Lokaal01: Pleasure Ground II

Lokaal01 is geen museum. Het is meer een platform of een werkplaats.
Of zoals ze het zelf noemen:
“Lokaal 01 : onderzoeks- en presentatieruimte voor beeldende kunst”.
Het huidige project heet Pleasure Ground.
Een serie van activiteiten van toneel, performance, een steeds wisselende
tentoonstelling en een introductie van een theoretisch essay.









Ik ben gewoon gaan kijken.
“Pleasure Ground, de gedroomde teugelloze speeltuin
voor 17 lokale, nationale en internationale kunstenaars.
Deze kunstenaars krijgen de absolute, volledige en onvoorwaardelijke
vrijheid aangeboden om dit bijzondere tentoonstellingsproject
naar hun hand te zetten.”

Heel bijzonder vond ik het werk van Chisato Tamabayashi.
Maar daarover later meer.
Nu even de foto’s die ik gisteren maakte.





Willem Claassen, Wheelbarrow cemetary.



Willem Claassen, Wheelbarrow cemetary.






Warre Mulder.






Lotte Geeven, Eye-blink Foxtrot.


Heel mooi.





Drie van de vijf ogenschijnlijk zelfde schilderijen van Nele Tas.






Een landschap van Sanne van Gent.



Kijk je van op zij dan zie je de vele lagen: Sanne van Gent.






Benjamin Greber.


Heel mooi werk. Niet van metaal maar van hout.
Minitieus nagemaakt.





Politiek, actueel maar ik vrees met een hoge mate van voorspellende waarheid: de komende tijd zal cultuur lijden onder de bezuinigingen van welk kabinet dan ook. Maar ik laat me verrassen.





KOP



What’s the point of giving you any more artworks? Wat is het nut om je nog meer kunstwerken te geven?





Als je een reeds bestaand object in een andere context plaatst, is het dan een kunstwerk? In 1917 introduceerde Marcel Duchamp met zijn kunstwerk xe2x80x98Fountain de ready-made; een bestaand object als kunstwerk.

In WHATxe2x80x99S THE POINT OF GIVING YOU ANY MORE ARTWORKS? laten kunstenaars werk zien waarin ze op eigen wijze omgaan met het begrip ready-made. Maar dit gaat verder dan het object. Ook een op internet gevonden afbeelding, een situatie of zelfs een gemoedstoestand kan de aanleiding vormen voor een kunstwerk. Alles is bruikbaar.



Dat is wel een interessant gegeven.
Waarom nog meer kunst.
Er is al zo veel.
Zelfs alledaagse voorwerpen zijn al gepresenteerd al kunst.
Alles is al gedaan?

Dat laatste is overigens niet helemaal waar.
Ik verbaas me steeds weer.
Ook vandaag weer.
Heb ik op de tentoonstelling van KOP het antwoord gekregen?
Nee, maar wat niet is kan nog komen!
KOP op!





Wolfgang Plxc3xb6ger, Me in front, 2003.


Vanmiddag stond ik dan ook voor die tafel.
Een tafel met drie boeken.


Wolfgang Plxc3xb6ger, Me in front, 2003.


De boeken staan vol met afbeeldingen die afkomstig zijn van Google.
Op iedere foto die ik heb gezien bij het doorbladeren,
staat er iemand ergens voor.
Meestal staan een of meer personen voor een ‘bekend’ gebouw.
Veel vakantiefoto’s, veel jonge mensen.
Ik doe dat ook een beetje op mijn weblog, in die zin
dat ik mensen kunstwerken voorhou.
Of althans afbeeldingen van dingen die ik kunstwerken vind.
De meeste afbeeldingen komen in mijn geval ook van het internet.
Soms via Google gevonden.
Het maakt mij overigens geen kunstenaar.
Mensen op de afbeelding probeer ik te vermijden.
Maar daar gaat het denk ik niet om.

Foto’s van mensen die poseren voor een gebouw zijn er veel,
erg veel te vinden.
De foto’s zijn op zich objets trouvxc3xa9, gevonden voorwerpen,
direct gereed als kunstwerk.
Plxc3xb6ger heeft bewust een selectie gemaakt in wat hij ‘vond’.
Hij heeft op Google ‘Me in front of’ ingetikt als zoekargument.
Interessante vraag is natuurlijk waarom willen al die mensen
op een foto vastgelegd worden met iets bepaalds in de achtergrond?
Vervolgens confronteert Wolfgang Plxc3xb6ger zijn publiek ermee.





Pierre Ardouvin, Tout l’univers, 2004.


Een kanarie in een kooi.
Een goudvis in een kom.
Een plant in een pot.
Deze voorwerpen staan op een wit tafelkleed
dat op een draaiende tafel ligt.
Het hele universum?





Pierre Ardouvin, Tout l’univers, 2004.





China reisverslag / travelogue 32

De Verboden Stad: 04/10/2009 Large Stone Carving

Als je in de Verboden stad in Beijing Bao He Dian verlaat
verlaat je ook het laatste gebouw van het Buitenhof.
De volgende stop is dan bijvoorbeeld het binnenhof.
Maar kijk je nog even terug naar Bao He Dian dan zie je
het grootste gebeeldhouwde pad van de Verboden Stad.
Daarover, over die grote steen, gaat deze korte blog.


De poort van het buitenhof. Je mag niet dwars door Bao He Dian heen. Aan weerszijde is een dergelijke poort. Hier de Rear right gate.


Vanaf die verhoogde poort kijk je uit op een binnenplaats en de Gate of Heavenly Purity.


De Gate of Heavenly Purity, toegang tot het binnenhof.


Detail: Drakenkop.


Large stone carving.


Engelse tekst van het bord en een korte Nederlandse samenvatting:

Large Stone Carvings

The largest stone carving lies on the descent from the raised platform of the Outer Court, heading north towards the Inner Court, behind the Hall of Preserved Harmony.

It is the largest Stone carving in the palace, 16.75 meters long, 3.07 meters wide and 1.7 meters thick, and weighs more than 200 tons, hence the name Large Stone Carving. It was carved out of a huge natural stone in the early Ming Dynasty, when the three main halls were constructed. In 1761 (the 26th year of the Qianlong reign period of the Qing Dynasty), the old patterns on the stone were all hewn away, and new patterns were carved. With beautiful interlocking lotus patterns all around, the huge stone carving has curling waves at the bottom and nine dragons amidst clouds in the middle, as the dragon is an imperial signal. The stone was quarried from Dashiwo in Fangshan in the western suburbs of Beijing. It was transported to the Palace Museum by sprinkling water on the way in winter to make an iced road. Then it was pulled all the way to the Palace Museum along the iced road.

Grote gebeeldhouwde steen
Deze enorme steen ligt op de schuine afdaling van het verhoogde platform van het Buitenhof, in noordelijke richting naar het Binnenhof. Gelijk achter de Hall of Preserved Harmony.
Er zijn een behoorlijk aantal van deze stenen. Meestal liggen ze tussen twee trappen in als decoratie. Ze zijn in dezelfde kleur uitgevoerd als die trappen en in dit geval in dezelfde kleur als de platforms die de basis vormen van de belangrijkste officiele gebouwen van de Verboden Stad.
Dit is de grootste gebeeldhouwde steen in het Paleismuseum met 16,75 meter lang, 3.07 breed en 1,7 meter dik. Hij weegt meer dan 200 ton. Vandaar de naam Large Stone Carving.
De afbeeldingen zijn uit een grote natuurlijke steen gekapt in de vroege Ming-dynastie toen ook de drie belangrijke hallen werden gebouwd (Hall of Supreme Harmony, Hall of Central Harmony en Hall of Preserving Harmony (Baohe dian).
In 1761 werden de oude motieven weggehakt en vervangen door de huidige. Prachtige lotusmotieven die in elkaar grijpen langs de randen, krullende golven aan de onderkant van de afbeelding en centraal staan negen draken in de wolken. De draak is het symbool voor het keizerlijke. De steen is vanuit de steengroeve in Dashiwo. Dashiwo ligt op 75 kilometer ten zuiden van Beijing bij de stad Fangshan en is beroemd om het marmer dat er gevonden wordt.De steen werd verplaatst door in de winter water of de weg te gieten zodat er een weg van ijs ontstond. Daarover werd de steen naar Beijing getrokken.


Detail met golvende zee.


Vijf foto’s van evenzoveel beroemde fotografen

Abelardo Morell, Water alphabet, 1998.


Andres Serrano, Interpretation of dreams, 2001.

De enscenering en het kleurgebruik doen je direct denken
aan Rogier van der Weyden.
Ongelofelijk mooi.


Annie Leibovitz, Meryl Streep, New York, 1981.


Irving Penn, Cuzco children, December 1948.


Louis Faurer, Bowing for the Vogue collection, 1972.


 

Kunstvaria

Het lijkt wel of de Kunstvaria een beetje aan het veranderen is.
Vandaag een hele vreemde eend (eigenlijk paard) in de bijt.
Maar ga daar maar even naar op zoek.
Er zijn een paar veilingen geweest en sommige zijn aangekondigd
met heel bijzondere werken.
Zo ook een heel bijzondere tentoonstelling met voorwerpen van ivoor.
Ik moet hier noemen, de veiling op 4 mei bij Christies in New York:
Property from the Collection of Mrs. Sidney F. Brody.
Dit schijnt een Amerikaanse vastgoedhandelaar te zijn geweest (oei!).
Met een bijzondere neus voor kunst want de catalogus alleen al
maakt je jaloers.
Een paar van de werken die geveild gaan worden zijn hier te zien.





Anouk Kruithof, Enclosed content chatting away in the colour invisibility, 2009.


Een stapel gekleurde boeken.
De titel zegt zoiets als:
De inhoud kletst zich weg door de kleuronzichtbaarheid.





Die Heilung des Besessenen von Gerasa, von den sog. Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand, 962 – 973.


Ivoren voorwerpen. Gelukkig mogen ze niet meer gemaakt worden.
Maar in deze kunstvaria zijn er twee of drie te zien.
Middeleeuws en erg mooi.
Bekijk bijvoorbeeld eens naar het volgende detail.
Bij de bezeten man die door Jezus wordt genezen,
ontsnapt via de mond een duivels figuur.
Terwijl we helemaal rechts recht in het gezicht aangekeken worden
door iemand die zich tussen het publiek wurmt.
Dat allemaal tegen een mooi rechthoekige achtergrond,
een soort schaakbordmotief.
Let ook op de varkens rechtsonder en lees dan de tekst hieronder eens.





Die Heilung des Besessenen von Gerasa, detail, Mailand, 962 – 973.


In de Bijbel in de Statenvertaling staat de volgende tekst:

Markus 5:1-20

Genezing van den bezetene van Gadara
En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.
En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;
Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.
Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.
En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.
Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.
En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!
(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)
En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.
En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.
En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.
En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.
En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.
En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.
En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.
En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.
En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.
En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.
Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.
En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.






Horsehead Nebula, foto gemaakt door het European Southern Observatory.






Fernand Leger, Les Constructeurs, 1955.






Fernand Leger, Les Oiseaux, Biot, 1953.


Lxc3xa9ger was niet alleen een tekenaar maar ook een keramist.
Hier een voorbeeld van een serie tegels door hem gemaakt
in 1953: de vogels.





Gregory Euclide, What softened clippers making left the plain barren and white, 2010.


Verschillende (gevonden) materialen worden samengebracht
en beschilderd door deze kunstenaar.
Levert mooie combinaties op.
Aan de titel waag ik me niet.





Imperial pearl court necklace, Qing dynasty, 18th century, China.


Deze keizerlijke halsketting is onlangs geveild.
Er zijn wereldwijd 5 van deze kettingen bekend in het bezit
van het Palace Museum in Beijing.
Er zijn geruchten dat ook in Shenyang een dergelijke ketting
wordt bewaard.
Dit is het enige exemplaar in prive-bezit voor zover bekend.
Dergelijke parelkettingen mochten alleen door de belangrijkste leden
van de Chinese Keizerlijke familie gedragen worden.





Jean Metzinger, Femme au chapeau, 1906 – 1907.


Van Jean Metzinger had ik eerder nog niet veel gehoord.
Maar wat een prachtige techniek.
Bekijk de detail foto maar eens.


Jean Metzinger, Femme au chapeau, detail.


Wikipedia:

Jean Metzinger (Nantes, 24 juni 1883 – Parijs, 3 november 1956) was een Franse kunstschilder die aanvankelijk in de stijl van het neo-impressionisme werkte maar na zijn ontmoeting met Pablo Picasso, George Braque en Juan Gris in 1906 zich vanaf 1908 aansloot bij het kubisme.






Kxc3xa4the Kollwitz, Selbstbildnis mit der Hand an der Stirn, 1910.






Marc Chagall, Paradis, 1960.






Matt Mignamelli, Untitled (Red).


Een
nieuwe ster in de kunstwereld?
Ik vermoed van niet maar sommige werken zijn de moeite waard.





Nativity, Toros Roslin Gospels, Armenia, 1262.


Armeens miniatuur en tekst van het kerstverhaal.
Toros Roslin was een illustrator van teksten, een miniaturist.

Wikipedia:

Toros Roslin circa 1210xe2x80x931270) was the most prominent Armenian manuscript illuminator in the High Middle Ages. Roslin introduced a wider range of narrative in his iconography based on his knowledge of western European art while continuing the conventions established by his predecessors.






Olafur Eliasson, Your atmospheric colour atlas, 2009.






Pablo Picasso, Flower vase on table, 1968.






Pablo Picasso, L’Espagnole, 1962.






Pablo Picasso, Nude, green leaves and bust, 8 March 1932.


Dit is een Picasso uit de collectie van Sidney F. Brody.
Prachtig werk.





Qi Baishi, Flowers and insects.


Hieronder volgen een drietal details van de waaier.

Qi Baishi, Detail midden.


Qi Baishi, Detail links.


Qi Baishi, Detail rechts.





Robert Davidson, Rock Scallop, 1989.






Schachfigur, Eines Laufers, Norddeutschland, 1400.


Je zou zo verslingerd raken aan het schaakspel.
Een loper.





Tony Bevan, Self-Portrait after Messerschmidt, 2009.


Ik vermoeddat de Messerschmidt die hier genoemd wordt,
de volgende beeldhouwer is:

Wikipedia:

Franz Xaver Messerschmidt (February 6, 1736 xe2x80x93 August 19, 1783) was a German-Austrian sculptor most famous for his “character heads”, a collection of busts of faces contorted in extreme facial expressions.




Voorbeeld van een karakterkop van Franz Xaver Messerschmidt.





Verurteilung Jesu, von den sog. Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand 962 – 973.


Gemaakt in Milaan tussen 962 en 973.
De veroordeling van Jezus met links de geseling
en rechts Pilatus die zijn handen in onschuld wast.
Zie ook detail hieronder.
Ik vind het woord Elfenbein zo mooi.
In het Nederlands ivoor.
Ik weet niet waar elfenbein vandaan komt (het is natuurlijk Duits)
maar met mijn beperkte kennis van het Duits denk ik dan al gauw
aan het been van een elf.
Maar dat zal wel fout zijn.


Pilatus wast zijn handen in onschuld, Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand 962 – 973.






Yun Shouping, Chrysanthemum and Rock, 1680.





Tomaten

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.





Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.





Koreaans

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.



Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.





Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.






Dit is de rekening.





Woord & Wapen

In de Grote Kerk in Breda is een tentoonstelling te zien met de naam:
Woord & Wapen.
De ondertitel verklaart de naam:
Militairen en dominees in de Grote Kerk van Breda
In dienst van de Nassaus.










Zoals de titel al aangeeft gaat het over de belangrijkste militairen,
Breda had 5 grote kazernes in de (binnen)stad en de KMA,
en over de dominees in de stad.
Nadat de Spaanse bezetter in 1637 verdreven is uit Breda
wordt de Grote Kerk een protestantse kerk.
In die kerk worden door de Nassaus dominees aangesteld.
Al deze trouwe volgelingen van de Nassaus krijgen een korte introductie
door het tonen van hun werken (vooral van de dominees)
of hun portretten.
Maar een aantal liggen ook begraven in de Grote Kerk.
En ze kozen ‘goede plaatsen’.
Naast het begraven liggen herstelt de tentoonstelling tijdelijk
het oude gebruik wapen- of rouwborden op te hangen in de kerk.
Voor mij een prachtig schouwspel. Ik kende dat gebruik niet.





Vincent van der Vinne, Interieur van de St Bavokerk te Haarlem, 1789.


Het ‘collectieboekje’ zegt over deze tekening:

Ter herinnering aan overledenen uit de hogere burgerij, uit de rangen van de hogere militairen en de adel werden in de kerk wapen- of rouwborden opgehangen. Naast het wapen van betrokkene werden de borden versierd met de wapenkwartieren van de overledene.



Een wapenkwartier duidt er op dat er meerdere wapenschilden
op een afbeelding staan. Bijvoorbeeld van vier steden.





Dit is een voorbeeld van een Wapen- of rouwbord: Wapenbord Johan Butler, Capiteijn van de compangnie voetknegten en Commandeur van het Fort ter Heijden, 13 april 1678.






Tekening gemaakt door Vincent van Gogh van zijn grootvader de dominee Van Gogh in 1881. Van 1822 tot 1853 was hij werkzaam in Breda.






Jean Fournier (Toegeschreven), Portret van Andreas August Pretorius, circa 1750. Pretorius is een voorbeeld van een militair die in het zuiden van Nederland actief was in dienst van de Nassaus. Een begrafenis/herinneringsmonument (epitaaf) is te vinden in de Grote Kerk van Breda.




Nu mag je geen foto’s maken op deze tentoonstelling die je niet echt
kunt omschrijven als een publiekstentoonstelling.
De presentatie is nogal droog.
Daar waar iets van te maken zou zijn,
zoals van de weerdagboeken van Josias Eckhardt,
wordt dat onvoldoende uitgebouwd.
Jammer.
Het collectieboekje bevat niet 1 afbeelding en je kunt er niets in vinden
omdat er geen index of inhoudsopgave in zit.
De presentatie op het internet is ook geen vermelding waard.
Alles bij elkaar had dit beter gekunt.
Te veel dingen geprobeerd,
te weinig zaken goed voor een groter publiek uitgewerkt.
Wil je van een beperkt publiek dit doen dan moet je niet
de Grote Kerk als locatie kiezen.

Mooi vond ik dat de kerk nu helemaal leeg was zodat de graven goed
te bezichtigen zijn.
De multimediale presentatie van de graven vond ik te beperkt.
Waarom kan ik dat niet zien op het web?





Gelukkig heb ik 1 foto gevonden waarop iets van de Wapen- rouwschilden te zien is. Maar te beperkt. Het beeld in de Grote Kerk met die borden is zo prachtig. Zeker met een klein beetje zon zoals afgelopen zondag.




Zwaan kleef aan

Ook dit jaar broedt er weer een zwaan in de vijver.
De plaats lijkt me veel minder beschut dan vorig jaar
maar misschien lopen nu vandalen ook meer in de kijker.





Tussen het riet; alleen is er nog maar weinig riet.






Heel alert.












De flexibiliteit van de zwanehals verbaast me altijd.






Zoekplaatje: beide zwanen in beeld.






Maar zo krijgen ze wel erg veel aandacht.




Kunstvaria

Zoals heel vaak zie je in deze kunstvaria
zowel heel klassieke kunst als moderne.
Zowel uit ‘onze’ Westerse cultuur als uit andere, grote en kleine culturen.
(Groot en klein in de zin van hun geografische verspreiding
en de huidige bekendheid bij de schrijver van dit log.)
Het essay ‘Reflecties op schilderkunst’ gaat ook in op het verschil
tussen Klassiek en Modern:

Er is een groot verschil tussen klassieke en moderne kunst. Klassieke kunst is een reflectie op de natuur terwijl moderne kunst een reflectie op de reflectie is. De klassieke kunst zoekt naar eenvoud en enkelvoudigheid. De moderne kunst vindt complexiteit en meervoudigheid.



Voorlopig kan ik me nog wel vinden in deze omschrijving.
Maar waarom komen kunstenaars (of hun management
dan met andere mensen volledig onduidelijke,
niet te doorgronden omschrijvingen van het werk.
Ik geef een voorbeeld.
Een van de werken in de kunstvaria van vandaag
wordt door de kunstenaar als volgt omschreven:

Non-representational in style, the surfaces of the canvases articulate a dramatic and varied physical topography. Areas of richly colored, densely applied paints are expertly counterbalanced by the enveloping strokes of blended, more muted hues; the relationships between the resultant forms produce an animated buoyancy that presages the stirring of something new. The arresting addition of silver enamel serves to further anchor and enhance his compositional structures. The visceral experiences elicited by these dynamic yet meditative compositions will undoubtedly remain with viewers long after they stop looking.



Ik probeer dit niet eens te vertalen, geen beginnen aan.

Ik nodig iedereen uit te achterhalen bij welk werk deze tekst hoort.





Cuauhxicalli Eagle, Aztec, Mexico, Templo Mayor, circa 1500.






Cuny Janssen, Bartlesville OK USA, 2008.






Fine stained elephant ivory and carnelian mounted ruyi scepter, China, 18th – 19th century.


Ruyiscepter uit China gemaakt van ivoor.





Hai Bo, Four seasons, winter, 2003.


Een van een set van vier foto’s; de vier seizoenen.
Hier de winter.
De andere drie foto’s zijn op dezelfde plaats,
vanuit dezelfde positie gemaakt.
Vaker toegepast concept van fotograferen
maar eigenlijk iedere keer weer succesvol.





Henri Matisse, Bouquet pour le 14 juillet 1919, 1919.


Vandaag weer tweemaal een Matisse.
Er is op dit moment in de hele wereld veel aandacht
voor deze fantastische schilder.
Hierboven nummer 1 en hieronder nummer 2.
De Dans is iop dit moment in Amsterdam in het Hermitage te zien.
Normaal hangt dit werk in St. Petersburg.





Henri Matisse, De Dans, 1910.






J.M.W. Turner, Modern Rome – Campo Vaccino, 1839.






Joan Mitchell, Untitled, 1957.






John di Paolo, Equinox hanging garden.






Karl Kluth, Kxc3xbcste in Nordschleswig, 1931.






Maya Lin, Storm King Wavefield, 2007 – 2008.


Storm King Art Center, Mountainville, New York.
Photograph Jerry L Thompson
Landschapskunst, je ziet het zelden.





Norbert Prangenberg, Diamond (30.06.09), 2009.






Pablo Picasso, Minotauromacy, 1935.






Pablo Picasso, Picador, 1959.






Paul Gauguin, Teha’amana has many parents, 1893.






Raden Sarief Bustaman Saleh, Javanese landscape with tigers listening to the sound of a travelling group, 1849.


Raden Sarief Bustaman Saleh was the first Javanese artist to have followed his calling to Europe and to paint in the Western style. Born an aristocrat, he was the cousin of the Regent of Semarang in Indonesia and was recognised for his artistic gift at an early age, learning under the tutelage of the government landscape painter Antoine Payen. When Payen returned to Europe in 1826, the young Javanese artist joined him three years later to learn under his tutelage. Raden Saleh lived in The Hague under the protection of the Dutch government until he took a long educational tour to Germany and France, spending most of his time in Dresden and Coburg and Paris, travelling extensively to other places such as Scotland, England and Switzerland. In particular, his life-long friendship with Ernest II (1818-1893), Duke of Saxe-Coburg and Gotha, brother-in-law to Queen Victoria, was crucial to his career where this highly educated and distinguished Javanese aristocrat was introduced to members of the European courts and prominent intellectuals and artists of the time. Known for his wonderful versatility and talent, he was best known as one of the greatest orientalist painters in his days, famed for his paintings of wild and ferocious animals.

“Javanese Landscape, with Tigers Listening to the Sound of a Travelling Group” was completed by Raden Saleh in Dresden, the cultural centre of Saxony, and presented to his patron and friend His Highness Ernest II, Duke of Saxe- Coburg and Gotha, in 1849. The painting was in the family for many years as it was inherited by the second son, grandson and great-grandson of Queen Victoria and Prince Albert.



Nederlandse vertaling en samenvatting.

Raden Sajeh is de eerste Javaanse kunstenaar die om zijn kunst in Europese stijl te kunnen beoefenen naar Europa ging. Hij was van adellijke komaf. Hij was de neef van de Regent van Semarang. Al jong werden zijn artistieke kwaliteiten onderkent en kreeg hij les v
an de landschapsschilder Antoine Payen. Toen die naar Europa terug ging sloot de jonge Javaanse kunstenaar zich bij hem aan. Raden Saleh verbleef tijdens zijn training in Den Haag en ging voor zijn verdere ontwikkeling op tournee door Duitsland en Frankrijk maar ook Schotland, Engeland en Zwitserland werden aangedaan. Zijn levenslange vriendschap met Ernest II, Hertog van Saxen-Coburg en Gotha, was erg belangrijk. Deze zwager van Koningin Victoria van Engeland introduceerde hem bij de juiste mensen aan de hoven in Europa, intellectuelen en kunstenaars.
Het schilderij dat hier te zien is was in het bezit van Ernest II en is geschilderd in Dresden.







Rhinoceros horn pouring cessel, China, Kangxi period, 1662 – 1722.


Schenkkan gemaakt van de hoorn van een neushoorn.
Gelukkig mag dat niet meer (hoop ik) maar het resultaat is bijzonder.





Samual John Peploe, Tulips, 1912.






Sarah Morris, Double coil (Knots), 2010.






The Florentine Codex, 1575 – 1577.






Tim Wood, Bude III, 2009.






Xochipilli, Aztec, Mexico, Tialmanalco, 1450 – 1521.


Er is een tentoonstelling in de Getty Villa in de Verenigde Staten
met werk vanuit Mexico.
Daar hebben ze een prachtige web site.
De figuur hierboven, Xochipilli, is de centrale figuur.
Dit prachtige beeld toont de god in tranche en zingend,
terwijl hij zichzelf begeleidde op een instrument
dat nu geen deel meer uitmaakt van het beeld.
In tranche is hij wellicht door de bedwelmende bloemen en planten
die op zijn lichaam staan afgebeeld.
De volgende afbeelding geeft je een idee.





Xochipilli.





Paaszaterdag: zon en regen

Zo vroeg in het jaar gaat de zon erg snel onder,
toch zeker gisteren tijdens een regenbui.
Het leverde de volgende foto’s op van de Westertuin,
het park in de wijk Westerpark.
Vanuit de Argusvlinder zag het er zo uit:





Zon en regen, weinig wind op dat moment maar door de regendruppels een wateroppervlak dat niet glad is.












Wat experimenteren met de sluitertijd.






Een regenboog parallel aan de kalkoven van de CSM, Suikerfabriek in Breda.











Donkerder, even geen regen, zuchtje wind.




Een eigen bijdrage van 5 euro per huisartsbezoek

Het leuke aan politiek is dat veel van de politici
een erg kort geheugen hebben.
Vandaag werd het alweer met veel bravour aangekondigd:
een eigen bijdrage van 5 euro per huisartsbezoek.
Als ambtenaren alleen met dergelijke ideeen kunnen komen
kunnen ze inderdaad maar beter wegbezuinigd worden.
Alleen ieder kind kan je vertellen dat het wegbezuinigen
van ambtenaren geen geld oplevert.
Ook al geen goed idee.

Herinnert u zich deze nog?







Enkele fragmenten uit een groter artikel.












In 1983 werd de ‘medicijnknaak’ ingevoerd.
Per aflevering moest voor medicijnen een rijksdaalder worden bijbetaald,
tot een maximum van 125 gulden per jaar.
De maatregel leidde echter niet tot bezuinigingen,
wxc3xa9l tot allerlei ongewenste bij-effecten:
administratieve rompslomp,
patixc3xabnten die om onverantwoord grote hoeveelheden medicijnen vroegen
en de nodige frustraties bij artsen, apothekers en patixc3xabnten.
Met name chronische patixc3xabnten met een groot medicijngebruik
werden de dupe. Na verloop van tijd werd de maatregel geschrapt.

In 1988 kregen we het ‘specialistengeeltje’.
Een poliklinische verwijzing naar de specialist kostte de patixc3xabnt 25 gulden,
tot een maximum van 75 gulden per jaar.
Evenmin als de medicijnknaak leidde het specialistengeeltje
tot minder verwijzingen en evenals de medicijnmaatregel
dupeerde deze maatregel het minder koopkrachtige
en minder gezonde deel van Nederland.
En ook deze maatregel werd bij gebrek aan resultaat geschrapt.

Ik stem geen SP maar zelfs ik kan dit eenvoudig beredeneren.

China reisverslag / travelogue 31


De Verboden Stad: 04/10/2009


Bao He Dian

De Hall of Preserving Harmony, dat is de naam van deze hal in het Engels.
Het is de derde grote en laatste grote hal in het buitenhof van de Forbidden City.
Door de jaren heen heeft de hal verschillende functies gehad:
van kleedruimte voor de keizer tot de plaats waar een keer in de drie jaar
de belangrijke stadsexamens werden gehouden.





Bao He Dian, Hall of Preserving Harmony.






Afwerking van de deuren. Ook hier zie je het drakensymbool weer terug komen.






Een hele draak.






De keizerlijke troon.











Weer een prachtig marmeren vloerdeel.






Draak.






Leeuw.






De troon of liever het platform en de trappen naar de keizerlijke plaats.








De Engelse tekst:

Bao He Dian
Hall of Preserved Harmony


First constructed in 1420 during the Ming Dynasty, this hall was destroyed by fire and reconstructed several times. It still retains its original beams and columns. In the early Ming Dynasty it was named Jin Sheng Dian (Hall of Scrupulous Behaviour). During the Qing Dynasty, in 1562 it was renamed Jian Ji Dian (Hall of the Peoplexe2x80x99s Sovereign) and then Ban He Dian in 1645. The hall is nine bays wide (bay= Architecture A part of a building marked off by vertical elements, such as columns or pilasters), and four bays deep, with a gable roof and carved overhanging eaves. It has an area of 1.240 square meters. The construction of the hall adopted a special xe2x80x9cpillar reductionxe2x80x9d method. By omitting six pillars from under the front eaves, the hall is given a spacious feeling. Above the throne, at the center of the hall, hangs a board with an inscription written by emperor Qianlong. The inscription reads xe2x80x9cHuang Jian You Jixe2x80x9d (the highest norms for the emperor to found a regime).
During the Ming Dynasty, the emperor changed clothes in this hall before an important ceremony. In the Qing Dynasty, the Emperor held banquets here for his princes, dukes and ministers of ethnic minorities on the lunar New Yearxe2x80x99s Eve and the Lantern Festival (Lantern Festival: The 15th day of the 1st lunar month is the Chinese Lantern Festival. The 15th day is the first night to see a full moon and then there should be thousands of colourful lanterns hung out for people to appreciate). In the early Qing Dynasty, before the renovation of the three rear halls was completed, Emperor Shunzhi and Emperor Kangxi lived here and it was named Wei Yu Gong (Palace of Proper Places and Cultivation of things) and Qing Ning Gong (Palace of Peace and Tranquillity), respectively, during their reigns. The wedding ceremony of Emperor Shunzhi was held here. In 1789, the emperor supervised the final stage of examinations to select officials from among scholars from all over the country. The words xe2x80x98Bao Hexe2x80x99 are from the Book of Changes, and mean xe2x80x9cmaintaining harmony between all things on earth to have a long period of peace and stability.xe2x80x9d



Nederlandse vertaling en samenvatting:

De hal werd voor het eerst gebouwd in 1420 tijdens de Ming dynastie maar vernietigd door een brand en daarna weer opgebouwd. Dat gebeurde verschillende malen.
Het gebouw heeft nog steeds zijn originele draagbalken en pilaren.
Het gebouw heeft in de tijd verschillende namen en toepassingen gehad.
Het is negen delen breed en 4 delen diep. Een deel is de ruimte tussen twee pilaren.
Het heeft een puntdak met uitstekende, overhangende daken.
De oppervlakte is 1240 vierkante meter.
Er is een speciale constructie toegepast waardoor er 6 pilaren minder nodig waren en er een groot gevoel van ruimte ontstaat.
Boven de troon hangt een spreuk van keizer Qianlong (De keizer hangt de hoogste normen aan als basis voor zijn regering).
Er zijn tijden geweest dat de hal diende als kleedkamer voor de keizer voordat hij een belangrijke ceremonie ging uitvoeren.
Later werden er banketten gehouden voor de prinsen, hertogen en de ministers van minderheden van het Chinese rijk.
De feestelijke banketten vonden plaats ter gelegenheid van het Maan nieuw jaar en het Lantaarnfeest.
De keizers Shunzhi en Kangxi woonden in deze hal.
Keizer Shunzhi trouwde in deze hal.
In 1789 werden er de examens gehouden om de hoogste ambtenaren te kunnen selecteren.
De woorden xe2x80x98Bao Hexe2x80x99 komen van het boek xe2x80x98Book of Changesxe2x80x99 (een van de vijf klassieke Chinese filosofische werken). De woorden betekenen: harmonie tussen alle dingen op aarde onderhouden om een lange periode van vrede en stabiliteit te hebben.







Daarmee sluiten de deuren van Bao He dian zich voor ons, net zoals ze even geleden open gingen..





Over sommige dingen hoef je niet na te denken…

Turkeije is een prima land op vakantie te gaan.
Aardige mensen, mooi land, goed klimaat, veel te zien.
Maar dit hotel hieronder, nee
daar hoef je niet over na te denken.
Daar ga je alleen naar toe als je Russen wilt ontmoeten.





Niet doen!





Schwarzbier

Onlangs nog werd Cafe de Beyerd voor de tweede maal
gekozen als Beste cafe van Nederland.
Dit uitstekende cafe heeft ook een Restaurant en een Brouwerij.
De brouwerij lanceerde op de ‘aandeelhoudersvergadering’ van maart
het nieuwste bier: Schwarzbier.





Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.






Het artikel op de website van BN/De Stem.






Ons eigen dividend.






In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.