Andere wandeling, andere foto’s.
Hulde aan Krijgsmansdeugd en Wetenschap.
Protestantse Gemeente Ginneken, Laurentiuskerk, Charles Eyck, 1966 #Notalion.
#notalion.
Door het zonlicht sprong de rode lans eruit.
Daniël in de leeuwenkuil (?) #Notalion
Net als vorige week wandelde ik van Meersel-Dreef
langs de Mark naar Breda.
Het weer was anders. Tijdens het eerste uur heb ik
een aantal regenbuien gehad.
Mag gelukkig was het miezer en warm genoeg om mijn
kleren onderweg weer op te drogen.
Prima weer blijkbaar voor de naaktslakken want
die heb ik veel gezien.
Deze twee naakslakken lijken bij een derde, dode (?), naaktslak te kijken?
Regendruppels zijn een heel dankbaar onderwerp voor foto’s. Ze staan er altijd goed op en laten de planten nog beter uitkomen.
De reiger deed nog even alsof hij me nog niet gezien had maar al snel ging hij verder van het pad af het gras in.
Dit is een poëziebank. Vorige week zater er mensen op.
verlegen zwijgt de tijd als water spreekt, zich eindeloos herhaalt
al kantelend naar klanken zich tijdloos telkens taalt
steeds onderweg naar lager als beek, als stroom,
naar zijn verval zich vloeiend voegt, zo oeverlangs
de aarde streelt, welluidend in voorbijgaan
speelt langs stengels en langs stenen
De naam van dichteres Pien Storm van Leeuwen staat op de
zijkant van de bank.
Vorige week heb ik niet goed opgelet want ik zag toen maar
één poosplaats. Er zijn er meer langs de Mark.
Alleen laten de gedichten zich minder goed lezen door de tijd. Dit noemde Pien Storm van Leeuwen een ‘poosplaats’. Ik kwam er nog een tegen.
Via de Duivelsbruglaan liep ik Breda weer in. Daar zag ik nog deze gevonden voorwerpen.
Deze week heb ik wat nieuwe muziek gehoord.
Dat wilde ik hier even delen.
Tijdens het luisteren van de eerste of tweede beluistering
heb ik opgeschreven wat ik er van vond.
Dat kan nog wijzigen.
Filmmuziek gecomponeerd en uitgevoerd doot Thom Yorke. Dit soort muziek moet wat mij betreft ook stand alone, dus zonder dat je naar de film kijkt, overeind blijven. Dat is niet altijd het geval. Confidenza.
Stop Making Sense is een monument in de muziek. Regelmatig denk ik even dat het ook een fantastische lijfspreuk is voor inwoners in Nederland in 2024. Om daar een eerbetoon voor te maken is een goed idee maar wel een enorme uitdaging. De meeste artiesten/groepen ken ik niet. Het beeld is: Vlak. Stop Making Sense was best vernieuwend, zowel van vorm als inhoud. Dat is deze tribute niet. Het is alsof iedereen uit respect (?) zich inhoudt. ‘Making Flippy Floppy’ door Teeze Touchdown en ‘What a day that was’ door The Cavemen, vielen op.
Dit is Paul McCartney op zijn best. Paul McCartney & Wings, One Hand Clapping. Live studio opnames. Sommige van de nummers geven nog steeds kippenvel. Mooi.
Pat Metheny, Moondial. Ik ben een grote liefhebber van zijn niet-acoustische werk. Het is een fantastische jazzmuzikant. De vernieuwing zit hem in zaken als de bespanning van het instrument, spelen met mylon-snaren. De klank is zeker mooi maar voor een luisteraar die zelf geen muziek maakt, zijn het toch vooral de composities die het hem moeten doen. Ik denk dat ik het een prachtig album ga vinden na nog een paar keer luisteren. Aanrader.
China, Xi’an, Bei Yuan Men of de Xi’an Great Mosque, Tin Bao Period, 742 AD, Examining the heart tower las ik ergens als naam en op een andere plaats werd het de Minaret genoemd.
China, Xi’an, Bei Yuan Men of de Xi’an Great Mosque, Examining the heart tower.
Chici Hall.
De regen geeft het misschien op het eerste gezicht een troosteloze indruk maar het was een interessant complex.
Chici Hall doorkijkje.
De prayer hall, zeg maar de gebedsruimte van de moskee.
De meeste foto’s in dit bericht zijn uit dit deel van het complex. Heel sfeervol. In een volgend bericht de laatste reeks foto’s van deze moskee.
In het kader van het initiatief ‘Nieuwe perspectieven’
heeft de organisatie van de Grote Kerk in Breda dit jaar
Maria Roosen aangetrokken om zich te laten inspireren door de kerk.
Het resultaat zijn dan een aantal werken die de afgelopen 20 jaar
zijn gemaakt door haar. Die werken zijn op zijn best geinspireerd
op thema’s die je ook zou kunnen terugvinden in de Grote Kerk.
Gemiste kans van beide partijen.
Het idee rond ‘Nieuwe perspectieven’ lijkt me erg uitdagend.
Detail van de Annunciatie-muurschildering.
Breda, Grote Kerk, Maria Roosen, Re-Belle, Roosenkrans, 1997.
Kerckmeester.
Maria Roosen, Re-Belle, Turn Magdalena Turn!, 2021.
De mogelijkheden om je te laten inspireren door de details in deze kerk zijn overweldigend.
Maria Roosen, Re-Belle, Hope(s), 2024.
Maria Roosen, Re-Belle, Paren, 2002.
Met als afsluiter: Detail Atelier Jan van Scorel, De Vinding van het Ware Kruis, 1550.
Zoals men dat zegt bij restaurants die beoordeeld worden
in de Michelin-gids: niet voor omrijden maar als u er toch bent….
Kom niet naar Breda voor Maria Roossen maar als u toch
in Breda bent ga dan even kijken.
Vandaag ben ik gaan kijken en de kunst van Roosen was voor mij
aanleiding om nog eens goed naar het interieur van de Grote Kerk
te kijken. Die combinatie Maria Roosen – Grote Kerk leverden
een reeks foto’s op waarvan vandaag deel 1.
Breda, Grote Kerk, Maria Roosen, Re-Belle, Regenboog (Smile), 2015.
Mond van Arnoldus Verbey, 1780.
De meeste foto’s van details van de grafstenen en -monumenten richten zich op de planten en dieren. Zoals hier een vis en vogels.
Grafmonument met paard.
Maria Roosen, Re-Belle, Fruits of love, 2017.
Twee vissen.
Leeuw, detail van de sluitsteen van de grafkelder van de Nassau’s.
Maria Roosen, Re-Belle, Widow 1, 2017.
Laatste beeldrijm voor vandaag.
Vorig weekend kocht ik een boek (over het boek later meer) en dat
kwam deze week in een doos.
Toen ik de doos goed bekeek bleek de doos een soort van
(politieke) geschiedenisles:
We zien hier: Juliana, P.J. Troelstra, P.J. Oud, A.F. de Savornin Lohman, Tjerk Hiddes De Fries of Tjerk Hiddes De Vries. Een korte introductie geleend van Wikipedia.
Juliana (1909 – 2004)
Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, hertogin van Mecklenburg, prinses van Lippe-Biesterfeld was koningin der Nederlanden van 4 september 1948 tot en met 30 april 1980.P.J. Troelstra (1860 – 1930)
Pieter Jelles Troelstra was een Nederlandse dichter, advocaat, journalist en politicus.P.J. Oud (1886 – 1968)
Pieter Jacobus (Pieter, Piet) Oud was een Nederlands politicus en geschiedschrijver.A.F. de Savornin Lohman (1837 – 1924)
Alexander Frederik de Savornin Lohman was een Nederlands politicus.Tjerk Hiddes De Fries, 1622 – 1666
Tjerk (of Tsjerk) Hiddes de Vries was een Fries admiraal en zeeheld uit de zeventiende eeuw.
Normaal gesproken loop ik dagelijks een rondje in de
binnenstad van Breda.
Vandaag deed ik dat ook maar de foto’s in dit bericht
zijn van de wandeling van vanmiddag.
Om half één naam ik de bus naar Meersel-Dreef, dat is een
ritje van 25 minuten.
Volgens Google Maps in Meersel-Dreef – Breda zo’n 11 km.
Vorige week liep ik een keer ruim 6 en een keer ruim
8 kilometer. Niet wereldschokkend maar ik wilde proberen
nog iets meer te lopen.
Heen en weer naar Meersel-Dreef is dan te ambitieus maar
Van Meersel-Dreef naar Breda moet kunnen. Lukt het niet,
dan zijn er een paar stops in de buurt van de route van de
bus die ik gebruikte om op de Dreef te komen.
Het is ook een beetje terug in de tijd want als kind ben ik er
regelmatig geweest met mijn ouders en familie.
De kloosterkerk van de Kapucijnen. Het was vroeger al het excuus om naar Meersel-Dreef te gaan. Je kon niet zeggen dat je er naar toe ging voor de Trappist.
Helemaal nieuw voor mij: België, Meersel-Dreef, Frederick Franck, St Francis with birds, 2021.
Tegenover het klooster ligt een tuin met beeldengroepen en een Maria- of Lourdesgrot. Goed onderhouden!.
In het verleden al, was het een vast adres voor Bredanaars om een zondag op bezoek te gaan. Deze boom draagt sporen van het stadswapen van Breda.
Kinderen vermaakten zich in de speeltuin (ook nog steeds goed inderhouden) terwijl de ouders op het terras van een trappist genieten. Let wel: de bus gaat degelijks, ieder uur maar niet op zaterdag of zondag.
Dit is zo’n beetje het begin van de wandelroute. Nog in België start ik naast de Mark.
Markdal, Waar men zonlicht ziet – glinsteren in spiegelingen – op wat verborgen blijft – zilvert wind op lang gras.
Het weer begon vandaag somber maar de middag was prachtig en dan is het Markdal ook mooi. Uiteindelijk liep ik 3 uur, ruim 12 kilometer.
In de ochtend (en in de regen) bezocht ik het Terracotta Army.
In de middag was het intussen droog en bezocht ik de Xi’an Great Mosque
(Bei Yuan Men).
China, Xi’an, Bei Yuan Men of Xi’an Great Mosque, Tinbao Period, 742 AD (zo’n 800 jaar na Qin Shi Huang). Wooden decorated archway. De moskee bestaat uit vier achter elkaar liggende delen waarvan de eerste twee delen vooral Chinese tuinen zijn. Het complex is ommuurd. De vier delen worden gescheiden door bogen of poortgebouwen. Officieel dateerd de moskee dus uit 742 maar ik begrijp dat grote delen van wat je er nu ziet dateren uit de Ming dynasty (1368 – 1644). Dat maakt het niet minder interessant maar het is wel goed om dat te weten.
Dit is een schematische voorstelling van het complex waarbij ik van rechts loop en foto’s maak tot aan de gebedshal rechts en dan loop ik natuurlijk weer terug.
Wooden Decorated Archway.
Je ziet dat het complex midden in de woonwijk ligt.
Interieur van de South Showroom (als ik me niet vergis).
Kalligrafie op de buitenmuren.
Five bay gate.
Stone arch from the Ming Dynasty.
Dit zijn de eerste twee hoven waarvan je hierboven foto’s ziet. Een aantal zaken zijn vertrouwd, zoals de ligging naar Mekka (hier in het westen) maar de sfeer en eerste indruk is toch weer heel anders dan eerdere moskeeën die ik eerder bezocht.