Hele mooie chocolaatjes in Atlante:

(Het kantoor)(The King or is it the Queen ?)Wel leuk dat je de boardingpass tegenwoordig zelf kunt printen.Alleen kun je bij NWA niet zelf een stoel kiezen en maken ze een hele nieuwe boarding card als je gaat inchecken.Het kost dus alleen maar tijd.

Het drama op de luchthaven van Atlanta:

Wachten, wachten, wachten.
De luchthaven is helemaal niet ingesteld op de beveiligingsmaatregelen.

Alle metalen voorwerpen af doen (ook je riem).

PC’s uit de tas halen.
Schoenen uit.
Vingerafdrukken bij binnenkomst in de US laten maken en ook bij vertrek.
Pasfoto laten maken bij binnenkomst van de US en bij vertrek.
Groene ‘visum-kaart’ invullen.
Paspoort laten stempelen.
Bagage ophalen, op een band zetten, met de metro meegaan, bagage zien terug te vinden.

Het thema van de twee belangrijkste carnavalsevenementen in 2006: Me maoken’ut geef bont

en het thema van cafe de Beyerd: Bling Bling.
Daarvoor heb ik in Atlanta al wat gekocht:

Woensdag 8 februari.

Gisteravond nog eens naar een mall geweest.
North Point Mall.

Stel je voor:
een snelweg van 1-2 kilometer.
Twee baans in elke richting.
Aan beide kanten van de snelweg enorme parkeerplaatsen met daarachter winkels.
Hele grote winkels.
De mall is ongeveer halverwege.
Dat is een gebouw met zo’n 300 winkels.
Wij zijn niet eens in de mall geweest.
Een collega bezocht Toys or Us en ik ben zelf naar Best Buy geweest.
Best Buy is een electronicawinkel.
Het nieuwste snufje dat ik daar zag was een koelkast.
Je kent ze wel, zo’n Amerikaanse koelkast met met een deur waaruit je ijs kunt halen.
In de deur zat daar een televisiescherm.

Waar je dat nu voor gebruikt ?
Verder lijkt het erop dat satelietradio een vlucht neemt in de US.

Satellietradio
Rechtstreeks radio luisteren via de satelliet

In Afrika, Azixc3xab, de Verenigde Staten en op termijn in Zuid- en Midden-Amerika kunt u rechtstreeks radio luisteren via de satelliet.
U heeft hiervoor een speciale radio nodig en een abonnement waarvoor u dient te betalen.
In Europa kunt u nog geen digitale betaalradio ontvangen via de satelliet.
U heeft hiervoor een schotelantenne nodig en een satellietontvanger.
U ontvangt de radio-uitzending via uw tv of geluidsboxen.
De ontvangst is gratis (free-to-air).

Gegeten hebben we bij Maggianno’s Little Italy.

De hoeveelheden die je daar voorgezet krijgt zijn enorm.
Veel, veel te veel.
Zeven stukken, grote stukken kip voor een groep van vijf.
De Lasagna was niet best.
Andere gerechten waren goed: de pizza, het kalfsvlees, en nog een aantal zaken.
We hebben maar geen desert genomen.

Dinsdag 7 februari en woensdag 8 februari 2006

Gisteren van hotel veranderd.
Het hotel waar ik eerst een kamer had, The Westin,
was helemaal vol en wij waren te laat om
het aantal nachten te verlengen.
Nu zit ik in ‘La Quinta’.
Dit hotel richt zich op Spaans-sprekende klanten.
Is op loopafstand van het kantoor (15-20 minuten).

(Het wordt voetgangers niet gemakkelijk gemaakt)

Grote kamers, overal vloerbedekking op de grond (niet handig),
geen restaurant alleen een ruimte voor ontbijt.
Ik hoop dat de rekening behoorlijk lager is hier.

Mijn arrogantie en eigenwijsheid werd gisteren direct afgestraft.
Mijn collega’s wilde aan het eind van de dag gaan eten bij een ‘sports bar’.
Dit is een bar met aan alle kanten grote televisieschermen met allerlei soorten sport.
Dat leek me niet een goed idee.
Terrecht want tijdens de lunch hoorde ik dat er in de bar ook nog
spelletjes gespeeld werden (ook een beetje bingohal dus).
Daarom was ik van plan zelf wel een restaurant te zoeken.
Ik dacht dat ik het Italiaans restaurant dat ik eerder gezien heb,
wel zelf zou kunnen vinden.
Maar lopen is in de Verenigde Staten niet de beste manier als je niet
de juiste weg kent.
Lang verhaal kort. Ik heb het restaurant niet gevonden.
Toen ben ik maar gaan eten bij Sweet Tomatoes.
Dat is in de buurt van het hotel.
Een soort McDonald’s zonder vlees.
Geen goed idee.
Zelf noemen ze dat een ‘salad buffet restaurant’
De klanten waren jonge echtparen met kinderen
(vanaf mijn plaats keek ik uit op een soort parkeerplaats
van kinderstoelen in alle maten en vormen).
Verder veel bejaarden.
De meeste mensen lopen er in trainingspakken.
Je kon er uit vele soorten salade kiezen en dat op je bord scheppen ,
er was soep, een bakkerij en een dessertafdeling.

Vanochtend, terwijl ik onderweg was naar een prospect,zag ik dat ik gisteren heel, heel dichtbij mijn beoogd restaurant ben geweest.Wie weet, wellicht vanavond ?

Tussen de middag naar een supermarkts geweest.
Je doet de vreemdste dingen als toerist.
Wel erg leuk om al die andere merken in, naar mijn idee,
veel te grote verpakkingen te zien.
Leuk hoe alles een tikkeltje anders wordt georganiseerd vergeleken met Nederland.
Naast de supermarkt zit onder andere een winkel die medicijnen verkoopt
(geen apotheek) en waar je met je auto langs een raam kunt rijden
om je bestelling op te geven en mee te nemen.


Een soort drive-inn apotheker.
Dat zal nog wel even duren voordat we dat in Nederland toestaan.

De foto’s en de spellingcontrole volgt later.

Zondag 5 februari.
Vandaag hebben we de hele dag voor ons zelf.

We gaan eerst naar een grote Mall.
Maar dan moeten we wel de auto vinden.
Het hotel ligt gelijk naast de parkeergarage waarnaast het kantoor ligt
waar ik de komende dagen moet zijn.
Het vinden van de auto was dus geen probleem.
De sleutel zat in een klein doosje dat met magneten onder
tegen de auto aan zat.

Verliep dus soepel.
Het is wel even wennen om te rijden in een automaat.
Ik heb zelf niet achter het stuur gezeten.
Onderweg een kaart gekocht.
De mall is aan de interstate 400.




In het richting van het noorden, ongeveer een uur rijden.
De mall is nog net niet open als we er om 10:45 aankomen.
Vanaf 11:00 uur kan het spel beginnen.
Mijn collega heeft heel wat gekocht waarna we terug in de richting van Atlanta gaan.

(Dat je de kledingmaat niet kent is geen excuus)

Onderweg ligt het historische plaatsje Roswell.



Sommige gebouwen dateren uit de jaren 1850.
Het viel nogal tegen.

We zijn snel doorgereden naar midtown Atlanta.

We hebben een wandeling gemaakt in Atlanta.
Het is een zondag en niet druk.



De mensen die op straat zijn zijn met name de dakloze.
We hebben de State Capitol bekeken.

Een Coca Cola museum (van de buitenkant) en
‘Underground Atlanta’.

Dit is een soort overdekte
winkelstraat met ‘originele’ gebouwen.
De manier waarop het ingericht is met alle reclame en
de stands op straat maakt dat het veel weg heeft van een Efteling-attractie.



Toen liepen we ook nog even langs CNN.

Niet dat ik daar hoge verwachtingen van had.
Dat bleek onterecht.

Even inzoemen:

In deze grote collage van foto’s ontdekte ik de volgende ‘beroemdheden’:

(Miss Piggy en Kermit de Kikker)

(Yasser Arafat)

(Kofi Annan)

Het gebouw waar CNN in zit is een groep flats die in een circel staan.
De binnenruimte is overkapt.

Daar zijn, natuurlijk, restaurants en een Starbucks.

(Een Starbucks Kaart om koffie te drinken ?)

Alles gaat over CNN en wat ze presteren.
De marketing is mooi verweven met de activiteiten van CNN.
ER is een rondleiding door het gebouw dat gebouwd is als een amusementspark.
Eeerst een enorme roltrap en dan zicht op de studio’s.

(De roltrap)

Daar zien we dat Feijenoord gewonnen heeft van Ajax met 3-2.
Dat zal een deining geven.

Gegeten bij de ‘Gold Fish’.
We waren zowat de enige gasten (zondagavond, superball).
Een gumbo soep vooraf.
Een Filet Mignon gegeten.

Zaterdag 4 februari aangekomen in Atlanta.

De aankomst op Heartfields luchthaven had heel wat voeten in de aarde.
Twee vingerafdrukken en een pasfoto.
Schoenen uit, PC uit de tas, jas uit, bagage nogmaals door Rontgen enz.
Om je bagage uiteindelijk te krijgen heb je dan al een metroreis moeten maken.
Dan met de train naar Atlanta centrum.

In de trein stond natuurlijk de televisie aan.
Een bericht:
op de tweede grootste luchthaven in deze staat weet men van 25 % van vliegtuigen die er landen of opstijgen niet waar ze vandaan komen of waar ze naartoe gaan.
Men weet al helemaal niet wie er in zitten.
Nog een bericht:
de dood van Coretta King wordt herdacht.
De wake bij haar lichaam wordt getoond.
Dit is de stad waar Martin Luther King voorganger was.

(USA Today, 07/02/2006)

Je ziet onderweg grote 6-baanswegen maar veel verkeer is er niet op zaterdagmiddag.
Op parkeerplaatsen staan wel auto’s maar echt druk is het niet.
Alles is groot.
De gebouwen, de wegen maar ook de ruimte ertussen.
Veel groen.

Nadat we zijn ingecheckt in ons hotel The Westin, Atlanta North, naar een Mall geweest.
Dit hotel ligt een eind buiten het centrum maar heel dicht bij het kantoor waar ik moet zijn de komende dagen. Vandaar.

(Beeld vanuit de hotelkamer), helemaal rechts het kantoor van Ross Systems

The Perimeter Mall. Daar was ook een enorme ‘food court’.
Een groot aantal (15 of meer) verschillende gelegenheden die het midden houden tussen een restaurant en take away.
Tussen de restaurant is veel ruimte om te zitten eten.

Wij zijn naar Garrisons geweest om te eten.

We wilden naar de ‘Gold Fish’ maar daar zou het een (1) uur kosten om aan tafel te kunnen.
Zoveel energie hadden we niet meer.
Garrisons is een restaurant met vlees en vis.
Het is groot maar door de inrichting heel gezellig.
Voorgerecht Vegetable springroll; hoofdgerecht Heilbot in een gember/knoflook saus.
Live muziek.

Het weer is koud, ook voor Atlanta.
De temperatuur is overdag niet meer dan 5-6 graden Celcius.
Dat is erg koud voor hier.
Vooral een hele harde, koude wind maakt het onaangenaam.

Het aantal PC Hooftstraattractors is niet te overzien.
Het verschil met Nederland is dan nog dat ze hier twee keer zo groot zijn dan in Nederland.
Als ze wegrijden hoor je de draaikolk in de benzinetank.

Mijn verkoudheid wordt nog niet minder.
Het lukt ook niet echt om aan het tijdverschil te wennen.
Het is hier nu 06:00 uur en ik zit een verslag te typen!