Björk: sterk visueel, muzikaal complex

Er is weer een nieuwe Björk: Volta.

Deze foto is van de Nederlandse fotografe Inez van Lamsweerde& Vinoodh Matadin.
Ze hebben in het verleden al eerder met Björk samengewerkt.
Dit echtpaar is een veelgevraagd duo en hun werk wordt zowel in musea
als in magazines aangetroffen.
Nu dus ook ter illustratie van de CD Volta.

De vele blaaspartijen op deze CD spreken me erg aan.
Maar ook deze CD dien je meerdere malen te beluisteren.
Er is weer een rijkdom aan geluiden en thema’s samengebracht.

Ook op deze CD staat weer een duet.
Dat gaat Björk goed af.

Lees verder →

Nog even Sluis

Vorig weekend was ik in Sluis in Zeeuws-Vlaanderen.
Op zondag was ik al vroeg op en de buren van de camping bleek
een kerkhof te zijn.
Daar heb ik de volgende foto’s gemaakt.
Onder andere van een monument voor een van de beroemdste zonen
van Sluis: Johan Hendrik van Dale (die van de Dikke…..)
(Sluis, 15 februari 1828 xe2x80x93 Sluis, 18 of 19 mei 1872) .





























Het lukt Breda al weer niet.

Twee berichten op het voorblad van Stad en Streek (BN/De Stem 04/05/2007).



Breda heeft al jaren een jazz festival.
Het begin is nog uit de tijd dat niet iedere stad, winkelcentrum
of dorp in Nederland zo’n festival had.
In de begintijd was het festival gericht op ‘Oude Stijl Jazz’.
Door de jaren heen bleek de gehanteerde formule niet goed genoeg
om interessant te blijven voor de grote hoeveelheden publiek
die op het festival afkwamen.
Sindsdien is het toch voornamelijk een winkelfeest met aan de rand
nog wat mensen die jazzmuziek maken of willen beluisteren.
De juiste formule is nog niet gevonden.
Het is dan jammer als de gemeente nieuwe pogingen de grond in boort
door haar regelzucht.



Waarschijnlijk heeft de gemeente gelijk
dat men de kwaliteit in het oog wil houden.
Wat het stadsbestuur aan te rekenen valt is het feit
dat men er niet in slaagt, een weg te vinden om een grote
vrijwilligersorganisatie met veel betrokken muziekliefhebbers er om heen
in te passen in het gemeentelijk beleid
dat zo zit te springen om een beetje succes.

De laatste zin van het tweede citaat: “Dat moet allemaal via ons.”
is waarschijnlijk een belangrijk onderdeel van het probleem.
En dat heeft niets met kwaliteit van muziek of met de kwaliteit van
de organisatie van het jazzfestival te maken.

De twee kranteberichten in deze log zijn slechts delen
van de vandaag gepubliceerde artikelen.


Maxim Vengerov

Netjes opgepakt door het Concertgebouw.

Een aantal logs geleden heeft u kunnen lezen over mijn ervaring met
het concert van Maxim Vengerov in Amsterdam.
Blijkbaar hebben mensen geklaagd of heeft het Concertgebouw
zelf het initiatief genomen deze teleurstellende ervaring
recht te zetten.

Een stukje uit de brief die ik deze week kreeg:





Het aanbod dat op deze tekst volgde is dat we over twee weken, gratis,
een ander concert mogen bijwonen
waarbij de viool ook centraal staat.

Slechte journalistiek, politiek opportunisme

BN De Stem, 03/05/2007.


Zelden zie je ze zo duidelijk op de voorpagina:
slechte journalistiek en politiek opportunisme hand in hand.





Onlangs maakte de gemeente bekend dat ze in het vorige ‘boek’jaar
hun geld niet had kunnen opmaken.
Meer dan 20 miljoen Euro was er over.
Die grote investeringen in projecten waarvan men nu afziet,
zijn de belachelijke plannen die ‘Breda op de Europese kaart
moeten gaan zetten’.
Hoge kantoorflats in een stad waar veel kantoorruimte
al jaren leeg staat, ed.

Nu weer een politieke stunt.
De landelijke overheid komt over de brug.
De wethouder deelt cadeautjes uit.
Onder andere aan de gemeenteraad en het college van b&w.

Natuurlijk spreek je dan als wethouder liever over het dierenasiel
en een Cruyff court.

Als journalist zou ik dat toch wat meer in verband brengen met
= het eerder genoemde overschot;
= de als maar stijgende gemeentelijke lasten (WOZ) van de bewoners;
= het feit dat het een meevaller betreft waar de wethouder
niets aan heeft bijgedragen;
= en het goedkope verhaal over de looneisen van de ambtenaren
die roet gooien in het door de wethouder zo mooi gespreide bedje,
is al helemaal een lachertje.
Snier moet zich over andere zaken druk maken,
op die loononderhandelingen heeft hij immers geen invloed.

De werkelijkheid is dat het gemeentelijk financieel beheer,
op z’n zachts gezegd, zwak is.
Dat de inwoners er voor opdraaien en dat de gemeente bezig is
met plannen waar inwoners en investeerders niet op zitten te wachten.

Misschien was enig wederhoor bij andere politieke partijen in Breda
op zijn plaats geweest.
Zeker voor een krant die zich alleen nog kan onderscheiden van
andere media door goed plaatselijk nieuws.
De krant maakt hier een slechte beurt.

Kreaweekend 2007 III: dag 2

De werken die op de log over dag I te zien zijn,
werden gemaakt door een club van ongeveer 10 mensen.
Er wordt gewerkt met verschillende technieken
en het doel is vooral een leuke tijd te hebben.
Dat is ook dit jaar weer prima gelukt.
Dag twee is de dag van de resultaten:



Dit is zo’n trekkershut waar we de nacht in hebben doorgebracht.



























Kreaweekend 2007 II: dag 1 paverpol and beyond



De beginstand.
Ik werk al een tijd aan dit mozaiek of liever gezegd ik heb al lang
niet meer aan dit mozaiek gewerkt.
Het kost veel tijd en ik heb niet een echt goede werkruimte ter beschikking.
Maar deze twee dagen hoop ik toch weer vorderingen te maken.



De volgende serie foto’s laat zien dat er op de eerste dag
al behoorlijk wat vorderingen worden gemaakt.



















Getuige van noeste creativiteit.



Kreaweekend 2007 I: het begin

Ook dit jaar hadden we weer een ‘krea-weekend’.
Dit jaar weer als vanouds in Sluis.
Maar het begon voor mij allemaal in de vroege ochtend
van 28 april in Breda:



De dag begint veelbelovend.



Maar wat kruist hier mijn pad ?





De reiger was ook al vroeg op, op jacht.

Joseph Cornell

Joseph Cornell: A Swan Lake for Tamara Toumanova:
Homage to the Romantic Ballet, 1946,
Box construction with blue glass and painted glass,
9 1/2 x 13 x 4 inches (24.1 x 33 x 10.2 cm), The Menil Collection, Houston.

The Nederlandse groep The Nits maken muziek die geregeld
een relatie heeft met beeldende kunst.
Zo hebben ze een nummer gemaakt genoaamd ‘Soap Bubble box’.
Dat is de naam van een werk van Joseph Cornell.
Cornell was een Amerikaanse kunstenaar die vooral doosjes maakte.
Drie dimensionale collages.
Je ziet of hoort niet vaak iets over deze kunstenaar.
Ik heb op deze log een en ander verzameld.
Dit is geen poging volledig te zijn.
Dit is een eerste kennismaking met deze kunstenaar.
Via Google is veel meer werk van hem te vinden.

Soap Bubble set, 1936.

Ik vond het nummer van de Nits gewoon erg goed.
Het nummer staat op het album Ting.
Je kunt het hier beluisteren.

Lees verder →

Intussen bereidt Amsterdam zich voor op Koninginnedag

Afgelopen vrijdag waren de voorbereidingen voor koninginnedag
al in volle gang.
Zie hieronder wat foto’s die ik heb gemaakt op het Museumplein.



Onderweg windmolens in soorten en maten.





Geen moderne kunst maar urinois in vele kleuren.









Er is zelfs een web site: KoninginnedagAmsterdam.nl.





De laatste twee foto’s zijn vanaf ‘het ezelsoor’.



Museumplein – Zigeunermonument

Het Zigeunermonument in Amsterdam is een in brons gegoten beeld
van een gezin (man, vrouw en twee kinderen)
dat vlucht voor een ‘hel van vuur’.
Het beeld is geplaatst op een gemetseld voetstuk.
Het gedenkteken is 3 meter 50 hoog.

De tekst op het monument luidt:

‘HEL VAN VUUR’.

De tekst op het voetstuk is ontleend aan een dodengebed van zigeuners:

‘STEL HUN WEG IN HET NIEUWE LEVEN
VOOR HEN OPEN
EN VERLOS HEN VAN DE BANDEN
VAN HET VERDRIET’.

Het beeld is een verbeelding van de hel waar de miljoenen Sinti en Roma
tijdens de Tweede Wereldoorlog doorheen gingen.
Ook is het gedenkteken een waarschuwing
voor het heden en de toekomst.

Over het ontwerp heeft beeldhouwster Heleen Levano
het volgende gezegd:
“Aan Koka Patalo heb ik gevraagd wat voor zigeuners
het symbool voor gevaar is.
“Vuur,” zei hij.
Dus heb ik in het monument het vuur uitgebeeld
waar ze doorheen zijn gegaan.
Ik heb het gemaakt omdat het het enige antwoord is
dat je kunt geven.
Ik vind het iets verschrikkelijks, hoe een groep mensen
heen en weer wordt gestuurd.
Een heleboel mensen schijnen niet te weten of te willen weten
dat er zoveel zigeuners zijn vermoord.
Het is de manier om de aandacht te vestigen op een vergeten groep.”

Deze tekst is afkomstig van http://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/.
Ik maakte afgelopen vrijdag de volgende foto’s van het monument.



Maxim Vengerov

Soms valt een concert zo enorm tegen.
Het gebeurt niet vaak maar afgelopen vrijdag was het zo ver.



Aan het programma hoeft het niet te liggen zou je denken.
Aan de solist ook niet.
De avond begon goed.
Het eerste stuk dat uitgevoerd werd voor Vengorov was Mozart.
Prima, niets mis mee.

Bij het tweede stuk begon het te rammelen.
Vengorov richtte zich tot het publiek met de aankondiging van de dood
van Rostopovich. Hij heeft nog samen met hem gespeeld.
Tot nu toe alles nog goed.
Het werd nog beter.
Het als vierde en laatste stuk geprogrammeerd voor de avond
was een compositie van Sjostakovitch.
Het stuk is bewerkt voor orkest.
Dit stuk zal nu als tweede deel van de avond worden uitgevoerd.
Vengorov treedt op als dirigent.
Het stuk wordt prachtig gespeeld.



Veel stukken van Sjostacovitch hebben een onheilspellende sfeer.
Dat past prima op een dag als deze.

Na de pauze vertelt Vengorov het publiek dat hij
verder niet meer zal spelen deze avond.
Hij is in januari gevallen en heeft daarbij zijn schouder geblesseerd.
Dat is natuurlijk niet niks voor een violist.
Maar het publiek wordt met dit feit geconfronteerd
als de avond half voorbij is.
Wij hebben het concert niet drie weken vervroegd.
Wij hebben geen kans gehad te bedanken voor een kwart-concert.
Na het derde stuk verlieten al veel toeschouwers de zaal.
Hier waren ze niet voor gekomen.
Het applaus aan het eind was lauw.
Hier betaal je geen 40 Euro (ruim).





Mstislav Rostropowitsch

Mstislav Leopoldowitsch Rostropowitsch
geboren 27 maart 1927 – overleden 27 april 2007

Rostropovitsj gaf zijn eerste celloconcert in 1942.
De cellist kreeg in eigen land verscheidene onderscheidingen
maar conformeerde zich niet aan het Sovjet-regime.
Hij onderhield contact met Sjostakovitsj
toen deze uit de gratie viel bij de communistische autoriteiten,
en smokkelde diens muziek naar het Westen.
In 1970 schreven Rostropovitsj en Visjenvskaja
een open brief aan de autoriteiten,
waarin zij het opnamen
voor de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn.
De brief verscheen in de westerse media
en de reactie van het Kremlin was rigoureus.
Concerten, tournees en plaatopnamen werden geschrapt.
Rostropovitsj vertrok in 1974 met zijn gezin uit de Sovjet-Unie,
nadat de autoriteiten hem zijn staatsburgerschap hadden ontnomen
omdat hij de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn
vier jaar lang onderdak had geboden.
In 1990 keerde Rostropowitsch naar zijn geboorteland terug en kreeg
zijn Russische staatsburgerschap terug.
Tijdens de staatsgreep in 1991 reisde de cellist spoorslags af naar Moskou,
waar hij dagenlang in het belegerde ‘Witte Huis’
de personificatie was van de steun die de Russische president Boris Jeltsin
en laatste Sovjetleider Michaxc3xafl Gorbatsjov genoten
van het Westen en de Russische intelligentsia.



Met dank aan Wikipedia.