De afgelopen week kreeg ik een reactie op een log
die eerder hier heeft gestaan.
In de log beschreef ik een boekje van H.F.J.M. van den Eerenbeemd
die beschrijft hoe Vincent van Gogh tekenonderwijs zou hebben gehad
van C.C. Huijsman in Tilburg.
De afzender van de mail Cornell van Loon is het niet eens
met de beweringen van Eerenbeemd.
Ik kan het niet beoordelen en plaats daarom zijn reactie.

H. F. J. M. van den Eerenbeemt, De onbekende Vincent van Gogh.

Geachte heer / mevrouw,

Met een glimlach heb ik kennis genomen van uw relaas over het boekje van Vincent van Gogh geschreven door H.F.J.M. van den Eerenbeemd:

Behalve dat er nergens sprake is van Tilburg in de brieven van Vincent wil van Eerenbeemd ons anders doen geloven. Vincent had in de periode totaal geen tekentalent en wist dat zelf ook. Onnodig dus zoals de gemeente Tilburg ons wil doen geloven dat Vincent heeft leren tekenen door C.C. Huijsman.

Pas op 28 jarige leeftijd in de Borinage is hij stuntelig begonnen zich te ontwikkelen als tekenaar en heeft er eigenlijk tot aan zijn dood niet veel van gebakken. De enige waarvan hij iets heeft opgestoken is Anton Mauve.

Wat de “tilburgse” werken betreft: Er is geen enkele tekening van Vincent uit die periode. Zowel de twee schetsen van een man leunend op zijn spade, en het Corintisch kapiteel zijn niet van Vincent. Het kapiteel is van Huijsman en beide tekeningen zijn afkomstig van een handige Tilburgse kunsthandelaar die een vriendje was van van den Eerenbeemd. De tekeningen zijn zo goed als zeker afkomstig uit het Tilburgse gemeente archief.

Zundert heeft destijds deze tekening gekocht voor 100.000 gulden maar is sinds kort mede door mijn bemoeienissen tot de conclusie gekomen dat er iets mis mee is. Beide tekeningen zijn dan ook sinds enige tijd niet meer in hun collectie.

vriendelijke groet,
Cornell van Loon

Gemakshalve hierbij de link naar mijn site. In mijn Blog heb ik aandacht besteed aan dit onderwerp. www.cornell-art.nl

Twee maal Caravaggio (bijna 400 jaar geleden overleden: 1610).
Daarom zal deze schilder de komende tijd veel in het nieuws zijn.
Maar daarnaast weer een heel uiteenlopende serie kunstwerken.
Geniet!

Basilius Besler, uit de ‘Hortus Eystettencis’, 1613.


Neurenbergse apotheker die bekend is geworden door dit werk.

Op de web site van Teylers Museum staat het volgende te lezen
over de maker en het werk:

Hortus Eystettensis
Basilius Besler

De aartsbisschop Johann Conrad Freiherr von Gemmingen liet rond zijn slot te Eichstxc3xa4tt een tuin aanleggen door de apotheker Basilius Besler (1561-1629). Deze vermaarde tuin op de Wilibaldsberg deed dienst als hortus botanicus xc3xa9n als siertuin. Rond 1600 kreeg Besler de opdracht om de rijkdom van de tuin in een boek vast te leggen. De Hortus Eystettensis verscheen in een oplage van 300 stuks. Tegenwoordig zijn er nog maar weinig exemplaren over, waarschijnlijk een tiental. Het boek bevat 367 platen met 1084 geneeskrachtige en eetbare planten, en sierplanten.

De eerste editie van de ‘Hortus Eystettensis’ verscheen in twee versies: een met beschrijvende tekst gedrukt aan de verso (linker) zijde van de afbeelding, en een versie zonder tekst. Deze laatste uitgave was bedoeld om ingekleurd te worden. De luxe uitgave bevat met de hand ingekleurde platen en geen tekst. Dit om te voorkomen dat de tekst door zou drukken en de prachtig ingekleurde platen zou bederven.

Caravaggio, Giuditta nellxe2x80x99 atto di tagliare Lla testa ad Oloferne, 1597.


Mijn Italiaans is niet zo best maar net als op een afbeelding
die nog niet zo lang geleden hier te zien was,
gaat Judith weer niet zachtzinnig om met het hoofd van Holofernes.


Caravaggio, Rest on the flight into Egypt, circa 1579.

Het Wilde Westen op de foto: Edward S. Curtis, Caxc3xb1on del Muerto – Navaho, 1906.

Ferdinand Bol, Old man with flowering beard, 1642.


Wat een baard!

Finial for a staff, Warring States period, Bronze with gold and silver inlay, Kong Residence Cultural Relics Archive, 475 – 221 voor Christus.


Kong is de Chinese familienaam waaronder wij Confucius kennen.

Volgens Wikipedia:
Confucius (Qufu, 28 september 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.)
was een beroemd denker en sociaal filosoof uit het oude China,
lang vxc3xb3xc3xb3r de vorming van het Chinese keizerrijk.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu,
de tegenwoordige provincie Shandong.

Zijn filosofie legde de nadruk op de persoonlijke en bestuurlijke moraal,
orde, en respect voor de meerdere,
en won vooral aan populariteit door de krachtige traditionele Chinese stellingnames.
Confucius wordt vooral vereerd door leraren, scholieren en confucianisten.
De belangrijkste gebouwen van de confucianisten zijn de confuciustempels.

De invloed van Confucius op de Chinese beschaving mag niet worden onderschat.
Deze was ruim verspreid in Japan, Korea en Vietnam.
Dit kwam vooral door het Confucianisme, de doctrine die ontwikkeld is
door zijn discipelen en commentatoren.
De Gesprekken is een kort verzamelwerk met discussies die hij had
met discipelen en die na zijn dood zijn verzameld.
Het boek bevat de belangrijkste hoofdgedachten van zijn onderwijzing.

De afbeelding hierboven is het handvat van een stok/staf
die uit de erfenis van de familie komt.

Janus reliquary guardian figure (Mbulu Ngulu) attributed to Semangoy of Zokolumga, Kota Obamba Mindoumou, Late 19th – early 20th-century.


Beeld van een wachter.

John Singer Sargent, The Derelict, 1876.


De verlatene.

Kiki Smith, Messenger I, 2008.

Luis Egidio Melxc3xa9ndez, Still life with artichokes and peas in a landscape, 1771 – 1774.

Michelangelo Buonarroti, Madonna and child, circa 1525.


Bijzondere tekening.
De tekening staat op twee aan elkaar gelijmde stukken papier.
Wat direct opvalt is dat Maria niet naar haar kind kijkt.
Dat is een opmerkelijke houding.
Zeker als je weet dat de eerdere versie van deze tekening
een meer traditionele houding van Maria had.
Maar Michelangelo maakte blijkbaar bewust deze wijziging.

Okuyi Punu, Gabon.

Quimbaya, Reprecentacio masculina denominada retaule amb perforacio al nas, klassieke periode: 200 voor Christus – 1400 na Christus.


De Quimbaya zijn een volk in Colombia.
Ze zijn bekend om hun gouden beelden.
Hier betreft het een aardenwerk begrafenisbeeld.

Taiso Yoshitoshi, Smoky: the appearance of a housewife of the Kyowa Era, onderdeel van Thirty-two aspects of daily life, 1888.

Vincent van Gogh, Landschap met korenschoven en een opkomende maan, 1889.

Vorige week in het museum Valkhof in Nijmegen
zag ik een heel leuk boekje voor mensen die geinteresseerd zijn
in handschriften en minituren.
Het is een boekje met de totel “Schatten van handschriften”
door Ton den Boon.
Het is een A tot Z met termen en hun verklaring die betrekking
hebben op miniaturen en manuscripten.

Zo ben ik er bijvoorbeeld achter gekomen dat er een speciaal woord is
voor een afbeelding zoals de volgende, die in de ondermarge is opgenomen:
bas-de-page.
Okay deze is eenvoudig. Maar ik wist niet wat ‘cantica’ waren.

De meester van Katherina van Kleef, De apostel Philippus, folio M-226, Getijdenboek Katherina van Kleef, circa 1440, detail in de ondermarge bas-de-page.

Ton den Boon, Schatten van handschriften.

Het boekje is leuk om een keer van begin tot eind door te lezen.
Ik ben bij de letter ‘D’.
Maar het is ook een goed naslagwerk.
Voor zover ik het kan beoordelen redelijk compleet.
Met informatie over de techniek (hoe manuscripten en miniaturen
werden gemaakt) maar ook over hun functie (inclusief een verduidelijking
van alle religieuze toepassingen zoals brevier, apocriefe boeken ec).
Daarnaast worden een aantal belangrijke manuscripten globaal beschreven.
Na het lezen van dit boek ken je ze dus niet van voor tot achter maar
je zult hun namen herkennen en ze kunnen plaatsen in de kunstgeschiedenis.
Het boekje is ook nog eens vriendelijk geprijsd

Uitgebreide catalogus voor de tentoonstelling ‘De wereld van Katherina’. De afbeelding op de omslag is overigens een voorbeeld van een (gedeelte van een) dedicatieminiatuur.

Cantica zijn’:

“Al dan niet aan de bijbel ontleende, enigszins op psalmen lijkende lof- en dankgezangen die op officiele gebedstijden werden gezongen.Een van de min of meer regelmatig terugkerende vaste elementenvan getijdenboeken.”

Ton den Boon, Schatten van handschriften, bladzijde 26.