De laatste blog over onze trip naar Rhodos.
Deze keer geen lang verhaal want op de dag zelf
heb ik geen aantekeningen gemaakt in mijn dagboek.
Het was een erg hete dag.
Een dag aan het strand.
In de avond gegeten bij een Italiaans restaurant
waar je ook Grieks kon eten.

Zeer matig restaurant (ik ben netjes).

Als je 1 tip van mij wilt aannemen: nooit doen.

De vertaling is niet perfect.

De reden waarom we het toch deden was dat dit restaurant
vlak bij was en we al op tijd moesten eten om terug naar
het hotel te gaan.
Daar werden we al vroeg in de avond opgehaald voor de terugvlucht.


Het strand.

Strandstoelen en paraplu.

Vervolgens ben ik nog een korte broek gaan kopen.

Het hotel langs de weg van het vliegveld naar Rhodos stad.

Hotel Hippocampus.

Hier komen blijkbaar Engelse toeristen voor: sport, Coronation Street, EastEnders en Emmerdale.

Tijd om naar huis te gaan: boarding pass.

Bagageticket.

Parkeren op Schiphol.

Het heeft een hele tijd bij mij stilgelegen,
maar eind vorig jaar zijn we op vakantie geweest naar Rhodos.
Het verslag op mijn web log heb ik nog niet afgerond.
Dat is natuurlijk wel de bedoeling.
Hier dan het verslag over dag 7: Symi.



We zitten op de veerboot.
Vandaag gaan we naar Symi.
Het gaat ons nog het meest om de tijd op de veerboot.
We varen vanaf Rhodos, dat al heel dicht tegen Turkije ligt,
naar een eilandje nog dichter tegen Turkije.
Zo’n veerboot is weer eens een blik op een reeks
aspecten van massatoerisme.
Ik kan niet kiezen wat het ergst is.
Enfin het is erg druk op de veerboot, harde muziek,
veel foto’s en video’s van onbelangrijke zaken
(een passerende zeilboot) en
grote groepen Oost Europese en Russische vakantiegangers.

De ommuurde stad Rhodos vanaf het water.

Prachtige eilanden.

Lelijke toeristen.

Symi.

Leuk zoals die gevels tegen de heuvel lijken aangeplakt.

De baai is er maar smal.

Lunch: broodje tonijnsalade en een Griekse salade.

De attractie van het eiland zijn de natuurlijke sponzen.

Koffie en ijsthee op een terras op Symi.

Kaartje van de veerboot.


Inmiddels zijn we al weer op de laatste etappe:
onderweg naar Rhodos.
Veel tijd op de veerboot doorgebracht.
Altijd leuk.
Symi is een leuk plaatsje, mooie huizen en erg veel winkeltjes,
galleries, musea, restaurants;
alles voor de verkoop.
En natuursponzen.

Om 14:15 weer op de veerboot,
naar de andere kant van het eiland.
Daar zo’n 40 minuten bij een klooster.
Er is niet zo veel te zien.
Maar het is een prachtige plaats met haven.

Het is een warme dag.
Symi was erg heet.
De kade ligt natuurlijk onderaan de heuvels.
Heuvels aan drie kanten.
De zon heeft vrij spel en er is weinig wind.

.

Rhodos stad.

Het paleis van de Grootmeester.

Onder de paraplu de gids.

’s Avonds toen we nog even buiten zaten bij ons hotel
heb ik de volgende foto gemaakt.
De hele toeristenindustrie draait om de stranden
en het klassieke Griekse verleden.
Soms is dat verleden alleen nog maar een versiersel.
Meestal een lelijk versiersel.
Van een cultuur met verfijnde kunst en briljante ideeen
(democratie) blijft niet meer over dan een slecht tuinbeeld:


Venus van Milo in een armzalig opzetje.



Venus van Milo in volle glorie.

En nog is Rhodos stad niet gedaan.
Eerst het paleis van de grootmeester,
daarna het Archeologisch Museum.
Nu nog wat rondslenteren en terug naar Ixia om aan het strand
te gaan eten.


Zomaar een straat in het centrum van Rhodos-stad.

Het kan een doolhof lijken maar daarvoor is het net te klein en te overzichtelijk.

Kastellania, vroeger rechtzaal.

Ippokratous Square.

Kastellania, detail.

Een van de stadspoorten naar de haven.

Cruiseschip in de haven.

Nog een cruiseschip: de Costa Fortuna.

De stadsmuren zijn zeer indrukwekkend.

Met allerlei poorten.

Bijna overal zijn de muren dubbel uitgevoerd.

Tussen de muren enorme, diepe ‘grachten’.

En nog meer verdedigingswerken.

Het straatniveau is op de hoogte van de brug.

Je kunt er eenvoudig voetballen.

Een laatste blik.

Stad met paleizen, kerken en moskeeen.

Het is rustiger dan toen de dag in Rhodos-stad begon.

Met de bus terug naar Ixia.

’s Avonds hebben we aan het strand gegeten bij Vrachos.
Prima eetgelegenheid in Ialissos, op loopafstand van Ixia.
Niet goedkoop, maar wel heerlijk.

We zijn aangekomen in de grote zaal van het Archeologisch Museum.
Het is nog steeds 12 september 2008.
De grootste ruimte in het hospitaal is 51 meter lang, 5 meter hoog.
Langs de muren staan een aantal grafzerken.
Vervolgens gaan we de expositie afmaken.


Archeologisch Museum; nis in de de grote zaal.

Archeologisch Museum; de grote zaal.

Archeologisch Museum; versiering van een pilaar.

Voorbeeld van een grafzerk.

Kouros, gevonden in Kamiros.


Wikipedia:

Een kouros (meervoud kouroi) is een beeld van een jonge man, daterend uit de archaxc3xafsche periode van de Oud-Griekse beeldhouwkunst (circa 650-500 v.Chr.).

God Helios met gelijkenis van Alexander de Grote (?).

De afgesloten binnenplaats.

De versiering van de pilaren van de rondgang van het hospitaal.

Ingang van het hospitaal, boven de nis van de grote zaal.

Rhodos-stad
Dat laat zich moeilijk beschrijven.
Naar Rhodos gaan zonder bezoek aan deze stad is onzin.

Ik heb niet eerder een stad gezien die zo ommuuurd is
met dergelijke machtige muren, bastions,
grachten (zonder water) en poorten.
Zoals bij alle grote toeristische trekpleisters in de wereld,
zijn ook hier te veel souvenier shops.
Specialiteit deze keer ‘Bontwinkels’.
Dat het nog mag in de EU.
Het paleis van de grootmeester is heel indrukwekkend.
Veel mozaieken.
Dat stond niet in de gids.
De mozaieken zijn bijna altijd uit Kos.
Ze zijn op de ‘Italiaanse manier’ gerestaureerd.
Het archeologisch museum heeft een geweldige collectie
Griekse kunst.
Vooral Kamiros en Rhodos laten hier hun pracht zien.
De eerste opgravingen van Kamiros
zijn terug te vinden in het Louvre en het British museum.
Hier zijn nu de ‘Italiaanse restjes’.
Maar, wat voor restjes.
De stad is groots.
Zelfs in deze stad die overvoerd wordt door toeristen
zijn prachtige hoekjes, restaurants en straatjes te vinden.


Anakata: cafe en gallerie.







Een weekend Rhodos-stad zou een goed idee zijn.

De busverbinding werkt prima.
Heel belangrijk.


Ixia – Rhodos-stad.



Rhodos-stad – Ixia.

Vergeet de dienstregeling van de bussen.
Ga naar de halte.
Ieder kwartier (September 2008) komt er wel een bus.
Terug precies hetzelfde.
Koop alleen een kaartje bij de kiosk (voor de terugreis).
Met heengaan kon dat in de bus.
2 Euro kost een ritje naar Ixia.
15 – 20 minuten maximaal.


De mieren ruimen ons buitenplaatsje al op terwijl we nog aan het ontbijt zitten.


Eerste indruk van het Paleis van de Grootmeester.








Poortgebouwen.

Dan via Mandriko naar Ialyssos.
Volgens de gids van de ANWB een van de 12 plaatsen
die je niet mag missen wanneer je op vakantie bent naar Rhodos.
Helaas een foute inschatting van de ANWB.
De plaats is een kerk/klooster, gebouwd op wat eens de acropolis was
van deze stad (Filerimos)
Het is idyllisch.
Maar het gaat om een klein kerkje in Christelijke stijl,
met een beetje goede wil Kruisvaardersstijl.
Niet zo’n typische Griekse kerk.
Bij de kerk hoort een klein klooster.
Op zich een smaakvol gebouw.
De restanten van het Griekse verleden worden niet geduid
zodat niet gemakkelijk duidelijk wordt wat je nu precies ziet.
De kruisweg is aardig maar niet voldoende om voor om te rijden.

Filerimos was in de Oudheid samen met Lindos en Kamiros
een van de drie steden die samen het eiland bestuurden.
Toen er vanuit het buitengebied te veel dreiging kwam werd besloten
om gezamelijk een nieuwe stad te bouwen en bevolken.
Dat werd Rhodos-stad.


Zomaar langs de kust.



Toegangskaartje Filerimos.



Het kerkje.



De restanten van de acropolis.







Mozaieken, afbeeldingen van heiligen.





Charmant gebouw.













Uitzicht op zee en de plaatsen aan de kust.



Pauwen omcircelen de gebouwen en de toeristen.



In het kerkje.





De Kerk met onder/tegen zich de voormalige acropolis.





Een voorbeeld van de kruiswegstaties die er staan.




Wanner we terug in het hotel komen
vinden we er de aanmelding voor de excursie.
en als ik de telefoon aanzet krijg je een welkomsboodschap.





Heerlijk gegten bij Kaliva.
Aanrader: Greek plate (halve portie mousaka, gevulde paprika,
hritharaki en een flink stuk feta met tomaat).
Na yoghurt met honing!

Vandaag via Dimilia naar Apollona gereden.
(weer in het binnenland van Rhodos)
Het museum was gesloten.
Daar de weg genomen richting Profitis Ilias.
(ik vermoed dat wij zouden zeggen de profeet Elia)
Daar staat een soort chalethotel (?) en een cafe.


Chalethotel.


De Profeet Elia.


Wikipedia:

Elia is een van de grote profeten uit de Bijbel. Zijn veelbewogen leven is beschreven in de boeken 1 en 2 Koningen. Hij leefde in de 8ste eeuw voor het begin van onze jaartelling, toen het volk van Israxc3xabl opnieuw de afgoden was gaan dienen.

Hij ging naar koning Achab en kondigde een grote droogte aan. Toen niemand zich bekeerde, verborg hij zich bij de beek Cherith, waar hij elke ochtend en avond door raven werd gevoed.

Iconostase.




Profeet Elia en de raven.







Ook een picknickplaats.
Daar hebben we ons brood met kaas gegeten.
Via Empona naar Kritinia gereden.
Even verder ligt daar het kasteel.
Het is een restant van een Johannietervesting.
Mooi uitzicht.


Het kasteel in Kritinia.






















Aanzet tot een rond plafond.















Op de weg tussen het kasteel en de doorgaande weg stond in een bocht
een auto van waaruit men frisdrank verkocht.
We hebben er heerlijk uit de zon, onder de bomen, in de schaduw gezeten.
Even verderop zatten er een stel kippen,
onder het gaas, in de achterbak van een sloopauto.
Die moesten natuurlijk even op de foto.

Een heel opmerkelijk bericht lazen we in Rhodos in de krant.
Hier treft u het artikel aan:

Kamiros is de kleinste van de drie Dorische stadstaten die ontstonden tussen 1000-500 jaar v.C. De andere twee steden zijn Lindos aan de Oostkust en oud Ialyssxc3xb3s dat ligt op de Filerimos heuvel. Het stadje werd tweemaal (in 226 v.C. en 142 n.C) door een aardbeving met de grond gelijk gemaakt. In 226 v.C bouwde men Kamiros weer op in Hellinistische stijl (de smaak uit die tijd). In 142 n.C. vluchtten de inwoners en raakte het stadje in de vergetelheid tot het herontdekt werd in 1859. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw werd het door de Italianen opgegraven. De stad is tegen een helling aangebouwd en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht op de zee en aan de andere kant op de landerijen onderaan de heuvel.

Zo te zien citeert iedereen hetzelfde stukje tekst.
Zie mijn vorige blog over ons verblijf op Rhodos.
Hier volgen de foto’s die ik er maakte op 10 september van dit jaar.







Tijdens deze fotorapportage loop ik op deze kaart
van onder naar boven (heuvel op)
en weer terug.


Overzicht van de site vanaf het begin (beneden).



Badhuis.

Je ziet hier een vloer die een beetje van de grond op kolommen is aangelegd.
De aldus ontstande ruimte werd gebruikt om het badhuis op temperatuur
te houden. Althans dat heb ik gehoord bij andere vergelijkbare opgravingen.



Als je rondloopt door deze opgravingen vind je op een groot aantal plaatsen
dit soort ‘bordjes’ die je vertellen wat je daar ziet.






Huizenblok.


Uitzicht vanaf de stoa op de heuvel over stad en zee.




In de warmte, heerlijk onder de bomen.




De omgeving, gezien vanaf het hoogste punt van het dorp.




Mislukte restauratie ?

Ik vermoed dat wat je hier ziet het resultaat is van een ‘restauratie’.
Waarschijnlijk uitgevoerd door de Italianen bij de ontdekking van deze plaats.
Het mooiste voor de toeristen zijn de grote originele zuilen.
Maar als je alleen de brokken nog hebt kun je die natuurlijk
proberen te restaureren.
Hier met ijzer en cement/beton.
Het centrum van de zuil is volgestort en zo zijn de stukken
waarschijnlijk weer op elkaar gezet.
De steen is echter niet bestand gebleken tegen uit uitzettende materiaal
en alsnog kapot geklapt.


Waterreservoir.




Hedendaagse dorpsbewoner.












Huizenblok.




Zijstraat tussen de huizen.








Hierothyteion van Kamiros, tempel van de goden en helden.


Fonteinplein.




Ook ik ben gek van pilaren: fonteinstoa.

Dit is een zogenaamde Dorische zuil, Wiki spreekt:

De Dorische orde is ongetwijfeld de oudste van de drie bouworden uit de Griekse oudheid (de andere zijn de Ionische en de Corinthische orde), en heeft als meest typische kenmerk de Dorische zuil. Deze is zeer statig en strak (zoals de Dorixc3xabrs geacht werden te zijn), slechts 5 xc3xa0 6 modulen hoog (de “modulus” is de diameter van de zuil aan de basis: alle afmetingen van het gebouw zijn te herleiden tot een breuk of veelvoud van deze modulus), met 16 xc3xa0 24 cannelures die met een scherpe naad op elkaar aansluiten. Bovenaan heeft de Dorische zuil een eenvoudig kapiteel bestaande uit een vierkante dekplaat (abacus) en een rond “kussen” (echinus).

Wat een fantastische plaats.
Een must voor iedereen die naar Rhodos gaat.

Plattegrond van Rhodos.
Klik op de kaart voor een vergroting.

Terug via Agios Isidorus.
Daar zien we dat de wijnplanten veel minder op staken worden gebonden
en groeien (zoals het klassieke beeld),
maar haast als een grote kruipplant.
Dan bijna terug via Embona maar net daarvoor via Salakos terug naar de kust.
Daar nog even verder naar Kamiros.
Een hele oude Griekse stad.
Veel mooier dan Lindos.
Oogt veel authentieker.





De oudste sporen van bewoning van het gebied Kamiris gaan terug naar
de Myceense tijd (1700-1100 voor Christus).
Opgegraven begraafplaatsen in Kalavarda en Kamiros tonen dat aan.
Bij de begraafplaats van Makry Langoni werd de stele van Krito en Timarista
gevonden. Dat is de stel op de eerste afbeelding van deze log.
Na een allesvernietigende aardbeving in 226 voor Christus is Kamiros herbouwd.
De opgravingen die we nu dus kunnen zien zijn uit die tijd afkomstig.
De opbouw van de stad is typisch voor een Hellenistische stad:
verdeeld in een deel met publieke en een deel private gebouwen.
Het ligt prachtig tegen de glooiing van de heuvel en heeft
een rechthoekig stratenplan.
De drie delen van Kamiros zijn:
= het lage deel met de religieuze functie;
= het middenstuk met de prive woningen;
– het hoogste deel met de acropolis.
Aan de rand van het ‘Fonteinplein’ staan de restanten van een Dorische tempel.
Waarschijnlijk gewijd aan Apollo.
Tegenover het ‘Fonteinplein’ was het Hellinistische heiligdom gewijd
aan de goden en helden van Kamiros.
Tussen de huizen vallen twee gebouwen op met hun binnenpleinen.
Ook is er een waarschijnlijk publiek badhuis te zien.
Op de acropolis zijn delen van de ommuring teruggevonden
alsook de fundering van een tempel.
Er is een indrukwekkende cisterne (wateropslag).
Er was een grote Stoa (overkapping tegen zon of regen) van wel 200 meter lang.
In een deel ervan waren winkels.
De stoa vormde de indrukwekkende achtergrond van de stad
en geeft een panramisch uitzicht over de stad, de omliggende akkers
en de zee.



Plattegrond van Kamiros.





Toegangskaartje voor Kamiros

Ik heb nogal wat foto’s gemaakt in Kamiros.
Die zet ik samen in een web log.
Even apart van dit verhaal.
Deze introductie.

Een dagje (10/09/2008) naar het binnenland van Rhodos.

De eigenaresse (?) van het hotel heeft ook vanochtend weer
een aanvaring met de buurtbewoners.
De huurauto’s waren gisteren het probleem.
Vandaag is het weer mis maar ik weet niet waarom.

De maatschappijen van de huurauto’s komen ’s ochtends de auto’s brengen.
Die zetten ze in de woonwijk naast het hotel.
Ze kunnen ze moeilijk op de grote weg zetten.
Maar ze zetten ze overal weg: voor de uitrit, op plaatsen die bewoners
claimen als hun plaats enz.In de ochtend eerst even langs de supermarkt
voor brood en kaas voor ontbijt en lunch.

Gisteren een route met de auto gereden.
Door het binnenland van Rhodos in een streek met veel wijnbouw.
We zijn vanuit Ixia via het vliegveld en Kalavarda, Salakos naar Embona.
Het centrum van de wijnindustrie.


Helaas zie je dit niet overal.


Een gebouw niet afbouwen schijnt heel normaal te zijn. Dit lijkt een hotel te gaan worden (?)


Wijnhuis aan huis.


De eigenaren van de wijngaarden brengen de druiven bij de grote wijnfabriek.






Klein wijnhuis.


Uithangbord met taalproblemen.

Tranditional => traditional
Vizitors => visitors

Vervolgens via Siana naar Monolithos.
De resten van en ommuring staan daar prachtig op een enorme rots aan de zee.




In de verte de eilanden voor de kust.


Dit soort herinneringskastjes zie je veel langs de weg.