Maxim Vengerov

Soms valt een concert zo enorm tegen.
Het gebeurt niet vaak maar afgelopen vrijdag was het zo ver.



Aan het programma hoeft het niet te liggen zou je denken.
Aan de solist ook niet.
De avond begon goed.
Het eerste stuk dat uitgevoerd werd voor Vengorov was Mozart.
Prima, niets mis mee.

Bij het tweede stuk begon het te rammelen.
Vengorov richtte zich tot het publiek met de aankondiging van de dood
van Rostopovich. Hij heeft nog samen met hem gespeeld.
Tot nu toe alles nog goed.
Het werd nog beter.
Het als vierde en laatste stuk geprogrammeerd voor de avond
was een compositie van Sjostakovitch.
Het stuk is bewerkt voor orkest.
Dit stuk zal nu als tweede deel van de avond worden uitgevoerd.
Vengorov treedt op als dirigent.
Het stuk wordt prachtig gespeeld.



Veel stukken van Sjostacovitch hebben een onheilspellende sfeer.
Dat past prima op een dag als deze.

Na de pauze vertelt Vengorov het publiek dat hij
verder niet meer zal spelen deze avond.
Hij is in januari gevallen en heeft daarbij zijn schouder geblesseerd.
Dat is natuurlijk niet niks voor een violist.
Maar het publiek wordt met dit feit geconfronteerd
als de avond half voorbij is.
Wij hebben het concert niet drie weken vervroegd.
Wij hebben geen kans gehad te bedanken voor een kwart-concert.
Na het derde stuk verlieten al veel toeschouwers de zaal.
Hier waren ze niet voor gekomen.
Het applaus aan het eind was lauw.
Hier betaal je geen 40 Euro (ruim).





Mstislav Rostropowitsch

Mstislav Leopoldowitsch Rostropowitsch
geboren 27 maart 1927 – overleden 27 april 2007

Rostropovitsj gaf zijn eerste celloconcert in 1942.
De cellist kreeg in eigen land verscheidene onderscheidingen
maar conformeerde zich niet aan het Sovjet-regime.
Hij onderhield contact met Sjostakovitsj
toen deze uit de gratie viel bij de communistische autoriteiten,
en smokkelde diens muziek naar het Westen.
In 1970 schreven Rostropovitsj en Visjenvskaja
een open brief aan de autoriteiten,
waarin zij het opnamen
voor de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn.
De brief verscheen in de westerse media
en de reactie van het Kremlin was rigoureus.
Concerten, tournees en plaatopnamen werden geschrapt.
Rostropovitsj vertrok in 1974 met zijn gezin uit de Sovjet-Unie,
nadat de autoriteiten hem zijn staatsburgerschap hadden ontnomen
omdat hij de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn
vier jaar lang onderdak had geboden.
In 1990 keerde Rostropowitsch naar zijn geboorteland terug en kreeg
zijn Russische staatsburgerschap terug.
Tijdens de staatsgreep in 1991 reisde de cellist spoorslags af naar Moskou,
waar hij dagenlang in het belegerde ‘Witte Huis’
de personificatie was van de steun die de Russische president Boris Jeltsin
en laatste Sovjetleider Michaxc3xafl Gorbatsjov genoten
van het Westen en de Russische intelligentsia.



Met dank aan Wikipedia.

Verspreking?

De nieuwslezer sprak over:

vluchthaven Schiphol.

Het volgende artikel was de aanleiding van de verspreking:



Overigens begrijp ik niet goed waar al deze mensen naar toe willen.
Het weer in Nederland is de komende dage (volgens de voorspellingen)
net zo goed of nog beter dan al de landen waar mensen typisch
van de zon gaan genieten (Spanje, Portugal, Italie, Griekenland, etc.

Pierre et Giles

Kunst ?

Het werk van deze twee Franse fotografen is in ieder geval bijzonder.
Pierre et Gilles of Pierre Commoy en Gilles Blanchard hebben de
afgelopen twintig jaar naam gemaakt met foto’s van bekende mensen
in poses met een surrealistische, kitscherige inslag met een erotische uitstraling.

Een paar voorbeelden.

Meduse, 1990.
Misschien wel hun beste werk.

Boy George als Shiva, 1989.

Jean Paul Gaultier, 1990.

Nina Hagen, 1993.

Bob Dylan



De echte fans zullen dit wel niet leuk vinden.
Maar het maken van dit bouwwerkje is een van de dingen die je ook kunt doen
met de DVD-box ‘Don’t look back’ van Bob Dylan die nu in de winkels ligt.



Maar ik vind dat als je bij een DVD een klein boekje stopt
met de foto’s van de bekende ‘video clip’ van ‘Subterranean Homesick Blues’
dan moet een klein grapje kunnen.



Overigens heeft deze DVD al meer van de wereld gezien dan ik
want het boekje is bijvoorbeeld in China gemaakt.

De inhoudelijke recentie volgt binnenkort.