Jiaozi: Chinese dumplings

Vandaag was het dan zover.
Ik heb de eerste zak met Jiaozi die mijn Chinese collega
voor mij heeft meegebracht uit een winkel in Eindhoven,
klaargemaakt en opgegeten.
Een herinnering aan mijn bezoek aan China
en de bruiloft van mijn collega.





Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.






Jiaozi uit het vriesvak.






De Jiaozi in het stoommandje.






De Jiaozi is nog goed bevroren.






Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.






Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.






Het lijkt ook wel of ze groter worden.






Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.






Zo komen ze dan op tafel.





Ze smaken uitstekend.
Bij de eerste vergis ik me.
Ik had niet verwacht dat de Jiaozi zo heet (in de betekenis van warm) zou zijn.
Die 20 minuten had zijn werk goed gedaan.
L heeft er drie gegeten. Om te proeven.
Ik heb er 17 gegeten.
Prima!

Jiaozi: experiment met stoommandje

Voordat ik morgen de Jiaozi ga stomen
wil ik eerst weten of het stoommandje gaat passen,
en hoeveel water ik in de pan moet doen.
Bovendien moet ik het stoommandje voor het eerste gebruik
toch een keer afwassen. Dat gaat nu in een keer door.

Hoeveelheid water die ik ga gebruiken is 600 ml.
Hoe minder water hoe sneller het kookt en hoe sneller je stoom hebt.
En ik denk dat je niet zomaar 600 ml water ‘verstoomd’.

Ik vond de pootjes toch te laag.
Voor de zekerheid heb ik drie kleine bakvormpjes
die ik toch al in de kast had staan, er bij gehaald.
Als ik die op de bodem van de pan zet
met de open kant naar boven
heb ik veel ruimte voor het water.
Zo met de open kant naar boven,
blijven de vormpjes ook rustig in het kokend water liggen.

Ik denk dat het morgen allemaal goed gaat komen.





Eerste poging zonder de bakvormpjes.






Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.






Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.






Het gereedschap voor morgen staat al klaar.





It's a Bird…It's a Plane…It's Superman

Is het een opvouwbare bonbonnixc3xa8re?
Een opvouwbare aluminium wc-borstel?
Een camping kooktoestel?
Een instelbaar ventilatierooster?
Een verstelbare bakvorm?
Is het een sterrenkundig instrument?
Een draagbare televisieschotel?
Is het een designer wieldop?





Nee, dit is een stoommandje.






Volgens de verpakking speciaal voor het stomen van groente.






Ik ga er zaterdag de Jiaozi mee klaarmaken.






En zo vouw je hem dicht.





Jiaozi

Mijn Chinese collega verraste me vandaag door ingevroren
jiaozi mee te brengen.
Ik heb dat toen we samen in China waren een paar keer gegeten
en ik vind het erg lekker.
Ik heb ook een keer bij de bereiding geholpen dus ik weet
dat het niet zo eenvoudig te maken is.
Vooral de vorm van Jiaozi is belangrijk.
Nu hij voor mij een zak meegebracht heeft van een winkel
in Eindhoven ga ik ze zaterdag klaarmaken.
Dan ga ik eerst nog een stoompan of stoommandje kopen.





De winkel.






Jiaozi, zak met 25 stuks.





Zenza










Afgelopen zaterdag heb ik gegeten bij restaurant Zenza in Breda.
Niet alleen.
Heerlijk Marokkaans/Arabisch.
De bediening was prima.
De mensen vriendelijk.
Een grote gelegenheid, een zaal voor partijen,
een restaurantdeel en een lounge.
Niets mis mee, het was alleen niet druk (understatement).

Daarom blijf ik met gemengde gevoelens naar dit bezoek kijken.

Nieuwe haring

Gisteren heb ik voor het eerst dit jaar weer nieuwe haring gehaald.
Op de markt natuurlijk. Niet voorverpakt bij de super.
Via de super koop je vis die zomaar twee dagen minder vers is.
Dat kan ook niet anders, hij moet ingepakt en extra vervoerd worden.

Ik vind hem prima smaken.
De kleur is mooi, de vis is mooi vet.
Met (of zonder) een uitje smaakt hij uitstekend!






















Wij aten asperges!

Ter gelegenheid van Koninginnedag hebben we besloten
om gisteravond asperges te eten.
Vorige week zondag hebben we de eerste van dit jaar geproefd,
nu wilde we ze weer eens thuis proeven.
We bereiden ze zo eenvoudig mogelijk:
= we koken eieren voor een eiersalade (eieren, zout en peper en peterselie),
= we koken aardappelen,
= we koken asperges,
= we serveren er een paar soorten ham bij,
= en voor de liefhebber gerookte zalm.
Bij de aardappelen serveren we pesto.
Als iemand mayonaise en/of nootmuskaat wil dan kan dat natuurlijk.
Voor wie dat wil een glaasje Pinot Blanc uit de Elzas.
Het was heerlijk!





De asperges.






Het koken van de eieren.






De tafel dekken met van boven naar beneden de ham, de eiersalade, de zalm en de pesto. De aardappelen en de asperges staan nog op het vuur.






Na afloop was er niets meer over!.





Voorjaar in de bol

Sommige mensen hebben het voorjaar al heel snel heel hoog zitten.
Zo ook bij ons thuis.
Nog maar wat beperkte zonnestralen en we storten ons er helemaal in.
Ook met eten.
Daarom deze week een heerlijke pastasalade met:
olijven, paprika, boontjes, salami, brood, enz.
Heel Italiaans.





.






Let op de slacouvert.





Tomaten

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.





Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.





Koreaans

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.



Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.





Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.






Dit is de rekening.





Schwarzbier

Onlangs nog werd Cafe de Beyerd voor de tweede maal
gekozen als Beste cafe van Nederland.
Dit uitstekende cafe heeft ook een Restaurant en een Brouwerij.
De brouwerij lanceerde op de ‘aandeelhoudersvergadering’ van maart
het nieuwste bier: Schwarzbier.





Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.






Het artikel op de website van BN/De Stem.






Ons eigen dividend.






In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.





Ti Kuan Yin

De thee van deze ochtend is Ti Kuan Yin,
Iron Goddess of Compassion (Ijzeren godin van medeleven/betrokkenheid).
Een Oolong thee uit de Chinese provincie Fujian.
De thee is vernoemd naar de bodhisattva Avalokitesvara.

Ik vind het gewoon een lekkere, zachte, groene thee.

De thee van vandaag is een Oolong

Vanochtend weer een Chinese thee: Oolong.

Volgens Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in. De term "oolong" betekent "zwarte draak" in het Chinees. "Oolong"-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.



Op de volgende fotoxe2x80x99s zijn eerst de zwarte draakjes te zien
en daarna de mooie kleur van de getrokken thee.





De zwarte draakjes.






Mooie kleur.





De thee van vandaag…..

Vanochtend drink ik een ‘Black Tea’ uit China.
Een nadere aanduiding zoals waar deze zwarte thee vandaan komt
zat er niet bij.
Maar dit is terecht een zwarte thee.
Zo gauw de thee in het water komt geeft hij een heel donkere kleur af.
In tegenstelling tot groene thee kun je deze thee ‘te sterk’ zetten.
Bij groene thee is me dat nog nooit gelukt.
Zo’n donkere thee, terwijl buiten de zon schijnt maar het erg koud lijkt,
is heerlijk. Straalt een heel warm gevoel uit.





Warm water verwarmd de theepot terwijl het theewater staat te koken.






De thee in het thee-ei.






Gelijk geeft de thee een heel donkere, warme theekleur af.






Heerlijk!





Niets beter bij snertweer dan….

SNERT





Het inmiddels bekende groene bakje met soep van mijn moeder.






Hij ziet er niet zo dik uit als de vorige keer.






En inderdaad blijkt dat meteen als de soep de pan in gaat.






Op het vuur.






Beetje peper erbij.






Serveren maar. Heerlijk! Dat vind je nergens.




China reisverslag / travelogue 21

Vervolgens terug gereden via het Olympisch dorp.
Ook hier was het druk.
Zelfs voor Chinese begrippen, zo begrijp ik van mijn gids.

’s Avonds 2 spiesen met elk 4 grote garnalen gegeten
bij de Dong Hua Men night market.
Allerlei lekkernijen inclusief schorpioenen
en kevers kunnen daar gegeten worden.
(Deze markt bleek ‘toevallig’ in het verlengde te liggen van de straat
waarin mijn hotel zich bevond.
Toevallig in de zin dat ik dit niet wist toen ik het hotel uitzocht
of toen in Beijing aankwam.)
Naast de vis, die je letterlijk met kop en staart op eet,
ook nog noedels gegeten.
Daar zaten balletjes in waarvan ik zelfs, na alle knoflook
die ik tot dan toe al gegeten had in China,
met zekerheid weet dat er nog veel meer knoflook in zat
dan ik hier al gewend was.
Heerlijk!

Dong Hua Men night market: 03/10/2009



De markt is, zoals een markt moet zijn, een drukte van jewelste. Deze foto is gemaakt vanaf de achterkant van de eetstalletjes. Op de voorgrond rechts een grote wok.



De uitstalling van het eten. Wanneer je je keuze aangeeft zal het bereid worden. Je moet het wel even eens worden over de prijs en bij mij ‘vergiste’ een verkoper zich waardoor hij verschillende dingen aan me wilde geven tegen een hogere prijs. Maar dat accepteer je gewoon niet. Het taalprobleem wordt natuurlijk gemakkelijk gebruikt als argument voor de ‘verwarring’. Om het geld hoef je het niet te laten. Het eten is er goedkoop en lekker.



De verschillende stalletjes specialiseren zich in bepaalde gerechten. Het kostte mij wat tijd om het systeem te doorgronden maar bij elke kraam is op de luifel te zien wat voor eten ze er serveren. Het staat er in het Chinees maar gelukkig staan er plaatjes bij.



Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alle gerechten herken. Maar je ziet zeesterren, garnalen, schorpioenen en nog veel meer.
Op Tripadvisor schreef een andere bezoeker zijn interpretatie
van de menukaart:

Engels:

Yes, yes, by all means come here and eat the scorpion, the sea star, the seahorse, the chicken hearts, the cow stomach, the shark, the silk worm, the centipede, the octopus tentacles on a stick and all that good stuff. It’s definitely worth an hour of your time one evening.

Nederlands:

Ja zeker, ga hier naar toe en eet de schorpioen, de zeester,
het zeepaardje, het kippenhart, koeienmaag, haai, de zijdeworm,
de duizendpoot, inktvistentakels, allemaal geregen op een stokje
en allemaal lekker.
Zonder twijfel een uur van je tijd waard.



Schorpioen (?)



Geen idee.




Mijn noedelgerecht voor de bereiding.