Bredase hei

De Bredase hei is eigenlijk de Galderse hei.
Vanmiddag ben ik er even tussen de buien door gaan kijken.
De hei is al een beetje uitgebloeid.
De regen afgewisseld met zon doet de hei wel goed, zou je denken.
Maar de vele regen zal ook wel funest zijn voor de bloementjes.
Hier wat indrukken.





Een zacht paarse gloed.






Op de meer beschutte plaatsen staat de hei nog wel in bloei.




































Temidden van de paarse heide.





Schoenen vinden bij je tas

Een tijdje geleden liet L. haar tas maken in Breda
bij een winkel waar je zelf model en leer en accesoires kunt kiezen
voor de tas die vervolgens voor je gemaakt wordt.
Gisteren vond ze daarbij een paar bijpassende schoenen.


De kleuren zijn nagenoeg precies hetzelfde als de kleuren in de tas. Alleen het blauw is donkerder van kleur.



Volledig onbelangrijk maar toch leuk om te zien en te weten: op de zolen van de schoenen staan recepten.


Taart en pudding?


Bussluis

Gisteravond was het weer zover.
De bussluis in het Westerpark (Westertuin) verhinderde
blijkbaar een snelle doorgang.
Daarom besloot de bestuurder dat zijn auto best wel
via de bussluis snel verder zou kunnen.
Alleen dat hebben al meer mensen geprobeerd.
De bussluis is er voor ontworpen om alleen bussen door te laten.
Ook gisteren reed de auto zich vast.
Tillen hielp maar weinig.
Beetje dom.






















Jammer genoeg kwam er niet snel een bus langs.
Dat had ik nog wel even willen zien.

Zenza










Afgelopen zaterdag heb ik gegeten bij restaurant Zenza in Breda.
Niet alleen.
Heerlijk Marokkaans/Arabisch.
De bediening was prima.
De mensen vriendelijk.
Een grote gelegenheid, een zaal voor partijen,
een restaurantdeel en een lounge.
Niets mis mee, het was alleen niet druk (understatement).

Daarom blijf ik met gemengde gevoelens naar dit bezoek kijken.

Nassaudag, Breda

De Blyde Incomste

En op het eerste gezicht heeft dat niets met geld te maken.
In werkelijkheid was een dergelijke intocht in de stad wel degelijk
ook een financiele aangelegenheid.
Maar vandaag in Breda was daar geen sprake van.
De opvoering van de historische intocht van Engelbrecht van Nassau
en Johanna van Polanen vond aan het begin van de middag plaats,
nog net voor de regen.
Ik maakte er wat foto’s.





Toen we kort na 12 uur aankwamen bij het Baroniemomument of het Nassau-Baroniemonument waren er al heel wat mensen op de been.






De militaire begeleiding voor de hoogheden was aanwezig.












De burgemeester had een korte speech.






Het kanon werd in gereedheid gebracht.






Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen.






Een beetje zuinigjes werden de tekstboekjes uitgedeeld.






Ridders en hun begeleiders.






Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik.












Groepen edelen.






Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen.






Gegoede burgerij van Breda.






Edelen.






Hendrik en Wilhelmina.






Engelbrecht van Nassau.






Johanna van Polanen.


















Het hof.






Willem van Nassau en zijn vrouwen.






Een edelvrouw.






Begijntjes met scholieren.






Gegoede burgerij.






Wilhelmina en Hendrik in het Valkenberg.












Willem-Alexander, Maxima en de kids.






De hoofdober bij de picknick.















Bij de tent voor de edelen is genoeg te halen.






Grote Kerk van piepschuim.






Militairen heeft de Catharinastraat eerder gezien.






Het gilde op het Kasteelplein.






Engelbrecht van Nassau en Johanna van Polanen gaan naar het kasteel van Breda.




'Speelhuisvrouw' van Sylvia Thijssen

Deze sculptuur was onlangs te zien op mijn weblog.
Alleen had ik het van de achterkant gefotografeerd.
Dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Vandaar nog twee foto’s van dit beeld in de Speelhuislaan in Breda.





Er was veel zon maar helaas scheen de zon op de verkeerde kant van de sculptuur.






‘Speelhuisvrouw’ van Sylvia Thijssen.





Kalkoven

Het zal een van de laatste foto’s worden
van de sloop van de Suikerfabriek in Breda.
De gebouwen van de CSM zijn nu bijna allemaal met de grond
gelijk gemaakt, de machines afgevoerd, alles
wat nu nog rest zijn de wegen, wat kelders en
een laatste stukje van de kalkoven.





Restanten.





Zwanen in Westerpark

Let bij de volgende foto’s ook eens naar de rimples in het water.





Plots zagen we de jonge zwaan en een van zijn ouders vlak bij de brug.






Hij is al heel snel.
























De eieren nog toegedekt door het inmiddels stinkende, want rottende hooi. Lekker warm.










Magnesiet in de suikerfabriek Breda

Naar aanleiding van onderstaande foto en de tekst
ontving ik via e-mail een aanvulling.
Die kun je onder de foto lezen.






Bakstenen of ovenwand?.





Hallo beste “Argusvlinder”

De kalkoven is aan de binnenzijde bemetseld
met vuurvaste magnesiet stenen.
Dat zijn de stenen die je op de foto’s ziet.
Er werd kalk in gebrand, die later werd geblust.
Dit bluswater, de kalkmelk,
werd gebruikt in het zuiveringsproces van de suiker.

mvg



Met dank van de Argusvlinder voor deze reactie.

Babyfoto's van het zwaantje

Toen ik aan kwam lopen was mij nog niet duidelijk
waar het zwaantje was en of er nog nieuwe jonge
zwanen waren bijgekomen.





De ouders.






Piep, daar is het jonge zwaantje.






Moeder maakt een verslagen indruk op het nest.






Maar het jonge zwaantje weet al goed hoe het verenkleed in vorm te houden.






Zo jong als het is, zo lenig is het zwaantje ook.






Prachtig in de dons.




Alles behalve 'zwaan kleef aan'

Gisteravond geen tijd meer gehad om naar de zwanen te gaan kijken.
Ik begrijp dat de jonge zwaan gisteren met zijn ouders
is gaan zwemmen op de vijver.
Ik heb nog een serie foto’s van vader zwaan die zondag nog aggressief
‘zijn’ vijver verdedigde tegen ‘vreemde eenden in de bijt’.





Eerst naar links over de brug.
























Vervolgens naar rechts over dezelfde brug.






Ook mooie dieren overigens.











De eerste jonge zwaan in Westerpark

Gisteren waren er nog geen jongen toen in in de ochtend ging kijken.
Vandaag heb ik er een kunnen fotograferen.
Blijkbaar zijn er gisteren ook eieren uitgekomen.
Er lagen nu nog 6 eieren + 1 jonge zwaan is zeven.
Gisteren lagen er negen eieren.
Ik kom er dus twee te kort.





Maar het begon vanochtend met twee jonge duiven die voor het raam kwamen zitten.






De zwaan buigt zich in allerlei bochten.






De jonge zwaan.






Donzig.






Nog plakkerig.












Nog onwennig.




De Faam: industrieel erfgoed

Jaren geleden heb ik er zelf nog gewerkt.
Een vakantie baantje.
Eerst in het magazijn aan de Emerput en later in de fabriek.
Winegums werden er toen veel gemaakt.
En Engelse drop en pepermunt.

De Faam.

Nog steeds een snoepfabriek.


De Faam, rechts het kantoordeel en links de fabriekshallen.


Prominent is de naam aanwezig op de muur. En voor wie het niet mocht weten: Fabriek van Suikerwerken. Natuurlijk ook de overheersende fabrieksschoorsteen.


En ook op de schoorsteen staat de naam ‘De Faam’.


 

Nog geen jonge zwanen

Gisteren liep ik door de Westertuin van het Westerpark.
De twee zwanene waren hun nest op orde aan het brengen.
Ze zaten dus heel kort niet op hun eieren.
Uit de verte telde ik 9 eieren.
Als ik Wikipedia mag geloven (6) of andere sites (5-7)
is dat veel. Misschien heb ik het niet goed gezien.
Vandaag zat de zwaan al weer gewoon op haar nest
en was niet genegen het nest voor mij even te verlaten.
Eerlijk gezegd heb ik het haar ook niet gevraagd.





Broedende zwaan in het Westerpark.





Informatietijdperk – Bibliotheek

We leven in een tijd waar het steeds meer draait om informatie.
Of het nu over het web gaat of over onze economische of andere activiteiten:
het draait allemaal om informatie.

In de middeleeuwen werkten een schrijver, copiist, een illustrator
en een boekbinder samen om 1 boek te maken dat vervolgens door 1
of een handvol mensen werd gelezen.
Tegenwoordig hebben we meer boeken, tijdschriften en webpagina’s om ons heen
dan we in een mensenleven tot ons kunnen nemen.

Informatie gaat ook veel sneller.
Schreef je vroeger elkaar brieven, vandaag is het een tweet of e-mail.
Seconden na een gebeurtenis is je hele kennissenkring geinformeerd.


Maar bij de Bredaschebibliotheek gaat dat anders.
Via het web hadden we gezien dat de film/DVD Valkyrie gereserveerd was.
Op 11 mei zou die uiterlijk terugkomen.
Op maandag 10 mei bleek via het web dat de film was ingeleverd.
Toen ik die avond de film wilde gaan halen overlegden we nog.
Moet ik geen e-mail kunnen overleggen of zo?
Ik naar de bibliotheek en daar kreeg ik met veel pijn en moeite
de DVD mee. Ik had immers geen briefje.
En dat moet toch echt.
De rest is geschiedenis.
Ik heb de film gisteren al terug gebracht
en vanochtend op mijn weblog besproken.
Nu kwam vandaag met de post het volgende briefje.
Je raadt het al…..





Reserveringsbericht Valkyrie.