Vanmiddag heb ik in Tilburg ‘twee kaarten gevonden’in museum De Pont van het evenement PARKPLATZ in Breda.
Gabriel Lester, Cracks, Codes & Conditions, 2010.
Thomas Bakker, Breda, 2010.
Ik vind het idee om een parkeerplaats op een parkeerterreinin het midden van de stad gedurende een langere tijd te reserverenvoor kunstwerken een heel goed idee.Veel mensen worden op deze manier met wisselende werken geconfronteerd.Leuk bedacht!
Eerder deze week foto’s van de kermis van afgelopen zondagmiddag.Maar een kermis is nog leuker in de avond.De magie met de lichten werkt dan beter.Vandaar nog een reeks foto’s.Ik vind het moeilijk om in het donker te fotograferen.Ik moet mijn camera en de instelmogelijkheden nog beter leren.Maar leuk is het zeker.In de reeks komen dus een aantal beelden terugdie eerder te zien waren in het daglicht.Zoek de verschillen en de volle maan!
Hoog boven alles uit.
Beetje mistroostig.
Overdag zag dit er zelfs zielig uit.
Jammer genoeg stelt de camera zich hier scherp op de reling op de voorgrond. De bedoeling was scherp te stellen op de staander, op de tekst Power.
Misschien is het al wel 30 jaar geleden dat ik op de Bredase kermisben geweest, maar gisteren ben ik even gaan kijken.Het weer was redelijk, wel koud, maar prima om wat foto’s te maken.En die deel ik vandaag natuurlijk met alle bezoekersvan deze weblog.
Mij verbazen dergelijke beelden. Route 66 en de sfeer die opgeroepen wordt en de auto’s die getoond worden. Ze zijn uit de jaren ’50 en ’60 en dan nog uit Amerika. Jonge mensen van nu kennen dit alleen maar van televisie en van horen zeggen. Waarom spreekt dit dan toch zo aan?.
Michael is overal onder ons.
De botsauto’s blijven het goed doen.
Op veel foto’s heb ik mensen onherkenbaar gemaakt.
Deze foto niet omdat gebaren en uitdrukking in dit geval de foto zoveel beter maakt.
Redelijk actueel.
Maar ik heb mooiere Mona Lisa’s gezien.
Er is veel rommel.
Weer zo’n typisch Amerikaans beeld.
Superhelden.
Ik begrijp dat de naam van deze tent verwijst naar het spel met de grijpers dat er kan worden gespeeld maar het symboliseert ook de graai- en grijpcultuur.
De romantische afbeeldingen in de oliebollenkraam.
Ook dit jaar is er een internationaal fotoevenement in Breda.Met heel veel werken buiten.En afgelopen zondag was dus een prachtige gelegenheidom in het zonnetje de foto’s te gaan bekijken.Ik kon mijn camera natuurlijk niet thuislaten.
Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.Nadat ik mee weer door een hele serie foto’s had geworstelddie met name groot waren (fysiek).Kwam ik in een kamertje achterin de zaal met een korte film.In het begin denk je:6 roltrappen naast elkaar, raar.Leuk hoe mensen zich gedragen, inhalen, uitrusten, ongeduldig,rustig, veel mensen, weinig mensen, mensen die er op spingen,mensen die er bijna af rollen.Maar dan zie je ineens….die trui heb ik toch al eens gezien?Was dat niet op die andere roltrap?Dan blijkt de film een collage te zijn van 6 maaldezelfde roltrap. Leuk gemonteerd tot een film.
Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.
Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.
Vervolgens worden een groot aantal foto’s op groot formaat gepresenteerdtussen moderne flats, appartementen, huizen en een prachtig theater.De foto’s gaan een dialoog aan met de omgeving (zoals dat heet).
Deze foto’s van gebouwen zou ik wel eens in de avond willen zien met het licht van de ramen van de flats.
Carl de Keyzer, Moments before the flood, 2008-2012.
Carl de Keyzer, Moments before the flood, 2008-2012.
Ilkka Halso, Museum of nature, 2005.Niet alleen maar een foto.De objecten op deze foto’s zijn volledig in scene gezet.Het museum van de natuur zijn soms hele gebouwendie rond bijvoorbeeld een boom zijn gezet.Hele mooie beelden.
Ilkka Halso, Museum of nature, 2005.
Olaf Otto Becker, Broken Line, 2007.Wat een foto, die kleur.
Olaf Otto Becker, Broken Line, 2007.
…en dat gaat met prachtige zonsondergangen.Dit was donderdagavond, 07/10/2010:
Na eerst de Koepelkerk in Hoorn bezocht te hebben loop ikook nog even de VOC – Stadswandeling.Hoorn was een van de thuishavens van de Verenigde Oost-IndischeCompagnie. De sporen zijn daar nog van terug te vinden.Dit verslagje van de wandeling wordt vooral een overzichtmet gevelstenen.Deze gedenkstenen wijzen terug naar West-Friesland en de VOC.
De wandeling begint bij het VVV. Zeg maar bij het verlaten van het treinstation. Maar we waren al meer dan een dag in Hoorn dus mijn wandeling begon letterlijk op dit punt: de Rode Steen. De voormalige kassmarkt in Hoorn was vroeger de plaats waar terechtstellingen (executies) werden uitgevoerd. Deze steen markeert die executieplaats en ligt aan de voet van het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen.
Dat standbeeld is overigens gegoten door een ijzergieterij uit Breda: de Firma J. C. Marijnen. Ik woonde vroeger vlak achter een andere ijzergieterij. Op het web vond ik de volgende namen: C. Klep de Bruyn; C.G. Cosijn (daar woonden we vlak achter, het gebouw bestaat nog steeds op de hoek van de Tramsingel en Lunetstraat); De Bruyn Kops, Mansbach en Cie=> De Bruyn Kops en Cie=> De Bruyn Kops en Bakker=> Bakker en Rueb=> Machinefabriek Breda; Marijnen’s IJzer en metaalgieterij N.V., N.V. De Etna (daarlangs liep ik altijd naar de lagere school)
Coen met op de achtergrond het Westfries museum.
In de Frahchtwage, kruising Wijdesteeg en het West, nummer 50. Een gebouw uit 1612, een voormalige overslagplaats.
Veermanskade nummer 6: het wapen van Jenuwe (Genua). Een koopmanshuis van een handelaar die zaken deed met het Middellandse Zee gebied.
Volgens overlevering het geboortehuis van schipper Willem Ijsbrandszoon Bontekoe.
Hoorn.
Gevelsteen van De Dageraad. Een kaaspakhuis uit 1591.
Op de bierkade werkten de bierdragers.
In de stad zijn verschillende grote huizen te vinden van diverse bevelvoerders van de VOC. Die huizen zijn uitgebreid versierd.
Het Oude Vrouwenhuis.
Gravenstraat/Munsstraat, hoekhuis met gevelsteen met een scheepje.
Pakhuizen van de VOC uit 1606.
17e eeuwse driemaster.
Protestantsch Weeshuis.
In dit witte pand is een cultureel centrum en bioscoop.
Een moderne variant van een gevelsteen?
Raam in een raam van de Westfriese Munt.
Het Statenlogement uit 1613: logeergebouw voor het College van Gecommiteerde Raden van West-Friesland en het Hollands Noorderkwartier.
Een beeld van Prins Maurits op beide trapgevels.
Wapens van de zeven steden prijken op de gevel. Dit is het wapen van Edam.
Alkmaar.
Enkhuizen.
Monnickendam.De wapens van Purmerend, Medemblik en Hoorn ontbreken in deze serie.
Een prachtige wandeling die ik iedereen kan aanraden.De folder met de beschrijving is te koop bij de VVV: 2 euro.
Bijzondere wolken vanavond.
Wolken boven Breda.
De Bredase hei is eigenlijk de Galderse hei.Vanmiddag ben ik er even tussen de buien door gaan kijken.De hei is al een beetje uitgebloeid.De regen afgewisseld met zon doet de hei wel goed, zou je denken.Maar de vele regen zal ook wel funest zijn voor de bloementjes.Hier wat indrukken.
Een zacht paarse gloed.
Op de meer beschutte plaatsen staat de hei nog wel in bloei.
Temidden van de paarse heide.
Het weer heeft meer van de herfst dan van de zomer.Maar dat kan toch mooie plaatjes opleverenzoals deze heel felle, dubbele regenboog boven het Westerpark.
Een tijdje geleden liet L. haar tas maken in Breda
bij een winkel waar je zelf model en leer en accesoires kunt kiezen
voor de tas die vervolgens voor je gemaakt wordt.
Gisteren vond ze daarbij een paar bijpassende schoenen.
De kleuren zijn nagenoeg precies hetzelfde als de kleuren in de tas. Alleen het blauw is donkerder van kleur.
Volledig onbelangrijk maar toch leuk om te zien en te weten: op de zolen van de schoenen staan recepten.
Taart en pudding?
Gisteravond was het weer zover.De bussluis in het Westerpark (Westertuin) verhinderdeblijkbaar een snelle doorgang.Daarom besloot de bestuurder dat zijn auto best welvia de bussluis snel verder zou kunnen.Alleen dat hebben al meer mensen geprobeerd.De bussluis is er voor ontworpen om alleen bussen door te laten.Ook gisteren reed de auto zich vast.Tillen hielp maar weinig.Beetje dom.
Jammer genoeg kwam er niet snel een bus langs.Dat had ik nog wel even willen zien.
Afgelopen zaterdag heb ik gegeten bij restaurant Zenza in Breda.Niet alleen.Heerlijk Marokkaans/Arabisch.De bediening was prima.De mensen vriendelijk.Een grote gelegenheid, een zaal voor partijen,een restaurantdeel en een lounge.Niets mis mee, het was alleen niet druk (understatement).Daarom blijf ik met gemengde gevoelens naar dit bezoek kijken.
De Blyde IncomsteEn op het eerste gezicht heeft dat niets met geld te maken.In werkelijkheid was een dergelijke intocht in de stad wel degelijkook een financiele aangelegenheid.Maar vandaag in Breda was daar geen sprake van.De opvoering van de historische intocht van Engelbrecht van Nassauen Johanna van Polanen vond aan het begin van de middag plaats,nog net voor de regen.Ik maakte er wat foto’s.
Toen we kort na 12 uur aankwamen bij het Baroniemomument of het Nassau-Baroniemonument waren er al heel wat mensen op de been.
De militaire begeleiding voor de hoogheden was aanwezig.
De burgemeester had een korte speech.
Het kanon werd in gereedheid gebracht.
Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen.
Een beetje zuinigjes werden de tekstboekjes uitgedeeld.
Ridders en hun begeleiders.
Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik.
Groepen edelen.
Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen.
Gegoede burgerij van Breda.
Edelen.
Hendrik en Wilhelmina.
Engelbrecht van Nassau.
Johanna van Polanen.
Het hof.
Willem van Nassau en zijn vrouwen.
Een edelvrouw.
Begijntjes met scholieren.
Gegoede burgerij.
Wilhelmina en Hendrik in het Valkenberg.
Willem-Alexander, Maxima en de kids.
De hoofdober bij de picknick.
Bij de tent voor de edelen is genoeg te halen.
Grote Kerk van piepschuim.
Militairen heeft de Catharinastraat eerder gezien.
Het gilde op het Kasteelplein.
Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen gaan naar het kasteel van Breda.
Deze sculptuur was onlangs te zien op mijn weblog.Alleen had ik het van de achterkant gefotografeerd.Dat is natuurlijk niet de bedoeling.Vandaar nog twee foto’s van dit beeld in de Speelhuislaan in Breda.
Er was veel zon maar helaas scheen de zon op de verkeerde kant van de sculptuur.
‘Speelhuisvrouw’ van Sylvia Thijssen.
Het zal een van de laatste foto’s wordenvan de sloop van de Suikerfabriek in Breda.De gebouwen van de CSM zijn nu bijna allemaal met de grondgelijk gemaakt, de machines afgevoerd, alleswat nu nog rest zijn de wegen, wat kelders eneen laatste stukje van de kalkoven.
Restanten.
Let bij de volgende foto’s ook eens naar de rimples in het water.
Plots zagen we de jonge zwaan en een van zijn ouders vlak bij de brug.
Hij is al heel snel.
De eieren nog toegedekt door het inmiddels stinkende, want rottende hooi. Lekker warm.
Naar aanleiding van onderstaande foto en de tekstontving ik via e-mail een aanvulling.Die kun je onder de foto lezen.
Bakstenen of ovenwand?.
Hallo beste “Argusvlinder”De kalkoven is aan de binnenzijde bemetseldmet vuurvaste magnesiet stenen.Dat zijn de stenen die je op de foto’s ziet.Er werd kalk in gebrand, die later werd geblust.Dit bluswater, de kalkmelk,werd gebruikt in het zuiveringsproces van de suiker.mvg
Met dank van de Argusvlinder voor deze reactie.
Toen ik aan kwam lopen was mij nog niet duidelijkwaar het zwaantje was en of er nog nieuwe jongezwanen waren bijgekomen.
De ouders.
Piep, daar is het jonge zwaantje.
Moeder maakt een verslagen indruk op het nest.
Maar het jonge zwaantje weet al goed hoe het verenkleed in vorm te houden.
Zo jong als het is, zo lenig is het zwaantje ook.
Prachtig in de dons.
Zo had ik ons appartement niet eerder gezien.Ziet er goed uit, niet?
Argusvlinder.
Gisteravond geen tijd meer gehad om naar de zwanen te gaan kijken.Ik begrijp dat de jonge zwaan gisteren met zijn oudersis gaan zwemmen op de vijver.Ik heb nog een serie foto’s van vader zwaan die zondag nog aggressief‘zijn’ vijver verdedigde tegen ‘vreemde eenden in de bijt’.
Eerst naar links over de brug.
Vervolgens naar rechts over dezelfde brug.
Ook mooie dieren overigens.
Argusvlinder 