Dr House

Memorabele uitspraken van Dr, House (Hugh Laurie):
———-
“Everybody lies”
———-
“Forget about being president. They called it White House!”
———-
“You have a parasite.

Like a tapeworm or something? Can you do anything about it?

Only for about a month or so.
After that it becomes illegal to remove, except in a couple of states.

Illegal?

Donxe2x80x99t worry.
Many women learn to embrace this parasite.
They name it, dress it up in tiny clothes,
arrange playdates with other parasites…

Playdatesxe2x80xa6

It has your eyes.

I’m Pregnant”
———-
“As the great philosopher Jagger once said,
You canxe2x80x99t always get what you want,
but if you try sometimes,
you may get what you need.”
———-

Petrus van Schendel: Moeder

Kunstbus, 27-10-2008

Vriendenvereniging verwerft xe2x80x98Moederxe2x80x99
Opnieuw een Van Schendel-aanwinst voor Bredaxe2x80x99s Museum

In 1848 portretteerde Bredaxe2x80x99s beroemdste schilder Petrus van Schendel
zijn 80-jarige moeder.
Dit schilderij werd onlangs bij het veilinghuis Sothebyxe2x80x99s in Amsterdam
ter verkoop aangeboden.
Petrus van Schedel-kenner Jan de Meere onderzocht het aangeboden schilderij
en identificeerde de geportretteerde vrouw
als de moeder van Petrus van Schendel.
Hij tipte Bredaxe2x80x99s Museum over zijn bevinding.
Het lukte de Vereniging Vrienden van Bredaxe2x80x99s Museum
dit werk net voor de openbare veiling voor xe2x82xac 10.000,- aan te kopen.
De nieuwe Van Schendel-aanwinst
werd tijdens de presentatie over de voortgang
van de publieke restauratiewerkzaamheden
aan het immense schilderij xe2x80x98De aanbidding der herdersxe2x80x99
of te wel xe2x80x98De geboorte van Christusxe2x80x99 onthuld.
Het schilderij is vanaf dinsdag 28 oktober te bezichtigen in Bredaxe2x80x99s Museum.



Geertruy van Schendel- Brocx was getrouwd met Gijsbert van Schendel,
een herenboer en graankoopman in Terheijden.
Petrus werd in 1806 geboren en was het tiende kind van in totaal elf.
Zijn vader behoorde tot de meest welgestelde boeren in het dorp
en was daar ook lid van de gemeenteraad.
Hij bezat een groot woonhuis met hof, schuur, wagenkeet en erf
aan de huidige Raadhuisstraat op een perceel van ruim een halve hectare
en buiten het dorp weilanden van bij elkaar meer dan vijf hectaren.
Het gezin had een knecht en een dienstmeid die in huis woonden.
Na 1811 ging het slecht met de activiteiten van Petrusxe2x80x99 vader.
Hij moest geld lenen met zijn onroerend goed als onderpand
en dit uiteindelijk ook verkopen.
Hij stierf toen Petrus elf jaar was.

Een echte Bredase marktvrouw
Weduwe Geertruy Brocx was na zijn dood gedwongen
zelf de kost te gaan verdienen om het grote gezin in leven te houden.
Ze deed dit als marktvrouw.
In mei 1821 verhuisde ze met haar nog thuis wonende kinderen
(waaronder Petrus) naar Breda.
In de stad kon de weduwe beter de kost verdienen als marktkraamster
en winkelierster dan in Terheijden.
In Breda was er tweemaal in de week een marktdag.
Ze gingen wonen aan de Boschstraat op huisnummer 31
tegenover de Beyerd.
Drie jaar later verhuisde het gezin naar nummer 66 in diezelfde straat.
Daar woonde een oudere broer van Petrus die er kleermaker was.

Het portret xe2x80x98Moederxe2x80x99 van Petrus van Schendel toont een echte Bredase marktvrouw
uit het midden van de negentiende eeuw.
Zij draagt een eenvoudige witte muts, twee gouden oorbellen
en een collier van bloedkoraal.
Het olieverf is heel fijn en karakteristiek geschilderd
en is een van de betere portretten van Van Schendel.
Petrus van Schendel is opgegroeid in Breda
en zijn leven lang aan de stad verbonden gebleven.
Zijn werk neemt een centrale positie in de verzameling van Bredaxe2x80x99s Museum.
De collectie telt inmiddels een respectabel aantal
van acht schilderijen en drie tekeningen.
In Nederlandse openbare collecties is het werk van Petrus van Schendel
maar spaarzaam vertegenwoordigd.
Bredaxe2x80x99s Museum profileert zich als het museum
dat het werk van Van Schendel een centrale plaats toekent
in zijn collectie beeldende kunst.
Andere musea die werk van Van Schendel bezitten zijn
het Rijksmuseum Amsterdam (een portret en een marktstuk)
en het Rotterdams Historisch Museum (twee portretten).

Petrus van Schendel

Schendel, Petrus van (1806-1870)

Schilder van kaars, lamp en lichten.

Auteur: W.M.J.I. van Giersbergen
Op 21 april 1806 werd Petrus van Schendel geboren in Terheijden
als zoon van Gijsbertus van Schendel en Geertruida Brox.
Na de dood van zijn vader verhuisde het gezin naar Breda.
In 1830 trouwde Petrus met de Amsterdamse Elizabeth Grasveld.
Uit dit huwelijk werden dertien kinderen geboren.
Elizabeth stierf in 1850 in Brussel.

Petrus hertrouwde in 1851
met de vijftien jaar jongere Amsterdamse Johanna Eyrond.
Uit dit huwelijk werden nog twee kinderen geboren.
Johanna overleed al op 32-jarige leeftijd, twee jaar na haar huwelijk.
Daarop trouwde Van Schendel in 1854
met de Brusselse weduwe Isabelle van Wilder.
Petrus van Schendel stierf op 28 december 1870 in Brussel.

Petrus van Schendel, An evening delight, 1847.

Al vroeg werd Petrus’ tekentalent ontdekt door een gepensioneerd officier
die hem adviseerde een kunstopleiding te volgen.
Vertrouwend op het advies van de officier stuurde de familie
Petrus naar Antwerpen.

Daar genoot hij van 1822 tot 1828 onderwijs
aan de Academie voor Schone Kunsten,
die geleid werd door de historieschilder Matthijs van Bree.
Wilde men als Brabander in het begin van de vorige eeuw
gedegen kunstonderwijs volgen
dan was men genoodzaakt om dit buiten de eigen regio te zoeken.
Gelet op de mentaliteit en de geografische ligging
lag het voor de hand dat Petrus naar Antwerpen vertrok.
Bovendien was het onderwijs er gratis en kon men er
met zowel de Nederlandse als de Franse taal terecht,
dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Brussel of Luik.
Ook Van Schendels stadgenoten, de schilders Willem Reinhardt Kleyn,
Jacobus Huysmans en zijn zoon Constantinus Huysmans
bezochten de Antwerpse academie.

Petrus keerde in 1828 terug en verbleef afwisselend in Breda,
waar hij introk bij zijn broer Antonius, en in Amsterdam.
Rond 1829 was hij druk bezig een carriere op te bouwen
waarvoor hij contact aanknoopte
met de Haagse kunsthandelaar Johannes Immerzeel.
Het blijkt dat hij toen al heel martktgericht was en zijn werk,
hoe dan ook, van de hand wilde doen.
Wegens voortdurend geldgebrek was hij echter gedwongen
zijn schilderijen ver onder de vraagprijs aan de kunsthandelaar te verkopen.
Maar hij accepteerde niet alles,
want toen Immerzeel opmerkingen maakte over fouten in het perspectief
wees Van Schendel hem terecht met de opmerking
dat hij in 1828 op de academie een gouden medaille
voor doorzichtkunde (perspectief) had ontvangen.
Ondanks de vele compromissen die hij sloot,
bleef hij overtuigd van zijn kwaliteit en voorspelde hij Immerzeel
dat zijn werk in de toekomst veel geld zou opleveren.

En hij kreeg gelijk.
Tussen 1858 en 1872 zou Van Schendel,
samen met onder andere Jozef Israels, Diederik Jamin en Philip Sadxe9e,
tot de best betaalde schilders van Nederland behoren.
Maar Van Schendel verwierf in de vorige eeuw
dan ook nationale en internationale roem als fijnschilder
van kaars- en lamplichttaferelen.
Dit in zijn tijd zeer gewaardeerd genre beoefende hij zijn hele leven.
Ook Johannes Rosierse en Petrus Kiers,
de Bredanaars Wilhelmus Kerremans en Andreas Vermeulen
alsmede de Bosschenaren Jan Hendrik Grootvelt
en Thomas van Leent waren belangrijke vertegenwoordigers
van deze stroming.

Petrus van Schendel, Markt in de avond, Den Haag.

Nocturnes of schilderijen met maan- en kaarslicht
waren een zeventiende-eeuws genre dat in de vorige eeuw
opnieuw tot grote bloei kwam.
In de nocturnes dienden de maan en de sterren als natuurlijke lichtbron.
Een kaars, toorts of olielampje fungeerde als kunstmatige lichtbron.
Van Schendel schilderde ontelbare markt- en straattaferelen bij avond
en zijn productiviteit schijnt ongelooflijk te zijn geweest.
Daarnaast vervaardigde hij ook landschappen, zeegezichten,
binnenhuizen, portretten en ‘gewijde geschiedenis’,
dat wil zeggen religieuze historiestukken,
bijna allemaal met lichteffecten.
Voor hem was het een ‘specialite de la maison’
en in Belgie en Frankrijk werd hij dan ook ‘Monsieur Chandelle’ gexadnoemd.

Ook noviteiten op het gebied van kunstlicht,

zoals de uitvinding van het elektrisch licht,
nam hij in zijn werk op.
Zo exposeerde hij in 1869 zijn ‘Winters feest in de tuin
van de Zoo te Brussel met Bengaals vuur en elektrisch licht’.

Petrus van Schendel, Marktplein bij avond, Rotterdam, 1853.

Om door te dringen tot het kunstcircuit zag Van Schendel
zich genoodzaakt de provincie te verlaten.
Wel onderhield hij contact met Terheijden en met Breda,
de stad waar hij zijn jeugd doorbracht.
Zo exposeerde hij in 1845 en 1863 in Breda.
En aan de parochiekerk van Terheijden schonk hij
het ‘Nachtbezoek van de H. Paulus aan de H. Antonius’.
In 1830 was Petrus definitief uit Brabant vertrokken
en had hij zich in de hoofdstad gevestigd.
Dit verblijf was echter van korte duur want twee jaar later
verhuisde hij naar Rotterdam.
Vanwege de slechte lucht vertrok hij in 1838 naar Den Haag.
Intussen waren uit zijn huwelijk met Elisabeth Grasveld
dertien kindexc2xadren geboren.
En omdat Brussel kennelijk over betere opvoedingsmogelijkheden
beschikte dan Nederland,
vertrok Petrus in 1845 met zijn gezin definitief
naar de Belgische hoofdstad.

Petrus van Schendel, Vismarkt op de Groenmarkt te Den Haag.

Hij had geen betere keus kunnen maken.
Op dat moment had Brussel een internationale uitstraling
en fungeerde de stad als tussenstation voor de Franse kunst naar Nederland.
Van Schendel was commercieel een zeer succesvol artiest
en wist zijn werk zeer goed te verkopen.
Hij nam deel aan vele tentoonstellingen in Nederland,
maar ook in Antwerpen, Brussel, Gent, Parijs en Londen.
Hij ontving daarbij zilveren medailles in Den Haag (1839)
en Brussel (1842) en gouden medailles in Brussel (1845),
Parijs (1844 en 1847) en Manchester (1849).
Zijn schilderijen werden in belangrijke Europese collecties opgenomen
zoals in die van koning Willem II en koning Leopold I van Belgie.

In het begin van zijn loopbaan was de kunstkritiek vol lof
over de lichtweergave en de zorgvuldige, nauwkeurige behandeling.
Maar naarmate zijn kaarslichtwerken veelvuldig
op exposities verschenen en vaker op een maniertje gingen lijken,
waren er ook andere geluiden te horen.
Men bracht veel waardering op voor de kwaliteit van zijn werk,
maar men wilde wel graag enige vernieuwing en inspiratie zien.
De waardering voor Van Schendel bleef,
maar het kaars- en lamplichtgenre raakte
aan het eind van de vorige eeuw uit de mode.
En al op het eind van zijn leven werd Van Schendel
met name door vooruitstrevende critici
als ouderwets beschouwd.
Hij werd immers als een navolger gezien en niet als vernieuwer.
Dergelijke kritiek had echter nauwelijks invloed
op het grote publiek en nog lang na zijn dood
werd zijn werk goed verkocht

Petrus van Schendel, Aanbidding van de herders, circa 1849.

Behalve een gevierd schilder was Van Schendel
ook een bekwaam werktuigkundige en uitvinder.
In 1841 werd hem een koninklijk octrooi verleend
voor zijn uitvinding tot verbetering van de schoepen
bij stoomvaartuigen.
Zijn vinding voorkwam verspilling van energie
en ging het schokken van de vaartuigen tegen
zodat het reizen aangenamer werd.
Al lange tijd lang hadden ingenieurs zich
met dit probleem beziggehouden,
maar Van Schendel was erin geslaagd
een constructie te ontwikkelen die door haar eenvoud
geschikt was om uitgevoerd te worden.
Ook deed hij enkele uitvindingen ten behoeve
van de droogmaking van het Haarlemmermeer.
Daarnaast schreef hij in 1848 een werk
over het ontginnen van heidevelden in de Kempen
onder vermelding dat hij de uitvinder was
van de ‘l’Hxe9lice hydraulique pour irrigation’
en in 1853 over het zijdelings schudden van spoorrijtuigen.

Petrus van Schendel, Zomeravond bij lamp en maanlicht.

Op het gebied van de tekenkunst stelde hij een werk samen
over gelaatsuitdrukkingen waarvoor hij enkele koppen etste.
Bovendien ontwikkelde hij de methode
Nieuwe leerwijze van Doorzichtkunde die hij in 1861
bij J. Hermans in Breda liet uitgeven.
Deze methode was bedoeld voor kunstenaars die zich
in het perspectief wilden bekwamen,
een specialiteit waarin Van Schendel zelf zeer bedreven was.
Petrus van Schendel stierf op 28 december 1870 in Brussel.
In 1881 kwam zijn nalatenschap, waaronder tekeningen,
aquarellen en ruim honderd schilderijen, in Brussel onder de hamer.

Da Nino?



BREDA – In het voormalige Italiaanse restaurant Da Nino
aan de Vlaszak in Breda moet een soort cafxc3xa9 voor kunstenaars komen.
Dat is het plan van de Vereniging Ateliers Kunstenaars (VAK).
“Er staat al een goede bar, er rust een horecabestemming op het pand
en onder onze leden zitten mensen met horecapapieren.
Dus niets staat ons in de weg om er een kunstenaarssocixc3xabteit te openen”,
aldus Lisette Dankert van de VAK.

Met een dergelijke voorziening crexc3xabert de VAK een laagdrempelige plek
waar kunstenaars elkaar kunnen ontmoeten en ideexc3xabn kunnen uitwisselen.
De socixc3xabteit, zo is het idee, versterkt op die manier nog meer
de centrale functie die het pand kan gaan innemen in de Bredase kunstwereld.

De VAK verhuisde begin deze maand haar kantoor
van de Speelhuislaan naar de Vlaszak.
Sinds die tijd merkt de vereniging een toenemende aanloop
van kunstenaars.
Bedoeling is dat op termijn ook anderen binnenwandelen.
De VAK wil dat het pand niet alleen een kantoorfunctie krijgt,
maar ook een soort VVV wordt met informatie
over wat er in de stad allemaal te doen is op het vlak van de beeldende kunst.
Een functie die, als er ook een bar is, alleen maar wordt versterkt, is de verwachting.

BN/De Stem, Edine Wijnands. dinsdag 23 september 2008.

Besmet ?



by Xinhua writer Zhou Yan

BEIJING, Sept. 12 (Xinhua) — Stores across China rushed
to take Sanlu baby milk powder off shelves on Friday
after a late Thursday announcement by the company
and the Ministry of Health confirmed consumers’ widespread suspicion
that the product was to blame
for dozens of infant kidney stone cases and one death.




Dit soort berichten komen dan als volgt in de Nederlandse pers:

17 September 2008

Meer Chinees melkpoeder besmet

Het schandaal met besmet melkpoeder in China breidt zich uit.
De Chinese autoriteiten melden op basis van een landelijke inspectie
dat in melkpoeder van 22 bedrijven sporen van de giftige stof melamine zitten.




Toch raar dat in Nederland het woord “besmet” overal opduikt.
Volgens mij is dat op deze plaats, in dit verband,
een slechte vertaling.
Het woord heeft iets van een ongelukje.
We konden er niets aan doen maar ik ben besmet met een virusje.
Daar is hier helemaal geen sprake van.
Dit is doelbewust gebeurd.
Dit is crimineel gedrag.
Vergiftiging is een betere vertaling.
Vervuild, volgens de vertaling van Babelfish, is ook al beter.



Rectificatie + Zwanennieuws

Vanmiddag is gebleken dat een van de witte zwanen toch nog leeft.
Er zijn dus nog drie zwanen.
De politie en de dierenambulance hebben ingegrepen vanmiddag.
Ik heb dat nieuws net niet meegemaakt maar daar was gastcorrespondent L
die de volgende fotoreportage verzorgde.


De brandweer kwam met een bootje.


Ook de dierenambulance kwam ter plaatse.


De situatie werd geanalyseerd.


Maar zo gemakkelijk laat een zwaan zich niet vangen.


Zwaar gereedschap.


En dan het water in.


Het valt niet mee.


Men probeert de zwanen klem te zetten tegen de houten brug.


De jonge zwaan ontkomt, hij is het doel van de operatie.


Fotografen en reddingswerkers.


Daar heeft men nog een zwaan.


Operatie geslaagd.


Of dit de juiste greep voor een zwaan is weet ik niet.


Er is voldoende publiek.


Inmiddels zijn ze afgevoerd. Rest ons nog 1 zwaan.

Botulisme in Breda

Net als voorgaande jaren is er weer botulisme in onze vijver.
En net als andere jaren zijn de zwanen het slachtoffer.
Heel triest.
Ze waren zo prachtig.
Van de 6 zwanen, twee oudere en vier jonge, zijn er vandaag nog 2 over.















Deze jonge zwaan is zijn dons al aan het verliezen.
Hij was/is donker van kleur.
Hij was van de 4 jongen de enige die niet stralend wit was.
Het spreekwoordelijke lelijke eendje.
Maar hij is al aan het verkleuren.
De nieuwe veren zijn al wit.
Maar hun overlevingskansen zijn klein.
Andere jaren gingen alle dieren steeds dood.











Legende van de kristallen schedels

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.In mijn onderzoek naar de afkomst van de kristallen schedelskwam ik steeds opnieuw de naam van Boban tegen.Hij kwam naar Mexico gedurende zijn tienerjarenen bracht er een idillysche jeugd door waarin hij zijn eigenarcheologische expedities uitvoerden en exotische vogels verzamelden.Boban raakte verliefd op de Mexicaanse cultuur en sprak vloeiend Spaansen Nahuatl (de taal van de Azteken).Hij maakte zijn beroep van het verhandelen van archeologische vondstenen natuur historische voorwerpen in een familiebedrijf in Mexico-stad.Wikipedia:

Nahuatl is een taal die gesproken wordt door de Nahua, oorspronkelijke bewoners van het huidige Mexico. Het was ook de taal die gesproken werd door de Tolteken en Azteken. Het wordt gesproken door anderhalf miljoen mensen, die hoofdzakelijk in de staten Puebla, Veracruz, Hidalgo, Mexico en Guerrero leven. Nagenoeg alle Nahuatlsprekenden, behalve de alleroudsten, zijn tweetalig; naast Nahuatl heeft men een actieve kennis van het Spaans. Over het algemeen vertoont het moderne Nahuatl een sterke invloed van het Spaans.

Na zijn terugkeer naar Frankrijk, in de jaren 70 van de negentiende eeuw,begon hij een winkel in antiek in Parijs.Hij verkocht een groot deel van zijn originele, Mexicaanse archeologische verzamelingaan Alphonse Pinart, een Franse ontdekkingsreiziger en ethnograaf.In 1878 gaf Pinart zijn collectie, inclusief drie kristallen schedels,aan de Trocadero, de voorloper van het Musxc3xa9e de l’Homme.De derde schedel in de Pinart collectie, afkomstig van Boban,had hij pas gekocht nadat hij zich in Parijs verstigden.Het is een aantal keren groter dan de andere twee,ongeveer 10 cm hoog (10,16 cm).Deze schedel is nu in de verzameling van het Musxc3xa9e du Quai Branly.Het heeft een groot gat dat verticaal is geboorddoor het centrum van de schedel.Er is een vergelijkbare, maar veel kleinere schedel(6,35 centimeter) in een particuliere collectie.Daar dient het als de basis voor een kruisbeeld.Misschien werd de Quai Branly-schedel voor hetzelfde doel gebruikt. Lees verder

Legende van de kristallen schedels

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.Twee andere voorbeelden werden in 1867 tentoongesteldop de Wereldtentoonstelling in Parijs als onderdeel van de collectievan Eugxc3xa8ne Boban.Hij is wellicht de meest mysterieuze figuur in de geschiedenisvan de kristallen schedels.Een Fransman die fungeerde als de officixc3xable archeoloogvan de Mexicaanse regering van Maximiliaan.Boban was ook lid van de Franse wetenschappelijke commissie in Mexico.De Parijse tentoonstelling was ideaal om zijn werkin de schijnwerpers te zetten.In de Engelstalige tekst wordt gesproken van de ‘Exposition Universelle’en volgens Wikipedia werd die gehouden in 1900. Dat is toch watanders denk ik dan 1867.De tentoonstelling was niet helemaal succesvolin het tentoonstellen van Louis Napoleons regeringomdat de opening van de tentoonstelling samenviel metde executie van Maximiliaan door de troepenvan de Mexicaanse president Benito Juxc3xa1rez.In 1886 kocht het Smithsonian een kristallen schedel aandie een bewerkte, pre-Columbiaanse kraal kan zijn geweest diein de 19e eeuw opnieuw was bewerkt.Deze afbeelding uit een catalogus laat het object zien,dat bijna levensgroot was en waarin een vertikaal boorgat zitdat midden door het centrum gaat.Een kleine kristallen schedel werd in 1874 gekocht voor 28 pesoxe2x80x99s door hetNationaal Museum in Mexico Stad van een Mexicaanse verzamelaargenaamd Luis Costantino en een andere voor 30 pesoxe2x80x99s in 1880.In 1886 kocht het Smthsonian een kleine kristallen schedel vande collectie van Augustin Fisher, de voormaligesecretaris van keizer Maximiliaan in Mexico.Deze verdween echter op mysterieuze wijze in 1973 uit de collectie.Het was te zien op een tentoonstelling van archeologische vervalsingennadat William Foshag, een mineraloog van het Smithsonian,ontdekt had dat het was gemaakt met modern gereedschap.Deze kleine voorwerpen vormen ‘de eerste generatie kristallen schedels’ en hebben allemaal een boorgat van boven tot onder. De boorgaten kunnen uit de pre-Columbiaanse tijd zijn en deze schedels kunnen eenvoudige Meso-Amerikaanse, kristallen kralen zijn geweest die later opnieuw bewerkt zijn voor de Europese markt om dienst te doen als herinnering aan overledenen of om de eigenaar te herinneren aan de eigen sterfelijkheid. Lees verder

S.S. Rotterdam

Ik kreeg vandaag een e-mail met iemands ervaringen met
de terugkeer van de S.S. Rotterdam naar Katendrecht.

Vanavond ben ik naar de thuisreis van “The beautiful Old Lady” gaan kijken. Aan boord van een Shorth Sea containervessel, afgemeerd aan de Lloydkade. As allways een heel aardige bemanning, en dus drie uur aan boord geweest. Leuke plaatjes geschoten. Historisch moment in Rotterdam, ik was er weer getuige van. Bijgaand doe ik, achter dit mailtje, als bijlage 4 plaatjes van de gedenkwaardige thuiskomst van het “S.S. Rotterdam”



De foto’s volgen hier:









Met dank aan C.V, T.V. en WvK.

Ahmedabad

Vorig jaar november waren we er nog op vakantie…..

Na de negen bommen die gisteren in Bangalore ontploften
en het leven kosten aan twee mensen was het vandaag
de hoofdstad van Gujarat die getroffen werd.
Zeventien bommen gingen binnen een tijdsbestek van 70 min af in Ahmedabad.
Zeker 29 mensen hebben de aanslagen niet overleefd,
meer dan honderd zijn gewond geraakt.
De vraag die iedereen zich nu stelt is of de aanslagen met elkaar te maken hebben
en natuurlijk of er meer zullen volgen.
CNN meld dat enkele minuten voor de aanslagen verschillende mediastations
een email ontvingen waarin een groep die zichzelf Indian Mujahideen noemen
waarschuwden voor een mogelijke aanslag.
De aanslagen in beide steden lijken verdacht veel op elkaar.

Van India.blog.nl, 26/07/2008

Death toll in Ahmedabad blasts rises to 45

The death toll from yesterday’s wave of bombings
in the Indian city of Ahmedabad has risen to 45,
a government official said today.

Jaynarayan Vyas said 161 people were injured
when 16 separate small bombs went off in several parts of the city,
which has a history of violent clashes between the Hindu majority
and Muslim minority.
He also said that 30 people had been arrested in connection with the explosions,
which came a day after seven synchronised explosions
rocked the southern city of Bangalore,
the hub of India’s burgeoning information technology industry,
killing two and wounding five others.

Yesterday’s attacks in Ahmedabad happened in two waves
early in the evening local time.
Some of the devices were hidden in lunchboxes or bicycles.
The first series exploded near busy market places.
The second, about 20 minutes later, went off in and around a hospital
where casualties were being taken.
At least six people died there.

‘We saw a blue bag near the trauma centre,
and before we could react we saw it explode in a shine of blinding light,
and some 40 people were hit by flying shrapnel,’
said Vipul Patil, a doctor at the Dhanwantari hospital.

The side of a bus was blown off and its windows shattered
while another vehicle was engulfed in flames.

Prithviraj Chavan, a junior in the prime minister’s office,
called yesterday’s bombings “deplorable” and said they were set off
by people “bent upon creating a communal divide in the country”.
That is the sort of language officials tend to use when blaming Islamic militants
suspected of being behind a series of coordinated bomb attacks
across the country in recent years.
Targets have included mosques, Hindu temples and trains.

‘Anti-national elements have been trying to create panic
among the people of our country.
[The] blasts in Ahmadebad seem to be part of the same strategy,’
the federal home minister, Shivraj Patil, said.

Several television stations said they had received an email
claiming responsibility from a group called the Indian Mujahideen
at the time of yesterday’s blasts.
The same group said it was behind bombs in Jaipur,
western India, in May that killed more than 60 people.
The email made no mention of Friday’s bombings in Bangalore,
according to reports.

Narendra Modi, the chief minister of Gujarat state,
which includes Ahmedabad, condemned the blasts as
“a crime against humanity” and said the group or groups behind them were
“using a similar modus operandi all over the country”.
The state government home Minister Amit Shah said:
“The government had received a threat email, and we are probing it.”

Tension between Hindus and Muslims is acute in Gujarat,
a relatively wealthy state.
It was the scene of riots in 2002 that left about 2,500 people dead.
They were triggered by a fire on a train packed with Hindu pilgrims
that killed 60 passengers.
The cause was never proven, but Hindu extremists blamed the deaths
on Muslims and reacted by rampaging through Muslim areas.

guardian.co.uk, 27/07/2008.

Legende van de kristallen schedels

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.De schrijver en Scott Whittaker, directeur van deSmithsonian Scanning Electron Microscope fasciliteit (SEM), onderzoeken de xe2x80x9cMitchell-Hedges schedelxe2x80x9d. Siliconen afgietsels van de schedelxe2x80x99s uitgehakte vormen worden door SEM geanalyseerd om bewijs te vinden van markeringen die het gevolg zijn van het gebruikte gereedschap.Zo kan vastgesteld worden welk gereedschap gebruikt is.De exotische voorwerpen worden meestal toegewezenaan pre-Columbiaanse Middenamerikaanse culturenmaar geen van de kristallen schedels uit de museum collectieszijn afkomstig van een gedocumenteerde opgravingen er is weinig stilistische of technische overeenkomstmet echte pre-Columbiaanse afbeeldingen van schedelswelke een belangrijk motief zijn in de Middenamerikaanse iconografie.Ze zijn erg geliefd bij een grote schare ouder wordende hippiesen aanhangers van New Age theorieenmaar wat is de waarheid achter de schedels.Waar komen ze vandaan en waarom werden ze gemaakt?In de tweede helft van de negentiende eeuw begonnen museumskristallen schedels te verzamelen.Op dat moment waren er geen wetenschappelijke archeologische opgravingenin Mexico, noch was er veel kennis van echte pre-Columbiaanse vondsten.Het was ook de tijd waarin een groeiende industrie ontstondin het vervaardigen van namaak pre-Columbiaanse voorwerpen.Toen de Smithsonian archeoloog W. H. Holmes in 1884 in Mexico aankwamzag hij op iedere straathoek ‘antiek’winkeltjesmet namaak keramisch vaatwerk, fluiten en beeldjes.Twee jaar later waarschuwden W.H. Holmes in een artikel,getiteld xe2x80x9cDe handel in vervalste Mexicaanse antiquiteitenxe2x80x9d,in het Journal for Sciencevoor de overvloed aan vervalsingen in museumcollecties.Op de foto de Franse antiquair Eugxc3xa8ne Bobanmet zijn collectie Middenamerikaanse voorwerpenop een tentoonstelling in Parijs in 1867.Tussen de voorwerpen in de uitstalling bevinden zich ooktwee kristallen schedels.Bij zijn voeten een pot en een strijdbijl die volgens Bobanvan Azteekse afkomst zijn. Beide zijn vervalsingen.De eerste Mexicaanse kristallen schedels doken op net voorde Franse bemoeienissen met Mexico in 1863.Het leger van Louis Napoleon drong toen het land binnenen installeerden Maximiliaan von Hapsburg van Oostenrijk als keizer.Meestal waren ze klein, niet groter dan 4 centimeter.(1.5 inch = 3,81 centimeter)Het eerste exemplaar schijnt die van het British Museum te zijn. Een kristallen schedel van bijna 3 centimeter hoog.(1 inch = 2,54 centimeter)Waarschijnlijk is deze aangekocht in 1856 door de Britse bankierHenry Christy.Wanneer je vandaag op de web site van het British Museum op zoek gaatnaar de schedels kom je onder andere de volgende foto’s tegen:Deze schedel is 15 centimeter hoog en gekocht in 1897 van Tiffany in New York.Tiffany heeft deze schedel in 1886 gekocht van Eugene Boban.Het materiaal is waarschijnlijk afkomstig uit Brazilie of Madagascar.De schedel is gemaakt met snijmachines met een draaiplateau.Dergelijke technieken waren voor de komst van de Spanjaardenin Mexico in 1521 onbekend in Midden Amerika.Een ander voorbeeld van een dergelijke schedel is te vinden in hetMusxc3xa9e du Quai Branly in Parijs.De schedel is veel kleiner:De schedel van het Smithsonian Institute is groter en melkwit: Lees verder

Pareltjes van foto's

In de fotoverzameling van L. zaten de volgende zes foto’s.
Ze zijn gemaakt in Breda tijdens de carnavalsoptocht
van 1972.
Op een van de foto’s is de Prinsenwagen te zien.
Ik denk dat de foto’s gemaakt zijn op de binnensingel
bij de patersmuur. Zeker ben ik er niet van.
Genieten.
Zoals het thema van een van de wagens: gekekt mar!



Nummer 4 van de optocht.

Op deze foto is links een vrachtwagen te zien.
Die stonden er vaak langs de singel bij de patersmuur.



Een nummer is de 20-reeks.

De patersmuur zie je nog net rechts.
Met de hoge bomen.



Nr 14 de Verkes.

Vaag zie je op de vrachtwagen het logo van Breda bier.
Tussen de vrachtwagen en de carnavalswagen zie je de toren van de brandweer.



Nummer 19 in de optocht.

Ook hier is rechts de patersmuur nog net te zien.



De prinsenwagen.



Nummer 22 van de optocht.

Legende van de kristallen schedels

Samen met supersterren als Harrison Ford, Cate Blanchett, en Shia LaBeoufde nieuwste Indiana Jones film belooft een van de meest raadselachtigegroepen archeologische voorwerpen te presenteren:de kristallen schedels doken voor het eerst op in de 19e eeuwen specialisten droegen ze toe aan verschillendeantieke Middenamerikaanse culturen.In dit verhaal deelt Jane MacLaren Walsh,antropoloog bij het Smithsonian Institute,haar eigen avonturen waarin ze de voorwerpen analyseerdendie de inspiratie vormen voor Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull.Ze vertelt in detail over haar inspanningen om de mysterieuze”verkrijger van antiquiteiten” te vinden (“obtainer of rare antiquities” isde naam die Indiana vaak heeft in de films).Deze persoon heeft de sleutel tot de oorsprong van deze exotische voorwerpen.In 1992 werd deze holle kristallen schedel anoniem bezorgd bij het Smithsonian.De brief die bij het voorwerp zat suggereerde dat het een Azteekse oorsprong had.Het voorwerp was 13,6 kilo zwaar en meet 25,4 centimeter.Zestien jaar geleden werd een zwaar pakket afgeleverd bij hetNationaal museum van Amerikaanse geschiedenis.Het adres op het pakkket vermelde een niet bestaand adres:’Aan de curator van het Middenamerikaans museum in Washington’. De brief die het pakket begeleidde was niet ondertekend.In de brief stond onder andere:”Deze Azteekse kristallen schedel, waarvan wordt beweerd dat het onderdeel isvan de verzameling van Porfirio Diaz,is in Mexico gekocht in 1960….Ik bied deze aan het Smithsonian aan zonder voorwaarden”.

Wikipedia:Josxc3xa9 de la Cruz Porfirio Dxc3xadaz Mori (Oaxaca, 15 september 1830 xe2x80x93 Parijs, 2 juli 1915)was een Mexicaanse militair en politicus.Hij regeerde Mexico als een dictator van 1876 tot 1911. De periode van Diaz’ regering wordt het Porfiriaat genoemd.

Op dat moment is Richard Ahlborn de curator van deSpaans-Amerikaanse collecties.Hij kende mijn kennis van de Mexicaanse archeologie.Hij belde mij (Jane MacLaren Walsh) en vroeg me of ik iets wistvan dit object, een angstaanjagend, melkwitte, kristallen schedel,aanmerkelijk groter dan een menselijk hoofd.Ik vertelde hem dat ik de kristallen schedel kende die door hetBritish museum wordt tentoongesteld.Die is net zo groot als een menselijke schedel.Daarnaast had ik een kleinere versie gezien in het Smithsoniandie het tentoonstelde als een vervalsing.Nadat we een aantal minuten hadden gesproken over de betekenis en het belang van dit vreemde object, vroeg hij me of de afdeling antropologiehet voorwerp zou willen accepteren voor de nationale collectie.Zonder te aarzelen zei ik ja.Als de schedel werkelijk een pre-colombiaans Middenamerikaans object isdan moet dit zeker onderdeel worden van de nationale collectie.Ik had me op dat moment niet kunnen voorstellen dat deze ongevraagde gifteen hele nieuwe onderzoeksrichting zou openen voor mij.In de jaren nadat het pakket arriveerdeeidde het onderzoek naar deze schedel tothet onderzoeken van de geschiedenis van pre-Columbiaanse verzamelingenin musua over de hele wereld, heb ik samengewerktmet een brede reeks, internationale onderzoekers en curatorenwiens pad gekruisd was of werd door de kristallen schedels.Het bestuderen van deze objecten leidde tot nieuwe onderzoeksvormenmet name het onderzoek naar de antieke bewerkingstechniekenvan hard gesteente zoals jade en quartz.De kristallen schedels zijn onderwerp geweest van serieuswetenschappelijk onderzoek maar spreken ook tot de populaire verbeeldingomdat ze zo mysterieus lijken.Er zijn veel theorieen over hun oorsprong.Sommigen geloven dat de schedels het handwerk zijnvan de Maya’s of Azteken.Maar ze worden ook besproken op occulte web sites.Anderen beweren dat ze afkomstig zijn van verdwenen continentenof dat ze afkomstig zijn uit de ruimte.Nu worden ze archeologische supersterren door de filmarcheoloogIndiana Jones die ze zal gaan onderzoeken in Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull.Details over het filmscript worden streng geheim gehouden doorde producenten van de film maar volgens de geruchten op het internetzijn de schedels door ruimtewezens gemaakt. Lees verder

Vakantiegeld

Het is inderdaad die tijd van het jaar maar
daar gaat het niet echt over.
Het gaat over geld dat mensen mee terug gebracht hebben
van hun vakantie.
Vorige week zagen we al Forinten uit Hongarije.
Vandaag nog meer:




De Namibische dollar.





De Forint uit Hongarije, beide kanten.



Belgische Frank.
Met Boudewijn en Albert.



Hier ben ik het minst zeker van.
Hier moet de muntendoker maar eens goed naar kijken. Jersey.

Leuke reactie!

Ik kreeg deze week een leuke reactie op mijn koeienpak:

Hi argusvlinder,

Ik zag op je blog dat je een koeienpak hd waarmee je
met carnaval op stap bent geweest.Nu ga ik over 1,5 week naar Heerenveen
waar de nacht van de koemarkt is.
DIt is net zoiets als night of the proms alleen dan op hte centrale plein
in de buitelucht in heerenveen.

Nu vroeg ik me af of jij twee pakken hebt,
en of ik die kon huren/dan wel kopen??

Ik hoop dat je snel reageert omdat het al op redelijk korte termijn zover is.

alvst hartelijk dank voor de moeite!!!



Dido en Aeneas

Ik ontving een aantal foto’s van Peter Korver.Werk van hem was al eerder op mijn weblog te zien.Hij heeft voor een plafond in Amsterdam een schildering gemaakt waarvan hierna foto’s volgen.Dido en Aeneas is een bekend thema in de kunstgeschiedenis.Zowel in de beeldende kunst (Rubens) als in de muziek(Opera van Purcell).Dit is misschien een beetje vreemd.Het schilderij op z’n zij.De foto was horizontaal. Heel breed en erg smal.Ik heb de foto dus wat laten draaien.Dat zie je de individuele elementen groter.Je kunt echt stellen dat er een (rode) draad door loopt. Lees verder