Neil Young stond in de maand Januari 2006 op de cover van Rolling Stone, het Amerikaanse popmagazine.In een aantal web logs neem ik dit artikel integraal over.De cover van Rolling Stone:De openingsfoto bij het artikel:Het artikel verschijnt naar aanleiding van zijn laatste CD Prairie Wind en het feitde in Februari de concertfilm ‘Heart of Gold’ verschijnt.De film is gemaakt door Jonathan Demme.De titel van het interview: ‘The Open Man’ is wel opmerkelijk.Neil Young is nooit zo open over zijn priveleven.Rolling Stone claimt met dit interview Neil aan het praten te hebben gekregen.

Misschien een beetje flauw……
Hoewel,
van wie zijn die ogen en die neus eigenlijk ?

Wellicht zegt deze mouw je meer ?

Het is al weer even geleden maar op 30 januari verscheen er
een recensie in de lokale krant over het optreden van Spinvis in de Mezz.
Wederom werd aangetoond dat het schrijven van een recensie
iets is dat je moet overlaten aan een professional.

Het zal menig luisteraar duidelijk zijn dat Spinvis
niet de beste zanger van de wereld is.
Daar zit niet zijn kracht.
Waarom maak je dat dan de kop van je artikel.
Wat wil je er mee zeggen ?

Waarschijnlijk wilde de schrijver het woord murmelen eens een keer gebruiken.

‘hun rammelende gitaarpop was aardig’
Wat is het nou ?
was het goed of slecht of wat ?

‘Niet dat het zo’n bijzonder liedje was, maar het toonde wel mooi aan
dat Mezz een uitstekende akoestiek heeft.’
Leg mij dat nou eens uit.
Hoe toont dit ‘niet bijzonder liedje’,
dat ‘volledig onversterkt’ werd gespeeld, aan
dat de Mezz een goede akoestiek heeft ?

‘een vaste waarde’, ‘Nederlands muzieklandschap’, ‘slaapstad Nieuwegein’,
het is geen verslag van een voetbalwedstrijd waar je van alles verzint
om de tijd tussen de acties op het veld vol te krijgen.

‘het publiek dat zichtbaar genoot’, ‘fascinerende videoprojecties’
Wat zegt het mij nou allemaal ?
Prietpraat voor in het cafe.

‘Het optreden beleefde op de helft zijn hoogtepunt’
‘Helaas zakte…jammerlijk door de mand (nu ja met een been dan toch)’
door een welhaast stompzinnig rockeinde van het concert.’
Wie deze onzin begrijpt mag het zeggen.
Maar het kan nog gekker:

‘Je mag het publiek best geven wat het wil,
maar omdat nu weer precies op het einde te doen,
is gewoon niet nodig.
Zeker niet als je Spinvis heet.’
Wat is het nou, mag het nou wel of niet ?
Mag het wel als je een andere naam hebt.
Dit is toch pas het eerste reeks optredens van deze band ?
Het publiek vond het geweldig.

En hoezo ‘weer precies op het einde’,
heeft hij dat dan al eerder gedaan ?

‘En murmelen kan hij live (ook een kunst!).’
Kan hij nou zingen of niet ?
En is dat dan een probleem of juist een sterke kant ?

Anoushka Shankar is een andere dochter van Ravi Shankar.
Norah Jones is ook een dochter van Ravi.
Deze muzikante speelt de sitar zoals haar vader.
Ze heeft behoorlijk succes want werd in de Verenigde Staten getipt
als een outsider voor de Grammy uitreiking van vorige week.

Vandaag geluisterd naar: ‘Live at Carnegie Hall’ een cd uit 2001.

Indiaase muziek is voor Westerse oren altijd even wennen.
Deze muzikant heeft een bijzondere leraar gehad.
Als niet-kenner vind ik het mooi.
Ik krijg zo weer heimwee naar India.

(Achteraf een beetje bewerkt)

Ik fotografeer op een dergelijk concert zonder flits.
Dat stoort andere mensen alleen maar.
Het probleem is dat als je de camera dan op automaat laat staan je te weinig licht krijgt.
Ik moet nog eens uitzoeken of dat met mijn camera te verbeteren is.

(Voorlaatste nummer)(Afsluitende nummer)

Toen in vanavond (inmiddels is het eigenlijk al gisteren)
in de Mezz kwam was het voorprogramma al in volle gang.
De Mezz is niet toegerust om uitverkocht te zijn.

De band LPG was al met het voorlaatste nummer bezig.
Ik kan niet zeggen dat het indruk maakte.
Dat gold ook voor de unplugged uitvoering van het laatste nummer.
Ik moet zeggen ik ken de band en de muziek helemaal niet.
Maar nogmaals dit maakte absoluut geen indruk.

Dat deed Spinvis wel.
Vanmiddag was het leuk, nu was het nog eens veel beter.
Samen met 7 andere muzikanten gaf hij een goed concert.
Een trompet, cello, synthesizer, drums, dwarsfluit/synthesizer, bas, vibrafoon
en Erik de Jong zelf op guitaar.
Het optreden werd begeleid door een aantal filmpjes die
met de opmerkingen van Spinvis weer nieuw licht wierpen
op de sfeerbeelden die in de nummers worden opgeroepen.
Overigens niet te veel licht,
er blijft nog genoeg over om naar te raden, filosoferen ed.
Spinvis slaagt erin om zijn muziek die voornamelijk met computer is gemaakt
in een studio tot leven te brengen op het podium met deze bezetting.
Een andere bezetting zou hem ongetwijfeld inspireren tot weer andere,
waarschijnlijk net zulke mooie, arrangementen.
Soms zacht en geheimzinnig, dan weer hard. Altijd gedreven en zelf genietend.
Maar dat was vanmiddag ook al duidelijk.
Het was een genot.

Waar is Spinvis al die tijd geweest ?
We kunnen er vast nog heel veel van verwachten.

Nog maar eens een filmpje geprobeerd:

(Dit stukje is niet het meest representatieve voor de avond
en waarom het beeld na dik 50 seconden stopt terwijl de muziek doorgaat,
is mij ook onduidelijk)

Dit is een van de teksten die deze week over de band verschenen:Zelf waren ze het al bijna vergeten, de jongens van LPG.Hun publisher Twee Music-het bureau dat probeert de muziek van LPG te exploiteren-was al een tijd geleden aan de slag gegaanom het liedje Belly Rollercoaster in een reclame te krijgen.En ineens was daar interesse van mobieltjes fabrikant Nokiaom het nummer wereldwijd in een nieuwe commercial te gebruiken.Deze week kwam deal tot stand.Gitarist Arend Jan:“Alles valt samen: de single komt nu ook uit en de clip is toevallig ook net klaar.” Wanneer de reclame precies op televisie is nog niet duidelijk.Hij is gemaakt en iedere vestiging van Nokia is vrijom de reclame in te kopen.Arend Jan: “Zelf hebben we het eindresultaat ook nog niet gezien.Het bedrijf is vrij gesloten en er is moeilijk contact te krijgen.”Wie denkt dat LPG nu kan gaan rentenieren, zit er flink naast.Zelf hadden de vijf muzikanten nog even goede hoopdat het om een smak geld zou gaan.Arend Jan: “Je hoort altijd gigantische bedragenals het om dit soort deals gaat.Dat is ons niet gelukt.Het was meer een ‘take it or leave it-aanbod’.Maar ik heb er helemaal geen verstand van: iedereen kan mij naaien.We kunnen van het geld wat nieuwe instrumenten kopenen misschien nog een video opnemen.” Dat Nokia koos voor Belly Rollercoaster,het enige nummer dat bassist Gerald Kooistra schreefvoor het album I Fear No Foe, is geen probleem voor Arend Jan:“Het was meteen duidelijk dat Belly Rollercoasterhet meest catchy nummer was.Het is alleen maar goed dat ervoor gekozen is.”We zullen het vanavond eens gaan beluisteren.

Gelukkig gaat er bij mij ook wel eens iets mis.
Ik kan nog niet wennen dat ik bij het opnemen van een filmpje
mijn camera niet op z’n kant mag houden.

Vanavond was het zo ver.
In de platenzaak (je kunt zien hoe oud ik ben) trad Spinvis op.
Het begon rond sluitingstijd en duurde zo’n kleine 10 nummers.

Vanavond is het zo ver.
In de Mezz in Breda treden twee bands op: Spinvis en in het voorprogramma LPG.

Ik was vanavond in de platenzaak en kon genieten van een goed optreden.
Erg druk was het niet, het was gezelling druk.

Die krullenbol is Spinvis.
Hier wordt nog gestemd en aan de installatie gesleuteld.
Als dat vanavond in de Mezz net zo snel gaat mogen we niet klagen.

Nog even wachten…..

Als jullie gaan zitten, kunnen we allemaal wat zien.
Zo sprak Spinvis en zo geschiede.

Dat hielp inderdaad enorm.

We zijn begonnen:

Dit was ongeveer de drukte:

Er werd enthousiast gespeeld.
Het was goed te verstaan, dus de apparatuur deed het goed.
De muziek houdt stand ook al wordt niet alles met een synthesizer of een jazz band gemaakt.
Heel leuk idee om dit in een winkel te doen.
Zou vaker moeten.

Morgen waarschijnlijk meer over het concert in de Mezz.

Ik krijg er geen genoeg van……
Dit is de meest realistische foto van Brendel die ik heb kunnen vinden.
Hij is inmiddels nog iets ouder en magerder:

Ga voor het feestje naar de volgende web site:

:

Ik zat naar het concert te luisteren afgelopen zondagavond en ik dacht:
“Zo mooi kan Mozart zijn eigen muziek nooit gehoord hebben.”
Immers ik zat te luisteren naar de Berliner Philharmonic en Alfred Brendel
en dat onder dirigie van Sir Simon Rattle.
De afgelopen weken hoor je mensen klagen over het steeds
internationaler worden van de grote orkesten.
De muzikanten komen overal vandaan en volgens de critici
verdwijnt daarmee de unieke klank
van bijvoorbeeld het Concertgebouw Orkest.
Maar het zijn dan wel topmuzikanten denk ik dan maar.

In de pauze kocht ik een CD van het Nederlands Blazers Ensemble.
Het stuk voor de pause was de Gran Partita.
Het NBE heeft hem onlangs opgenomen.
Het is overigens een hoesje (jewel case) van slechte kwaliteit.

De muziek is prachtig maar wat lees ik nu in de begeleidende tekst:

Mijn gedachte wordt dus tegengesproken:
Ook Mozart beschikte, naast zichzelf, over een aantal topmuzikanten
om zijn werk uit te voeren.

Nu dat mag ook wel want het is wel erg knap dat iemand in staat is
muziek te schrijven voor zulke uiteenlopende muziekinstrumenten
met elk hun eigenschappen
en dat je dat smeedt tot een prachtige ervaring voor de luisteraar.
Je kunt er dan maar beter zelf ook van genieten.

Nederlands Blazers Ensemble, W.A. Mozart, Gran Partita, Adagio.

Ik ben geen deskundige.
Ik bespeel zelf geen instrument, heb geen ‘klassieke muziek’-achtergrond.
Mijn oordeel over het concert van vanavond is er dan ook een van een leek.
Maar ik vond het een fantastische avond.

Het eerste muziekstuk was de ‘Gran Partita’.
Gespeeld door een aantal muzikanten (nogal wat blazers) van het ‘Berliner Philharmoniker’,
onder leiding van Sir Simon Rattle.
Wat een prachtig stuk.
De zaal hield werkelijk de adem in.
2 hobo’s, 2 klarinetten, twee bassethoorns, vier hoorns, twee fagotten en contrabas.
13 muzikanten en een dirigent.
Ongelofelijk mooi.
De Mozart uit Amadeus had het ook mooi gevonden.
Sir Simon Rattle heeft een grijze haardos die prima als pruik in de film over Mozart gebruikt had kunnen worden.

Dan volgt na de pause het optreden van de 75-jarige Alfred Brendel.
Mooi, soms elegant zacht spelend.
Je zou nog veel meer willen horen.
Concert nr 27 in Bes, KV 595.
Mij zegt dat allemaal niets, maar mooi.
Wel bijzonder zo’n pianoconcert.
In dit stuk speelt de pianist soms een stuk dat even later door het orkest wordt overgenomen of omgekeerd.
De instrumenten zijn zo verschillend.
Als je voor zo’n groep instrumenten kunt schrijven moet je ieder individueel instrument en de mogelijkheden van het instrument wel kennen.
Ongelofelijk.
Je hebt zoveel varianten en omdan toch een samenhangend resultaat te kunnen maken.
Haast bizar.
De tekening van David Levine van Mozart met een erg groot hoofd/pruik is wel op zijn plaats.
Je moet wel een bijzonder stel hersenen hebben om dergelijke muziek op deze manier te kunnen maken.

Die piano heeft dan wel snaren maar het geluid is zo anders.Hoe is men er toch toe gekomen om stukken muziek te schrijven voor de combinatie piano en orkest ?

Dan als afsluiting Symfonie nr 28, KV 504, ‘Praagse’
Sir Simon Rattle staat niet op een verhoog en gebruikt ook geen standaard voor bladmuziek.
Hij kan dan ook als het ware het orkest inlopen.
Dat doet hij dan ook.
De bewegingen van zo’n orkest en zijn dirigent zijn heel interessant, intens.

Ik ga nu maar slapen om een en ander op me in te laten werken.