Het weekend zit er al weer op.
Al vroeg gaan we met de taxi naar het vliegveld.
Eerst even de factuur betalen.



Dat mode belangrijk is in Milaan is me wel duidelijk geworden.
Het was zelfs op het vliegveld duidelijk te zien.





Het uitzicht vanuit het vliegtuig,
van Milaan Linate naar Frankfurt,
is prachtig.
Het is een korte vlucht maar de Alpen zijn prachtig.

Deze wandeling gaat vooral door winkelstraten.
De ene straat nog mooier dan de andere.
De ene winkel nog luxer dan de andere.
Ongelofelijk.

De eindbestemming van deze wandeling is
Cimitero Monumentale.
Haast een openluchtmuseum, noemt de gids het.
En terecht.
De foto’s die ik daar gemaakt heb, behoeven volgens mij geen toelichting.

































Een groot aantal van de grafmonumenten zijn familiegraven.
Grafkapellen of grafkelders.
Hierboven zie je een foto die via de glazen toegang is gemaakt.
Je kijkt het graf in.
Ook de volgende foto is van het betreffende graf.
De glazen ingang ligt op de grond.





Een complete berg met runderen en menselijke figuren.



Monument voor Verdi.







En dan heb ik nog maar een klein deel van de begraafplaats bezocht.

Vroeg in de wandeling komen we langs het gebouwwaarin de Pinocoteca de Brera is gehuisvest.Het is op zich al een prachtig pand.Toen we een bezoek brachten aan het museum bleek dat hetde week van de cultuur was.De toegang was gratis.De verzameling is heel bijzonder.Hoogtepunten zijn bijvoorbeeld:Giovanni Bellini, Pieta.De kleuren van deze prentbriefkaart doen geen rechtaan dit schilderij.Dit beeld van intens verdriet wordt duidelijk door de afbeelding zelfmaar meer nog door het kleurgebruik.Je blijft naar dit schilderij kijken.Andrea Mantegna, Christo Morto e tre dolenti.Dit is een prachtig voorbeeld van een renaissance schilderij.Het onderwerp is Christelijk.Je kunt het zo in iedere kerk ophangen.Maar de ambitie van de schilder gaat verder.Dit is niet zomaar een religieus plaatje.Kijk eens naar dat perspectief.Alle schildertechnische kennis en ervaring wordt uit de kast gehaald.Giuseppe Pellizza da Volpedo, Fiumana.Een grote doek is 2 meter 55 bij 4 meter 38.De film Novecento opent met dit doek.Het straalt een enorme kracht uit.De catalogus zal mij nog heel wat werk opleveren.Maar ook veel plezier.Nu is het tijd om op een terras te gaan zitten en iets te eten.Piazza del Carmine!De wandeling in nog maar net begonnen. Lees verder →

Vandaag stond weer een wandeling op het schema.
Dit keer route 2: Brera & Zone Garibaldi.
Een lange wandeling op een warme dag.
Weer met spectaculaire winkels en cultuuruitingen.



De route begon met heel in het begin een vreemde bijeenkomst:
de vrienden van de weg of zoiets.
Politiemensen, ambulancepersoneel, het Rode Kruis, brandweer, enz.
Ze kwamen bijeen voor een kerk en trokken daar in processie naar binnen.
Buiten stond een prachtige rode, oude brandweerauto.

Even verder op onder de bomen, stond een fontein,
met St. Franciscus.



Spreekt hij hier de dieren toe of bewondert hij de bloemen. ?

Nadat we ons hebben opgefrist in het hotel, zijn we terug naar het centrum
van Milaan gegaan om iets te eten.
Het is dan moeilijk geen foto te maken van de Dom.




Vanaf het terras (1 pilsje 10 Euro) in de roze, ondergaande zon.



Later op de avond in het kunstlicht.

Het zat me dwars dat ik niet precies de betekenis van ‘ossaria’ kon
achterhalen op het internet.
Vanavond zijn we dus naar de bibliotheek geweest
(het internet avant la lettre) en hebben daar
de volgende beschrijvingen gevonden.



Informatie uit de Larousse encyclopedie.



Informatie uit de Winkler Prins encyclopedie.

Zo, dat lucht op !

In Italie is nog steeds veel van de kunst, maar ook van de cultuur
in het algemeen, te zien in de kerken.
In Milaan tref je daar ook weer een bijzondere vertegenwoordiging van aan.
De San Bernardino alle Ossa.
De kerk ligt op een nietszeggend pleintje, pal naast een andere kerk.
Een kerk die qua vorm veel interessanter is.
Ik liep die andere kerk dan ook in op zoek naar het ‘ossaria’.
Zoek maar eens naar de betekenis van het woord op het web.
Het valt niet mee de betekenis te vinden.
Volgens mij is het een woord om de opslagplaats aan te duiden
van menselijke restanten na het ruimen van een ‘regulier’ graf.
In Milaan is er de ruimte mee versierd.
De kerk is niet bijzonder en je loopt de toegang tot het ossaria
makkelijk voorbij.
Maar dan is het schouwspel bijzonder.



Met name schedels en stukken ruggewervel. Tegen de muur.



Detail.



De versierde rand aan het plafond. Schedels en langere beenderen.



Nog een ornament tegen de muur, achter gaas.

Aangekomen bij de Dom blijkt een deel van het plein, aan de rechterkant
(met je gezicht naar de Dom) afgesloten te zijn.
Er worden filmopnames gemaakt.
In de Tweede Wereldoorlog is de Dom geraakt geweest.
Dat lijkt hier mee te spelen.
Zie de brokstukken op de grond.

Even voor alle duidelijkheid; Italie zat in de Tweede Wereldoorlog
in het verkeerde, fascistische, kamp.