Solo: a Star Wars story

Gezien afgelopen vrijdag.
Een hele leuke film zeker voor Star Wars-fans.

Opvallend vond ik wel dat ik zo ongeveer de oudste toeschouwer was.
Star Wars heeft dus veel fans die de films pas veel later dan het initieel
verschijnen van de films de films voor het eerst gezien moeten hebben.

Ook deze keer worden weer veel dingen duidelijk die eerder vaag bleven:
– hoe komt Han Solo aan zijn naam;
– hoe kent Han Solo Lando Calrissian;
– hoe leerde Han Solo Chewbacca kennen;
– hoe kwam Han eigenlijk aan de Millennium Falcon.

Natuurlijk zijn dit geen definitieve antwoorden maar antwoorden
bedacht door de schrijvers van deze film.
Maar de antwoorden komen redelijk natuurlijk aan.

SoloAStarWarsStory

Solo: a Star Wars story. Ik heb genoten in 3D.


De film is in 3D, dat voegt toch echt wat aan je beleving toe.
het maakt de film nog levensechter.

Ik lees graag de informatie op de Amerikaanse site IMDB.
Zeker de Trivia.
Daarom een Trivia van mij en een van die site:

= dit is de tweede film die ik dit jaar zie waarin Woody Harrelson
voor het einde van de film overlijdt. (van mij)
De andere film was ‘Three Billboards Outside Ebbing Missouri’.

= in de vergaderruimte waarin Dryden Vos met onder andere Han Solo spreekt,
staat een beeldje. Hetzelfde beeldje is het vruchtbaarheidsbeeldje dat
zo’n belangrijke rol speelt in de intro van Raiders of the Lost Ark.
Natuurlijk speelde Harrison Ford in die film Indiana Jones en
is hij de ‘originele’ Han Solo. (van IMDB)

VruchtbaarheidsbeeldjeRaidersOfTheLostArk


***

Gezien: Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

1996-98AccuSoftIncFrancesMcDormandThreeBillboardsOutsideEbbingMissouri2017

Frances McDormand in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri.


Dit is een goede film.
Niet zo speciaal als de Oscars en andere onderscheidingen doen geloven,
maar een goede film.

Wat mij aansprak is dat de film een hele reeks van vormen van discriminatie
laat passeren: sekse, ras, seksuele geaardheid en lichamelijke verschillen.
En die overtuigend afwijst.

‘Zwarten martelen’ wordt regelmatig genoemd als een activiteit van de politie.
Vrouwen zijn lustobjecten.
Homoseksuelen worden in elkaar geslagen.
Dwergen zijn een circusattractie.

Deze thema’s zijn redelijk levensecht in het verhaal verweven.
De film is een echte schrijversfilm en niet zozeer een acteursfilm.

De film heeft een open en pessimistisch einde want het zou zo maar
kunnen dat de ‘slachtoffers’ dezelfde methodes gaan hanteren als de daders.

Op sommige momenten zijn de ‘zetten op het schaakbord’, de wendingen in de
film, minder levensecht. Wel erg slim in elkaar gestoken.
Maar een echt goede film heeft dit soort wendingen en zorgt ervoor
dat die levensecht overkomen.
Als ze niet levensecht overkomen dan gaat de film over in een ervaring
zoals bij een opera: mooie beelden, goede muziek, goede thema’s
maar gekunsteld.
Dus hulde aan Martin McDonagh, de schrijver!

Oscar:
Best Performance by an Actress in a Leading Role * Frances McDormand
Best Performance by an Actor in a Supporting Role * Sam Rockwell

Golden Globe:
Best Motion Picture – Drama
Best Screenplay – Motion Picture * Martin McDonagh
Best Performance by an Actress in a Motion Picture – Drama * Frances McDormand
Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Motion Picture * Sam Rockwell

Bafta:
Best Leading Actress * Frances McDormand
Best Screenplay (Original) * Martin McDonagh
Best Film * Graham Broadbent, Peter Czernin, Martin McDonagh
Best Supporting Actor * Sam Rockwell
Outstanding British Film of the Year * Martin McDonagh, Graham Broadbent, Peter Czernin

****