Categorie archief: China

China reisverslag / travelogue 77

Posted on by

Vandaag op stap met de neef van mijn collega en een medewerker
van zijn vader. Die is vandaag de chauffeur.
We beginnen in het centrum van de stad: Sun Yat-Sen Square.
Op dit plein staat een enorm standbeeld van Voorzitter Mao
die de richting aangeeft waarin de revolutionaire beweging moet gaan.
Laten we maar eens een kijkje nemen.




Chairman Mao wijst de weg.




Het is wel typisch dat een plein genoemd naar Sun Yat-Sen
opgesierd wordt door een enorm beeld van Mao.
Zeker omdat Sun Yat-Sen gezien wordt als de ‘vader des vaderlands’.
Het kostte me wel wat tijd om uit te vinden dat Zhongshan
dezelfde persoon is als Sun Yat-Sen. Die naam zei me wel iets.
Al was het maar vaag.
Thuis biedt Wikipedia de uitkomst en vallen alle puzzelstukjes
op hun plaats.

Wikipedia

Sun Yat-Sen
Sun Zhongshan of Sun Yixian/Sun Yat-sen (Cuiheng, 12 november 1866 xe2x80x93 Peking, 22 februari 1925) was de grondlegger van het republikeinse China en initiator van de eraan voorafgaande Xinhai-revolutie. De oude Nederlandse naam is Soen Jat-sen. Sun Zhongshan wordt in China als standaardnaam gezien.

Sun was opgeleid als arts maar geinteresseert in politiek. Hij raakte ervan overtuigd dat China moest moderniseren, dat de Qing-dynastie diende te worden afgeschaft en China een republiek moest worden naar Westers (Amerikaans) model. Die overtuiging propageerde hij via het netwerk van bekeerde Chinezen en missionarissen waarin hij zich bevond. Sun en zijn aanhang dachten aanvankelijk dat men na het ten val brengen van het keizerrijk China snel zou transformeren in een democratie, iets waar hij later op terug moest komen.

Sun Yat Sen was niet direct betrokken in de omverwerping van het keizerrijk, want hij bevond zich in Denver (Colorado, USA), toen op 11 oktober 1911 een opstand van militairen uitbrak. De opstandelingen riepen de verschillende provincies op om zich af te scheiden van het Keizerrijk. De Chinese regent zond zijn beste generaal, Yuan Shikai om de rebellie te onderdrukken. Sun Yat Sen vernam het nieuws in de krant en keerde haastig terug naar China. In een stemming door de provinciale vertegenwoordigers werd hij op 29 december tot president benoemd. Hij overtuigde Yuan Shikai om zich aan zijn zijde te voegen in ruil voor het voorlopige presidentschap van de Chinese republiek. De generaal, die aanvoelde dat de dagen van het Keizerrijk toch geteld waren, ging hierop in en vestigde zich in Peking. Hij werd benoemd op 15 februari 1912. Met het vooruitzicht op verkiezingen doopte Sun Yat-Sen de naam van zijn beweging om naar de Kuomintang (‘Volkspartij’). De positie van de keizer was onhoudbaar en die trad dan ook af.

In 1917 benoemde de Nationale Assemblxc3xa9e (die sinds 1915 niet meer bijeen was gekomen) Sun Yat-sen tot voorzitter van de Militaire Regering van China. Na de Oktoberrevolutie in Rusland in 1917, kwamen de Bolsjewieken (communisten) aldaar aan de macht. Sun wendde zich voor hulp tot de communistische regering in Rusland. Deze bleek maar al te graag bereid om hem te helpen. Daaraan verbonden zij echter xc3xa9xc3xa9n voorwaarde: de leden van de Chinese Communistische Partij (CCP) moesten kunnen toetreden tot de Kwomintang. Dat gebeurde dan ook. Het socialisme van Sun werd nu belangrijker binnen de Kwomintang. Sun werd voorzitter van de Kwomintang en tevens grootmaarschalk en generalissimo van de nationalistische legers van de Kwomintang. Dankzij de Sovjet-Russische militaire en logistieke steun wisten de nationalistische legers Zuid-China op de krijgsheren te veroveren (1923).

De invloed van de CCP op het beleid van de Kwomintang nam steeds meer toe. Sun werd een bewonderaar van de Russische leider Lenin, hoewel hij het bolsjewisme afwees, evenals de dictatuur. Suns opvolger, generalissimo Chiang Kai-shek bleek echter een tegenstander te zijn van de toetreding van communisten van de CCP tot de KMT. Maar hij hield zijn opvattingen (nog) voor zichzelf.










Voorzitter Mao.





Met aan zijn voeten de revolutionaire beweging.





Prachtig expressieve beeldengroep.










Een blik op de stad vanaf het plein.





Op het web vond ik deze foto die in 1983 is gemaakt van hetzelfde plein. Toen nog met trolleybussen. De foto is gemaakt door Leroy W. Demery Jr. Deze meneer heeft op Flickr een enorme collectie foto’s van China. Een deel van die foto’s zijn gemaakt in Shenyang.





De gebouwen zijn inmiddels veel hoger dan in 1983.





Gelijk langs het plein staan nog een aantal oudere gebouwen.





Dit lijkt me een hotel want de ‘bruiloftsboog’ staat al opgesteld.





Sun Yat-Sen straat.




Dat de onduidelijkheid over de naam van Sun Yat-Sen
niet alleen bij mij speelt,
wordt snel duidelijk als je het volgende stuk uit Wikipedia leest:

Wikipedia

Sun Yat-sen is bekend onder verschillende namen. De naam waarin hij in de annalen van zijn familie staat bijgeschreven is Sun Deming. Het eerste karakter van deze naam, De (xe5xbexb7), is het eerste karakter van de naam van alle zoons van zijn generatie in deze familie. Suns melknaam, de naam zoals hij als klein kind genoemd werd, was Sun Dixiang.

Toen Sun tien jaar was, ging hij naar school; hierbij kreeg hij ook een schoolnaam, namelijk Wen. Sun is bij veel Chinezen bekend onder deze naam, Sun Wen. Later, tijdens zijn studie in Hongkong, koos Sun bovendien een pseudoniem, in het Kantonees uitgesproken als Yat-sen. Hij schreef deze naam aanvankelijk als xe6x97xa5xe6x96xb0 (Mandarijn Rixin, ‘elke dag vernieuwen’), later
veranderde een professor van hem het in xe9x80xb8xe4xbbx99 (Mandarijn Yixian). Deze laatste naam gebruikte Sun vaak in zijn contacten met Westerlingen, en het is dan ook onder deze naam dat hij in het westen bekend is.

In zijn revolutionaire tijd gebruikte Sun vele namen om de autoriteiten niet op zijn spoor te laten komen. In Japan was dat Nakayama (xe4xb8xadxe5xb1xb1, in het Mandarijns uitgesproken als Zhongshan), een bekende Japanse familienaam. Deze naam, oorspronkelijk een familienaam, werd uiteindelijk Suns Chinese eigennaam. Sun Yat-sen is in China nog het meest bekend als Sun Zhongshan.

Zowel de Chinese communisten van Mao Zedong als de nationalisten van Chiang Kai-shek beschouwen Sun Yat-sen als hun Vader des Vaderlands. Zowel in China als op Taiwan bevinden zich standbeelden en herdenkingscentra voor Sun Yat-sen. Chiang Kai-shek riep Sun in 1940 uit tot ‘Grondlegger van de Chinese Republiek’.



China reisverslag / travelogue 76

Posted on by

In dit verslag nog twee foto’s van 6 oktober 2009.
De dag van de eerste bruiloft, de bruiloft in Shenyang op 8 oktober, nadert.
Nog een dag ga ik op pad in Shenyang.
Dit keer met een neef van mijn collega en een medewerker van zijn vader.
De medewerker heeft een rijbewijs en zal de chauffeur zijn die dag.
De neef is mijn gids.
Op 6 oktober eet ik samen met de familie van mijn collega.
De mensen hebben een geweldig feestmaal bereid en
het geeft mij de kans om mijn gids te ontmoeten.
Maar naast de gids natuurlijk ook een aantal ooms en tantes,
neven en nichten. Het eten is thuis bij een oom en tante van mijn collega.
De avond was heel gezellig. We hebben veel gelachen en heerlijk gegeten.
Terug in het hotel (Liyang International Hotel)
zijn de voorbereidingen in volle gang
voor een (andere) bruiloft op 7 oktober.
Daar beginnen mijn foto’s van vandaag mee.
De volgende foto’s zijn van de ochtend van 7 oktober.
Voor ik opgehaald word maak ik een wandeling.
Shenyang ontwaakt.




De voorbereidingen van een bruiloft zijn een hele bezigheid. Hier een voorbeeld dat ik aantrof in mijn hotel op de avond van 6 oktober 2009.





Hier is met vers groen een ereboog in voorbereiding.





Zoals je kunt zien slaap ik niet op de begane grond. Het Liyang International hotel waar ik verblijf in Shenyang is hoog en het heeft een behoorlijk uitzicht.















Terug op de grond zijn nog meer voorbereidingen in gang. Per bruidspaar wordt een opblaasbare ereboog opgericht.





Een kleine reparatiewerkplaats aan de kant van de weg. Er zullen best veel Chinezen fietsen maar ik zag toch vooral veel auto’s en electrische brommers. Volgens mij de uitvinding als het er om gaat om voorzichtiger om te gaan met fossiele brandstoffen. Hier in het westen zie je overal die benzine slurpende scoorters en brommers.










Het is nog geen spitsuur.





Richting centrum van Shenyang. Het hotel staat rechts van de weg.





Een voorbeeld van een electrisch voertuig.




Ik ben klaar voor de volgende excursie.

Wikileaks: Shengyang, Mukden "Incident"

Posted on by

We zijn zo in de ban van Wikileaks,
of eigenlijk moet ik zeggen dat de journalisten dat zijn,
dat we bijna zouden denken dat het iets nieuws is.
Maar dat is natuurlijk niet zo.

Vroeger had je ‘investigative journalism’.
Dat wil zeggen dat journalisten hun best deden
zelf aan waarheidsvinding te doen.
Ze namen een onderwerp ter hand en zochten uit
hoe de details precies in elkaar zaten.
Dat kost tijd en vraagt intelligentie en creativiteit van journalisten.
En net zo belangrijk: het vraagt lef van redacties.

Makkelijker is te wachten tot andere mensen het nieuws naar je toebrengen
en je alleen nog maar die bronnen hoeft te herhalen.

Dat de brengers van dat nieuws hiermee de publiciteit
mogelijk ongewenst beinvloeden,
is een vraagstuk dat even opzij geschoven wordt.

Maar goed, even terug naar de ‘cables’ (=telegrammen) van Wikileaks.
De Amerikaanse overheid is al jaren bezig telegrammen te publiceren
die betrekking hebben op het buitenlands beleid van Amerika.

Ik geef toe ze zijn niet zo actueel misschien en aangepast
door de Amerikaanse overheid, maar soms net zo interessant te lezen,
als de documenten die nu worden vrijgegeven op Wikileaks.

The Foreign Relations of the United States series is the official documentary historical record of major U.S. foreign policy decisions that have been declassified and edited for publication. The series is produced by the State Department’s Office of the Historian and printed volumes are available from the Government Printing Office.



De serie xe2x80x98Buitenlandse Relaties van de Verenigde Statenxe2x80x99
is de officixc3xable vastlegging van de belangrijke beslissingen
op het gebied van de buitenland politiek
door middel van historische documenten,
die inmiddels zijn vrijgegeven en aangepast voor publicatie.
De serie is gemaakt door het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken,
meer in het bijzonder door de afdeling Geschiedenis
en gedrukte exemplaren zijn verkrijgbaar bij de Overheidsdrukkerij.

Gelukkig voor gebruikers van het internet
zijn deze stukken ook beschikbaar op de volgende websites:

http://www.state.gov/www/about_state/history/index.html
De website met informatie gepubliceerd voor 20 januari 2001.

http://history.state.gov/
De huidige website.

Een voorbeeld: Mukden, Juli-augustus 1932.




De bezetting van Mantsjoerije door Japan en de beleidsuitgangspunten van de Verenigde Staten.

Het onderstaande, eerste deel van dit telegram vertelt vooral iets over
hoe deze telegrammen in die tijd in zijn werk gingen.


Telegram van de Amerikaanse ambassadeur in Japan Joseph Grew (op 17 november 1941 zal hij de aanval op Pearl Harbor tevergeefs melden bij het zelfde ministerie).


De ambassadeur schrijft in keurig Engels (of is de tekst zoveel aangepast)
een telegram op 16 juli dat op 6 augustus (!) wordt ontvangen.

Waarom zo laat. Waar of bij wie wordt het dan ontvangen?

Iedere veertien dagen geeft de ambassadeur een samenvatting
van de gebeurtenissen via de diplomatieke post aan het ministerie.
Het bezoek van de Lytton commissie was die keer
de belangrijkste gebeurtenis.
Zonder Generaal McCoy er om te vragen
(Frank Ross McCoy is een van de leden van de commissie
en zit er namens Amerika in),
bezoekt deze hem en vertelt dat de leden onderling hebben afgesproken
dat ieder in vertrouwen, vrijuit met de eigen ambassade kan spreken.


.

En samenvattend verteld McCoy
(of althans, volgens de weergave van Grew van het gesprek dat hij met McCoy heeft gehad, is gezegd….; Argusvlinder)
dat de leden van de commissie
unaniem van mening zijn dat de aanval van Japan op Mantsjoerije
gebaseerd is op twee foutieve aannames:
1. het argument van de zelfverdediging van Japan;
2. het argument van het zelfbeschikkingsrecht van Mantsjoerije.

Shenyang, Mukden, geschiedenis

Posted on by

Mijn Chinese collega las mijn blog en vroeg zich af
wat mij nu precies trok in dat Mukden “Incident”.
Ik dacht: als hij die vraag stelt dan moet dat
voor mijn lezers ook onduidelijk zijn.
Daarom een korte toelichting.

Eigenlijk is die gebeurtenis op 18 september 1931
helemaal niet zo’n grote gebeurtenis.
Het is niet te vergelijken met bijvoorbeeld 11 September 2001.
Natuurlijk zijn ook op 18 september 1931 mensen omgekomen,
er is een spoorlijn opgeblazen, er zijn mensen op een
verradelijke manier vermoord.
Ernstig genoeg.

Maar wat mij zo trekt is dat een ogenschijnlijk kleine gebeurtenis
zo’n enorme impact kan hebben.
Natuurlijk was Japan al geruime tijd bezig te beargumenteren
waarom zij een grotere rol in Azie zouden moeten spelen.
Een deel van die argumenten waren racistisch.
De explosie in Mukden die Japanse militairen veroorzaakten,
was aanleiding om te beginnen met de steden langs de spoorlijn
maar om even later heel noordoost China te bezetten.
De bevolking werd daar, net als later in andere delen van Azie,
gebruikt als onderdeel van de oorlogsmachine:
dwangarbeid, kampen, grondstoffen werden geroofd enz.
Uiteindelijk zijn er ook medische experimenten op mensen verricht.
En was China het begin, grote delen van Azie zoals bijvoorbeeld
Indonesie zouden volgen.
Kleine gebeurtenis, groot effect.

Let eens op het nieuws van vandaag.
Er schieten vele ‘kleine gebeurtenissen’ langs ons heen.
= de ‘schietincidenten’ tussen Noord en Zuid Korea;
= het verdwijnen van Ben Ali uit Tunesie;
= Israel bombardeert een opwerkingsfabriek in Syrie;
= enz.

Wanneer groeit een klein incident uit tot zoiets groots
als de bezetting en uitbuiting van Azie?

Ook nu stuurt de VN steeds een onderzoekscommissie.
In het geval van de Volkenbond was het de Lytton Commission.
Er is weinig beeldmateriaal maar er is deze foto.




Deze foto van de ‘Lytton Commission in Shanghai’ is afkomstig van Wikipedia. De foto komt oorspronkelijk uit een Japans boek (ISBN 978-4-309-72558-7 Kawade Shobo Shinsha, schrijver onbekend). Volgens mij is de Earl of Lytton de man in de lichte jas, in het midden van de foto.




Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Vandaag het negende en laatste deel van het hoofdstuk
over de relatie tussen China en Japan aan het begin
van de twintigste eeuw.
Stap voor stap raakt China verder verstrikt in de Japanse agressie.
China was op geen enkele manier in staat om er een antwoord op te formuleren.
De neergang van het keizerrijk, de bemoeienissen van kolonisatie machten
en interne tegenstellingen, ontnamen het land de kracht
Japan te weeerstaan.

Laatste deel.




Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Japanse basis in het noordoosten van China 1932 – 1933.




In mei 1933 volgden de laatste bedrijven in het drama
van de Japanse militaire consolidatie in Noordoost-China.
Die maand trok het Japanse Mantsjoerijse leger,
dat tot het weinig verrassende inzicht was gekomen
dat zijn troepen aan de noordzijde van de Chinese Muur
niet veilig waren zolang het gebied ten zuiden daarvan
in Chinese handen was, de provincie Hebei binnen.
Daar bestookte het de Chinese troepen met een combinatie van kracht,
list en psychologische oorlogsvoering.
In een reeks klassieke militaire acties dreven de Japanners
hun vijanden tot de rivier de Bai terug.
Ook bewerkten ze via een speciaal bureau in Tianjin
regionale generaals en voormalige warlords met steekpenningen
om over te lopen of eigen regimes op te zetten.
Ze spoorden plaatselijke leiders van geheime genootschappen
en paramilitaire organisaties aan tot verzet
en stuurden de Chinese militaire plannen in het honderd
door in radio-uitzendingen op Chinese legerfrequenties
de commandanten te velde valse orders door te geven.
Ten slotte vlogen ze met oorlogsvliegtuigen laag over Beijing,
waarmee ze de bevolking schrik aanjoegen
en een gevoel van hulpeloosheid bezorgden.


Shenyang, deel IX.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387


Eind mei 1933 drongen de Chinese legers,
door een reeks zware nederlagen ontmoedigd en verdeeld, op vrede aan.
In de kustplaats Tanggu tekenden de Chinese onderhandelaars
binnen schootsafstand van een Japans slagschip
en een eskader torpedobootjagers een vernederende wapenstilstand.
Het Bestand van Tanggu bepaalde dat het gedeelte van de provincie Hebei
ten noordoosten van een lijn even boven de Bai
een gedemilitariseerde zone werd.
Hier zouden alleen Chinese politie-eenheden mogen patrouilleren
die xe2x80x98niet bestaan uit gewapende eenheden
die de Japanners vijandig gezind zijnxe2x80x99.
Van hun kant zouden de Japanse troepen zich terugtrekken
naar de Chinese Muur met uitzondering van de eenheden die,
zoals reeds jaren eerder in het Bokser-protocol was bepaald,
de vrije toegang tot Beijing bewaakten.
Wel behielden ze zich het recht voor boven het gebied
verkenningsvluchten uit te voeren om zich te vergewissen
dat het bestand niet door Chinese troepen werd geschonden.
Luttele weken nadat het Bestand van Tanggu was gesloten,
werd de kwestie van de staatsvorm van Manzhouguo
opnieuw aan de orde gesteld xe2x80x93 door Puyi, zijn adviseurs, het leger
en ministers in Tokyo.
De bevelhebber van het Japanse leger in Mantsjoerije zei tegen Puyi
dat iedereen ermee akkoord ging dat het keizerschap zou worden hersteld.
Toen Puyi dat hoorde, zorgde hij
dat het keizerlijke drakengewaad van Guangxu,
de laatste volwasssen Qing-keizer, hem uit Beijing werd toegestuurd.
In maart 1934 hulde Puyi zich tijdens een speciale ceremonie
in zijn geleende keizersmantel, waarna hij
op het Altaar van de Hemel in een oostelijke voorstad van Changchun,
de nieuwe hoofdstad, zijn ambtsaanvaarding bekend maakte.
Vervolgens stak hij zich voor de troonsbestijging in militait tenue.
Als nieuwe regeringstitel koos hij de term Kangde
xe2x80x93 xe2x80x98tijdperk van deugdzame vredexe2x80x99.
De eerste lettergreep van deze benaming moest de macht
en het aanzien van keizer Kangxi in herinnering roepen,
die 250 jaar eerder de Qing-staat had verenigd
en de grenzen van Mantsjoerije tegen de Russen had afgebakend.
Slechts weinige van de Chinese en Manzu-hovelingen
die zich met de Japanse officieren rond de machteloze Puyi verdrongen,
zullen werkelijk hebben gedacht dat de glorietijd
van de vroege Qing zou weerkeren.

Shenyang, Mukden "Incident"

Posted on by

In het kader van het bestuderen van het Mukden “Incident”,
een gebeurtenis die zich in 1931 afpeelde in hedendaags Shenyang,
waarbij volgens de Japaners de Chinese militairen een spoorweg opbliezen,
maar waarbij de werkelijkheid omgekeerd was.
Deze gebeurtenis was volgens de Japanners aanleiding
om een groot deel van Noord China te bezetten en onderdrukken.
In werkelijkheid was het een van de vele stappen
in de veroveringsoorlog die Japan voerde in de eerst helft
van de twintigste eeuw om een groot deel van Azia
onder haar bewind te krijgen.
De oorlog kwam met het einde van de Tweede Wereldoorlog tot een eind.

In het kader van de bestudering daarvan stootte ik ook
op een artikel dat geschreven is door Ben Dorfman.
Dhr. Dorfman was een van de medewerkers van de Lytton Commissie.
Deze commissie was aangesteld door de League of Nations
(de Volkenbond, soort voorloper van de Verenigde Naties) om
de gebeurtenissen te onderzoeken.

Het artikel is verschenen in het Amerikaanse tijdschrift Harper’s Magazine.




Harpers Magazine, September 1934.




De afgelopen dagen heb ik dit tijdschrift benaderd
met het verzoek om een afschrift van het artikel te kunnen ontvangen.
Dat kan wel maar de betaling is een beetje moeilijk (ik ben nog in gesprek).
Harper wees me er op dat er een exemplaar van het tijdschrift
te koop is op eBay.
Gisteren heb ik een bod gedaan op het tijdschrift op eBay
en inmiddels is mijn bod geaccepteerd.




Dit is het tijdschrift waarop ik geboden heb.





Het bod is inmiddels geaccepteerd.





Dit is het artikel waar het om gaat (beetje moeilijk te zien, hopelijk binnenkort in levende lijve).



Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel VIII.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

In mei 1932 sloten de Japanners een wapenstilstand in Shanghai,
waarbij ze de Chinezen dwongen een neutrale zone
rond de stad te aanvaarden.
Chiang Kai-shek verplaatste het negentiende legerkorps,
dat dapper had gestreden, uit Shanghai naar Fujian in het zuiden,
omdat hij twijfelde aan de loyaliteit van de commandant van deze eenheid.
Later dat jaar stelden de Japanners zich nogmaals agressief op:
in augustus liet de Japanse regering weten
dat ze het Manzhouguo van Puyi xe2x80x98erkendexe2x80x99 en sprak ze de xe2x80x98vurige hoop [uit]
dat de dag niet ver is waarop Japan, Manzhouguo en China,
als drie onafhankelijke,
door een band van culturele en raciale affiniteit
nauw met elkaar verbonden mogendheden,
hand in hand zullen opkomen voor de handhaving
en bevordering van vrede en voorspoed in het Verre Oostenxe2x80x99.
In januari 1933, nadat Japan had vernomen
dat het rapport van de commissie-Lytton weliswaar verzoenend van toon zou zijn,
maar zich toch niet zou neerleggen bij het verlies
van de Chinese soevereiniteit in Mantsjoerije,
kregen Japanse troepen bevel op te rukken naar Rehe (Jehol),
onder het voorwendsel dat xe2x80x98de zaken van de provincie Rehe
zonder enige twijfel een binnenlands probleem van Manzhouguo vormenxe2x80x99.
In april hadden de Japanners in feite de hele provincie al veroverd.
Ze consolideerden hun positie met de bezetting
van de strategische pas van Shanhaiguan,
op het punt waar de Chinese Muur de zee bereikt.
In februari 1933, terwijl de strijd in Rehe in volle gang was,
hield de Volkenbond eindelijk zijn plenaire debat over het Lytton-rapport.
De leider van de Japanse delegatie wees er met nadruk op
dat de Volkenbond begrip moest hebben voor de xe2x80x98wensxe2x80x99 van de Japanners
xe2x80x98China zoveel mogelijk te helpen.
Dat is de plicht die wij op ons moeten nemen.xe2x80x99
Hij voegde er waarschuwend aan toe dat onbegrip voor de logica
van de Japanse positie zou kunnen leiden
tot een noodlottige alliantie van een xe2x80x98rood Chinaxe2x80x99 met de Sovjetunie.
Het maakte geen indruk op de landen van de Volkenbond,
die op een na xe2x80x93 Siam onthield zich xe2x80x93 het Lutton-rapport goedkeurden
en daarmee het denkbeeld van Manzhouguo als onafhankelijke staat verwierpen.
Toen de uitslag van de stemming werd bekendgemaakt,
verlieten de Japanners het gebouw van de Volkenbond,
waar ze nimmer zouden terugkeren.

China reisverslag / travelogue 75

Posted on by

Een jubileum-aflevering over mijn reis naar China in 2009 al weer.
Vandaag aflevering 75!
Ik ben in Shenyang, een grote stad in Noord China,
bij de gelegenheid van de bruiloft van mijn Chinese collega.
De bruid is ziek, mijn collega kan niet met me mee deze dag.
Zijn moeder, die geen Engels spreekt, leidt me de hele dag rond.
Steeds slaagt ze er weer in een gids voor mij te vinden of organiseren.
Geweldig!
Als laatste onderdeel van de excursie vandaag de Northern Tower.
Maar misschien nog wel leuker dan het gebouw, waren de mensen,
die elkaar ontmoetten in een park, muziek maken, spelletjes spelen,
of nog even groente kopen op de markt.




Misschien mag je het niet zeggen maar het is een schattig beeld, op de voorgrond.





Terwijl we er rondlopen treft de moeder van mijn collega een echtpaar aan waarvan de man Engels spreekt. De man leidt me rond. De vrouwen lopen samen achter ons aan, al moet de moeder van mijn collega regelmatig de telefoon beantwoorden. Niets bijzonders, dat gaat zo de hele dag door. De vrouw van mijn ‘gids’ is zwanger. De blik van de vrouw kan van alles zeggen!





Hier wordt een spel gespeeld.





Eens nader bekijken.





Zouden dit ‘goede kaarten’ zijn?





Hier speelt men muziek. Je ziet het vaak in de parken in China.





Mijn collega legt later die dag uit welke instrumenten je zoal vaak op straat ziet in China: Erhu en Sanxian.





Erhu, twee snaren, buitenlands (in de betekenis van niet-Han). Sanxian, drie snaren. Origineel is de klankkast (vaak maar klein) afgedekt met slangenhuid










Naast de ‘toren’ wordt een nieuwe tempel gebouwd (of een bestaande zeer grondig gerenoveerd).





Yin en yang.





Een prachtige versiering op een trap.





Niet bepaald klein. Eigenlijk mogen we niet op het terrein. De mevrouw die het terrein bewaakt laat zich maar zeer moeilijk overhalen. Uiteindelijk mogen we hier heel even rondlopen. We mogen niets aanraken, nergens naar binnen. Terwijl we er zijn, werken twee mannen gewoon verder aan de poort.





De groentemarkt. Van hier nemen we de bus terug naar het hotel.




Gisteravond hadden we het ‘officiele’ kennismakingsdiner.
De ouders van de bruid, de ouders van de bruidegom, het bruidspaar en ik,
hadden samen een prachtig en heerlijk diner.
Werkelijk alles werd er aan gedaan om dat een supergeslaagde avond te maken.
En dat was het.
Vanavond gaan we eten bij de familie van mijn collega.
Daar ga ik ooms, tantes, neven en nichten ontmoeten.
Mijn collega is er ook bij en het wordt een erg leuke avond.

China reisverslag / travelogue 74

Posted on by

Het complex van Zhang Zuolin en Zhang Xueliang
bestaat uit een reeks gebouwen.
Wat precies wat was is mij niet helemaal duidelijk geworden.
Maar dat mag de pret niet drukken.




Zhang Zuolin Mansion.


De geschiedenis van Noordoost China staat ver van ons af.
We weten er weinig van en als je leest over warlords
verwacht je niet gelijk dat deze heren in een dergelijk huis woonden.
Maar dat was wel het geval.




Toegangsbewijs.







The Daqing Building

The Daqing Building is in Roman style (built from 1918 to 1922). As it is mainly made of black bricks, it is called the Daqing Building.
The Daqing Building is 2.640 square meters, with three floors on the ground, one flour under ground. The building is 37 meters high, as one of the highest points in Fengtian city, looking far away from the building you can see all the beautifull sceneries in Fengtian city (Fengtian is the old name of Shenyang). Since it was built, it became an important place where Zhang Zuolin eand his son Zhang Xueliang resided in and handled official affairs when they governed the Northeast Area. The building has witnessed many important historical events, including two Zhi-Feng Wars, building up Fengxixe2x80x99s military strength, power-handover of Northeast China, execution of Yang Yuting and Chang Yinhuai and the armed mediation of Zhongyuan War etc.



Daqing Gebouw

Het Daqing gebouw is gebouwd in Romaanse stijl
(gebouwd tussen 1918 en 1922).
Omdat het voornamelijk gemaakt is uit zwarte baksteen
wordt het gebouw Daqing Gebouw genoemd.
Het gebouw is 2640 m2 groot en heeft drie verdieping
en een kelderverdieping.
Met 37 meter hoogte was het een van de hoogste gebouwen
van Fengtian stad (de oude naam van Shenyang)
en vanaf dit punt kon men de prachtige omgeving zien.
Sinds de bouw is het een belangrijke plaats geweest
waar Zhang Zuolin en zijn zoon Zhang Xueliang verbleven
en er officixc3xable zaken afhandelden
tijdens hun regeerperiode over Noordoost China.
Het gebouw was getuige van vele historische gebeurtenissen
zoals twee Zhi-Feng oorlogen, de opbouw van de militaire macht van Fengzi,
de machtsoverdracht van Noordoost China,
de executie van Yang Yuting en Chang Yinhuai
en het militair ingrijpen in de Zhongyuan oorlog.

Zhi-Feng oorlogen (First and Second Zhilixe2x80x93Fengtian War), 1922 en 1924:
In Noordoost China spelen zich een aantal oorlogen af
aan het einde van het keizerrijk tot aan de Tweede Wereldoorlog
waarbij warlords (waaronder Zhang Zuolin) zich met elkaar meten.

Yang Yuting en Chang Yinhuai waren twee rivalen van Zhang Xueliang.
Ze werden door hem uit de weg geruimd.

Zhongyuan War (Zhxc5x8dngyxc3xbaan Dxc3xa0zhxc3xa0n), 1930.
Ik vermoed dat hier de Central Plains War mee wordt bedoeld.
Weer een oorlog tussen verschillende fracties in China.
Met onder andere Chiang Kai-shek.
Zhang Xueliang koos uiteindelijk voor de kant van Chiang Kai-shek.




Mooi pand, prachtig gelegen.





Mijn gids.


Tussen het bezoek aan de Keizerlijke stad (Shenyang Imperial Palace) en
Zhang Zuolin Mansion werd een nieuwe gids geintroduceerd.
Volgens mij was deze jonge man een korte tijd in Duitsland geweest
of tijdens zijn studie of voor zijn werk.
Hij sprak een klein beetje Engels. Heel aardige persoon.









Mooi meubelstuk maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de buitenkant het meest interessant was. Deze gebouwen zijn zo on-Chinees.





Nog een van de gebouwen. Wat het is/was weet ik niet. Op de gevel staat als jaartal 1925.



China reisverslag / travelogue 73

Posted on by

Onlangs plaatste ik onderstaande foto.
Ik had er niets achter gezocht.
Gewoon, drie mooie beeldjes, gefotografeerd in een museum in Shenyang.
Maar mijn Chinese collega wees me er op dat er meer achter zit.
Dit trio komt vaak voor in China in allerlei vormen.


Shou, Lu en Fu.

Zo gewoon zijn de beeldjes niet.
Natuurlijk ze zijn mooi.
Maar ze hebben ook een bijzondere betekenis:

Wikipedia

Fu Lu Shou zijn de drie Chinese geluksgoden.
Hun beelden en afbeeldingen staan in bijna elk niet-Christelijk Han-Chinees gezin. Overzeese Chinezen kopen de beelden in China of in een Chinese toko. Vaak delen Chinese toko’s omstreeks kerst kalenders met een grote afbeelding van deze drie goden.

De verering van deze drie goden dateert uit de Ming-dynastie.

De drie goden:
Fu Xing staat voor geluk,
Lu Xing staat voor voorspoed en verbetering,
Shou Xing staat voor lang leven.

Shou is herkenbaar aan zijn grote hoofd en staf.
Vaak wordt hij vergezeld door een hert.

Lu is herkenbaar aan de ruyi-scepter die hij bij zich heeft.

Fu is herkenbaar door het kind / de kinderen
en de papierrol die hij bij zich heeft.

China reisverslag / travelogue 72

Posted on by

Na de lunch gaat de tour verder.
Nu is er een andere tolk geregeld.
Het betreft een student of iemand die tijdens zijn studie
in het Westen is geweest.
Zijn Engels is niet heel erg goed maar ik kan me redden.
De geschiedenis van Noord China is zeer bewogen.
Ook in de afgelopen eeuw.
Het huis dat ik ga bezoeken was het huis van achtereenvolgens
Zhang Zuolin en Zhang Xueliang.
Twee warlords in de woelige eerste helft van de twintigste eeuw.

Als je er meer van wilt weten lees dan mijn serie
over Shenyang 1914 – 1934 er nog maar eens op na.

Dit deel van de middag begin met een bezoek aan dit stoere standbeeld. Gezien de jaartallen op de sokkel van het beeld gaat het hier om Zhang Xueliang (Ik controleer dit nog even met mijn Chinese collega).

Wikipedia

Zhang XueliangZhang Xueliang (Haicheng, 3 juni 1901 – Honolulu (Hawaxc3xaf), 14 oktober 2001) was een Chinees staatsman, bijgenaamd de Jonge Maarschalk. Zhang Xueliang volgde in 1928 zijn vermoorde vader, Zhang Zuolin, de Oude Maarschalk, op als krijgsheer en gouverneur van Mantsjoerije, een semi-autonome regio. Aanvankelijk was hij een tegenstander van generalissimo Chiang Kai-shek, maar later verzoende hij zich met hem.

In 1931 werd Zhang opperbevelhebber van het zgn. Anticommunistische Leger. Na gesprekken met Zhou Enlai en andere communisten raakte hij ervan overtuigd dat er een Verenigd Front moest worden gevormd tussen de nationalisten van Chiang en de communisten van Mao Zedong. Op 12 december 1936 nam Zhang Chiang Kai-shek en generaal Yang Hu-cheng gevangen in Xi’an, om hen te dwingen samen te werken met de CCP in een Verenigd Front. De gesprekken bleken vruchteloos en Zhang liet Chiang en generaal Yang enige tijd later weer vrij.

Chiang liet daarop maarschalk Zhang Xueliang arresteren en stelde hem onder huisarrest. In 1949 werd hij – nog steeds als gevangene van Chiang – naar Taiwan overgebracht. Zijn bewegingsvrijheid was zeer beperkt, maar hij kon wel restaurants, bioscopen en de kerk bezoeken. De enige persoon met wie hij in die tijd in contact stond was zijn levensgezellin, Zhao Si. Na de dood van Jiang Jingguo, de zoon van Chiang Kai-shek (het verschil in familienaam komt door de verschillende transcripties) in 1990, kwam Zhang Xueliang vrij. Hij emigreerde in de jaren negentig naar Hawai en vestigde zich te Honolulu. Hij kreeg talrijke verzoeken om China te bezoeken. Omdat Zhang vasthield aan zijn politieke neutraliteit ten opzichte van zowel de communisten als de nationalisten ging hij hier niet op in.

Zonder ooit nog een voet in China te hebben gezet overleed hij op 100-jarige leeftijd te Honolulu aan een longontsteking.

 

Profile of opening zone of Marshal Zhang’s Mansion.Marshal Zhang’s Mansion, built in 1914, covers 53,000 sq.m, is composed of such four building parts in different architectural styles as central court, eastern court, western court and outside court. Which was the official mansion and private residence of Zhang Zuolin, the last chief of Beiyang Government, and of the great patriot General Zhang Xueliang.
Marshal Zhang’s Mansion is an excellent architectural complex in modern history of China and national key cultural relic protection unit. The following parts of it has been formally opened to outside world: courtyard house, Daqing Building, Xiaoqing Building, Zhao Yidi’s Fromer Residence, and Bianye Bank (present Shenyang Financial Museum). Shenyang Financial Museum as an important integral part of Marshal Zhang’s Mansion has restored on emphasis business hall, president office, overground and underground treasury of former Bianye Bank and other places, which vividly reappears the original historic appearance of both Zhang Zuolin and Zhang Xueliang’s private bank.

Het Engels is een beetje behelpen.
Ik vermoed dat er zoiets staat als:
Overzicht van de openbare gebouwen van Maarschalk Zhangs huis.

Maarschalk Zhangs verblijfplaats, gebouwd in 1914,
is 53.000 vierkante meter groot
en bestaat uit vier, van architectuur verschillende delen
zoals de centrale hof, het oostelijke hof, het westelijke hof
en het buitenhof.
Dit was het officiele adres en de prive residentie
van Zhang Zuolin, de laatste heerser van de Beiyang regering
en van de grote patriot Generaal Zhang Xueliang.

Maarschalk Zhangs woning is een bijzonder architectonisch complex
in de moderne geschiedenis van China
en een beschermd cultureel erfgoed van nationaal belang.
Formeel zijn de volgende onderdelen open voor het publiek:
het courtyard huis, het Daqing gebouw, het Xiaoqing gebouw,
de residentie van Zhao Yidi (de vrouw van Zhang Xueliang)
en de Bianye bank (het huidige Shenyang Financieel Museum).
Het Shenyang Financieel Museum, integraal onderdeel
van Maarschalks Zhangs residentie,
is gerestaureerd met de nadruk op de zakenhal,
het kantoor van de president en de ondergrondse en bovengrondse kluis
van de voormalige bank.
Alles gericht om de sfeer weer te geven uit de tijd van de privebank
van Zhang Zuolin en Zhang Zueliang.

Die bank was van groot belang.
Als je een warlord bent, zul je middelen moeten hebben
om je leger te betalen, de indsustrie draaiende te houden enz.
Dus los van belastingen heffen zul je ook een goed
financieel beheer moeten kunnen voeren.
Een bank is dan wel zo handig.

De staat van het gebouw is uitstekend. Daar zal recent wel het een en ander aan gebeurd zijn.

Prachtige schilderingen op traditionele houtconstructies.

Ik ben gek op deuren.

En zeker als de deuren zo mooi zijn als hier.

Heel mooi zo’n achthoekige doorgang.

Reconstructie van een administratieve afdeling uit de tijd voor de electronische computers.

De Maarschalk zelf.

 

China reisverslag / travelogue 71

Posted on by

De hele dag op pad met de moeder van mijn collega in Shenyang.
Ze spreekt geen Engels en ik geen Chinees.
Toch is het nu tijd om te gaan eten.
Een fantastische dag met interessant eten.




Terwijl we het Shenyang Imperial Palace uitlopen nogmaals een blik op een traditionele stadspoort (herbouwd) en een moderne kantorenkolos.





Men is in China erg goed in het bouwen van decors. Enorme afbeeldingen, muren met videoschermen enz om de minder mooie kanten van een stad op te leuken.





Zo heeft deze mall/supermarkt de muur van de Keizerlijke Stad in Beijing nagebouwd. Inclusief het portret van Mao.





Binnen is het druk! Men verkoopt er van alles. Onder andere deze levende krabben.





Later zal blijken dat ze prima smaken.





De foto is niet mooi, Bewogen. Maar het geeft een klein beetje een idee van de enorme food court waar we naar toe gingen. Een enorme rechthoekige ruimte met langs de kant restaurants. Specialisten in Koreaans eten, specialisten in noodles, specialisten in…… Verzin het en het was er.





Hier wordt heerlijke inktvis bereid.





Prachtig om te zien toch. Heerlijk om te etem!.





De moeder van mijn collega geeft aan dat ik moet gaan zitten dus ik schuif aan bij een aantal mensen. De moeder van mijn collega regelt dan het eten en tegelijkertijd gezelschap voor mij. Ze vindt een jonge knul en zijn moeder. Jipeng is een jonge Chinees die nog op school zit. Kort voor zijn examens. Op school leert hij ook Engels. Hij vertelde me dat zijn naam (Peng) betekent: a big bird can fly high (een grote vogel kan hoog vliegen). Dat schept verplichtingen zou ik denken. We hadden veel plezier, het eten was heerlijk, dus wat wil je nog meer?





Groeten van mijn Chinese vriend.




Volgens mijn aantekeningen heb ik in ieder geval inktvis gegeten
en chow mein (noodles). Lees maar:

Heb lunch genoten in een enorme foodcourt in een heel groot winkelcentrum
in het centrum van Shenyang.
Samen met de moeder van mijn collega.
De aanstaande vrouw van mijn collega is ziek dus kan hij mij
vandaag niet begeleiden.
Met een aantal mensen gesproken tijdens de lunch.
Ik heb hier ook met stokjes gegeten maar met minder succes
dan anders, in die zin dat mijn shirt helemaal onder de vlekjes zit.
Gelukkig heb ik een deel van mijn kleren laten wassen.

Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel VII.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

Voor veel mensen zal deze artikelenreeks
niet de meest spannende zijn die je op het web kunt vinden.
Maar voor mij was het erg actueel toen ik in 2009
Shenyang bezocht en meer bijzonder het 18th September Museum.
Deze gedachtenisplaats / museum, richt zich volledig op het Mukden-incident.
Jonathan Spence beschrijft de aanloop, het incident en de gevolgen
uitgebreid in zijn boek ‘Op zoek naar het moderne China’.




Shenyang 18th September museum.




De Volkenbond reageerde weliswaar traag,
maar achtte deze ontwikkelingen toch een nader onderzoek waard.
In november 1931 kreeg een commissie onder leiding van Lord Lytton
opdracht de situatie te bestuderen.
Ofschoon de Verenigde Staten niet van zins waren
het op een gewapende interventie te laten aankomen,
deden ze een poging andere buitenlandse mogendheden
tot een ferm standpunt te bewegen.
Henry Stimson, de minister van Buitenlandse zaken
van president Herbert Hoover, liet in januari 1932 weten
dat de Amerikanen wat Manzhouguo betrof
xe2x80x98geen intentie hadden enige situatie, verdrag of overeenkomst te erkennenxe2x80x99
die strijdig was met de basisregels van vreedzaam internationaal gedrag.
De Britten wilden dit initiatief tot een xe2x80x98niet-erkenningsdoctrinexe2x80x99,
zoals men het voortaan betitelde, niet formeel onderschrijven;
hun overweging hierbij was dat door
de xe2x80x98huidige onbestendige en verwarde toestand van Chinaxe2x80x99
onmogelijk te voorzien was wat er nog stond te gebeuren.




Shenyang 18th September museum, Remembrance hall, gedachtenis ruimte.




Al was China dan xe2x80x98onbestendig en verwardxe2x80x99, het incident van Mukden
versterkte toch bij de Chinese bevolking
de gevoelens van vijandschap jegens de Japanners
en buitenlanders in het algemeen.
De boycotacties in Shanghai namen zulke ernstige vormen aan
dat op 28 januari 1932 de gemeenteraad van deze stad
de noodtoestand uitriep en troepen in stelling bracht
ter verdediging van de diverse buitenlandse concessies
die de internationale wijk vormden,
opdat deze niet zoals in april 1927
door de gebeurtenissen zouden worden overvallen.
Diezelfde dag vond xe2x80x99s avonds in de arme Chinese woonwijk Zhabei
een vuurgevecht plaats tussen Japanse mariniers,
die aan land waren gestuurd om hun grensstrook te beveiligen,
en het negentiende legerkorps van Guomindang.
De hoogste Japanse marineofficier ter plaatse noemde dit treffen
een xe2x80x98beledigingxe2x80x99 van het Japanse rijk
en liet op 29 januari Zhabei bombarderen.




Shenyang 18th September museum, Government of Mantsjoekwo, Regering van Mantsjoekwo onderleiding van Pu Yi.




Dit bombardement xe2x80x93 dat wegens het aantal onschuldige burgerslachtoffers
in de hele wereld verontwaardiging wekte xe2x80x93
werd gevolgd door een grootscheepse Japanse aanval
op de Chinezen die Shanghai verdedigden.
De Japanners wierpen drie volledige divisies in de strijd,
maar de Chinezen weerden zich opmerkelijk moedig en hardnekkig.
De dapperheid waarmee zij streden en de vastberaden wijze
waarop een ander Chinees leger in het hoge noorden Heilonhjiang verdedigde,
dwongen in het buitenland hernieuwd respect af voor Chinaxe2x80x99s krijgshaftigheid.
Daar de Japanse agressie bovendien plaatsvond
tegen een achtergrond van toenemende verwarring in het moederland
xe2x80x93 waar tijdens de verkiezingen in februari
de minister van Financixc3xabn werd doodgeschoten,
diezelfde maand in het centrum van Tokyo de topman
van het Mitsui-concern werd vermoord
en in mei opnieuw een eerste minister in zijn ambtswoning neergeschoten -,
klonk de bewering van de Japanners dat ze in de Chinese chaos
orde op zaken kwamen stellen, niet overtuigend.

Wikipedia

Over het Mitsui-concern staat op de Engelstalige Wikipedia het volgende:

Founded by Mitsui Takatoshi (1622xe2x80x931694), who was the fourth son of a shopkeeper in Matsusaka, in what is now today’s Mie prefecture. From his shop, called Echigoya, Mitsui Takatoshi’s father originally sold miso and ran a pawn shop business. Later, the family would open a second shop in Edo (now called Tokyo).

Takatoshi moved to Edo when he was 14 years old, and later his older brother joined him. Sent back to Matsutaka by his brother, Takatoshi waited for 24 years until his older brother died before he could take over the family shop, Echigoya. He opened a new branch in 1673; a large gofukuya (kimono shop) in Nihonbashi, a district in the heart of Edo. This genesis of Mitsui’s business history began in the Enpxc5x8d era, which was a nengxc5x8d meaning “Prolonged Wealth”.

In time, the gofukuya division separated from Mitsui, and is now called Mitsukoshi. Traditionally, gofukuyas provided products made to order; a visit was made to the customer’s house (typically a person of high social class or who was successful in business), an order taken, then fulfilled. The system of accountancy was called “margin transaction”. Mitsui changed this by producing products first, then selling them directly at his shop for cash. At the time, this was an unfamiliar mode of operation in Japan. Even as the shop began providing dry goods to the government of the city of Edo, cash sales were not yet a widespread business practice.

At about this time, Edo’s government had struck a business deal with Osaka. Osaka would sell crops and other material to pay its land tax. The money was then sent to Edoxe2x80x94but moving money was dangerous in middle feudal Japan. In 1683, the shogunate granted permission for money exchanges (ryxc5x8dgaeten) to be established in Edo. The Mitsui “exchange shops” facilitated transfers and mitigated that known risk.

After the Meiji Restoration, Mitsui was among the enterprises that could expand to become zaibatsu not simply because they were already big and rich at the start of modern industrial development. Firms like Mitsui and Sumitomo were led by non-family managers such as Minomura Rizaemon, who guided the business by accurately forecasting the coming political and economic situations, by acquaitance with high-ranking government officials or politicians, and bold investment.

Mitsui’s main business in the early period were drapery, finance and trade, the first two being the businesses it inherited from the Tokugawa Era. It entered into mining because it acquired a mine as collateral from the loan it had made, and partly because it could buy a mine cheaply from the government, Mitsui then diversified to become the biggest business in pre-war Japan. The diversification was made mainly into related fields to take advantage of accumulated capabilities; for instance, the trading company entered into chemicals to attain forward integration.

On July 1, 1876, Mitsui Bank, Japan’s first private bank, was founded with Takashi Masuda (1848xe2x80x931938) serving as president. Mitsui Bank, which following a merger with Taiyxc5x8d-Kobe Bank in the mid 1980s became part of Sakura Bank, survives as part of the Sumitomo Mitsui Banking Corporation). During the early 20th century, Mitsui was one of the largest zaibatsu, operating in numerous fields.

During the Second
World War, Mitsui employed American prisoners of war as slave laborers, some of whom were permanently maimed by Mitsui employees.

After the end of the war and the dissolution of the zaibatsu, Mitsui lagged somewhat behind its rival Mitsubishi Group and Sumitomo Group in reorganization. Mitsui Bank, which should have been the mainstay and principal capital provider of the group, declined in size due to the collapse of the Imperial Bank of Japan, which resulted in reduced cohesion of the conglomerate. Many companies that were once part of the Mitsui Group have become independent or tied to other conglomerates. Specifically, Toshiba, Toyota Motors, and Suntory, once part of the Mitsui Group, became independent, with the Toyota Group becoming a conglomerate in its own right. Ishikawajima-Harima Heavy Industries is now considered to be part of the Mizuho Group, and many companies in the Mitsui-Sumitomo Financial Group are now more closely tied to the Sumitomo Group than the Mitsui Group. Recently there have been signs that Mitsubishi UFJ Financial Group and the Mitsubishi Group could be taking over other parts of the Mitsui-Sumitomo Financial Group. Mitsukoshi merged into Isetan, a major department store with a close tie to the Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, to form Isetan Mitsukoshi Holdings in April 2008.






Zo werd er op 8 januari 1922 naar Mitsui gekeken door een verslaggever van de New York Times. Het volledige artikel kun je op de web site van de New York Times vinden.



China reisverslag / travelogue 70

Posted on by

Op 6 oktober 2009 dwaalde ik in de ochtend door het
Shenyang Imperial Palace.
Na eerst door het officiele deel van dit paleizencomplex gelopen te zijn
was nu het prive deel aan de beurt.
Het ligt een beetje apart van de rest aan een klein plein.
Behoorlijk intiem. Prachtig.
Nu kom ik bij de Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall, the main hall of the Shengjing Imperial Palace, was constructed from 1627 to 1635. It was the place where Huangtaiji discussed state affairs and received foreign ministers. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the grand ceremonies for offering sacrifices to ancestors were also held here when the Emperor visited the east.



De Chongzheng Hal

De Chongzheng Hal is de belangrijkste hal van het Shengjing Imperial Palace.
Aan de bouw is gewerkt van 1627 tot 1635.
Op deze plaats overlegde Huangtaiji staatszaken
en ontving hij buitenlandse ministers.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
bleef deze hal de plaats waar keizers offers brachten
aan hun voorouders als ze in het oosten op bezoek waren.

De pilaren voor de hal zijn trouwens vierkant!
De voorwerpen in de hal zijn uit de Qianlong regeerperiode (1736-1795).




The Chongzheng Hall.





De keizertroon met draken.





Een zeer indrukwekkende draak.





De troon in volle omvang.





Laten we eens proberen een beetje dichterbij te kijken.





De troon heeft twee rijk versierde olifanten, een aan iedere zijde.





De draak versiert ook de rugleuning van de troon.





Terwijl allerlei hulpdraken de armleuningen vormen en de verbinding maken met de rugleuning.





Felle kleuren voor de ombouw, zeg maar de hemel van de troon.





Verwarming.





Met en prachtige olifantenkop en slurf als poten.





Het houten achterlijf van een van de draken tegen het plafond.





Daar hoort natuurlijk een voorkant bij.





Medetoeristen genieten van de zon en het uitzicht: voetjes van de vloer!.





De ingang/uitgang. Dat was mijn bezoek aan het Shenyang Imperial Palace.




China reisverslag / travelogue 69

Posted on by

Fenghuang betekent fenix.
Het symbool van de keizerin.
Het paviljoen en de omliggende gebouwen vormden
het prive gedeelte van het keizerlijk paleis in Shenyang.
Dit was voor mij het mooiste deel (qua gebouwen)
van het Shenyang Imperial Palace.
Wanneer je de trappen opgaat naar Fenghuang Pavilion
tref je er achter een klein plein.
Meer intiem dan De Verboden Stad in Beijing.
Rond het plein staan de prive vertrekken van de keizer,
de keizerin, de concubines, prinsen en prinsessen.
Door de verhoogde, beschermde en compacte vorm,
maakte het veel indruk.




Fenghuang Pavilion.


The Fenghuang Pavilion

The Fenghuang Pavilion, constructed from 1627 to 1635, was the place where emperor and his empress and concubines dined and read. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the portraits of Qing emperors and emperorxe2x80x99s precious objects used to be stored here. The Fenghuang Pavilion was the highest architecture in Shenyang in the Qing Dynasty. xe2x80x98Sunrise view in the Fenghuang Pavilionxe2x80x99 used to be one of the eight spectacular scenes of Shenyang.



Het Fenghuang Pavilion.

Het Fenghuang Paviljoen, gebouwd tussen 1627 to 1635,
was de plaats waar de Keizer, zijn Keizerin
en zijn concubines aten en lazen.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
werden hier de portretten van de Keizer
en de Keizers kostbare voorwerpen opgeslagen.
Het Fenghuang Paviljoen was het hoogste gebouw van Shenyang
tijdens de Qing Dynastie en de Zonsopgang
gezien vanaf het Fenghuang Paviljoen
was een van de acht spectaculaire attracties van Shenyang.









Prachtig houtwerk, gesneden en gevlochten, aan de buitenkant van Fenghuang Pavilion.





The Divine Pole.


Als je op internet zoekt op de woorden Divine Pole,
krijg je plotseling een hele reeks websites voor je neus
van bedrijven die adverteren met paaldansen.
Dat was niet de functie van dit Chinese voorwerp.
Helaas staat slechts het onderste deel op de foto.






The Divine Pole

The Divine Pole, also called shuttle-shaped column, was used for sacrifice to heaven ceremonies in the imperial palace according to the Shaman customs of the Manchu. During such ceremonies, grains and offal were put into the container at the top of the pole to feed the xe2x80x98divine birdxe2x80x99 (crow) as a way to express thanks to the heavenly god.



De Goddelijke standaard.
De Goddelijke standaard, ook wel shuttle-vormige kolom genoemd,
het werd gebruikt bij ceremonies waarbij geofferd werd aan de hemel.
Dit gebeurde in de sjamaanse traditie van de Mantsjoes.
Tijdens dergelijke ceremonies werd graan en slachtafval
in een kom bij het einde van de paal gestopt
om de xe2x80x98Hemelse vogelxe2x80x99 (de kraai) te voeren.
Dit was een manier om de hemelse god te bedanken.




Nu volgen een aantal foto’s die inzicht geven in de vertrekken in de prive gedeeltes van de paleizen. De paleizen staan minder overvol met voorwerpen als in Beijing. Soms zijn ze bijna leeg. Maar dat geeft een mooie sfeer. Niet zo barok, meer leefbaar





Een wiegje met daaronder speelgoed. Het verschil met Beijing is dat je hier de gebouwen in kunt lopen. Niet helemaal vrij natuurlijk, maar wel een klein stukje, een soort gang in het gebouw. Daardoor staan de voorwerpen niet allemaal achter glimmend glas.





Het speelgoed.





Prachtige kastjes.





Zitten en slapen gebeurde op een verhoog zoals hier te zien is.


The Guanju Palace

The Guanju Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaijixe2x80x99s concubine Chen. Concubine Chen, the niece of empress and sister of Concubine Zhuang was from Mongolian Ke xe2x80x98erqin tribe.



Het Guanju paleis is gebouwd tussen 1627 en 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaijixe2x80x99s concubine Chen.
Concubine Chen was de nicht van de keizerin
en zus van concubine Zhuang.
Ze was afkomstig van de Mongoolse stam Ke xe2x80x98erqin.


Wikipedia

Hong Taiji ( 28 November 1592 xe2x80x93 21 September 1643; reigned 1626 xe2x80x93 1643), also transliterated as Huang Taiji based on the Chinese language transcription of his name, was the first Emperor of the Qing Dynasty.

Hong Taiji was responsible for consolidating the empire that his father, Nurhaci, had founded. He laid the groundwork for the conquering of the Ming dynasty in China proper, although he died before this was accomplished. He was responsible for changing the name of his people from Jurchen to Manchu in 1635 as well as that of the dynasty from Later Jin to Qing in 1636.



Huangtaiji, de eerste keizer van de Qing Dynastie
is geboren op 28 november 1592 en stierf in 1643.
Zijn regeringsperiode was van 1626 tot 1643.
Zijn naam wordt op verschillende manieren geschreven
(Hong Taiji of Huang Taiji of Huangtaiji).
Hij was de opvolger van zijn vader Nurhachi
en verantwoordelijk voor de consolidatie van het keizerrijk
waarvoor zijn vader de basis had gelegd.
Hij breidde het gebied uit
al heeft hij de afronding daarvan niet meegemaakt.
Hij heeft de naam van zijn volk veranderd van Jurchen
naar Manchu in 1635 en ook de naam van de dynastie:
van Jin naar Qing (1639).






The Qingning Palace

The Qingning was also called the xe2x80x98Middle Palacexe2x80x99.
The palace was called xe2x80x9cPocket roomxe2x80x9d, with the gate located in the east room. The palace was divided into two parts, Emporer Huangtaiji and his Empress rested, washed and dressed en the east end, called xe2x80x9cwarm roomxe2x80x9d. The western room equated with four small chambers and was used to offer sacrifices to gods and ancestors, many activities were performed here. The beds called kungs located on the sides of the exterior.
There were morning sacrifices,
evening sacrifices, a daily sacrifice, a monthly sacrifice, a spring and autumn sacrifice etc. Emperors always held sacrifice activities here.



Het Qingning paleis

Het Qingning paleis werd ook wel het Midden paleis genoemd.
Het paleis is twee delen verdeeld.
Keizer Huangtaiji en zijn Keizerin sliepen, wasten en kleden zich
in het oostelijke deel dat ook wel de xe2x80x98warme kamerxe2x80x99 werd genoemd.
De bedden zijn langs de buitenkant van het gebouw aangelegd.
Deze heten xe2x80x98kung (enkelvoud) of kungs (meervoud)xe2x80x99.
Het westelijk deel is verdeeld in 4 kleine kamers
die werden gebruikt als tempel.
Er werden offers gebracht aan de goden en voorouders.
Er werden ochtendoffers gebracht, avondoffers, een dagelijks offer,
een maandelijks offer, men kende lente- en herfstoffers enz.
De keizers (ook toen de hoofdstad al naar Beijing was verplaatst)
brachten hier offers.

The palace was where imperial concubine Na Mu Zhong lived. Na Mu Zhong was the wife of King Lin Danhan of Chahaxe2x80x99r tribe at first and was called xe2x80x9cFu Ji Duo Luoxe2x80x9d.
In 1635, she led soldiers to pledge allegiance.
Later Jin State because Lin Danhan made his escape and went into hiding to the Qinghai area.
In 1636, she was conferred highest ranking concubine in xe2x80x9cXigongxe2x80x9d.
The display is in original state of the early Qing Dynasty. It was used to entertain, receive guests and pay homage to the Buddhist. In exterior: rest, wash and dress. The rest indoor.



Dit paleis is het paleis waar de concubine Na Mu Zhong leefde.
Na Mu Zhong was de vrouw van koning Lin Danhan.
Over beide is maar weinig tot zelfs niets terug te vinden
op het internet.
Dat maakt deze tekst ook moeilijk te vertalen.
Het Engels is niet echt vloeiend
en zonder historische kennis over deze mensen
is het vertalen van de tekst nog moeilijker.
Koning Lin Danhan was van de Chahaxe2x80x99r stam.
Wat ik er van begrijp is dat het hier gaat om een Mongoolse stam
die niet altijd trouw was aan de Qing dynastie.
Het paleis is in originele stat zoals het
aan het begin van de Qing Dynastie was.
Het paleis werd met name gebruikt om gasten te ontvangen en vermaken.




Let op het mooie plafond.





De keuken.





Het is een mooie ervaring om de gebouwen in te mogen maar het was er erg druk.





Verwarming/wierrook?.





.





Yongfu Palace.


The Yongfu Palace

The Yongfu Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaijixe2x80x99s concubine Zhuang. Concubine Zhuang was the niece of the Empress and the little sister of concubine Chen, gave birth to a boy who was Emperor Shunzhi later.



Het Yongfu paleis.

Net als de meeste gebouwen is het Yongfu paleis gebouwd
van 1627 tot 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaijixe2x80x99s concubine Zhuang.
Concubine Zhuang was de nicht van de Keizerin
en de jongere zuster van concubine Chen.
Haar zoon zou later Keizer Shunzhi worden.









Voor de restauratie of als offer?.




China reisverslag / travelogue 68

Posted on by

Een beetje een verloren foto.
Hij zit in mijn reeks van foto’s in China een beetje tussen
twee bestemmingen in.
Een beetje tussen Da Zheng Hall en Fenghuang Pavilion.
Twee hoogtepunten van het Shenyang Imperial Palace.
Maar hij mag niet ontbreken.
Kijk eens naar de prachtige kleur.
Ook de manier waarop de vaas gepresenteerd wordt.
Zo rustig.
Nu staan er Chinese karakters op en die kan ik niet lezen
dus misschien staat er wel een heel schreeuwerige reclame
voor een wasmiddel op maar ik vermoed dat niet.
Leuk is ook dat van alle karakters er twee een afwijkende kleur hebben.
Het karakter helemaal rechts en links.
Die zijn rood.




Gele vaas met Chinese karakters.




China reisverslag / travelogue 67

Posted on by

Verrast was ik door de volgende zaal.
Misschien had ik dit eerder in Beijing verwacht.
Maar in Shenyang was een deel van de tentoonstelling
gericht op hoe de typische Chinese gebouwen gebouwd werden.
Er waren een aantal hedendaagse reconstructies te zien
en in detail werd bijvoorbeeld uitgelegd hoe pilaren
geprepareerd en geverfd werden.
Helaas waren alle teksten in het Chinees.




Dit zijn keramische eindpunten van balken en figuren die op de uitstekende dakpannen werden geplaatst.





De dakversiering in detail. Dit zijn smalle dakpannen met versiering die op de ‘hoeknaden’ van het dak aangebracht werden.





Dit is een reconstructie van ‘houtvlechtwerk’ zoals dat bijvoorbeeld aan Da Zheng Hall te zien is.





Dit is waarschijnlijk een overzicht van de pigmenten die men gebruikte om de verf voor de paleizen te maken.





Dit zijn voorbeelden van schilderspatronen. Of die bij de originele bouw al werden gebruikt weet ik niet maar ik kan me goed voorstellen dat ze bij restauraties goed van pas komen.





Die is een opsomming van alle behandelingen die pilaren ondergingen.










Mijn gids was niet altijd even geboeid.





Altijd mooi! Leek wel een soort proeflokaal voor de restauraties maar misschien zit ik er wel helemaal naast











China reisverslag / travelogue 66

Posted on by

Mijn reis naar China is al meer dan een jaar geleden
en mijn reisverslag, fotoverslag is nog niet gereed.
Iedere keer wordt er weer een klein stukje aan toegevoegd.
Zo ook vandaag.
Eerlijk gezegd vond ik de foto wel mooi
of beter gezegd de afbeelding op een van de scherven keramiek.
Maar de betekenis was mij onduidelijk.
Waarschijnlijk ook toen ik in China was.
Mijn gids kon ik moeilijk alles laten vertalen.
De foto zat ook op een beetje vreemde plaats in de serie foto’s.
Ik weet zeker dat de foto is gemaakt in het Shenyang Imperial Palace.
Maar er zat geen bordje bij met Engelse tekst.

Dit zijn de scherven. Zo te zien niet eens van 1 voorwerp. Waarschijnlijk van een paar voorwerpen gemaakt van hetzelfde materiaal in dezelfde periode.

En dit is de mysterieuze afbeelding die mijn aandacht trok. Toen in China en nu in Nederland. Wat is dit?

(Een deel van) het antwoord staat op dit kaartje.

Mijn collega heeft het voor me vertaald:
De Chinese tekens en de Engelse tekst zijn van mijn collega.
Het Nederlands is van mij.

China (porcelain) pieces unearthed from Hetuala ruine.

Porceleinen scherven opgegraven bij een Hetuala ruine.

Hetuala is a Manchurian ancient city
and it means a hillock with flat top in Manchurian language.

Hetuala is een oude ‘Chinese’ stad uit de tijd van de Mantsjoes
en de naam betekent een heuveltje met een afgeplatte top.

Wikipedia

De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azie, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam, een fenomeen dat na de val van de Qing nog versnelde. Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste Chinese minderheid. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning.

 

Shenyang, 1914 – 1934

Posted on by

Shenyang, deel VI.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

De kwestie wie het staatshoofd zou kunnen worden
van dit potentieel xe2x80x98nieuwexe2x80x99 land, was spoedig geregeld.
De voormalige keizer Puyi had sedert 1925
in de Japanse concessie in Tianjin gewoond.
In juli 1931 bracht zijn broer een bezoek aan Japan,
waar hij dverse politici sprak.
Reeds twaalf dagen na het xe2x80x98incident bij Mukdenxe2x80x99 (Shenyang)
kwamen afgevaardigden van de generale staf
van het Mantsjoerijse leger naar Tianjin voor overleg met Puyi.
In oktober werden de besprekingen over de toekomst van Mantsjoerije voortgezet,
waarbij de Japanners de vijfentwintigjarige ex-keizer verzekereden
dat zij uitsluitend tegen Zhang Xueliang en zijn troepen waren opgetreden
en dat ze de bevolking van Mantsjoerije wilden helpen
een onafhankelijke staat te vormen.
Wel hielden de Japanners het in het vage of dit een monarchie
of een republiek zou worden.
In november vertrok Puyi, die zich hierdoor kennelijk had laten overtuigen
en wellicht ook droomde van het herstel
van het Mantsjoerijse erfgoed van zijn geslacht,
heimelijk per Japanse motorsloep uit Tianjin.
Bij Tanggu stapte hij over op een Japans vrachtschip,
dat hem naar Lxc3xbcshun bracht.
Nadat vertegenwoordigers van het Japanse leger
in langdurige onderhandelingen hadden geweigerd hem te erkennen
als xe2x80x98keizerxe2x80x99 van een tot nieuw leven gewekte xe2x80x98Grote Qing-staatxe2x80x99,
aanvaardde Puyi in maart 1932
de titel van xe2x80x98staatshoofdxe2x80x99 van Manzhougou (Manchukuo, Mantsjoekwo)
xe2x80x93 xe2x80x98land van de Manzuxe2x80x99.
Een aantal voormalige rijksgenoten en conservatieve Chinese ambtenaren
van het Qing-hof voegde zich bij hem toen hij zijn nieuwe regime installeerde.

Wikipedia

Manze of Mantsjoes
De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azixc3xab, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam. na de val ervan begon de versnelling.
Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste groep in de groep van Chinese minderheden. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning. Andere gebieden zijn Hebei, Peking, Jilin, Heilongjiang, Binnen-Mongolixc3xab, Xinjiang, Gansu, Shandong, Tianjin, Chengdu, Xi’an, Yinchuan en Guangzhou. Ze spreken meestal een Han-Chinese taal en nauwelijks nog het Mantsjoe (taal). In 2000 telde Volksrepubliek China 10,68 miljoen Mantsjoes.



China reisverslag / travelogue 65

Posted on by

In het Shenyang Imperial Palace is een plein met aan het hoofd
de Da Zheng Hall. Een prachtig tentvormig gebouw versierd met draken.
Op het plein voor deze hal staan 10 gebouwen.
Deze zijn van de 8 elitekorpsen die de Chinese keizer
ondersteunden bij het veroveren van wat we nu China noemen
en het beschermen van de immense rijk.
De 10 gebouwen tonen vandaag de dag militaire voorwerpen
en dat is niet echt datgene wat mij het meest bezighoudt.
Ik heb het dan ook bijna helemaal overgeslagen.
Behalve de informatieborden.






The origin and development of the Eight banner System of the Qing Dynasty.

The Eight Banner System was a military-administrative organization founded by Nurhachi in the early seventeenth century, and it is well-known for its vivid national feature of xe2x80x9cruling people with banners, commanding soldiers with bannersxe2x80x9d.
The Manchu Eight Banner developed from xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d. At first three hundreds of people comprised one NiuLu, five Niulu comprised one Jiala, five Jiala were one Gushan, one GuShan was one Qi (banner). (300x5x5= 7.500) In about 1601, Nurhachi established four banners, The Yellow Banner, the Red Banner, the Blue Banner and the White Banner. In 1615 he rebuilt four edged banners, these eight banners altogether were called xe2x80x98The Eight Bannersxe2x80x99. With the Manchu entering into Liaoning and its power increasing, they added the Mongolian Eight Banners and the Han Eight Banners.
Before the Qing entered into the central China from Shanhaiguan Pass, the Eight Banner System was a political, military and economical entity, formed a special institution of xe2x80x9ceight Beile (princes) ruling togetherxe2x80x9d. Each of the Eight Banners had itxe2x80x99s own Banner-head, the highest leader of the banner, or called xe2x80x9cBeile in charge of the Bannerxe2x80x9d, the eight Banner-heads were assumed by the King and his brothers, sons and nephews. At peacetime each Banner occupied separately one place, owning the land and people, at wartime they all obeyed the Kingxe2x80x99s order and fought with him, which was commonly known as xe2x80x9csoldiers out, civilians homexe2x80x9d.
After the Qing had entered into central China, the Eight Banners were still sent to station everywhere as military forces, having the guard of the country on their shoulders. Throughout the Qing Dynasty, the Eight Banner System was the nuclear force in winning and keeping state power and had been playing an important role both in starting and governing a country.



Oorsprong en ontwikkeling van het Acht Banieren System
van de Qing dynastie.

Het Acht Banieren Systeem was een militairadministratieve organisatie
in het leven geroepen door Nurhachi in begin 17e eeuw.
Het staat bekend onder het levendige nationale motto:
xe2x80x9chet volk regeren met banieren, soldaten commanderen met banierenxe2x80x9d.
Het Manchu systeem van de Acht Banieren is gebaseerd op de xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d.
De eerste driehonderd manschappen vormden een NiuLu.
Vijf NiuLu vormden een Jiala,
Vijf Jiala vormen een Gushan.
Een GuShan is gelijk aan 1 Qi (banier).
(300x5x5x1= 7.500 man).In ongeveer 1601 richt Nurhachi 4 banieren op:
de Gele banier, de Rode Banier, de Blauwe Banier en de Witte Banier.
In 1615 als Nurhachi Liaoning intrekt en meer macht verwerft
worden er 4 grensbanieren aan toegevoegd.
Tegen de tijd dat de Qing via de Shanhaiguan Pass
de rest van China intrekken zijn de Acht Banieren
een politiek, militair en economische macht.
Dit instituut werd omschreven als
xe2x80x9cde acht Beile (prinsen) die samen regerenxe2x80x9d.
Iedere Banier had een banierhoofd.
Deze machtige figuren werden uit de koninklijke familie geselecteerd.
In tijd van vrede bezetten iedere banier een deel van het land
dat ze ook bestuurden.
Tijdens de oorlogen vochten ze voor de koning.
Dat werd genoemd: xe2x80x9csoldaten op pad, burgers thuisxe2x80x9d.
Toen de Qing heel centraal China in hun macht hadden
werden de banieren uitgestuurd daar waar nodig was
en rustte de verdediging van het land op hun schouders.
Ze vormden de harde kern van de staatsmacht
die ze hadden helpen opbouwen en ondersteunden
bij het besturen van het land.






Preface

Nurhachi, the founder of the Qing Dynasty was of a minority nation Nxc3xbczhen. Since he raised his troops in Hetuxe2x80x99ala in 1583, until he moved the capital to Shenyang, for more than forty years, he taking the wild north-eastern earth as his stage, using horses and bows as property, had performed living historical plays.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions in the eastern part of the Imperial Palace were built up by Nurhachi in 1625. The Da Zheng Hall was the place for important imperial ceremonies in the early Qing, the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions located on the left and right wings in front of the palace, among which the two near the Da Zheng Hall were the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion, and the rest eight ones were offices for the ministers of the Eight Banners.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions were tent manner architecture of national characteristics, and epitomize the Eight Banner System and shared administration office by the monarch and officials. We use the Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions for the Display of the Qing Military Equipments and the Eight Banner System, recovered the historical appearance of the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion in the Reign of Huangtaiji, in the Eight Bannersxe2x80x99 Pavilions we exhibit the military equipments of the Qing Dynasty, including the signs of the Eight Banners, the imperial military equipments, long and short weapons, firelocks and cannons, auxiliary battle tools etc. By these reversions and the display of the Qing military weapons we aim at combining architecture and history organically, giving the audiences a clear presentation of the eight Banner System, types of the weapons and their uses, a further Knowledge of the Eight Banner System and military equipments of the Qing dynasty, by this you will have a restricted view of the court culture and imperial culture of the Qing Dynasty.


Belangrijkste voor mij in bovenstaande inleiding is
dat de Da Zheng Hall en de 10 paviljoens
die op het terrein voor deze hal liggen, gebouwd zijn
in een architectuur die terug grijpt op de motieven
die gewoon waren voordat de Qing zoxe2x80x99n grote macht waren: tenten.
10 gebouwen.
De twee gebouwen het dichtst bij de Da Zheng Hall
werden Konings Linkervleugelpaviljoen en
Konings Rechtervleugelpaviljoen genoemd.
De overige acht gebouwen waren de kantoren van de ministers
van de Acht Banieren.




Zomaar een zitmeubel in een van de vertrekken.




Bijzonder vond ik de blauwe aardewerktegels (?)
die verwerkt zijn in de achterkant van dit meubel.








De collectie in het Shenyang Im
perial Palace is niet op alle plaatsen even rijk maar deze foto’s laten de prachtige, uit hout gesneden schermen en meubels zien die zo typisch zijn voor de Chinese meubelen.