Gisteren zag ik in De Nieuwe Veste in Breda de voorstelling
‘De geest van de Vloeiweide’.

Van de website van VVV Zundert:

Radiopost ‘de Vloeiweide’

In tijden van de oorlog woonde Boswachter Neefs met zijn gezin in de Vloeiweide, het natuurgebied tussen Rijsbergen en Etten-Leur. In de woning werd er in 1944, in de laatste maanden van de oorlog, radio gemaakt door verzetslieden van ‘Radiopost de Vloeiweide’. Vanuit het adres van Neefs werden er versleutelde berichten verstuurd dat in het landelijke net werd opgepikt en waardoor communicatie kon plaatsvinden tussen verschillende verzetseenheden. Toen men opzoek was naar een locatie wat ver weg van de bewoonde wereld ligt, werd er gekozen voor de woning van boswachter Neefs.

Eenmaal geinstalleerd, ging in september 1944 de radiopost live. Door verschillende radioberichten kreeg men in Rijsbergen te horen dat de oorlog niet lang meer ging duren. De opmars van de geallieerden was zo sterk dat Duitsland zich wel móest overgeven. Men ging ervan uit dat de radiopost hooguit één a twee nachten in het boswachtershuis zou verblijven en dat de bevrijding voor de deur stond.

Helaas werden deze uren dagen en met leden ogen zagen de verzetslieden incl. de familie Neefs aan dat het gevaar van de boswachterswoning met de dag verergerde. In kleine groepjes trokken de vluchtende Duitsers door het gebied rondom de radiopost. Er was ineens een hoop rumoer in de Vloeiweide. Hierdoor waren de verzetsleden zich er van bewust dat bij de mensen in de omgeving, de radiopost niet onopgemerkt zou blijven.

In de nacht van 3 op 4 oktober verbleven naast de familie Neefs ook de verzetslieden Paul Windhausen, Henk Touw, Jan Nelissen en Frie Renard. Helaas werden zijn bruut wakkergeschud door een zwaar bemande Duitse militaire eenheid die het gehele gebied had omsingeld. Een aantal van de bewoners zijn doodgeschoten, de rest is omgekomen bij de brand in het huis. Niemand van de familie of de verzetslieden overleefde het.

De affiche van de voorstelling die nog een aantsl keren te zien is. De schrijver van het stuk, ook hoofdrolspeler en producent, is John van Ierland.

De voorstelling werd zondag goed bezocht.

De concertzaal van de Nieuwe Veste is voor een dergelijke voorstelling heel geschikt.

De voorstelling is een combinatie van het presenteren van beelden, zang (van solisten en koor) en toneel.

John van Ierland deed de introductie.

Daarbij werd hij geholpen door de Bredase wethouder Marike de Nobel van Cultuur en bijvoorbeeld het speerpunt Inclusie. Ze is van GroenLinks.

De voorstelling kwam wat langzaam op gang.
Technische problemen hielpen daar niet bij maar het schetsen
van de context nam de eerste helft van de voorstelling in beslag.
Vooral de Vlucht in de mei-dagen van 1940 kreeg daarbij veel
aandacht. Niet dat dit geen belangrijk element is in de
herinnering van veel mensen, een traumatische ervaring,
maar voor het drama op de Vloeiweide zijn er meer zaken
die context hadden kunnen scheppen. Om nog maar te
zwijgen over parallellen naar de huidige gebeurtenissen in
de wereld en de Nederlandse samenleving en politiek in
hetbijzonder.

Alles bij elkaar was het een aangename middag.

Het applaus na afloop.