Reisverslag India 2004 (12)



06/11/2004: Darjeeling – Pelling

Een reisdag van Darjeeling in West Bengalen naar Pelling in Sikkim.
Hemelsbreed is het niet zoxe2x80x99n afstand maar het zal ons het grootste deel van de dag vragen.
De rit is wel erg mooi: grote, brede rivieren, mooi weer, warm soms.



Enkele stops.

















De grens tussen West Bengalen en Sikkim.

Zo was er een markt waar we even rondgelopen hebben.
Ik heb er appels gekocht (ons zakmes kan ik niet vinden in onze bagage
dus heb ik een fruitmesje gekocht).





En wat te denken van deze James Dean uit Sikkim ?











Bij aankomst in Pelling wordt het al snel donker.
Wel vrolijke mensen daar.
Ze zingen veel.
L. gaat eerst onder de douche.
Ze heeft alleen warm, heet water en kan geen koud water bijmengen.
Ik heb me eerst maar eens ingezeept.
Wil dan onder de douche gaan als er geen warm water meer is en het licht uitvalt.
Problemen met het licht blijven zich voordoen.
Met het water overigens ook.

Het weer is extreem, zeker in de bergen.
In de ochtend koud, dan als de zon opkomt, verdwijnt de kou.
Pelling ligt op een bergrug en dus kan het er veel waaien.
In de avond (vanaf 16:30 uur) wordt het weer koud.
Het hotel heeft geen verwarming.
Dat maakt het personeel goed met behulpzaamheid en vriendelijkheid.
Er is xc3xa9xc3xa9n straatkachel, die staat in het restaurant.
We bestellen eten:
= paratha (zeg maar brood in de smaak: 1x Punjab, 1x Lache)
= vegetable biryani
= vegetable kofta
= egg curry.
Men vroeg ons wat onze timing was.
(daar had bij ons een belletje moeten gaan rinkelen)
Ik begreep het eerst niet maar dit eten ging drie kwartier wachten opleveren.
Voorruit maar, na 1 uur een werkelijk heerlijke maaltijd.
Bij het eten bier uit Sikkim: Hit.
Rond 20:00 uur was er licht en eten.

Toen we naar de kamer gingen ben ik mijn tas vergeten.
Ik had dit niet gemerkt en was dus verbaasd toen er
om 03:00 uur op de deur werd geklopt.
De ober met mijn tas/rugzak.
Ik was met name verrast omdat ik voor het eerst sinds mijn veerkoudheid
weer eens redelijk sliep.
We lagen om 21:15 al op bed.
Maar goed mijn tas was terug (camera, money belt, dit boekje etc).

Op de biryani lag iets dat leek op een vrucht.
Aan een kant was de schil ingesneden en teruggevouwen.
Dit bleek een xe2x80x98Sikkim tomatoxe2x80x99 te zijn.
In tegenstelling tot xe2x80x98onzexe2x80x99 tomaat groeit deze aan een struik.
Lekker van smaak.
De Sikkim-tomaat is veel vaster dan het vlees van onze tomaat.
Hij is frisser van smaak, langwerpig van vorm, minder rood.

Voorbereidingen

De voorbereidingen zijn in volle gang.



De paludrine is een verhaal waard.
De GG&GD wilde geen recept voorschrijven voor paludrine.
We moeten een afspraak maken.
Het vervelende is dat dat altijd veel tijd kost.
Je maakt een afspraak, maar op de afgesproken tijd
ben je nooit aan de beurt.
Altijd is het wachten.
Bovendien kost dat consult (ook al ga je met twee tegelijkertijd)
veel geld.
Echt geinformeerd zijn ze ook niet bij de GG&GD.
De laatste keer hebben we hen de reisgids gegeven.
Die las de medewerkster van de GG&GD en volgde de aanwijzigingen
van de reisorganisatie op.
Nou dat kunnen we zelf ook.
Alle inentingen die we nodig hebben, hebben we in het verleden al gehad
en zijn volgens de informatie van de GG&GD nog jaren geldig.
Rest ons nog de paludrine (malaria).
Die is dus nu voorgeschreven door de huisarts.
Gaat gewoon telefonisch.
Scheelt een hoop tijd.

Reisverslag India 2004 (11)



In het voorgaande bericht melde ik dat ik een blad en een bloempje
van een theeplant had meegenomen.
Ik heb het ingeplakt in mijn reisverslag.
Daarvan zie je hieronder een afbeelding.

In het vervolg van de reis kom ik nog meer leuke planten ed tegen
maar ik verzamel ze niet meer in mijn boekje.
Zie het bloempje, het verwelkt te snel.
Toen is het idee geboren mijn vondsten maar te fotograferen.
Eerder liet ik al mijn herbarium op het web zien.


Nog meer emails 05/11/2004



De volgende email was aan iemand die dezelfde reis eerder gemaakt had.
Hij was benieuwd naar de reisleider.
Wilde contact met hem.

11/05/2004 01:25 PM

Beste J,

Onze reisleider heet Rashmi Muduli.
Hij heeft iedereen zijn kaartje gegeven.
Maar ik heb nog geen gelegenheid gehad hem
je email door te geven. Tot nu toe hebben
we hem nog maar weinig gezien.
Zijn Engels is inderdaad moeizaam te volgen.
De komende dagen zal ik zeker je email met hem bespreken.
We zijn nu in Darjeeling.
Calcutta was indrukwekkend, Darjeeling is prachtig.
Tijdens eerdere vakanties was vaak de Lonely Planet
de bijbel voor de reizigers.
Jullie reisverslag heeft die plaats ingenomen tijdens
deze reis. Een aantal mensen heeft zelfs een geprint
exemplaar bij zich.

Ik laat over een paar dagen nog iets van me horen.
Eerder verwacht ik geen toegang tot email te hebben.

Tot de volgende India mail !
L en M


Als er dan een mogelijkheid was tot het ontvangen en zenden van emails
moet je die natuurlijk wel aangrijpen.


Reisverslag India 2004 (10)



05/11/2004 (vervolg)

In de middag hebben we een poging gedaan om met de xe2x80x98Toy Trainxe2x80x99
naar Goon te gaan.



Om de een of andere reden ging de trein van 12 uur niet.
We konden in ieder geval geen kaartjes kopen.
Dan maar te voet.
We volgen het spoor van de train maar al snel wordt duidelijk dat dat geen goede keuze is.
Het spoor loopt lang de smalle weg (de weg van het dal
naar Darjeeling en verder), of andersom.
De weg krijgt verkeer van twee richtingen te verwerken
maar is daarvoor veel te smal.



Dus wringen al de Four Wheel drives en bussen en vrachtautoxe2x80x99s zich,
convooi-gewijs naar boven en beneden.
Soms rijden dan weer ruimte gevend aan het verkeer uit de andere richting.
De milieuwetgeving is nog niet op ons niveau of wordt nog niet toegepast.
Lopen langs deze weg / het spoor, is lopen in een dichte mist van smog.

We besluiten dan maar te gaan wandelen in de valley.
Door een groenere omgeving en ook rustiger.









Geen claxons, geen autoxe2x80x99s.
Darjeeling was vroeger een heel kleine plaats.
Maar nu met al die toeristen wonen er 80.000 mensen
in deze bergen en zijn de gehuchtjes aaneengegroeid.
We wandelen van gehucht naar gehucht.
Vioorbij het station zijn we ergens rechts de weg afgegaan (West Point area)
en uiteindelijk bij een theeplantage uitgekomen (North Point area).
Mensen zijn onderweg erg vriendelijk en behulpzaam.













Bij de theefabriek zijn we niet ingegaan op het aanbod
de fabriek te bezoeken maar werden we gekoppeld aan een man
die boodschappen ging doen in het centrum.
We wilden naar het Tibetan Self Help Center
en dit was de snelste manier (de man liep behoorlijk door, zeker voor zijn leeftijd).
Bij de theeplantage heb ik bijgaand theeblad en bloempje geplukt.
Vanaf Chow rasta zijn we naar het Tibetaans Centrum gelopen.
Alles bij elkaar was deze 5 uur durende wandeling een goede hoogtestage
voor wat ons nog te wachten staat.

Tijdens de wandeling van het hotel naar het station (rond 11:30 uur)
zijn we langs een aantal kramen gelopen met slagers.
In India zie je vaak dat mensen met hetzelfde ambacht
hun winkels ook bij elkaar in een wijk of straat hebben.
Zoals deze slagers.
Er was nogal wat lol want een van de slagers had een aantal koeienpoten bij elkaar gezet.
Met de hoef op de grond, een komisch gezicht.

L en ik hebben allebei een enorme neusverkoudheid opgelopen.
Vast het resultaat van de smog in Calcutta.
L heeft vandaag weer de vegetable kofta genomen.
Het eten is geweldig bij Gleneryxe2x80x99s. De bakker ernaast is trouwens ook goed.

India email 02/11/2004



Tijdens deze vakantie hebben we een aantal emails uitgewisseld
met het thuisfront. Hiervan verslag in een aantal logs.

11/02/2004 01:11 PM

L,

we zijn met een groep van 11 mensen.
Maar iedereen gaat steeds zijn eigen weg.
Vandaag bijvoorbeeld een tempel bezocht.
Daar werden jonge geitjes geofferd.
Na afloop werden ze geslacht.
Kolkata of Calcutta is een stad met
meer dan 12 miljoen mensen.
Nu is het spitsuur. De lucht is grijs
van de uitlaatgassen van de bussen
en vrachtauto’s.
Bovendien is het er erg warm.

Tot de volgende India mail !
L en M

Reisverslag India 2004 (9)



05/11/2004: Kangchendzonga

Vanochtend om 03:30 uur uit bed.
We gaan naar xe2x80x98Tiger Hillxe2x80x99.
Vanaf dat uitzichtpunt op 2600 meter, in de buurt van Darjeeling,
kan je aan de ene kant de zon zien opkomen terwijl de bergrug,
met als een van de pieken de Kangchendzonga, aan de andere kant langzaam in de zon komt.
De Kangchendzonga is de derde hoogste berg in de wereld.
Het is een spectaculair gezicht maar de tocht naar xe2x80x98Tiger Hillxe2x80x99 is een spektakel op zich.
Honderden toeristen op een heuveltop die zich allemaal met autoxe2x80x99s en
Four Wheel drives naar die heuvel top laten rijden.
Een echte xe2x80x98ochtend spitsxe2x80x99.
Op de route terug naar het hotel, later die ochtend,
blijkt overigens dat de bergen ook op andere plaatsen te zien zijn.
Maar niet zoxe2x80x99n open vergezicht.
Bij de heuvel aangekomen kun je drie verschillende soorten kaartjes kopen:
10, 20 of 30 roepie.
10 voor een plaats buiten,
20 voor een plaat op het terras dat iets verhoogd is ten opzichte van de buitenplaatsen.
Het terras geeft toegang tot het enige gebouw op de heuveltop waar men koffie en thee schenkt.
30 roepies betaal je voor de toegang tot de eerste verdieping.
Bovendien moet er ook nog betaald worden voor het vervoermiddel
dat je gebruikt om bij de heuveltop te komen.
De meeste toeristen zijn Indixc3xabrs, slechts een beperkt aantal zijn Westerlingen.

Gisteravond nog iets leuks meegemaakt.
Het wordt wel koud in de bergen maar er is weinig of geen wind.
Ideaal om buiten te lopen of zelfs buiten te zitten.
We dronken op een terras tegen de gevel van een restaurant thee.
Dit terras is eigenlijk niet meer dan een smal balkon met railing.
Een Indixc3xabr stelt zich op voor de railing om zich door zijn vrouw te laten fotograferen.
Vraagt ons dan, half in gebarentaal, of dat goed is.
Geen probleem.
Zijn vrouw geeft nog verdere instructies zodat de man het restaurant inloopt,
op het balkon/terras tussen L en mij gaat staan om zich dan triomfantelijk te laten fotograferen.
Wie is hier nu eigenlijk de toerist ?

Op xe2x80x98Tiger Hillxe2x80x99 was het wel koud.
Op de heuvel waaide het.
Ik was blij met mijn T-shirt, spijkeroverhemd, fleece-trui en regenjas.





























Het dorp linksvoor op de heuvel is Darjeeling.





Het uitzicht is overigens adembenemend.
Rond 07:00 uur terug in het hotel en terug naar bed.

Reisverslag India 2004 (8)



04/11/2004: De treinreis naar Darjeeling

De volgende twee foto’s horen nog bij het volgende stukje tekst.
Dat stond ook al in het vorgie verslag.

Vanmiddag naar Belur Math. Een Hindoestaans heiligdom op de andere oever van de Hughley.
Mooie, rustige omgeving met modern aandoende tempels aan de rivier.
Heel goed onderhouden door de locale sekte.
Spectaculair waren de taxi-tochten er heen en terug.
Met 2 bijna-ongelukken: met 2 toektoeks en met een voetganger.




Belur Math, de andere oever van de Hughley



De Howrat-brug gezien vanuit de taxi.



Onze drager op het station in Calcutta.



Instappen!



Geinteresseerde toeschouwers op het station



Treininterieur



De treinreis is nog niet voorbij maar ik heb goed geslapen !
We zijn aangekomen in New Jalpaiguri en we zijn op weg naar Silliguri (West Bengalen).
Daar zullen we even wat thee drinken en misschien wat eten.
Dan naar Darjeeling.
Darjeeling is eigenlijk een ramp.
De weg er naar toe loopt gelijk aan het smalspoor van de ‘Toy train’.
Deze trein van Silliguri naar Darjeeling wordt vandaag de dag met name door toeristen gebruikt.
De locomotief is (af en toe) een stoomloc.
Het landschap is prachtig.
Afwisselend theeplantages en regenwoud.



Thee











Darjeeling is een bergdorp met een bekende naam.
Met name vanwege de thee die er vandaan komt.
Maar dat is nu de reden dat er te veel four-wheel drives,
te veel bussen en te veel mensen naar toe gaan.

De tocht van Silliguri naar Darjeeling in 80 kilometer en duurt met de auto meer dan 4 uur.
Aangekomen moeten we naar een hoger gelegen hotel waar de bus niet kan komen.
Dragers bieden uitkomst.



Een van de dragers



Soms zijn het hele kleine, erg jonge mannetjes. Oersterk.



Hoezo, erg sterk ?





Misschien was het me gelukt met mijn eigen rugzak. Maar zij nemen meerdere tassen mee !
Tenminste twee, vaak ook nog een tas in de hand !


In de bergen is het weer gelijk anders,
nog steeds lekker in de zon maar uit de zon is het fris.
Ook de mensen zijn anders.
In Calcutta zie je met name Hindoes en Moslims.
Hier in Noord Bengalen zie je veel Nepali.

George W heeft gewonnen: 51 tegen 48% voor Kerry.

iPod-tip: Alfabeth-street.

Reisverslag India 2004 (7)



In 2004 hebben we in de maand november twee staten in India bezocht:
Sikkim en Orissa.
Ik ga mijn reisverslagen nu afmaken en alle foto’s op mijn web log tonen.
Maar een paar verhalen hebben al op mijn log gestaan.

Tot nog toe zijn er de volgende verslagen al te lezen op mijn web log:
Reisverslag India 2004 (0): gemaakt op 04/07/2005: Introductie
Reisverslag India 2004 (1): gemaakt op 04/07/2005: Breda, Dordrecht, Amsterdam met de trein
Reisverslag India 2004 (2): gemaakt op 05/07/2005: Vliegen
Reisverslag India 2004 (3): gemaakt op 07/07/2005: vlucht van Mumbai naar Kolkata (Calcutta)
Reisverslag India 2004 (4): gemaakt op 09/07/2005: Kolkata dag 1
Reisverslag India 2004 (5): gemaakt op 11/07/2005: kolkata dag 2

Als je een van deze teksten wilt lezen of de bijbehorende foto’s wilt zien,
kies dan de categorie India en je vindt tussen een aantal andere artikelen
ook bovenstaande reisverslagen.

Da-haagh lenzen

We zijn vollop in de voorbereiding van onze reis naar de Kleine Soenda eilanden.
Vandaar het uitproberen van daglenzen.
Hier liggen de lenzen klaar om weggegooid te worden aan het eind van de dag.
De foto is niet best maar het gaat om het idee.

Sikkim en Orissa 2004

Eind 2004 zijn we in India op vakantie geweest.
Meer precies in Calcutta, het berggebied van Sikkim,
het platteland van Orissa en de tempels van Bubaneshwar en Puri.
Ik ben een tijd geleden begonnen met het reisverslag
maar heb dat nog lang niet afgemaakt.
Onze vakantie naar Noord Rusland en een paar korte trips
kwamen er tussen.
Nu wil ik toch graag het reisverslag afmaken.
Dat kost nogal wat tijd.
Onder andere omdat ik zowel ouderwetse analoge foto’s heb gemaakt (dia’s)
maar ook digitale foto’s.
De analoge camera die jaren goed dienst heeft gedaan
heeft langzamerhand wat gebrkeken gekregen.
Nu is hij op het punt aangekomen dat hij niet meer gebruikt gaat worden.
De opnames vertonen een valse lichtinval, waarschjnlijk
door het verpulveren van beschermstrips in de camera zelf.
Maar goed een deel is al goed op de rit gezet.
Ik ga een nieuw filmpje maken als logo voor het reisverslag
en dan pak ik de draad op waar ik bijna een jaar geleden gebleven ben.

Lissabon 2006 (10)




Het vervelende was dat de organisatie besloten had
de passagiers van een bus mee te nemen op de boottocht.
Daardoor waren er te veel passagiers.
Het vreemde is ook dat er slechts 1 toeristische afvaart per dag is.
Die bus zou kort voor het eind van de tocht van boord gaan.
Men kon dan nog Vasco da Gama bezoeken.







De boot voer langs het Expo-terrein van Lissabon.
In de verte was de kabelbaan te zien.
Maar nog spectaculairder was een enorme brug.
Niet zo hoog als de brug die we eerder gezien hebben maar wel veel langer.
Het begin van de brug is hier te zien.









De hoge brug voor de laatste maal maar dan vanaf het water.












Voor het laatst het monument voor de ontdekkingsreizigers.



Met op de achtergrond het kleine kasteel. In het water.









Natuurlijk moesten we nog wel wat eten.


Het eten was heerlijk.
Op een terras in de stad.
Dreigde het aan het eind van de middag nog te gaan regenen,
in de avond was het heerlijk. Warm.
Het terras was druk bezocht.
Overal straatmuzikanten. Van allerlei pluimage, kwaliteit en leeftijd.
Alleen de rekening ging niet van een leien dakje.
Alleereerst kregen we nauwelijks aandacht van de obers.
En vervolgens kreeg ik steeds een verkeerde rekening voorgeschoteld.
We waren inmiddels naar de kassa gelopen, binnen.Uiteindelijk hebben we een rekening gekregen
die wel eens van ons geweest kan zijn geweest.

Sardientjes, brood, asperges, witte rijst, wijn.Heerlijk.



Maar vroeg in de ochtend, de volgende dag, moesten we weer terug naar Nederland.
Het grappige was dat terwijl op de stoep van het hotel stonden te wachten op de taxi,
05:00 uur, het nog warm was (21 graden Celcius) en er een Nederlands stel het hotel in wilde.
Ze waren een weinig aangeschoten.
De man was erg vriendelijk en beleefd tegen me maar ik geloof nooit
dat hij zich er nog iets van kan herinneren.

De hotelrekening was het laatste wat we nog moesten regelen.
De nachtportier was een erg langzame man.
Hij was ons natuurlijk vergeten te wekken.
Gelukkig hadden we een wekkertje bij ons.
Door zijn gebrek aan snelheid was het opmaken en betalen van de rekening
een tijdrovende zaak die voor mensen met een ochtendhumeur niet aan te raden is.



Lissabon 2006 (9)

Op de laatste dag niet alleen een bezoek aan een museum.
We hebben nog twee tochten gemaakt:
een met een bus en een met de boot.
Hier wat foto’s vanaf de bus.
Foto’s van een aantal moderne gebouwen, winkelcentra.





Het was wel een erg warme dag.
In het begin een stralende hemel.
Gaande weg de dag werd het minder, meer bewolkt.
Maar tijdens de busrit was daar nog niets van te merken.












Lissabon 2006 (8)

1367-1383

Koning Fernando I31.10.1345 – 22.10.1383 Zoon van Pedro I en Constanxc3xa7a Manoel; hij huwde in 1371 met Leonor Teles de Menezes; na de dood van koning Pedro van Castilixc3xab in 1369 was hij een van de pretendenten naar de Castiliaanse kroon, waardoor hij in een langdurige oorlog verwikkeld raakte (tot 1382); om de beide landen te verenigen werd bij de vrede van Badajoz (1382) bepaald dat zijn erfgename Beatriz zou huwen met koning Juan I van Castilixc3xab; hij bevorderde de handel en de scheepsbouw en legde zo de grondslag voor Portugal als zeemacht


Meer kan ik niet vinden over deze Portugese koning.
Waarom nu juist zijn tombe van die mooie fantasiewezens hebben,
blijft me dus nog even onduidelijk.

Lissabon 2006 (7)

De volgende dag hebben we eigenlijk drie dingen gedaan:
– het Largo do Carmo bezocht;
– een rondrit door de stad met een ‘hop on – hop off”-bus;
– een boottocht over de rivier de Taag.

Een volle agenda.

Het Largo do Carmo is een heel mooi, rustig pleintje
op een heuveltop in het centrum van Lissabon.
Aan dit plein liggen de overblijfselen van een kerk
die met de aardbeving van 1755 is verwoest.
Nu is er een heel mooi museum gevestigd.
De meeste bezoekers gaan hier naar toe via de lift “Elevador de Santa Justa”
maar te voet is het een leuke wandeling.

De Lonely Planet (Portugal, April 1999) beschrijft het museum dat
in/aan de kerk gevestigd is als volgt:

“Now the ruins are an open air home to the curious Museu Arqueologico do Carmo.
where you can normally see the carved tomb of Fernando I,
Luso-Romano statuary, a 3500 year old Egyptian mummy and preserved Peruvian skulls.”

“Nu zijn de ruines een vreemd open-lucht museum met de uitgehakte graftombe
van Fernando I, Romeinse standbeelden, een 3500 jaar oude Egyptische mummie
en geconserveerde doodshoofden uit Peru.”

Het is vanuit het oogpunt van een verzameling een bont allegaartje.
Maar naar mijn gevoel zegt deze mooie verzameling meer van Portugal
dan van die individuele voorwerpen.
Portugal, hoewel een van de eerste landen met grote ontdekkingssuccessen,
heeft dit niet weten om te zetten in een groot gevolg.
Hier geen Louvre, Britisch Museum of Rijksmuseum.
Deze musea hebben hele grote collecties samengebracht.
Zulke grote collecties dat ze in staat zijn om hele evenwichtige tentoonstellingen
samen te stellen die alle aspecten illustreren van een bepaald onderwerp.
Zo toont het Louvre een prachtig overzicht van de Egyptische kunst
door alle eeuwen heen als ook een overzicht van de klassieke schilderkunst
en nog een heleboel meer.
Dat kan Portugal niet. Zij hebben ergens ‘de boot’ gemist.
Dit museum is daar een hele mooie illustratie van.
Maar let wel, ieder op zich zijn het prachtige stukken.





Op de tombe een aantal fantasiewezens.


Het museum heeft hele originele cadeau’s in de verkoop.
Zo hebben ze tegels laten ontwerpen door kunstenaars die zich moesten laten
inspireren door de voorwerpen in het museum.
De fantasiewezens kwamen daar in terug.


Scene uit het leven van St. Franciscus.



Wonderlijk.


Is het geen geweldige omgeving om deze voorwerpen te tonen ?


Mummie uit Peru.


Een topstuk uit Zuid Amerika, zo’n prachtige vaas heb ik niet eerder gezien


Het zijn maar drie beeldjes maar zo mooi.


Dit en de volgende afbeeldingen zijn afbeeldingen van de lijdensweg van Christus.
De Judaskus


De geseling


De begrafenis


De verrijzenis


Misschien niet het mooiste stuk, maar hoe vaak zie je een beeldhouwwerk van een schip ?

Lissabon 2006 (6)

Het einde van de tweede dag.

Nadat we het museum hebben bezocht zijn we terug
naar de binnenstad gegaan.
Het was lekker koel in de trein en dat was maar goed ook.
De buitentemperatuur was inmiddels 31 graden Celcius.
Ook onderweg kwamen we nog enkele mozaieken tegen,
maar eerst zijn we nog door/langs
het cultureel centrum van Belem gelopen.
Erg mooi !

























In de avond zijn we gaan eten onder de grote brug van Lissabon.
Je kunt er eenvoudig heen met de trein.
Al een aantal jaren geleden heeft men een aantal oude havenloodsen
omgebouwd tot restaurants: een Portugees restaurant,
een visrestaurant, een steakrestaurant, een Ierse pub, een
trendy restaurant, Italiaans, je kunt het niet bedenken of het is er wel.

Het ligt ook redelijk mooi, aan het water.
Ieder terras had een eigen scherm met beamer zodat de wedstrijden
van het voetbaltoernopoi onder de 21 jaar (want in Portugal gehouden)
door iedereen gevolgd kan worden.

Het probleem met die restaurants is,
naast het feit dat er leukere restaurants in het centrum van Lissabon zijn,
met net zo goed eten, voor minder geld en authentiekere gerechten,
en er hele bussen vol toeristen werden aangesleept,
dat die brug er is.
Op zich kan het erg leuk zijn.
Ik heb al eens gegeten onder de brug over de Bosperus.
Fantastisch, heerlijk weer, geweldig eten.
Over de brug in Lissabon gaat de trein (onderste verdieping)
en het reguliere verkeer (Bovenop).
Die trein maakt natuurlijk geluid,
maar het verkeer maakte een enorm lawaai.
Er ligt namelijk geen asfalt of iets dergelijks op de brug.
Waarschijnlijk om bouwtechnische redenen is er besloten dat de auto’s
over een soort ijzeren rekken rijden.
Dat geeft een enorm lawaai-overlast.

Het zicht op de brug was er niet minder om.









Lissabon 2006 (5)

In het klooster Mosteiro dos Jeronimos is ook een museum gevestigd.
Het is het Museu Nacional de Arqueologia.

De web site van het museum en een virtuele tentoonstelling
zijn te bezoeken door de volgende link te volgen.


In het licht van mijn nieuwste hobby: mozaieken,
een verrassing.
Er was een tentoonstelling van met name Romeinse mozaieken
zoals die in Portugal gevonden zijn.
Het was een erg mooie collectie.
Ik heb geprobeerd de catalogus te kopen maar die was
helaas alleen in het Portugees en Frans te krijgen.
De catalogus was compleet met een CD.

Toen maar een paar foto’s gemaakt.


Een hele vloer


Verder veel fragmenten








Dit is erg klassiek. Dergelijke randen werden veel gebruikt
Ik ga proberen ook zo’n rand te maken