Grant Peace and Concord

In het Parliament Square Garden (Tuin op het Plein van het Parlement)
in London staat een hele serie standbeelden.
Natuurlijk gingen er een paar op de foto.
Een deel kennen we niet meer.
Daar staat Londen trouwens vol mee.
Maar dat zegt meer van mijn kennis van de Engelse geschiedenis
dan van iets anders.

131DSC_4330LondonWinstonChurchill

Sir Winston Churchill op een ereplaats.


132DSC_4331LondonDavidLloydGeorge

Een wervelende David Lloyd George.


133DSC_4332LondonGandhiMetToerist

Een Gandhi met toerist. Maar dat is geen gezicht in deze galerij.


134DSC_4333LondonGandhi

Zo, deze is beter: Mohandas Karamchand Gandhi of Mahatma Gandhi.


135DSC_4334LondonMandela

Nelson Rolihlahla Mandela.


136DSC_4335LondonWestminsterAbbeyNoordelijkTransept

Aan dat plein staat naast het parlement ook de Westminster Abbey. Ik ben al een paar keer in Londen geweest. Okay de laatste keer was 20 jaar geleden maar iedere keer dat ik er was, was dit gebouw gesloten.


137DSC_4336LondonWestminsterAbbey138DSC_4337LondonWestminsterAbbey139DSC_4338LondonWestminsterAbbey140DSC_4339LondonWestminsterAbbeyMayGodGrantToTheLivingGraceToTheDepartedRestToTheChurch&TheWorldPeaceAndConcordAndToUsSinnersEternalLife

Wij hebben de nodige noten op onze zang: May God grant to the living grace to the departed rest to the Church & the World peace and concord and to us sinners eternal life (Mag God ons schenken: genade aan de levenden, rust voor de doden, vrede en harmonie voor de kerk en de wereld en eeuwig leven voor ons, zondaars).


141DSC_4340LondonParliament


Darkest Hour

GaryOldmanInDarkestHourPhotoByJackEnglish2017

Gary Oldman in Darkest Hour. Foto van Jack English, 2017.


Afgelopen vrijdag zag ik deze film.
Twee invaldhoeken kwamen bij mij op toen ik naar deze film keek:
= de historische gebeurtenissen, zeg maar het verhaal zoals dat gepresenteerd wordt.
= leiderschap, wat is echt goed leiderschap.

De eerste invalshoek levert een mooie film op.
Goed gemaakt met een fantastische Gary Oldman.
Met overtuiging, met prachtige decors en prachtig taalgebruik.
Maar de meeste feiten zijn al bekend.
Veel kijkers zullen daar dus niet door getroffen zijn.
Dat is meteen de archilleshiel van de film.
Gelukkig zit er voldoende humor en spanning in de film
om Oldman het verhaal te laten dragen.

De tweede invalshoek is interessanter.
Je zou kunnen beweren dat we in de film een politicus zien
die populistische trekken heeft en zich apart gedraagd.
Maar veel meer dan iemand met reclameslogans en toespraken
waarvan de inhoud bepaald wordt door enquetes of ‘alternate facts’,
die zich opvallend gedraagt om op te vallen en stemmen te trekken,
zie je een overtuigd politicus die een visie heeft en die
er alles aan doet om die visie uit te dragen.

Achteraf is het natuurlijk eenvoudig de kant van Churchill te kiezen
tegen een dictator die een massamoord op miljoenen Europeanen
zou plegen maar op dat moment was dat niet zo evident.

Dan wordt duidelijk dat we hier te maken hebben met een echte leider.
In de Nederlandse politieke arena zien we veel populisten
die alleen maar bezig zijn met hun eigen belang en zich graag voordoen als leider.
Van Marijnissen (kies maar welke je wil) tot Baudet.

De internationale politieke arena behoeft geen toelichting lijkt me.

De tweede invalshoek levert voor mij ineens een verrassend actuele film op.

*****