Maandelijks archief: augustus 2009

Brugge: Hans Memling

Posted on by

Brugge was aan het eind van de Middeleeuwen een machtige stad.
Een economische kracht zonder weerga.
Dus ook een belangrijke culturele stad.
Op 30 januari 1465 laat Hans Memling zich inschrijven als burger van Brugge.
Hij doet dat onder de naam Jan van Mimnelinghe.
Hij is dan 25 jaar oud en waarschijnlijk had hij toen al een paar jaar
gewerkt als schilder bij Rogier van der Weyden en daarvoor
had hij waarschijnlijk zijn schildersopleiding genoten in Keulen.
Waarschijnlijk is hij geboren in Seligenstadt aan de Main.
Hij zal in Brugge blijven wonen en werken tot aan zijn dood in 1494.
In Brugge was hij de top op schildergebied, vooral in de jaren 1480.
In het Sint-Janshospitaal zijn een aantal werken van zijn hand te zien.
Sommige zijn ook in opdracht van dit verzorgings-/ziekenhuis gemaakt.
Zo kun je er zien:
= Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist, 1474 – 1479.
= Triptiek van Jan Floreins, 1479.
= Diptiek van Maarten van Nieuwenhove, 1487.
= Reliekschrijn van de Heilige Ursula, voor 1489.
= Triptiek van Adriaan Reins, 1480.
= Portret van een jonge vrouw, 1480.
Vooral de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist,
de Diptiek van Maarten van Nieuwenhove en de Reliekschrijn
van de Heilige Ursula behoren tot de absolute top van de kunstwerken
die er nog zijn uit de Middeleeuwen.

Catalogus van het Memlingmuseum dat in het Sint-Janshospitaal in Brugge gevestigd is.

Dit museum is ook zonder de Memlings al een bezoek meer dan waard.
Zelden krijg je zo’n complete indruk van wat een Middeleeuws hospitaal
nu eigenlijk is.

Detail van de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist.

Een echt Middeleeuws kunstwerk: de Reliekschrijn voor de Heilige Ursula.

De Middeleeuwen waren het tijdperk waarin de heiligen en hun leven
in het middelpunt van de belangstelling stonden.
Deze schrijn, kist of bewaarplaats, is tot stand gekomen
door de samenwerking van verschillende ambachtsmensen:
tenminste de schrijnwerker (timmerman) en de schilder.
De ‘daken’, de smalle kanten en de brede kanten, rondom,
zijn voorzien van schilderingen.
Hierna volgen de schilderingen die op de brede kanten staan.
Ze verbeelden het heiligenleven van Ursula.
Ursula was een vrome Bretonse prinses die door een heidense prins
(de zoon van de koning van Engeland) ten huwelijk was gevraagd.
Zij vroeg hem (Eutherius) zich te bekeren en met haar op een
pelgrimstocht te gaan.
Goed plan, moeten ze hebben gedacht.
Samen met 11.000 maagden reisden ze via Keulen en Basel naar paus Cyriacus in Rome.
Op de weg terug werden ze overvallen door de Hunnenkoning Guamen omgebracht.
De reis, de ontmoeting met de Paus en hun marteldood zijn
door Memling op de schrijn geschilderd.

Hans Memling: Aankomst in Keulen.

Hans Memling: Aankomst in Basel.

Hans Memling: Aankomst in Rome en ontvangst door Paus Cyriacus.

Hans Memling: Vertrek uit Basel.

Hans Memling: De marteldood bij aankomst in Keulen.

Hans Memling: De marteldood van Ursula.

Mexicaanse griep

Posted on by

Niemand wil dat er mensen ziek worden.
Maar de ongezonde aandacht voor de Mecixaanse griep
in Nederland neemt nu wel erg groteske vormen aan.
Met nietszeggende informatiekaartjes en leuk bedoelde acties
zijn er weer heel wat mensen die veel geld verdienen.

Laat je niet gek maken.
Ieder jaar hebben we wel een griepgolf.
Helaas sterven er ieder jaar daardoor mensen.
Dit jaar zal niet veel anders zijn dan andere jaren.

Laat je niet gek maken.
De zogenaamde berichtgeving gaat nergens over.
Ook niet van de virologen en andere deskundigen.
Je hoort tijdens deze hype nooit goed onderbouwde getallen.

Laat je niet gek maken.
Gebruik je gezond verstand!




Je kunt toch niet volhouden dat je met dergelijke informatie serieus genomen word?




Brugge, 11 juli 2009 (deel IV)

Posted on by

Na Brugge bezochten we kort Lissewege en daarna
Ter Doest en Damme.

De Schuur in Ter Doest.

De schuur van Ter Doest

Deze schuur is het oudste nog bewaard gebleven gebouw van de voormalige cisterciënzerabdij van Ter Doest.
In 1174 start de cisterciënzerabdij officieel.
In de dertiende eeuw werd een ambitieus bouwschema uitgevoerd.
De schuur was een van de resultaten.
In 1624 houdt de abdij op te bestaan.
De schuur overleefde en dat is opmerkelijk.
Dergelijk goed bewaarde middeleeuwse schuren zijn zeer zeldzaam.
De omvang is indrukwekkend: 56 meter lang, 21 meter breed en 16,50 meter hoog.
De muren zijn van baksteen. Op dak liggen 32.500 dakpannen op een eikenhouten kap.

Bron: Infobord van de provincie West-Vlaanderen.

Bij de schuur staan nog een paar oudere gebouwen.
Daarin is onder andere een horeca gelegenheid gevestigd.
Alles bij elkaar een prachtige plaats om even langs te gaan.
Rondom de schuur was een beeldententoonstelling.
Daarvan ook wat foto’s.

Nu even de schuur aan de binnenkant.

Een enorme constructie.

De steunberen.

Schuur met omliggende gebouwen.

Inmiddels zijn we in Damme aangekomen.

Damme was vroeger lange tijd de overslaghaven van Brugge.
Schepen kwamen tot Damme waar de goederen werden overgeladen
op schepen die tot in Brugge konden komen.
Het stadje heeft een oude geschiedenis en de overblijfselen daarvan, die zijn zeer
de moeite waard om eens te bezoeken.

Stadhuis van Damme.

Bij het stadhuis aangekomen bleek dat de viering van 11 juni,
de Vlaamse feestdag, in voorbereiding was.

De politiek.

Het feestterrein.

Dirigent van de harmonie en de bloemenbezorgers.

De ceremonie vanaf het stadhuis.

Tijl Uilenspiegel denkt er het zijne van.

En nu iets heel anders: ’s avonds mosselen gegeten.

Een zware dag met veel activiteiten.

Cursus miniaturen X

Posted on by

Vandaag nog wat meer gesleuteld aan mijn miniatuur.
Het moet een keer afgerond worden.
Vandaag letterlijk de laatste puntjes op de i gezet.




De tekst afgeschreven.


Het probleem hiermee was dat ik eerder een verfvlek
heb weggekrast met een mes.
Dit vegeratisch perkament laat dat wel toe maar
schrijf je er met inkt overheen,
dan vloeit de inkt gelijk uit in alle groefjes.
Dus nu moet ik een aantal inktvlekken verbloemen.




Vlekken.





Verfpotjes leeggespoeld en schoongemaakt.


Met rood heb ik de eerste regel en alle initialen in de tekst
die niet met goud zijn uitgevoerd, aangezet.
Ik moest hierbij erg letten dat de inkt niet gaat uitlopen.

Daarnaast heb ik de inkt weggekrast.
En over die plek eerst wit geschilderd met daarop een fantasiebloem.




Kleurkopie van het origineel en mijn resultaat.





Het resultaat.





De verfpotjes staan te drogen.



De oplettende lezer zal zien dat er 1 spelfout in zit.
Dat is met Latijn natuurlijk altijd een mogelijkheid.
Op mijn resultaat heb ik dat inmiddels,
op mijn manier, gecorrigeerd.

Nac-Heracles: zonder publiek

Posted on by

NAC voetbalt (?) vandaag verplicht zonder publiek.
Zouden ze vaker moeten doen!




Een hek met zwart plastic om de parkeerplaats en een groot scherm in de lucht aan een kraan. Het stadion lijkt hiermee volkomen overbodig geworden. In plaats van weer een dure verbouwing op kosten van de belastingbetaler lijken een scherm en een parkeerplaats voldoende.





De ingang. Er zijn mensen die kaartjes kopen om uren te mogen staan, naar een klein onduidelijk scherm te mogen kijken en dure drankjes te mogen kopen.





De drukte valt heel erg tegen lijkt me.





De prestaties doen dat blijkbaar ook.










‘Gezellig’ naar het voetbal.




















Ze hadden zich, eerder beter moeten gedragen dan nu ‘opzij’ te gaan.





Bijna lege tribunes.




Kunstvaria

Posted on by

Een behoorlijk grote groep kunstwerken vandaag.
De kunstvaria van deze week.
Relatief veel aandacht voor miniaturen uit Iran en West Europa.
Geniet!




Amadeo Preziosi, Hampton Court, London, 1875.





Angel of death descends on Shaddad Ibn Ad, Falnama, Iran, mid 1550 – early 1560.


De eerste miniatuur.
Deze is afkomstig uit Iran.
Het betreft een tekst die Falnama wordt genoemd.
Met deze teksten en de stand van de planeten of de interpretatie
van dromern werd een poging gedaan de toekomst te voorspellen.
Dit miniatuur is een illustratie in een van de versies van de Falnama
en dateert van het midden van de jaren 1550 en begin 1560.




Christopher Richard Wynne Nevinson, French troops resting, 1916.





Edward S. Curtis, Chief Joseph, Nez Perce, 1903.


Een foto van een indiaan,
is dat bijzonder.
Deze foto is dat zeker.
De Amerikaanse fotograaf Edward Sheriff Curtis
heeft een serie van 20 fotoboeken nagelaten.
Het Amon Carter Museum (Fort Worth, Texas) heeft dit werk
dat het leven van de Amerikaanse Indiaan verbeeldt verworven.
De 20 gexc3xafllustreerde boeken worden elk begeleid
door een verzameling van 36 handgemaakte fotogravures
(fotogravure is een etsproces dat fotografisch materiaal als bron heeft.
Het resultaat wordt met de hand vervolgens ingekleurd).
Deze fotogravures zijn gemaakt in de periode 1903 en 1928.
In totaal gaat het om 1500 illustraties en 722 grote fotogravures.
Nadat Curtis 220 exemplaren van zijn serie had gemaakt
ging hij failliet (Great Depression).

Het werk van Curtis is niet onomstreden
maar de enorme hoeveelheid en diversiteit van het materiaal
maken het uniek in het bestuderen van dit Amerikaans erfgoed.

Nez Perce is de naam van de stam. De naam is een vervorming
van de Franse uitdrukking voor een ‘neus piercing’.
Overigens was het dragen van een ring in de neus
geen gewoonte bij deze stam.




Fang Lijun, 1993.1, 1993.





Franz West, The ego and the id, 2009.


Prachtig.
Het schijnt dat de uiteinden dienst kunnen doen als zitje.
Lijkt me een geweldige ervaring.




Georges Braque, Paysage xc3xa0 lxe2x80x99Estaque, 1906.





Henry Coombes, Tension.


De werkelijke naam van deze foto is mij onbekend.
Ik zou de foto de naam ‘De Jacht’ meegegeven hebben.




Initial P, A funeral service, 1320 – 1325.


Miniatuur, initiaal ‘P’ (?), Een begrafenis.




Jackson Pollock, Guardians of the secret, 1943.


Bewakers van het geheim.




Limbough Brothers, A cemetery, 1405-1408 1409.


Miniatuur uit het getijdenboek voor de hertog de Berry.
Een begraafplaats.




Oscar Bluemner, Composition for color themes, 1932.





Raphael, La donna velata, 1514 – 1516.


De gesluierde vrouw.




Robert Smirke, Sir Harford Jones in the court of Fatxe2x80x99h Ali, the shah of Persia, 1809.


Sir Harford Jones was de ambassadeur aan het hof van de Sjah van Perzie.
Hier een schilderij dat de engelsman toont zittend, rechts,
terwijl de Sjah, Fatxe2x80x99h Ali, links op zijn troon zit.




Detail.





Sam Gilliam, Museum moment, 2009.





Soitz master, Saint Catherine tended by angels, 1415 – 1425.

Enig zoekwerk op het internet maakt al snel duidelijk
dat het deel dat hierboven staat afgebeeld
maar een detail is van de miniatuur.
Hieronder zie je de hele pagina en dan zie je ook
dat het detail hierboven niet van de centrale voorstelling is
waarop de naam van deze miniatuur is gebaseerd.
Op zijn best is het detail hierboven een van de engelen.


Soitz master, Saint Catherine tended by angels and visited by the queen, 1415 – 1425.





Vincent van Gogh, Still life with a plate of onions1889.


Stilleven met een schaal van de lievelingsgroente van mijn moeder: ui.
Zoals vaak sluit ook vandaag Vincent de rij.



Cursus miniaturen IX

Posted on by

De cursus is afgelopen maar mijn miniatuur is nog niet af.
Vandaag is er nog heel wat aan geknutseld.
Eerst heb ik deze week een kalligrafeerset gekocht.
De ganzeveer was me vorige week niet zo goed bevallen.
Bovendien is kalligrafie voor een linkshandige niet evident.
Je moet je hand zo vreemd houden dat dit zonder pijn
haast onmogelijk is.
Waarschijnlijk moet je ook eerst veel, heel veel oefenen.
Kalligrafie draait namelijk om gelijkvormigheid:
alle letters dienen van het zelfde formaat te zijn,
alle letters moeten met dezelfde hoek (schuinte) geschreven worden.
Allemaal niet eenvoudig als je dat voor de eerste keer gaat doen.
Bovendien is mijn ondergrond zo gebobbeld als een kiezelstrand.
Ik heb besloten dan ook geen Gotische Textura te gaan schrijven
(dat is het lettertype dat waarschijnlijk op het origineel wordt gebruikt).
Ik gebruik het lettertype ‘Argusvlinder’.




Kalligrafeerset gekocht.





Lijntjes trekken.





Even oefenen.





Zo de eerste regel staat er op. Beter leesbaar dan het origineel trouwens.





Het penwerk op de bladspiegel op beide pagina’s afgemaakt.





De eerste strofe.





Kris en krasschrift. Let op de bijzondere A (tweede regel). Morgen de potloodlijntjes uitgummen.




Functie van een museum

Posted on by

Doordat ik de afgelopen tijd nogal wat tijd heb doorgebracht
in de bus heb ik kans gehad wat meer te lezen.
Zo liep ik tegen een uitgave aan die Blend heet.
Dit exemplaar (is het een tijdschrift dat vaker verschijnt? Ja.)
gaat helemaal over drie vrouwelijke kunstenaars
die een tentoonstelling hebben in het Van Abbemuseum in Eindhoven:
Jo Baer, Lynda Benglis en Jutta Koether.
De inleiding van deze Blend trok mijn aandacht in het bijzonder.
De directeur van het Van Abbemuseum schrijft daarin,
in begrijpelijke taal.
Charles Esche doet dat vanuit het perspectief van de eerder
genoemde tentoonstelling.
De functie van een museum:







Lopend van zaal tot zaal kun je ieder van hen (de drie kunstenaars) als een vrij individu zien en besluiten of het werk je bevalt of niet., los van wie het heeft gemaakt of waar ze vandaan komen.
Je kunt ook de ene kunstenaar met de andere vergelijken, zodat je relaties en ontwikkelingen ontdekt, misschien met de leeftijd en geboorteplaats van iedere kunstenaar in het achterhoofd.
Je kunt ook de interviews en artikelen in deze Blend Special lezen voordat je de tentoonstelling bezoekt en zo meer te weten komen over wat de kunstenaars denken en wat van invloed is geweest op hun werk.
Elk van deze manieren zorgt er waarschijnlijk voor dat je een andere ervaring hebt, een andere manier waarop je de tentoongestelde werken verbindt met de buitenwereld.
Juist dit idee van verschil maakt kunst bijzonder.
We hebben vaak over de vrijheid van de kunstenaar, maar uiteindelijk is de vrijheid van de toeschouwer veel belangrijker.

Onze rol als museum is om het mogelijk te maken om te beoordelen.
Met deze tentoonstelling willen we een situatie crexc3xabren waarin vragen over schoonheid, schilderen en artistieke traditie gedeeld en bediscussieerd kunnen worden.
We willen ook nadenken over geslacht, feminisme, geschiedenis en sociale verandering xe2x80x93 en op welke manier ieder artistiek individu zich uitdrukt in relatie tot deze grootse, abstracte ideexc3xabn.
Het kijken naar kunst wordt fascinerend als je in staat bent om vrij te denken en reageren.
Het lijkt op het spelen van een spel, met jezelf of soms nog beter met anderen.
Een van de problemen waar wij wel eens tegenaan lopen, is dat onze bezoekers met te veel vooroordelen komen ten aanzien van hoe je je moet gedragen in een museum.
Je hoeft niet te fluisteren en je hoeft het allemaal niet te begrijpen.
Ik kan je verzekeren dat wij, ondanks dat wij dagelijks met kunst werken, ook niet het idee hebben dat we het allemaal begrijpen.
Wij vinden het gewoon leuk om na te denken over en te reageren op de werken die we zien en de mensen die ze maken.


En daar sluit ik me helemaal bij aan.

Brugge, 11 juli 2009 (deel III)

Posted on by

Een tijd geleden ben ik gestopt met mijn logs over ons bezoek aan Brugge.
Ik was zo druk bezig met de miniaturen dat ik er niet meer aan toe kwam.
De serie zet ik nu weer gewoon door.

In alle grote steden en plaatsen met veel toeristen
zie je straatartiesten.
Maar in Brugge meen ik toch weer eens iets nieuws gezien te hebben.




Straatartiest.





Het belfort van Brugge terwijl het weer nog redelijk is.



We besloten terug naar het hotel te gaan en een plaats in de buurt
van Brugge te gaan bezoeken: Lissewege.
Terwijl we naar het hotel gingen nam de dreiging van de regen toe.
De bezoeken die we die middag brachten in de buurt van Brugge werden
steeds onderbroken met regen.




Belfort vanuit het hotelraam.





Lissewege.



Lissewege is een dorp dat ligt tussen Brugge en Zeebrugge in.
Het is een klein dorp met witte huizen en een kerk in het midden.
Rond het dorp veel gelegenheid om te fietsen.




Lissewege, een wit dorp.








De kerk is een bezoek waard.
Om te beginnen vanwege de toren met zijn platte bovenkant.
Van daaruit heb je een goed uitzicht in alle richtingen.
Maar het interieur van de kerk mag er ook zijn.




Het prachtige orgel.





De vlucht naar Egypte (?).



Dit bijzondere altaar heeft een beeld in het midden.
Twee voorstellingen met beelden flankeren dit.
Helemaal aan de buitenkant twee schilderingen.




De Heilige Familie.





Altaar in volle omvang.





Maar er zijn nog meer schilderijen te zien.





Met het weer op die middag spreekt dit voor zich.





De uitbater van de toren kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor gebeurlijke ongevallen.










Lissewege.





Er was in juli net een beeldententoonstelling gestart in het dorp.




Kunstvaria

Posted on by

Deze keer een korte serie met 8 afbeeldingen.
Verhoudingsgewijs veel beelden.




Anne Truitt, Valley Forge, 1963.





Auguste Rodin, The thinker, 1880.





Augustus Saint-Gaudens, The puritan, 1883 xe2x80x93 1886, this cast 1899 or after.


De puritein.
Dit beeld is gemaakt tussen 1883 en 1886.
Deze versie, dit gietsel is van 1899 of later.




Franxc3xa7ois Girardon, Louis XIV on horseback, 1696.





Gold pendant, Hertfordshire, England, 15th century.


Gouden hanger uit de 15e eeuw.
De afbeelding toont de ‘genadestoel’: God de vader toont
de leidende Christus die op zijn schoot rust terwijl
de Heilige Geest in de vorm van de duif nabij is.




Jean Tinguely, Black and white relief mxc3xa9ta-mxc3xa9canique, 1957.





Siep van den Berg, No title.


Het probleem met internet is natuurlijk
dat als je iets aantreft je er nooit zeker van bent
dat de informatie die er vermeld staat ook correct is.
Zo trof ik deze afbeelding aan maar ook onderstaande:


Siep van den Berg, No title.


Toch een heel verschil zou ik zo zeggen.




Tullio Lombardo, Bacchus and Ariadne, circa 1505.


Van de website van het Rijksmuseum:

Tullio Lombardo (ca. 1455-1532)
Tullio Lombardo kwam uit een Italiaanse kunstenaarsfamilie. Tullio, zijn vader Pietro en broer Antonio waren belangrijk in de Venetiaanse architectuur en beeldhouwkunst van de 15de en begin 16de eeuw. Tullio is waarschijnlijk geboren in Padua; hij overleed in Venetixc3xab. In beide plaatsen heeft hij werk nagelaten, als architect en als beeldhouwer. Tullio Lombardo heeft belangrijke opdrachten gekregen, waaronder de opdracht voor het grafmonument voor de Venetiaanse Doge Andrea Vendramin. Tullio werkte eraan tussen 1488 en 1494. Hij volgde Andrea del Verrocchio op, die in eerste instantie de opdracht had gekregen, maar in 1488 overleed.





De Drie Hoefijzers en Smits van Waesberghe

Posted on by

Van de Website Bogers Bier:

Hendric van den Corput liet in 1538 in de Bredase Boschstraat een brouwerij bouwen, genaamd Den Boom. De naam Drij Hoefijssers werd in 1628 geintroduceerd door de toenmalige eigenaar Jan Dielisz van den Kieboom. De brouwerij werd vernoemd naar de tegenover gelegen smidse. In de loop der jaren wisselde de brouwerij nog vele malen van eigenaar. Johannes Smits kocht in 1807 de brouwerij, zijn kleinzoon nam het enkele jaren later over. Hij trouwde met een Van Waesberghe en vanuit daar ontstond in 1862 de bekende firmanaam Smits van Waesberghe.

Aan de Ceresstraat werd in 1887 een nieuwe brouwerij gebouwd. Deze brouwerij groeide uit tot xc3xa9xc3xa9n van de grootste brouwerijen van Nederland. Een groot deel van de omzet werd via export gerealiseerd. Door deze sterke exportpositie wist men in de cirisjaren er voor te zorgen dat het bedrijf niet failliet ging. De familie Smits van Waesberghe heeft in 1968 De Drie Hoefijzers verkocht aan het Britse concern Allied Breweries.


Na de Drie Hoefijzers en het samengaan met Oranjeboom
werd het Skol, en weer later InterBrew.
Een van de oude gebouwen van de brouwerij staat er nog
en die zijn onderwerp van de volgende serie.




De ingang.





De afbeelding op de gevel.





Het hele gebouw met een verlaten indruk.





Die prachtige lampen.





De ‘eerste’ steen.





Welke is de mooiste?.





Als gigantische ruimtehelmen.



U2 in Amsterdam

Posted on by

Wat een podium!




Ongelofelijk.



Hoi,

Het was geweldig.
Het podium was fantastisch mooi, met een groot rond beeldscherm,
maar de heren waren niet groter dan 5 cm schat ik zo in.
Dus je volgt het wel een beetje via het scherm
ipv dat je naar het “echte” podium kijkt.
Maar het geluid was geweldig.
Zelfs xxx was onder de indruk en als niet-fan “durft” hij wat kritischer te zijn.
Bono was heel goed bij stem die avond.
Geweldig gewoon, de hoogste noten zonder enig probleem.
Kippenvel momenten!! Ze zongen en speelden een formidabele show.
Dus geluid en show: wow!

En ik “citeer” Bono:
And ladies and gentlemen,
I have heard that Alexander and Maxima are in the audience tonight, yeah!!!

H. G. Seelig

Posted on by

Nadat ik had gelezen dat er niet alleen voor Delprat een medaillon
gemaakt en opgehangen was in Breda, wilde ik ook daarvan een foto.
Gisteren eerst even gezocht en de Beeldbank van het Gemeente Archief
zette me al snel op het spoor van waar ik het kan vinden.
Op de hoek van de Mauritsstraat en Seeligsingel in Breda.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat het medallion
in de Mauritsstraat hangt.
Om de hoek van de Seeligsingel.




Medaillon van H.G. Seelig in de Mauritsstraat.





Heel gebouw.





De tekst onder het medallion luidt:

H. G. Seelig
huldeblyk
van
vereerders en
oud-leerlingen

Cursus miniaturen VIII

Posted on by

De bedoeling van de laatste cursus was om
1. verf te maken;
2. de afbeelding op de linkerpagina te schilderen;
3. het goud te omlijnen en de bloemen op de bladspiegel
te voorzien van stelen en te omlijnen;
4. de tekst te schrijven in twee kleuren met een ganzeveer.

Daar was veel en veel te weinig tijd voor.
Bovendien waren het te veel nieuwe technieken
om in drie uur onder de knie te krijgen.

Laten we eerst maar eens verf maken.
Voor de hele groep moesten we de volgende 10 kleuren maken:

Ultramarijn
Zeg maar blauw, het is een alternatief voor Lapis Lazuli
dat in het voorbeeld miniatuur gebruikt wordt.
De mantel van Petrus is in deze blauwe kleur uitgevoerd.
Al in de oudheid kende men deze halfedelsteen die in gemalen vorm
een pigment vormt.
Ultramarijn is ook beschikbaar in paarse en roze varianten.




Voorbeeldminiatuur met kleurinstructies.



Alizerine rood
Wit
Titaan, loodwit dat waarschijnlijk
in het origineel werd gebruikt, is erg giftig.
Komt niet puur voor op de afbeelding.
Wordt gebruikt om de kleuren te mengen.
Gele oker
Dit is een zogenaamd aardepigment, het is kleisoort.
Lampenzwart
Werd gemaakt van het roet van olielampen.
Een alternatief is wijnstokzwart. Een kleurstof die gemaakt wordt
van verbrande wijnstokken.
Vermiljoen
Vroeger gebruikte men daarvoor Cinnaber.
Nu zijn er vervangende rode kleurstoffen voorhanden.
In ons miniatuur is de overjas van Christus in
vermiljoen uitgevoerd.




Voorbeeldminiatuur met kleurinstructies.



Violet
Dat is de kleur waar ik de verf voor gemaakt heb.
Je ziet die hieronder op de foto’s.
Omber
Ook weer een aardepigment.
In zijn rauwe versie is het een groenachtig, bruine kleur.
De gebrande versie is roder van kleur.
Heeft het meest weg van chocoladebruin.
Groene aarde
Natuurlijk ook een aardepigment.
Een kleur die erg populair was in de 18e eeuw.
Kalkgeel
Niet gemaakt van kalk maar kleurecht ook bij gebruik op kalk (fresco’s).
Orpiment.

Die kleuren zien er in een potje, recht uit de koelkast (koud, geen licht)
als volgt uit:




allerlei kleuren temperaverf.



Eerst de verf maar eens maken.
Temperaverf bestaat uit een pigment(pasta) en een bindmiddel (geklaard eiwit).




Pigment: violet.





Mengen met geklaard eiwit.





Dat gaat niet bij alle pigmenten even eenvoudig.





Verf met loper.



Vervolgens kan het schilderen beginnen.
Daarbij neem je het best de volgende regels in acht:

Werkvolgorde:
1. de onderkleur
zet de kleur recht toe recht aan op de afbeelding.
Vlakjes vullen zoals op de kleuterschool geleerd.
2. de donkere schaduwpartijen
Neem dezelfde kleur als de onderkleur en meng die
zodat je een donkere variant krijgt.
Gebruik die om de donkere partijen, bijvoorbeeld de plooien
in de kleding te schilderen.




De schaduw en oplichtende delen van de kleding.


En de soms wat bizarre anatomie die de Middeleeuwer
schildert in de miniaturen. Draai je hoofd maar eens
zoals Malchus hier doet of de duim van Petrus.


3. de oplichtende delen (naast de schaduwen)
Neem de onderkleur opnieuw en meng die
zodat een lichtere variant ontstaat.
4. verf de gezichten als laatste.




Het gras en de bloemen.



Speciale aandacht gaat uit naar het gras.
Ga als volgt te werk:
1. gebruik een mengsel van omber en groene aarde als onderkleur.
2. gebruik voor de lichtere delen groen aarde
3. de sprieten worden gemaakt door een mengsel te maken
van groene aarde, wit en gele oker.
4. breng de bloempjes aan (zie ‘kaasprikkers’ op de afbeelding).




Ik kreeg de onderkleur niet eens af.



Dan de inkt.Behalve het handvat van de lamp wordt er in de schildering geen inkt gebruikt.
De inkt wordt gebruikt voor de afkadering van het goud,
de stelen van de bloemen en de bloemen zelf in de bladspiegel.
En natuurlijk voor de tekst.




De inkt met een veer aanbrengen.



Er worden twee kleuren inkt gebruikt.
De rode inkt heet minium, met woord miniatuur is hiervan afgeleid.




De tekst in twee kleuren.



En dat alles leidde tot het volgende eindresultaat.
Ik moet op zoek naar iemand die een kalligrafeerpen heeft.
De tekst wil ik nog proberen af te maken.




Het voolopige eindresultaat na drie lessen.



Cursus miniaturen VII

Posted on by

01/08/2009

Derde en laatste cursusdag.
Ben mijn mobiele telefoon vergeten.
iPod: Cracked Actor van David Bowie van het album David Live.
Zit op een bank bij het busstation in Breda.
Vandaag is de A27 afgesloten.
Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan.







Volgens de e-mail die ik ontving van Veolia zelfde vertrektijd en reistijd.
Ik ben benieuwd!


De website http://www.oudeschildertechnieken.nl
bevat een paar artikelen van mijn docent.
Ik lees die in de bus en als het interessant genoeg is
vind je hier een korte samenvatting.

Eitempera: Rechtdoen aan karakteristieken
Artikel van Lukas M. Stofferis.

– verwijzing naar Cennini (Il libro dell’ arte),
zijn definitie van tempera:
een emulsieverf waarvan het bindmiddel op zijn minst
de dooier van een kippenei bevat.

– recept (heel algemeen):een eidooier ontdaan van elk spoor van eiwit,
met een gelijke hoeveelheid water gemengd,
en een paar druppeltjes azijn.

– schilderen met tempera komt er,
ondanks alle ingredixc3xabnten en de geheimzinnigheid er om heen,
op het zorgvuldig opbouwen van een gelaagdheid aan,
waarvan de toeschouwer eigenlijk
alleen maar de laatste laag van te zien krijgt.

– eigenschappen tempera:
= extreme kleurintensiteit
= minder kleurverzadiging dan bij olieverf
= bijzonder korte droogtijd
= gelaagd te verwerken
= aanbrengen van details relatief eenvoudiger dan grote vlakken

Van de website: http://www.kunstbus.nl

Kleur
Eigenschap van een visuele waarneming, ontstaan door de spectrale samenstelling van stralen afkomstig van een lichtbron. De drie primaire kleuren zijn: geel, blauw en rood.
Vervolgens ontstaan:
Oranje uit menging van rood en geel,
Groen uit menging van geel en blauw,
Violet uit menging van blauw en rood.

Tint, helderheid en verzadiging – de drie eigenschappen van kleur – kunnen worden gezien als een eenheid. Kleur wordt door deze drie termen plus de term contrast beschreven.

Tint
Tint is de eigenschap die geassocieerd wordt met de elementaire kleurnamen. Aan de hand van de kleurtint kunnen bonte kleuren worden onderscheiden van niet-bonte kleuren. Bonte kleuren zijn bijv. geel, rood, blauw en groen; niet-bonte kleuren zijn wit, grijs en zwart. Andere bonte kleuren werden genoemd naar bekende materialen zoals turkoois (zoals de edelsteen) of oranje (zoals de sinaasappel).
De tint kan het best beschreven worden als de voornaamste primaire kleur die in een mengkleur aanwezig is. De tint van vleeskleur is bijvoorbeeld rood, de tint van de lucht is blauw. Maar de tint van roze, paars of bruin is ook rood. Natuurkundig uitgedrukt is de tint de overheersende golflengte van een van de drie primaire kleuren die in de mengkleur aanwezig is.

Kleurverzadiging (puurheid ten opzicht van grijsheid)
Kleurverzadiging is bepalend voor de hevigheid van een kleurtint, de mate waarin de tint puur is. Wanneer er minder verzadiging is, is de kleur gemengd met wit. Verzadiging is de mate van kleur intensiteit in samenhang met het perceptuele verschil tussen die kleur en een wit, zwart of grijs van gelijke helderheid. Een bepaalde kleurtint kan sprankelend en levendig zijn, maar ook onopvallend grijzig. Het zal duidelijk zijn dat de verzadiging heel veel met de helderheid te maken heeft. Natuurkundig gesproken bevat een verzadigde kleur heel veel straling van een van de drie primaire kleuren en heel weinig straling van de twee overige primaire kleuren.

Kleurintensiteit (helderheid, hoeveelheid opvallend licht)
Helderheid (licht-donker) komt overeen met de hoeveelheid licht die lijkt te worden gereflecteerd van een oppervlak in relatie tot de reflectie van de ernaast liggende oppervlakken. Helderheid is net als tint een waarnemingseigenschap die niet slechts fysiek kan worden gemeten. Het is het belangrijkste attribuut in het effectief maken van contrast. De helderheid kan het best omschreven worden als de donkerte van een bepaalde kleur. Licht groen heeft een grotere helderheid dan donker groen, hoewel in beide gevallen de primaire kleur groen overheersend is. Natuurkundig bekeken kan helderheid worden uitgedrukt als de intensiteit van de overheersende golflengte in de mengkleur.

Contrast
Contrast is een mate van verandering van de helderheid van een plaatje. Hoog contrast geeft bijv aan dat zowel donkere partijen als witte partijen voorkomen. Het sterkste contrast ontstaat wanneer een kleur tegen zijn complementaire kleur wordt aangeboden. Twee kleuren zijn complementair wanneer ze gemengd de kleur grijs opleveren.



Weer terug naar het artikel:

– Optische werking van de kleurlagen:
= tempera is erg transparant
= door meerdere kleurlagen aan te brengen ontstaan
(semi) opake kleureffecten (bijvoorbeeld het doorschijnen van onderkleuren)
= het vermogen op te lichten (opalescentie)

– schilderen (volgorde)
=zeer dun om te beginnen
= liefst zonder wit in het begin
= werk in het begin van licht naar donker
= gebruik steeds dikkere verf
= heb je meer ervaring: probeer nat op nat
= let op onderkleuren, bijvoorbeeld gebrande omber bij rood en blauw.


Terug in de bus
De reistijd zou ongewijzigd zijn.
Het is nu 11:14 uur en we zijn in Den Bosch (?!)
en doen een poging om op de A2 te komen.
11:44 uur afslag Utrecht (op de A2)
12:01 uur Jaarbeurs, 50 minuten te laat !







Foto's over Breda

Posted on by

Vanochtend liep ik vanaf de binnenstad van Breda naar het station.
Via het Valkenberg kwam ik langs het gebouw
van de NV Algemene Bouwonderneming.
Een stukje industrieel erfgoed bekend ook onder de naam Albouw.
Ik zag dat aan de gevel van dit gebouw (waar nu een rechtwinkel
gevestigd is) een medaillon hangt.
Dat moest natuurlijk op de foto.
Maar eerst nog een opname uit het Valkenberg.
Vanuit een andere hoek dan vorige week.




De Vlucht.





Isaac Paul Delprat.


Mijn bron voor de volgende tekst is: Blogspot website over de Delpratsingel

Titel: Straatnamen: Delpratsingel.
In: BN/De Stem.
Jaargang: 142.
Volume: 23 april 2002.
– Isaac Paul Delprat was bevriend met Hendrik Gerard Seelig, naar wie ook een singel is vernoemd.
– Delprat was een van Nederlands eerste ingenieurs. Hij publiceerde enkele belangrijke studies. Hij was hoogleraar wis- en natuurkunde.
– Delprat had op de KMA de bijnaam Job en was een allesweter.
– 25 november 1773: I.P. Delprat wordt geboren.
– 1810: Delprat gaat als Cadet naar de KMA.
– 1832: Delprat en Seelig vechten in de Belgische opstand mee met generaal Chassxc3xa9. Seelig was artilleriecommandant.
– 1836/1852: De generaals zijn tegelijk en even lang verbonden aan de KMA.
– 1868: Voor het 40-jarig bestaan van de KMA maakt Frans Strackxc3xa9 plaquetten met daarop de beeltenis van Seelig en Delprat.
– Delprat ging bij de KMA weg als generaal-majoor en stierf in 1880.
– 1881: Dit jaar is het jaar waarin de twee generaals voor het eerst met een straat vereerd werden.
– 1892: De Seeligstraat en de Delpratstraat verdwenen weer uit de namenlijst van Breda.
– 1895: Het stadsbestuur van Breda herdoopt een deel van de Noord-Buitensingel.
– 1899: Plaatsing van de plaquetten als gevelornamenten.


De tekst onder het medallion luidt:

J. P. Delprat
huldeblyk
van
vereerders en
oud-leerlingen




Albouw, hoek Delpratsingel.