Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Rhodos-stad: deel 6

En nog is Rhodos stad niet gedaan.
Eerst het paleis van de grootmeester,
daarna het Archeologisch Museum.
Nu nog wat rondslenteren en terug naar Ixia om aan het strand
te gaan eten.


Zomaar een straat in het centrum van Rhodos-stad.






Het kan een doolhof lijken maar daarvoor is het net te klein en te overzichtelijk.






Kastellania, vroeger rechtzaal.






Ippokratous Square.






Kastellania, detail.






Een van de stadspoorten naar de haven.






Cruiseschip in de haven.






Nog een cruiseschip: de Costa Fortuna.






De stadsmuren zijn zeer indrukwekkend.






Met allerlei poorten.












Bijna overal zijn de muren dubbel uitgevoerd.






Tussen de muren enorme, diepe ‘grachten’.






En nog meer verdedigingswerken.












Het straatniveau is op de hoogte van de brug.






Je kunt er eenvoudig voetballen.












Een laatste blik.






Stad met paleizen, kerken en moskeeen.






Het is rustiger dan toen de dag in Rhodos-stad begon.






Met de bus terug naar Ixia.








’s Avonds hebben we aan het strand gegeten bij Vrachos.
Prima eetgelegenheid in Ialissos, op loopafstand van Ixia.
Niet goedkoop, maar wel heerlijk.







Kunstvaria

Ik loop al weer heel erg achter met kunstvaria.
Deze week ga ik dat goedmaken want ik ben twee dagen vrij.
Dan moet ik toch het een en ander kunnen inhalen.

Vandaag een heel mooie serie, foto’s, klassieke en moderne kunst.
Foto’s, kerststallen en architectuur.


Ajour Atsj village, Asmat people, New Guinea, before1981.


Van een volk in Nieuw Guinea genaamd het Asmat-volk.
Dit is een werk van voor 1981.





Dan Peterman, Thank you for your patronage, 1989.


Stoelen van winkelwagens.





Dionisio Gonzalez, Jornalista Roberto Marinho I, 2005.


Een fototentoonstelling over architectuur
die een aanzicht van een sloppenwijk omvat.





Don Silvestro dei Gherarducci, The birth of the Virgin, circa 1375.


De geboorte van de Maagd.
Onderdeel van de koorboeken van Santa Maria degli Angeli, Florence.





Edgar Degas, La femme au chapeau bleu.


De vrouw met de blauwe hoed.
Degas als modern kunstenaar.





Gino de Dominicis, Untitled, 1995.






Giuseppe Sanmartino, Angel, 18th century.


Op verschillende plaatsen in de wereld maakt men zich op
voor de kerstdagen.
Nogal wat musea presenteren hun collectie kerststallen,
vooral Napolitaanse zijn populair.
Hier een 18e eeuwse engel.





Helena Blomqvist, Mourning procession, 2008.


Moderne, ge-ensceneerde fotografie.
Hier een rouwprocessie uit Scandinavie.





Horace Trenerry, Untitled (Willunga landscape), 1945.






Jacob Adriaensz Backer, Granida and Daifilo, circa 1637.


Tijdgenoot en concurrent van Rembrandt.





Joern Utzon, The Sydney Opera House.






Kylix met Parijs.


Deze prachtige kylix (drinkschaal) is te zien in Berlijn.
Schilder van Berlijn, Kylix (Drinkschaal), 440xe2x80x93430 voor Christus.


Parijs zit met een lier in de hand in een met zuilen aangegeven paleis..



Vanaf links nadert Hermus en drie godinnen.



Achtereenvolgens Afrodite (met krans en Eros),



dan Athene (lans en helm)



en vervolgens Hera (met leeuw).






Maskell ivories, Rome, circa 420-30.


Drie vroeg Christelijke afbeeldingen op een ivoren kunstwerk:
Pilatus die zijn handen wast in onschuld,
Christus die het kruis draagt
en Petrus die ontkent bij Christus te horen.
Waarom dit stuk ivoor nu de Maskell ivories heet weet ik niet.
Ik kan dat ook niet achterhalen op het internet.





Master of Flxc3xa9malle, Christ blessing with Virgin at prayer.


Wikipedia:

Meester van Flxc3xa9malle is de noodnaam voor een anonieme schilder uit de Zuidelijke Nederlanden, behorende tot de school van de Vlaamse Primitieven. Samen met Jan van Eyck en Rogier van der Weyden speelde hij een beslissende rol in de geschiedenis van de Nederlandse en bijgevolg ook de Europese schilderkunst van de vijftiende eeuw. De aan hem toegeschreven werken kenmerken zich door de manier waarop zij op een coherente manier de ruimte en de zichtbare werkelijkheid trachten weer te geven. De aan de meester van Flxc3xa9malle toegeschreven werken dateren uit de jaren 1410-1440 en hebben een religieuze thematiek,…






Barokke kerststal uit Napels.






Norbert Tadeusz, Water lilies, Seerosen, 2002.






Waarschijnlijk oudst bekende kopie van het Johannes evangelie.


Uitzonderlijk groot, waarschijnlijk van 170 na Christus.





Ron Arad, Oh Void 2, Amchair, 2004.


Leunstoel.





Sir Anthony van Dyck, Self-portrait, 1640.






Spencer Tunick, Netherlands 7, 2007.






Vincent van Gogh, Le jardin de Daubigny, 1890.






Viviane Sassen, Dora, 2007.






Wendell Castle, Osbourne coffee tab
le2008.



Koffietafel.





William Turner, Sacra Famiglia, 1803.





Water in de Stad

Gisteravond ben ik nog even polshoogte gaan nemen
bij de nieuwe haven in Breda.
De haven is bijna gereed voor de opening.
Daarnaast staat er een Glazen Huis op de Grote Markt.
Nou glazen huis, zeg maar glazen complex.
Met die dames en heren hoef je geen medelijden te hebben.
In ieder geval leidde dat tot de volgende foto’s


Het eerste deel van de nieuwe haven dat al even open is.


In de haven een enorm ponton.


Dit heeft niets met dit verhaal te maken, gewoon een mooi plaatje.


Het Glazen Huis.


Het laatste deel van de Nieuwe Haven.


Dit deel wordt volgende week geopend.


De verkeerschaos is er al (op de achtergrond de oude Raad van Arbeid).

Soot from the funnel

Door mijn recente bezoeken aan en web logs over Lokaal01
ben ik in contact gekomen met de medewerkster verantwoordelijk voor
de publiciteit: Griet Menschaert.

Met haar heb ik een soort interview gehouden.
Ik heb via e-mail een paar vragen gesteld.
Vervolgens heb ik soms aan de vraagstelling wat gewijzigd
omdat mij bepaalde zaken vooraf niet duidelijk waren.
Als er dus een fout staat nu, dan is dat volledig mijn schuld.
De vragen en antwoorden volgen hier.

Hoe is de tentoonstelling tot stand gekomen?

Wij hebben hier voor het eerst en samen met Fieldgate Gallery
deze kunstenaars bijeen gebracht.
Felix Schramm, Christophe Terlinden, Simon Kentgens, Harald Hund & Paul Horn en Erwan Maheo exposeerden al eerder bij Lokaal 01
en zijn ook door ons aangebracht.
Alle anderen zijn via Richard Ducker van Fieldgate Gallery voorgesteld.
Het is een wederzijds proces en gezoek geweest,
niet zozeer vanuit een strenge (verhalende) inhoudelijk dogma,
maar veeleer vanuit een gezamenlijke liefde voor het beeld.
Fieldgate heeft deze tentoonstelling ook vermeld op haar website,
omdat zij hier een even grote bijdrage als wij aan geleverd hebben.
Maar het vindt dus in Breda voor het eerst plaats.

Kate MccGwire.

Als je kijkt naar de tentoonstelling Soot from the funnel,
Wat is dan je reactie op de tentoongestelde stukken.

Mijn excuses, maar de reacties laat ik liever aan het publiek over.
Het valt wel op dat de duivenveren en de Dropping Furniture
er bij de meesten het gemakkelijkst in gaan.


Harald Hund & Paul Horn.

Lokaal01, Antwerpen en Breda?

Lokaal 01_Antwerpen en Lokaal 01_Breda worden door hetzelfde personeel bevolkt.
Zij zijn in samenhang ontstaan.
Wij zijn dan ook een Belgisch-Nederlandse instelling met twee dependances,
al zijn onze kantoren in Breda.
Onze directeur woont in Antwerpen en wij gaan met zijn allen geregeld heen en weer.
Veel kunstenaars die in Antwerpen een werkperiode hebben doorgebracht
(steeds een drietal weken met aan het eind een presentatieweekend),
nodigen wij vaak (soms jaren) later nog eens uit om deel te nemen
aan een tentoonstelling in Breda.
De kunstenaars gaan dus tussen de beide landen en steden heen en weer
en hun netwerk verbreedt op die manier.
Wij merken bovendien dat door deze dynamiek
veel van onze kunstenaars opgepikt worden door
belangrijke hedendaagse kunstmusea.

Soot from the funnel, waarom deze titel??

De titel komt overigens van een bordje op de ferry
die van deze kant naar de andere kant van het Kanaal vaart
(de verbinding tussen Fieldgate Gallery Londen en wij).
In de bedoelde betekenis vond ik bijvoorbeeld in wikipedia:
“A number of alterations to the original design of the Diana II
has been made during the years.
Already during her first year of Viking Line service,
her decks were heavily polluted by *soot from the funnel*.
The funnel received extended smoke pipes but as the problem persisted,
the screen on the rear top of the funnel was removed.
After another extension of the smoke pipes,
the problem was eventually solved but
made the ship’s exterior appearance rather odd.”

Soot from the funnel betekent letterlijk: roet uit de tunnel
(en die staat op de ferry en dat roet kan dus
vieze vlekken nalaten op meubels en kleding).

Griet Menschaert, hartelijk bedankt!

Kerst gearriveerd

Dat mijn werkgever een Amerikaan is weet u misschien al wel.
Daar doen ze alles in het groot.
Ook de kerstdecoraties.
Maandag keek ik toch even op bij deze versiering:






Hier heb ik even geholpen, het is immers Rudolph the red nosed reindeer.

Dr House

Memorabele uitspraken van Dr, House (Hugh Laurie):
———-
“Everybody lies”
———-
“Forget about being president. They called it White House!”
———-
“You have a parasite.

Like a tapeworm or something? Can you do anything about it?

Only for about a month or so.
After that it becomes illegal to remove, except in a couple of states.

Illegal?

Donxe2x80x99t worry.
Many women learn to embrace this parasite.
They name it, dress it up in tiny clothes,
arrange playdates with other parasites…

Playdatesxe2x80xa6

It has your eyes.

I’m Pregnant”
———-
“As the great philosopher Jagger once said,
You canxe2x80x99t always get what you want,
but if you try sometimes,
you may get what you need.”
———-

Soep

Het weer is vandaag prachtig maar dat konden we gisteren
niet met zekerheid zeggen.
Daarom dat mijn moeder eerder deze week
met de voorbereidingen van erwtensope is begonnen.
En ik heb vandaag daar een deel van gegeten.
Heeeeeerlijk!













Van het daadwerkelijk eten heb ik geen foto’s.
Daar was geen tijd voor.
Het was genieten van de soep.
Ik heb heerlijk gegeten.

Soot from the funnel V

Christophe Terlinden.

Zoals ik al schreef: soms werkt het echt niet.
Ik zal het wel niet begrijpen maar ik vons het wat gemakzuchtig.
Er is best wel werk en tijd aan besteed,
maar de uitwerking van het op zich goede idee, schiet te kort.
Graag hoor ik van mensen waarom ik ongelijk heb.
Immers ik loop wel vaker tegen dat gevoel aan.
Als iemand dan toch geprobeerd heeft er iets van te maken,
vind ik het vervelend als ik dat niet kan bespeuren.

De website van de kunstenaar ziet er leuk uit maar is in het Frans.
Maar de afbeeldingen die ik daar zie kan ik niet goed rijmen
met het werk dat ik vorige week in Breda zag.

De naam en beschrijving van het werk:

Rxc3xa8ve xc3xa0 la sauce Britannique, 2008.

Maakte heel wat foto’s en videobeelden aan boord van de ferry waarmee hij de oversteek naar London maakte en ging daarmee aan de slag voor zijn presentatie bij Lokaal 01. Hij heeft gepoogd een aantal elementen te tonen die hij oppikte in Groot-Brittannixc3xab, in een vervormde weergave vanwege de fysieke en mentale afstand die ons van het eiland gescheiden houdt. Een soort van wakkere droom met een Brits sausje.



Laten we eerst eens naar het werk kijken:


Overzicht van het werk.

Laten we nu eens naar de individuele delen kijken:



Geen echte videokunst, de afbeelding van een knipperbol
op het scherm van een pc.
Ik herinner me niet meer of er meerdere beelden te zien waren.
Dat zal wel, denk ik.
Ik kan me niet herinneren iets gezien te hebben van de ferrytocht.



De afbeelding van een leeuw.
Dat Christophe kan tekenen laat ook zijn web site wel zien.
Met een paar strepen is er heel herkenbaar een leeuw te zien.
Waarschijnlijk een van de leeuwenstandbeelden van Trafalgare Square.





Dan dit geometrische figuur op een verfrommeld stuk papier.



Van bovenaf zegt dit niets.
Maar deze vorm staat waarschijnlijk voor de traditionele rode dubbeldeks bussen.
Gelukkig zat bij de uitnodiging de volgende foto.
Die maakt veel duidelijk.



Waarom drie ?

Voor mij heeft het meer weg van een soort
eenvoudige toeristische cryptogram dan van een kunstwerk.
Waar ga ik de mist in?

Soot from the funnel IV

Je kunt wel een gat in de vloer maken zoals in deel III beschreven
en getoond wordt,
maar het werk van Kate Terry
geeft je een fysieke beleving van de ruimtes
zoals je die bijna nooit meemaakt.
Ik zag het werk in de avond, in kunstlicht.
De muren van het museum zijn wit.
De dunne draden die vanaf de deuropening door een volgende deuropening
een beetje diagonaal door de ruimte gaan,
geven soms hun kleur goed weer maar soms zijn de draden
bijna niet te zien.
Je evenwicht raakt in de war.
Ik loop er toch niet tegenaan?
Kan ik hier doorlopen?
Het gevoel is vergelijkbaar met het lopen langs een richel,
boven een afgrond.







Helaas tonen mijn foto’s niet de verschillende kleuren.

Het begeleidend schrijven zegt:

Kate Terry heeft een voorliefde voor het minimalisme. Zij heeft een week lang als een monnik in onze ruimte gewerkt aan een webachtige sculptuur die zij alleen uit naaigaren heeft opgebouwd. Hoewel het werk dus enkel uit ‘lijnen’ bestaat, is het een spectaculaire ruimtelijke ingreep die de perceptie van object en ruimte beinvloedt.



Rhodos-stad: deel 5

We zijn aangekomen in de grote zaal van het Archeologisch Museum.
Het is nog steeds 12 september 2008.
De grootste ruimte in het hospitaal is 51 meter lang, 5 meter hoog.
Langs de muren staan een aantal grafzerken.
Vervolgens gaan we de expositie afmaken.


Archeologisch Museum; nis in de de grote zaal.






Archeologisch Museum; de grote zaal.






Archeologisch Museum; versiering van een pilaar.






Voorbeeld van een grafzerk.






Kouros, gevonden in Kamiros.


Wikipedia:

Een kouros (meervoud kouroi) is een beeld van een jonge man, daterend uit de archaxc3xafsche periode van de Oud-Griekse beeldhouwkunst (circa 650-500 v.Chr.).









God Helios met gelijkenis van Alexander de Grote (?).









De afgesloten binnenplaats.






De versiering van de pilaren van de rondgang van het hospitaal.






Ingang van het hospitaal, boven de nis van de grote zaal.





Soot from the funnel III

En soms werkt het echt niet:





Simon Kentgens, 2008.

Kentgens’ werk bestaat uit een interventie in de ruimte. Hij maakte een gat vanuit de eerste verdieping en creeerde daar een ‘ramp’ door een vloerpaneel op te liften. Van daaronder zie je het licht en geluid van de benedenverdieping doorschemeren. De inwendige nooit zichtbare constructie van het gebouw krijgt een nieuw inzicht.



Helaas, dat heb ik nou al zo vaak gezien.
Het nieuwe is er wel vanaf.