Mark Littlejohn

Op de foto web site 500px.com kwam ik een aantal
prachtige foto’s tegen van een fotograaf
met de naam Mark Littlejohn

Mark Littlejohn, Layers (laagjes), Sgurr An Fhidhleir after daybreak (een plaats in Schotland met de naam Sgurr An Fhidhleir net na zonsopgang.


Mark Littlejohn, Glencoyne Mist.


Mark Littlejohn, Belhaven Bay.


Mark Littlejohn, The Farrier (de hoefsmid).


Moesson: Steve McCurry

Ik was vanochtend een log aan het schrijven over de regen
van afgelopen donderdag.
Even later stuitte ik op de blog van Steve McCurry.
Zijn meest recente blog ging over de moesson (regen dus).
Van die fantastische frotoblog heb ik een paar foto’s geleend
die over de regen gaan.

Dit is de minst sterke foto naar mijn smaak: Steve McCurry, Right as rain, Tokyo, Japan.


Steve McCurry, Porbandar, India.


Steve McCurry, Java, Indonesia.


Steve McCurry, Kabul, Afghanistan.


De foto’s van Steve McCurry zijn soms zo perfect dat je haast denkt dat ze in scene gezet zijn. Maar of dat nu het geval is of niet, ze zijn fantastisch. Steve McCurry, Right as rain, Two men try to cross a monsoon swollen river after the bridge was swept away (twee mannen proberen een door de moesson aangezwollen rivier over te steken nadat de brug is weggeslagen), Goa, India.


De kleuren van deze foto en de belichting maken de foto zo perfect (nog even los van het onderwerp), dat je denkt dat de foto in een studio is gemaakt waar de fotograaf alle omstandigheden in de hand heeft. In zijn blog schrijfr McCurry dat hij de moesson in zijn rapportage niet wil benaderen als een ramp maar als een fact of life. Een onderdeel van de seizoenen waar mensen mee moeten leven. Het beste er van moeten maken, misschien zelfs wel er hun voordeel mee doen. Steve McCurry, Bojonegoro, Java, Indonesia.


.


Jan Smith: foto's uit Chernobyl/Tsjernobyl

Gisteren heb ik nog meer dingen gedaan dan
kijken naar reuzen, Mark Rutte, Joachim Gauck en Willem-Alexander.
We hebben bijvoorbeeld voortreffelijk gegeten bij Restaurant Zuyd.
Maar ik ben ook regelmatig op het internet geweest en vond daar
een serie foto’s van een fotograaf met de naam Jan Smith.
De serie foto’s zouden in 2011 in Chernobyl gemaakt zijn.
Je weet wel, de plaats in de Oekraxefene waar jaren terug
zich een grote kernramp voordeed. Het plaatsje werd volledig ontruimd
en is een spookstad.
De foto’s vind ik prachtig maar het zou me niet verbazen als Jan Smith
de graffity die hij fotografeerd zelf heeft aangebracht.
Oordeel zelf.






Todd Hido: een fotograaf met schilderkwaliteiten

Een aantal van de foto’s van Todd Hido zijn zo schilderachtig,
het hadden olieverfschilderijen kunnen zijn.

Drie voorbeelden:

Todd Hido, Untitled 5105, 2008.

____________________________________________________________

Todd Hido, Untitled 7557, 2008.

____________________________________________________________

Todd Hido, Untitled 8422, 2008.

____________________________________________________________

Willem Diepraam

Ik probeer, voorzichtig, de draad weer op te pakken
met mijn logs op http://www.argusvlinder.weblog.nl.
Het Rijksmuseum heeft een aantal (800) foto’s gekregen
van de Nederlandse fotograaf Willem Diepraam.
Wat een foto’s.
Hier volgen 4 prachtige voorbeelden.

 

Willem Diepraam, Jerry Hall, Parijs, 1975.

____________________________________________________________

 

Willem Diepraam, Kees van Kooten en Wim de Bie, 1974.

____________________________________________________________

 

Willem Diepraam, Noord Holland, 1976.

____________________________________________________________

 

Willem Diepraam, Shamanee in Spanje, circa 1986.

____________________________________________________________

 

Hoofddoekjes

Dat het hele debat over hoofddoekjes
niets met discriminatie te maken heeft,
gaat er bij mij niet in.





Dit is een normaal straatbeeld van de jaren ’60.






Het zit diep in onze cultuur, nu, recent,….






Het zit diep in onze cultuur, in alle geledingen. De majoor draagt hier natuurlijk ook een hoedje, en oh, ze heeft een mandje in haar hand….


Deze unieke opname van de Nederlandse kroonprinses incognito werd gemaakt door Peter Zonneveld, fotograaf van de Telegraaf. Prinses Beatrix, wier belangstelling naar sociale aangelegenheden bekend is, vergezelde majoor Bosshardt van het Leger des Heils op een avondlijke tocht door het centrum van Amsterdam. (uit:xe2x80x99Het aanzien van 1965xe2x80xb2)






En als ik zeg ‘onze cultuur’ dan bedoel ik Nederland maar eigenlijk ook de hele Westerse cultuur. Audrey Hepburn, een in Belgixc3xab geboren, Nederlands-Britse actrice, ging op kostschool in Nederland en Engeland, woonde tijdens de Tweede Wereldoorlog in Arnhem, verhuisde in 1948 naar Engeland, werd in 1951 actrice in Amerika en jaren na haar grote filmsuccessen (met een Oscar, Bafta, Golden Globe, Tony, Presidential Medal of Freedom Award) overleed ze in Zwitserland. Hier met modieuze hoofddoekjes.






En al in ons ver verleden: Johannes Vermeer, Het meisje met de parel en het hoofddoekje, 1665-1667. ‘Het melkmeisje’ draagt overigens een kapje en dat is ook zo bij bijvoorbeeld de ‘Koppelaarster’ en bij (beide dames op) de ‘Liefdesbrief’ om enkele andere werken van Vermeer te noemen.






En afgelopen vrijdag is daar nog een Engels voorbeeld bijgekomen.





Tegen hoofddoekjes zijn is dus eigenlijk tegen de westerse cultuur zijn.

Kunstvaria

Op de achtergrond: ‘Kommt, iht Txc3xb6chter, helft mir klagen’
St. Matthew Passion
Johann Sebastian
(Eisenach, 21 maart 1685 – Leipzig, 28 juli 1750)
The Amsterdam Baroque Orchestra; Tom Koopman, Conductor

Heel veel hoofden en veel foto’s vandaag.
Maar zeker ook weer van heel verschillende culturen.
Kunst op z’n breeeeeedst.





Abel Boulineau, Dax: Jeanne Dupary and washerwomen on the banks of the Adour River, 1906, gelatin silver printing-out-paper.


Recent toegewezen aan deze tot dan toe onbekende Franse fotograaf.
De foto’s werden in Toronto door een student onderzocht en
bij het onderzoek kwam de maker aan het licht.





Alyson Shotz, Sine, 2011, yarn and pins on wall.






Blinky Palermo, Coney Island II, 1975, acrylic paint on aluminum, four parts.






Colossal head 5, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.


Vandaag meerdere afbeeldinbgen van Mexicaanse voorwerpen.
Dit is een groot beeld van een hoofd.





David Roberts, Hand-coloured copy of the six volume ‘The Holy Land’, owned by Sir Eldon Gorst, 1842 – 1849.


Met de hand ingekleurde exemplaar van een set boeken
die over het Heilige Land gaan.





Enrique Chagoya, Life is a dream and then you wake up, 1995, color monotype on handmade amate bark paper.


Weer een hoofd.
Als je goed kijkt zie je meer dan een hoofd.
De titel is ook intrigerend:
Het leven is een droom en dan wordt je wakker.





Ganesha, Cambodian, Angkor period, 1200, bronze.






Gustave Courbet, The gust of wind, circa 1865, oil on canvas.


Deze Gustave Courbet was hier al eens eerder te zien volgens mij.
De windvlaag.





Helen Levitt, New York, 1940, gelatin silver print.






Hellenistic gold and carnelian intaglio ring of Alexander The Great, circa 2nd – 1st century BC.


Nog een hoofd. Dit maal in de vorm van een camee
van Alexander de Grote.





Henri Matisse, Seated woman – back turned to the open window, 1922.


Nog een hoofd, met op de achtergrond de zee.
Interessant kleurgebruik. Ook nu nog steeds.





Imperial court painting bannerman Cemcukjab, attributed to Ai Qimeng and Jin Tingbiao, 1760.


De combinatie van tekst en afbeelding vind ik interessant.
En in de Chinese kunst zie je dat erg vaak.
Hier een prachtig voorbeeld.
Zeer levensecht portret van de legeraanvoerder.
Bannerman (officier) Cemcukjab was verantwoordelijk voor de
noordelijke grens van China.



Detail van het portret van bannerman Cemcukjab dat gemaakt is aan het Chinese keizerlijke hof.






John Kirby, White wedding, 2006, oil on canvas.


Twee hoofden, al was dat niet het enige waar de kunstenaar
op uit was. De titel is: ‘Wit huwelijk’.





Kota Ezawa, Lennon, Sontag, Beuys, 2004.


Twee heel bekende hoofden: John Lennon en Yoko Ono.
Drie speeches een van Lennon, een van Sontag en een van Beuys.
Ze zijn de inspiratiebron voor een ‘tekenfilm’ van Kota Ezawa.
Het is hem te doen om de inhoud van de drie toespraken en
om te zien of hij er iets nieuws, iets van hem, mee kan creeeren.





Laurence Stephen Lowry, The football match, 1949.






Loyset Lixc3xa9det, Pol Fruit amd Unknown, Gerard and Bertha find sustenance at a hermitage, written 1463 – 1465, illuminated 1467 – 1472, tempera, colors, gold leaf, gold paint, parchment, 8.3 MP 1.495, recto.


Een soort Middeleeuws stripverhaal.
De hoofdpersonen: Gerard en Bertha, staan hier drie maal afgebeeld
in drie verschillende settings waar drie verschillende dingen gebeuren.





Meekyoung Shin, Ghost series – blue, 2010, soap.


Op het eerste gezicht weer een set Chinese vazen.
Maar in werkelijkheid zijn deze vazen gemaakt van zeep.





Monument 8, Twin I, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.






Offering 4, Group of standing figures and celts, Tabasco La Venta, Mexico, 900 – 400 BC.






Pierre-Auguste Renoir, Femme cueillant des fleurs, circa 1874, oil on canvas.


Renoir kan zo zoetjes zijn dat het bijna kitsch wordt.
Dat is hier niet het geval.
Dit is een sterk schilderij
.





Roviana People, Portrait bust of a young man, 1870 – 1900, wood, paint shell, hair, Solomon Islands.


Nog een hoofd. Maar wel heel bijzonder.
Het is afkomstig van de Solomon Eilanden.





Samuel John Peploe, Still life with oranges & roses, 1920 – 1925.


Twee werken vandaag van Peploe.


Samuel John Peploe, The coffee pot, 1905.






Simen Johan, Three bears.


Drie koppen, van beren.
Deze fotograaf, Simen Johan, probeert dieren te fotograferen
met de kwaliteit van National Geographic maar probeert tegelijkertijd
de dieren in een situatie te plaatsen die bij de kijker
een gevoel van ongemak teweegbrengt.
Vaak fotografeert hij opgezette dieren of dieren die net zijn doodgereden.
Hier gaat het om drie prachtige beren die leven op een vuilnisbelt.
Prachtige kleuren.





Tejo Remy, You canxe2x80x99t lay down your memories – chest of drawers, #45, circa 2000.






Tommaso Porlezza Della Porta, The prophet balaam, 1576 – 1578.


Recent aangekocht door het Rijksmuseum in Amsterdam.





Walead Beshty, Three color curl (CMY Four Magnet)January 1st 2010, Fuji color crystal archive super type C.





Baron Haussmann

Wij kennen Parijs van de brede boulevards en de grote parken.
Die zijn aangelegd onder aanvoering van Napoleon III en Baron Haussmann.
In zijn tijd, en ook daarna, roepen hun acties veel
bewondering maar ook veel kritiek op.

Even kort iets over Napoleon III:

Wikipedia

Karel Lodewijk Napoleon Bonaparte (Parijs, 20 april 1808 – Chislehurst bij Londen, 9 januari 1873) was van 1848 tot 1852 president en daarna tot 1870 als Napoleon III keizer van Frankrijk.



Op pagina 7 van ‘De begraafplaats van Praag’ van Umberto Eco
wordt de stedenontwikkelaar Haussmann genoemd.

In ‘het team’ van Haussmann zat ook een fotograaf: Charles Marville
Hij documenteerde het oude en nieuwe Parijs.
Van hem hier drie foto’s bij een kort verhaal over Baron Haussmann.





Charles Marville, Rue de la Bucherie (Bxc3xbbcherie), 1860s.




Wikipedia

Tijdens de heerschappij van Napoleon III werd Parijs grondig verbouwd door Georges-Eugxc3xa8ne Haussmann. Parijs was voordien een stad van smalle straatjes geweest, met slechts enkele brede “boulevards” (woord afgeleid van het Nederlandse “bolwerk”) op de plaats van de gesloopte 14e-eeuwse muren en grachten. Nu werden er ook andere straten tot “boulevard” verbreed, waarbij ook bochten werden afgesneden en vele duizenden huizen werden gesloopt. Het huidige stadsbeeld van de Parijse binnenstad dateert grotendeels uit deze periode.







Charles Marville, Impasse des Bourdonnais, 1858 – 1878.






Charles Marville, Impasse Briard, 1858.





Grote Fotografen: Robert Capa en de Volkskrant

De uitgave Grote Fotografen van de Volkskrant valt gelijk op.
Het boek dat je vandaag bij de krant ‘krijgt’ is net zo groot
als de krant zelf. Niet zo handig voor je boekenkast.

Probleem met dergelijke series is dat de keuze van de
20 ‘grote fotografen’ tamelijk willekeurig lijkt.
Waarom wel Anton Corbijn en niet
Dith Pran,
Annie Leibovitz,
Irving Penn,
Paul Strand,
Andre Kertesz,
Abelardo Morell,
Ansel Adams,
Richard Avedon,
Martin Parr,
Robert Mapplethorpe,
William Fox Talbot,
Yousuf Karsh,
Diane Arbus,
Edward Streichen, etc?

En dan de kwaliteit van het geleverde werk?

Ik heb het boek in de zon doorgenomen vandaar de setting
van de volgende foto’s.
Dat levert dan wel een vervreemdend beeld op:
stralende zon, oorlogsfoto’s.





Robert Capa, Omaha Beach, Normandie, 6 juni 1944, D-day.






Robert Capa, de prijs voor onze vrijheid.






De andere beroemde foto. Robert Capa, Cerro Muriano, Cordoba 1936, een Republikeins soldaat, Federico Borrel Garcia, sterft. Links Leon Trotski tijdens een toespraak in 1932.






Heel mooie foto. Maar de vetaling links is zwak. Robert Capa, Stalingrad 1947.


De uitspraak volgens Wikiquote is:

“War is like an aging actress: more and more dangerous and less and less photogenic”



De vertaling moet dan volgens mij zoiets zijn als:
Oorlog is als een ouder wordende actrice,
steeds gevaarlijker en minder fotogeniek.

In het boek wordt ‘een ouder wordende actrice’ als een ‘hij’ aangeduid.
Op zijn minst slordig.





Robert Capa, Stalingrad 1947.


De tegenstelling tussen het beeld van de dansende kring kinderen,
op de voorgrond links, en de totale verwoesting op de achtergrond.
Zowel in voorstelling als in kleur.




Foto van de dag door Magnum





Herbert List, Light and Shadow, 1936.





Magnum is naast de naam van een ijsje een bekend persbureau.
Veel grote fotograven werken of hebben voor Magnum gewerkt.
Een er van is Herbert List.
Magnum heeft een enorm fotoarchief met foto’s
van die grote namen, van over een grote tijdspanne.
Die foto’s gebruiken ze om dagelijks, via Twitter en
hun web site, een foto van de dag te presenteren.
Vandaag was dat deze foto van Herbert List.

Deze foto die in Italie gemaakt is, maakt indruk.
Voor een echte topfoto vindt ik het donkere deel te groot.
Het contrast is heel erg scherp.
Maar het beeld is zeker slim in scene gezet.
De armen van de persoon links verstoren het beeld naar mijn gevoel.

Politiefoto's

Het Australische Historic Houses Trust is een organisatie
die een aantal historische huizen beheert.
Naast de huizen beheren ze ook een collectie met fotoxe2x80x99s.
Onderdeel daarvan zijn fotoxe2x80x99s gemaakt in de jaren 20 van de vorige eeuw.
Niet zomaar fotoxe2x80x99s maar fotoxe2x80x99s gemaakt door de politie.
Een deel daarvan noemt men de xe2x80x9cSpeciale fotoxe2x80x99sxe2x80x9d.
De meeste speciale fotoxe2x80x99s zijn gemaakt
op het Centraal politiebureau van Sydney.
Het zijn zogenaamde “mug shots”.
Foto’s die de politie maakt ter identificatie.
Blijkbaar is er geen privacy wetgeving in het geding.
De fotoxe2x80x99s zijn gemaakt kort nadat de mensen van straat zijn geplukt.
Op de gezichten zijn de recente gebeurtenissen nog te lezen.
Dat is waarom ze speciaal genoemd worden.

De foto’s zijn te vinden op de volgende website:
Historic Houses Trust

Wat ik er zo leuk aan vind
(naast dat het prachtige zwart/wit fotoxe2x80x99s zijn)
is dat je bij iedere foto een heel verhaal kunt verzinnen.
Soms heeft de politie er al een verhaal bijgeplaatst.





Niet alle vrouwen in deze reeks zijn topmodellen. Deze vrouw is opgepakt voor het verkopen van illegale drank.

Convicted of selling liquor without a licence. Alice Clarke was an entrepreneur who took advantage of restrictive liquor regulations, which forced pubs to close at 6pm. As a “sly grogger” she sold high-priced alcohol from a private residence. Clarke’s arrest came only weeks after the legislation was introduced. Aged 42.







Scarface avant la lettre.

Special Photograph no. 129. A cropped print of this photograph appears in a police photo book from the 1920s, annotated in pencil “magsmen” (oplichters), with no further information offered.
This picture is one of a series of around 2500 “special photographs” taken by New South Wales Police Department photographers between 1910 and 1930. These “special photographs” were mostly taken in the cells at the Central Police Station, Sydney and are, as curator Peter Doyle explains, of “men and women recently plucked from the street, often still animated by the dramas surrounding their apprehension”. Doyle suggests that, compared with the subjects of prison mug shots, “the subjects of the Special Photographs seem to have been allowed – perhaps invited – to position and compose themselves for the camera as they liked. Their photographic identity thus seems constructed out of a potent alchemy of inborn disposition, personal history, learned habits and idiosyncrasies, chosen personal style (haircut, clothing, accessories) and physical characteristics.”





Gracy staat in het Engels voor de gracieus.



Familie van de Amerikaanse Daltons?






Hollands next top model voor de rijpere vrouw. Verrassend modern gezicht. Ze weet hoe ze zich moet gedragen voor een camera. Misschien iets voor omroep Max? Verder geen details van bekend.






Ik zag haar vorig jaar op Lowlands.

Convicted of bigamy and theft. By the age of 24 Alice Cooke had amassed an impressive number of aliases and at least two husbands. Described by police as ‘rather good looking’, Cooke was a habitual thief and a convicted bigamist. Aged 24.




Op 24 jarige leeftijd had ze al twee mannen getrouwd (gelijktijdig).






Ze staat echt beroerd op deze foto. Een beetje dom.

Convicted of stealing. Eileen O’Connor first appears in police records as a ‘missing friend’, or missing person. She is eventually arrested for stealing a wallet and is described by police with the odd epithet (toevoeging aan een naam om de persoon te karakteriseren) ‘inclined to be weak’. Aged 17.




Veroordeeld voor stelen, 17 jaar oud.






Een typische What’s in a name. Deze vrouw heet Mort = dood. Veroordeeld voor de moord op haar geliefde en probeerde daarna zelfmoord te plegen.

Convicted of murder. Mrs Dorothy Mort was having an affair with dashing young doctor Claude Tozer. On 21 December 1920 Tozer visited her home with the intention of breaking off the relationship. Mort shot him dead before attempting to commit suicide. Aged 32.







Van deze foto zijn verder geen details bekend. Dit zijn de leukste. Je kunt er zelf iets bij bedenken. Hij is niet bang, dat is duidelijk. Lichtelijk geamuseerd. Heeft wat van Anthony Hopkins als Hannibal Lector in Silence of the lambs.







Sixteen-year-old Aiden Feutrill is seen in this 1920 prison mug shot, taken while he was serving a sentence for breaking and entering. He appears again in one of a series of group shots taken at Central 25 January 1928, in the aftermath of a raid led by CIB Chief Bill Mackay. Feutrill, who by then had a string of aliases (including Arthur Feutrill, Francis Brown, Reg Dawson, Angus McCrinnon), was charged with assault, and with ‘being found in a house frequented by reputed thieves’




Hij heeft je net een vraag gesteldxe2x80xa6xe2x80x9cGa je mee uit eten?xe2x80x9dxe2x80xa6en wacht op je antwoord.






Deze dames zijn net uit winkelen geweest. Leuke schoenen.




This photograph was apparently taken in the aftermath of a raid led by CIB Chief Bill Mackay – later to be Commissioner of Police – on a house at 74 Riley Street, ‘lower Darlinghurst’. Numerous charges were heard against the 15 men and women arrested. Lessee Joe Bezzina was charged with ‘being the keeper of a house frequented by reputed thieves’, and some of the others were charged with assault, and with ‘being found in a house frequented by reputed thieves’. The prosecuti
on cast the raid in heroic terms – the Chief of the CIB, desperately outnumbered, had struggled hand to hand in ‘a sweltering melee in one of the most notorious thieves’ kitchens in Sydney’. The defence, on the other hand, described ‘a quiet party, a few drinks, some singing … violently interrupted by a squad of hostile, brawling police’ (Truth, 29 January 1928). The gallery was packed with friends of the accused, who loudly jeered the prosecution and police witnesses.










Deze dames zijn net terug van de Tefaf in Maastricht.

The names inscribed here do not appear in police records for 1920-21, and it is likely the women were photographed simply because they were found in the company of known criminals (see ‘Mug shot of Thomas Maria, Arthur Wyatt, and Patrick Dangar, alias Brosnan.’) A copy of this photograph has been sighted elsewhere in police archives, in which the figure here labelled ‘D Morgan’ is additionally annotated ‘lives with Paddy Brosnan’.







De biljartclub.



De man tweede van rechts werd niet veroordeeld.

The quartet pictured were arrested over a robbery at the home of bookmaker Reginald Catton, of Todman avenue, Kensington, on 21 April 1921. The Crown did not proceed against Thomas O’Brien but the other three were convicted.







Zoxe2x80x99n nette dame… In die tijd werd gezegd dat ze leek op een onderwijzeres. Dat wil zeggen kuis, netjes en streng. Maar ze was een dievegge die opereerde onder meerdere namen.






De meeste modebladen zouden dit soort foto’s maar wat graag hebben. Hazel werd in verband gebracht met cocaine maar werd slechts voorwaardelijk gestraft.

Hazel McGuinness was charged along with her mother Ada McGuiness with having cocaine (in substantial quantities) illegally in her possession. Police described a raid on the McGuinnesses’ Darlinghurst house during which the mother Ada threw a hand bag containing packets of cocaine to her daughter, shouting, ‘Run Hazel!’. Despite that, detectives spoke up for Hazel McGuinness in court, arguing that she had been led into crime by her mother (‘the most evil woman in Sydney’) who had raised her in ‘an atmosphere of immorality and dope’. Hazel was given a suspended sentence.







Je ziet hem denken: xe2x80x9cHmm, ik moet hier even een Twitterberichtje over schrijven.xe2x80x9d

An entry in the Police Gazette, 15 September, 1920 reads ‘Alfred Ladewig, alias Wallace, and John Walker, alias Atkins, charged on provisional warrant with stealing by trick the sum of xc2xa3204, at Brisbane (Q), the property of Alfred Walter Thomlinson have been arrested by Detective-constables Matthews and Jones, and Special-constable Bladen, Sydney Police. Both remanded to Brisbane.










Nog al zoxe2x80x99n nette dame. Misschien had ze toch een andere hoed moeten kopen. De hoed die ze ophad deed haar haar geen goed.



Links verlangen, rechts gereed voor een wandeling in het park. Geen verdere details bekend.






Thomas werd beschuldigd en veroordeeld voor het omkopen van een getuige. Op de foto staat geschreven dat hij weigerde zijn ogen open te doen voor de foto. Volgens mij kijkt hij stiekem door zijn oogharen naar de fotograaf.

Thomas Bede was charged with ‘suborn a witness’ (getuige omkopen)at Sydney Quarter Sessions on 11 December 1928, for which he was fined xc2xa38.







Zo weggelopen uit de Great Gatsby of The Godfather.

Although no record for Fay Watson is found in the NSW Police Gazette for 1928, the Sydney Morning Herald (26 March 1928, p. 12) reports her arrest in a house in Crown Street, Darlinghurst, and subsequent conviction for having cocaine in her possession, for which she was fined ten pounds.







De Neus. Deze foto is een pleidooi voor een verbod op hoeden. Na de hoofddoek moeten we ook maar de hoed gaan verbieden In Nederland. Immers je kunt het gezicht van Walter Smith bijna niet zien als hij een hoed op heeft. Misschien moeten we ook maar eens een discussie opstarten over de paraplu. Hij werd veroordeeld en kreeg 6 maanden dwangarbeid opgelegd

Walter Smith is listed in the NSW Police Gazette, 24 December 1924, as ‘charged with breaking and entering the dwelling-house of Edward Mulligan and stealing blinds &c value 20 pounds (part recovered)’, and with ‘stealing clothing, value 26 pounds (recovered) in the dwelling house of Ernest Leslie Mortimer.’ Sentenced to 6 months hard labour.







Spijt?.




Emma Rolfe better known as May Mulholland (also as Sybil White, Jean Harris and Eileen Mulholland) had numerous convictions in the period 1919-1920 for theft of jewellery and clothing (all quality items: silk blouses, kimonos and scarves, antique bric a brac etc) from various houses around Kensington and Randwick, and from city shops. She appears as a mature woman in the NSW Criminal Register of 5 December 1934. By that time she is well known for shoplifting valuable furs and silks from city department stores. ‘When subjected to interrogation by Police who are not acquainted with her character’, the entry notes, ‘she strongly protests her innocence, and endeavours to repress her interviewers by stating she will seek the advice of her solicitor.’




Niet heus. Notoire veelpleegs
ter met smaak. Wanneer ze ondervraagd werd door een politieagent die haar voor het eerst zag, dan protesteerde ze hevig en dreigde met een advocaat.






Abelardo Morell

Deze fototechniek was mij volkomen onbekend.
Met een clair obscure-techniek wordt een beeld
geprojecteerd op de grond van een tent.
Van die projectie wordt vervolgens een foto gemaakt.
Voor Morell gaat fotograferen meer over het zien
dan de middelen waarmee foto’s gemaakt worden.
Door het proces dat hij gebruikt zie je eigenlijk
twee afbeeldingen op elkaar:
de projectie (het beeld) en het oppervlak waarop
de projectie wordt gemaakt.
In het volgende voorbeeld de bergen en het zand en de stenen.





Zo werkt de tent: buiten de tent is een beeld dat geprojecteerd wordt op de grond in de tent. Vervolgens wordt daar een foto van gemaakt.






De tent op locatie in Big Bend National Park in Texas.






Het resultaat: kijkend naar de Chisos Bergen in Big Bend National Park in Texas is van de projectie op de grond deze foto gemaakt, 2010.





Gastfotograaf

Begin december 2010 ontving ik de volgende serie foto’s
die ik graag op mijn weblog plaats.
Twee onderwerpen: Brussel en het Mastbosch in Breda.





Het Koninklijk Paleis in Brussel onder dreigende wolken. Een goede afspiegeling van de kabinetsformatie aldaar.






Brussel centrum vanaf de Kunstberg.






Vers gerooide boomstammen met oormerken.






Herfstzon in het Mastbosch.






Tonderzwammen op een dode berk.


Gedroogde stukjes van deze zwam werden vroeger
als het brandbare materiaal in een tondeldoos gebruikt.
De tondeldoos is de voorloper van de aansteker.
Naast een vuursteen voor de vonk werd er brandbaar materiaal in bewaard
dat door de vlam kon gaan gloeien/branden.
Zo kon je altijd vuur bij je hebben.



Dave Mead: beard

Heel af en toe stuit je op een website
met heel bijzondere foto’s.
Zoals vandaag.
Ik was maar even op internet en liep tegen de site aan van Dave Mead.
Dave Mead is een Amerikaanse reclamefotograaf die een tentoonstelling heeft
met wat vrij werk. Althans ik neem aan dat het vrij werk is.
Baarden.
Dat is het thema of misschien beter: Baarden en snorren.







































BredaPhoto 2010

Ook dit jaar is er een internationaal fotoevenement in Breda.
Met heel veel werken buiten.
En afgelopen zondag was dus een prachtige gelegenheid
om in het zonnetje de foto’s te gaan bekijken.
Ik kon mijn camera natuurlijk niet thuislaten.





Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.


Nadat ik mee weer door een hele serie foto’s had geworsteld
die met name groot waren (fysiek).
Kwam ik in een kamertje achterin de zaal met een korte film.
In het begin denk je:
6 roltrappen naast elkaar, raar.
Leuk hoe mensen zich gedragen, inhalen, uitrusten, ongeduldig,
rustig, veel mensen, weinig mensen, mensen die er op spingen,
mensen die er bijna af rollen.
Maar dan zie je ineens….die trui heb ik toch al eens gezien?
Was dat niet op die andere roltrap?
Dan blijkt de film een collage te zijn van 6 maal
dezelfde roltrap. Leuk gemonteerd tot een film.


Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.



Chloxc3xa9 Dierckx, Construction of six escalators, 2010.








Vervolgens worden een groot aantal foto’s op groot formaat gepresenteerd
tussen moderne flats, appartementen, huizen en een prachtig theater.
De foto’s gaan een dialoog aan met de omgeving (zoals dat heet).


Deze foto’s van gebouwen zou ik wel eens in de avond willen zien met het licht van de ramen van de flats.






Carl de Keyzer, Moments before the flood, 2008-2012.




Carl de Keyzer, Moments before the flood, 2008-2012.






Ilkka Halso, Museum of nature, 2005.


Niet alleen maar een foto.
De objecten op deze foto’s zijn volledig in scene gezet.
Het museum van de natuur zijn soms hele gebouwen
die rond bijvoorbeeld een boom zijn gezet.
Hele mooie beelden.


Ilkka Halso, Museum of nature, 2005.






Olaf Otto Becker, Broken Line, 2007.


Wat een foto, die kleur.


Olaf Otto Becker, Broken Line, 2007.





Prokudin-Gorskii

Er waren al eerder foto’s te zien op mijn weblog
van deze Russische fotopionier.
Hij maakte al kleurenfoto’s toen dat in het westen
nog geen gemeen goed was.
De methode die hij hanteerde was heel nieuw en is een
van de procede’s die ten grondslag lagen aan de moderne kleurenfotografie.
Zijn foto’s raakten ook bekend aan het Russische hof
en fotoexpedities door Rusland waren het gevolg.
Via omwegen zijn de fotografische platen in Amerikaanse archieven
terecht gekomen waar ze nu te zien zijn.
Ik zag dat men ook op het web al vele foto’s toegankelijk hebben gemaakt.





Prokudin-Gorskii, A boy sits in the court of the Tillia-Kari Mosque in Samarkand, 1910.


Een jongen op het binnenplein van de Tillia-Kari moskee in Samarkand in 1910.
Als ik op het internet ga zoeken met ‘Tillia-Kari moskee’ kom ik veel sites
tegen met deze foto. Maar Google vraagt zich wel af
of ik op zoek ben naar de ‘Tilla-Kari moskee’. Misschien heeft
de Library of Congress een tikfoutje gemaakt.





Prokudin-Gorskii, Chapel on the site where the city of Belozersk was founded, 1909.


Een kapel op de plaats waar de stad Belozersk is gesticht.
De foto is gemaakt in 1909.





Prokudin-Gorskii, Korenbloemen.



Detail.






Prokudin-Gorskii, General view of the Nikolaevskii Cathedral from southwest Mozhaisk, 1911.


Overzicht van de Nikolaevskii Kathedraal,
gezien vanuit het zuidwesten van Mozhaisk.





Prokudin-Gorskii, Jewish children with a teacher in Samarkand, 1910.


Joodse kinderen met een leraar in Samarkand, 1910.





Prokudin-Gorskii, Metal truss bridge on stone piers, part of the Trans-Siberian Railway, crossing the Kama river near Perm, 1910.


Metalen brug op stenen pijlers, onderdeel van de Transsiberische spoorlijn.De brug gaat hier over de Kamarivier bij Perm, 1910.





Prokudin-Gorskii, Molding of an artistic casting (Kasli Iron Works), 1910.


Het vormen van een artistieke mal. Kasli IJzerfabriek.





Prokudin-Gorskii, Nomadic Kirghiz on the Golodnaia Steppe, 1910.


Kirgizische nomaden op de Golodnaia steppe.


In detail.




Jazz

Op Flickr zijn een paar honderd foto’s te zien van William P. Gottlieb.
De foto’s zijn van de Amerikaanse Library of Congress.
Alle foto’s hebben jazz, jazz artiesten, als onderwerp.
Prachtige foto’s van mensen die geweldige muziek maakten.





William P. Gottlieb, Portrait of Billie Holiday, Downbeat, New York, Feb. 1947.






William P. Gottlieb, Portrait of Buck Clayton, 1938 – 1948.


Deze man kende ik helemaal niet, maar de foto is zo prachtig.





William P. Gottlieb, Portrait of Cab Calloway, Columbia Studio, New York, circa March 1947.






William P. Gottlieb, Portrait of Cat Anderson, Aquarium, New York, 1946 – 1948.


Cat Anderson speelde geruime tijd in het orkest van Duke Ellington.





William P. Gottlieb, Portrait of Duke Ellington, Ray Nance, Johnny Hodges, 1946.






William P. Gottlieb, Portrait of Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Ray Brown, Milt (Milton) Jackson and Timmie Rosenkrantz, Downbeat, New York, circa Sept. 1947.






William P. Gottlieb, Portrait of Frank Sinatra, Liederkrantz Hall, New York, circa 1947.






William P. Gottlieb, Portrait of Leonard Bernstein, Carnegie Hall, New York, 1946 – 1948.


Nou ja, Leonard Bernstein is niet de eerste naam die bij je opkomt
als het over jazz gaat, maar deze man laat zich geen etiket opplakken
De zweetplekken onder de oksels zijn niet de smakelijkste details van deze foto.





William P. Gottlieb, Portrait of Nat King Cole, New York, circa June 1947.






William P. Gottlieb, Portrait of Toots Thielemans and Joe Marsala, Hickory House, New York, 1946 – 1948.


Een enorme verrassing voor mij om deze foto van Toots te vinden.



Foto's van kunst, kunst?

Of foto’s van kunst, zelf ook kunst zijn.
Dat is eerlijk gezegd niet het thema, van de tentoonstelling in MoMa,
waarover deze blog gaat.
Dat staat voor MoMa als een paal boven water.
Nee het gaat MoMa in de tentoonstelling
“The Original Copy: Photography of Sculpture, 1839 to Today”
om hoe foto’s ons helpen kunst te bekijken.
Hoe foto’s van kunstwerken kunnen dienen als een soort
cursus van hoe je ook naar kunst kunt kijken.

De titel is trouwens goed gevonden:
de originele kopie, fotografie van beelden, van 1839 tot vandaag.

The Original Copy: Photography of Sculpture, 1839 to Today

Since its birth in the first half of the nineteenth century, photography has offered an unprecedented way to analyze works of art for further study. Through crop, focus, angle of view, degree of close-up, and lighting, as well as through ex post facto techniques of darkroom manipulation, collage, montage, and assemblage, photographers not only interpret the works they record but create stunning reinventions. The Original Copy: Photography of Sculpture, 1839 to Today presents a critical examination of the intersections between photography and sculpture, exploring how the one medium has become implicated in the understanding of the other.



Sinds de geboorte van Fotografie in de eerste helft van de 19e eeuw
heeft de Fotografie ons een manier van anlyseren van kunstwerken geboden
die daarvoor niet voor handen was.
Door het croppen (op een digitale manier randen van een foto wegsnijden,
waardoor alleen dat, wat de fotograaf de kijker wil laten zien, overblijft),
focussen (met de camera inzoomen op dat
waar de aandacht van de fotograaf naar uit gaat),
de getoonde hoek (een fotograaf bepaalt het standpunt
van waaruit de foto gemaakt wordt, en dat kan nieuwe inzichten verschaffen),
inzoomen, belichting, alsook door beinvloedingstechnieken achteraf:
manipulaties in de donkere kamer/software, het maken van een collage,
een montage of assemblage; interpreteren fotografen niet alleen
maar vinden ze de werken op een ongelooflijk creatieve manier opnieuw uit.
De tentoonstelling ‘The original copy’ onderzoekt kritisch
het snijvlak van Fotografie en Beelhouwkunst met als doel
te achterhalen hoe de ene kunstvorm ons kan helpen
een andere beter te begrijpen.





Alfred Stieglitz, Fountain, Photograph of assisted readymade by Marcel Duchamp, 1917.


Wat me bij dit urinoir van Marcel Duchamps,
een van de bekendste schandalen in de kunstgeschiedenis,
nog nooit was opgevallen is dat het werk ondertekent is door R. Mutt.
Waarschijnlijk heb ik naar deze Readymade nog nooit echt gekeken.
Maar daar zit het verhaal achter dat Duchamps dit werk inzond,
anoniem, naar een tentoonstelling waarbij hij zelf in de jury zat.
Het werk werd ervaren als een belediging van de jury
en de tentoonstelling en veroorzaakte een schandaal.





Bruce Nauman, Waxing Hot from the portfolio ‘Eleven color photographs’, 1966xe2x80x9367-1970-2007.


Beetje ingewikkelde jaartallen bij de foto.
Waarschijnlijk gaat het om de datums waarop de foto’s gemaakt zijn
en de publicatiedatum van het genoemde portfolio.
Hete was aanbrengen op een sculptuur dat het woord ‘Heet’
vertegenwoordigt en dat in rood is uitgevoerd.
De hele foto heeft helemaal een rode gloed.
Het aanbrengen van was is een beweging, iets dat tijd nodig heeft,
dat is haast in tegenspraak met fotografie waarin je de tijd ‘bevriest’.
Ik weet eigenlijk niet of het hier afgebeelde ‘beeld’ eigenlijk wel bestaat
in de zin dat het ergens in een gallerie of museum te zien is.
Waarschijnlijk niet.
Bovendien is de fotograaf in dit geval ook de kunstenaar.





Christo, 441 Barrels structure The wall, 1968.


Van Christo weten we wel zeker dat het werk niet meer bestaat.
Zijn werken kennen een lange aanlooptijd van voorbereiding
en vervolgens grijpen ze bepalend in op onze leefwereld.
Ze vormen een barriere zoals bijvoorbeeld hier door een straat af te sluiten.
Maar de foto voegt een nieuwe dimensie toe:
de zwart/wit foto is deels ingekleurd.
De gekleurde vaten maken de barriere nog duidelijker
en maken de foto attractiever om naar te kijken.
Bij Christo is het wek altijd tijdelijk.
Je kunst je de vraag stellen of zijn werk een vorm van landschapskunst is
of zijn zijn werken ge-ensceneerde foto’s?
Zijn de vaten, de opgestapelde vaten van 1968
of de gemanipuleerde foto, het kunstwerk?

De voorbereiding van de projecten van Christo hebben veel aspecten.
Zo moet hij vaak proberen vergunningen of toestemming los te peuteren
van overheden en eigenaren.
Daarnaast kosten de vaak monumentale werken heel veel geld.
Om dat geld in te zamelen maakt hij schetsen of misschien is
bovenstaande foto wel een fotomontage
die voor de geldinzameling is gemaakt.
Een zwart/wit foto waar de vaten in worden geplaatst
en vervolgens worden ingekleurd.

Wat is nu het kunstwerk?
De vaten op straat,
de activiteiten die nodig zijn toestemming voor een dergelijk werk te krijgen,
de voorstudies, de schetsen,
de foto’s die gemaakt zijn van het werk?





Fischli Weiss, The Three Sisters, 1984.


Fischli Weiss is een kunstenaarsduo.
Schoenen, dingen die ons helpen te bewegen.
Hier zijn ze door het wat wazige beeld en de belichting
versmolten tot een soort raderwerk.