Deze limonade heb ik voor het eerst gedronken in Ecuador.
In Ecuador had men voor de toeristen veel vruchtensappen.
Ik dacht, lekker, gezond!
Nou viel dat laatste nogal tegen.
Men perste vers fruit en voegde daar koffieroom en veel suiker toe.
Dan werd dat gemengd en het smaakte heerlijk.
Mijn “slanke lijn”-variant smaakt ook uitstekend.

Men neme…..



…een limoen (of een part uit een citroen) en een mango.
Waarom de limoen.
Vaak smaakt de mango een beetje “gronderig”.
Als dat het geval is is hij eigenlijk niet zo fantastisch.
Maar een groot deel van het jaar smaakt hij nou eenmaal zo.
De citroen of limoen neutraliseert die smaak.
Bovendien vind ik citroensap erg lekker.

Dan…..



…pers je de limoen uit, alvast in de fles of karaf waarin
de limonade bewaard gaat worden.

Sluit…..



…vervolgens de blender of keukenmachine al vast aan.
Daar ga ik zodadelijk de stukken mango in pureren.

Schil…..



…de mango en snij het vruchtvlees van de pit af.
En het is niet zomaar een pitje.
Het is een hele grote pit.
Pas op, je morst gemakkelijk het sap van de mango.
Het is een vrucht met veel sap.

Door…..



…het geel van de resten mangovruchtvlees, zie je de witte pit.
Geen tijd voor flauwe opmerkingen over pit

Snij…..



…de stukken vruchtvlees en stop ze in de blender.
Het vruchtvlees kan zeer zacht zijn maar soms een beetje draderig.
Helemaal niet erg, de blender zal dat wel voor zijn rekening nemen.

Voeg…..



…bij het vruchtvlees water.
Ik gebruik een zacht bubbelende variant van een bronwater.
Kraanwater kan ook en een hard bubelende variant is ook prima.
De bubbels verdwijnen toch als de limonade dadelijk een tijdje blijft staan.

Het citroensap…..



…staat al te wachten. Dat voeg ik zodadelijk samen.

Al…..



…de ingredienten mengen zich prima.
Experimenteer een beetje met de verschillende standen van de blender.
Het is de bedoeling dat er geen stukjes mango meer
in de limonade blijven zitten.

Giet…..



…vervolgens het mango-mensel bij de limoensap.
Afhankelijk van de gewenste dikte van de limonade voeg je nog wat water bij.

Daarmee…..



…is de limonade dan gereed en kan hij lekker gedronken worden.
Ik zet hem altijd in de koelkast.
Ik heb er twee tot drie dagen plezier van.
Wel iedere keer voor het uitschenken even goed doorroeren.
Smakelijk!

Ook deze week hebben we brood gemaakt.
Ik doe dat eigenlijk iedere week wel een keer.
Maar ik slaag er niet altijd in van het resultaat een foto te maken.
Deze week wel.
Zie hier:

Het weer was prima vandaag (tot nu toe):
geen regen, weinig wind, veel zon, beetje fris.
Daar was dus nog geen aanleiding om bruine bonensoep te eten.
Maar dat heb ik vanmiddag toch gedaan.
Heerlijk.
Natuurlijk gemaakt door mijn moeder.
Misschien weinig laurier en kruidnagels.
Verder heeeeeeerlijk. Lekker dik.

Dames Pellens zijn geopend in Breda
Gisteren op het terras (wel wat koud) een heerlijk glas wijn gedronken.
Een aanwinst voor de stad.

Je ziet ze niet zo vaak.
Maar gisteren kwam ik bij de groenteboer weer eens morellen tegen.
Gelijk meegenomen.
Het zijn een soort kersen, maar dan kleiner.
Deze waren heerlijk, zacht zuur.





Links een morel, rechts een kers.

Al lang kwamen we bij Da Nino.
Een Italiaans restaurant dat over de 23 jaar dat het gevestigd was
aan de Vlaszak in Breda, zich ontwikkeld heeft van een Italiaans restaurant
met pizza’s naar een Italiaans restaurant zonder pizza’s.
Het eten werd steeds beter en beter.
Wij hebben een soort afscheidstournee georganiseerd
toen we vernamen dat de deuren op 28 juni voorgoed dicht gaan.
Eerst op 8.6.8: de individuele keuze…..



Daarna, gisteren, 22/06/2008: de gezamenlijke keuze.
Het topgerecht. Let ook op de wijnen.



Misschien kun jer deze week nog terecht.
Anders heb je wel wat gemist.
Hopelijk bedenkt Maurizio zich nog een keer en begint hij
nog een keer een restaurant.

Het gebouw is prachtig geworden.
Het oude Klapcot is niet meer te herkennen.
Het is werkelijk prachtig geworden.



Het restaurant is echter van mindere kwaliteit.
Als je er gaat eten zit je naast of boven de keuken.
Wij zaten gisteren boven de keuken.
Je zit dan in de walmen en hitte van het gekook.
Begrijpelijk maar niet prettig.
Je kleren stinken daarna enorm.

We hadden gereserveerd.
Echter toen we binnenkwamen was er voor ons geen tafel.
Een wijnkaart is er niet.
Men stelt je natuurlijk de duurste wijn voor die ze hebben.
70 gulden voor een fles “Gruner Velt”.
Daar hebben ze al 28,50 Euro winst te pakken.



De wijn mag/kun je niet zelf inschenken.
Die wordt achter voor je bewaard. ?????

Tegenwoordig is het trendy om duo gerechten te serveren.
Niet een (1) stukje rundvlees maar twee of meer verschillende stukken rundvlees.
Ze zouden zich moeten beperken tot 1
en dat eerst maar eens goed moeten bereiden.

Het eten liet lang, heel lang op zich wachten.
De wijn was al lang leeg.
We hebben niet eens koffie na genomen.
We zaten al meer dan twee uur in de walmen van de keuken.
Als gerookte vis in een veel te warm restaurant.



Ik zou mijn gasten niet meenemen naar dit restaurant.
Misschien naar de bar.
Het logo is leuk.
Maar het concept achter deze gelegenheid is mij nog niet duidelijk
en het eten is te duur voor het wat er wordt geboden.

Vandaag ontvingen we de volgende e-mail van de eigenaren
van restaurant Da Nino.
Jammer dat dit restaurant ophoudt te bestaan.
We wisten dat het zou kunnen gaan gebeuren
maar je hoopt toch stiekum op een oplossing.

De gastronomische wereld wordt, ondanks het toenemen
van het aantal restaurants in Breda, kleiner.

Lieve gewaardeerde gasten,

Als we xc3xb3xc3xb3it met gemengde gevoelens
aan een mailtje hebben moeten beginnen, dan is het wel nu……
Vanaf vandaag zult U bij da Nino op strategische punten
dozen met tissues aantreffen. WAAROM ???

Op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier moeten we u gaan vertellen
dat Ristorante da Nino na zaterdag 28 juni a.s. haar deuren
(de voordeur, de terrasdeur xc3xa9n de deur van de leveranciersingang)
voorgoed gaat sluiten.
De eigenaresse van het pand, de gemeente Breda,
heeft plannen voor de Vlaszak.
Zij heeft ons diverse opties voorgelegd en wij hebben ervoor gekozen
om onze bedrijfsactiviteiten aan de Vlaszak te bexc3xabindigen.

…

Cordialissimi saluti,

Maurizio en Ingrid

Zonder twijfel een van de beste restaurants van Breda.
Een aanrader voor iedereen die van Italiaans eten houdt
of er kennis mee wil maken.

Gisteravond hebben we er gegeten
en het was een heel bijzondere avond.
Er kwamen voormalige varkens bij te pas.

Als aandeelhouder was ik niet in staat om op de aandeelhoudersvergadering
van Brouwerij de Beijerd aanwezig te zijn
maar ons aandeel kregen we afgelopen weekend
toch uitgedeeld.

De truffelaardappel hebben we vandaag gekookt en gegeten.
Voor de smaak hoef je het niet te doen.
Hij smaakt overigens prima.
Maar heel erg bijzonder is hij nu ook weer niet.
Hij ziet er wel bijzonder uit.



Nog aan het koken.



Afgegoten.



Helaas niet helemaal scherp.
Maar ze zijn inmiddels op
anders had ik er nog wel een foto aan gewaagd.
Maar 1 gepelde aardappel is te zien tussen de collegaxc2xb4s die
nog in de donkere schil zitten.

Vandaag gekocht, bij de groenteboer.
In een restaurant heb ik ze nog nooit gegeten.
Thuis al helemaal niet.
Komende week wordt dat dus de eerste keer.
Meer daarover later, komende week.







De groenteboer noemde ze ‘truffelaardappel’ (“Vitelotte-noir”) .

Het is er weer voor.
Misschien al iets te warm.
Maar hij smaakt er niet minder om.
De erwtensoep.
Culinaire specialiteit van Nederland.
Heerlijk!