Rhodos, dag 4: Kamiros

Kamiros is de kleinste van de drie Dorische stadstaten die ontstonden tussen 1000-500 jaar v.C. De andere twee steden zijn Lindos aan de Oostkust en oud Ialyssxc3xb3s dat ligt op de Filerimos heuvel. Het stadje werd tweemaal (in 226 v.C. en 142 n.C) door een aardbeving met de grond gelijk gemaakt. In 226 v.C bouwde men Kamiros weer op in Hellinistische stijl (de smaak uit die tijd). In 142 n.C. vluchtten de inwoners en raakte het stadje in de vergetelheid tot het herontdekt werd in 1859. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw werd het door de Italianen opgegraven. De stad is tegen een helling aangebouwd en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht op de zee en aan de andere kant op de landerijen onderaan de heuvel.


Zo te zien citeert iedereen hetzelfde stukje tekst.
Zie mijn vorige blog over ons verblijf op Rhodos.
Hier volgen de foto’s die ik er maakte op 10 september van dit jaar.







Tijdens deze fotorapportage loop ik op deze kaart
van onder naar boven (heuvel op)
en weer terug.


Overzicht van de site vanaf het begin (beneden).



Badhuis.

Je ziet hier een vloer die een beetje van de grond op kolommen is aangelegd.
De aldus ontstande ruimte werd gebruikt om het badhuis op temperatuur
te houden. Althans dat heb ik gehoord bij andere vergelijkbare opgravingen.



Als je rondloopt door deze opgravingen vind je op een groot aantal plaatsen
dit soort ‘bordjes’ die je vertellen wat je daar ziet.






Huizenblok.


Uitzicht vanaf de stoa op de heuvel over stad en zee.




In de warmte, heerlijk onder de bomen.




De omgeving, gezien vanaf het hoogste punt van het dorp.




Mislukte restauratie ?

Ik vermoed dat wat je hier ziet het resultaat is van een ‘restauratie’.
Waarschijnlijk uitgevoerd door de Italianen bij de ontdekking van deze plaats.
Het mooiste voor de toeristen zijn de grote originele zuilen.
Maar als je alleen de brokken nog hebt kun je die natuurlijk
proberen te restaureren.
Hier met ijzer en cement/beton.
Het centrum van de zuil is volgestort en zo zijn de stukken
waarschijnlijk weer op elkaar gezet.
De steen is echter niet bestand gebleken tegen uit uitzettende materiaal
en alsnog kapot geklapt.


Waterreservoir.




Hedendaagse dorpsbewoner.












Huizenblok.




Zijstraat tussen de huizen.








Hierothyteion van Kamiros, tempel van de goden en helden.


Fonteinplein.




Ook ik ben gek van pilaren: fonteinstoa.

Dit is een zogenaamde Dorische zuil, Wiki spreekt:

De Dorische orde is ongetwijfeld de oudste van de drie bouworden uit de Griekse oudheid (de andere zijn de Ionische en de Corinthische orde), en heeft als meest typische kenmerk de Dorische zuil. Deze is zeer statig en strak (zoals de Dorixc3xabrs geacht werden te zijn), slechts 5 xc3xa0 6 modulen hoog (de “modulus” is de diameter van de zuil aan de basis: alle afmetingen van het gebouw zijn te herleiden tot een breuk of veelvoud van deze modulus), met 16 xc3xa0 24 cannelures die met een scherpe naad op elkaar aansluiten. Bovenaan heeft de Dorische zuil een eenvoudig kapiteel bestaande uit een vierkante dekplaat (abacus) en een rond “kussen” (echinus).














Wat een fantastische plaats.
Een must voor iedereen die naar Rhodos gaat.