Productieve middag bij de platenzaak

Donald Fagen heb ik nu een keer gehoord.Heel herkenbaar.Goed uitgevoerd.Vanochtend op de radio beschreven als ‘oude mannen-muziek’.Zou best wel eens kunnen.

Volgens Van Morrison is James Hunter een grote belofte.
Deze week is gaan beluisteren.
James Hunter tekent in ieder geval erg grappig.
Zie het hoesje.

Tenslotte is het Boekenweek.
‘Ja’ is in ieder geval een erg positief nummer.

Recemties volgen later deze week.

Egypte 11: De Koptische wijk.



Woensdag 28/12/2005 (Vervolg)

Na het Egyptisch museum met de metro naar de Koptische wijk geweest.



(Kopten zijn Christenen. Ze zijn een minderheid in Egypte.
Hierboven een mozaiek van de ‘Vlucht naar Egypte’)




We zijn daar ook al met de gids geweest.
De metro vanaf Sadat (het centrum van de stad) zat erg vol,
gelukkig werd dat snel minder.
We hebben nu onze tijd genomen om ook de ‘Hangende Kerk’ te zien.



(Interieur van de ‘Hangende Kerk’, deze kerk hangt als het ware.
Dat is te zien aan de volgende foto vanuit een raam in de kerk)




(Prachtige ‘icoon-achtige’ afbeeldingen in de kerk)









(Natuurlijk ook hier een kerkhof. Egypte is graven bekijken.)

Deze plaats (die hele wijk) wordt zwaar bewaakt,
meer nog dan op andere plaatsen van de stad.
(je ziet in heel Cairo soldaten/politie op straathoeken, bij hotels,
regeringsgebouwen, banken, belangrijke kruispunten en rotondes.
Men is in deze landen al jaren terreuraanslagen gewend en kent
een wat andere democratie dan in west Europe.
Hosny Moebarak is al vijfentwintig jaar president maar mijn indruk is
dat dat mede in stand wordt gehouden door
de strijdkrachten/politie in het straatbeeld.)



Nog gauw even thee gedronken bij een theetent om de hoek
en toen hebben we de Djed manager van hier in Egypte ontmoet.
(Het Djed-management bestaat uit twee Egyptische broers,
een woont en werkt in Nederland de ander vanuit Egypte)
Hij heeft onze tickets ter bevestiging meegenomen
en er is afgesproken dat we om 07:00 uur op 1 januari
zullen worden opgehaald
om weer naar het vliegtuig te gaan.
Hij heeft ons wat tips gegeven over waar we zouden kunnen gaan eten.



Vervolgens is er nog het onderwerp ‘oud en nieuw’.
Wij hadden hotel Cosmopolitan gekozen omdat we dan niet hoefden
deel te nemen aan het diner en de bijbehorende show.
Eerdere ervaringen met dit soort evenementen buiten Nederland
waren niet echt positief.
Echter nu wilde men toch dat we voor 30$ per persoon mee zouden doen.
Hebben we niet gedaan.
We moeten nog zien hoe dat verder loopt.

(Wij hebben uiteindelijk niets betaald. Hebben wel een kaartje gekregen.
Het komt voor rekening van Djed. We zijn niet naar de avond gegaan.
Om 10:30 lagen we op bed om rond 06:15 op te staan.)

Gegeten bij Alfi Bey.
In dit restaurant wordt geen alcohol geschonken
(we kregen een Arabische rekening, er staan tissues op tafel
in plaats van servetten, eten was erg lauw)
De schaapsschenkel die ik had was erg vet maar als je dat vet wegsnijdt
bleef er erg mooi, erg lekker vlees over (als je van schapenvlees houdt).
Mooi restaurant, niet druk.



Het weer was gisteren beter dan tot nog toe.
Losse thee is hier wel erg los’
Het is meestal gruis.
Maar smaakt prima, steeds met mint.

Egypte 09: Het Egyptisch museum



Woensdag 28/12/2005



Bezoek aan het Egyptisch museum.
Erg druk.
De opstelling is niet zo modern,
vaak oud en met te weinig bescherming voor de objecten.
De entree is 40 pond, zo’n 7 euro.
Op sommige plaatsen is de toelichting op de objecten nog met de hand geschreven !
Soms alleen in het Arabisch.
Hoewel de vitrines op zichzelf ook al een bezienswaardigheid zijn,
passen ze niet meer in een modern museum.
Sommige voorwerpen vallen uit elkaar waar je zelf bij staat.
De strijdwagens van Tut-anch-Amon hebben erg veel te lijden.
Zo ook de vele modellen van huizen en voorbeelden van arbeid
(vaak van hout, bewerkt met een kalklaag en dan geschilderd).
Er is een tentoonstelling ‘Faces of the past’ maar de meeste voorwerpen zijn weg.
Bij de Koninklijke mummies is het alles behalve rustig.
Druk telefonerend lopen de bezoekers langs de dode lichamen
van deze grote koningen zoals Ramses II en Thoetmosis (entree 70 pond).
Ergens anders is men een tentoonstelling aan het opstellen.
Men loopt met houten bakken met voorwerpen door het publiek.
Op de Grieks/Romeinse afdeling staan de voorwerpen opgesteld
alsof het een pakhuis is met ineens daartussen een skelet van een hond (?)
zonder enige toelichting.
Je moet ook oppassen een bewaker die achter een uitstalling zit te slapen
niet per ongeluk te wekken.



Het museum is een must voor bezoekers van Egypte
maar erg voorzichtig wordt er niet omgesprongen met de voorwerpen.
Ieder groot museum zou gedwongen moeten worden
2 permanente tentoonstellingen in te richten.



(Je mag er binnen niet fotrograferen, dan maar wat foto’s van buiten.)

De eerste, net al bij het Rijksmuseum, nu in Amsterdam,
in niet meer dan 10 niet te grote zalen. De kerncollectie.
Een tweede tentoonstelling met veel meer stukken dient dan als de basiscollectie.
Nu rent iedereen achter gidsen aan door het hele gebouw om de topstukken te zien.
Dat is zo in Cairo maar is net zo van toepassig voor Amsterdam,
Londen, Parijs, Madrid, Florence, Rome of New York.
Die gebouwen zijn vaak niet ingericht om duidelijk te maken
aan de bezoekers waarom al die stukken op hun specifieke plaats te zien zijn.
En dat is jammer.
De audio-begeleiding verandert dit niet:
je moet nog steeds door het hele gebouw heen en er is geen
of onvoldoende informatie over al die andere stukken die er staan.
Door het op te splitsen kan iedereen nog altijd alles zien
maar zul je in de praktijk de grote drukte scheiden en beter beheersbaar maken.



Egypte 08: Foto's van Gizeh



Het was een onvergetelijke dag in Egypte.
In de ochtend eerst naar Sakkara.
Daarna naar Gizeh.
De route die we volgden in Gizeh is te zien in de web log
Egypte 06: Sakkara en Gizeh.
Hier volgen de foto’s die ik toen gemaakt heb:



(Het is erg druk bij deze bezienswaardigheden.
Wat je hier ziet is het gat dat in de piramide van Cheops is gemaakt
om toegang te krijgen tot het stelsel van gangen en kamers.
Je staat zo dicht tegen de piramide en hij is zo groot,
dat hij maar moeilijk in een keer op een foto past).









(Een stukje reconstructie)



(Het mooie van deze site is onder andere dat je hier
drie hele grote piramides bij elkaar hebt. Ze zijn fotogeniek.)






(Dit is het gezicht van Gizeh met de piramide van Cheops in je rug.
Je kijkt hier over Piramid road. Zie de schaalmodellen in mijn web log
Egypte 06: Sakkara en Gizeh)




(Dit is de piramide van Cheops en de koninginnenpiramides
vanaf het uitzichtspunt)




(Piramide van Cheops, links, en Chefren, rechts.
De piramide van Chefren lijkt hier groter
maar dat is een vertekening als gevolg van de afstand
en de hoogte waarvanaf de foto is gemaakt)






(De enorme parkeerplaats achter de piramide van Chefren)



(Een koninginnenpiramide)





(De Spinx met de piramide van Chefren op de achtergrond)



(Via deze gerestaureerde tempel heb je toegang
tot een uitzichtspunt op de Sphinx. Natuurlijk is het daar erg druk)








(Een poot en staart)



(En profiel)



(De Sphinx is eigenlijk alleen maar vanaf de zijkant goed te zien, jammer)



(En verkopen doen ze overal)





(Tijdens de lunch genieten we van een goede maaltijd
maar nog meer van het uitzicht.)


Egypte 07: Foto's van Sakkara





Dat is hem dan.
De trappiramide van Djoser in Sakkara.
Een enorm hoog gebouw.
Het terrein is echt mooi aangelegd.
Het geeft je een idee hoe het er geweest moet zijn.
Hier onder volgen mijn foto’s van 27 december 2005.





(In de buurt van de piramide zijn een aantal diepe schachten. )



(Piramide met onze gids)









(Toegang tot de kamer onder de piramide)



(Om een idee te geven van de enorme omvang van deze piramide)



(Ik neem aan dat hier een reconstructie is gemaakt die ons een beeld geeft
van hoe deze piramide was afgewerkt.)






(De toegang tot het terrein van de piramide en de tempels)

Egypte 06: Sakkara en Gizeh



Dinsdag 27/12/2006 (Vervolg).

Vandaag de Piramides van Gizeh.

Stoplichten, daar let niemand op.
Alleen als er een agent staat die het verkeer regelt.
Maar vanochtend (08:30 uur) is dat hier wel en meestal niet het geval.
Sla je rechtsaf dan maakt het al helemaal niets uit.

Wat een enorme bergen met oude stenen. Indrukwekkend.

Eerst Sakkara met de trappiramide van Djoser,
dan Gizeh met de piramides van Cheops, Chefren en Mykerinos
en daarna de Sphinx.
Lunch met uitzicht op het Gizeh plateau.
Fantastisch.
Heel erg de moeite waard.
Je zou er dagen kunnen rondlopen.
Wij zijn er zo’n 2 uur geweest.



(De trappiramide is de eerste (?) poging een piramide te bouwen.
De architect is Imhotep.
Een geleerde die ook bekend is vanwege zijn kennis op het gebied
van de medische wetenschap.
Het complex erom heen is behoorlijk gerestaureerd.
Zo krijg je toegang tot het terrein door een galerij van pilaren met 41 nissen.
Deze nissen staan voor de 41 steden die Egypte toen kende.
Het geheel van de galerij is in twee delen gesplitst.
Deze delen vertegenwoordigen de twee landen: opper en beneden Egypte.
Het plafond is een soort abstracte weergave van palmbladeren.
Op het terrien zijn naar de enorme piramide nog restanten
van een aantal tempels en ondergrondse graven te vinden.
Op de horizon liggen andere piramides.
Onder andere die van Snefru (deze piramide heeft een knip in de zijdes).



Het platform in Gizeh benaderden we vanaf Pyramid road.
De piramides liggen dan een eindje hoger.
De eerste piramide die je tegenkomt is die van Cheops.



Hierboven een computermodel van het plateau van Gizeh
gemaakt door de universiteit van Chicago in 1998.
(http://oi.uchicago.edu/OI/DEPT/COMP/GIZ/MODEL/Giza_Model_Fig2.html)

We kwamen aanrijden over de Pyramid road in Gizeh
en gaan dan naar de toegangspoort die een stuk hoger ligt.
Na het kopen van en kaartje was er een eerste pause
bij de piramide van Cheops.
We liepen in de schaduw van de piramide.



Vervolgens gingen we over de weg die aangelegd is langs de piramide,
langs de restanten van een operapodium naar een uitzichtspunt
(niet te zien op de afbeelding).
De liging verklaart bijvoorbeeld waarom er zo’n probleem is geweest
met het grondwater bij de Sphinx.
Die ligt namelijk op een erg laag punt ten opzichte van de andere gebouwen.
Lunch hadden we ‘aan de voet van de Sphinx’.
Dat is ook de plaats waar in de avond de Sound and Light plaatsvindt.



Vanaf het panoramapunt terug naar de piramide van Chefren.
Je bent dan dicht bij het bootmuseum.



En vandaaruit naar de daltempel van Chefren en de Sphinx:



(De pijlen vertegenwoordigen geen werkelijke wegen.
Ze geven alleen globaal de richting aan.
Daarmee vertellen ze wel iets over het hoogteverschil
dat je meemaakt en goed kunt zien op de foto’s.)



In de ochtend is het verkeer rustig maar nu is het chaos.
De huizen in de buitenwijken van Cairo zijn bijna allemaal model schoenedoos.
Die worden vervolgens op elkaar gestapeld.
Die ‘flats’ staan erg dicht op elkaar.
De zon zal daar niet vaak op de ‘straat’ schijnen.
Straat is in veel gevallen te veel gezegd.
Er is weinig of geen bestrating.
Veel puin en afval.



Na afloop gewandeld door een aantal winkelstraten.
Die zijn erg druk en bijna altijd met verkeer.
Er was een (1) stuk voetgangersdomein.
Heerlijk.
Daar werden we aangesproken door een journalist.
Hij zei te schrijven over sociale en familie-aangelegenheden.
De reden dat hij ons aansprak, nee beter gezegd:
de aanleiding die hij gebruikte was dat we eens goed binnenkeken
bij een zaak waarboven ‘Bar en Bodega’ stond.
Maar het was nu iets heel anders.
Wat weet ik niet.
De journalist vertelde dat het erg duur is
(een half miljoen Egyptische pond) om een vergunning te krijgen
voor een gelegenheid die alcohol verkoopt.
Met name na de komst van Khomeiny naar Iran is,
volgens hem, ook Eguypte veel veranderd.
Volgens de journalist was het vroeger in Cairo veel mondainer.
Nu veel vuiler.
Vervolgens hebben we nog even wat beleefdheden uitgewisseld.
Daarna wilde hij ons nog wat laten zien
(wat bleef vaag) dus hebben we toen afscheid genomen.

Tijdens de wandeling ook nog even over
een groente- en fruitmarkt gelopen.
Altijd leuk.
Hele mooie dadels.



(De ingang van ons hotel: Cosmopolitan)







(Ondergaande zon in Cairo)

Overigens voerde het restaurant waar we gisteren gegeten hebben,
reclame voor Farm Frites.
Vandaag zag ik weer het merk
van deze Zeeuwse aardappelproductenleverancier.



Eten bij Le Bistro.
Waarschijnlijk trendy: blauw licht, (het went), reggae muziek.
We dronken Egyptische wijn: Cru des Ptolomees, Pinot Blanc 2004.

(Volgens de Lonely Planet is het er druk tijdens de lunch
maar in de avond leeg.
Dat laatste klopt met onze ervaring.
We waren de enige klanten.
Het eten was niet bijzonder.
Niet echt Frans en de wijn was ook niet sterk.
Ik zou daar niet voor een tweede keer gaan eten.)



Egypte 05: Eten bij Felfela



Dinsdag 27/12/2006.

Gisteravond gegeten bij Felfela.
Een echte Lonely Planet-gelegenheid.
Leuk ingericht: op verschillende niveau’s staan de tafels,
kooien met parkieten en duiven (duif staat ook op de kaart),
Egyptisch eten maar ook Europees, geschikt voor grote groepen
maar ook tefeltjes voor twee.
Op verschillende plaatsen aquariums, opgezette vissen
(ik zit naar een haai),
wijnbladeren en trossen aan het plafond.
Het eten was lekker.
Meat balls (L) en Egyptian sausage voor mij.
Vooraf kregen we 2 gerechten: koekjes gemaakt van een bonenmassa
en een soort hommus.
Dit laatste had nog het meest weg van een dunne pindakaas
(romantische verlichting).
Lekker.
Ook de koffie (espresso) is goed.



De enige twee nadelen:
Het was er binnen erg koud en men deed z’n best het ook zo koud mogelijk
te houden door de deuren toch maar steeds dicht te houden.
Ik kan me er wat bij voorstellen
als het in de zomer 35 tot 40 graden Celcius kan zijn.
Maar nu is het overdag 15/16 graden.

(In het verdere verloop van ons verblijf komen we dat meer tegen.
Men is trots op de airconditioning die men heeft.
Maar als het overdag 15 graden celcius is heb je in de avond
die niet echt meer nodig.
Na 16:00 uur neemt de temperatuur ook weer snel af
omdat de zon dan weggaat en de wind koud is)

Tweede nadeel: het eten werd als een sneltrein afgewerkt.
Binnen 30 minuten was het hoofdgerecht al weer van tafel.
De koffie duurde nog eens dertig minuten.
Het kostte allemaal niet veel: 120 Egyptische ponden (ongeveer 20 Euro).

Pandora's box

Vandaag een bijzondere web site gevonden:
pandora.com.

Op deze site kun je je favouriete muzikant opgeven of de titel van een nummer.
Vervolgens ontstaat er een soort radiostation waar alleen muziek wordt ‘gedraaid’
die verwant is aan de artiest of het nummer dat je opgegeven hebt.
Het is een leuke manier om nieuwe artiesten te leren kennen
op basis van je huidige voorkeuren.
Komt het systeem met een artiest die je niet ziet zitten,
dan kun je dat de site vertellen.
Men draait dan geen muziek meer van die artiest op jouw radiostation.
Er wordt heel moeilijk gedaan over het proces achter de web site om
vergelijkbare artiesten bij elkaar te brengen.
Veel marketing.

De site is opgezet door een groep mensen waaronder een aantal
die ook betrokken zijn (geweest) bij het opzetten van Yahoo.
Verder ztten er een aantal Venture Capitalists achter, investeerders.
Het is me nog niet helemaal duidelijk hoe de investeerders hun geld
denken terug te kunnen verdienen.
Je kunt er op dit moment geen muziek kopen.
Er wordt ook slechts beperkt reclame gemaakt.
Overigens kun je voor inwoners buiten Noord Amerika geen account opzetten.
Dat wil zeggen dat je iedere keer opnieuw je stations (tot 99 verschillende
toegestaan) moet definieren.

Overigens gaven Alban Berg, Mozart en Bach geen of zeer vreemde reacties.

Met Hancock had ik meer succes.
Er kwamen meerdere jazz muzikanten tevoorschijn waaronder Herbie Hancock.

Jantje Smit werd niet gevonden. Maar dat beschouw ik als een plus.

Open de doos van Pandora maar eens.
Veel plezier.

Egypte 04: De eerste dag in Cairo



Dinsdag 26/12/2005



Vandaag mijn boekje vergeten.
Daarom in een flashback.
Vanochtend snel ontbeten.
Opgehaald door onze gids: Jasser.
Die is afgelopen jaar, in augustus, in Nederland geweest.
Dit werkt blijkbaar zo met al onze gidsen.
Onze groep blijkt ook deze keer uit twee deelnemers te bestaan.



(Zomaar een straat in de buurt van het hotel)

We beginnen in de buurt van de Citadel met een bezoek aan
de Koptische (=Christelijke) wijk.
We bezoeken de St. Sergius-kerk.
Onder deze kerk (die al twee meter onder het straatniveau ligt)
is de crypte.
Dit is de ruimte waar volgens de overlevering de Heilige Familie
6 maanden lang verbleef tijdens hun vlucht naar Egypte.
Lees de Bijbel er maar eens op na.
De crypte is niet toegankelijk voor publiek vanwege restauraties
(grondwaterniveau).
De kerk heeft hele mooie schilderijen langs de muur hangen.



(De kerk is gemaakt van stenen in combinatie met hout.
Dat heb ik eerder nog nergens gezien.)


Met de groep daarna naar de citadel gegaan.





Een enorm fort met daarin een moskee die niet meer in gebruik is
maar die is gebouwd door dezelfde architect die ook de wijzigingen
in de Hagia Sophia heeft aangebracht (in Istanbul).

The construction of St. Sophia began in 23 December 532 and
it was completed in 27 December 537.



From the architectural point of view,
it is comprised of a large central section,
two side sections (nef), abyss, interior and exterior narthexes.
The interior has a size of 100×70,
it’s covered by a dome with a diameter of 30-31 m.
and a height of 55 m. carried by four big columns.
As well as its architecture,
the mosaics of St. Sophia are also of worth noting.
The most ancient mosaics are the golden glided geometrical
and flower-motif mosaic on interior narthex and sides.
The figured mosaics were made in IX-XII century,
and they can be seen on Emperor Gate,
on the abscissas, on the exit gate and upper floor gallery.
St. Sophia had undergone various repairs during Turkish period
starting with the conquest of Istanbul.
While the framing of mihrab is adorned with
the most beautiful examples of Turkish china art
and Turkish calligraphic art,
the sura from Koran on the dome inscribed by the famous
Turkish Calligrapher Mustafa xc3x9dzzet Efendi
and the round sheets with a diameter of 7.50 m
are the most remarkable ones.
In these frames, the names of Allah, Mohammed, xc3x96mer,
Osman, Ali, Hasan, Ebu Bekir and Hussein are written.
And on he side walls of the mihrab can be seen the frames
written by Ottoman sultans
and donated to the museum.
The tombs of Sultan Selim the 2nd, Sultan Mehmed the 3rd,
Sultan Murad the 3rd and heirs, the fountain of Sultan Mahmut the 1st,
primary school, public kitchen and library,
sultan maksoorah of Sultan Abdxc3xbclmecid, clock room are among
the Turkish period works at St. Sophia,
and the tombs make up the most precious examples
of Ottoman tomb tradition with regard to their interior design,
caustic art and architecture.

Tekst van http://www.istanbul.com


We zijn dus niet alleen in het land van de farao’s
maar ook in een van de machtscentra van het Ottomaanse rijk.
Het is vanuit deze versterking dat de kruisvaart werd bestreden.
In de Citadel ligt een moskee die we bezocht hebben.



(Op de rug gezien, onze gids)



Daarna bezochten we nog een moskee buiten de citadel.
De moskee in de citadel heeft een voorhof met fontein
en vervolgens het moskeegebouw waar gebeden wordt.



























De tweede moskee is een complex met een ziekenhuis,
scholen en gebedsruimtes.



(Ingang tot het ziekenhuis)





(Ingang tot een school)













Daarna hebben we een uurtje rondgelopen in een wijk
met veel kleine winkeltjes.
Prachtig om daar rond te lopen.






Vervolgens lunch gegeten op een boot in de Nijl.
Prima.
Terug in het hotel even opfrissen en weer op weg.
We besluiten te wandelen naar het centrale plein van Cairo.
Bij het Egyptisch museum.

L probeert onderweg te pinnen bij de National Bank of Abu Dhabi.
Echter het apparaat eet de pinpas op.





Op tweede kerstdag bellen naar de Postgiro vanuit Cairo is een uitdaging.
Het lukt uiteindelijk wel maar we hebben nu nog maar 1
pinpas.
We zullen voorzichtig moeten zijn.
Gelukkig lukt het mij wel bij een andere bank.



Mozaiek

Gisteren heb ik een cursus mozaiek gedaan.
Binnenkort ga ik op ons jaarlijks creaweekend.
Vorgi jaar stond Paverpol centraal.
Dit jaar wil ik een mozaiek maken.
Maar dan moet je wel eerst de grondbeginselen kennen.
Vandaar dat ik een dag op cursus ben geweest.
Waarvan hier een kort verslag.

Om te beginnen: het is een aanrader.
Het was een erg leuke dag die heel goed verzorgd was.

Je begint met het benodigde gereedschap:

Een tang om de tegels te kunnen knippen.
Er zijn vele varianten maat een vlechttang om betonijzer te vlechten
is een goede hulp. Zonder een papagaaibektang kun je ook niet.
Als je spiegels wilt knippen dan zijn daar ook speciale tangen voor.
Een tegel snijder is handig maar niet noodzakelijk.
Zo’n tegelsnijder is erg handig om stroken te snijden uit een tegel
(met name voor de randen).
Verder een spatel om lijm op de tegels te doen en lijmresten te verwijderen.
Als je uit de hand kunt tekenen dan is verder een potlood voldoende.

Mijn ontwerp is een soor carnavalsmasker:

Eerst op paier, dat kun je nog gemakkelijk wijzigen.

Vervolgens zet je dat over op de ondergrond.
Dat kan bestaan uit MDF maar dit is niet waterbestendig.
Dat kan problemen opleveren als je het werk buiten wilt zetten.
Wij gebruiken watervast multiplex.

Daar zet je dan je ontwerp op over:

En dan heb je natuurlijk nog de tegels nodig. Hier wat kleuren:

Dan kun je aan het werk.
Hier even een voorbeeld:

Dit voorbeeld heeft een zogenaamde tafelrand. Dat wil zeggen dat
de afbeelding die je gaat mozaieken doorloopt en straks de rand vormt van je werk.
Het mozaiek steekt als het waren buiten de ondergrond uit.
In dat geval maak je eerst de rand zodat je er voor kunt zorgen
dat de afbeelding mooi gelijk loopt met de rand.

Een andere manier is met een schilderijrand.
Dan loopt je werk tot aan de rand van je ondergrond en plak je
als een soort schilderijrand na afloop er nog een rand tegen.

De eerste steen is gelegd, de wrat:

De neus is al klaar.Bij een mozaiek begin je typisch in het midden en werk je vervolgens naar buiten.Normaal gesproken heb je bij een mozaiek een centrale afbeelding en een achtergrond.In de centrale afbeelding gebruik je typisch veel kleur.De achtergrond hou je neutraler en dat is typisch ook de kleur voor de voegen.Je afbeelding komt dan beter tot zijn recht.

Ik ga de gezichtskleur een beetje neutraal houden.
Maar het wordt al snel duidelijk dat ik mijn werk in een dag niet afkrijg.

De andere deelnemers aan de groep gaan hun werk al voegen.Ik krijg voegmortel mee naar huis.Het voegen is een werkje waarbij handschoenen wel nodig zijn.Dit is het werk waarbij je het meest het risico loopt je vuil te maken.

Ik mozaiek nog even verder.
Dit is de laatste stand op de eerste dag:

Hier heb ik nog wat werk aan de komende weken.

Wordt vervolgd !

Mitsuko Uchido

Afgelopen week alweer een concert van Mitsuko Uchido
in het Concertgebouw in Amsterdam.
Het was het zesde en laatste concert in haar Carte Blanche-serie.
De vorige concerten in de reeks Grote Solisten
betroffen ‘oudere’ klassieke muziek.
In dit concert stond ‘Nieuwe muziek’ centraal.
Een heel ander geluid.
Vooral voor iemand die niet iedere week naar een concert gaat.

De avond begon met een Strijkkwartet van Alban Berg (1885-1935).
De ‘Lyrische suite voor strijkkwartet (1925-26).

Nou voor sommige mensen zal dit wel kattengejank zijn.
Prachtig om te zien en horen hoe vier mensen zo’n ‘modern’ stuk spelen.
Iedere keer verwondert het me weer om muziek live uitgevoerd te zien.
Het is zo anders dan van een CD.
Het is net of je ieder instrument beter hoort.

Het tweede deel van de avond bestond uit twee solostukken voor piano:

Fantasie in c kl. t., KV 475 (1785)
Hoezo modern of nieuw.
Dit stuk van Mozart is al ruim 200 jaar oud.
Hier laat Mozart zijn fantasie vrij aan het werk.
Prachtig !

Sonata in c kl.t., KV457 (1784)
Iets rustiger of misschien beter gezegd het klink gestructureerder.
Prachtig !

Na de pauze voor mij het meest bijzondere stuk.
Pierrot lunaire, op 21 (1912) van Arnold Schxc3xb6nberg.
Dit is een stuk voor Sprechgesang (een vorm van zingen tussen
spreken en zingen in), viool, cello, fluit, klarinet en piano.
Toen ik een jaar geleden dit concert boekte werd ik vooral aangetrokken
door het feit dat Barbara Sukowa, de actrice/zangeres, het Sprechgesang
voor haar rekening ging nemen.
Ze is vooral bekend van haar rollen in films van Fassbinder.
Om te horen is het ook echt een Duitse aangelegenheid.
Ik weet niet of deze zangtechniek ook in het Engels werkt.

Heel erg mooi!

Het pianospel was deze avond fantastisch.
Daar kan geen CD tegen aan.