Le Corbusier

Bij mij bekend van zijn architectuur.
Maar hij heeft ook ander werk gemaakt.
In Rotterdam (NAI) is er een grote tentoonstelling over zijn werk aan de gang.
Toeval wil dat ook op andere plaatsen in de wereld
er tentoonstellingen van zijn werk zijn.
Ik kwam toevallig het volgende plaatje tegen.
(Ontwerp?) voor een tapijt.

Le Curbusier, La Femme et le Moineau, 1957.


Lees verder →

Raphaello Sanzio: Raphael

De kunstwereld, althans die van het kopen en verkopen van kunstwerkenstaat op zijn kop.Er worden enorme bedragen neergeteld voor kunstwerken.Het ene record na het andere sneuvelt.Het goede nieuws is dat we zo regelmatig werken te zien krijgendie al lange tijd niet meer in het openbaar waren.Zo is het ook met het volgende schilderij van Raphael.De afgelopen 40 jaar is het niet in het openbaar te zien geweest.Nu zal het binnenkort worden verkocht.Echt mooi vind ik het niet.De andere twee afbeeldingen vind ik van een hogere kwaliteit.Maar ja, dat zal voor de veiling vast niets uitmaken.Raphaello Sanzio, Portret van Lorenzo de Medici.Raphaello Sanzio, De heilige familie.Dat prachtige blauw.Raphaello Sanzio, Baldassare Castiglione.Zo’n levensecht portret. Veel echter dan het portret van Lorenzo. Lees verder →

Mark Rothko



White Center (Yellow, Pink and Lavender on Rose), 1950.

Het abstract-expressionistische doek White Center
(Yellow, Pink and Lavender on Rose) van de Rothko werd
vorige week voor een record bedrag verkocht
door de filantroop David Rockefeller.

Na een realistische (1926-1942) en een surrealistische periode (1942-1947)
in het werk van Mark Rothko,
ontstonden in 1947 de eerste abstracte werken
met eenvoudige, in de ruimte zwevende vormen.
In 1949 introduceert Rothko een compositorisch formaat,
waarin hij die mystieke ervaring in zijn werk gestalte wilde geven.
Het beeld is gereduceerd tot bijna niets.
Schijnbaar immaterixc3xable kleurvelden maken zich,
zonder vaste begrenzing, los van de achtergrond.
De symmetrische opbouw maakt zijn doeken tot ikonen,
vervuld van een van binnen uit opgloeiend licht.
Zijn schilderijen vertonen hierdoor een poxc3xabtisch karakter,
maar ook religieus en metafysisch.
Dit is mede te verklaren door zijn Joods – Russische achtergrond.

Met dank aan NRC en http://www.kunstbus.nl.

Annunciation

‘The Cleveland museum of art’ (http://www.clevelandart.org/) heeft
een enorme hoeveelheid afbeeldingen beschikbaar op het web.
Zo hebben ze bijna 700 werken uit Nederland.
Dat is inclusief ‘De Zuidelijke Nederlanden’.
Dit is een van die werken:



The annunciation, tempera, oil paint and gold on wood, 1350-1360.

Alexei Jawlensky

Alexei Jawlensky maakte deel uit van de groep expressionisten
die zich ‘Der Blaue Reiter’ noemden.
Belangrijke namen in deze groep zijn bijvoorbeeld
Wassily Kandinsky, Franz Marc en August Macke.
Deze groep vrienden zag de emotie als voornaamste element
van het creatieve vermogen en trachtte deze tot expressie te brengen.

Der Blaue Reiter, Munchen, 1911-1914

Head of an Angel (hoofd van engel), 1917-1918.

Gehoord



Tegenwoordig neemt de belangstelling voor het luisterboek flink toe.
Er verschijnen ook steeds betere uitgaven.
Technisch zijn ze nog niet erg goed.
Dat is ook het geval met Het Parfum van Patrick Suskind.
Het is leuk om naar te luisteren maar de cd-speler heeft
met sommige delen moeite en slaat stukken over.
Soms hoor je nog net commentaar van de opnameleider,
je hoort de bladeren met tekst omgeslagen worden, enz.
Maar een prettig tijdverdrijf is het zeker, ideaal voor mensen
die langer in de auto moeten zitten.
Zo duurt deze opname meer dan 7 uur.
Het probleem is natuurlijk dat je slecht kunt beoordelen of en hoe
er ingegrepen is in het oorspronkelijke werk.
Is er in geknipt ?
Heel af en toe is er een verantwoording opgenomen
op de luisterboeken maar dat zie/hoor je niet vaak.

Over dit boek.
Heel fantasievol.
Steeds nieuwe invalshoeken die de luisteraar binden aan fe tekst.
Je wilt steeds het volgende stuk horen.
De thema’s zijn groot en door hun setting komt het over als
een verhaal voor een opera.
Onlangs is er een film gemaakt naar dit boek.
Die zou ik nu wel eens willen zien.

Joseph Cornell

Joseph Cornell: A Swan Lake for Tamara Toumanova:
Homage to the Romantic Ballet, 1946,
Box construction with blue glass and painted glass,
9 1/2 x 13 x 4 inches (24.1 x 33 x 10.2 cm), The Menil Collection, Houston.

The Nederlandse groep The Nits maken muziek die geregeld
een relatie heeft met beeldende kunst.
Zo hebben ze een nummer gemaakt genoaamd ‘Soap Bubble box’.
Dat is de naam van een werk van Joseph Cornell.
Cornell was een Amerikaanse kunstenaar die vooral doosjes maakte.
Drie dimensionale collages.
Je ziet of hoort niet vaak iets over deze kunstenaar.
Ik heb op deze log een en ander verzameld.
Dit is geen poging volledig te zijn.
Dit is een eerste kennismaking met deze kunstenaar.
Via Google is veel meer werk van hem te vinden.

Soap Bubble set, 1936.

Ik vond het nummer van de Nits gewoon erg goed.
Het nummer staat op het album Ting.
Je kunt het hier beluisteren.

Lees verder →

Mstislav Rostropowitsch

Mstislav Leopoldowitsch Rostropowitsch
geboren 27 maart 1927 – overleden 27 april 2007

Rostropovitsj gaf zijn eerste celloconcert in 1942.
De cellist kreeg in eigen land verscheidene onderscheidingen
maar conformeerde zich niet aan het Sovjet-regime.
Hij onderhield contact met Sjostakovitsj
toen deze uit de gratie viel bij de communistische autoriteiten,
en smokkelde diens muziek naar het Westen.
In 1970 schreven Rostropovitsj en Visjenvskaja
een open brief aan de autoriteiten,
waarin zij het opnamen
voor de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn.
De brief verscheen in de westerse media
en de reactie van het Kremlin was rigoureus.
Concerten, tournees en plaatopnamen werden geschrapt.
Rostropovitsj vertrok in 1974 met zijn gezin uit de Sovjet-Unie,
nadat de autoriteiten hem zijn staatsburgerschap hadden ontnomen
omdat hij de dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn
vier jaar lang onderdak had geboden.
In 1990 keerde Rostropowitsch naar zijn geboorteland terug en kreeg
zijn Russische staatsburgerschap terug.
Tijdens de staatsgreep in 1991 reisde de cellist spoorslags af naar Moskou,
waar hij dagenlang in het belegerde ‘Witte Huis’
de personificatie was van de steun die de Russische president Boris Jeltsin
en laatste Sovjetleider Michaxc3xafl Gorbatsjov genoten
van het Westen en de Russische intelligentsia.



Met dank aan Wikipedia.

Pierre et Giles

Kunst ?

Het werk van deze twee Franse fotografen is in ieder geval bijzonder.
Pierre et Gilles of Pierre Commoy en Gilles Blanchard hebben de
afgelopen twintig jaar naam gemaakt met foto’s van bekende mensen
in poses met een surrealistische, kitscherige inslag met een erotische uitstraling.

Een paar voorbeelden.

Meduse, 1990.
Misschien wel hun beste werk.

Boy George als Shiva, 1989.

Jean Paul Gaultier, 1990.

Nina Hagen, 1993.

Het Nederlands Fotomuseum

Het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam heeft op hun web site
een speciale pagina met TOPSTUKKEN.

Een kleine selectie van mij:



Aart Klein, Uitwateringssluizen in de Haringvliet in aanbouw, 1966.

Als een abstract schilderij.
Dit kun je niet bedenken.

De afbeeldingen zijn maar klein.
Als je een groter formaat wilt moet je ze kopen.
Begrijpelijk.
Maar je kunt ze ook op het web bewonderen.



Cas Oorthuys, Plaza Mayor, Madrid, 1950 – 1959.

Deze foto is prachtig.
De straat is nog nat en de zon schijnt al weer.
Die schaduw.
Wat een sfeerbeeld.



Piet Zwart, Berijpte kool, 1930.

Hollandser bestaat niet.
Een Hollandse naam, een Hollands onderwerp,
Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.
Maar wat een fantatische foto!



Bob van Dam, The Beatles.

Dus niet alleen zwart/wit foto’s.


Nederlands Foto Museum

Warhol

Warhol is populair.

Een deel van zijn werk vind ik ook mooi.
Is dat een criterium voor kunst?

Zeker, voor mij wel!

Het volgende werk kende ik helemaal niet.
Toch denkt men dit binnenkort te gaan verkopen
voor een bedrag van rond de 30 miljoen Dollar.



Andy Warhol, Green car crash.

Trouwens wel lekker dat je nu om half negen ’s avonds met een open
balkondeur, zonder het kou te hebben, nog web logs kunt maken.