De boeken liggen al weer een tijdje, gelezen, in de woonkamer.
Ik kwam er maar niet aan toe om ze te noemen op mijn blog.
Voor beide boeken geldt dat ze waarschijnlijk met de
beste bedoelingen gemaakt zijn: rechten voor de vrouw, tegen
discriminatie en kolonialisme en voor de natuur.
Maar goede bedoelingen maken nog geen sterk (strip)verhaal.

Het verhaal van het volk van de Nez Percé dat wordt verdrongen door de koloninisten in Noord-Amerika en dat vlucht naar Canada. Een verhaal van Francois Corteggiani, getekend door Gabriel Andrade en met historisch advies van Farid Ameur: Chief Joseph – Het echte verhaal van de Far West. Als iemand in de titel van een boek spreekt van ‘Het echte verhaal’ dan ben je gewaarschuwd.

Achterin het boek een historisch verslag. Als je dat leest realiseer je je meteen hoe saai het stripverhaal eigenlijk is dat er van gemaakt is. De strip slaagt er nergens in een verhaal van vlees en bloed te worden in de betekenis dat het nergens persoonlijk wordt. Het blijft een droog feitenrelaas.

Emmanuel Suarez zorgde voor de tekst en Hamo voor de tekeningen van De buitengewone expeditie van Corentin Tregier in Congo, Alle denkbare goede bedoelingen worden op een grote stapel gelegd. Alleen leidt dat niet automatisch tot een goed verhaal. Het komt niet tot leven en wordt gaandeweg saai.

In beide boeken is niets mis met de tekenstijl. Je moet er van houden maar beide stijlen hebben een plaats in het stripgenre. Hier pagina 15 als voorproefje.