijk gezegd vond ik de foto wel mooi
of beter gezegd de afbeelding op een van de scherven keramiek.
Maar de betekenis was mij onduidelijk.
Waarschijnlijk ook toen ik in China was.
Mijn gids kon ik moeilijk alles laten vertalen.
De foto zat ook op een beetje vreemde plaats in de serie foto’s.
Ik weet zeker dat de foto is gemaakt in het Shenyang Imperial Palace.
Maar er zat geen bordje bij met Engelse tekst.

Dit zijn de scherven. Zo te zien niet eens van 1 voorwerp. Waarschijnlijk van een paar voorwerpen gemaakt van hetzelfde materiaal in dezelfde periode.

En dit is de mysterieuze afbeelding die mijn aandacht trok. Toen in China en nu in Nederland. Wat is dit?

(Een deel van) het antwoord staat op dit kaartje.

Mijn collega heeft het voor me vertaald:
De Chinese tekens en de Engelse tekst zijn van mijn collega.
Het Nederlands is van mij.

China (porcelain) pieces unearthed from Hetuala ruine.

Porceleinen scherven opgegraven bij een Hetuala ruine.

Hetuala is a Manchurian ancient city
and it means a hillock with flat top in Manchurian language.

Hetuala is een oude ‘Chinese’ stad uit de tijd van de Mantsjoes
en de naam betekent een heuveltje met een afgeplatte top.

Wikipedia

De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azie, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam, een fenomeen dat na de val van de Qing nog versnelde. Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste Chinese minderheid. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning.

 

Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel VI.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

De kwestie wie het staatshoofd zou kunnen worden
van dit potentieel xe2x80x98nieuwexe2x80x99 land, was spoedig geregeld.
De voormalige keizer Puyi had sedert 1925
in de Japanse concessie in Tianjin gewoond.
In juli 1931 bracht zijn broer een bezoek aan Japan,
waar hij dverse politici sprak.
Reeds twaalf dagen na het xe2x80x98incident bij Mukdenxe2x80x99 (Shenyang)
kwamen afgevaardigden van de generale staf
van het Mantsjoerijse leger naar Tianjin voor overleg met Puyi.
In oktober werden de besprekingen over de toekomst van Mantsjoerije voortgezet,
waarbij de Japanners de vijfentwintigjarige ex-keizer verzekereden
dat zij uitsluitend tegen Zhang Xueliang en zijn troepen waren opgetreden
en dat ze de bevolking van Mantsjoerije wilden helpen
een onafhankelijke staat te vormen.
Wel hielden de Japanners het in het vage of dit een monarchie
of een republiek zou worden.
In november vertrok Puyi, die zich hierdoor kennelijk had laten overtuigen
en wellicht ook droomde van het herstel
van het Mantsjoerijse erfgoed van zijn geslacht,
heimelijk per Japanse motorsloep uit Tianjin.
Bij Tanggu stapte hij over op een Japans vrachtschip,
dat hem naar Lxc3xbcshun bracht.
Nadat vertegenwoordigers van het Japanse leger
in langdurige onderhandelingen hadden geweigerd hem te erkennen
als xe2x80x98keizerxe2x80x99 van een tot nieuw leven gewekte xe2x80x98Grote Qing-staatxe2x80x99,
aanvaardde Puyi in maart 1932
de titel van xe2x80x98staatshoofdxe2x80x99 van Manzhougou (Manchukuo, Mantsjoekwo)
xe2x80x93 xe2x80x98land van de Manzuxe2x80x99.
Een aantal voormalige rijksgenoten en conservatieve Chinese ambtenaren
van het Qing-hof voegde zich bij hem toen hij zijn nieuwe regime installeerde.

Wikipedia

Manze of Mantsjoes
De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azixc3xab, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam. na de val ervan begon de versnelling.
Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste groep in de groep van Chinese minderheden. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning. Andere gebieden zijn Hebei, Peking, Jilin, Heilongjiang, Binnen-Mongolixc3xab, Xinjiang, Gansu, Shandong, Tianjin, Chengdu, Xi’an, Yinchuan en Guangzhou. Ze spreken meestal een Han-Chinese taal en nauwelijks nog het Mantsjoe (taal). In 2000 telde Volksrepubliek China 10,68 miljoen Mantsjoes.



China reisverslag / travelogue 65

Posted on by

In het Shenyang Imperial Palace is een plein met aan het hoofd
de Da Zheng Hall. Een prachtig tentvormig gebouw versierd met draken.
Op het plein voor deze hal staan 10 gebouwen.
Deze zijn van de 8 elitekorpsen die de Chinese keizer
ondersteunden bij het veroveren van wat we nu China noemen
en het beschermen van de immense rijk.
De 10 gebouwen tonen vandaag de dag militaire voorwerpen
en dat is niet echt datgene wat mij het meest bezighoudt.
Ik heb het dan ook bijna helemaal overgeslagen.
Behalve de informatieborden.






The origin and development of the Eight banner System of the Qing Dynasty.

The Eight Banner System was a military-administrative organization founded by Nurhachi in the early seventeenth century, and it is well-known for its vivid national feature of xe2x80x9cruling people with banners, commanding soldiers with bannersxe2x80x9d.
The Manchu Eight Banner developed from xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d. At first three hundreds of people comprised one NiuLu, five Niulu comprised one Jiala, five Jiala were one Gushan, one GuShan was one Qi (banner). (300x5x5= 7.500) In about 1601, Nurhachi established four banners, The Yellow Banner, the Red Banner, the Blue Banner and the White Banner. In 1615 he rebuilt four edged banners, these eight banners altogether were called xe2x80x98The Eight Bannersxe2x80x99. With the Manchu entering into Liaoning and its power increasing, they added the Mongolian Eight Banners and the Han Eight Banners.
Before the Qing entered into the central China from Shanhaiguan Pass, the Eight Banner System was a political, military and economical entity, formed a special institution of xe2x80x9ceight Beile (princes) ruling togetherxe2x80x9d. Each of the Eight Banners had itxe2x80x99s own Banner-head, the highest leader of the banner, or called xe2x80x9cBeile in charge of the Bannerxe2x80x9d, the eight Banner-heads were assumed by the King and his brothers, sons and nephews. At peacetime each Banner occupied separately one place, owning the land and people, at wartime they all obeyed the Kingxe2x80x99s order and fought with him, which was commonly known as xe2x80x9csoldiers out, civilians homexe2x80x9d.
After the Qing had entered into central China, the Eight Banners were still sent to station everywhere as military forces, having the guard of the country on their shoulders. Throughout the Qing Dynasty, the Eight Banner System was the nuclear force in winning and keeping state power and had been playing an important role both in starting and governing a country.



Oorsprong en ontwikkeling van het Acht Banieren System
van de Qing dynastie.

Het Acht Banieren Systeem was een militairadministratieve organisatie
in het leven geroepen door Nurhachi in begin 17e eeuw.
Het staat bekend onder het levendige nationale motto:
xe2x80x9chet volk regeren met banieren, soldaten commanderen met banierenxe2x80x9d.
Het Manchu systeem van de Acht Banieren is gebaseerd op de xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d.
De eerste driehonderd manschappen vormden een NiuLu.
Vijf NiuLu vormden een Jiala,
Vijf Jiala vormen een Gushan.
Een GuShan is gelijk aan 1 Qi (banier).
(300x5x5x1= 7.500 man).In ongeveer 1601 richt Nurhachi 4 banieren op:
de Gele banier, de Rode Banier, de Blauwe Banier en de Witte Banier.
In 1615 als Nurhachi Liaoning intrekt en meer macht verwerft
worden er 4 grensbanieren aan toegevoegd.
Tegen de tijd dat de Qing via de Shanhaiguan Pass
de rest van China intrekken zijn de Acht Banieren
een politiek, militair en economische macht.
Dit instituut werd omschreven als
xe2x80x9cde acht Beile (prinsen) die samen regerenxe2x80x9d.
Iedere Banier had een banierhoofd.
Deze machtige figuren werden uit de koninklijke familie geselecteerd.
In tijd van vrede bezetten iedere banier een deel van het land
dat ze ook bestuurden.
Tijdens de oorlogen vochten ze voor de koning.
Dat werd genoemd: xe2x80x9csoldaten op pad, burgers thuisxe2x80x9d.
Toen de Qing heel centraal China in hun macht hadden
werden de banieren uitgestuurd daar waar nodig was
en rustte de verdediging van het land op hun schouders.
Ze vormden de harde kern van de staatsmacht
die ze hadden helpen opbouwen en ondersteunden
bij het besturen van het land.






Preface

Nurhachi, the founder of the Qing Dynasty was of a minority nation Nxc3xbczhen. Since he raised his troops in Hetuxe2x80x99ala in 1583, until he moved the capital to Shenyang, for more than forty years, he taking the wild north-eastern earth as his stage, using horses and bows as property, had performed living historical plays.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions in the eastern part of the Imperial Palace were built up by Nurhachi in 1625. The Da Zheng Hall was the place for important imperial ceremonies in the early Qing, the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions located on the left and right wings in front of the palace, among which the two near the Da Zheng Hall were the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion, and the rest eight ones were offices for the ministers of the Eight Banners.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions were tent manner architecture of national characteristics, and epitomize the Eight Banner System and shared administration office by the monarch and officials. We use the Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions for the Display of the Qing Military Equipments and the Eight Banner System, recovered the historical appearance of the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion in the Reign of Huangtaiji, in the Eight Bannersxe2x80x99 Pavilions we exhibit the military equipments of the Qing Dynasty, including the signs of the Eight Banners, the imperial military equipments, long and short weapons, firelocks and cannons, auxiliary battle tools etc. By these reversions and the display of the Qing military weapons we aim at combining architecture and history organically, giving the audiences a clear presentation of the eight Banner System, types of the weapons and their uses, a further Knowledge of the Eight Banner System and military equipments of the Qing dynasty, by this you will have a restricted view of the court culture and imperial culture of the Qing Dynasty.


Belangrijkste voor mij in bovenstaande inleiding is
dat de Da Zheng Hall en de 10 paviljoens
die op het terrein voor deze hal liggen, gebouwd zijn
in een architectuur die terug grijpt op de motieven
die gewoon waren voordat de Qing zoxe2x80x99n grote macht waren: tenten.
10 gebouwen.
De twee gebouwen het dichtst bij de Da Zheng Hall
werden Konings Linkervleugelpaviljoen en
Konings Rechtervleugelpaviljoen genoemd.
De overige acht gebouwen waren de kantoren van de ministers
van de Acht Banieren.




Zomaar een zitmeubel in een van de vertrekken.




Bijzonder vond ik de blauwe aardewerktegels (?)
die verwerkt zijn in de achterkant van dit meubel.








De collectie in het Shenyang Im
perial Palace is niet op alle plaatsen even rijk maar deze foto’s laten de prachtige, uit hout gesneden schermen en meubels zien die zo typisch zijn voor de Chinese meubelen.



China reisverslag / travelogue 64

Posted on by

Toen ik vorig jaar in China was, in oktober 2009,
waren veel mensen in China vrij en op vakantie vanwege
de feesten begin oktober.
Daarom was er in het Shenyang Imperial Palace
een grote dansgroep die de dagen van het keizerrijk
probeerde te doen herleven.
Er was veel aandacht van de vele Chinese toeristen
in het paleizencomplex.




De ‘Keizer’ verschijnt in Dazheng Hall.





Samen met zijn ambtenaren en militairen is hij te bewonderen.





Van elk van de 8 elitekorpsen (te herkennen aan hun kleur van kleding en wapenuitrusting) zijn er soldaten aanwezig. Ze noemen die 8 groepen de ‘eight-banner’, de acht banieren.





De ‘Keizer’ had dansgroepen bij zich om zichzelf en ons, de toeschouwers, te vermaken.




















Een kleurrijk vermaak.





De ‘Keizer’ bleef in de hal.





Een lid van een van de acht banieren.





Na afloop was er veel aandacht voor de acteurs.



China reisverslag / travelogue 63

Posted on by

In mijn reisdagboek ben ik inmiddels in het Keizerlijk paleizencomplex
in Shenyang, China.
Het is 6 oktober 2009. Onderdeel van dit paleizencomplex
is een tentoonstelling waarbij mijn foto’s in ieder geval
gaan over aardewerk.

Prachtige voorwerpen vooral afkomstig uit een drietal
regeringsperiodes:
Kangxi:
4 mei 1654 – 20 december 1722, keizer vanaf 1661 tot aan zijn dood
Qianlong:
27 september 1711 – 7 februari 1799, keizer vanaf 1735 tot 1796
Jiaqing:
13 November 1760 – 2 september 1820, Keizer vanaf 1796 tot 1820.

Vase in the shape of a wooden club with figures, story and Kangxi’s reign mark.

Vaas in de vorm van een slaghout met figuren, een verhaal
en met het regeringsmerk van keizer Kangxi.

Detail.

Een motief.

Blue and white oblate bottle with Qianlong’s reign mark.

Blauw en witte, afgeplatte, ronde vaas
met het regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Colorful cups symbolizing twelve months with Kangxi’s reign mark.

Kleurrijke kopjes die de twaalf maanden
door het jaar symboliseren. Met het regeringsmerk van Keizer Kangxi.

Detail.

Large color painted plate with Phoenix, flowers and Qianlong’s reign mark.

Groot gekleurd bord met afbeeldingen van de feniks en bloemen.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Ik denk dat dit twee gestilleerde feniksen zijn. De feniks is het symbool van de keizerin.

Een van de bloemen.

Powder enamel vase with nine peaches and Qianlong’s reign mark.

‘enamel’ is een schildertechniek.
Vaas met negen perziken.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Anderhalve perzik.

Cloisonne Ma E with lotus design and Sanskrit.

Cloisonne is een techniek waarbij metaal (koper) gecombineerd wordt
met aardewerk. Het metaal wordt gebruikt om vormen af te bakenen
op aardewerk die dan vervolgens van een kleur voorzien worden.
De kleurtechniek is hier enamel.
Sanskrit is een oude taal.

Detail.

Afbeelding van een draak.

Black ground purple cloisonne vase with dragon design.

Kijk eens wat een prachtige vogels en bloemen.

Enamel painted with flowers, birds and Qianlong’s reign mark.

Painted enamel.

The painted enamel originated from France in the late 15th century. Different with the light sense of the painted enamel in the western country, the luster of Chinese painted enamel is gentle and elegant, similar to the famille-rose porcelain.

Geschilderd emaille

Het geschilderde emaille is afkomstig uit het Frankrijk
van einde 15e eeuw.
Anders dan het gebruik van emaille in het westen,
is het glanzend Chinese emaille zachter en eleganter,
meer zoals het famille-rose porcelein.

Oblong enamel painted hand warmer with birds and animal design.

Langwerpige handwarmer, geschilderd emaille.
Met afbeeldingen van vogels en fantasiedieren.

Enamel embedded incense burner, canister and candlesticks.

Emaille wierrookbrander met ingebouwde opbergplaatsen en kandelaars.

Detail.

Grey jade ruyi with the Chinese characters for happines and longevity.

Ruyi-scepter van grijs jade met de Chinese karakters
voor geluk en een lang leven.

Misschien wel het mooiste voorwerp dat ik zag tijdens mijn verblijf in China: powder enamel tea cup with flowers and Jaiqing’s reign mark.

Detail, wat een bloemenpracht.

 

China reisverslag / travelogue 62

Posted on by

Het Shenyang Imperial Palace, het keizerlijk paleis in Shenyang,
bestaat grofweg uit drie delen:
= de prive gebouwen/vertrekken van de keizerlijke familie
= het ceremonieel deel van het paleizencomplex
= het administratief/regeringsdeel van het complex.

Het bekendste gebouw van het Shenyang Imperial Palace
is Dazheng Hall.
Een achthoekig gebouw dat door de keizer gebruikt werd
voor zijn ceremoniele taken. Het ligt aan een groot plein
met daaraan gelegen de gebouwen van de elitekorpsen
van het Chinese leger.
Dazheng Hall is het centrale gebouw van het ceremonieel deel
van het paleizencomplex.

Dazheng Hall




De draak, symbool voor de keizerlijke macht, siert aan beide zijdes, de ingang van het achthoekige gebouw.





Detail.





Dazheng Hall.





Detail.





Versiering midden boven de ingang.





De draken zijn overal, ook op de buitenpanelen van het gebouw en de deuren.





De houten constructie van het dak is interessant en steeds weer sierlijk en versierd.





In de hal staat een houten troon voor de keizer. Vanaf die plaats konden de officiele gebeurtenissen plaatsvinden. De pilaren zijn bedekt met afbeeldingen van draken. Dat zal een hele indruk achtergelaten hebben bij die mensen die hier moesten verschijnen.





De troon.





De feitelijke zitplaats. Een troon bestaat niet alleen uit de plaats waar de keizer zit maar ook uit een verhoog, een aantal vaste attributen, hekwerk om mensen op afstand te houden en dat alles rijk versierd.





De constructie van het plafond.





Nogmaals de troon.





De draken lijken vrij spel te hebben op de armleuning van de troon.





De dakconstructie aan de buitenkant op een van de acht hoeken.





Geen centimeter blijft onbenut voor versieringen.





De prachtige dakpannen van Dazheng Hall.




China reisverslag / travelogue 61

Posted on by

Vandaag over het bezoek aan het Stele Pavilion,
een van de gebouwen van het Shenyang Imperial Palace.
Een stele is een grote steen die voorzien is van tekst.
Een gewoonte die je vaker ziet bij oudere culturen:
denk bijvoorbeeld aan de obelisk bij de Egyptenaren.
In China wordt dan soms een gebouw over de steen geplaatst
om de tekst en de steen te beschermen tegen de weersomstandigheden.

The Stele Pavilion

The Stele Pavilion was constructed from 1782 to 1783, with the stele inside inscribed in the Manchu and Han languages. On the front side of the stele, xe2x80x98the Record of the Wensu Pavilionxe2x80x99 by emperor Qianlong was inscribed and on the backside. xe2x80x98On Emperor Xiaozong of the Song Dynastyxe2x80x99 by Emperor Qianlong was inscribed.



Gebouwd tussen 1782 en 1783, bevat het gebouw een stele met
twee teksten:
= aan de ene kant een tekst van Keizer Qianlong met
xe2x80x98the Record of the Wensu Pavilionxe2x80x99
= aan de andere kant nog een tekst van Keizer Qianlong maar nu
over Keizer Xiaozong van de Song dynastie.




De stele in het Stele Pavilion.





Het paleiscomplex ligt, zoals hier te zien is, tussen de huizen en gebouwen van de stad in.





Mooi beschilderde balken.















Het paleiscomplex heeft ook een tuin.





Soms kunnen de gebouwen, schilderingen enz wel een restauratie gebruiken.





Obama ligt hier al naast/bij de Grote Roerganger en Michael Jackson. De keizers van onze tijd.





Een groot tegeltableau met kraanvogels (?).





Vol verwachting kijken we uit naar de volgende gebouwen.



Theebloem

Posted on by

Ik weet niet hoe het komt,
maar in de herfst en winter heb ik meer zin
in thee dan in koffie.
Vooral omdat ik weer een paar van die mooie
theebloemen heb gekocht.
Alleen moet ik eerst de ‘oude’ theebloemen opgebruiken.
Nou dat is geen straf.




Eerst de glazen theepot op temperatuur brengen met warm water.





Dan de theebloem uit de verpakking halen: Grandma, groene thee, jasmijn en chrysant.





Het hete water op de theebloem gieten.





En dan even wachten op het resultaat.





Een mooi gezicht en een heerlijke smaak.



Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel V.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

Chiang Kai-Shek, die deed wat hij kon om de coalitie
van zijn tegenstanders te breken, ging akkoord
met de uitbreiding van Zhangs territorium
en bevestigde diens opperbevel over het noordoostelijke grensbewakingsleger,
dat inmiddels zoxe2x80x99n 400.000 man omvatte.
Chiang en Zhang lieten de Japanners geen moment hun gang gaan:
ze weigerden over nieuwe spoorwegcontracten te onderhandelen,
deden hun best om de Japanners bestaande concessies afhandig te maken,
eisten bexc3xabindiging van de exterritorialiteit
en hervatten de werkzaamheden aan een nieuwe haven in zuidelijk Mantsjoerije,
die de bloei van Lxc3xbcshun, dat in Japanse handen was, moest ondermijnen.
Na ernstige rellen tegen Chinezen in Korea organiseerde
de Guomindang bovendien een grootscheepse economische boycot
van Japanse importgoederen.
In Japan zelf werden intussen de gevoelens van woede en frustratie
geleidelijk sterker, deels als gevolg van deze tegenslagen
en deels wegens de verontwaardiging van leden van de strijdkrachten
over de eigen regering, die in het voorjaar van 1930
op de Londense Vlootconferentie een proportioneel kleinere aanvulling
van de oorlogsschepen en onderzeexc3xabrs had aanvaard dan was verwacht.
In november 1930 lost een naar men zei patriottisch ingestelde jonge Japanner
op het station van Tokyo een dodelijk schot op de eerste minister van zijn land.
In het besef van de economische teruggang en de toenemende gewelddadigheid
tegen politici en industrixc3xablen in het binnenland
namen leden van de Japanse ministeries van Oorlog en Buitenlandse Zaken
stappen om de activiteiten van hun lege in Mantsjoerije aan banden te leggen.
Begin september 1931 stuurde de Japanse regering een hoge generaal
naar Lxc3xbcshun met de instructie dat hun commandant in Mantsjoerije
xe2x80x98omzichtigheid en geduldxe2x80x99 moest betrachten in de wijze waarop hij
de problemen ter plaatse aanpakte.
Was dit bevel eenmaal officieel uitgevaardigd,
dan had het Mantsjoerijse leger onmogelijk meer vrijuit kunnen handelen.
Japanse legerofficieren in Shenyang (Mukden),
die door een geheim telegram van een lagere stafofficier in Tokyo
van het doel van de genraal op de hoogte waren gesteld,
besloten in actie te komen voor deze belemmerende orders hen bereikten.
Op de avond van 18 september 1931 veroorzaakten zij een ontploffing
op de spoorlijn bij Shenyang.
Die plaats was gekozen omdat het spoor daar langs de grootste kazerne
van Chinese troepen in de streek liep.
In de herrie en verwarring kwam het tot schermutselingen
tussen Japanners en Chinezen.
In aansluiting hierop gaf de hoogste Japanse stafofficier in de regio Shenyang
bevel een massale aanval te doen op de Chinese kazerne
en de ommuurde stad Shenyang in te nemen.
De Japanse consul wilde nog protesteren, maar hield zijn mond
toen een van de officieren zijn sabel trok.
Terwijl de meerderheid van het kabinet in Tokyo op terughoudendheid aandrong
en de Chinezen en Amerikanen de Volkenbond vroegen tot een staakt-het-vuren
op te roepen, stuurde de stafchef in Tokyo zijn strijdkrachten
in Mantsjoerije dubbelzinnige berichten.
De Japanse bevelhebber in Korea trok op eigen gezag met zijn troepen
zuidelijk Mantsjoerije binnen en het leger in Shenyang (Mukden)
maakte van bestaande richtlijnen voor zelfverdediging
en de bestrijding van rovers gebruik om zijn operaties uit te breiden.
Chiang Kai-shek, die het met zijn aanhangers aan de stok had
omdat hij onlangs Hu Hanmin had laten arresteren,
kon zich geen tweede conflict van enige omvang permitteren.
Hij beval Zhang Xueliang zijn troepen niet in geregelde veldslagen te riskeren,
maar ze ten zuiden van de Chinese muur terug te trekken.
Tegen de jaarwisseling hadden de Japanners heel Mantsjoerije in handen.




Kaartje uit het boek van Jonathan Spence dat illustreert hoe Japan Mantsjoerije in handen kreeg (David Lindroth is de maker van dit kaartje).




Wikipedia

Hu Hanmin (born in Panyu, Guangdong, China, December 9, 1879; died in Guangdong, China, May 12, 1936) was one of the early leaders of Kuomintang (KMT), and a very important right-winger in Kuomintang.
Hu was elected to be a central executive committee member in the first conference of Kuomintang in January, 1924. In September, he acted as vice generalissimo, when Sun Yat-sen left Guangzhou to Shaoguan. Sun died in Beijing in March, 1925, and Hu was one of the three most powerful figures in Kuomintang. The other two were Wang Jingwei and Liao Zhongkai. Liao was assassinated in August of the same year, and Hu was suspected and arrested. After the Ninghan split in 1927, Hu supported Chiang Kai-Shek and was head of Legislative Yuan in Nanjing.
Later in February 28, 1931, he was placed under house arrest by Chiang because of disputes over the new provisional constitution.



China reisverslag / travelogue 60

Posted on by

Een van de gebouwen in de Keizerlijke stad in Shenyang heet
het Wensu Pavilion.

The Wensu PavilionThe Wensu Pavilion, constructed from 1782 – 1783, was one of the seven pavilions where Complete Library of Four Branches of Books was kept. Wensu Pavilion was constructed in imitation of the Tianyi Pavilion in Ningbo of Zhejiang Province. The name ‘Wensu’ (comes) from a poem of the Zhou Dynasty (and) corresponds with the status of Shenyang as the ‘birthplace’ of the Qing Dynasty.

Het Wensu Paviljoen.
Dit pavilion is in 1782/1783 gebouwd en was een van de 7 plaatsen
waar de Keizerlijke familie de zogenaamde ‘Complete Library of Four Branches of Books’ bewaarden.
Het paviljoen is gebouwd als een imitatie
van het Tianyi Pavilion in Ningbo.
De naam ‘Wensu’ is afkomstig van een gedicht uit de Zhou Dynasty
en benadrukt de status van Shenyang als geboorteplaats van de Qing Dynastie.
Boeken waren kostbaar en kwetsbaar.
Kostbaar omdat ze helemaal met de hand werden gemaakt.
Kwetsbaar omdat ze niet bestand zijn tegen brand of water enz.
Daarom liet Keizer Qianlong een grote groep wetenschappers
een complete bibliotheek samenstellen
met de hoogtepunten van de Chinese cultuur:
de klassieken (klassieke Chinese teksten)
de geschiedenissen (geschiedenis en geografie)
de meesters (filosofie en wetenschap)
de verzamelingen (hoogtepunten van de Chinese literatuur)
In het Chinees heet het Siku Quanshu en de meest gebruikte
Engelse titels zijn:
Imperial Collection of Four, Emperor’s Four Treasuries, Complete Library in Four Branches of Literature,or Complete Library of the Four Treasuries.
Nadat de werken waren geselecteerd werden ze zorgvuldig gekopieerd.
Meer dan 36.000 boeken vormden de bibliotheek en er werden
vier kopieen gemaakt:
1 voor de Verboden Stad in Beijing en 1 voor Shenyang,
en nog twee voor andere steden.
In totaal ging het om 2,3 miljoen pagina’s en omgerekend
zo’n 800 miljoen Chinese karakters.
Dan moet je dus flink doorschrijven!
Voor de versie van Shenyang werd onder andere het Wensu paviljoen gebouwd.
In 1781 was dit werk (na 7 jaar) gereed.
Later zouden nog drie kopieen worden gemaakt.
In de loop van de geschiedenis zijn er versies verloren gegaan
of meegenomen naar Taiwan.

De boekenkasten in Wensu Pavilion. In Beijing, in de Verboden Stad had ik geen tijd om op zoek te gaan naar de bibliotheek. In Beijing zelf was er geen tijd om de boekcollecties te gaan bekijken. Maar hier in Shenyang heb ik dan in ieder geval een traditionele bibliotheek gezien.

Zou dat de plaats geweest zijn van de bibliothecaris? Doet mij denken aan hoe de bibliotheek vroeger in Breda functioneerde. Ik herinner me dat ik er een keer naar toe ben geweest met mijn vader. Eerst zocht je in kaartenbakken naar de titel van het boek. Op het kaartje stond ook een plaatsaanduiding. Dat gaf je dan aan de bibliothecaresse die achter een toonbank stond. Vervolgens ging zij in de vele boekenkasten het boek zoeken en als het boek gevonden was, werd het uit de kast gehaald en op de plaats van het boek werd een houten latje gezet. Dan werd het boek aan de klant overhandigd om te kijken of dit het boek was wat je zocht. Internet is tegewoordig veel sneller gelukkig.

Een kraanvogel.

China reisverslag / travelogue 59

Posted on by

Shenyang Imperial Palace 01






Bij de ingang van het paleiscomplex stond een groot bord met tekst
en een plattegrond. De tekst herhaal ik hier:

Brief introduction

Shenyang Imperial Palace, established by Nuerhachi and Huangtaiji, was the auxiliary palace after Qing Dynasty entered the Shanhaiguan Pass. As one of the two wel-preserved ancient palaces, Shenyang Imperial Palace is famous for its Manchu characteristics.
The Shenyang Imperial Palace is the founding area of the Qing Dynasty. In 1616, Nuerhachi, the chief of a Nuzhen tribe in Jianzhou in the Ming Dynasty, unified all Nuzhen tribes, and declared himself Khan, establishing Great Jin authority in Hetuxe2x80x99ala in the territory of todayxe2x80x99s Xinbin in Liaoning Province. In 1621, Liaoshen region was occupied, and in 1625, the capital was moved from Lianyang to Shenyang and the imperial palace was constructed. After Huangtaiji inherited the throne of Khan in 1626, the construction of the palace was continued. In 1636, Huangtaiji formally succeeded to the throne in this palace, and changed the name of the state into Great Qing. After the Qing Dynasty moved its capital to Beijing in 1644, the Shenyang Imperial Palace was preserved and continued to be expanded. From 1671 to 1829, the Qing emperors, including Kangxi, Qianlong, Jiaqing and Daoguang, who visited the northeast region to offer sacrifices to their ancestors, all stayed in the palace, and held celebrations and sacrifice ceremonies here. Shenyang Imperial Palace takes an area of more than 60.000 square meters, including 114 ancient architectures. The Dazheng Hall and Ten Pavilions in the east were constructed by Nuerhachi; the Daqing Gate, the Chongzheng Hall, the Fenghuang Pavilion and the Qingning Palace in the middle were constructed during the reign period of Huangtaiji, with the auxiliary palace and the Temple of Imperial Palace on the two sides; the Wensu Pavilion and the Performing Stage in the west were constructed during Qianlongxe2x80x99s period.
As the imperial forbidden area, Shenyang Imperial Palace was open to the public as the museum in 1926 and in 1961, it was included in the list of the first batch of key units protected as national cultural relics by the State Council. On July 1st , 2004, Shenyang Imperial Palace was inscribed on the list of World Cultural and Natural Heritage.


Korte introductie:

Het Shenyang Keizerlijk Paleis is gebouwd onder de leiding van
de heersers Nuerhachi en Huangtaiji.
Dit paleis staat bekend vanwege zijn Manchu karakteristieken.
De geschiedenis van China is een geschiedenis van volkeren/stammen
die steeds meer macht en/of de centrale macht
over China krijgen/nemen.
In 1616 benoemd Nuerhachi, de leider van een Nuzhen stam,
zichzelf tot Khan.
De basis van zijn macht is Hetuxe2x80x99ala maar dit wordt al snel (1625)
Shenyang als de daarbij behorende gebieden zijn veroverd.
In 1626 wordt Huangtaiji de Khan.
In 1644 is de macht zoveel verder uitgebreid dat de keizer
gaat wonen in Beijing.
Het Shenyang paleis blijft bestaan als een reserve paleis.
Tussen 1671 en 1829 zullen de keizers
Kangxi, Qianlong, Jiaqing en Daoguang
allen van dit paleis voor kortere of langere tijd gebruik maken.
Ze vieren er speciale gelegenheden en houden er voorouderceremonies.
Het Shenyang Keizerlijk Paleis is meer dan 60.000 m2
en omvat 114 historische gebouwen.
Vanaf 1926 is het een museum en vanaf 1 juli 2004
staat het op de Unesco World Heritage List.




De plattegrond van het complex met de Argusvlinder.





World Heritage Site. Voor dit deel van de ochtend is mijn gids een jonge man die in het dagelijks leven de manager van de recptie van het hotel is. Zijn Engels is redelijk. Hij komt zelf niet uit Shenyang en heeft het keizerlijk paleis nog nooit bezocht. Het is een heel aardige kerel die me graag helpt, vanochtend hier in dit paleizencomplex en de komende dagen in het hotel


Overigens is het niet vreemd dat jonge mensen uit deze grote stad
hier niet geboren zijn.
Er is een grote migratie aan de gang van jongeren in China.
Van de klas van mijn collega waren er nog maar twee mensen
die nog in Shenyang woonden.
Dat zijn de mensen waar hij van jongs af aan mee op school gezeten heeft.
De andere waren allemaal naar ‘de grote stad’ verhuisd.
En met de grote stad wordt dan bijvoorbeeld Shanghai of Beijing bedoeld.




Zomaar een schildering.





Ook hier een openluchttheater.





Met een prachtig beschilderd plafond: de keizerlijke draak omringd door kraanvogels. Symbool voor een lang leven.





Schilderingen met vogels.





Vergezicht in de bergen.





Met veel aandacht voor details.





De toegangskaart tot het complex.





De achterkant.










In de souveniersshop werden grote, op het eerste gezicht wetenschappelijke boeken over de schilderingen van dit complex verkocht. Maar het was een heel uitgebreide serie boeken en 1 exemplaar was al erg duur (en ze waren alleen beschikbaar in het Chinees).





Zomaar een deur.



China reisverslag / travelogue 58

Posted on by

6 oktober 2009.


Terug bij de hotellobby. Afgelopen nacht is de bruid ziek geworden. Dat leverde natuurlijk een hoop consternatie op. Mijn collega kan me dus niet de hele dag rondleiden. Zijn moeder is een krachtdadige vrouw en gaat op deze dag een heleboel voor mij organiseren. Ze neemt me de hele dag mee op pad. Let wel: zij spreekt alleen Chinees en ik spreek helemaal geen Chinees. Maar het werd een prachtige dag die begon met een busrit.





Dit is het gastenkaartje van het Liyang International Hotel.





En met deze kaaartjes kon ik iedere ochtend ontbijten in het hotel. Bij het ontbijt was ik de enige westerling maar alles wijst zichzelf uit.





Misschien is het wel te doen om alleen met Chinese bussen te reizen. Met alleen de Engelse taal valt het niet mee. De meeste Chinezen spreken geen Engels. Het is wel aan het veranderen. De jongere generaties krijgen nu standaard Engels op school maar er is geen toegang tot de Engels media zoals televisiezenders. Dus je wordt continue door het Chinees omringd. Er zijn dus weinig mogelijkheden om het te horen spreken. Nu lijkt het me ook geen goed idee om alleen maar Amerikaanse televisie te zien de hele dag maar de Chinese televisie wordt op precies dezelfde manier gemaakt als de Amerikaanse: veel reclame, veel sport en amusement.





Bij de bushalte is het nog rustig.





In de bus is dat wel anders en het zal nog veel drukker worden.





Vlakbij het hotel is er een vestiging van Tesco (rechts op de foto). Tesco is een soort Engelse Albert Heijn. Ze zijn vanaf 2004 ook in China.





‘Window dressing’, het verhullen van minder positieve aspecten kent men in wel. Met grote borden maak je een bouwput onzichtbaar.





Twee karakteristieke gebouwen in Shenyang op een rij: een enorme kantoortoren en een traditionel poortgebouw. Het poortgebouw is aanzienlijk kleiner.





Zo lijkt het poortgebouw veel gewichtiger.



Tijd voor weer een hoofdattractie in Shenyang:
het keizerlijk paleis van de Qing Dynastie in Shenyang.
Tijdens de geschiedenis van China heeft de keizerlijke
familie op meerdere plaatsen gewoond.
Deze gebouwen zijn gebouwd tussen 1625xe2x80x9326 en 1783
en werden vooral gebruikt toen het keizerlijk gezag
nog niet heel China omvatte.