Categorie archief: Kunst

Archeologische top 10 van 2009

Posted on by

Het Archaeological Institute of America benoemd ieder jaar
een top 10 van nieuwe archeologische ontdekkingen.
Ik ben door hun lijst heen gegaan.
Natuurlijk is zoxe2x80x99n lijst heel subjectief.
Daarom kan ik er eenvoudig een eigen lijst van maken.
Met foto’s.
De meest spectaculaire en interessante in de top 10 zijn volgens mij
(in willekeurige volgorde):

Popol Vuh-relief in Guatamala.

In Guatamala, in El Mirador, zijn twee grote relixc3xabfs gevonden
die dateren uit ongeveer 300 voor Christus.
Beide zijn 8 meter lang en bevinden zich boven elkaar.
De twee relixc3xabfs tonen scxc3xa8nes uit de Popol Vuh,
door sommige de Maya-bijbel genoemd.
Voor het eerst zijn er nu afbeeldingen van de twee hoofdpersonen
uit dit oeroude verhaal.
De helden tweeling staan op het ene relixc3xabf
afgebeeld omgeven door monsters en boven hen een gevleugelde godheid.
Op het andere relixc3xabf is de Maya maisgod te zien,
omgeven door een kronkelende slang.

De hoofdarcheoloog is Richard Hansen.





Hunahpu en Ixabalanque op het Popol Vuh-relief.




Moche-graf ontdenkt in Peru.

Het graf bevat een houten sarcofaag met het skelet van een man
met zijn xe2x80x98schattenxe2x80x99: 14 gouden kronen en maskers,
sieraden gemaakt van kostbare kralen, zilver en goud.

Archeologen: Steve Bourget en Bruno Alva Meneses.




Masker van de heer van Moche.



















Tombe van priesteres gevonden in Eleutherna op Kreta.

Een graf is ontdekt met meerdere vrouwen.
Ze waren vergezeld van hun juwelen.
Waarschijnlijk gaat het om twee volwassenen,
twee priesteressen.
De tombe is zoxe2x80x99n 2900 jaar oud.

Hoofdarcheoloog: Nikos Stambolidis.




Oorbel?.




Angelsaksische schat gevonden met metaaldetector.

Er is in Engeland, in Staffordshire een schat gevonden
met ongeveer 1500 voorwerpen.
De voorwerpen stammen uit de 7e eeuw van onze jaartelling.

De vinder is Terry Herbert.




Deel van een helm.





Gouden vis en adelaar.





Gouden plakaat met vervlochten armen..





Gouden band met Latijnse spreuk: Rise op o Lord and may thy enemies be dispersed and those who hate thee be driven from the face.





Deel van een hanvat van een zwaard of dolk.





Knoop.





Deel van het handvat dat de hand beschermt tegen de degen van de aanvaller.




Nijmegen / Katherina van Kleef

Posted on by

Terwijl ik zondag in Nijmegen was,
heb ik natuurlijk ook wat foto’s gemaakt.
Die zijn hieronder te vinden.




Monument voor de opening van een spoorlijn van Nijmegen naar Kleef in 1865. Ook de tentoonstelling die ik bezocht heeft verbindigen met Kleef (Cleve)





Mijn korte wandeling leidde tot de Waalkade en de restanten van de Valkhofburcht .


Bord Valkhofvereniging:

Op de Valkhofheuvel bevond zich tot 1798 een door Frederik Barbarossa in 1155 gebouwde burcht.
Bij de bouwwerkzaamheden werd gebruik gemaakt van Romeins en Karolingisch materiaal (onder andere afkomstig van de Nijmeegse palts (verdedigbaar koninklijk verblijf) van Karel de Grote).
Hoewel meerdere keren belegerd en verwoest ging het Valkhof uiteindelijk niet aan oorlogshandelingen ten onder maar aan financixc3xable en politieke overwegingen.
De in geldnood verkerende provincie Gelderland verkocht de burcht in 1796 voor 90.400 gulden aan slopers.
Het oudste nog bewaard gebleven burchtonderdeel is de Sint-Nicolaaskapel, meestal foutief Karolingische kapel genoemd. Deze is omstreeks 1000, naar voorbeeld van Karel de Grotexe2x80x99s hofkapel in Aken gebouwd.De uit achthoekige kern en zestienhoekige omgang bestaande tufstenen kapel kreeg haar huidige vorm door verbouwingen met baksteen rond 1400.
Het interieur bevat een omgang van twee verdiepingen met onder andere altaarresten, gewelfschilderingen en een boven de ingang gelegen vorstelijke loge.






De brug.





Burchtrestanten.










Sint-Nicolaaskapel, heel toepasselijk op 6 december 2009.










Nijmegen gastvrij.





Het bijzondere Nijmegense sanitair.





Zijzicht.





Brugcompilatie.


Aan deze foto’s is duidelijk te zien dat het nog in de ochtend was
toen ik door het centrum liep.
Het is op de foto’s nog droog.
Later op de middag ging het regenen en leek het niet meer op te houden.




.


In het online straatnamenregister van Nijmegen
vind ik het volgende:

In 1622 was Arnolt Kelffken voor de derde keer burgemeester van de stad. Vxc3xb3xc3xb3r 1618 waren er verschillende burgemeesters met de naam Johan Kelffken. In 1729 was Arnold Kelfken voor het eerst burgemeester (zie Het stadhuis van Nijmegen 1982). Een gevelsteen met het wapen van de familie Kelfken is te vinden in de Steenstraat, hoek Grotestraat; zie http://www.noviomagus.nl. Over Kelfkens Hof en Beek in Hees en de naam Kelfken schreef Van Schevichaven in 1912:

“Zij roepen ons die deftige familie voor den geest, van scheepenen en burgemeesters, naar wie ons Bosch (ten onrechte) genoemd is, en welke zoo treurig eindigde in 1745 met Mr. Arnold Kelfken, een gederailleerd heerschap, die niets naliet dan een slechten naam en schulden.” (Het Schependom van Nijmegen in woord en beeld 1912, p. 37)

“Een feit is, dat in 1622 de gemeenteraad besluit ‘het plein van het Valkhof of Belvxc3xa9dxc3xa8re’ met iepenbomen te doen beplanten tot sieraad van de stad, zonder dat van burgemeester Kelfken enig gewag wordt gemaakt. Verder blijkt ook uit stadsrekeningen en raadsbesluiten, dat dit plein enkele jaren na de beplanting de naam ‘Bosch’ draagt, dat tegen het midden van de 17e eeuw de namen ‘Bosch’ en ‘Kalverbosch’ elkaar voortdurend afwisselen, tot tenslotte xe2x80x93 bijna anderhalve eeuw na zijn ontstaan xe2x80x93 het bos met de naam van Kelfken definitief verbonden blijkt te zijn, terwijl daarnaast de benaming ‘Kalverbosch’ blijft voortbestaan.” (Brinkhoff 1954, p. 39)



En op de web site Novio Magus lees ik:

Deze fraai gerestaureerde en beschilderde gevelsteen toont het wapen van de familie Kelfken. Hij is te vinden in de Steenstraat, op de hoek van de Grotestraat en komt uit 1729. In dat jaar werd de kademuur van de Oude Haven (eens gelegen voor de gelijknamige straat) opgeknapt en werd deze steen daar ingemetseld. De tekst onder het wapen betekent: ‘Door Arnold Kelfken’. Arnold Kelfken was in 1729 burgemeester van de stad en had waarschijnlijk een rol gespeeld bij de herstelwerkzaamheden van de kade. De haven werd in 1881-1884 gedempt.





De Latijnse school, gebouwd in 1545.





Piet Killaars, Moenen, 1968.










Kerkboog en Chirurgijnskamer, 1606.





Mariken van Nieumeghen, Vera van Hasselt, 1956.


Op de web site ‘Kunst op straat’vind ik de volgende toelichting:

Mariken van Nieumeghen is de hoofdpersoon uit een zestiende eeuws mirakelspel, waarschijnlijk geschreven tussen 1485 en 1510. Het vertelt de geschiedenis van Mariken die, na door de duivel ( Moenen) te zijn verleid, jarenlang een losbandig leven leidt in Antwerpen. Terug in Nijmegen ziet zij een wagenspel, waarin wordt duidelijk gemaakt dat iedereen vergeving van God kan krijgen voor zijn of haar zonden. Het bronzen beeld laat juist dit moment van inkeer zien. Op de hoge hardstenen sokkel staan twee regels uit het verhaal: ‘Comt nu tot mi ende helpt mi beclaghen, God of die duuel, tes mi alleleens.’
Deze hebben betrekking op het moment dat de duivel deze noodkreet hoort en Mariken voor zich weet te winnen.




In het museum kwam ik werken tegen van Woody van Amen.
Het volgende werk sprak me erg aan.




Woody van Amen, Flexa One, 1977.






De spiegel op de grond is verrassend.





Maar dat zijn de lijst en de eland ook.


Frits de Coninck schrijft hierover in Museumtijdschrift van mei 2003:

Uit 1977 dateert Flexa One, een ruimtelijk werk dat voor hem een sleutelwerk is. Het is de eerste vrije vertaling van de Matterhorn en van wat hij onder zijn Nieuwe Romantiek verstaat. De vorm van de berg is geabstraheerd tot een grote piramide bestaande uit op elkaar gestapelde blikken Flexaverf. Tegen die verticale wand is een schilderijlijst gemonteerd waaruit een eland van wit neonlicht wegspringt. Daarvoor, op de grond, eenzelfde piramide van spiegelglas.






Het zicht vanuit het museum is prachtig, het gezicht van Trajanus trouwens ook.




China reisverslag / travelogue 03

Posted on by

Gisteren was ik in het Museum Valkhof in Nijmegen.
Daar trof ik onderstaand kunstwerk aan van de pop-art kunstenaar
Woody van Amen.
Het werk geeft een heel andere invulling aan mijn weblog onlangs
over het Double Happiness symbool.




Woody van Amen, Double Happiness, 1979.


Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Foto object met neon

Langdurige bruikleen van de kunstenaar

Een historische ontmoeting tussen oost en west in de personen van de xe2x80x98grote roergangerxe2x80x99 Mao Tse Toeng en xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
Deze voorzichtige toenadering tussen China en de Verenigde Staten begin jaren zeventig werd destijds xe2x80x98pingpong-diplomaciexe2x80x99 genoemd.

De achtergrond van het tafereel wordt gevormd door een zich alzijdig uitbreidend swastika patroon. In het oosten is de swastika een universeel versieringsmotief dat geluk symboliseert.
Tussen de twee machthebbers staat het markante silhouet van de berg de Matterhorn, als een ongenaakbare natuurscheiding tussen beide culturen.






Woody van Amen, Double Happiness, 1979. Midden op de Matterhorn Tussen Mao en Nixon is het Double Happiness symbool te zien .
Woody van Amen, Double Happiness, 1979. In the middle, on the Matterhorn, between Mao and Nixon, you can find the Double Happiness symbol.





Yesterday I was in Museum Valkhof in Nijmegen.
There I found a work of art from the Dutch pop-art artist
Woody van Amen.
This object gives a completly different meaning
to the Double Happiness symbol I presented on my web log earlier.

Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Photo object with neon

On long lasting loan by the artist.

A historical meeting between East and West in the persons of xe2x80x98Chairmanxe2x80x99 Mao Tse Toeng and xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
The careful alignment between China and the United States in the early seventies was back then called xe2x80x98ping pong diplomacyxe2x80x99.

On the background you see a patron of swastikaxe2x80x99s, Constantly expanding.
In the East the symbol of the swastika is considered a universal symbol for decoration and it stands for happiness.
Between the two man in power is the remarkable feature of the Matterhorn. The Swiss mountain forms a natural divide between the two cultures.

Katherina van Kleef

Posted on by

Vandaag ben ik op de volgende tentoonstelling geweest.
“De wereld van Katherina van Kleef –
Devotie, demonen en dagelijks leven in de 15e eeuw”
Ik kan hier daarover het een en ander berichten omdat op de website
van Museum Valkhof een aantal afbeeldingen staan.
In totaal zijn in Nijmegen 100 bladen te zien van het getijdenboek
van Katherina van Kleef.
Dat is heel erg bijzonder dat zoveel bladen tegelijk te zien zijn.
Daarnaast zijn er nog ander boeken te zien van de maker van de miniaturen:
de Meester van Katherina van Kleef.
De naam van de schilder is niet bekend zoals dat wel vaker het geval is
bij Middeleeuwse kunstenaars.




Introductie op de tentoonstelling.



Bovendien is dit een boek van heel hoge kwaliteit.
Dat wordt op de tentoonstelling wel duidelijk.
Er zijn vitrines met Middeleeuwse vondsten die afgebeeld worden
in de miniaturen.
Daaraan kun je zien hoe precies en smaakvol
de miniaturen gemaakt zijn.
Het is een lust voor het oog!
Prachtig was bijvoorbeeld een verzameling munten
die precies zo weggelegd waren
als dat ze geschilderd zijn in het boek.




Entreebewijs met twee libellen en een vlieg.



Ga naar de bladen kijken als je denkt dat de afbeeldingen
die je hier ziet mooi zijn.
In werkelijkheid zijn ze nog mooier van kleur.
Je ziet dan nog beter hoe de kunstenaar
de composities zorgvuldig in elkaar zet.
Hoe deze afbeeldingen passen in een religieuze
en culturele traditie.
En soms zijn de afbeeldingen in de marge
voor ons hedendaagse oog nog leuker dan de centrale afbeelding.
Overigens is het boek uit ongeveer 1440.




De meester van Katherina van Kleef, de apostel Philippus, folio M-226 uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef. De afbeelding is de ondermarge van het blad waarop de apostel staat afgebeeld. De apostel is vooral bekend uit het bijbelverhaal van de ‘wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging”. Vandaar dat hier het bakken van het brood wordt weergegeven.



Bekijk deze marge maar eens van dichterbij:




De ingredienten worden afgewogen.





Het deeg wordt gekneed.





Het brood wordt gebakken.





De apostel zelf. Het hoge kruis verwijst naar zijn kruisdood.



Of wat te denken van de plantvormen in de marge:




De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge links.





De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge midden.





De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge rechts.





De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen.





De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen (detail).



En zo wordt Laurentius door vissen omgeven.
Laurentius werd overigens gemarteld voor zijn dood
door hem te roosteren.
Vandaar dat hij een rooster bij zich heeft op de afbeelding.




De meester van Katherina van Kleef, de heilige Laurentius, folio M-266 uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef, circa 1440.





Vissen in de bovenmarge.





Hoek rechtsonder. Hier worden de vissen aan de haak geslagen.





Linker- en rechtermarge in een plaatje geplaatst. Links de aal met kop, rechts de staart.





Ook de chocolaatjes hadden een passende illustratie gekregen.





De goede werken van Katherina: folio M-65: Katherina deelt aalmoezen uit.





Zelfde blad, ondermarge, bezoeken van gevangenen.





De heilige familie aan de maaltijd, folio M-151.





De heilige familie aan het werk, folio M-149.



Nog een serie afbeeldingen uit de natuur.




De apostel Philippus, folio M-226, linkermarge.





De apostel Philippus, folio M-226, linkerbovenhoek.





De apostel Philippus, folio M-226, de rechter
marge.





Folio G-90, detail margedecoratie bij de Aanbidding van de Drie-eenheid, uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef.





Detail margedecoratie bij de H. Vincentius, folio M-268.





Detail margedecoratie.





Als afsluiter deze mosselen, afbeelding op een boekenlegger maar origineel van de Meester van Katherina van Kleef.




Kunstvaria

Posted on by

Er is binnenkort een veiling oude meesters bij een van de grote
internationale veilinghuizen.
Er komt zelfds een schilderij van Rembrandt op de markt.
Dat tref je niet iedere dag.
Hier volgt zodadelijk een afbeelding van dat schilderij.




Albert Renger-Patzsch, Buchenwald in november, Arnsberger Wald, 1936.


Geen verband met het concentratiekamp dat daar later zal komen.
Neemt niet weg dat dit een prachtige mistroostige foto is
die naar aanleiding van de gebeurtenissen in dat bos
gemaakt had kunnen zijn.




Arshile Gorky, Waterfall, 1943.





De meester van Katherina van Kleef, detail van een margedecoratie van de Apostel Philippus uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef, Fol. M-226, ca1440.


Morgen ga ik dit getijdenboek bekijken in Nijmegen.
Daar is het nu te zien in het museum Valkhof.

Volgens het museum:

Een gouden koets, een 60-koppige hofhouding, een eigen orkest en een theater.
Katherina van Kleef, hertogin van Gelre (1417-1476) had het allemaal.
Ze was puissant rijk, eigenzinnig en heerszuchtig.
Maar tegelijk vroom en iemand met smaak.
In de politiek van Noordwest Europa speelde ze een dominante rol,
net als in het kunstleven.
Ze gaf voor haar privxc3xa9collecties opdrachten aan diverse kunstenaars.

Het getijdenboek van Katherina van Kleef
– het belangrijkste gebedenboek met miniaturen
uit de Noordelijke Nederlanden van de 15e eeuw –
is haar beroemdste opdracht.
Het reisde van New York naar Nijmegen, waar Katherina indertijd resideerde
en voor het eerst het werk bekeek.
De kunstenaar is onbekend, maar geldt als een absolute meester.

Het getijdenboek (1442/43) vormt het hoogtepunt
van de nieuwe tentoonstelling De wereld van Katherina.
Devotie, demonen en dagelijks leven in de 15e eeuw in Museum Het Valkhof.
Omdat het topstuk uit de collectie van The Morgan Library & Museum
uit New York voor onderzoek uit elkaar is genomen,
kan het Europese publiek maar liefst 100 losse bladen uit dit meesterwerk zien.
Voor de eerste en de laatste keer,
het boek wordt na terugkeer in New York uiteindelijk weer ingebonden.




Frans Hals (afgemaakt door Pieter Codde) The company of captain Reijnier Reael and Lieutenant Cornelis Michielsz Blaeuw.


Door het Rijksmuseum uitgeleend aan het Prado in Spanje.
Een prachtig schuttersstuk.




Gerard David, Hoofd van Christus, 1490 – 1495.


Oude meester 1.




Giandomenico Tiepolo, Head study of a bearded man in a green hat with a brooch and a fur-trimmed red mantle with a jewelled buckle, 1757 – 1758.


Oude meester 2.
De titel is erg lang maar dat krijg je als het werk
relatief onbekend is en in handen valt van een groot veilinghuis.
Brooch is geen spelfout.
Brooch staat voor een fibula of kledinggesp of speld.




Giorgio de Chirico, Gladiatori nell’ arena, 1927.





Milton Becerra, Linea continua, homenaje a Alejandro Otero, 2009.





Pamen Pereira, This is a love story, 2009.





Per Kirkeby, Flucht nach Agypten, 1996.





Raffaello Sanzio, called Raphael, Head of a muse, 1510 – 1511.


Oude meester 3.
Wij kennen de maker waarschijnlijk het best onder de naam Rafael.
Maar zijn eigenlijke naam is Raffaello Sanzio.
Andere namen zijn Raffaello Santi en Raffaello da Urbino.




Rembrandt Harmensz van Rijn, Portrait of a man with arms akimbo, 1658.


Oude meester 4.
‘Akimbo’= met de handen in de zij.




Salomon de Bray, Judith delivering the head of Holofernes, 1636.





Unknown, French, 13th – early 14th century, cornerstone grotesque with ass’ ears.


Karikaturale kop met ezelsoren op een Franse hoeksteen.



Kunstvaria

Posted on by

Vandaag veel boten en water (in allerlei vormen).




A pair of Hopi dolls (Snake dancers).


Er is een grote verkoop met Native American Art,
zeg maar kunst van de indianen.
Hier een stel poppen van de Hopi-indianen.
Het stellen ‘slangendansers’ voor.




Augusto Giacometti, Rotte Rosen, 1933.





Edvard Much, Winter night, 1923.





Francois Vervloet, Barche a Venezia.





Graciela Iterbide, Mexico, 2008.





Grease bowl, circa 1800 – 1850.


Ook dit is Native American Art van de North West Coast.
Het noord westen wil zeggen richting Alaska.
Vandaar dat het motief afgeleid is van een zeehand.




Hans Burkhardt, Burial of Gorky, 1950.





Henrick Averkamp, IJsgezicht met jager die een otter toont.


Met de winter in aantocht toont Het Rijksmuseum in Amsterdam
Hendrick Averkamp.
Wintergezichten, ijspret, wintersporten.
Hier een tekening.


Henrick Averkamp, detail.


Dit is het fragment waar de tekening zijn naam aan ontleent.


Henrick Averkamp, detail.


Op een grappige manier is de naam van de kunstenaar ‘verstopt’.




Jean Tinguely, Wundermaschine, Meta-Kandinsky I, 1956.





Michael Kidner, Circle after image, 1959.




Kunstvaria: James Turrell

Posted on by

De afbeeldingen die hieronder staan
waren voor mij de aanleiding om verder op het web
op onderzoek uit te gaan.
Ik kwam op de website van Kunstmuseum Wolfsburg.
Daar maakte ik kennis met het werk, het grootste dat James Turrell
ooit in een museum heeft gerealiseerd.
Maar belangrijker nog, ik kwam in aanraking met zijn ideeen
door een kort filmpje dat je op die web site kunt opstarten.
Dat raad ik iedereen aan.




James Turrel, Bridget’s Bardo, Ganzfeld piece, 2008, Foto Florian Holzherr, 2009.


Er wordt door het museum gevraagd de volgende tekst
bij de afbeelding te vermelden. En dan doen we dat:

Bridget’s Bardo, 2008
begehbare Installation / installation
xc2xa9 James Turrell, Foto/photo: Florian Holzherr, 2009

Het werk is een ruimte waar je in kunt lopen en waar het licht
van kleur verandert. Althans dat is de indruk die ik krijg.
Ik heb het werk niet in het echt gezien.
Maar het lijkt me wel de moeite waard.
Begin maar eens met de video.














Over James Turrell op de website van Kunstbus:

James Turrell wordt tegenwoordig beschouwd als een van de grootste Amerikaanse land art kunstenaars. Hij beschouwt de lucht als zijn atelier.

xe2x80x9cMijn werk gaat meer over jouw zien dan over mijn zien, ook al is het een resultaat van mijn zienxe2x80x9d

Turrell is de belangrijkste vertegenwoordiger van de L.A. Lightschool, wiens werk gaat over ruimte, licht en vooral ook kijken. Kijken naar de installaties (light spaces) van Turrell maakt je, zoals hij ook beoogt, bewust van je eigen kijken. Turrel probeert het licht dichterbij te brengen, zodat je het gevoel hebt dat het bijna materie is, concreet en zichtbaar. Zijn werk gaat in feite over waarneming en visuele ervaring.
Observatie staat veel dichter bij denken dan woorden, aldus Turrell.


De website van Kunstmuseum Wolfsburg is hier te zien.
Rechts op de pagina (een beetje naar beneden scrollen)
kan een video gestart worden.
Nadat je op deze knop gedrukt hebt dien je wel even
je scherm weer naar boven te scrollen.
Veel plezier!

Kunstvaria

Posted on by

Vandaag een heel sterke reeks werken.
Hele goede foto’s, schilderijen in schilderijen,
lieratuur (dat komt niet vaak voor in Kunstvaria),
instrumenten, theaterontwerpen, tegels,
magische realisme, zero, iconen,
beelden en het Vaticaan.
Iran, Frankrijk, Vaticaanstad, Mexico, China,
Papua Nieuw Guinea, Griekenland, Bering Straat,
Nederland, India, Egypte, Zwitserland en Belgie.

Ga er even voor zitten!




Alex Webb, Children playing in a courtyard, 1985.


Een ijzersterke foto.
Kijk eens naar die kleuren.
Wat een prachtig zachtblauw.




Allesandra Sanguinetti, The models, 2000.


De foto had van Martin Parr kunnen zijn.
Dat is hij echter niet.
Zeer sterk!




Camille Pissarro, Woman gathering herbs, 1880.





Cao Fei, A mirage, 2004.


Sterke foto.
Natuurlijk helemaal in elkaar gezet.
De titel is Mirage, luchtspiegeling, zinsbegoocheling.
Net als bij een luchtspiegeling zijn de gebouwen
in de verte onscherp, mistig.
Alleen is het onscherpe beeld waarschijnlijk de werkelijkheid.
Het zijn juist de scherpe beelden op de voorgrond die onwerkelijk zijn.




Charles Dickens, A Christmas carol, autograph manuscript, signed december 1843.


Grote literatuur: A Christmas Carol.
Hier met toevoegingen door de auteur.
Op dit blad staat onder meer:
A Christmas carol
in prose being a ghost story of Christmas




Claude Monet, Champ de Coquelicots pres de Vetheuil, 1879.


Volgens mij is dit schilderij al eens eerder hier te zien geweest.
Maar ik ben er niet zeker van.
Maar dat maakt het niet minder mooi.




Drum, Omas, New Guinea, Asmat people, Pomatsj river, Sauwa village, mid 20th century.


Trommel afkostig uit Papua Nieuw Guinea.
Gemaakt rond 1950.




George Dombek, Tour de tree, 2008.


Ronde van de bomen.




George Seurat, The models, 1887-1888.


In dit schilderij zit nog een schilderij verwerkt.
Links tegen de muur is het beroemde schilderij
van Seurat te zien met die lange titel:
Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte.
Overigens hele andere modellen als op de tweede foto in deze log.


Georges Seurat, Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte, 1886.





Harpoon counter weight, Okvik OBS I, Walrus ivory.


Harpoen contragewicht.
Zeerobben ivoor.
Okvik is een stijl van versieren die in de prehistorie voorkwam
rond de Bering Straat. OBS staat voor Old Bering Street Sea.
OBS I is een periode/tijdsaanduiding.




Jan Schoonhoven, Relief R69-1, 1969.


Onlangs was over Schoonhoven nog een artikel te lezen
in Vrij Nederland (en op mijn weblog).
De kunststroming heet Zero.
Kunst proberen tot een minimum te beperken.




Jaume Plenza, Shadows I, 2006..





Liubov Popova, Maquette Meyerhold stage production: The magnanimous cuckold, 1922.


Een ontwerp voor een theatervoorstelling.
Op het net vond ik twee foto’s die gemaakt zijn op het toneel
met het decor waarvan hierboven het ontwerp te zien is.










Long-Bin Chen, New York Buddha project, Installation view, 2007.


Beelden gemaakt van oude TELEFOONBOEKEN !!!!!




Molded tile, Iran, Reign Nasir Al-Din Shah Qajar, Brooklyn Museum, 1848 xe2x80x93 1896.


Geglazuurde tegel gemaakt in Iran ten tijde van de regering
van Nasir Al-Din Shah Qajar.
Deze tegel is prachtig.
Niet alleen is de voorstelling prettig om aan te zien,
er is ook sprake van fantastisch vakmanschap.
De figuren op de tegel zijn volledig in zwart, grijs en wit uitgevoerd.
De rest van de tegel is letterlijk bont en blauw:
veel roze en blauw.
Het glazuurproces is echter zo onder controle dat de figuren
egaal zwart, grijs en wit blijven.







Nikolaos Tzafouris or circle, Pieta.


Ikoon van Nikolaos Tzafouris of uit zijn omgeving.




Paul Delvaux, De groene canapxc3xa9, 1944.





Pierre-August Renoir, Heads of two young girls / The two sisters.


Het probleem met dit werk is dat buiten het Tacoma Arts Museum
er geen informatie over te vinnden is.
Ik heb niet kunnen achterhalen wanneer dit werk precies gemaakt is.




Relief of sandeled feet of a royal woman, Egypt, Hermopolis, New Kingdom, Amarna period, 1352 – 1332 BC.


Egyptische sandalen.




Sixtijnse kapel, Vaticaanstad.





Thorben Gielher, Mont Blanc, 2002.





Unknown, Barber with a seated courtesan, Calcutta, 1875.





Unknown, Bust of a woman, Roman, about130.


Borstbeeld van een Romeinse vrouw, rond het jaar 130.




Unknown Crux Vaticana / Vatican cross, between 565 – 578.


Het zogenaamde Vaticaans kruis is uitgevoerd in Byzantijnse stijl.
Oudst bekende relikwie met het stukjes hout van ‘Het Ware Kruis’.
Onlangs gerestaureerd en binnenkort te bewonderen
in de St. Pieter in Vaticaanstad.
Het is een cadeau van Keizer Justinianus II.
Een belangrijk religieus en politiek cadeau.
De leider van Constantinopel (hoofdstad van het Oost Romeinse Rijk
en hoofdzetel van de Oosterse Kerk) geeft
een onbetaalbaar (stukjes relikwie van het kruis van Christus)
en duur (goud, edelstenen, parels enz) cadeau aan de Paus in Rome.
De Paus als leider van de Kerk van Rome, zeg maar de Wersterse kerk.
De Paus als belangrijke beinvloeder van Westerse koningen en keizers
met een eigen wereldse macht.


Het Vaticaans kruis voor (rechts) en na de restauratie .





Zhang Enli, Sky, 2009.



Kunstvaria

Posted on by

Vandaag heb ik een groot aantal werken.
Daarom niet 1 kunstvaria maar een paar.
De eerste bevat maar een werk.
Maar dit schilderij sluit zo mooi aan bij mijn uitzicht.
Wij kijken op een rij bomen die vandaag in de zon
net zulke mooie kleuren hebben als de bomen op dit schilderij.




Lin Fengmian, Autumn lake.


Herfstmeer is de titel van dit Chinese schilderwerk.
De kunstenaar is Lin Fengmian.



Europalia: China

Posted on by




Europalia China.



Europalia is een groot cultureel evenement in Belgie.
Iedere (een) twee jaar wordt een land (of stad) gekozen
als het centrale thema.
Vervolgens zijn er tentoonstellingen, theatervoorstellingen, muziek, ballet,
film, concerten, voordrachten, debatten enz.
In 1969 bezochten ruim 180.000 bezoekers de evenementen rond Italie.
In 2005 bezochten meer dan 1.000.000 mensen de eventementen
rond Russia..

Deze editie staat China centraal met grote tentoonstellingen en evenementen
rond de thema’s: onsterfelijk China, hedendaag China, kleurrijk China
en China en de Wereld.

Ik ga zelf naar:

= Zoon van de hemel:

250 stukken getuigen van de macht en rituelen van meer dan 200 zonen van de hemel. Zowat de helft van de voorwerpen werd nog nooit buiten China getoond. Dit unieke ensemble omvat onder andere bronzen offervaten, een verbluffende jaden lijkwade, keizerlijke gewaden en bijhorend vaatwerk voor de offers aan de hemel, de aarde, de zon en de maan, astronomische instrumenten, beschilderde rollen die een kijk geven op het leven van de keizers alsook een ensemble van keizerlijke portretten.



= Het Orchideexc3xabnpaviljoen, De kunst van het schrift in China:

het belang en de rol van het schrift en de kalligrafie in de Chinese cultuur (wordt) ontsluierd. De gevarieerde themaxe2x80x99s, die de evolutie van de klassieke tot de hedendaagse cultuur overspannen, en daarbij de politieke en literaire rol of simpelweg de esthetische waarde belichten



Wil je meer weten?
volg dan de volgende link.
Bezoek Europalia !, klik hier

Kreta 2009: 20 september, de laatste dag

Posted on by

De laatste dag op Kreta.
We hebben de huur van het appartement verlengd
tot het eind van de middag.
Dan kunnen we deze hele dag nog naar het strand.
Het weer was een beetje vreemd.
De temperatuur was prima.
De zon scheen eerst voluit, daarna was er bewolking.
Het heeft zelfs geonweerd terwijl op het strand lagen.
We hebben aan het strand een lekkere salade gegeten als lunch.
Ik ben in het dorp nog op zoek geweest naar een boek
over Knossos zoals ik dat eerder gezien had in Festos.
Tevergeefs.




Het leek wel eb.





In de verte het Venetiaans fort van Rethymnon.





Huur voor de standstoelen.





Hoge golven op het strand.





Olijfzeep, speciaal gekocht omdat je daarmee kwasten goed kunt schoonmaken zonder milieuschade (?).





En die zeep zat in dit mooie papieren zakje.





De vakantie begon met het schilderij links in het appartement, rechts hing nog een reproductie. Kunst of niet ik vind het in ieder geval niet mooi.





Ik had aangegeven dat deze vakantie in het teken zou staan van het boek: De geschiedenis van de schoonheid door Umberto Eco. En dat heeft deze vakantie ook gedaan. Hierboven een blad uit mijn dagboekje met aantekeningen over Boxc3xabthius. Maar in mijn weblogs ben ik er niet toe gekomen mijn aantekeningen om te zetten in tekst. Dat gaat nog volgen. Het boek is nog niet uit.





Links en rechts tegen de muur hingen de reproducties in Platanes.





Maar het werd weer tijd om naar huis te gaan……





…..en de auto op te halen




Kunstvaria

Posted on by

Armando Marino, The raft, 2003.

Kunst uit Cuba: het vlot.

Boat with Daoist immortals, late 1700 – early 1800, China, bamboo.

Boat with Daoist immortals, detail.

Daoisme en Taoisme zijn twee verschillende Westerse spellingsvormen
van het Chinese woord ‘Dao’ way, path” (weg, pad).
Volgens Wikipedia (vrij vertaald vanuit de Engeltalige site):

Taoisme (of Daoisme) is een verzamelnaam voor een verzameling
aan elkaar verwante filosofische en religieuze tradities en concepten
die oost Azie de afgelopen twee milleniums hebben beinvloed.
De ‘onsterfelijke Daoisten’ zijn de ‘patroonheiligen’ van de religie.

Het voorwerp dat hierboven is afgebeeld is gemaakt uit bamboe.

Boris Dmitrievich Grigiriev, Faces of Russia, early 1920s.

Schilderij uit begin 1920.
Misschien een beetje stereotype maar ik vind het mooi.

Cindy Sherman, Untitled film still #21, 1978.

Ook al wordt het een filmbeeldje genoemd gaat het om een foto.
Bij Cindy Sherman betekent dat ze zelf op de foto staat.
De pose, kleding, kleur en plaats zijn prachtig.
Het zou zo een filmbeeld uit een oude film van Orson Wells kunnen zijn.

Fernand Leger, La partie de campagne, 1951.

Helaas is de afbeelding van dit doek dat te koop is
by Christie’s niet goed.
Maar toch de moeite waard om hier te laten zien.

Frank Stella, Damascus gate III, 1970.

Giovanni Giacometti, Il pane, Das Brot, 1908.

Ik ben weg van het werk van Alberto Giacometti.
Hier een werk van zijn vader.
De Giacometti’s zijn Zwitserse kunstenaars.
Alberto behoort op dit moment tot de top.
Zeker bij de veilinghuizen.

Jean Arp, The woman of Delos, 1959.

M. C. Escher, Rippled surface, 1950.

Ik ben niet echt een grote fan van Escher.
Zijn werk is heel doordacht maar wordt vaak saai
doordat het te doordacht is.
In dit werk is dat helemaal niet het geval.
Dit is zeer geslaagd.
Rimpelend oppervlak.

Male divinity, Vietnam, 7th century.

Mannelijke godheid afkomstig uit Vietnam.
Dit beeld is gemaakt in de 7e eeuw na Christus en het bevindt
zich nu in het National Museum of Cham Sculpture.

Richard Serra, Open ended, 2007-2008.

Rutjer Ruhle, La trame de San Romano, 1991 – 1993.

Als de titel ‘La trame de San Romano’ Italiaans is (?)
dan betekent het ‘de inslagen van San Romano’.
Bij het stadje San Romano is er een veldslag geweest
waarvan drie grote schilderijen zijn gemaakt,
Wellicht waren die de inspiratiebron voor dit werk.

Vandaag een serie van kapitalen
(hoofdletters in oude, handgeschreven boeken) en
een bladvullende tekening uit een Ethiopisch handschrift.

Master of the Brussels Initials, Christ in majesty, Italian, 1389 – 1404.

Initial A, A man lifting his soul to God, MS34, Fol7.
Hoofdletter ‘A’, de afbeelding stelt een man voor,
die zijn ziel opheft naar God terwijl de duivel toekijkt.

Unknown Inhabited initial Q, Italian, 1153.

De maker is onbekend.
MS LUDWIG IX, FOL 295.
Detail of peacock.
Bij de letter Q die volledig gevuld is met versieringen zit een pauw.
Zijn staart hangt helemaal uit het vlak van de letter.

Unknown, Initial C, A priest celebrating mass, Spanish, 1290 – 1310.

De maker is onbekend.
Soms taat er een heel verhaal is de letter.
Hier draagt een priester de mis op in de hoofdletter C.
MS LUDWIG XIV 6, FOL 9.

Unknown, The virgin and child with the archangels Michael and Gabriel, Ethiopia, 1504 – 1505.

Ook hiervan is de maker onbekend.
Het stelt de Maagd Maria voor met haar kind
en de aartsengelen Michael en Gabriel.

 

Arthur Evans

Posted on by

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:

A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.

Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.

Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.

Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.

De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.

Rijen met pithoi in Knossos.

Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.

Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.

Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

Posted on by

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.




De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.




Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.

De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.




Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.





De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.

De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.



Kunstvaria

Posted on by

Twee kunstenaars met meer dan 1 werk in een Kunstvaria.
Dat gebeurt niet vaak.
Vandaag maken we dus extra plaats voor George Grosz en Xiao Se.
De eerste, George Grosz, vanwege zijn originele, cynische en
kritische kijk op zijn tijd (1893-1959) en wereld (Duitsland).
De tweede, Xiao Se (xe8x90xa7xe7x91x9f), vanwege de menging van Westerse en Aziatische
elementen uit het verleden en het heden.




Mooie dynamiek in deze Alberto Giacometti, Lxe2x80x99 homme qui chavire, 1951.





Andy Earl, Bow Wow Wow, 1981.


Foto van de popgroep Bow Wow Wow naar het schilderij
Petit dejeuner sur l’herbe van Eduoard Manet.
Dit schilderij is erg vaak door mensen gecopieerd.
Ook hier werkt het weer.




Dale Chihuly, Boat, Missouri botanical garden, St Louis, 2006.


Iedere keer denk je weer dat je nou toch wel alles gezien hebt
wat er te bedenken valt op een bepaald terrein.
En toch wordt je weer verrast.
Hier moderne glaskunst.
Fantastisch!


George Grosz.


George Grosz, Civil war, 1936 – 1937.



George Grosz, Laughing keeps you young, 1929 – 1946.





Georges Braque, La tasse (The cup), 1911.





Hadiye Cangxc3xb6kxc3xa7e (fotograaf van deze afbeelding), Topkapi Palace Museum.


Hendrick Goltzius, Adam and Eve, circa 1611.


Rond 1611 schilderde Herdrick Goltzius deze twee schilderijen: Adam en Eva.
Deze schilderijen zijn nu in de Verenigde Staten voor het eerst in lange tijd
weer samen te zien.




Jean de La Huerta and Antoine le Moiturier, Mourner from the tomb of Jean Sans Peur (John the fearless, Jan zonder Vrees), second duke of Burgundy, 1443 – 1457, No 45.


Vorige week zag ik in Leuven nog 10 van dergelijke beelden
van het praalgraf van Isabella van Bourbon.
In haar familie was het blijkbaar een gewoonte
om je graf met dergelijke beelden te laten versieren.
Isabella van Bourbon is de tweede vrouw van Karel de Stoute
en daarmee kleinkind van Jan Zonder Vrees door haar huwelijk.




Jenny Holzer, For Chicago, 2008.





Joaquin Sorolla Y Bastida, Otra Margarita (Another Marguerite), 1892.





John Thomson, A Manchu bride, Beijing, 1871 – 1872.


Foto van glasplaat.




Lee Bryars, The Angel, 1989.





Lewis Wickes Hine, Cotton girl worker, 1908.





Luc Tuymans, Still Life, 2002.


Iedere keer denk je weer dat je nou toch wel alles gezien hebt
wat er te bedenken valt op een bepaald terrein.
En toch wordt je weer verrast.
Hier een stilleven eenzaam in een grote ruimte.
En bijna helemaal van opzij.




Rembrandt van Rijn, The Ratkiller, 1632.



Xiao Se, xe8x90xa7xe7x91x9f.


Xiao Se, Entertainment, 2009.





Xiao Se, One afternoon in april, 2009.





Xiao Se, The quietly elapsed age, 2009.




Kreta 2009: Heraklion

Posted on by

19 September

Eerst naar Heraklion voor het Archeologisch Museum.
Is nog steeds niet open en het ziet er niet naar uit
dat dit binnenkort wel gaat gebeuren.
De tijdelijke tentoonstelling is indrukwekkend.
Aansluitend naar Knossos.




Toegangsbewijs.



Het Archeologisch Museum van Heraklion is onderwerp van deze log.
Helaas kon ik in het museum en in de winkels in de buurt
niet een Nederlandstalige catalogus vinden van het museum.
Het boek bestaat wel want ik zag het een dag eerder in Festos.
Voor de zoveelste keer schond ik de les die ik leerde
op onze eerste ‘grote vakantie’. Dat was een reis door wat we nu
Rusland en de Oekraine noemen.
Onze gids zei toen: “Je moet het kopen als het er is”.
En dat is een waarheid van een koe.
Ik zag de gids in Festos maar dacht dat ik die in Heraklion
of op het vliegveld of in het dorp waar wij verbleven,
ook wel kon kopen.
Helaas dus.




Kaas voor het ontbijt.



Het museum is al even dicht.
Op de Engelstalige Wikipedia-site staat het als volgt:

The Heraklion Archaeological Museum is one the great museums of Greece and the best in the world regarding the Minoan art as it contains the most notable and complete collection of artifacts of the Minoan civilization of Crete.



This museum has been closed for renovations since late 2006. A temporary exhibition is now open within the museum where all the main artifacts (including the Phaistos Disk, Snake Goddess, Bull-Leaping and King of the Lillies Frescoes) are displayed. The temporary exhibition includes approximately 450 items in chronological order with the explanatory plaques and context plaques.



Korte vertaling en samenvatting:
Het Archeologisch Museum van Heraklion is een van de beste museums
in Griekenland en het beste in de wereld op het gebied van Minoische kunst.
Het omvat de meest opzienbarende en complete collectie vondsten
van de Minoische beschaving op Kreta.

Het museum is gesloten vanaf eind 2006.
Een tijdelijke tentoonstelling met de belangrijkste voorwerpen
(Festos-schijf, Slangen-godin, Stier-over-fresco en ‘Koning van de lelies’-fresco).
Ongeveer 450 voorwerpen zijn te zien in chronologische volgorde
met toelichting.

Van een aantal van de voorwerpen heb ik foto’s.
Die zijn hier te zien.




Eerst koffie drinken bij de Bembo-fontein.





Koning/prins van de lelies fresco.





Vertaling/samenvatting:

De Prins van de lelies.

De beroemde, priesterachtige, Koninklijke figuur
van de Prins van de lelies.
Het embleem van Minoxc3xafsch Kreta.
Het was onderdeel van een grotere wandschildering gevonden in Knossos
bij de zuidingang van het paleis aldaar.
Het wordt gedateerd tussen 1500-1500 voor Christus.
Het is een mannelijk figuur die levensgroot is afgebeeld.
Hij draagt een lendendoek en sjerp in verschillende kleuren
terwijl hij door een wei met lelies loopt.
Van de lelies zijn maar een paar fragmenten bewaard gebleven.
Het meeste indruk maakt de diadeem die versierd is met lelies en pauwenveren.
Arthur Evans, de man die Knossos opgroef, was er van overtuigd
dat dit de vorst van Knossos zelf was.
De priester-koning, de personificatie van de religieuze en wereldse macht.




Prachtige schaal met in de schaal figuren van schapen en de herder.



Detail, herder op de rug met voor zich de schapen.





Vertaling/samenvatting:

Cirkelvormige schaal van klei,
aan de binnenkant versierd met figuurtjes van een kudde schapen en de herder.
Palaikastro (plaats op Kreta).
De late voor-paleis periode van het Oude Paleis (als u het nog begrijptxe2x80xa6)
2000 xe2x80x93 1800 voor Christus.




Nog een schaal, kijk eens goed naar de rand.





Vertaling/samenvatting:

Fruitschaal van klei voorzien van meerkleurige versiering
door spiralen, kwasten en arcering.
De rand is versierd met blaadjes van klei.




Een van de hoogtepunten.










Vertaling/samenvatting:

Handvat van een scepter in de vorm van een panter (rechts)
en een bijl (links).
Gemaakt van een gesteende dat schist genoemd wordt.
De panter en de bijl staan waarschijnlijk voor de religieuze en wereldlijke macht.
Malia, Oude-paleis periode, 1800 xe2x80x93 1700 voor Christus.




De afbeeldingen op de voorwerpen zijn soms fantastisch.








Vertaling/samenvatting:

Offervaas of rhyton.
Gemaakt van klei en versierd met zeemotieven
zoals schelpen, rotsen en zeewier.
Festos, Nieuw-paleis periode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een beroemd stuk. Dit is een rhyton, zeg maar een kruik voor water of een andere vloeistof.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

Offervaas in de vorm van een stierekop.
Ingelegd met schelpen, bergkristal en jaspis (edelsteensoort).
Zie neus en ogen.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De Slangen-godin.





Vertaling/samenvatting:

Geglazuurd aardewerk beeld van de xe2x80x9cSlangengodinxe2x80x9d.
Deze godin of priesteres is afgebeeld met ontblote borsten
en een rijk gedecoreerde jurk.
De borsten verwijzen naar haar rol als vruchtbaarheidsgodin.
De slangen en het katachtige dier op haar hoofd wijzen
naar haar dominantie ten opzichte van de natuur.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Offervaas van limestone in de vorm van een leeuwekop.
Ogen en neusgaten waren ingelegd met stenen die nu niet meer aanwezig zijn.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De oogstvaas.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

De Oogstvaas.
Spekstenen vaas met in relief scenexe2x80x99s van een processie
geleid door een man met een staf.
Een officixc3xable vertegenwoordiger of priester.
De afgebeelde mensen hebben oogstgereedschap bij zich
en zingen onder begeleiding van een sistrum
(een muziekinstrument uit de familie van de percussie instrumenten).
Ayia Triada (plaatsje in de buurt van Festos),
Nieuw-paleis periode 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een kleine fresco.





Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cLa Parisiennexe2x80x9d.
De Parijse Vrouw.
Fresco van een vrouw, waarschijnlijk een priesteres
die deelneemt aan een rituele scene.
Deel van de xe2x80x9cCampstool Frescoxe2x80x9d.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cThe Dancing Ladyxe2x80x9d.
De Dansende Vrouw.
Fresco die een danseres of godin voorstelt met golvend haar.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.




Opmerkelijke lichaamshouding. Komt steeds weer terug.





De manier waarop die schouderpartij in elkaar gezet is
verbaasd mij steeds weer.
Ik vraag me af of dat wel correct is.

Vertaling/samenvatting:

xe2x80x98The Cup bearerxe2x80x9d
Bekerdrager. Deel van een processiefresco
met een jonge man met rijk versierde lendedoek
terwijl hij een zilveren offervaas (rhyton) draagt.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Festos-schijf.



Detail van de hieroglieven.








Vertaling/samenvatting:

Phaistos Disc.
Festosschijf.
Deze schijf gemaakt van klei heeft aan beide zijdes hixc3xabrogliefen,
symbolen die in spiraalvorm zijn georganiseerd.
De spiraal loopt van buiten naar binnen.
Tussen de symbolen kunnen menselijke vormen, ledematen,
een boot, vogels, dieren, verschillende gereedschappen
en vazen herkend worden.
Dit schrift is tot op vandaag nog niet ontcijferd.
Festos, Nieuwxe2x80x93paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nooit eerder gezien of van gehoord. Zeer verrassend.



Twee gevels in detail.


Vertaling/samenvatting:

Geglazuurde plaquettes van het zogenaamde Stadsmozaxc3xafek.
Ze beelden huizen uit met twee of drie verdiepingen
van een Minoxc3xafsche stad met deuren, ramen
en het einde van trappen op de daken.
Misschien werden ze gebruikt om ingelegd te worden
als decoratie van bijvoorbeeld houten kisten.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




Prachtige motieven naar de natuur.



De hele vaas.


Kleine Pithos (een pithos is meestal een grote vaas die gebruikt wordt
voor de opslag van goederen), hier versierd met vismotieven.
Vroeg voorbeeld van figuratieve versieringen met motieven uit de natuur.




Nee geen haasje over maar stier-over. Fresco.



Detail van de acrobate die over de stier springt (in lengterichting).



Detail. Hier is goed te zien welke delen origineel zijn en welke later in het museum aangebracht zijn.



Nu een detailvoorbeeld van de randen.


Bull-leaping Fresco.
Stier-over fresco.
Het fresco toont het moment waarop een mannelijke figuur
de gevaarlijke salto maakt over de rug van de stier.
De stier werd in Knossos vereerd en dergelijke rituelen komen
op meerdere plaatsen in de wereld voor (ook vandaag nog).
Het algemeen aangenomen idee is dat de acrobaat
de stier bij de horens neemt waarna gebruik wordt gemaakt
van de beweging van de kop van de stier
om acrobatische toeren uit te halen.
In werkelijkheid zal het niet zo zijn geweest dat de acrobaat
de stier op de rug nogmaals vastpakt.
Dat lijkt op het fresco te gebeuren maar waarschijnl
ijk is dat
de artistieke vrijheid van de schilder geweest.
Knossos, Laatste paleisperiode.




Gouden ring.





Vertaling/samenvatting:

De zogenaamde xe2x80x98Ring van Minosxe2x80x99.
Gouden zegelring met een relixc3xabf versierd.
De voorstelling omvat een verschijning en twee scxc3xa8nes
met het aanbidden van een boom.
De godheid is afgebeeld zwevend in de lucht,
gezeten in een heiligdom (kapel) en staand in een boot.
Deze ring werd door A. Evans aangeduid als Koninklijk.
Hij noemde het de ring van Minos.
Waarschijnlijk in Knossos gevonden.
Late Nieuw-paleisperiode xe2x80x93 Laatste paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Zijkant van een sarcofaag.






Detail van de centrale afbeelding.



De brede kant van de sarcofaag.



Detail van de restauratie.



Andere brede kant.



Detail van het offerdier.


Vertaling/samenvatting:

De Ayia Triade sarcofaag.
Deze sarcofaag werd gevonden in een rechthoekige grafkamer
van de begraafplaats van Ayia Triada, in de Mesara hoogvlakte.
Hij is gedateerd als 1300 voor Christus.
Hij is gemaakt van Poros (marmer soort?) overdekt met een dunne kalklaag.
In de kalk zijn de afbeeldingen aangebracht.
De scxc3xa8nes houden verband met de vereringen/rituelen
die gepaard gaan met de dood en het leven na de dood.
De belangrijkste scxc3xa8nes staan afgebeeld op de lange zijdes.
Ze omvatten afbeeldingen van een stieroffer
met de muzikale begeleiding door een dubbele fluit,
het brengen van offers bij een altaar omringd door heilige bomen
en het brengen van offers tussen een dubbel bijl
en onder begeleiding van een lier.
De belangrijkste scene is die waarin levende stieren
en een boot worden aangeboden aan een mannelijk figuur.
Mogelijk de dode man zelf die voor een gevel
van een een paleisgebouw staat.
Op een eind van de sarcofaag is een godin te zien
die samen met haar hulp een strijdwagen rijdt
getrokken door een griffioen.
Een fantasiedier met het lichaam van een leeuw
en de vleugels en kop van een gier.
Terwijl aan de andere kant een strijdwagen getrokken wordt
door een beest dat bestaat voor de ene helft uit een paard
en voor de andere helft uit een wilde geit.
De hele compositie verwijst naar de begrafenis
en de rituelen die het vertrek van een belangrijke, dode man begeleiden
en de religieuze overtuigingen die verbonden zijn
met de tocht van de ziel naar de volgende wereld.










Beetje onscherpe pasfoto van de stier.


Kleifiguur dat een stier voorstelt.
Festos, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1000 voor Christus.




Vol kleur en schitterend van vorm.






De hele urn.


Meerkleurige urn (pithos) bedoeld om de beenderen
en de as van een gecremeerde te bewaren.
Knossos, vroeg archaxc3xafsche periode, vroege 7de eeuw voor Christus.














Een kleimodel van een huisaltaar met een offerscene,
mogelijk voor overleden voorouders.
Kamilari, Festos, Nieuwe-paleisperiode, 1600 voor Christus.




Mooie oren.








Vaas gebruikt bij rituelen met acht-vormige handvatten
en een gekleurde spiraalvormige versiering en afbeeldingen van helmen.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Vogels.



En wederom de hele vaas.


Kruik van klei met afbeeldingen van vogels en vissen.
Katsambas, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Helm met slagtanden van beren.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.




Vazen beu, wat te denken van deze zwaarden en dolk?.





Vertaling/samenvatting:

Bronzen zwaarden met bladgoud en goudbeslag op het handvat.
De pommel (contragewicht aan het uiteinde van het handvat
van een zwaard) is van kristal of met bladgoud afgewerkt.
Knossos en Kalyvia, Festos.
Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.







Detail.


Kleifiguren. Minoxc3xafsche goden.
De armen worden opgeheven.
Op de diadeem zijn zijn vogels en de zonneschijf te zien.
Daarnaast kan men de zogenaamde xe2x80x98Horns of consecrationxe2x80x99 zien.
Dit is een Minoisch symbool dat waarschijnlijk
van stierenhoorns is afgeleid.
Dit symbool komt voor op zegels, werd aangebracht op daken van gebouwen
om het sacrale karakter van het gebouw aan te duiden
(aldus A. Evans de ontdekker van Knossos).
Karphi, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1100 voor Christus.







Detail.





Uil.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een uil.
Aphrati, vroeg archaxc3xafsche periode, laat 7de eeuw voor Christus.




Heel verrassend voorwerp: ronde tempel met godheid.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een cirkelvormig gebouw met binnen een vrouwelijke god.
Twee mannelijke figuren kijken vanaf het dak toe samen met een hond.
Archanes, protogeometrische B periode, 850 xe2x80x93 800 voor Christus.







Papavergod.





Kleifiguur van de zogenaamde Papavergod.
Op de diadeem zijn versierende spelden te zien in de vorm van papaverknoppen.
Gazi, Na-paleisperiode, 1200 voor Christus.









Kleifiguur dat Eros voorstelt.
Gortyn, Hellenistische periode, 2de eeuw voor Christus.



Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester

Posted on by

Rogier van der Weyden, de passie van de meester
is een schitterende tentoonstelling.
Helemaal als je bedenkt dat van alles wat er te zien is,
er slechts een handjevol werken is van Rogier van der Weyden.
Toch wordt duidelijk dat deze kunstenaar al in zijn tijd
een enorme invloed had op kunstenaars in heel Europa.
Heel veel werken op de tentoonstelling heben de aanduiding:
Rogier van der Weyden (atelier),
Wat wil zeggen dat helemaal niet zeker is of de meester
zelf meegewerkt heeft aan het werk.

Rogier van der Weyden, De lezende Maria Magdalena (detail), voor 1438.

Een opmerking bij de tentoonstelling is ten aanzien van de opstelling.
Ik had de audiotour genomen en dan ligt het voor de hand de tentoonstelling
aan de hand van de nummers van de werken te volgen.
Maar vaak moet je op zoek naar de nummers.
De volgorde was mij niet altijd meteen duidelijk.
Dat kost veel tijd en heen en weer geloop.

Zijn ‘absolute meesterwerk’, De Kruisafneming,
is op de tentoonstelling niet aanwezig.
Maar op een zeer geslaagde manier drukt het werk toch zijn stempel
op deze tentoonstelling.
Dat gebeurt onder andere door de videoinstallatie Sliding Time.

Titel van de videoinstallatie van Walter Verdin.

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, 1438.

Rond 1435 schilderde Rogier van der Weyden
zijn absolute meesterwerk, ‘de Kruisafneming’
voor de Leuvense Gilde van de Grote Voetboog.
Meer dan een eeuw later verwierf Maria van Hongarije,
landvoogdes van de Nederlanden, het altaarstuk.
Koning Filips II nam het vervolgens mee naar Spanje.
Daar bevindt het zich vandaag nog steeds,
in het Museo del Prado in Madrid.
Om technische redenen kan het werk niet vervoerd worden.
Daarom brengt de Belgische videokunstenaar Walter Verdin
het tot leven in ‘Sliding Time’,
een installatie die hij speciaal voor de tentoonstelling
Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester
heeft gemaakt. De tien personages worden in een langzaam
pulserende, repetitieve beweging uit en in elkaar geschoven.
Ze keren telkens weer terug naar hun oorspronkelijke positie.
Zo wordt duidelijk dat de ‘Kruisafneming, ‘
ogenschijnlijk de weergave van een eenvoudige gebeurtenis,
in feite een samenballing is van diverse momentopnames.

Tekst op de wand bij de installatie.

De videoinstallatie hangt in een heel stemmige ruimte.
Een ruimte die haast voor het werk gemaakt lijkt.
De emotie die het werk toont dwingt tot overweging.
Daar is deze ruimte uiterst geschikt voor.

De Kruisafneming is een werk dat in een vreemde omlijsting zit.
Misschien is dat wel omdat dit altaarstuk voor een bepaalde plaats is gemaakt
waar gewoonweg niet meer ruimte was.
Hoe dan ook, deze inklemming, deze beklemming,
werkt fantastisch op de stemming van het werk.
De volgelingen van Christus verkeren in choque.
Ze nemen het dode lichaam van hun kind en vriend van het kruis.
De kruisdood is een barbaarse en mensonterende gebeurtenis.
De ervaringen moeten verpletterend zijn geweest.
Tranen vloeien.
De krachteloze houding van handen en armen versterken
het gevoel van verdriet en machteloosheid
dat mensen treft die in rouw zijn.
Deze sfeer wordt nog eens versterkt door de letterlijke beklemming
waarin het schilderij zich bevindt.
Hierdoor heeft dit werk ook vandaag nog zo’n impact op de toeschouwer.

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, Maria (detail).

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, Tranen (detail).

De documentatie.

De catalogus bij deze tentoonstelling is enorm.
Ik heb het boek nog niet gewogen maar het gewicht is aanzienlijk.
Ik hoop dat de kwaliteit van de inhoud ook zo’n indruk maakt
.Maar tot nog toe heb ik het boek nog maar tot halverwege
kunnen doorbladeren om plaatjes te kijken.
En wat voor ‘plaatjes’.
‘Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester’
is een aanrader!

M van Museum Leuven

Posted on by

Het reisdoel was gisteren de tentoonstelling
Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester.
Deze tentoonstelling wordt gehouden in het nieuwe museum M.
Een prachtig museum dat bestaande, historische gebouwen,
combineert met strakke nieuwbouw.
De architect is Stephane Beel.
Het museum is niet een groot kolos geworden
maar een aaneenschakeling van ruimtes:
oude gebouwen, pleinen, nieuwe, moderne gebouwen,
stroken groen, tuin enz.
Heel erg geslaagd.

de volgende foto’s proberen een beeld te geven.




Logo op de plattegrond.





Centrale ingang.





Bestaand en nieuw.





Pleinen.





Tuin.





Bijzondere in- en doorkijkjes.





Logo op de draagtas.



Kreta 2009: rustdag!

Posted on by

Na onze wandeltocht door de Samariakloof hadden we wel
een rustdag verdiend.
Ik schreef in september:

17 September: Rustdag
In de ochtend naar het Archeologisch Museum in Rethimno geweest.
Klein museum, een (1) ruime expositieruimte.
In Chania deed zich hetzelfde fenomeen voor:
bij een groot aantal voorwerpen stond als bijschrift:
NOT PUBLISHED, NO PHOTOGRAPH.
Dus, omdat over een voorwerp nog niet wetenschappelijk is gepubliceerd,
mag je er geen foto’s van nemen.
Vreemd.
Ik zou dan wat meer vaart maken om de publicatie
rond te krijgen.
Ik neem aan dat dit de regionale archeologische musea zijn
(Chania en Rethimno).
Met vondsten van opgravingen in en rondom de stad.
Dan moet je er zelf achteraan gaan (als lokaal museumdirecteur)
om de resultaten van het archeologisch onderzoek gepubliceerd te krijgen.

In de middag:
naar zee, aan het strand liggen.




Ik ging met de lokale bus naar het busstation van Rethymnon. Daar had ik al eerder, op meerdere plaatsen deze graffiti gezien.





Rethymnon heeft een mooie binnenstad dicht tegen de haven aan. Ik wandel er wat door en kom mooie oude deuren tegen.





En een bakker met prachtige broodjes en broden.










Er was ook een winkel waar ze prachtig boeken inbonden. Ze maakten er bijvoorbeeld ook mooie dozen, foedralen, om een bul of diploma in te bewaren. Met logo van de school of universiteit .





Ik heb er ook een lekker broodje gegeten.





Het kaartje voor het museum.





Men heeft er een hele reeks prachtige pre-historische doodskisten.





Met allerlei beschilderingen.










Soms zijn de schilderingen afgeleid van de natuur.





Van planten en of dieren.




















Soms heel erg geabstraheerd maar ook meer naturalistisch.





De toelichting aan de wand.


Korte vertaling / samenvatting van bovenstaande tekst:

Laat Minoxc3xafsche begraafplaatsen van Rethymnon

Verschillende begraafplaatsen en gexc3xafsoleerde graven
zijn gevonden in Rethymnon.
Er zijn zogenaamde Tholos-graven gevonden
en graven met kamers die uitgehakt zijn in de rotsen.
De laatste vorm komt het meest voor.
Tholos-graven zijn grafheuvels in de vorm van een bijenkorf.
De graven zijn gemaakt door stenen te stapelen.
De grafkamers zijn ondergrondse structuren
die in verschillende vormen voorkomen.
Soms vierkant, dan in de vorm van een elips.
Soms met een plat plafond, dan weer boogvormig plafond.
Beide types graven dienden als familiegraf
en ze bevatten meestal meerdere stoffelijke resten.
De doden werden op hun rug op de grond gelegd
of op hun zij in gehurkte positie.
Soms in sarcofagen die rijk versierd waren.
De richting van de graven lijkt niet belangrijk
al is er de neiging de lichamen
met het gezicht naar de uitgang te plaatsen.
Vondsten in de graven omvatten vazen, wapens, gereedschap en juwelen.




Foto’s van de verschillende grafvormen.















Soms is de versiering (deels) geometrisch.





Het museum had ook nog een paar beelden en gebruiksvoorwerpen.





Maar de verzameling doodskisten maakte op mij het meeste indruk.










Prachtig toch.










Ongeveer vanaf het busstation is dit het uitzicht op het Venetiaans fort.





Griekse Eurocent.





Na het museum snel terug naar het appartement om aan zee parasols te huren en de benen en met name de voeten rust te geven, veel rust.



Kunstvaria

Posted on by

In het kader van de inhaalslag vandaag ook een Kunstvaria.




Chinese school, Qing dynasty, circa1850.





Ed Kashi, Curse of the black gold, 50 years of oil in the Niger delta, 2006.


De vloek van het zwarte goud: 50 jaar olie in de Niger delta.




Francois Boucher, Adoration of the shepards, 1761 – 1762.


Kerstmis is weer in aantocht.
De aanbidding door de herders.




Haywood Magee, Louis ‘Satchmo’ Armstrong shouts after the clarinet solo of Edmund Hall, UK-tour, May 19th, 1956.





James Ensor, La Raie, 1892.


Wat een prachtige kleuren vis.




Large grey, jade waterbuffelo, 17th century.


Zeventiende eeuwse waterbuffel van grijs jade.




Leopoldo Mendez, The torches, 1947.





Mohammad Ehsai, Untitled, 1984.





Pablo Picasso, The open window, 1929.





Pieter de Hooch, Interior scene with a mother picking nits from her childxe2x80x99s head (A motherxe2x80x99s duty), circa 1658 – 1660.


Moeders plicht.
Interieur met een moeder die de neten verwijdert
van het hoofd van haar kind.
Letterlijke verttaling.
Neten zijn luizeneitjes.




Rembrandt van Rijn, ets, Abraham Francen, apothecary, circa 1657.





Sculpture de Huehueteotl, classique, 150 – 650 apres Chr.





Shirin Neshat, Bonding, 1995.





The ‘Olivetan master’ (Girolamo da Milano) and Master of the Lodi choir books, Monks singing the office, circa 1439 – 1447, Italy, Lombardy, Santa Maria di Baggio near Milan.



Detail.