Lissabon 2006 (8)

1367-1383

Koning Fernando I31.10.1345 – 22.10.1383 Zoon van Pedro I en Constanxc3xa7a Manoel; hij huwde in 1371 met Leonor Teles de Menezes; na de dood van koning Pedro van Castilixc3xab in 1369 was hij een van de pretendenten naar de Castiliaanse kroon, waardoor hij in een langdurige oorlog verwikkeld raakte (tot 1382); om de beide landen te verenigen werd bij de vrede van Badajoz (1382) bepaald dat zijn erfgename Beatriz zou huwen met koning Juan I van Castilixc3xab; hij bevorderde de handel en de scheepsbouw en legde zo de grondslag voor Portugal als zeemacht


Meer kan ik niet vinden over deze Portugese koning.
Waarom nu juist zijn tombe van die mooie fantasiewezens hebben,
blijft me dus nog even onduidelijk.

Lissabon 2006 (7)

De volgende dag hebben we eigenlijk drie dingen gedaan:
– het Largo do Carmo bezocht;
– een rondrit door de stad met een ‘hop on – hop off”-bus;
– een boottocht over de rivier de Taag.

Een volle agenda.

Het Largo do Carmo is een heel mooi, rustig pleintje
op een heuveltop in het centrum van Lissabon.
Aan dit plein liggen de overblijfselen van een kerk
die met de aardbeving van 1755 is verwoest.
Nu is er een heel mooi museum gevestigd.
De meeste bezoekers gaan hier naar toe via de lift “Elevador de Santa Justa”
maar te voet is het een leuke wandeling.

De Lonely Planet (Portugal, April 1999) beschrijft het museum dat
in/aan de kerk gevestigd is als volgt:

“Now the ruins are an open air home to the curious Museu Arqueologico do Carmo.
where you can normally see the carved tomb of Fernando I,
Luso-Romano statuary, a 3500 year old Egyptian mummy and preserved Peruvian skulls.”

“Nu zijn de ruines een vreemd open-lucht museum met de uitgehakte graftombe
van Fernando I, Romeinse standbeelden, een 3500 jaar oude Egyptische mummie
en geconserveerde doodshoofden uit Peru.”

Het is vanuit het oogpunt van een verzameling een bont allegaartje.
Maar naar mijn gevoel zegt deze mooie verzameling meer van Portugal
dan van die individuele voorwerpen.
Portugal, hoewel een van de eerste landen met grote ontdekkingssuccessen,
heeft dit niet weten om te zetten in een groot gevolg.
Hier geen Louvre, Britisch Museum of Rijksmuseum.
Deze musea hebben hele grote collecties samengebracht.
Zulke grote collecties dat ze in staat zijn om hele evenwichtige tentoonstellingen
samen te stellen die alle aspecten illustreren van een bepaald onderwerp.
Zo toont het Louvre een prachtig overzicht van de Egyptische kunst
door alle eeuwen heen als ook een overzicht van de klassieke schilderkunst
en nog een heleboel meer.
Dat kan Portugal niet. Zij hebben ergens ‘de boot’ gemist.
Dit museum is daar een hele mooie illustratie van.
Maar let wel, ieder op zich zijn het prachtige stukken.





Op de tombe een aantal fantasiewezens.


Het museum heeft hele originele cadeau’s in de verkoop.
Zo hebben ze tegels laten ontwerpen door kunstenaars die zich moesten laten
inspireren door de voorwerpen in het museum.
De fantasiewezens kwamen daar in terug.


Scene uit het leven van St. Franciscus.



Wonderlijk.


Is het geen geweldige omgeving om deze voorwerpen te tonen ?


Mummie uit Peru.


Een topstuk uit Zuid Amerika, zo’n prachtige vaas heb ik niet eerder gezien


Het zijn maar drie beeldjes maar zo mooi.


Dit en de volgende afbeeldingen zijn afbeeldingen van de lijdensweg van Christus.
De Judaskus


De geseling


De begrafenis


De verrijzenis


Misschien niet het mooiste stuk, maar hoe vaak zie je een beeldhouwwerk van een schip ?

Beste schilderij van een Nederlandse kunstenaar

Nog een tweetal verrassingen:


Co Westerik: Windering Landschap

Het feit dat er werk van Co Westerik tussen de genomineerden zat verrast me niet zo.
Maar het is iedere keer weer werk dat ik
niet eerder gezien heb.
Goed dat zegt meer van mij dan van Co Westerik.

Heel bijzonder vind ik het volgende:


Co Westerik: Zwemmer

Heel precies, heel doordacht en
toch zo los van stijl.

Lissabon 2006 (6)

Het einde van de tweede dag.

Nadat we het museum hebben bezocht zijn we terug
naar de binnenstad gegaan.
Het was lekker koel in de trein en dat was maar goed ook.
De buitentemperatuur was inmiddels 31 graden Celcius.
Ook onderweg kwamen we nog enkele mozaieken tegen,
maar eerst zijn we nog door/langs
het cultureel centrum van Belem gelopen.
Erg mooi !

























In de avond zijn we gaan eten onder de grote brug van Lissabon.
Je kunt er eenvoudig heen met de trein.
Al een aantal jaren geleden heeft men een aantal oude havenloodsen
omgebouwd tot restaurants: een Portugees restaurant,
een visrestaurant, een steakrestaurant, een Ierse pub, een
trendy restaurant, Italiaans, je kunt het niet bedenken of het is er wel.

Het ligt ook redelijk mooi, aan het water.
Ieder terras had een eigen scherm met beamer zodat de wedstrijden
van het voetbaltoernopoi onder de 21 jaar (want in Portugal gehouden)
door iedereen gevolgd kan worden.

Het probleem met die restaurants is,
naast het feit dat er leukere restaurants in het centrum van Lissabon zijn,
met net zo goed eten, voor minder geld en authentiekere gerechten,
en er hele bussen vol toeristen werden aangesleept,
dat die brug er is.
Op zich kan het erg leuk zijn.
Ik heb al eens gegeten onder de brug over de Bosperus.
Fantastisch, heerlijk weer, geweldig eten.
Over de brug in Lissabon gaat de trein (onderste verdieping)
en het reguliere verkeer (Bovenop).
Die trein maakt natuurlijk geluid,
maar het verkeer maakte een enorm lawaai.
Er ligt namelijk geen asfalt of iets dergelijks op de brug.
Waarschijnlijk om bouwtechnische redenen is er besloten dat de auto’s
over een soort ijzeren rekken rijden.
Dat geeft een enorm lawaai-overlast.

Het zicht op de brug was er niet minder om.









Vitruvius

Op de tentoonstelling in het Museu Nacional de Arqueologia
werd verwezen naar Vitruvius.
Ik kende niets van deze man.
Gelukkig is er Google.

Een inleiding:

Over Vitruvius, uit de eerste eeuw voor Christus,
is niet veel bekend.
Als bouwmeester heeft hij in ieder geval xc3xa9xc3xa9n basilica laten bouwen,
maar echte bekendheid heeft hij naar eigen zeggen in zijn tijd niet gehad.
Veel van zijn werkzaamheden verrichtte hij in dienst van het leger.
Zo was hij als architect onder Julius Caesar belast
met de belegeringswerktuigen en het krijgsgeschut,
en werkte hij onder Augustus aan het herstel van de aquaducten.

Vitruvius was, zo meldt hij trots,
de eerste die een compleet handboek over architectuur schreef.
Het is ook het enige bewaard gebleven boek op dit gebied.
Alle onderwerpen komen, logisch gerangschikt, aan de orde:
tempels, verdedigingswerken, openbare gebouwen
-zoals theaters, thermen, basilica’s en havens-, uurwerken,
machines -bijvoorbeeld een hijskraan, waterorgel, mijlenteller en katapult-
en nog veel meer.
Tussendoor schrijft Vitruvius dan ook nog de prachtigste uitweidingen,
zoals over bouwmaterialen, water en watervoorziening,
de oorsprong van het bouwen, natuurfilosofen, de harmonieleer,
akoestiek, de sterrenhemel, kleuren, klimatologie
– zelfs over plagiaat geeft hij zijn mening.

De invloed van het boek is eeuwenlang zeer groot geweest.
Echt beroemd werd Vitruvius pas in de Renaissance:
zijn werk was bekend bij kunstenaars als Leonardo da Vinci
, Michelangelo, Rafaxc3xabl en Dxc3xbcrer.
En als Constantijn Huygens in 1636 voor zichzelf een huis wil ontwerpen,
raadpleegt hij eerst de becommentarieerde uitgaven van De architectura.

De hele tekst van de 10 boeken die Vitruvius schreef,
is op vele plaatsen op het web te lezen.
In het Latijn of Engels.

Dit is een deel van die tekst, misschien wel het bekendste stuk:

CHAPTER I: ON SYMMETRY: IN TEMPLES AND IN THE HUMAN BODY

1. THE design of a temple depends on symmetry,
the principles of which must be most carefully observed by the architect
They are due to proportion, in Greek analogia.
Proportion is a correspondence among the measures of the members
of an entire work, and of the whole to a certain part selected as standard.
From this result the principles of symmetry.
Without symmetry and proportion there can be no principles
in the design of any temple; that is,
if there is no precise relation between its members,
as in the case of those of a well shaped man.

2. For the human body is so designed by nature that the face,
from the chin to the top of the forehead and the lowest roots of the hair,
is a tenth part of the whole height;
the open hand from the wrist to the tip of the middle finger
is just the same; the head from the chin to the crown is an eighth,
and with the neck and shoulder from the top of the breast
to the lowest roots of the hair is a sixth;
from the middle of the breast to the summit of the crown is a fourth.
If we take the height of the face itself,
the distance from the bottom of the chin to the under side of the nostrils
is one third of it; the nose from the under side of the nostrils
to a line between the eyebrows is the same;
from there to the lowest roots of the hair is also a third,
comprising the forehead.
The length of the foot is one sixth of the height of the body;
of the forearm, one fourth; and the breadth of the breast is also one fourth.
The other members, too, have their own symmetrical proportions,
and it was by employing them that the famous painters
and sculptors of antiquity attained to great and endless renown.

3. Similarly, in the members of a temple
there ought to be the greatest harmony in the symmetrical relations
of the different parts to the general magnitude of the whole.
Then again, in the human body the central point is naturally the navel.
For if a man be placed flat on his back,
with his hands and feet extended,, and a pair of compasses
centred at his navel, the fingers and toes of his two hands and feet
will touch the circumference of a circle described there from.
And just as the human body yields a circular outline,
so too a square figure may be found from it.
For if we measure the distance from the soles of the feet
to the top of the head, and then apply that measure to the outstretched arms,
the breadth will be found to be the same as the height,
as in the case of plane surfaces which are perfectly square.

Deze tekst is de inspiratiebron voor Leonardo da Vinci’s bekende tekening:


Museu Nacional de Arqueologia

Voor degene die de web site van dit museum niet willen bezoeken,
kunnen hier toch een gevoel krijgen voor de prachtige tentoonstelling
over Romeinse mozaieken.
De tentoonstelling was niet groot maar van een erg hoge kwaliteit.








Mooier dan mijn foto.














Uit de koninklijke collectie


Fragment van een vloer

Javascript

Ik had een Javascript gevonden op het internet.
Een leuke gadget.
Als het script actief was borrelde er belletjes
over het scherm.
Ik geloof dat mijn hele web log ervan in de war raakte.
Dus heb ik het script maar weer verwijderd.
Eens zien hoe dat afloopt.

Lissabon 2006 (5)

In het klooster Mosteiro dos Jeronimos is ook een museum gevestigd.
Het is het Museu Nacional de Arqueologia.

De web site van het museum en een virtuele tentoonstelling
zijn te bezoeken door de volgende link te volgen.


In het licht van mijn nieuwste hobby: mozaieken,
een verrassing.
Er was een tentoonstelling van met name Romeinse mozaieken
zoals die in Portugal gevonden zijn.
Het was een erg mooie collectie.
Ik heb geprobeerd de catalogus te kopen maar die was
helaas alleen in het Portugees en Frans te krijgen.
De catalogus was compleet met een CD.

Toen maar een paar foto’s gemaakt.


Een hele vloer


Verder veel fragmenten








Dit is erg klassiek. Dergelijke randen werden veel gebruikt
Ik ga proberen ook zo’n rand te maken






Lissabon 2006 (3)



Vanaf de rivier zijn we met de train naar Belem gegaan.
Dit is een wijk/voorstadje van Lissabon.
Daar bevindt zich een groep museums en een bijzonder monument.
Portugal was natuurlijk een van de grote landen
tijdens de tijd van de ontdekkingsreizen.
Eigenlijk samen met Spanje.
Onze Abel Tasman enzo vallen een beetje in het niet bij een naam
als Vasco da Gama.
Hij ging onder andere naar wat vandaag Goa (in India) heet.
En daar zit ook onze relatie naar Vasco da Gama.

De eerste keer dat we hem ‘ontmoette’ was in Goa.
Daar kun je zijn begraafplaats bezoeken, net zoals in Cochin.
Deze begraafplaatsen zijn inmiddels leeg.
Vasco da Gama ligt inmiddels begraven in Belem.
De eerste keer dat we Vasco da Gama ‘ontmoette’ was toen we
op vakantie in Goa waren.

Het graf van Vasco da Gama is in het Mosteiro dos Jeronimos.
Dit klooster werd door Manuel I in 1502 gebouwd voor Vaso da Gama.



We waren in de verkeerde treinverbinding gestapt.
Deze stopte niet in Belem, maar een station verder.
De afstanden zijn niet zo ver dus zijn we terug gelopen.
Dan kom je eerst langs een nationaal monument.



Vervolgens kom je bij Torre de Belem.
Echt mooi is het niet.
Een klein fort, meer een schaakstuk.









Dan maar eerst wat van de zon genieten.
Op een tarras natuurlijk.
Het viel me op dat je nog zo veel mussen ziet.
In Nederland zie er haast geen meer.
Hier doen ze zich te goed aan de restjes van een stuk cake.



We vervolgen onze wandeling en komen aan in het ‘museumkwartier’ van Belem.
Bij (en in) het klooster zijn verschillende musea
en is er een groot cultureel centrum.
Een van die musea is die voor ‘Populaire kunst’ (?).
We zijn er niet in geweest maar buiten staan ook een aantal beelden.
Zoals het volgende.



Loop je dan nog een klein stukje verder,
dan komt het ‘Padrao dos Descobrimentos’ in zicht.
We hadden het al vanuit de lucht gezien tijdens onze vlucht naar Lissabon.
Het monument van de ontdekkingsreizen.









Nee de man voorop is niet Vasco da Gama.
Dat is koning Henry. Hij gaf nog voor Vasco da Gama,
de aanzet tot de ontdekkingsreizen.
Het begon met de verovering van Marokko.
Zijn schepen gingen steeds zuidelijker langs Afrika.
Zij gingen ‘over het randje’ en vielen er niet af, van de aarde bedoel ik.

Vanaf het monument loop je bijna vanzelf weer landinwaards.
Dan stuit je op een groot mozaiek.
Een windroos.
In de verte is het klooster al te zien.















Lissabon 2006 (2)



De eerste dag zijn we begonnen met een kop koffie op een terras.
Het weer was al heerlijk.
En dat is te zien op deze eerste foto.
De schoenepoetser heeft zich al in de schaduw geinstalleerd.

Vervolgens zijn we ons gaan orienteren in de binnenstad.
Het was al lang geleden dat we hier voor het laatst geweest zijn.



Ook Lissabon ligt op een aantal heuvels.
Leuk voor de uitzichten.
Maar iets vermoeiender voor onze benen.
Het levert wel leuke plaatjes op.



Deze ochtend gaan we eerst maar eens richting water.
Daar aangekomen krijgen we zicht op de Taag.
De rivier waaraan Lissabon ligt en die bij Lissabon
in de Atlantische Oceaan stroomt.
Dan moet hij eerst onder twee enorme bruggen door.
Een van die twee bruggen zie je hier in de verte.



Lissabon 2006 (1)

Vorig weekend zijn we naar Lissabon geweest.
Het was een hele temperatuursovergang.
In Lissabon was het droog en meer dan 30 graden Celcius.
We zijn er twee hele dagen geweest.
Allemaal dankzij Shoestring.
Deze reisorganisatie bestaat 10 jaar en een grote groep
die dit jaar bij hen boekte,
kregen een ticket naar een stad in Europa cadeau.
Er waren een beperkt aantal steden.
KLM was de vliegmaatschappij.
We zijn op donderdag gevlogen en zondagochtend
ging de vlucht al weer vroeg terug naar Nederland.
Maar het waren mooie dagen.
Bovenstaande foto was van de eerste avond.
Dat zijn avonden waar we hier in Nederland nog even op moeten wachten.

Dali: ArtDaily.com



GLASGOW.

The Kelvingrove Art Gallery and Museum has announced
that Salvador Dalixc2xb4s Christ Of St John Of The Cross
will hang again in its walls 50 years after it was unveiled there.
By far the most popular of all Dali’s religious works is without a doubt
his Christ of Saint John of the Cross,
whose figure dominates the Bay of Port Lligat.
The painting was inspired by a drawing, preserved in the Convent of the Incarnation
in Avila, Spain, and done by Saint John of the Cross himself
after he had seen this vision of Christ during ecstasy.

The people beside the boat are derived from a picture by Le Nain
and from drawing by Velxc3xa1zquez for The Surrender of Breda.
At the bottom of his studies for the Christ, Dali wrote:
“In the first place, in 1950, I had a ‘cosmic dream’
in which I saw this image in color
and which in my dream represented the ‘nucleus of the atom’.
This nucleus later took on a metaphysical sense;
I considered it ‘the very unity of the universe’, the Christ !
In the second place, when thanks to the instructions
of Father Bruno, a Carmelite, I saw the Christ
drawn by Saint John of the Cross,
I worked out geometrically a triangle and a circle,
which ‘aesthetically’ summarized all my previous experiments,
and I inscribed my Christ in this triangle.”
This work was regarded as banal by an important art critic
when it was first exhibited in London.

Nevertheless, several years later,
it was slashed by a fanatic while it was hanging in the Glasgow Museum,
proof of its astonishing effect on people.
Dali relates that, when he was finishing the picture
at the end of autumn in 1951, it was so cold in the house in Port Lligat
that Gala abruptly decided to have central heating installed.
He remembers the moments of terror through which he then lived,
fearing for his canvas on which the paint was still wet,
with all the dust stirred up by the workmen:
“We took it from the studio to the bedroom so that I could continue to paint,
covered with white sheet which dare not touch the surface of the oil.
I said that I didn’t believe I could do my Christ again
if any accident were to befall it.
It was true ceremonial anguish.
In ten days the central heating was installed and I was able to finish the picture
in order to take it to London, where it was shown for the first time
at the Lefevre Gallery.
” When it was at the Biennial of Art in Madrid,
along with other works of the painter,
General Franco asked that two of the oils of the master of Figueras
be brought to the palace of El Prado:
Basket of Bread and Christ of Saint John of the Cross.

Leuk boekje

Klassieke muziek in een notendop.



Ik heb op heel wat scholen muziekonderwijs gehad.
Nog nooit heb ik een eenvoudig, begrijpelijk, overzicht gehad
van de muziekgeschiedenis.
Dat doet dit boekje in ongeveer 100 pagina’s.

Niet een overzicht met jaartallen,
Namen die niets zeggen.
Begrippen die je niet begrijpt.

Dit boekje geeft op een begrijpbare manier weer
hoe de ‘kunstmuziek’ zich in de eeuwen ontwikkeld heeft.
Het stipt de grote namen, de belangrijkste stromingen en
de belangrijkste muziekvormen in die muziek aan en
geeft een eerste verklaring voor hun rol in die geschiedenis.

Dit is een heel goed startpunt voor mensen die muziek
vooral mooi vinden en die willen begrijpen hoe
een en ander te plaatsen.
Vanaf dit punt kan iedereen, op eigen tempo,
verder genieten van de muziek of verder verdieping zoeken.

Een pluim !