Ik ben het boek Anatomie van het atelier aan het lezen.
Het is een weergave van een serie lezingen die de kunstenaar William Kentridge
in het kader van de Slade Lectures, begin 2024 gaf aan de Universiteit van Oxford.
William Kentridge is een witte Zuid-Afrikaan.
Hij heeft zijn ateliers in Johannesburg.

Tip:
Als je het boek wilt lezen helpt het 
als je werk van William Kentridge gezien hebt.
Het boek is ruim voorzien van afbeeldingen, 
maar de relatie tekst - afbeelding
is door de lezer zelf in te vullen.
Dan helpt het een beetje vertrouwd te zijn met zijn werk.

Zijn schrijfstijl is erg prettig: voor een kunstenaar redelijk eenvoudige taal,
redelijk praktisch, in een bij vlagen poëtisch jasje:

Als je een tekening hebt, een landschap, bijvoorbeeld een landschap van Constable, kijken we er misschien drie seconden naar, of tien seconden, of zelfs een minuut. Maar dat zijn onze drie of tien seconden; dat is onze minuut. Maar zodra de tekening in beweging komt – het bewegen van gebladerte, een vogel die door de lucht vliegt – vindt er een verschuiving plaats. De zes seconden waarin de vogel voorbijkomt, behoren toe aan het beeld.

Pagina 38-39.

De titel van dit bericht is uit het voorwoord door Alfred Schaffer.
Het is nog een voorbeeld van de sfeer van het boek.
De vertaling van het boek door Anna Helmers-Dieleman
draagt ook zeker bij aan de leesbaarheid.

Ik heb nu het eerste hoofdstuk gelezen: Dat wat ik getekend heb.
Daarbij heb ik wel hulp nodig gehad om alles te begrijpen wat Kentridge wil zeggen.
Ik los dat op door met Copilot ‘in gesprek’ te gaan over het boek.
Zo heb ik gisteravond nog lang vragen gesteld rond de laatste zin van het hoofdstuk:

Maar de tekeningen en films die ontstaan, zijn niet het tegendeel of het gevilde skelet, maar eerder een fragment ervan, dat wordt geprojecteerd door zijn verlichte schaduw.

Pagina 42.

Tip:
Het boek lijkt me bij uitstek geschikt om als groep studenten
of kunstgeïnteresseerden te lezen.
Dan kun je elkaar ondersteunen bij het vinden 
van de kapstokken in de tekst
die voor jouw verduidelijking nodig zijn.
Soms zul je zo'n kapstok helemaal niet snappen
en soms denk je dat je het snapt, 
maar dan blijkt het toch anders te kunnen.
Bij uitstek geschikt voor dialoog.

Het is zeker niet alleen verhelderend voor mensen met een beroep
in de beeldende kunsten.
Het is interessant voor iedereen die zich soms vragen stelt over kunst
in de meest brede zin van het woord.

Tijd om weer verder te gaan met lezen.
Mocht je besluiten het boek ook op te pakken dan veel plezier ermee
en misschien kun je laten weten hoe je het ervaart.

---