In de Ashram van Gandhi in Ahmedabad heb ik een boekje gekocht
met citaten van M.K. Gandhi.
Daar komt het volgende citaat vandaan:

It is quite proper
to resist and attack a system
but to resist
and attack its author
is tantamount to resisting
and attacking oneself, for we are all
tarred with the same brush,
and are children of
one and the same Creator, and as such
the divine powers within us are infinite.
To slight a single human being,
is to slight those divine powers and
thus to harm not only that Being,
but with Him, the whole world.
1927.

Vrij vertaald:
Het is correct en toegestaan om verzet te plegen tegen een systeem
maar een aanval op de maker/bedenker van dat systeem
staat gelijk aan een aanval op ons zelf.

Want we hebben allemaal dezelfde achtergrond,
zijn allemaal kinderen van dezelfde Maker
en de godelijke krachten in ons zijn oneindig.

Een enkele mens beschadigen betekent
deze godelijke krachten beschadigen en daarmee beschadigen
we niet alleen die ene mens maar de hele wereld.

Ik zat nog even wat te ‘spelen’.

Mijn berichten over Gujarat komen wat langzaam op gang.
Dat komt omdat het einde van de vakantie onbedoeld spannend geworden is.

We vertrokken woensdagavond 14-11 vanuit ons hotel om 21:00 uur locale tijd
naar de internationale luchthaven van Mumbai.
Om 01:30 uur locale tijd vertrok het vliegtuig (op tijd) naar Amsterdam.
Om 06:10 uur 15-11 landden we daar.
Ik heb onderweg niet geslapen.

Binnen een half uur hadden we onze bagage en gingen we naar de treinen.
Eerst naar Dordrecht en vandaar naar Breda.
Ik slaap wat.
De trein in Dordrecht vertrekt om 08:02 uur.
In Breda gaan we uit de trein en lopen naar de taxi standplaats.
Daar kom ik tot de ontdekking dat ik mijn kleine rugzak ben vergeten.
Die ligt nog in de trein.
Ik ren terug naar de trein en stap in een trein die naar Tilburg gaat.
Dat was ook het volgende station van onze trein.
Ik loop door de trein maar kom al snel tot de conclusie
dat dit een heel andere trein is.

In Gilze-Rijen spreek ik een conducteur aan die direct voor mij gaat bellen.
De centrale probeert de conducteur in ‘mijn trein’ te bereiken.
Die heeft net iets aan de hand waarbij de Spoorwegpolitie is ingeroepen.
In Den Bosch hebben ze nog niets gevonden.
Vervolgens ga ik maar terug naar Breda om bij de NS ‘aangifte’ te doen.

In de ochtend is als gevolg van technische storingen het nummer
van de Gevonden Voorwerpen van de NS niet te bereiken.
In de middag wel en in de avond weet men mij te vertellen
dat mijn tas gevonden/terug gebracht is op station Den Haag Centraal.



We zijn daar vanochtend naar toe gegaan en ik krijg inderdaad mijn tas terug.



Dit zijn de spullen die ik terug heb.

Ik ben met deze spullen erg blij: paspoort, telefoon, horloge, dagboek enz.

Wat ik kwijt ben:

– digitale spiegelreflexcamera Nikon D70S met Tamron zoomlens
80 xe2x80x93 200 XR, 4168783;

– een geheugenkaart van 1 gig in de camera, 1 van 4 gig, 1 van 2 gig,
1 van 1 gig en 2 van 256 MB in de cameratas die in de rugzak zat;

– iPod ClickWheel, 40 GB in blauwe plastic hoes,
serienummer 2X438022PQ7 met koptelefoontje;

– geld, Euro’s en Amerikaanse dollars.

Inmiddels heb ik hiervan aangifte gedaan bij de politie.

Dus als je een goedkope camera met en/of geheugenkaartjes en/of iPod
aangeboden krijgt, dan kunnen die van mij ziijn gestolen.

Mijn Indiase roepee heb ik nog:



Alles bij elkaar veel commotie, veel kosten en al mijn foto’s
kwijt van een verder geweldige vakantie.
De komende tijd meer over deze vakantie.

Er valt erg veel te vertellen over onze vakantie naar Gujarat India.
Dat zal de komende weken dan ook wel gebeuren.
Nu alvast 1 foto: India Gate in de schemering.
De haven van Mumbai.

Het vertrek van onze vakantie komt steeds dichterbij.
Hieronder volgt het reisschema zoals we dat gaan volgen.

Vlucht naar MUMBAI
Vlucht naar RAJKOT
Rit naar DWARKA (245 KM)
Rit naar SOMNATH (200 KM)
Rit naar VERAVAL (6 KM)
Rit naar SASAN (45 KM) THE GIR FOREST
Rit naar JUNAGADH / GONDAL (130 KM)
Rit naar BHUJ (270 KM)
Rit naar DASADA (270 KM)
Rit naar MODHERA / PATAN / BALARAM (250 KM)
Rit naar AHMEDABAD (170 KM)
Rit naar LOTHAL / BHAVNAGAR (220 KM)
Rit naar PALITANA/DIU (260 KM)
Vlucht naar MUMBAI
Vlucht naar AMSTERDAM

De televisieserie van Michael Wood: The Story of India,
wordt op dit moment uitgezonden op Belgie 2.
Deze BBC-serie naar aanleiding van 60 jaar onafhankelijkheid
van India en Pakistan laat in een aantal delen de geschiedenis
van dit sub-cintinent zien.
Gisteren het eerste deel gezien (opgenomen van zaterdagavond).
Mooie beelden, veel herkenning.





Het weer van gisteren.

Heerlijk Indiaas gegeten bij Taj Mahal.
Ik heb gekozen voor een balti gerecht.
Dit is van oorsprong een Pakistaans gerecht.
Gujarat grenst aan Pakistan.

Het eten was voortreffelijk en de bediening heel Indiaas.

Ben nog eens door de vreemde valuta heen gegaan.
Ik had nog wat geld liggen uit India.
Ik hoop dat het nog geldig is.
Veel is het overigens niet.
De wisselkoers is onngeveer:
1 Euro= 56, zeg maar 55 Indiase Rupee
1 US $=39,5 zeg maar 40 Indiase Rupee

Dat wil zeggen dat mijn kapitaal 305 Rupee ongeveer 5,40 Euro is.



Overigens zal de oplettende luisteraar zien dat er een verkeerd
muntje tussen de rupee en paise ligt.

We gaan nog niet maar het komt al wel aardig dichterbij.
Dus eens gekeken naar de temperaturen in Gujarat, India.
Toch een beetje geschrokken.
Het is er veel warmer dan ik verwacht had.

Ik heb naar een paar plaatsen gekeken.
Plaatsen waarvan ik weet dat er een luchthaven is.
Daar is ook altijd een weerstation.

Eerst Ahmedabad, de voormalige hoofdstad van Gujarat.



En de 5-daagse weersverwachting.



Dan Rajkot. Daar zullen we landen. De eerste stad die we aandoen.





Vervolgens Dwarka.



Dan Mumbai, daar sluiten we de vakantie af.

Net als tijdens het vorig bezoek aan India wordt tijdens onze vakantie
Diwali gevierd.
Vorige keer hebben we de voorbereidingen meegemaakt maar
op de dag en avond van het feest,
zaten we in de nachttrein naar Kolkata.
Deze keer niet.
Nu zullen we gewoon in een stad zijn en reizen we de volgende dag verder.
Voorpret is dan ook al wanneer een culinair blad
een advertentie plaatst over Diwali.

Als je naar India gaat moet je meestal
ten minste malariatabletten slikken.
In ons geval werd ons paludrine voorgeschreven.
Het voordeel van paludrine is dat je die iedere dag moet slikken.
Lariam (een ander middel) slik je typisch een keer per week.
Mijn ervaring is dat je ze dan makkelijker vergeet.
En als je ze toch koopt kun je ze ook maar beter slikken.
Vandaag had de apotheker dan de tabletten.

De voorbereiding van onze vakantie naar Gujarat
heeft heel wat voeten in de aarde.
We hebben besloten nieuwe zaklampen te kopen.
De oude hebben hun dienst gedaan.
Een was er eigenlijk kapot.
De ‘glowwy’s’ waren erg handig.
De buitenkant was van een kunststof die overdag zonlicht opnam
en dat in het donker uitstraalde, gloeide.
Net als vroeger bij de wekker.
Handig in omgevingen waar het nog echt donker is.
In het westen kennen we dat nauwelijks meer.
Zeker niet in de steden.
Maar als het een keer echt donker is, is het erg gemakkelijk
dat je schijnwerper altijd zichtbaar is.
Maar goed de constructie van de schijnwerpers was niet zo best.
Vooral de aan- en uitschakelaar ging snel kapot.
Vandaar de twee nieuwe.


In het mooie weer van vandaag maakt het natuurlijk niet uit.
Dan doen ze het allemaal even goed.



Zo gedragen de oude schijnwerpers zich in het donker.

Twee cryptische foto’s.
Kan dat ?
Bij de argusvlinder kan alles.
Dus twee cryptische foto’s.





Gisteravond zijn we dus onze inentingen gaan halen.
Ik geloof DTP en Gele koorts.
Ik was de sigaar want kreeg twee prikken.
Vielen erg mee alleen voelde ik me niet best vanacht en vandaag overdag.
Beide bovenarmen doen bij onverwachte bewegingen nog zeer.
Ik kan me niet herinneren dat ik er last van heb gehad de vorige keer.

Het was weer een bijzondere ervaring bij de GG&GD.
Zogenaamd hebben ze er verstand van.
Alles duurt er erg lang.
We gingen met twee tegelijk de behandelkamer in.
We moeten natuurlijk wel twee maal een consult betalen.
De meeste tijd die we er gespendeerd hebben had te maken met het feit
dat hun nieuwe geautomatiseerde systeem onze informatie niet had.
Stond nog op kaart.
Hadden ze niet overgenomen.
Namen ze nu wel even over van het inentingsboekje (dat 2,50 Euro kost).

Ben ik nou een grote zeur.
Misschien toch te veel last van de inentingen.
Voel me wat grieperig.

De foto’s zijn de pleisters, een voor iedere bovenarm.
Geplakt op een papieren zakboekje.

Regelmatig probeer ik mijn bezoekers te laten delen in onze voorpret
ten aanzien van onze vakantie naar Gujarat, India.
Dat valt niet altijd mee want logischerwijs verheugen wij ons al bij
het minste of geringste.
Een stuk chocolade met in de naam Masala is voor ons al genoeg.
Een nieuwe broek doet ook wonderen.
Hij is al een tijdje geleden gekocht maar hij is er niet minder nieuw door.
En zoals altijd: bijzondere foto’s van een afritsbroek.

Binnenkort gaan wij naar India, naar Gujarat.
Tijdens ons bezoek gaan we ook naar Gir National Park.
Dit nationale park is de enige plaats in de wereld
waar de Aziatische leeuw nog leeft.





Dus, ik dacht daar moet ik eens gaan kijken.
Want in dat nationale park zijn we maar 1 dag.
Leeuwen zie je bijna nooit.
Ze verschuilen zich, jagen maar om de zoveel dagen.
De kans dat je die te zien krijgt is gewoon erg klein.
Dan maar naar Blijdorp als voorpret.

Maar wat blijkt, de ervaring die je daar kunt hebben met de dieren
is nog veel en veel unieker dan wat je in India kunt meemaken.



Eerst was ik zo naief om de Azie-route te nemen in de dierentuin.
De andere routes zijn de haaienroute en de gorillaroute (Afrika).
De leeuw mag dan wel Aziatische leeuw heten,
ze zitten gewoon in het leeuwenverblijf tussen de Afrikaanse dieren.

Maar de moeite werd beloond.
Hier kan de natuur in India niet tegenop.



In Blijdorp hebben ze namelijk, hopelijk voor de leeuwen tijdelijk,
onzichtbare leeuwen.
Ja je leest het goed:
ONZICHTBARE LEEUWEN.

Als je me niet wilt geloven,
kun je het zelf zien/lezen op onderstaande mededeling van de dierentuin.







Dat ik dat nog heb mogen meemaken.

De voorbereiding van een vakantie naar India,
brengt inmiddels een aantal rituelen met zich mee.
Zo is het juiste notitieboekje erg belangrijk.
Ik koop steeds een Moleskine boekje.
Helaas kun je er in het zuiden van ons land
niet zo gemakkelijk aankomen.
Afgelopen zaterdag heb ik drie boekwinkels gehad
die op de web site allemaal zeggen dat ze dit product verkopen,
maar het intussen niet in huis hebben.
Wel veel goedkopere imitaties.



Nu heb ik eigenlijk nog het verkeerde gekocht.
Ik was het maandag beu en heb via internet een boekje gekocht.
Dinsdag zat het al bij de post.
Alleen in het niet gelinieerd.
Dat schrijft nog veel makkelijker.

Maar goed dit boekje zal de reisverslagen gaan bevatten
die later hier allemaal op de web log zullen komen te staan.
Het duurt nog een hele tijd voor we gaan
maar er is al weer een stapje in de goede richting gezet.



Hier is dan het boekje waar ik al die ophef over maak.
Je kunt ook een schrift en een grote elastiek meenemen,
maar dit vind ik leuker.

Er is een heel mooi overzicht dat je kunt vinden
op het forum IndiaMike.com.
Voor mensen die India willen gaan bezoeken is dit een prachtige site.
Zeer deskundige moderatoren.
Mensen bespreken daar allerlei onderwerpen die met reizen in
en naar India te maken hebben:
visa, eten, vluchten, hotels, bezienswaardigheden
je kunt het zo gek niet verzinnen.

Ze hebben er ook een spreadsheet met een overzicht per staat
en de tijd van het jaar met zicht op de klimaatsomstandigheden.
Zo gaan wij in de winter op vakantie
en toch zullen we geen sneeuw zien.
De foto is eigenlijk te klein maar op IndiaMike.com
kun je het spreadsheet down loaden.