Mijn Chinees bestek





Mijn Chinees bestek.





Ik eet in Nederland ook wel eens met stokjes.
Volgens L. is zelfs ‘wel eens’ overdreven.
Maar dat gebeurt slechts af en toe.
En om nou te zeggen dat ik daar heel goed in ben.
Voor die situaties waarin dat dus wat moeilijk is
neem ik maar wat bestek mee.

Gouden letters

De proefjes van vandaag zijn bedoeld om de lijm
en het bladgoud uit te testen.
Ik heb al eerder met vergelijkbaar materiaal gewerkt
maar het spul gedraagt zich toch telkens weer anders.
Daarnaast wil ik weten welke van de drie papiersoorten
het best werkt en de mooiste kleur geeft.
De bedoeling is om twee Chinese karakters te schrijven.
De voornaam van een persoon.
De naam schrijf je met ons alfabet: Jinfeng.
Je spreekt dan uit als Djinfung.





De voornaam uit de pc.






De karakters uitgesneden (5 bij 5 centimeter) en voorzien van rode bolus op de achterzijde.






De eerste karakter op papier.






De hele voornaam.


Eigenlijk vallen nu al twee papiersoorten af.
Een van de drie soorten gaat te veel bobbelen
als gevolg van het water in de temperaverf.





Geverfd met temperaverf van rode bolus.






Lijm en goud klaarzetten.






Even een goudblaadje doormidden scheuren.






Lijm aanbrengen.


Op het potje staat dat de lijn kant-en-klaar is.
Maar ik vind hem veel te dik.
Daardoor kun je hem niet goed aanbrengen.
Kunnen details niet goed aangegeven worden.
Ik ga voor het opbrengen van de lijm ook een ander kwastje kopen.
Dit is niet goed voor je penseel.





Goud aanbrengen, aandrukken en er af wrijven.


De lijm moet veel langer drogen dan ik gewend was
met de lijm die we op de cursus gebruikten.
Als je te snel het goud gaat wrijven ontstaan er gaten op plaatsen
waar dat niet de bedoeling is.





Drogen in de zon.


Niet alles is perfect gelukt
maar het was het doel van deze test om uit te vinden
wat werkt en wat niet.
Proef geslaagd.



Ter voorbereiding van mijn trip naar China





Chinees voor Dummies.




Ik wil de taal niet echt leren maar voor de gein.
Misschien pik ik een paar uitdrukkingen op die me kunnen helpen.
En het geeft me wat te doen totdat ik ga.

Wat ik er tot nog toe van gezien heb
zijn voor een Westerling de verschillende tonen het grootste probleem.
Schrijven moeten we niet eens proberen als je maar
zo’n korte tijd hebt als ik.

Pinyin

Een talenwonder ben ik niet.
En dan druk ik me nog voorzichtig uit.
Toch komt mijn grootste ontdekking van lange tijd
uit de hoek van de talen.

Ik heb me nooit met de Chinese taal bezig gehouden.
Waarom zou ik.
Maar nu ik naar China ga is het toch interessant te weten
hoe dat nu in elkaar steekt.

Tot mijn verbazing hoorde ik deze week dat de kinderen
in China de Chinese taal beginnen te leren,
door eerst in drie maanden (!) de Chinese klanken te leren
op schrift te stellen met “ons” alfabet.
Het systeem heet pinyin.

Als je er over nadenkt is het ook erg logisch.
Als kind leer je eerst de klanken die je om je heen hoort te verstaan.
Logisch dat als je die woorden die je hoort ook wilt opschrijven,
bijvoorbeeld om te communiceren met mensen op afstand,
dat je dat doet op een manier waarbij je de klanken opschrijft.
De klanken verwoord.

Een karakter, zoals die waaruit de Chinese geschreven taal bestaat,
is een soort tweede niveau.
Immers een karakter kun je niet uitspreken
op basis van de uiterlijke kenmerken van het karakter.
In de basale vorm is geen relatie tussen het karakter
en de uitspraak. Wel tussen het karakter en de betekenis.

Als een Chinees een karakter voor de eerte keer ziet
kan hij het niet uitspreken en weet hij niet wat de betekenis is.
Dat moet hem geleerd worden.

In onze taal is dat anders.
Wij kunnen (met beperkingen) woorden lezen, spreken en opschrijven
zonder dat we de betekenis kennen of het woord ooit gezien hebben.
Alleen luisteren is voor een groot deel voldoende.

De verrassing is dat Chinese kinderen door Pinyin
in drie maanden leren hun taal te verwoorden.
Drie maanden is ook de periode die Nederlandse kinderen nodig hebben
om te kunnen lezen en schrijven.

De Chinese taal kent per klinker 5 uitspraken.
Wij kennen dat een beetje:
de ‘e’ in het woord ‘de’ spreek je anders uit dat dezelfde letter in ‘het’.
Maar in het Chinees geldt dat voor alle klinkers en voor
combinaties met die letters (eng, ong, ung, ing, etc).
Dat zie je op de volgende Pinyin afbeelding:





Op deze afbeelding zie je dat door extra tekens op de a, e, i, o en u meer mogelijkheden onstaan klanken te verwoorden.






Ook Google gebruikt Pinyin. Immers hoe kun je met een toetsenbord met een beperkt aantal letters duizenden karakters op je scherm toveren. Je typt met Romeinse letters en de karakters die passen bij die klanken die je met de Romeinse letters verwoordt, worden als alternatieven getoond waarna je als gebruiker het juiste karakter kunt kiezen.






Nog een ‘Aap, noot en Mies’-bord.


Overigens heet deze techniek ‘transliteratie’. Je komt dat ook tegen
als mensen over bijvoorbeeld Egyptische hieroglieven willen communiceren.



Eerste test met eigen verf

In de loop van afgelopen week
heb ik hier en daar materialen en gereedschap gekocht
en nadat ik zondag het geklaard eiwit heb gemaakt
met mijn ouders was is gisteren zo ver mijn eigen verf te maken
en een eerste proefstukje te verven.
Kijk maar eens.





Het begin: Chinese karakters.






Nog wat gereedschappen gekocht.






Eerste taak: rode bolus omzetten in poeder.


Ik gebruik rode bolus als onderschildering voor goudblad.
Ik wil straks gouden letters maken.
Met een rode onderschildering krijg je een warmer effect.
Eerst de verf en mijn gereedschap eens uittesten.
De karakters komen te staan op een oppervlak
van 5 bij 5 centimeter per letter.
Dat is dus redelijk klein en ik wil zien of dat met deze kwast (nummer 2) lukt.
De rode bolus die ik kocht, zijn brokken rode aarde.
In het voorbeeld zie je twee karakters op een oppervlakte
van 4,5 bij 4,5 centimeter.





Ik kan eenvoudig gruis van de rode bolus afschrapen met een hobbymesje.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.


De afgeschraapte deeltjes plet ik nog eens fijn met een schildersmes.
Goed draaien en aandrukken zodat alle deeltjes even fijn zijn.
Gaat allemaal heel eenvoudig.





Dan het pigment samenvoegen met het geklaarde eiwit.






Zo ontstaat deze verf.


Ik heb maar hele kleine hoeveelheden nodig.
Je maakt erg snel veel te veel.
De houdbaarheid is maar beperkt.





Mijn eerste proefstukje.


De verschillende lijnen van de karakters lopen van dik naar dun.
Dik is daar waar de schrijver begint met het plaatsen van zijn pen of kwast.
Dun is waar de schrijver zijn pen of kwast weer van het papier afhaalt.
Chinese karakters schrijf je van boven naar beneden.
Van links naar rechts




Ik ga naar China en wel hier om….

Een collega van mij is een Chinees.
Hij woont al een aantal jaren in Nederland als student.
Nu werkt hij sinds kort bij ons.
In Nederland heeft hij zijn Chinese vriendin ontmoet
en ze hebben besloten te gaan trouwen.
Deze week hebben ze hun trouwboekje gekregen
van de Chinese ambassade.
Later dit jaar gaan ze hun huwelijk vieren met hun familie.
Die familie woont ver uit elkaar dus eerst zal er een viering zijn
in zijn geboorteplaats, later in die van haar.
Ik ga hen bezoeken tijdens deze feesten.





Omslag Chinees trouwboekje.






Introductie.






De persoonsgegevens en pasfoto’met beide echtlieden.






Na een gegeven periode van publieke aankondiging wordt het huwelijk definitief.





China

Ik heb plannen om naar China te gaan.Plannen is wat zacht uitgedrukt want de ticketAmsterdam – Beijing heb ik al gekocht.En ik ben al begonnen wat Chinees te leren.(wat is overigens niet al te veel).Eerst maar eens leren de namen van mijn Chinese vrienden te schrijven.


Eerste pogingen.


Ik heb dit ‘formulier’ gemaakt zodat ik de Chinese karakters

allemaal even hoog en breed ga schrijven.

Tot nog toe had ik nogal de neiging om daar

heel veel in te varieeren.

Meer uitleg volgt.