Thee

De website Hotsoup.nl (beetje vreemde naam want ze verkopen
koffie en thee) heeft weer een aantal nieuwe producten.
Een serie theebloemen.
Ik heb deze keer een setje gekocht van 8 verschillende
Chinese theebloemen.





Iedere theebloem is individueel verpakt. Het lijkt wel vacuum en de ene bloem heeft nog een mooiere naam dan de andere.






Wat te denken van: Venus (Groene thee met Kogelamarant, Chrysant en Jasmijn) of Dreamland (Groene thee met Anjer).






Of bijvoorbeeld: Flower Fountain (Groene thee met Kogelamarant, Goudsbloem en jasmijn) of Power Shot (Groene thee met Witte Trilzwam).






Mocht je het recept vergeten zijn, er zit een kaartje bij de zending. Alle thee is afkomstig uit Fujian, China.





Ik kan tot het eind van dit jaar verder met deze bloemen.

1000 years of green / 1000 jaar groen

Ik vind het een prachtige naam.
Maar ik dacht dat het een naam was van een groente.
Dat was het niet.
Mijn disgenoten prbeerden mij duidelijk te maken dat de groente leek
op een plant met in het Chinees de naam 1000 years of green.
De groente zelf was een andere plant, namelijk koolzaad.
De Latijnse naam is Brassica napus.

Naspeuring op het intenet levert een aantal namen op:
koolzaad, koolrabi, maar ook Chinese kool, bloemkool,
broccoli en de spruiten zijn familie.

Wat ik gegeten heb zijn de bladeren van de plant,
niet de wortel of de zaden en het was geen koolvormige groente.

De afbeeldingen die mijn collega liet zien lijken heel veel op paksoi.
En dat kan goed kloppen want de Latijnse naam van paksoi is
Brassica rapa var. chinensis
Dat ziet er zo uit:



China reisverslag / travelogue 57

Vandaag heb ik de kans, op 5 oktober 2010,
een log te schrijven over 5 oktober 2009.
Toch grappig.

Na de aankomst lunch ik met mijn collega en zijn moeder.
Intussen ontmoet ik ook nog de andere ouders over de middag.
Mijn collega en ik gaan dan naar de Noordelijke tombe in Beiling Park.
Een mooi complex waar mijn collega ook al speelde
toen hij nog een klein kind was.
Nu is het een World Heritage Site.
Omdat dit, na de Ming graven, mijn tweede Chinese gravencomplex is
ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd.
Rustiek (voor zover dat kan tijdens de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel (het Liyang International Hotel) met mijn collega
naar een xe2x80x98Turks badxe2x80x99 en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het aanstaande bruidspaar
en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over het eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is en hoe.
Kennen alle namen van de ingredixc3xabnten en kruiden,
kennen en herkennen de kwaliteit.
Een streling voor de tong en de neus en het oog.

Een glas viel om en de inhoud liep ook over mijn reisverslag.
Niet erg, ik herhaal gewoon even wat ik allemaal opgeschreven heb
van het eten:
– zuur en zoet varkensvlees
– mooie, kleine, dikke, roze garnalen
– een vis (helemaal) klaargemaakt met onder andere koriander
– haaievinnenmoes/soep
– ribbetjes
– groente: xe2x80x981000 jaren groenxe2x80x99
– stelen van de lotusbloem, gepocheerd in een limoensaus
– gevulde dumplings: jiaozi (gevuld met meerdere groentes
onder andere bleekselderij)
– Chinese wortel, wit van kleur, gemarineerd
– koud gerecht met tofu-slierten en een mosselachtig visje, gesneden
– krab
– thee, wijn en bier
De wijn is speciaal door de vader van de bruid,
jaren geleden gekocht voor een speciale gelegenheid.
De kennismaking met de ouders van zijn dochters bruidegom
is zoxe2x80x99n gelegenheid.





Dit is het boekje dat aan de linkerkant een beetje beneveld is geraakt.






Een foto van het eten spreekt misschien meer tot de verbeelding dan het lijstje met gerechten hierboven.






Bij vragen werd direct hulp ingeroepen van de keukenstaf. Die kwam dan al mijn vragen beantwoorden, soms, zoals hier, met voorbeelden van de producten.




Van de ouders uit Bautou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.





Verpakking van het gedroogde vlees. Ik weet dat dan nog niet maar deze verpakking is tweetalig. Er staat in het Chinees en in het Mongools op geschreven wat er in de verpakking zit




Tijdens het eten wordt er ook uitgebreid geproost.
Mijn collega noemt het een witte wijn
maar het is dan wel een soort brandewijn, een soort sake.
Dat is wel even wennen maar ik zal er achter komen
dat het populair is in China.

Als afsluiting nog een fotosessie in verschillende combinaties
en nu is het tijd voor mij om te gaan slapen.





Maar voor dat ik ga slapen laat men mij al wel de bruiloftszaal zien. Dit zijn overigens niet de voorbereidingen van de bruiloft van mijn collega. Tijdens de oktober vakantiedagen in China trouwen veel mensen. Ze maken gebruik van het feit dat veel mensen vrij zijn en dat familie dan bij elkaar op bezoek kan komen. De trouwgelegenheden zijn dan ook continue in gebruik.












Dit is alweer een blik in de hotellobby (Liyang International Hotel) de volgende ochtend. Er is dan al weer veel gebeurd. Maar daarover later.





China reisverslag / travelogue 54

Mijn collega is jonger dan ik.
Zijn ouders zijn ongeveer net zo oud als dat ik ben.
Mijn collega haalt me deze dag op van het station.
Het is er druk en dus een beetje hectisch.
Maar ik heb zijn telefoonnummer en bel hem.
Ik wacht voor de uitgang.
Natuurlijk heeft het station meerdere uitgangen
en hij staat aan de andere uitgang.
Maakt niet uit, ik wacht op hem.
De ontvangst is heel hartelijk
en er komt nog meer.
Zijn moeder wacht al in het hotel op mij en ze gaat met ons lunchen.
Ze is een dynamische vrouw die veel te regelen heeft.
Ik ben niet de enige gast.
De ouders van de bruid ontmoeten vandaag ook
de ouders van de bruidegom voor het eerst.
Heel spannend, voor iedereen, maar ook
heel erg vriendelijk en er wordt heel erg goed voor mij gezorgd.





Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).






Zo is het fruit wat beter te zien.


Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collega
en zijn moeder even wachten.
Ik maak een foto van hen.





Mijn gastheer en zijn moeder.






Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.






Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.




Jiaozi: Chinese dumplings

Vandaag was het dan zover.
Ik heb de eerste zak met Jiaozi die mijn Chinese collega
voor mij heeft meegebracht uit een winkel in Eindhoven,
klaargemaakt en opgegeten.
Een herinnering aan mijn bezoek aan China
en de bruiloft van mijn collega.





Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.






Jiaozi uit het vriesvak.






De Jiaozi in het stoommandje.






De Jiaozi is nog goed bevroren.






Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.






Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.






Het lijkt ook wel of ze groter worden.






Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.






Zo komen ze dan op tafel.





Ze smaken uitstekend.
Bij de eerste vergis ik me.
Ik had niet verwacht dat de Jiaozi zo heet (in de betekenis van warm) zou zijn.
Die 20 minuten had zijn werk goed gedaan.
L heeft er drie gegeten. Om te proeven.
Ik heb er 17 gegeten.
Prima!

Jiaozi: experiment met stoommandje

Voordat ik morgen de Jiaozi ga stomen
wil ik eerst weten of het stoommandje gaat passen,
en hoeveel water ik in de pan moet doen.
Bovendien moet ik het stoommandje voor het eerste gebruik
toch een keer afwassen. Dat gaat nu in een keer door.

Hoeveelheid water die ik ga gebruiken is 600 ml.
Hoe minder water hoe sneller het kookt en hoe sneller je stoom hebt.
En ik denk dat je niet zomaar 600 ml water ‘verstoomd’.

Ik vond de pootjes toch te laag.
Voor de zekerheid heb ik drie kleine bakvormpjes
die ik toch al in de kast had staan, er bij gehaald.
Als ik die op de bodem van de pan zet
met de open kant naar boven
heb ik veel ruimte voor het water.
Zo met de open kant naar boven,
blijven de vormpjes ook rustig in het kokend water liggen.

Ik denk dat het morgen allemaal goed gaat komen.





Eerste poging zonder de bakvormpjes.






Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.






Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.






Het gereedschap voor morgen staat al klaar.





It's a Bird…It's a Plane…It's Superman

Is het een opvouwbare bonbonnixc3xa8re?
Een opvouwbare aluminium wc-borstel?
Een camping kooktoestel?
Een instelbaar ventilatierooster?
Een verstelbare bakvorm?
Is het een sterrenkundig instrument?
Een draagbare televisieschotel?
Is het een designer wieldop?





Nee, dit is een stoommandje.






Volgens de verpakking speciaal voor het stomen van groente.






Ik ga er zaterdag de Jiaozi mee klaarmaken.






En zo vouw je hem dicht.





Jiaozi

Mijn Chinese collega verraste me vandaag door ingevroren
jiaozi mee te brengen.
Ik heb dat toen we samen in China waren een paar keer gegeten
en ik vind het erg lekker.
Ik heb ook een keer bij de bereiding geholpen dus ik weet
dat het niet zo eenvoudig te maken is.
Vooral de vorm van Jiaozi is belangrijk.
Nu hij voor mij een zak meegebracht heeft van een winkel
in Eindhoven ga ik ze zaterdag klaarmaken.
Dan ga ik eerst nog een stoompan of stoommandje kopen.





De winkel.






Jiaozi, zak met 25 stuks.





Zenza










Afgelopen zaterdag heb ik gegeten bij restaurant Zenza in Breda.
Niet alleen.
Heerlijk Marokkaans/Arabisch.
De bediening was prima.
De mensen vriendelijk.
Een grote gelegenheid, een zaal voor partijen,
een restaurantdeel en een lounge.
Niets mis mee, het was alleen niet druk (understatement).

Daarom blijf ik met gemengde gevoelens naar dit bezoek kijken.

Nieuwe haring

Gisteren heb ik voor het eerst dit jaar weer nieuwe haring gehaald.
Op de markt natuurlijk. Niet voorverpakt bij de super.
Via de super koop je vis die zomaar twee dagen minder vers is.
Dat kan ook niet anders, hij moet ingepakt en extra vervoerd worden.

Ik vind hem prima smaken.
De kleur is mooi, de vis is mooi vet.
Met (of zonder) een uitje smaakt hij uitstekend!






















Wij aten asperges!

Ter gelegenheid van Koninginnedag hebben we besloten
om gisteravond asperges te eten.
Vorige week zondag hebben we de eerste van dit jaar geproefd,
nu wilde we ze weer eens thuis proeven.
We bereiden ze zo eenvoudig mogelijk:
= we koken eieren voor een eiersalade (eieren, zout en peper en peterselie),
= we koken aardappelen,
= we koken asperges,
= we serveren er een paar soorten ham bij,
= en voor de liefhebber gerookte zalm.
Bij de aardappelen serveren we pesto.
Als iemand mayonaise en/of nootmuskaat wil dan kan dat natuurlijk.
Voor wie dat wil een glaasje Pinot Blanc uit de Elzas.
Het was heerlijk!





De asperges.






Het koken van de eieren.






De tafel dekken met van boven naar beneden de ham, de eiersalade, de zalm en de pesto. De aardappelen en de asperges staan nog op het vuur.






Na afloop was er niets meer over!.





Voorjaar in de bol

Sommige mensen hebben het voorjaar al heel snel heel hoog zitten.
Zo ook bij ons thuis.
Nog maar wat beperkte zonnestralen en we storten ons er helemaal in.
Ook met eten.
Daarom deze week een heerlijke pastasalade met:
olijven, paprika, boontjes, salami, brood, enz.
Heel Italiaans.





.






Let op de slacouvert.





Tomaten

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.





Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.





Koreaans

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.



Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.





Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.






Dit is de rekening.





Schwarzbier

Onlangs nog werd Cafe de Beyerd voor de tweede maal
gekozen als Beste cafe van Nederland.
Dit uitstekende cafe heeft ook een Restaurant en een Brouwerij.
De brouwerij lanceerde op de ‘aandeelhoudersvergadering’ van maart
het nieuwste bier: Schwarzbier.





Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.






Het artikel op de website van BN/De Stem.






Ons eigen dividend.






In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.





Ti Kuan Yin

De thee van deze ochtend is Ti Kuan Yin,
Iron Goddess of Compassion (Ijzeren godin van medeleven/betrokkenheid).
Een Oolong thee uit de Chinese provincie Fujian.
De thee is vernoemd naar de bodhisattva Avalokitesvara.

Ik vind het gewoon een lekkere, zachte, groene thee.

De thee van vandaag is een Oolong

Vanochtend weer een Chinese thee: Oolong.

Volgens Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in. De term "oolong" betekent "zwarte draak" in het Chinees. "Oolong"-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.



Op de volgende fotoxe2x80x99s zijn eerst de zwarte draakjes te zien
en daarna de mooie kleur van de getrokken thee.





De zwarte draakjes.






Mooie kleur.