Het zoete leven op de maan.

De afgelopen dagen heb ik de volgende twee films gezien.

Fellini schept met realistische beelden een wonderbaarlijke wereld.
De beelden zijn gaandeweg niet minder realistisch maar het verhaal
wordt steeds meer een droom.
Als een langzaam afdwalen in een diepe slaap.
Bertolucci vertelt een bizar verhaal.
Vanaf het begin.
Maar die muziek. Verdi in de Thermen van Caracalla.
Prachtig.
Maar het blijft een vreemd verhaal.

Mozaiek uit de Thermen van Caracalla in Rome.