Voorpret !

Ben nog eens door de vreemde valuta heen gegaan.
Ik had nog wat geld liggen uit India.
Ik hoop dat het nog geldig is.
Veel is het overigens niet.
De wisselkoers is onngeveer:
1 Euro= 56, zeg maar 55 Indiase Rupee
1 US $=39,5 zeg maar 40 Indiase Rupee

Dat wil zeggen dat mijn kapitaal 305 Rupee ongeveer 5,40 Euro is.



Overigens zal de oplettende luisteraar zien dat er een verkeerd
muntje tussen de rupee en paise ligt.

Voorpret !?

We gaan nog niet maar het komt al wel aardig dichterbij.
Dus eens gekeken naar de temperaturen in Gujarat, India.
Toch een beetje geschrokken.
Het is er veel warmer dan ik verwacht had.

Ik heb naar een paar plaatsen gekeken.
Plaatsen waarvan ik weet dat er een luchthaven is.
Daar is ook altijd een weerstation.

Eerst Ahmedabad, de voormalige hoofdstad van Gujarat.



En de 5-daagse weersverwachting.



Dan Rajkot. Daar zullen we landen. De eerste stad die we aandoen.





Vervolgens Dwarka.



Dan Mumbai, daar sluiten we de vakantie af.





Voorpret !

Net als tijdens het vorig bezoek aan India wordt tijdens onze vakantie
Diwali gevierd.
Vorige keer hebben we de voorbereidingen meegemaakt maar
op de dag en avond van het feest,
zaten we in de nachttrein naar Kolkata.
Deze keer niet.
Nu zullen we gewoon in een stad zijn en reizen we de volgende dag verder.
Voorpret is dan ook al wanneer een culinair blad
een advertentie plaatst over Diwali.



Voorpret !

Als je naar India gaat moet je meestal
ten minste malariatabletten slikken.
In ons geval werd ons paludrine voorgeschreven.
Het voordeel van paludrine is dat je die iedere dag moet slikken.
Lariam (een ander middel) slik je typisch een keer per week.
Mijn ervaring is dat je ze dan makkelijker vergeet.
En als je ze toch koopt kun je ze ook maar beter slikken.
Vandaag had de apotheker dan de tabletten.



Voorpret !

De voorbereiding van onze vakantie naar Gujarat
heeft heel wat voeten in de aarde.
We hebben besloten nieuwe zaklampen te kopen.
De oude hebben hun dienst gedaan.
Een was er eigenlijk kapot.
De ‘glowwy’s’ waren erg handig.
De buitenkant was van een kunststof die overdag zonlicht opnam
en dat in het donker uitstraalde, gloeide.
Net als vroeger bij de wekker.
Handig in omgevingen waar het nog echt donker is.
In het westen kennen we dat nauwelijks meer.
Zeker niet in de steden.
Maar als het een keer echt donker is, is het erg gemakkelijk
dat je schijnwerper altijd zichtbaar is.
Maar goed de constructie van de schijnwerpers was niet zo best.
Vooral de aan- en uitschakelaar ging snel kapot.
Vandaar de twee nieuwe.


In het mooie weer van vandaag maakt het natuurlijk niet uit.
Dan doen ze het allemaal even goed.



Zo gedragen de oude schijnwerpers zich in het donker.

Voorpret ?



Twee cryptische foto’s.
Kan dat ?
Bij de argusvlinder kan alles.
Dus twee cryptische foto’s.





Gisteravond zijn we dus onze inentingen gaan halen.
Ik geloof DTP en Gele koorts.
Ik was de sigaar want kreeg twee prikken.
Vielen erg mee alleen voelde ik me niet best vanacht en vandaag overdag.
Beide bovenarmen doen bij onverwachte bewegingen nog zeer.
Ik kan me niet herinneren dat ik er last van heb gehad de vorige keer.

Het was weer een bijzondere ervaring bij de GG&GD.
Zogenaamd hebben ze er verstand van.
Alles duurt er erg lang.
We gingen met twee tegelijk de behandelkamer in.
We moeten natuurlijk wel twee maal een consult betalen.
De meeste tijd die we er gespendeerd hebben had te maken met het feit
dat hun nieuwe geautomatiseerde systeem onze informatie niet had.
Stond nog op kaart.
Hadden ze niet overgenomen.
Namen ze nu wel even over van het inentingsboekje (dat 2,50 Euro kost).

Ben ik nou een grote zeur.
Misschien toch te veel last van de inentingen.
Voel me wat grieperig.

De foto’s zijn de pleisters, een voor iedere bovenarm.
Geplakt op een papieren zakboekje.

Broek

Regelmatig probeer ik mijn bezoekers te laten delen in onze voorpret
ten aanzien van onze vakantie naar Gujarat, India.
Dat valt niet altijd mee want logischerwijs verheugen wij ons al bij
het minste of geringste.
Een stuk chocolade met in de naam Masala is voor ons al genoeg.
Een nieuwe broek doet ook wonderen.
Hij is al een tijdje geleden gekocht maar hij is er niet minder nieuw door.
En zoals altijd: bijzondere foto’s van een afritsbroek.







Ongelofelijk uniek !

Binnenkort gaan wij naar India, naar Gujarat.
Tijdens ons bezoek gaan we ook naar Gir National Park.
Dit nationale park is de enige plaats in de wereld
waar de Aziatische leeuw nog leeft.





Dus, ik dacht daar moet ik eens gaan kijken.
Want in dat nationale park zijn we maar 1 dag.
Leeuwen zie je bijna nooit.
Ze verschuilen zich, jagen maar om de zoveel dagen.
De kans dat je die te zien krijgt is gewoon erg klein.
Dan maar naar Blijdorp als voorpret.

Maar wat blijkt, de ervaring die je daar kunt hebben met de dieren
is nog veel en veel unieker dan wat je in India kunt meemaken.



Eerst was ik zo naief om de Azie-route te nemen in de dierentuin.
De andere routes zijn de haaienroute en de gorillaroute (Afrika).
De leeuw mag dan wel Aziatische leeuw heten,
ze zitten gewoon in het leeuwenverblijf tussen de Afrikaanse dieren.

Maar de moeite werd beloond.
Hier kan de natuur in India niet tegenop.



In Blijdorp hebben ze namelijk, hopelijk voor de leeuwen tijdelijk,
onzichtbare leeuwen.
Ja je leest het goed:
ONZICHTBARE LEEUWEN.

Als je me niet wilt geloven,
kun je het zelf zien/lezen op onderstaande mededeling van de dierentuin.







Dat ik dat nog heb mogen meemaken.



Moleskine

De voorbereiding van een vakantie naar India,
brengt inmiddels een aantal rituelen met zich mee.
Zo is het juiste notitieboekje erg belangrijk.
Ik koop steeds een Moleskine boekje.
Helaas kun je er in het zuiden van ons land
niet zo gemakkelijk aankomen.
Afgelopen zaterdag heb ik drie boekwinkels gehad
die op de web site allemaal zeggen dat ze dit product verkopen,
maar het intussen niet in huis hebben.
Wel veel goedkopere imitaties.



Nu heb ik eigenlijk nog het verkeerde gekocht.
Ik was het maandag beu en heb via internet een boekje gekocht.
Dinsdag zat het al bij de post.
Alleen in het niet gelinieerd.
Dat schrijft nog veel makkelijker.

Maar goed dit boekje zal de reisverslagen gaan bevatten
die later hier allemaal op de web log zullen komen te staan.
Het duurt nog een hele tijd voor we gaan
maar er is al weer een stapje in de goede richting gezet.



Hier is dan het boekje waar ik al die ophef over maak.
Je kunt ook een schrift en een grote elastiek meenemen,
maar dit vind ik leuker.

Het klimaat in India

Er is een heel mooi overzicht dat je kunt vinden
op het forum IndiaMike.com.
Voor mensen die India willen gaan bezoeken is dit een prachtige site.
Zeer deskundige moderatoren.
Mensen bespreken daar allerlei onderwerpen die met reizen in
en naar India te maken hebben:
visa, eten, vluchten, hotels, bezienswaardigheden
je kunt het zo gek niet verzinnen.

Ze hebben er ook een spreadsheet met een overzicht per staat
en de tijd van het jaar met zicht op de klimaatsomstandigheden.
Zo gaan wij in de winter op vakantie
en toch zullen we geen sneeuw zien.
De foto is eigenlijk te klein maar op IndiaMike.com
kun je het spreadsheet down loaden.

Gujarat proeven

Eigenlijk heeft het niets met Gujarat te maken.
Maar in het kader van de voorpret van de vakantie
ben ik nogal gevoelig voor alles wat met India en in het bijzonder
met Gujarat heeft te maken.
Nu met Gujarat heeft het niets te maken.
Wel met India,
Ten minste dat wil de fabrikant me doen geloven.

Melkchocolade met de smaak van hete masala.

Best lekker.



Oude beschavingen

Dit jaar gaan wij naar Gujarat, India op vakantie.
Het is dit deel van de wereld dat ooit een van de oudste beschavingen leefden.
We gaan daarvan ook een vondstplaats bezoeken: Lothal.
De volgende wereldkaart geeft inzicht in waar de oudste beschavingen
zich bevonden:
Egypte, Mesopotamie (het gebied tussen de Eufraat en de Tigris,
daar waar nu de landen Irak, Syrie en Iran liggen), China
en de Indus vallei.



In deze gebieden ontwikkelden de eerste grote beschavingen zich.
De volgende staat geeft een overzicht van de ontwikkeling.
Natuurlijk neemt het schrift (writing) daarin een belangrijke rol.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat met de komst van het schrift
volkeren voorwerpen maken met een langere houdbaarheid.
Beschavingen die geen huizen, tempels, wegen ed achterlieten van steen
kennen we nauwelijks of niet.



In dit staatje zie je ook vaak de naam Harrapan terugkomen.
Dat is de naam van de eerste stad die in de jaren 1920 is ontdekt.
Gelukkig komt Wikipedia weer te hulp:

De Indusbeschaving was een hoogontwikkelde beschaving
in de oudheid
(ca. 3300-1300 v. Chr., met een bloeitijd van 2600xe2x80x931900 v. Chr.).
Zij strekte zich uit in een gebied langs de Indus
en de Ghaggar-Hakra rivier,
(thans in Noordwest-India en deels Pakistan).
De Indusbeschaving werd pas in de jaren twintig
van de 20e eeuw ontdekt
en is enkel bekend van de talloze archeologische opgravingen,
en van mogelijke Sumerische verwijzingen naar een
zogenaamd “Meluhha”, dat ermee overeen lijkt te komen.

De Indusbeschaving staat onder nog andere namen bekend,
zoals Harappabeschaving
(naar Harappa, de eerste opgegraven stad in de regio),
en de term Indus-Sarasvatxc3xae Civilisation of Sarasvati-Sindhu Civilisation
die vooral in de Angelsaksische wereld wordt gebruikt.
Men verwijst daarbij naar de Vedische beschaving,
bekend uit de Vedische literatuur, waarmee ze wordt gelijkgesteld.
Die zou volgens deze oude geschriften langs de Sarasvati rivier
hebben gebloeid, al weet men thans de ligging daarvan niet zeker.


Visum

Gisteren de visums gehaald voor onze reis naar Gujarat.
Eerst naar Den Haag.



Het Vredespaleis.
Rond het Vredespaleis zijn een groot aantal ambassades gevestigd.
Ik had mijn auto er voor de deur geparkeerd en ben gaan lopen
naar de ambassade.
Echter ik liep naar de Russische ambassade.
Daar ben ik voor het laatst geweest, waar dei van India zat
wist ik niet meer precies.
Gelukkig had ik het adres bij me en was de straat niet ver weg.
Rond half elf liep ik de consulaire dienst binnen en nam een nummertje.
Men was bezig met nummer 19, ik had 59.
Teen de tijd dat ik geholpen werd was het al half een
en inmiddels waren er mensen met nummers zo hoog als 108.



Het ‘helpen’ bestaat er uit dat men je visumaanvraagformulier
in ontvangst neemt, samen met je paspoort en 50 Euro.
Op de web site staat dat je een vliegticket moet meenemen.
Ik had die bij me maar liet die maar niet zien.
Ze vragen er niet om en als je de ticket toch geeft
gaan ze die uitgebreid bestuderen en dat kost je alleen maar tijd.



Dat is India, veel bureaucratie.
Maar goed het is niet anders.
Vanaf 10 uur kun je een paspoort aanbieden.
Tot 12.00 uur.
Het is dan de bedoeling dat je in de middag dat paspoort weer gaat ophalen.
Je kunt het naar je huisadres laten sturen maar dat wordt niet gepropageerd.



Rond half een stapte ik buiten en ben toen gaan eten bij Gember,
het restaurant van GEM (Museum voor actuele kunst).
Daarna ben ik de tentoonstellingen gaan bekijken.

Koos Breukel.

Deze fotograaf toont steeds een portretfoto van een andere fotograaf
samen met een of meerdere foto’s van zijn of haar hand.

Yoshitomo Nara + Graf.

Het werk van deze kunstenaar zie je op de foto’s.Huisjes met daarin schilderijen en opstellingen.
Nara en Graf (van de web site van het museum.
De laatste jaren werkte Nara voor tentoonstellingen vaak samen
met het Japanse ontwerperscollectief Graf.
Door gezamenlijk een zeer dwingende tentoonstellingsarchitectuur
te concipixc3xabren zet Nara presentaties van zijn werk geheel naar zijn hand.
De even sprookjes-achtige als urbane xe2x80x98ervaringsruimtenxe2x80x99
van Nara en Graf vormen een belevenis in zichzelf.
De kunstenaar construeert er ateliers, geeft er een kijkje
in zijn wonderlijke verzamelingen, laat muurschilderingen opduiken
en toont zijn sculpturen via peepholes.
Ook voor zijn omvangrijke tentoonstelling in Den Haag
ging Nara wederom in zee met Graf.
Met bouwsels uit hergebruikte bouwmaterialen zullen zij bezit nemen
van de hele bovendieping van het GEM.
De houten barakken en de vuurtoren die zij in het GEM op-trekken,
worden bijna geheel ter plekke gebouwd.
In een loods in de Binckhorst werken de leden van Graf
gedurende anderhalve maand samen met vrijwilligers en studenten
van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag
aan de realisatie van deze zeer grootschalige site-specific installatie.

3 Australische fotografen:

Tracey Moffatt (1960, Brisbane)
Anne Zahalka (1957, Sydney)
Bill Henson (1955, Melbourne)



Vervolgens ga je dan dus weer terug naar de ambvassade.







Gemeentemuseum Den Haag.





Monument voor Jan Toorop.



Terug naar mijn paspoort en nieuw visum.



Dit was mijn afhaalbewijs.



Je hoeft niet bang te zijn dat je alleen bent.
Maar gelukkig gaat het ophalen van je visum veel sneller.



Hier is het dan allemaal om begonnen.
Het visum van India is een soort sticker die in je paspoort wordt geplakt
en voorzien wordt van een stempel.
In mijn geval twee stempels omdat de eerste niet erg duidelijk was.



Dit is mijn parkeerbon.
Hier kun je uit afleiden dat ik goed ben weggekomen.
Ik was niet terug bij de auto voor deze bon was verlopen.



Sporen van het boek

Je moet natuurlijk wel af en toe in je brievenbus kijken.
Gisteren is er dat, na de krant in de ochtend, niet van gekomen.
Dus toen ik zat te zeuren dat er maar niets gebeurd met het boek
dat ik afgelopen maandag (!) in Amerika had besteld,
lag het volgende al in mijn brievenbus:



Het boek was er dus al, binnen 5 werkdagen !
De eerste indruk is erg positief.
Ik zie een hoop plaatsen waar ik eigenlijk ook naar toe wil
maar waarvoor er geen tijd is en waar de route niet naar toe zal gaan.
Veel mooie foto’s en veel handzamer dan de Lonely Planet.
De Lonely Planet stopt ook een veel te groot gebied in een gids.
Eigenlijk zouden ze daarvoor een moderne optie voor moeten maken.
Bijvoorbeeld dat je voor een bepaald bedrag toegang krijgt
tot een web site met informatie over het gebied dat je heb gekocht of
misschien is ge-leased een beter woord.
Dus de toegang krijg je voor een bepaalde tijd.
De informatie kan dan nog beter up-to-date zijn dan een boek.
Misschien moeten ze deze dienst aanbieden in combinatie met een mooi
fotoboek met beperkte beschrijvingen. Voor de voor- en napret thuis.
Maar dat je niet zo’n grote gids moet meeleuren op reis.

Er zat nog meer in de brievenbus.
Daar hebben we vanochtend dan ook gelijk actie op ondernomen.



Sporen van het boek

In Amerika heb ik een reisgids besteld over Gujarat.
De levering moet verzord worden door US Postal Service.
Ook van hun zendingen moet je kunnen bijhouden wat de status is.
Echter de web site geeft niet veel informatie,
of, en dat is veel erger, er gebeurt niets.



Nog meer kaarten

Om onze vakantie beter te kunnen volgen heb ik een paar kaarten besteld.
Maar op het web kwam ik ook wat kaarten tegen van Gujarat.
Nederlanders zijn in het verleden vaker in India geweest.
De handelstochten (en wat daar allemaal mee gepaard ging)
maakten ook kaarten van de gebieden die ze bezochten.
Al de kaarten, tekeningen, schilderijen worden
door het Nationaal Archief verzameld op de web site Atlas of Mutual Heritage
(Atlas van de gemeenschappelijke geschiedenis).

Hier tref je een aantal van deze kaarten aan:



Kaart uit het boek van Olfert Dapper, maker van de kaart onbekend, 1672.

Leuk op deze kaart is dat je ziet dat een koe een meer vol huilt.
Dat meer ligt aan de Ganges (Ganges Flu) in India bij de plaats Hardware (?).



Gezicht op Ahmadabad, 1697.

Voormalige hoofdstad van Gujarat.
Gujarat is als bestuurseenheid in zijn huidige vorm in 1960 vastgesteld.
De huidige hoofdstad is Gandhinagar.



Detail van het Gezicht op Ahmadabad.



De kaartenmaker heette N. Sanson, 1705.



Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie
in Ahmedabad in 1700.




Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie, detail.

De beschrijving van de kaart hebben we niet verzonnen.
Het staat er gewoon.

Nieuwe reisgids ontdekt

Toen ik vandaag aan het ‘surfen’ was op het web
trof ik de volgende reisgids daar aan.
Volgens mij een heel nieuwe reisgids over Gujarat.
Ik heb de gids direct besteld.
Als ik de gids heb zal ik daar zeker op terug komen.