Er staat nu bijna niets meer van de gebouwen van de CSM in Breda.De suikerfabriek is bijna met de grond gelijk.Vanuit de stad is er al niets meer te zien,zeker niet als je de situatie van voorheen niet kent.Alleen de kalkoven staat er nog maar ook daaris de ontmanteling al begonnen.
Ik heb mijn vaste rondje weer gemaakt. Deze foto is vanaf het NAC-stadion. Daar zit een inrit voor de vrachtwagens met bieten. Inmiddels in gebruik door een transportonderneming die het terrein gebruikt als parkeerplaats en de wagens van de sloop.
Deze foto is vanaf het Spinveld, het industrieterrein tussen de Mark en het NAC-stadion.
De Mark, de Markkade, de lange en hoge muur waar achter bieten werden opgeslagen en gereinigd, maar waar is de suikerfabriek? Je ziet de bui al hangen.
De laatste restanten van de stroopafdeling.
Er ligt nog heel veel puin.
Twee grote ketels.
Het ruikt er naar brand.
Salzgitter is het bedrijf dat deze machine gebouwd heeft. Op het web vond ik wel een bedrijf in Duitsland met ongeveer die naam maar volgens mij is het maken van deze ketels niet meer hun kernactiviteit.
Een mooie foto is het niet met een lantaarnpaal in het midden. Het geeft wel een redelijk overzicht van wat nu waar staat of ligt. Links de stroopfabriek en rechts de ketels.
Vanuit de stad is de suikerfabriek nauwelijks nog te zien.
Wel zie ik vanaf deze plaats plotseling de watertoren uit de Belcrum die tot voor kort verborgen bleef.
De zwanen zijn heel actief in de vijver. Ze jagen alle andere grote watervogels weg. Maar tegen de zonsondergang keert de rust terug.
In de schittering van de zon zie je gelijktijdig de spiegeling van de bomen aan de kant. Mooi is de zon op de houten palen van de brug.
In de Westertuin ligt een houten loopbrug. Die rechte vorm geeft een mooi contrast tegen de natuurlijke vormen. Nu kun je van een foto verschillende uitsnedes maken. De vraag is natuurlijk, welke is nu de mooiste. Ik kon niet kiezen dus laat de verschillende versies hier zien.
Ongeveer net zoveel water aan de boven- als onderkant.
Nauwelijks water aan de bovenkant. De lichtschittering vormt hier een mooie eenheid
Nauwelijks water aan de onderkant. Hier breekt het licht in meerdere vlakken met verschillende kleuren
Veel water aan de rechtse kant. Laatse versie uit 5 alternatieven.
Totaal overzicht met zwaan op links.
Originele versie van een volgende foto.
Nu ligt de nadruk meer op de schittering in het water. Deze versie vind ik mooier.
Politieauto’s klemmen een auto in bij een klein parkeerterrein vlak bij de CSM.
Zo te zien werd het steeds drukker.
Deze reeks foto’s zijn gemaakt op 23 maart 2010, vandaag dus.
Steeds verdwijnen er weer stukken plaat of wand.
Wat overblijft is die vreemde schacht.
Markkade.
Soort Apenrots zoals in de Haagse Beemden maar dan van ijzer, staal en andere metalen.
Het is echt een groot terrein, dicht tegen het centrum, dat hier over een paar weken vrij komt.
Het water is regenwater dat niet weg kan door een verstoring van de afvoeren.
Twee silo’s op hun kant.
Schroot en puin is wat er nog rest.
Vanaf de Nieuwe Prinsenkade, vanuit de binnenstad.
Van de eens zo actieve suikerfabriek van de CSM rest nu nog maar een berg(je) buizen en H-balken.
Een restant van het Bredase Industriele Erfgoed dat gaat verdwijnen. Eerlijk gezegd gaat er geen schoonheid verloren maar wel een nostalgisch gevoel, een nostalgische reuk, die toen hij over de stad hing door veel mensen werd verafschuwd.
Let op, het gaat snel.
De kop is er af.
De restanten in een flets lentezonnetje.
Ken uw plaats achter de fiets.
Er blijft, week op week, steeds minder over.
Men is al druk bezig het terrein schoon te maken. Veel van het ijzer dat op de containers lag als barricade, is al weg.
Het laatste deel van de fabriek heeft een hoge dichtheid van leidingen en silo’s. Een aantal van die silo’s moeten nog verwijderd worden.
Deze silo ligt al een paar weken op het terrein.
Het skelet van het gebouw wordt steeds meer zichtbaar.
Het is guur weer.
Vanaf onder het spoorviaduct.
Veel puin.
Het lijkt wel of er nog onderdelen ingepakt worden.
Volgens Breda Vandaag.nl was de brand rond 14:00 uur.
De foto’s zijn best dramatisch door de zwarte rook.
Rechts onderin is het brandende dakleer (?) te zien.
Lang heeft het denk ik niet geduurd. De rook neemt al af.
Dit is de foto van Serge Mouthaan die ik vond op Breda Vandaag.nl. De fotograaf is er volgens mij veel later bij en het is een veel minder dramatische foto.
De Suikerfabriek in Breda in volle actie. De letters CSM zijn te zien, de silo’s, niet te vergeten de stroopafdeling waar ik de afgelopen dagen nog over heb bericht, een schip met bieten (of is het net gelost) in de haven en die enorme rookpluim die tijdens de suikerbietencampagne altijd over de stad ging.
De dichterlijke vrijheden van de verslaggeefster Edine Wijnands.
Kalktoren (volgens het artikel)/Kalkoven met de grijper van de slopers.
De Grote Toren in een doorkijkje met een hoogwerker. Foto van Edwin Wiekens.
Ik kwam gisteren aanrijden via het Spinveld. De gebouwen aan de haven liggen mooi in de zon (en de koude wind).
De Markkade met de restanten van de Suikerfabriek.
Het terrein dat vrij gaat komen is enorm.
Dat de Bredase Fietsersbond niet in het geweer komt voor het behoud van dit bord snap ik niet. Bestaat er wel een Bredase Fietsersbond?
Bij de voormalige stroopafdeling liggen twee enorme silo’s of reactorvaten of hoe ze ook mogen heten. Duidelijk is de aandrijving van het roerwerk te zien.
De verlaten Markkade.
Deze foto is vanuit de binnenstad gemaakt.
Net als deze.
De onttakeling gaat verder.
Het weer heeft vrij spel.
De containers waar het terrein mee is afgezet.
De kalkoven.
De weg waarvan ik deze foto maakte is een uur later afgezet door de politie. Ik vermoed vanwege de storm en rondvliegende dakdelen.
Het ruikt er gewoon droog. Die typische lucht van gruis.
Vanuit de stad, op ooghoogte is de fabriek al bijna weg. Vanuit een flat zijn de restanten nog wel te zien..
Ik heb hier niet goed opgelet. De camera zet de focus op het ijzer op de voorgrond. Het was mij meer te doen om het terrein verderop. Je kunt hier zien hoe de containers opgesteld zijn. Bovendien flitst mijn camera hier.
Van een afstand lijkt het nog heel wat maar dit zijn slechts de laatste restanten.
