Kunstvaria

Vandaag een heel sterke reeks werken.
Hele goede foto’s, schilderijen in schilderijen,
lieratuur (dat komt niet vaak voor in Kunstvaria),
instrumenten, theaterontwerpen, tegels,
magische realisme, zero, iconen,
beelden en het Vaticaan.
Iran, Frankrijk, Vaticaanstad, Mexico, China,
Papua Nieuw Guinea, Griekenland, Bering Straat,
Nederland, India, Egypte, Zwitserland en Belgie.

Ga er even voor zitten!





Alex Webb, Children playing in a courtyard, 1985.


Een ijzersterke foto.
Kijk eens naar die kleuren.
Wat een prachtig zachtblauw.





Allesandra Sanguinetti, The models, 2000.


De foto had van Martin Parr kunnen zijn.
Dat is hij echter niet.
Zeer sterk!





Camille Pissarro, Woman gathering herbs, 1880.






Cao Fei, A mirage, 2004.


Sterke foto.
Natuurlijk helemaal in elkaar gezet.
De titel is Mirage, luchtspiegeling, zinsbegoocheling.
Net als bij een luchtspiegeling zijn de gebouwen
in de verte onscherp, mistig.
Alleen is het onscherpe beeld waarschijnlijk de werkelijkheid.
Het zijn juist de scherpe beelden op de voorgrond die onwerkelijk zijn.





Charles Dickens, A Christmas carol, autograph manuscript, signed december 1843.


Grote literatuur: A Christmas Carol.
Hier met toevoegingen door de auteur.
Op dit blad staat onder meer:
A Christmas carol
in prose being a ghost story of Christmas





Claude Monet, Champ de Coquelicots pres de Vetheuil, 1879.


Volgens mij is dit schilderij al eens eerder hier te zien geweest.
Maar ik ben er niet zeker van.
Maar dat maakt het niet minder mooi.





Drum, Omas, New Guinea, Asmat people, Pomatsj river, Sauwa village, mid 20th century.


Trommel afkostig uit Papua Nieuw Guinea.
Gemaakt rond 1950.





George Dombek, Tour de tree, 2008.


Ronde van de bomen.





George Seurat, The models, 1887-1888.


In dit schilderij zit nog een schilderij verwerkt.
Links tegen de muur is het beroemde schilderij
van Seurat te zien met die lange titel:
Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte.
Overigens hele andere modellen als op de tweede foto in deze log.


Georges Seurat, Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte, 1886.






Harpoon counter weight, Okvik OBS I, Walrus ivory.


Harpoen contragewicht.
Zeerobben ivoor.
Okvik is een stijl van versieren die in de prehistorie voorkwam
rond de Bering Straat. OBS staat voor Old Bering Street Sea.
OBS I is een periode/tijdsaanduiding.





Jan Schoonhoven, Relief R69-1, 1969.


Onlangs was over Schoonhoven nog een artikel te lezen
in Vrij Nederland (en op mijn weblog).
De kunststroming heet Zero.
Kunst proberen tot een minimum te beperken.





Jaume Plenza, Shadows I, 2006..






Liubov Popova, Maquette Meyerhold stage production: The magnanimous cuckold, 1922.


Een ontwerp voor een theatervoorstelling.
Op het net vond ik twee foto’s die gemaakt zijn op het toneel
met het decor waarvan hierboven het ontwerp te zien is.











Long-Bin Chen, New York Buddha project, Installation view, 2007.


Beelden gemaakt van oude TELEFOONBOEKEN !!!!!





Molded tile, Iran, Reign Nasir Al-Din Shah Qajar, Brooklyn Museum, 1848 xe2x80x93 1896.


Geglazuurde tegel gemaakt in Iran ten tijde van de regering
van Nasir Al-Din Shah Qajar.
Deze tegel is prachtig.
Niet alleen is de voorstelling prettig om aan te zien,
er is ook sprake van fantastisch vakmanschap.
De figuren op de tegel zijn volledig in zwart, grijs en wit uitgevoerd.
De rest van de tegel is letterlijk bont en blauw:
veel roze en blauw.
Het glazuurproces is echter zo onder controle dat de figuren
egaal zwart, grijs en wit blijven.








Nikolaos Tzafouris or circle, Pieta.


Ikoon van Nikolaos Tzafouris of uit zijn omgeving.





Paul Delvaux, De groene canapxc3xa9, 1944.






Pierre-August Renoir, Heads of two young girls / The two sisters.


Het probleem met dit werk is dat buiten het Tacoma Arts Museum
er geen informatie over te vinnden is.
Ik heb niet kunnen achterhalen wanneer dit werk precies gemaakt is.





Relief of sandeled feet of a royal woman, Egypt, Hermopolis, New Kingdom, Amarna period, 1352 – 1332 BC.


Egyptische sandalen.





Sixtijnse kapel, Vaticaanstad.






Thorben Gielher, Mont Blanc, 2002.






Unknown, Barber with a seated courtesan, Calcutta, 1875.






Unknown, Bust of a woman, Roman, about130.


Borstbeeld van een Romeinse vrouw, rond het jaar 130.





Unknown Crux Vaticana / Vatican cross, between 565 – 578.


Het zogenaamde Vaticaans kruis is uitgevoerd in Byzantijnse stijl.
Oudst bekende relikwie met het stukjes hout van ‘Het Ware Kruis’.
Onlangs gerestaureerd en binnenkort te bewonderen
in de St. Pieter in Vaticaanstad.
Het is een cadeau van Keizer Justinianus II.
Een belangrijk religieus en politiek cadeau.
De leider van Constantinopel (hoofdstad van het Oost Romeinse Rijk
en hoofdzetel van de Oosterse Kerk) geeft
een onbetaalbaar (stukjes relikwie van het kruis van Christus)
en duur (goud, edelstenen, parels enz) cadeau aan de Paus in Rome.
De Paus als leider van de Kerk van Rome, zeg maar de Wersterse kerk.
De Paus als belangrijke beinvloeder van Westerse koningen en keizers
met een eigen wereldse macht.


Het Vaticaans kruis voor (rechts) en na de restauratie .






Zhang Enli, Sky, 2009.




Kunstvaria

Vandaag heb ik een groot aantal werken.
Daarom niet 1 kunstvaria maar een paar.
De eerste bevat maar een werk.
Maar dit schilderij sluit zo mooi aan bij mijn uitzicht.
Wij kijken op een rij bomen die vandaag in de zon
net zulke mooie kleuren hebben als de bomen op dit schilderij.





Lin Fengmian, Autumn lake.


Herfstmeer is de titel van dit Chinese schilderwerk.
De kunstenaar is Lin Fengmian.




Theebloem / Blooming tea

Vanochtend heb ik voor het eerst thee gemaakt met een theebloem.
De thee was heerlijk en het avontuur was geweldig.
Dit leidde natuurlijk tot een serie foto’s.





Het begint met het tevoorschijn halen van de theepot.






Camera op statief, even een testfoto.






De pot gevuld met warm water zodat de pot op temperatuur komt.






De theebloem uitgepakt.






Theebloem in de theepot.






Water erbij.






Het ontluiken kan beginnen.






Langzaam komt hij open.






Nog een beetje verder.






Daar is de bloem.






Van dichtbij.






Mijn theeglas staat klaar.
























Zo komt de bloem volledig tot zijn recht.






Ook van boven een mooi gezicht.






Kan zo in de Allerhande.






En dit is het trieste einde van de theebloem.





Zoals eerder al aangegeven heb ik er nu nog zes.
Dus ten minste tot het einde van dit jaar kan ik vooruit.

Een van mijn Chinese kenissen schreef me een kort verhaal
over het ontstaan van het gebruik om thee te drinken in China.

Chinese tea was primarily used as a medicine.
During the spring and autumn period Chinese people
chewed tea leaves and enjoyed the taste of the juice itself.
In the next stage tea was cooked like a soup.
Tea leaves were eaten along with soup.
During the Qin dynasties the simple processing of tea emerged.
Tea leaves were pressed into balls, dried and stored.
When served tea balls were crushed and mixed with green onion ginger
and then boiled in teapots.
This is the point where Chinese tea turned from a medicine
into a bevorage.
Also it marked the begining of Chinese tea being used to treat guests, etc.

Vertaling:
Chinese thee werd in de eerste plaats gebruikt als medicijn.
Tijdens de lente en herfst kauwden Chinezen op de theebladeren
en genoten van het sap uit het blad.
Een volgende stap was dat men theebladeren ging koken
als een soort soep.
De theebladeren werden met de soep opgegeten.
Tijdens de Qin-dynastie ontstond het proces van theezetten.
Theebladeren werden tot balletjes gevormd, gedroogd en bewaard.
De theeballetjes werden bij het serveren geplet en gemengd met
groene ui en gember en vervolgens gekookt in een theepot.
Vanaf dat moment veranderde thee van een medicijn
in een drankje voor het genot.
Vanaf dat moment ontstond de gewoonte gasten met
Chinese thee te verwelkomen.

Europalia: China





Europalia China.




Europalia is een groot cultureel evenement in Belgie.
Iedere (een) twee jaar wordt een land (of stad) gekozen
als het centrale thema.
Vervolgens zijn er tentoonstellingen, theatervoorstellingen, muziek, ballet,
film, concerten, voordrachten, debatten enz.
In 1969 bezochten ruim 180.000 bezoekers de evenementen rond Italie.
In 2005 bezochten meer dan 1.000.000 mensen de eventementen
rond Russia..

Deze editie staat China centraal met grote tentoonstellingen en evenementen
rond de thema’s: onsterfelijk China, hedendaag China, kleurrijk China
en China en de Wereld.

Ik ga zelf naar:

= Zoon van de hemel:

250 stukken getuigen van de macht en rituelen van meer dan 200 zonen van de hemel. Zowat de helft van de voorwerpen werd nog nooit buiten China getoond. Dit unieke ensemble omvat onder andere bronzen offervaten, een verbluffende jaden lijkwade, keizerlijke gewaden en bijhorend vaatwerk voor de offers aan de hemel, de aarde, de zon en de maan, astronomische instrumenten, beschilderde rollen die een kijk geven op het leven van de keizers alsook een ensemble van keizerlijke portretten.



= Het Orchideexc3xabnpaviljoen, De kunst van het schrift in China:

het belang en de rol van het schrift en de kalligrafie in de Chinese cultuur (wordt) ontsluierd. De gevarieerde themaxe2x80x99s, die de evolutie van de klassieke tot de hedendaagse cultuur overspannen, en daarbij de politieke en literaire rol of simpelweg de esthetische waarde belichten



Wil je meer weten?
volg dan de volgende link.
Bezoek Europalia !, klik hier

Oeroeg I

“Oeroeg was mijn vriend.”

Veel recenties beginnen met deze eerste zin
van het debuut van Hella S. Haasse.
Natuurlijk ben ik geen recensent, ik ben een lezer.
Ik vind het een prachtige zin.
Vier woorden.
Hier is over nagedacht.
Er zit heel veel informatie in deze zin.
Eigenlijk net zo als in heel veel van de zinnen in het boek.

“Oeroeg was mijn vriend.”

Bij het lezen van deze zin is meteen duidelijk dat het boek
over twee personen gaat: Oeroeg en de ik-figuur.

Ik weet niet of de naam Oeroeg iets betekent maar
het is in ieder geval geen naam die in 1948 of daarvoor
veelvuldig in de Nederlandse polder aan kinderen werd gegeven.
Op het web vind ik het volgende:

De letterlijke betekenis van de naam xe2x80x9cOeroegxe2x80x9d
is echter xe2x80x9caltijd een vreemdexe2x80x9d


Als je dat weet, weet je al heel veel van het verhaal.
Maar toen ik het boek vorige week
voor de tweede maal las wist ik dat nog niet.
Bron van het web citaat is COMENIUS-vereniging voor
Neerlandistiek in Midden- en Oost-Europa
TRUIJENS (2004). Hella S. Haasse, p. 19.
Is het een jongensnaam?
Ja dus, maar dat wist ik niet.
Okay, 1 niet-Nederlandse hoofdpersoon, de achtergrond
van Oeroeg was mij onbekend.

Het is ook meteen duidelijk dat de ik-figuur, de tweede
hoofdpersoon in het boek, de verteller is van het boek.
(“mijn vriend”)

“Oeroeg was mijn vriend.”

Het verhaal gaat zich in het verleden afsprelen.
Immers of de vriend Oeroeg is er niet meer
of de vriendschap tussen de ik-figuur en Oeroeg is er niet meer.
Het wekt de verwachting dat er iets moet zijn gebeurd.
De schrijfster valt immers met iets belangrijks in huis: was.
Waarom niet meer, wat is er gebeurd, wanneer is het gebeurd,
wie was er schuldig, is er iemand schuldig?

“Oeroeg was mijn vriend.”

Op zoek naar het moderne China

Heel wat jaren geleden heb ik dit boek gekregen/gekocht.
Het is een boek dat de moderne geschiedenis van China beschrijft.
Het boek is in 1990 verschenen onder de titel The search for modern China.
Het is geschreven door Jonathan Spence.
Deze meneer wordt op het internet door verschillende bronnen
aangeduid als een van de grootste sinologen van onze tijd.
Ik heb het boek al een keer gelezen en ben van plan
een gedeelte opnieuw te lezen:
de hoofdstukken 14 en 15 van deel III.
Hoofdstuk 14 als inleiding en om hoofdstuk 15 is het mij
eigenlijk te doen.
Daarin komt aan de orde de rol van Japan in China en met name
het zogenaamde Mukden-incident.
Al in 1905 zet Japan voet aan de grond in China.
Eerst door een pacht overeenkomst.
Later door de gebieden van de pachtovereenkomst militair te bezetten.
De Japanse overheid stimuleerden de migratie van Japanners
naar het vaste land van China.
Op 4 juni 1928 wordt door een groep Japanse militairen
door een bomaanslag op een trein, Zhang Zuolin vermoord.
Zhang Zuolin was een van de krijgsheren die,
na het einde van het Chinese keizerrijk,
de macht had in Mantsjoerije.
De spaningen stijden, Chiang Kai-shek wordt steeds belangrijker
als leider van Nationalistisch China en op 18 september 1931,
wordt een spoorlijn opgeblazen.
De Japanners geven de Chinezen de schuld en rukken op om
hun belangen veilig te stellen.
Maart 1932 is dan heel Mantsjoerije in Japanse handen en
wordt de staat Manshxc5xabkoku in het leven geroepen.

Wikipedia beschrijft de gebeurtenissen van 18 september 1931
als volgt:


de militaire actie die ondernomen werd door het Japanse Kantxc5x8d-leger (xe9x96xa2xe6x9dxb1xe8xbbx8d,Kantxc5x8dgun) in de nacht van 18 september 1931. Het begrip omvat echter veel meer dan dit alleen. Het Mantsjoerije-incident staat symbool voor de gehele politiek die Japan heeft doorgevoerd in Mantsjoerije, vanaf het ontwikkelen van het Kantxc5x8d-pachtgebied (xe9x96xa2xe6x9dxb1) tot en met het oprichten van de onafhankelijke staat Manshxc5xabkoku (xe6xbax80xe5xb7x9exe5x9bxbd). Het Mantsjoerije-incident is een cruciale factor in de ontwikkeling van militarisme en imperialisme in Japan.







Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China/The search for modern China.




Aanleiding voor mijn interesse in deze episode
van de Chinese geschiedenis is dat ik onlangs in Shenyang
in het museum ben geweest dat speciaal is gebouwd
ter herdenking van en herinnering aan 18 september 1931.





Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Index.






Troepenbewegingen rond het Mukden-incident, 18 september 1931.




Het museum dat ik in Shenyang bezocht
is een combinatie van een museum en een herinneringsmonument
voor die mensen die omgekomen zijn als gevolg van de
Japanse bezetting van China en speciaal van dit deel van Noord-China
dat vroeger Mantsjoerije heette.





Het monument voor 18 september 1931.






Het eigenlijke museumgebouw.






Herdenkingshal bij binnenkomst van het museum.





Prima brood

Het gebeurt niet vaak dat ik ’s avonds thuis kom
en dat er nog niet van ons eigengebakken brood is gegeten.
Als dat wel het geval is moet mijn camera gelijk in actie komen.
De molenaar had weer een goed product afgeleverd.





Brabants grof.





Oeroeg





Oeroeg, Hella S. Haasse.





Ook dit jaar leest de argusvlinder weer mee met een groot aantal
andere Nederlanders in het kader van Nederland Leest.
Vorig jaar was er het boek van Harry Mulisch.
Dit jaar van Hella S. Haasse: Oeroeg.

Wat zo heel bijzonder is, is dat dit boek een van de vele boeken
over ‘Indixc3xab’ is die de afgelopen honderd jaar in Nederland
verschenen zijn en nog steeds verschijnen.

Wij zijn
= er verzot op;
= er verslaafd aan;
= er verliefd op;
= er afhankelijk van;
= nog steeds aan het navelstaren;
= nog steeds aan het dromen over die goede oude tijd;
= nog steeds niet uitgepraat over onze fouten;
= nog steeds niet los van Tempo Doeloe;
= …..

Ik vermoed dat er in Indonesixc3xab niet zoveel boeken verschijnen
over ‘die goede oude tijd’ toen die Hollanders er de dienst uit maakten.
Maar in dit geval gaat het om een goed Nederlands boek.
Oeroeg is goed, niet brilliant.
Het taalgebruik is wat ouderwets maar heel beeldend.
Met weinig woorden kan Hella S. Haasse een prachtig beeld schetsen.
De tekst in de pijl hierboven is er een voorbeeld van.
De komende tijd kun je hier nog een paar blogjes vinden
over dit mooie boek.





Oeroeg, Hella S. Haasse.





Wikipedia:
Eigenlijk is Tempo Doeloe
de tijd die men niet heeft meegemaakt,
maar waarmee de relatie nog niet verbroken is.


Theebloem

Ik heb het altijd al een keer willen kopen.
Gisteren zag ik theebloemen op het internet
en heb er gelijk een besteld.
Vandaag al binnen!

Hoe de thee zal smaken weet ik nog niet.
Dat ga ik zaterdag of zondagaanstaande eens uitvinden.

Wat ik gekocht heb heet ‘Grandma’.
Het is groene thee met jasmijn en chrysant.
Afkomstig uit Tai Lao Shan, Fujian, China.





Dit zat in de brievenbus.






Uitgepakt.






Iedere theebloem individueel verpakt.






Samen in een leuk zakje.






Met gebruikshandleiding.




Kreta 2009: 20 september, de laatste dag

De laatste dag op Kreta.
We hebben de huur van het appartement verlengd
tot het eind van de middag.
Dan kunnen we deze hele dag nog naar het strand.
Het weer was een beetje vreemd.
De temperatuur was prima.
De zon scheen eerst voluit, daarna was er bewolking.
Het heeft zelfs geonweerd terwijl op het strand lagen.
We hebben aan het strand een lekkere salade gegeten als lunch.
Ik ben in het dorp nog op zoek geweest naar een boek
over Knossos zoals ik dat eerder gezien had in Festos.
Tevergeefs.





Het leek wel eb.






In de verte het Venetiaans fort van Rethymnon.






Huur voor de standstoelen.






Hoge golven op het strand.






Olijfzeep, speciaal gekocht omdat je daarmee kwasten goed kunt schoonmaken zonder milieuschade (?).






En die zeep zat in dit mooie papieren zakje.






De vakantie begon met het schilderij links in het appartement, rechts hing nog een reproductie. Kunst of niet ik vind het in ieder geval niet mooi.






Ik had aangegeven dat deze vakantie in het teken zou staan van het boek: De geschiedenis van de schoonheid door Umberto Eco. En dat heeft deze vakantie ook gedaan. Hierboven een blad uit mijn dagboekje met aantekeningen over Boxc3xabthius. Maar in mijn weblogs ben ik er niet toe gekomen mijn aantekeningen om te zetten in tekst. Dat gaat nog volgen. Het boek is nog niet uit.






Links en rechts tegen de muur hingen de reproducties in Platanes.






Maar het werd weer tijd om naar huis te gaan……






…..en de auto op te halen





Nu eerst een kop thee

Vanochtend heb ik eerst eens een kop thee gezet
met de nieuwe Honey Chrysanthemum Drink.
Ik denk dat het niet echt thee is.
Maar het heeft zeker de bloemige smaak die ik me herinner uit China.
Nu ben in inmiddels begonnen aan een glas Jasmijn thee.





Het theeglas staat klaar, het ‘theezakje’ is al open.






250 ml heet water erbij en klaar.





Knossos

De ochtend van 19 september brachten we door in Heraklion.
We vonden er de ‘tijdelijke’ tentoonstelling van
het Heraklion Archeologisch Museum.
Daarover was al eerder op mijn web log iets te lezen.
In de middag was het de beurt aan Knossos.
De legendarische archeologische site op Kreta.





Kaas voor het ontbijt en de lunch.


In de ochtend hebben we eerst brood en kaas gekocht
in Rethymnon. Dat hebben we vervolgens
ergens bij de ingang van Knossos opgegeten.





Eerst een kaartje kopen.






Kouloures.


Centraal in de bezoeken aan de Minoische archeologische vindplaatsen
staan eigenlijk twee dingen (los van het feit dat ze erg mooi zijn):
= wat is eigenlijk de functie geweest van je ziet;
= hoe ga je om met conservering, restauratie of reconstructie.
In eerdere logs is over beide onderwerpen al het een en ander gezegd.

De archeologische sites die ik gezien heb op Kreta (en eigenlijk geldt
dit voor een groot deel van dergelijke sites, wereldwijd),
zijn een soort driedimensionale puzzels.
Er is niet veel te zien voor een leek en wat je ziet moet je combineren
met vondsten die zich ergens anders in musea bevinden.
Dan zie je vaak restanten uit verschillende tijden door elkaar
en in Kreta dan ook nog eens in een heuvelachtig landschap.
Kortom: moeilijk.
Een reconstructie kan dus heel veel bijdragen tot een beter begrip
van leken (99 % van de bezoekers van dergelijke sites).
Maar als een reconstructie betekent dat het later, bij wijzigende inzichten,
niet meer te wijzigen is zonder de originele vondsten te beschadigen,
dan wordt een grens overschreden.
Maar dat hier grote mogelijkheden liggen voor de toeristische industrie
in landen als Egypte, Turkije, Groekenland en Italie
lijkt me voor de hand liggend.
Kijk maar eens wat een succes Las Vegas is.
De kunst is natuurlijk om de juiste balans te vinden tussen
vermaak en bewustwording/kennisoverdracht.




Kouloures
Drie grote putten, afgewerkt met gelijkmatig gemetselde stenen muren,
die bekend staan onder de naam Kouloures,
zijn gebouwd bij het Westelijke hof (West Court)
tijdens de Oude Paleisperiode (1900 xe2x80x93 1700 voor Christus).
De werkmensen die de opgravingen uitvoerden
gaven deze putten hun naam en Arthur Evans nam die over.
De functie van de cirkelvormige putten is onbekend.
Ze zijn gexc3xafnterpreteerd als plaatsen voor het verzamelen van afval.
Afval van het paleis of afval van de offerandes.
Er zijn ook mensen die denken dat het opslagruimtes zijn
voor bijvoorbeeld de opslag van graan.
In twee van de Kouloures hier in Knossos zijn restanten te zien
van huizen uit de Voor-Paleisperiode (1700 xe2x80x93 1450 voor Christus).
Daarna zijn de Kouloures overdekt en werden ze niet meer gebruikt.





Eerste zicht op de site met op de voorgrond ‘de sacrale of processie weg’. Dit is een verhoogd pad dat over het plein op de voorgrond loopt. Dit werd gebruikt tijdens rituelen.






Reconstructies door Evans.






In de reconstructie zijn ook kopiexc3xabn van fresco’s aangebracht.






Hier betreft het de fresco met de naam ‘Cup bearer fresco’ (Vaasdrager).






Korte vertaling/samenvatting:

De Zuid Propylaeum.
Zoals we vandaag de dag dit gebouw kunnen zien
is het het resultaat van de restauraties van Evans,
die hier een kopie van de fresco The Cup Bearer aanbracht.





Grote opslagvazen die ‘pithoi’ worden genoemd.






Westelijke magazijnen.



Kassellas.


Korte vertaling/samenvatting:
Westelijke magazijnen
Als je op deze plaats naar beneden kijkt,
kun je het begin zien van de gang die acht lange en
smalle opslagruimtes met elkaar verbindt.
De totale oppervlakte hiervan is 1300 vierkante meter.
In de vloer van zowel de gang als de opslagruimtes
zijn driexc3xabnnegentig rechthoekige uitsparingen.
De zogenaamde xe2x80x98kassellasxe2x80x99
(ik kan dit woord, behalve als familienaam,
nergens op het internet vinden!).
Uit onderzoek lijkt het alsof deze plaatsen bedoeld waren
om duur gereedschap en vazen veilig te bewaren.
In de gang zijn ook grotere uitsparingen (van binnen afgewerkt)
die lijken te dienen om vloeistoffen op te slaan.
De pithoi (grote opslagvazen) zijn een bewijs
van de rijkdom van het paleis.
Er zijn restanten van 150 pithoi gevonden.
Er was ruimte voor 400.
De inhoud van de vazen is onbekend
maar ze kunnen gediend hebben voor de opslag van olie,
wijn, peulvruchten, enz.
Op verschillende punten in de magazijnen zijn kleitabletten gevonden
met Linear B-schrift met informatie van een economisch karakter.
Een groot aantal oudere zegels en kleitabletten werden ontdekt
met het hieroglievenschrift van Kreta.












Reconstructie van Evans, onderdeel van de westelijke vleugel.








Korte vertaling/samenvatting:

Westelijke vleugel
Rechts leiden trappen van het centrale hof (Central Court)
naar de bovenste niveau van de Westelijke Vleugel.
Dit deel is bijna geheel door Evans gereconstrueerd.
Links van de trappen is het gebied dat door Evans
als kapel werd gexc3xafdentificeerd.
Evans noemde dit de xe2x80x98Tripartite Shrinexe2x80x99.
De gevel had kolommen en was verdeeld in driexc3xabn.
Het centrale deel was het hoogste.
Er
is een afbeelding van een vergelijkbare kapel
op een muurschildering die nu te zien is
in het Archeologisch Museum in Heraklion.
In de kapel werden kleitabletten gevonden met daarop
tekst in het Linear B-schrift en afdrukken van kleizegels
die wellicht verband houden met het archief van de kapel.
De ruimte achter de kapel zou verbonden zijn geweest
met de heiligdommen van het paleis.
Acheraan zijn twee donkere ruimtes met pilaren
die als Pilaarcryptes (Pillar Crypts) bekend staan.
De verlagingen in de vloer geven aan
dat deze ruimtes werden gebruikt voor offergaven.
In een andere ruimte zijn twee grote, verzonken,
rechthoekige opslagplaatsen aangetroffen.
Ze waren gevuld met vazen van klei en waardevolle voorwerpen.
Een ervan was het beeldje van de xe2x80x98Slangengodinxe2x80x99 (Snake Goddess).
Er wordt vanuit gegaan dat de opslagplaatsen bij de tempel behoren.









































Verboden voor bezoekers.






Met dolfijnachtigen.



Detail.








Korte vertaling/samenvatting:

De magazijnen voor de grote pithoi en het oostelijk bastion.
De grote pithoi die je voor je ziet werden gevonden op de plaats
die door Evans xe2x80x98De magazijnen voor de grote pithoixe2x80x99 werd genoemd.
Deze magazijnen zijn een van de oudere delen van het paleis.
De pithoi zijn groter dan andere vazen.
Bovendien hebben ze meer handvaten en zijn ze rijkelijk versierd
met koorden en schijven.
De trappen rechts zijn door Evans gereconstrueerd,
ze leiden naar de lager gelegen Oost ingang van het paleis.
Deze ingang is een robuuste constructie
en geeft de indruk als van een bastion.
Vanaf dit punt kan men eenvoudig de Koninklijke Villa bereiken (Royal Villa)
die buiten de archeologische hoofdsite ligt.
Deze villa is een belangrijk gebouw uit de paleisperiode.


Manshoge pithoi.












Nog een reconstructie, maar hierover dadelijk meer. Westelijk bastion.






De troonzaal.








Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijk zuiveringsbassin (North lustral basin).
Deze ruimte lijkt op een reservoir.
De vloer is lager dan de omringende gebieden
en je komt er via een paar treden.
Het bassin is omgeven door pilaren en was afgewerkt met platen
om het een luxueuze indruk te geven.
Wat we nu zien in Knossos is een reconstructie van Evans.
Vergelijkbare gebouwen zijn gevonden in andere delen
van het paleis van Knossos en andere paleizen
en in Minoische gebouwen uit de periode 1700 xe2x80x93 1450 voor Christus.
Waarvoor deze ruimtes werden gebruikt is niet bekend.
Het lijkt erop alsof de ruimte niet gevuld werd met water.
Er is geen afvoer aanwezig.
Evans dacht dat de ruimte gebruikt werd in zuiveringsceremonies
en noemt deze ruimte dan ook xe2x80x98zuiveringsbassinxe2x80x99 (Lustral basin).
Evans was er van overtuigd dat het paleis
ook een sacrale functie had
en dat daarom deze ruimtes gebruikt werden door bezoekers
om zich te xe2x80x98zuiverenxe2x80x99 alvorens binnen te gaan via de Noordelijke ingang.


Zuiveringsbassin (North lustral basin).






Een van de pleinen of plaatsen bij het ‘Customs house’ of douanegebouw waar de koninklijke weg begint.






De koningklijke weg.














Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijke ingang, Noordelijke pilarenzaal (North entrance, North pillar hall).
Het centrale plein werd verbonden door een openluchtpassage
met de Noordelijke ingang van het paleis.
De passage is geplaveid en loopt wat steil naar beneden naar de ingang.
De passage is smal en links en rechts zijn rijen met pilaren.
De gebouwen hier staan bekend als de bastions.
Het Bastion aan de westkant is door Evans gereconstrueerd.
Hij plaatste hier ook een kopie van het relixc3xabf van de Stier.
De muurschildering kan een onderdeel van een jachtscene zijn geweest.
De passage eindigt in een grote hal/zaal met vierkante pilaren en twee kolommen.
De pilaren en kolommen droegen waarschijnlijk een grote zaal
op de eerste verdieping.
Evans beredeneerde dat we hier kunnen spreken van het xe2x80x98douanehuisxe2x80x99
(Customs House) vanwege de ligging en het uitzicht naar de zee.





Westelijk bastion.



Westelijk bastion.



De kopie van het
fresco met de stier.







Reconstructie van een magazijn.






Het was moeilijk foto’s te maken zonder hordes van toeristen. Alleen helemaal aan de buitenkant kon dat zoals hier.





Chinese thee

Mijn Chinese collega drinkt veel warm water tijdens het werk.
Nederlanders pakken eerder naar koffie of thee.
In China heb ik zelf ook heel wat thee gedronken.
Ook tijdens de maaltijd.
Ik dacht dat kan ook in Nederland.
Dus voor thuis en op mijn werk heb ik even wat Chinese thee gehaald.
Natuurlijk is dat ook op de Argusvlinder te zien.





Drie verschillende soorten: groene thee, jasmijn thee en thee met bloemen.






Hier de verschillende theezakjes.





Kunstvaria

Armando Marino, The raft, 2003.

Kunst uit Cuba: het vlot.


Boat with Daoist immortals, late 1700 – early 1800, China, bamboo.

Boat with Daoist immortals, detail.

Daoisme en Taoisme zijn twee verschillende Westerse spellingsvormen
van het Chinese woord ‘Dao’ way, path” (weg, pad).
Volgens Wikipedia (vrij vertaald vanuit de Engeltalige site):

Taoisme (of Daoisme) is een verzamelnaam voor een verzameling
aan elkaar verwante filosofische en religieuze tradities en concepten
die oost Azie de afgelopen twee milleniums hebben beinvloed.
De ‘onsterfelijke Daoisten’ zijn de ‘patroonheiligen’ van de religie.

Het voorwerp dat hierboven is afgebeeld is gemaakt uit bamboe.


Boris Dmitrievich Grigiriev, Faces of Russia, early 1920s.

Schilderij uit begin 1920.
Misschien een beetje stereotype maar ik vind het mooi.


Cindy Sherman, Untitled film still #21, 1978.

Ook al wordt het een filmbeeldje genoemd gaat het om een foto.
Bij Cindy Sherman betekent dat ze zelf op de foto staat.
De pose, kleding, kleur en plaats zijn prachtig.
Het zou zo een filmbeeld uit een oude film van Orson Wells kunnen zijn.


Fernand Leger, La partie de campagne, 1951.

Helaas is de afbeelding van dit doek dat te koop is
by Christie’s niet goed.
Maar toch de moeite waard om hier te laten zien.


Frank Stella, Damascus gate III, 1970.


Giovanni Giacometti, Il pane, Das Brot, 1908.

Ik ben weg van het werk van Alberto Giacometti.
Hier een werk van zijn vader.
De Giacometti’s zijn Zwitserse kunstenaars.
Alberto behoort op dit moment tot de top.
Zeker bij de veilinghuizen.


Jean Arp, The woman of Delos, 1959.


M. C. Escher, Rippled surface, 1950.

Ik ben niet echt een grote fan van Escher.
Zijn werk is heel doordacht maar wordt vaak saai
doordat het te doordacht is.
In dit werk is dat helemaal niet het geval.
Dit is zeer geslaagd.
Rimpelend oppervlak.


Male divinity, Vietnam, 7th century.

Mannelijke godheid afkomstig uit Vietnam.
Dit beeld is gemaakt in de 7e eeuw na Christus en het bevindt
zich nu in het National Museum of Cham Sculpture.


Richard Serra, Open ended, 2007-2008.


Rutjer Ruhle, La trame de San Romano, 1991 – 1993.

Als de titel ‘La trame de San Romano’ Italiaans is (?)
dan betekent het ‘de inslagen van San Romano’.
Bij het stadje San Romano is er een veldslag geweest
waarvan drie grote schilderijen zijn gemaakt,
Wellicht waren die de inspiratiebron voor dit werk.


Vandaag een serie van kapitalen
(hoofdletters in oude, handgeschreven boeken) en
een bladvullende tekening uit een Ethiopisch handschrift.


Master of the Brussels Initials, Christ in majesty, Italian, 1389 – 1404.

Initial A, A man lifting his soul to God, MS34, Fol7.
Hoofdletter ‘A’, de afbeelding stelt een man voor,
die zijn ziel opheft naar God terwijl de duivel toekijkt.


Unknown Inhabited initial Q, Italian, 1153.

De maker is onbekend.
MS LUDWIG IX, FOL 295.
Detail of peacock.
Bij de letter Q die volledig gevuld is met versieringen zit een pauw.
Zijn staart hangt helemaal uit het vlak van de letter.


Unknown, Initial C, A priest celebrating mass, Spanish, 1290 – 1310.

De maker is onbekend.
Soms taat er een heel verhaal is de letter.
Hier draagt een priester de mis op in de hoofdletter C.
MS LUDWIG XIV 6, FOL 9.


Unknown, The virgin and child with the archangels Michael and Gabriel, Ethiopia, 1504 – 1505.

Ook hiervan is de maker onbekend.
Het stelt de Maagd Maria voor met haar kind
en de aartsengelen Michael en Gabriel.


 

Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.


Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.



De vlag van India.


Arthur Evans

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:


A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.


Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.


Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.


Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.


De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.


Rijen met pithoi in Knossos.


Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.


Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.


Frank Sinatra

Ik had het wat druk deze week en het werk aan de log over Knossos
vraagt veel tijd.
Maar even tussendoor het volgende.
Gisteravond kwam ik tot de ontdekking dat ik maar een of twee cd’s
van Sinatra op mijn iPod en in iTunes had staan.
Dat heb ik even recht gezet met onder andere de volgende CD’s





Frank Sinatra.




En dat kan het best met een stukje muziek:
‘Moonlight in Vermont’
een van mijn favorieten.
Frank Sinatra met het Red Norvo Quintet
Live in Australia, West Melbourne Stadium, 1 april 1959
En dit is geen grapje!



Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.





De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.





Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.


De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.





Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.






De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.


De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.




Mastbos

In het bos was het vandaag druk en door de lage zon,
de paddestoelen en het vocht, was het er erg mooi.
De volgende foto’s geven daar een beeld van.











… met witte stippen.




































Stilleven met drie bladeren.


















Mooi rood is niet lelijk.






Even geen gezwam!.


















Als witte bloempjes.


































Suikerfabriek / CSM in de sloop

De sloopwerkzaamheden zijn het best te zien
vanaf de Mark of de achterkant.
Vanmiddag maakte ik de volgende reeks foto’s.





Het metaal moet er aan geloven.






Als afscheiding wordt naast de containers nu ook gebruik gemaakt van het betonijzer.






Hele bergen.












Doorkijkje van betonijzer.






Alle containers zijn afgewerkt met betonijzer. De kerstverlichting zal er straks goed in staan!?.






Het kruipt de kantoren binnen.






Het komt akelig dichtbij.






De zon scheen fel vandaag.






En maakt daarbij de sloopwerkzaamheden extra duidelijk.