Het was gisteravond druk bij de Dodenherdenking
in het Valkenberg in Breda.
De kransen en bloemstukken lagen er vanochtend mooi bij.
Net als vorige week wandelde ik van Meersel-Dreef
langs de Mark naar Breda.
Het weer was anders. Tijdens het eerste uur heb ik
een aantal regenbuien gehad.
Mag gelukkig was het miezer en warm genoeg om mijn
kleren onderweg weer op te drogen.
Prima weer blijkbaar voor de naaktslakken want
die heb ik veel gezien.
Deze twee naakslakken lijken bij een derde, dode (?), naaktslak te kijken?
Regendruppels zijn een heel dankbaar onderwerp voor foto’s. Ze staan er altijd goed op en laten de planten nog beter uitkomen.
De reiger deed nog even alsof hij me nog niet gezien had maar al snel ging hij verder van het pad af het gras in.
Dit is een poëziebank. Vorige week zater er mensen op.
verlegen zwijgt de tijd als water spreekt, zich eindeloos herhaalt
al kantelend naar klanken zich tijdloos telkens taalt
steeds onderweg naar lager als beek, als stroom,
naar zijn verval zich vloeiend voegt, zo oeverlangs
de aarde streelt, welluidend in voorbijgaan
speelt langs stengels en langs stenen
De naam van dichteres Pien Storm van Leeuwen staat op de
zijkant van de bank.
Vorige week heb ik niet goed opgelet want ik zag toen maar
één poosplaats. Er zijn er meer langs de Mark.
Alleen laten de gedichten zich minder goed lezen door de tijd. Dit noemde Pien Storm van Leeuwen een ‘poosplaats’. Ik kwam er nog een tegen.
Via de Duivelsbruglaan liep ik Breda weer in. Daar zag ik nog deze gevonden voorwerpen.
Normaal gesproken loop ik dagelijks een rondje in de
binnenstad van Breda.
Vandaag deed ik dat ook maar de foto’s in dit bericht
zijn van de wandeling van vanmiddag.
Om half één naam ik de bus naar Meersel-Dreef, dat is een
ritje van 25 minuten.
Volgens Google Maps in Meersel-Dreef – Breda zo’n 11 km.
Vorige week liep ik een keer ruim 6 en een keer ruim
8 kilometer. Niet wereldschokkend maar ik wilde proberen
nog iets meer te lopen.
Heen en weer naar Meersel-Dreef is dan te ambitieus maar
Van Meersel-Dreef naar Breda moet kunnen. Lukt het niet,
dan zijn er een paar stops in de buurt van de route van de
bus die ik gebruikte om op de Dreef te komen.
Het is ook een beetje terug in de tijd want als kind ben ik er
regelmatig geweest met mijn ouders en familie.
De kloosterkerk van de Kapucijnen. Het was vroeger al het excuus om naar Meersel-Dreef te gaan. Je kon niet zeggen dat je er naar toe ging voor de Trappist.
Helemaal nieuw voor mij: België, Meersel-Dreef, Frederick Franck, St Francis with birds, 2021.
Tegenover het klooster ligt een tuin met beeldengroepen en een Maria- of Lourdesgrot. Goed onderhouden!.
In het verleden al, was het een vast adres voor Bredanaars om een zondag op bezoek te gaan. Deze boom draagt sporen van het stadswapen van Breda.
Kinderen vermaakten zich in de speeltuin (ook nog steeds goed inderhouden) terwijl de ouders op het terras van een trappist genieten. Let wel: de bus gaat degelijks, ieder uur maar niet op zaterdag of zondag.
Dit is zo’n beetje het begin van de wandelroute. Nog in België start ik naast de Mark.
Markdal, Waar men zonlicht ziet – glinsteren in spiegelingen – op wat verborgen blijft – zilvert wind op lang gras.
Het weer begon vandaag somber maar de middag was prachtig en dan is het Markdal ook mooi. Uiteindelijk liep ik 3 uur, ruim 12 kilometer.