Ophokken ?

Deze borden hadden we al even tegoed van Restaurant Bukowski. Gister maar even opgehaald.

Op zaterdag ga ik altijd fruit kopen.
Ik doe dat bij ‘Wout’ in de Lange Brugstraat in Breda.
In deze tijd van het jaar is dat een genot.
Kijk maar eens wat ik vandaag heb gehaald:

=Witte druiven
=Reine claude
=Pruimen
=Witte perzikken
=Aardbeien
=Bosbessen
=Grannies
=Gele kiwi’s
=Watermeloen (niet op de foto)
=Mineola’s (soort mandarijn/sinasappel)
=Grote Pink Ladies (appels)

Daarnaast ben ik vandaag ook naar de molen in Terheyden geweest.
Daar hebben ze zoveel lekkere spullen:
=Honing uit de Biesbosch
=Rode pruimenjam zonder toevoeging van suiker
=Broodmix Milano (met pompoenpitten en Italiaanse kruiden)
=Broodmix Spicey Tomato
=Biologisch volkorenmeel
=Mix voor chocolade koekjes
=een boekje over zelf koekjes maken
=een boekje over brood maken met een broodbakmachine
=een paar recepten

We kunnen dus weer even vooruit!

Een nieuw restaurant in Breda: El Mundo.Dat juichen we natuurlijk toe, donderdag geopend en vrijdag maar eens gelijk gaan uitproberen.

We hadden een tafeltje gereserveerd. Dat bleek niet echt nodig te zijn.
Het restaurant zit aan de haven van Breda. Op deze plaats hebben meerdere restaurants gezeten.
Het is een erg mooie locatie en een heel mooie ruimte.
Een groot restaurant, hoog ook.

Toen het eerste restaurant er kwam was het een Italiaans restaurant: Il Theatro.
Ondanks het feit dat het voor een Italiaans restaurant een grote ruimte was, was het er goed toeven.
De tweede helft van de zaal was verhoogd met een hekje er om heen.
Grote rode gordijnen, zachte operamuziek.
Langs de kanten spiegels die de zaak nog groter maakte.
Twee aangeklede poppen, in operakostuum.
Leuk, sfeervol, goede kaart, leuke wijnkaart, vriendelijke prijzen, goede bediening.
We hebben er vaak gegeten.
Op een keer was ook Pierre van Hooidonk te gast.

Aan het interieur was nu niet veel veranderd.
Dat hebben de vorige uitbaters ook niet gedaan.
Een gitaar aan de muur en klaar.

Het hekje is eruit.
De achterhelft is nog steeds verhoogd maar we weten niet of het nu lager is dan vroeger.
De waterschade aan het plafond was gecorrigeerd.
De gekostumeerde poppen staan er nog, wel op een andere plaats.
Er is er een aan toegevoegd, rode Spaanse jurk.
De spiegels langs de kant zijn weg.
Er zit wel een nieuwe bar in (jammer van de oude, dat was zo’n mooie inham en prachtige bar).

Je noemt je restaurant El Mundo.
Ik denk dan gelijk aan een spannende wereldkeuken.
De ondertitel is: cocina mediterranea.
Okay geen wereldkeuken, maar de Middellandse zee geeft mogelijkheden te over voor een spannende keuken: Marokaans, Egyptisch, Arabisch, Turks, Grieks, Balkan, Italiaans, Frans, Spaans, Portugees.
Mogelijkheden te over om er iets spannends van te maken.

Dan is het natuurlijk wel jammer dat blijkt dat het een tapas-zaak is.
Nu zitten er aan de haven al twee zaken die zich met tapas bezig houden: een Spaans restaurant en een Tapas-zaak in het oude ‘De Gruyter-pand’.
Ik heb niet kunnen ontdekken wat El Mundo bijzonder maakt.
Het eten was in orde, maar niet bijzonder.
Een rode, een witte wijn en een rose, da’s beperkt.
De aankleding is niet bijzonder, past ook minder bij tapas.
Geen mooie uitstalling van tapasgerechten zoals je dat in Spanje vaak ziet.
De bediening was in orde, niet bijzonder.
De prijs onderscheidt zich ook niet van andere gelegenheden.
Waarom zou je daar nu moeten gaan eten ?
Ik weet het niet.

Afgelopen zaterdag gegeten bij Taj Mahal.
Het eten is er altijd heerlijk. De heimwee slaat weer toe.
Al die knoflook, koriander en andere heerlijke kruiden.

Maar het mooiste, leukste, vind ik toch wel de rekening.
De bijzondere indeling heb ik nog nooit bij een ander restaurant gezien.
Links staan de drankjes, op het rechterdeel de maaltijd.
Rechtsonder wordt alles bij elkaar opgeteld.

Nog een bijzonderheid: de kaart is nog steeds in Guldens en Euro’s.