Heilige huisjes in Spanje

De kerkelijke kunst in Spanje is heel vaak erg expressief.
Op zich geldt dit wel voor meer landen
maar in Spanje is het extra opvallend.
Je ziet het ook terug in landen van Zuid Amerika waar
Spanje veel invloed had.

De foto’s zijn uit Agaete en Galdar op Gran Canaria.

Dat leidt (lijdt) tot mooie beelden:



Kruiswegstatie. Simon van Cyrene draagt kruis mee.



Detail Mariabeeld.



Let op de hand van Christus en de stralenkrans.



Een engeltje met bloemenkrans en kantengordijn bij het tabarnakel.



Kruiswegstatie: Jezus ontmoet wenende vrouwen.



Levesgroot beeld van Christus op een draagbaar.
Klaar voor een processie.


De grote kanarie 04

Gisteravond gegeten in een restaurant aan de haven.
Er is daar een soort boulevard met restaurants.
Zondag waren die allemaal open en in de middag ook druk bezocht.
Nu waren de meeste dicht.
Wij hebben gegeten in een Spaans/Chinees restaurant.
Het eten was okay.
Vissoep met saffraan, garnaal en mossel.
Gefrituurde sardientjes.

L. is nog steeds erg verkouden.


29/04/2008

Vandaag willen we naar een zandduingebied in het zuiden van Gran Canaria.
Over de grote weg moet dat te doen zijn.
Dit gebied ligt in het deel van Gran Canaria waar de meeste toeristen “zitten”.
(Letterlijk en figuurlijk)
Eerst maar eens gaan ontbijten.

Vandaag zijn we naar Maspalomas geweest.
Als je daar over de snelweg naar toe rijdt,
kom je langs Playa des Ingles.
De vankantieplaats van Gran Canaria.
Vanaf de snelweg lijkt het een soort Bijlmer maar dan anders.
Uit de verte een bos met flats.



Een Hotel in Maspalomas, gelijk aan het strand.

In Maspalomas zijn we naar het duingebied geweest.
Een soort Drunese Duinen.
De stranden zaten redelijk vol maar nog niet overvol.



Een paar uur is voor mij dan al weer genoeg.
Het was warm.
Niet zo heet als de afgelopen dagen maar 30 – 32 graden Celcius toch wel.
In het noorden (waar wij verblijven) was het 5 graden kouder.
Daar wordt het lekker.

Aan het strand, al die verbrande mensen.
Ik zou gek worden als ik daar 2 – 3 weken zou moeten blijven.



Dunas de Maspalomas.





Aan de rand van het duingebied is dit meer.
De vissen waren er in grote getallen, druk doende.












Het strand van Maspalomas.















De golven waren erg hoog.
Zo zien we die over het algemeen niet in Nederland.




Terug in Agaete nog even aan de haven gezeten.
De restaurants nog eens bekeken voor vanavond.

Het werd die avond nog een klein avontuur.

Bij de receptie van het hotel hebben we informatie gevraagd over wandelroutes.
Een route start aan de hoofdweg, vlakbij het pad waar het het hotel op uit komt.
Dat is anderhalf uur lopen volgens de info.
Dus rond 12:00 uur kunnen we het eindpunt morgenmiddag bereiken.
We lopen dan langs de weg naar Agaete waar we tussen 13:00 en 14:00 uur
aankomen.
Daar lunchen en dan terug naar het hotel lopenxc2xb1 16:00 – 16:30 uur.

Toen we xc2xb4s avonds naar de haven wilden rijden met de auto,
om wat te gaan eten, startte de auto niet.
Hij deed helemaal niets.
Geen lichtje ging aan.
De accu ?
In het hotel om hulp gevraagd.
Daar was op dat moment niemand die Engels sprak.
Via de telefoon gesproken met de receptioniste
die er voor zorgt dat er iemand komt.
We lopen alvast terug naar de parkeerplaats.
Ik probeer de auto te starten en nu start hij meteen.
Ongelofelijk.
Ik heb geen idee wat er aan de hand was of wat ik fout gedaan heb.
De Spaanstalige hulp kwam maar het duurde even voor die door had
dat alles opgelost was.
Of we niet begrepen dat je de autogordel aan moet doen
om het alarm te stoppen….

Heerlijk gegeten in de haven.
Twee soorten vissalade als vooraf en daarna paella.




Onze auto was een Kia Cerato.
En zoals te zien is mankeerde er wel meer aan dan alleen niet starten.
Hoewel hij dat maar 1 keer niet heeft gedaan.
De plastic afdichtstrip die langs de voorruit zat
kwam tijdens het autorijden nog al eens los.
Zeker als het hard waaiden.
Dat maakt veel geluid.
Je schrikt iedere keer als dat ding losschiet.
Maar goed het werd niet erger en er raakte niets beschadigd.


Romeinse pasfoto?

Deze week een klein berichtje in de meeste kranten.
Er was niet veel nieuws dus ook de radio pikte het op.
De vondst van een beeld van iemand die wel eens Julius Caesar
zou kunnen zijn is belangrijk nieuws.
De vondst was eigenlijk al wel 7 maanden oud.
En wat doet die Neptunus erbij die van een heel andere tijd is ?
Beetje vreemd.
Maar het beeld (Heeft u al een afbeelding gezien ?)
is wel fascinerend.
Ik heb er een plaatje van gevonden en dat wat vergroot.
Als het beeld echt is, is het eigenlijk een soort pasfoto.
Maar dan van heel lang geleden.



De grote kanarie 03

Het eten (in het hotel) was niet heel bijzonder.

Het voorgerecht was een traditionele stevige soep.
Groenten, erwten, wat wortel en nog een aantal groentes waaronder aardappel.
Het hoofdgerecht was een soort visschnitzel.
Gepaneerde vis met aardappelen en een salade.
Het toetje was een heel erg lekkere yoghurt.
Maar dan veel en veel ongezonder.
Leek wel met slagroom bereid.

28/04/2008



De gang waar onze kamer aan lag.



Zicht op de buitenkant van het hotel.



Het hotel is een oud familiehuis.
Men had in het huis een kapel.
Die was niet toegankelijk maar de vorm van het gebouw
deed al vermoeden dat er een kapel was.
Dat klopte ook.
Toen eens een deur openstond en er niemand was heb ik even
binnen gekeken.
De huiskapel was van prachtig donker hout.




Het dal met rechts van het middel het rode hotel.
Deze foto is van de weg af genomen.




Hier nogmaals het hotel, meer in detail.

Vandaag een hele route gereden.
Niet in kilometers maar heel veel in hoogteverschil, bochten,
haarspeldbochten enz.
De Grand Canyon heb ik nog nooit gezien maar vanaf de plaatjes
lijkt het binnenland van Gran Canaria er erg veel op.

Agaete – Arucas – Montana de Arucas – Firgas – Moya – Fontanales –
Artenara – Caldera Pinos de Galdar – La Aldea de San Nicolas –
Mirador del Balcon – Agaete.



Arucas.



Arucas vanaf Montana de Arucas.



Firgas.





Op dit tegeltableau in Firgas is de “Vinger van God” nog afgebeeld.
Deze rotsformatie in zee bij Agaete is in werkelijkheid
een paar jaar geleden gesneuveld bij een storm.
‘El dedo de dios’






Moya.



Straatnaambord in Moya.



Begraafplaats in Moya.



Fontanales.





Kraterwand Caldera Pinos de Galdar.













Artenara.
Dit is dicht tegen het centrum van Gran Canaria.
Het uitzicht dat je hier krijgt is prachtig.
Het monument op de voorgrond is vanwege het feit dat
dit een erkend internationaal natuurgebied is.




En als je heel goed kijkt dan zie je dit grote Christusbeeld
op de vorige foto ook al.




In Artenara uitzicht op Roque Nublo en Roque Bentaiga.









Het is helaas wat nevelig.
Maar goed, even eten en dan nog even de kerk bezocht.
In landen rond de Middellandse Zee is dat altijd de moeite waard.
Ook hier.




De spullen voor de bedevaartstochten staan gereed.



Deze muurschilderingen waren nog niet oud.



De heiligenbeelden stonden op ‘toneeltjes’.



En tussen de zilveren kerkelijke atributen en bekers van voetbaltoernooien
ook een trui van Eddy Merckx.




Nog even buiten kijken.





Onderweg naar de kust.







En bij de kust aangekomen: Mirador del Balcon.








In het begin (van de dag) leek het minder warm.
Gisteren was het volgens de auto 33 graden Celcius.
Vandaag in de bergen niet warmer dan 28 graden.
Tot we terug aan de kust kwamen.
De wind waait harder dan gisteren en het was 35 graden
Celcius volgens de auto.

Terug in Agaete nog even uitgerust bij de “snack bar”.
En genieten van het uitzicht.
Kijk maar:




Na het niet zo geweldige eten van gisteravond
hebben we besloten aan zee te gaan eten.
In een echt restaurant.




Zakelijk erfgoed

Twee foto’s van ik maar noem het zakelijk erfgoed.
Een foto betreft de gevel van een voormalige slagerij.
De gevel was al eerder op mijn weblog te zien maar toen
was de muur beschadigd.
Nu is de voorzetmuur verwijderd en wordt hij opnieuw opgebouwd.
Erachter blijkt nog een deel van de tegels te zitten
die vroeger deze gevel van een slagerij versierden.
Slagerij P. Verdaasdonk.





De singels van Breda waren vroeger een onderdeel van
de industriele bedrijvigheid in Breda.
De meeste fabrieken die langs het water stonden zijn al weg.
Denk maar aan de Boerenbond, De Etna, de Kwatta enz.
Er is nog maar weinig over.
Wat er over is zijn deze bollen.
Ze staan langs het water en dienden vroeger voor het vastleggen
van de schepen.



Water in de stad

Er zijn al heel wat vorderingen gemaakt aan de nieuwe haven
in het centrum van Breda.
Dus was het tijd voor weer eens een serie foto’s.



Deel twee van de nieuwe haven staat nog droog.
Hier bij de ‘Trapkes” sluit deel twee aan op deel een.





Het witte gebouw, midden-links, is het kadaster.
Links stond voorheen het politiebureau.



Het derde en laatste deel van de haven.
Rechts staat het gebouw waar voorheen “de Raad van Arbeid”
was gevestigd.











Deel een. Al gereed en volop in gebruik.





Er was een op[treden met Cubaanse muziek.
Heel druk was het niet.
De mensen zitten aan zee, op de camping of in het buitenland.





Bredase putdeksels

tijdens mijn wandeling vanmiddag ben ik gestuit op een
opmerkelijk gegeven.
Ik kende “Het Wiite Schaap” maar Breda kent ook een zwart schaap.
Die kende ik nog niet.



De Haagpport, links de Nieuwe Haagdijk.
De Simonse brug zou men dit vroeger noemen.





Haagdijk, ‘T Swart Schaep.





Kunstvaria



Alan Michael, Untitled (Glassware II), 2006.



August Sander, Coal Carrier, 1929.

Misschien niet de meest briljante foto ooit gemaakt.
Hoewel hij is al wel uit 1929.
Een kolensjouwer in Duitsland.



Gordon Parks, Alberto Giacometti, Paris, 1951.

Ook deze foto is niet echt top.
Slecht is hij ook niet.
Maar de man op de foto is de kunstenaar Alberto Giacometti.
Voor hem heb ik een zwak.



Henri Matisse, Le Geranium.

Als je dan toch achter een geranium moet zitten,
dan maar achter deze.



Jane Hammond, Fallen, 2004.

Misschien ook geen topwerk, weinig controversieel.
Maar het idee om “Fall” (herfst), “Fallen leaves” (Gevallen bladeren)
te combineren met “the fallen soldiers” (gevallen soldaten in Irak)
is een mooi/goed idee.
Met veel zorg gemaakt.
De Iraakse gevallenen mis ik wel. De burgerslachtoffers.



Detail.



Juan Correa, The assumption of the vrigin, circa 1700.

De hemelvaart van de maagd.
Het bijzondere aan dit werk is dat het van een Mexicaanse kunstenaar
of in ieder geval van zijn atelier is.
Het is een schilderij dat in het jonge Amerika werd aangekocht.



Lawrence Schiller, Alfred Hitchcock and Tippi Hedren, LosAngeles, 1962.

Leuk gedaan.



Mark Rothko, No. 10, 1950.



Paul Cezanne, Environs de Gardanne, 1892.



Piet Mondriaan, Composition with Yellow, Red, Black, Blue and Grey, 1920.

De topwerken zitten vandaag aan het eind van de blog.



Rembrandt, Self-Portrait wearing a soft cap, circa 1634.
The Three Moustaches

De grote kanarie 02

27/04/2008

Terwijl ik dit schrijf is het al zondagochtend 27/04/2008.

Het uitzicht uit het raam is prima.
Het waait hard en het is warm.



Op de luchthaven was het erg druk.
Het duurde dan ook erg lang voordat we onze koffer hadden.
We waren bijna de laatsten van het vliegtuig.
De autoverhuur was waarschijnlijk de goedkoopste en zeker de drukste.
Hertz, en Avis hadden nauwelijks iets te doen.
Ready-to-go kostten heel wat tijd.
Pas rond 21:45 uur konden we richting auto.
De tocht naar Agate is ongeveer 60 kilometer en goed te doen.
Het hotel is een gebouw dat in 1895 is gebouwd.
Van buiten hebben we het nog niet gezien maar het ziet er heel leuk uit van binnen.
De verwachtingen zijn hoog.
Eerst maar eens ontbijten.





In de verte het zwembad.



Het ontbijtterras wordt geveegd.



De kaktus in de achtertuin.

Er zat een stel Nederlanders enorm te klagen aan het ontbijt.
Ze werden ‘getroost’ door een Duits gezelschap.
Daar zijn we niet bij gaan zitten.
Buiten in de zon ontbijten is leuker.

We zijn naar de haven geweest.
Vanuit de haven vertrekken grote boten naar de andere eilanden
of bijvoorbeeld naar Las Palmas.
Langs het water is er hier een kiezelstrand
waar druk gebruik van wordt gemaakt.
Langs het strand bevindt zich een hele reeks (vis-)restaurants.
We zijn ook nog op zoek geweest naar een bank.
In Agate was dat geen probleem.
Terug langs ons hotel de vallei in.
Tot het einde over de haarspeldbochten.







De vallei met in de verte Agate en de zee.















Daarna de terrassen rond het hotel uitgetest.
Het is erg warm (30-34 graden Celcius) en het waait erg hard.

Vanavond testen we het ‘restaurant’ van het hotel.
Morgen gaan we aan de zee eten.

De grote kanarie 01

26/04/2008.

Er was eens een grote kanarie die van veel bezoek hield.
L & M gaan er daarom vanmiddag naar toe.
Ze mogen blijven logeren.
Wel een hele week.
Wat een plezier zal dat geven !




De vlucht was prima al duurde de landing wel heel erg lang.
Het was erg druk op de luchthaven. Zowel in Amsterdam als in Spanje.





De autopapieren.



Niet echt sterke routebeschrijving naar het hotel.

L is erg verkouden, ik een beetje.

Terwijl ik dit schrijf is het al zondagmorgen 27/04/2008.



Het dal bij Agaete, in het noordwesten van Gran Canaria.





17/11/2007

Maar het leven gaat door.
Dus op 17 november nog wat foto’s gemaakt
van een aantal souveniers die we meegebracht hadden.

Dit is de toran die we in Bhuj gekocht hebben.
Inmiddels hangt hij ingelijst in onze woonkamer.

Een paar maanden later kan ik er nog steeds erg kwaad over worden.
Het verpest mijn herinneringen aan prachtig Gujarat niet,
maar er blijft een wrange smaak achter.

16/11/2007

De andere ochtend, vroeg naar Den Haag.
Daar was mijn tas.
De NS vroeg overigens niet eens naar een identiteitsbewijs.
Ik kreeg zo de tas mee.
Camera, foto’s, iPod en geld weg.
Mij paspoort en bijvoorbeeld mijn notitieboekje met mijn reisverhaal,
was er nog wel.
Alles bij elkaar geen prettige ervaring.
En dan druk ik me heel, heel zwak uit.

15/11/2007

De thuiskomst uit India was niet zo’n succes.
De vlucht was okay maar ik had niet geslapen.
In Nederland aangekomen hebben we de trein genomen naar Breda.
Al voor Dordrecht ben ik in slaap gedommeld.
En tussen Dordrecht en Breda opnieuw.

In Breda ben ik met mijn grote rugzak uit de trein gestapt,
mijn kleine rugzak in de trein achterlatend.
Nog voor we de taxi instapten ontdekte ik het.
Liep terug, ben de trein in gesprongen waaruit ik dacht dat ik kwam.
Dat was niet correct. Het was de verkeerde trein.
Voor ik hulp kreeg van een conducteur was ik al bijna in Den Bosch.
Deze conducteur belde met zijn collega op de trein waar mijn tas in zou moeten zijn.

De conducteur op de andere trein (die waarin ik gezeten had)
had net een zaakje aan de hand met de spoorwegpolitie.
Toen die de trein doorging was mijn tas al weg.
Tas weg en natuurlijk ook de inhoud.
Paspoort, iPod, fotocamera, al mijn foto’s, dollars, telefoon enz, enz.
L. had ik op het station achtergelaten.
Die was maar niet de taxi ingegaan.
Ze had geen huissleutel bij zich maar ook geen mobiele telefoon.
Kortom drama.
Uiteindelijk aangifte gedaan op het station maar die gaven me weinig hoop.
Dat bleek ook wel.
Dezelfde avond bleek mijn tas afgegeven te zijn op station Den Haag.

Indiase miniaturen

In het voormalige Prince of Wales museum in Mumbai heeft men een prachtige
collectie Indiase miniaturen.
Ik heb er wat foto’s gemaakt maar mijn camera is daarna gestolen
en daarmee ook al mijn foto’s.
Gelukkig had ik ook een paar kaarten gekocht.
Die kan ik hier nu laten zien.Het schrijven staat centraal.

Lady writing on a leaf, Pahari (stijl), Kangra (regio in India), 1700.

Message to her lover, Rajastani, Mewar, 1700.

Bij Vermeer zou dit ‘De liefdesbrief’ heten.

Nayika writing to her lover, Pahari, Kangra, 1700.

Manini nayika:
‘De trotse heldin’, een term die veel ongelukkige soorten ‘nayikas’ (heldinnen) omvat.
Info van Rijksmuseum voor volkenkunde.

Raja Balwant Singh writing a letter, Pahari, Jammu, 1760.

Harappan

Zoals in mijn laatste log viel te lezen, was er weinig van de
Harappan beschaving te zien in het museum in Mumbai.
Gelukkig kon ik er nog wat materiaal kopen dat eigenlijk voor
kinderen bedoeld is maar wat wel een aantal foto’s bevat.
Daarnaast een serie kaarten.
Die zet ik hier nu in mijn web log.
Veel kijkplezier.

Serie dieren en planten.

Stenen kruiken.

Het schrift op zegels (nog niet ontcijferd).

Vervoer,

Menselijke figuren.

Lees verder

14/11/2007

14/11/07: MUMBAI
DAY ON YOUR OWN, NO TRANSPORT SERVICES.
LATE NIGHT TRANSFER FROM HOTEL
TO INTERNATIONAL AIRPORT
FOR YOUR EARLY MORNING FLIGHT
KL-6033 TO AMSTERDAM
ON 15 /11 / 07 AT 01.30 AM

14/11/2007 Woensdag

Vanochtend naar de markt in Colaba.
De markt is niet groot maar heeft toch een verrassing in petto.
Niet dat iedereen daar op zal zitten wachten maar ik vond het leuk.
In mijn vakgebied bestaat de term xe2x80x98catch weightxe2x80x99.
Dat wil zeggen dat je goederen hebt waarvan het gemiddeld gewicht,
per partij, nooit hetzelfde is.
Als je drie vissen vangt vandaag en morgen weer drie,
dan zal het gewicht van de partij van dag twee anders zijn
dan het gewicht van de partij van dag een.
Hier op de markt werden kippen bij hun poten samengepakt,
vastgebonden en aan een weegschaal opgehangen.
Zo kun je een aantal stuks kippen leveren en de kiloxe2x80x99s afrekenen.
Of de dierenbescherming blij is met deze praktijk,
ik heb zo mijn twijfels.







De markt loopt van tot aan de zee aan de oostkant van Colaba.
Vandaar uit zijn we Colaba overgestoken (4 pasta road)
tot je aan de zee (Arabic Sea) aan de westkant komt.
Vervolgens naar het noorden gelopen tot voor de Maidan.
Daar rechtsaf geslagen naar het voormalige Prince of Wales Museum.









Weer geen geluk met prehistorisch India.
Het museum in Lothal was gesloten,
hier was de afdeling voor onbepaalde tijd dicht.
Het museum is voor niet-Indiase toeristen duur: 6 Euro.
Als je fotoxe2x80x99s wilt maken in het museum moet je
in de museum shop even een vergunning kopen: 100 RP.



Het is gevestigd in een aardig gebouw, de collectie miniaturen is heel mooi.
De afdeling Nepal is prachtig.
Ook de beelden uit India zelf zijn mooi.
De Europese schildercollectie is een mooie verzameling.
De schilderijen zouden eens goed door een expert
en een team restaurateurs moeten worden bekeken.
Er gaat nogal eens wat mis in de vertaling
of zelfs het overnemen van teksten van het schilderij
naar de museuminformatiebordjes.





Lunch bij Leopolds.
Nu zijn we terug op de kamer om nog even uit te rusten.
L. op het dakterras voor een uurtje zonnen.





Was ik nog wel in slaap gevallen!
Alsof we al niet genoeg slapen.
Tijdens de vakantie zaten we nogal al eens op een plaats
waar xe2x80x99s avonds weinig mogelijkheden zijn.
Bijvoorbeeld in Bhuj zaten we 10 kilometer buiten de stad.
Donker is daar echt donker.
Na het eten kun je nog wat lezen maar dat is het dan wel.
We slapen meestal tot 07:30 uur.
Hier in Mumbai gaan we wat later slapen maar 23:30 uur vinden we al heel laat.
De zon, de warmte, de drukte, dat pleegt een aanslag op je.







Vanmiddag gelopen naar het stadhuis van Mumbai.
Niet omdat gebouw te zien maar omdat je dan via andere straten loopt
dan waar we tot nu toe geweest zijn.
Doel is de St. Thomas-kerk.
Dit gebouw is nog uit de koloniale tijd en de herinneringen
uit die tijd vind je hier nog ruim terug.









Vandaar terug naar India gate.
Het is er erg druk.
Je hoeft er maar te gaan staan (of zitten) en India komt aan je voorbij.
De voornamelijk Indiase toeristen gaan in de boten voor een rondvaart
vanaf dit punt of flaneren net als wij.
Er zijn veel kleine handelaren die ijs, sierraden of eten proberen te slijten.







Na India gate eten bij Leopolds en dan naar het hotel.
Even afkoelen op dak (9e verdieping)
en onze rugzakken op orde brengen.
We werden om 20:00 uur gebeld door Garha om te zien
of we de pick up tijd van 21:00 uur gaan halen
en hoeveel bagage we hebben.
Als we in de lobby van het hotel zitten te wachten op ons vervoer
worden we nog eens gebeld (20:55 uur).
De chauffeur is onderweg (en dus wat te laat).
Als we in de auto zitten belt de coxc3xb6rdinator van Garha nogmaals.
Hij vangt ons even later op bij het vliegveld en loodst ons het gebouw,
de check-in en eerste douane door.
Prima geregeld en snel.





De hotelrekening.



De rekening van de laatste inkopen op de luchthaven.







Met deze laatste foto is mijn geschreven verslagh helemaal op het web verschenen.
Het was niet het einde van ons avontuur.
Daarover later nog meer.