Gisteren waren er nog geen jongen toen in in de ochtend ging kijken.Vandaag heb ik er een kunnen fotograferen.Blijkbaar zijn er gisteren ook eieren uitgekomen.Er lagen nu nog 6 eieren + 1 jonge zwaan is zeven.Gisteren lagen er negen eieren.Ik kom er dus twee te kort.
Maar het begon vanochtend met twee jonge duiven die voor het raam kwamen zitten.
De zwaan buigt zich in allerlei bochten.
De jonge zwaan.
Donzig.
Nog plakkerig.
Nog onwennig.
Het lijkt wel of de kalkoven langzaam wordt afgescheurden of er binnenin heel veel bakstenen of iets dergelijkste vinden zijn.
Bakstenen of ovenwand?.
Jaren geleden heb ik er zelf nog gewerkt.
Een vakantie baantje.
Eerst in het magazijn aan de Emerput en later in de fabriek.
Winegums werden er toen veel gemaakt.
En Engelse drop en pepermunt.
De Faam.
Nog steeds een snoepfabriek.
De Faam, rechts het kantoordeel en links de fabriekshallen.
Prominent is de naam aanwezig op de muur. En voor wie het niet mocht weten: Fabriek van Suikerwerken. Natuurlijk ook de overheersende fabrieksschoorsteen.
En ook op de schoorsteen staat de naam ‘De Faam’.
Gisteren liep ik door de Westertuin van het Westerpark.De twee zwanene waren hun nest op orde aan het brengen.Ze zaten dus heel kort niet op hun eieren.Uit de verte telde ik 9 eieren.Als ik Wikipedia mag geloven (6) of andere sites (5-7)is dat veel. Misschien heb ik het niet goed gezien.Vandaag zat de zwaan al weer gewoon op haar nesten was niet genegen het nest voor mij even te verlaten.Eerlijk gezegd heb ik het haar ook niet gevraagd.
Broedende zwaan in het Westerpark.
We leven in een tijd waar het steeds meer draait om informatie.Of het nu over het web gaat of over onze economische of andere activiteiten:het draait allemaal om informatie.In de middeleeuwen werkten een schrijver, copiist, een illustrator en een boekbinder samen om 1 boek te maken dat vervolgens door 1 of een handvol mensen werd gelezen.Tegenwoordig hebben we meer boeken, tijdschriften en webpagina’s om ons heendan we in een mensenleven tot ons kunnen nemen.Informatie gaat ook veel sneller.Schreef je vroeger elkaar brieven, vandaag is het een tweet of e-mail.Seconden na een gebeurtenis is je hele kennissenkring geinformeerd.
Maar bij de Bredasche
bibliotheek gaat dat anders.Via het web hadden we gezien dat de film/DVD Valkyrie gereserveerd was.Op 11 mei zou die uiterlijk terugkomen.Op maandag 10 mei bleek via het web dat de film was ingeleverd.Toen ik die avond de film wilde gaan halen overlegden we nog.Moet ik geen e-mail kunnen overleggen of zo?Ik naar de bibliotheek en daar kreeg ik met veel pijn en moeitede DVD mee. Ik had immers geen briefje.En dat moet toch echt.De rest is geschiedenis.Ik heb de film gisteren al terug gebracht en vanochtend op mijn weblog besproken.Nu kwam vandaag met de post het volgende briefje.Je raadt het al…..
Reserveringsbericht Valkyrie.
Werkoverleg.
Afgelopen zondag had ik de kans om de laatste puinrestenvan wat eens De CSM of De Suikerfabriek van Breda was,vast te leggen.Centraal staat daarbij de bijzondere manier waaropde kalkoven langzaam maar zeker gesloopt wordt.
De Markkade met in de verte de kalkoven.
Letterlijk de puinhopen.
Van dichtbij.
Een verkeersbord heeft zich al te ruste gelegd.
Alsof er dringend een tandarts nodig is een en ander te repareren.
Een gapend gat.
Zondag zag ik dit beeld in de Speelhuislaan in Breda.Er staat geen bordje bij met de naam van dit sculptuurof de naam van de maker.Op het internet vind ik een berichtje dat het zou gaanom een sculptuur genaamd de ‘speelhuisvrouw’ van Sylvia Thijssen.Het zou op zaterdag 29 januari om 15.00 uur onthuld zijn.
De Speelhuisvrouw op de rug gezien. Speelhuislaan, Breda.
Volgens het persbericht van de gemeente:Symbool voor gemoedelijkheid
Zij schenkt het kunstwerk aan de buurt en wil met de Speelhuisvrouw een steentje bijdragen aan de opwaardering van de Speelhuislaan: “De Speelhuislaan is een prachtige laan met bomen en een grasveldje ertussen waardoor een spoorlijntje loopt dat industrieel erfgoed is. Aan weerskanten staan woningen, waaronder mooie authentieke panden. Veel bewoners zijn actief betrokken bij hun laan. De Speelhuisvrouw kan een symbool worden voor de gemoedelijkheid en het fijne wonen in deze buurt. De zittende Speelhuisvrouw vouwt haar handen ineen boven haar hoofd. Met dit gebaar geeft ze aan dat vanaf hier de Speelhuislaan een woongebied in mensenmaat is. In tegenstelling tot het nieuwe, zakelijk en grootsteedse uitstraling van de toekomstige Spoorzone. De sculptuur vormt hiermee een soort overgang tussen de grootsteedse toekomst en het oudere woongedeelte”
Net als in andere steden in Nederland zie je veel grote posters in de stad.Die tref je overal aan, maar heel vaak op electriciteitshuisjes.Deze nutsvoorzieningen worden legaal en illegaal beplakt met posters.Deze keer, in het kader van het Graphic Design Festival Breda, legaal.Gisteren ben ik de route langsgegaan en heb een serie foto’sgemaakt van deelnemende en spontane posters en andere uitingen van grafisch ontwerpers.
Elsstraat, electriciteitshuisje.Hier begon mijn tocht. Al is dit niet het enige electriciteitshuisjein Breda dat reclame maakt voor ‘Decoding’,het thema van de poster tentoonstelling.
De tentoonstellingsposter. Overigens niet een van de sterkste posters als je het mij vraagt.
Het electriciteitshuisje op de hoek van de Speelhuislaan – Minister Kanstraat.
Een van de posters heeft een voorpagina van de Donald Duck gedecodeerd.
De superheld Robin (van Batman en Robin) gedecodeerd.
Officiele en spontane posters op een oud en recent electriciteitshuisje.
Dit vond ik gewoon een mooie foto.
Inmiddels verderop in de Speelhuislaan, achter het station aangekomen, een vorm van spontaan grafisch ontwerp.
Een gedicht met een erg moderne strekking op een reflecterende, spiegelende achtergrond, Ingmar Heytze & Autobahn.Gevaarlijk gedichtDit is een link gedicht. Het grijnst je toeMet valse zwarte letters. Op de stoepmaakt het zich breed als je er langs wiltDit gedicht staat met een kleine scherpeschroevendraaier naast je auto. Aait de laken fluit een toonloos liedje. Dit gedicht.Wrijft zich naar binnen als een krijtwitnabeeld op je netvlies. Het mompelt dingenachterin je hoofd: mooie hersenspinselsHet zou jammer zijn als daar iets meegebeurde. Het heeft nagetrokken wie jekent en bent: je surfgedrag, je downloadenDe geheimen op je harde schijf. Dit gedichtweet waar je zusje woont en waar haarfoto’s staan. Het wil maar xc3xa9xc3xa9n dingLeer nu van buiten. Blijf voor altijd bij me.Ik heb de interpunctie niet helemaal precies overgenomen.Het origineel staat helemaal in hoofdletters.
Speelhuislaan, achter het station.
Formeel en informeel grafische ontwerpen.
Een wat ouder grafisch ontwerp: De Faam, voormalige naam van een snoepfabriek in Breda.
Een grafisch ontwerp zonder merknaam.
Een grafisch ontwerp zonder merknaam: waarschijnlijk niet van een heel duur reclamebureau.
Een heel formeel ontwerp want van de gemeente. Ik snap het begrip maar vind het geen sterke poster.
Voor dit electriciteitshuisje moet je wat meer zoeken. Het staat midden op de parkeerplaats van een supermarkt langs de Belcrumweg.
Ongeschikt. Lijkt iets te veel op een reclame van de Koninklijke Landmacht. Dat is jammer want hij is wel leuk.
Een decodering van de openbare ruimte. Leuk bedacht en uitgevoerd.
Op de parkeerplaats vormt het electriciteitshuisjes met de glasbakken een hele verzameling grafisch ontwerp in de openbare ruimte.
Beetje onduidelijk…..tot je de kleine letters raadpleegt.
Een soort inlogscherm van een website.
Een groter electriciteitshuisje aan de Tramsingel.
Aan twee kanten hangt het vol posters.
Decoding.Een soort ontrafeling van het proces van het maken van een poster.Bij de dunne sierlijke lijnen buiten de tekst DECODINGstaan cijfers die de volgorde aangeven en een korte beschrijving gevenvan de 8 stappen in het ontwerpproces:D Design brief; zeg maar opdrachtomschrijvingE Evolve the brief; uitwerken van de omschrijvingC Concept; ontwikkelen van het conceptO Organizing the conditions; implicaties overzienD final Design; finaal ontwerpI Insecurity; de onzekerheid slaat toe, zal het werken?N point of No return; er is geen weg meer terugG Graphic output; het grafische resultaat.
Gewoon mooi.Maar ook leuk. De titel is wallpaper, behang in het Nederlands.In het Engels bestaat dit begrip uit twee woorden:wall (muur) en paper (papier).Onderaan eindigt de afbeelding met stene
n die een muur (wall) vormen.De poster is natuurlijk om op te plakken als behang.Daar zou dit ontwerp ook goed voor kunnen dienen.Begint de afbeelding bovenaan nu met vogels of met bladen papier?
Deze vind ik erg bij deze tijd passen. De kleuren, de afbeeldingen, de tekst. Sterk.Rogerio Lira.Het maakt onderdeel uit van een project dat de informatie overloadvan onze tijd probeert te onderzoeken.
Het laatste huisje dat ik bezocht is aan de Nieuwe Prinsenkade.
Gewoon mooi. Helder, sterk.
Deze is grappig. Met vreemde materialen staat hier het woord PRETTY tegen een witgekalkte stenen muur. Het woord ‘pretty’ betekent ‘knap’. En dat is niet je eerste associatie als je naar de materialen op de poster kijkt.
Heel sterk. Mag van mij de festival poster zijn.
Grafisch ontwerp van de echte wereld.
En dat is ook het geval met deze borden.
Don’t know how to say I love ( 
)you.
Ook hier werd je gevraagd de nummers te volgen alleen werd de hoofdletter A mij niet helemaal duidelijk.
Rond het huisje is een ‘steiger’ aangelegd zodat het huisje van de waterkant ook te bezoeken is.
Nog een beeld van de sloop van de Suikerfabriek in Breda.
Dit is een foto van de kalkoven vanuit een heel ander standpunt dan de foto’s die de afgelopen dag hier te zien waren..
Vandaag was ik niet thuis.Maar blijkbaar ging het weer goed mis bij de sloopvan de oude suikerfabriek.Dit keer in de kalkoven.Een beetje cynisch is dat wel: een oven die in brand raakt.
Waar rook is, is…..
Het ergste lijkt alweer voorbij.
Een van de laatste restanten van de CSM,de Suikerfabriek in Breda,is de kalkoven.Een hoge toren met een aantal gebouwen er om heen.Die gebouwen zijn al weg.Nu de toren nog.Gister en vandaag leverde dat een aantal foto’s opvan mijn gastcorrespondent.Eerst de foto’s van gisteren.
Zoals bekend was het weer ronduit slecht gisteren.
De lente knalt eruit.De bomen weten niet hoe snel ze in bloei moeten gerakenen hoe snel ze blad moeten ontwikkelen.Het was druk in het Mastbos bij Breda.
Er stond heel veel in bloei.
De knoppen lopen uit.
Zeldzaam is deze vlinder misschien niet maar ik heb hem gefotografeerd.
De zon, achter een boom, in de sloot weerspiegeld.
Nog genoeg oud blad in de sloot en he, ook al een nieuw, groen blad.
Ik weet het, al even geen foto’s meer van de oudesuikerfabriek van CSM in Breda op mijn weblog.Afgelopen weekend maakte ik op Paaszondag de volgende foto:
Ook de sloop van de kalkoven gaat gestaaag door.
In de Grote Kerk in Breda is een tentoonstelling te zien met de naam:Woord & Wapen.De ondertitel verklaart de naam:Militairen en dominees in de Grote Kerk van BredaIn dienst van de Nassaus.
Zoals de titel al aangeeft gaat het over de belangrijkste militairen,Breda had 5 grote kazernes in de (binnen)stad en de KMA,en over de dominees in de stad.Nadat de Spaanse bezetter in 1637 verdreven is uit Bredawordt de Grote Kerk een protestantse kerk.In die kerk worden door de Nassaus dominees aangesteld.Al deze trouwe volgelingen van de Nassaus krijgen een korte introductiedoor het tonen van hun werken (vooral van de dominees)of hun portretten.Maar een aantal liggen ook begraven in de Grote Kerk.En ze kozen ‘goede plaatsen’.Naast het begraven liggen herstelt de tentoonstelling tijdelijkhet oude gebruik wapen- of rouwborden op te hangen in de kerk.Voor mij een prachtig schouwspel. Ik kende dat gebruik niet.
Vincent van der Vinne, Interieur van de St Bavokerk te Haarlem, 1789.Het ‘collectieboekje’ zegt over deze tekening:
Ter herinnering aan overledenen uit de hogere burgerij, uit de rangen van de hogere militairen en de adel werden in de kerk wapen- of rouwborden opgehangen. Naast het wapen van betrokkene werden de borden versierd met de wapenkwartieren van de overledene.
Een wapenkwartier duidt er op dat er meerdere wapenschildenop een afbeelding staan. Bijvoorbeeld van vier steden.
Dit is een voorbeeld van een Wapen- of rouwbord: Wapenbord Johan Butler, Capiteijn van de compangnie voetknegten en Commandeur van het Fort ter Heijden, 13 april 1678.
Tekening gemaakt door Vincent van Gogh van zijn grootvader de dominee Van Gogh in 1881. Van 1822 tot 1853 was hij werkzaam in Breda.
Jean Fournier (Toegeschreven), Portret van Andreas August Pretorius, circa 1750. Pretorius is een voorbeeld van een militair die in het zuiden van Nederland actief was in dienst van de Nassaus. Een begrafenis/herinneringsmonument (epitaaf) is te vinden in de Grote Kerk van Breda.
Nu mag je geen foto’s maken op deze tentoonstelling die je niet echtkunt omschrijven als een publiekstentoonstelling.De presentatie is nogal droog.Daar waar iets van te maken zou zijn, zoals van de weerdagboeken van Josias Eckhardt,wordt dat onvoldoende uitgebouwd.Jammer.Het collectieboekje bevat niet 1 afbeelding en je kunt er niets in vindenomdat er geen index of inhoudsopgave in zit.De presentatie op het internet is ook geen vermelding waard.Alles bij elkaar had dit beter gekunt.Te veel dingen geprobeerd,te weinig zaken goed voor een groter publiek uitgewerkt.Wil je van een beperkt publiek dit doen dan moet je nietde Grote Kerk als locatie kiezen.Mooi vond ik dat de kerk nu helemaal leeg was zodat de graven goedte bezichtigen zijn.De multimediale presentatie van de graven vond ik te beperkt.Waarom kan ik dat niet zien op het web?
Gelukkig heb ik 1 foto gevonden waarop iets van de Wapen- rouwschilden te zien is. Maar te beperkt. Het beeld in de Grote Kerk met die borden is zo prachtig. Zeker met een klein beetje zon zoals afgelopen zondag.
De maker van de foto’s is H. Chabot.
Ik vind de foto’s ook op de site van Breda Beeldcollectie.
V&D brandde in de binnenstad van Breda op 17/11/1961.
Onlangs nog werd Cafe de Beyerd voor de tweede maalgekozen als Beste cafe van Nederland.Dit uitstekende cafe heeft ook een Restaurant en een Brouwerij.De brouwerij lanceerde op de ‘aandeelhoudersvergadering’ van maarthet nieuwste bier: Schwarzbier.
Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.
Het artikel op de website van BN/De Stem.
Ons eigen dividend.
In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.
Er staat nu bijna niets meer van de gebouwen van de CSM in Breda.De suikerfabriek is bijna met de grond gelijk.Vanuit de stad is er al niets meer te zien,zeker niet als je de situatie van voorheen niet kent.Alleen de kalkoven staat er nog maar ook daaris de ontmanteling al begonnen.
Ik heb mijn vaste rondje weer gemaakt. Deze foto is vanaf het NAC-stadion. Daar zit een inrit voor de vrachtwagens met bieten. Inmiddels in gebruik door een transportonderneming die het terrein gebruikt als parkeerplaats en de wagens van de sloop.
Deze foto is vanaf het Spinveld, het industrieterrein tussen de Mark en het NAC-stadion.
De Mark, de Markkade, de lange en hoge muur waar achter bieten werden opgeslagen en gereinigd, maar waar is de suikerfabriek? Je ziet de bui al hangen.
De laatste restanten van de stroopafdeling.
Er ligt nog heel veel puin.
Twee grote ketels.
Het ruikt er naar brand.
Salzgitter is het bedrijf dat deze machine gebouwd heeft. Op het web vond ik wel een bedrijf in Duitsland met ongeveer die naam maar volgens mij is het maken van deze ketels niet meer hun kernactiviteit.
Een mooie foto is het niet met een lantaarnpaal in het midden. Het geeft wel een redelijk overzicht van wat nu waar staat of ligt. Links de stroopfabriek en rechts de ketels.
Vanuit de stad is de suikerfabriek nauwelijks nog te zien.
Wel zie ik vanaf deze plaats plotseling de watertoren uit de Belcrum die tot voor kort verborgen bleef.
De zwanen zijn heel actief in de vijver. Ze jagen alle andere grote watervogels weg. Maar tegen de zonsondergang keert de rust terug.
In de schittering van de zon zie je gelijktijdig de spiegeling van de bomen aan de kant. Mooi is de zon op de houten palen van de brug.
In de Westertuin ligt een houten loopbrug. Die rechte vorm geeft een mooi contrast tegen de natuurlijke vormen. Nu kun je van een foto verschillende uitsnedes maken. De vraag is natuurlijk, welke is nu de mooiste. Ik kon niet kiezen dus laat de verschillende versies hier zien.
Ongeveer net zoveel water aan de boven- als onderkant.
Nauwelijks water aan de bovenkant. De lichtschittering vormt hier een mooie eenheid
Nauwelijks water aan de onderkant. Hier breekt het licht in meerdere vlakken met verschillende kleuren
Veel water aan de rechtse kant. Laatse versie uit 5 alternatieven.
Totaal overzicht met zwaan op links.
Originele versie van een volgende foto.
Nu ligt de nadruk meer op de schittering in het water. Deze versie vind ik mooier.
Ik vermoed dat de foto’s van gisteren zijn.De tekst die er bij zat luidde als volgt (ooggetuigeverslag):
De politie was ook aanwezig aan de overkant.4 politiewagens sloten een rode auto in en namen de inzittenden mee.
Politieauto’s klemmen een auto in bij een klein parkeerterrein vlak bij de CSM.
Zo te zien werd het steeds drukker.
Argusvlinder 