Zadkine en Van Gogh in Zundert

Vandaag ben ik op bezoek geweest op de laatste dag
van de tentoonstelling Zadkine & van Gogh.
In het Van Gogh-huis in Zundert.
Het is de openingstentoonstelling in de geheel vernieuwde setting.
Twee huizen in Zundert zijn aan elkaar verbonden
met een soort glazen atrium.
Het originele geboortehuis van Vincent bestaat niet meer.
Het staat nog wel afgebeeld op de toegangskaartjes.


Kaartje Vincent van Gogh-huis Zundert.




De tentoonstellingsruimtes zijn klein en het was er druk vandaag.
Twee kamers zijn gewijd aan Van Gogh.
Mooi met audiovisuele middelen gedaan.
Als je bij een voorwerp komt,
detecteerd de walkman automatisch waar je bent en begint
de tekst te spelen die er bij dat voorwerp hoort.
Schilderijen, tekeningen of foto’s van Van Gogh zijn er niet in Zundert.
Dat is niet vreemd want het zou onbetaalbaar zijn.
Twee ruimtes zijn voor wisselende tentoonstellingen.
Vandaag dus Zadkine.
Mooi ingericht, leuk om te bezoeken.
De beelden die Zadkine maakte en die in een aantal plaatsen
staan waar Vincent verbleef staan centraal.


De Verwoeste Stad, drie maal.






Ossip Zadkine, Buste Vincent van Gogh, eerste staat, 1956.






Ossip Zadkine, Gebroeders Van Gogh, zittend, 1956-1963.






Ossip Zadkine, Van Gogh lopend door het veld, 1956.






Ossip Zadkine, Van Gogh monument Saint-Remy-de-Provence.


Borstbeeld van Vincent met brief van Theo in zijn hand.





Catalogus.




En als je dan het Van Gogh huis verlaat, zie je tegenover het huis
op het dorpsplein (?) deze frietzaak staan.









Constant Huijsmans: Boederijen

In het schetsboekje van Constant Huijmans waarvan al eerder op mijn weblog
het een en ander te zien was,
staan ook drie schetsen van boerderijen.
In de inventarisatie van de ‘Collectie Huijsmans’
wordt besproken over boerderijen in Oisterwijk, 1852.



Op een van de afbeeldingen kun je de naam ‘Oisterwijk’ wel herkennen
met een beetje goede wil.


Afd. IV-23, blad 16, Boerderij.


Afd. IV-23, blad 16, signering: Oisterwijk 52 (?).


Afd. IV-23, blad 17, Boerderij met put.


Afd. IV-23, blad 17, signering.


Afd. IV-23, blad 19, Boerderij langs de weg.


Afd. IV-23, blad 19, signering: Oisterwijk, 19 Augustus ’52.

Het betreft hier allemaal schetsen.
Meestal staat er dan ook niet bij wat het voorwerp van de schets is.
De namen die ik hier vermeld, heb ik er dan ook zelf aan gegeven.

Het schetsboek heeft bijna altijd op de rechterkant schetsen of tekeningen staan.
Daar voorkom je mee dat tekeningen, als ze doorschijnen,
het beeld op de achterkant beinvloeden.
Heel af en toe is ook de linkerhelft van de pagina gebruikt.
Het algemene beeld is dus zoals hieroner wordt getoond:


Omslag schetsboek Constant Huijsmans, Afd. IV-23.


Schetsboek Constant Huijsmans, Afd. IV-23, blad 4.

Zoals u kunt zien is het linkerblad leeg.
Het rechterblad bevat een aantal portretstudies.

Kunstvaria, featuring Pierre Bonnard

Deze week twee werken van dezelfde kunstenaar in een verder
‘gewone’ kunstvaria blog: Pierre Bonnard.
Deze Franse kunstenaar, heeft een aantal prachtige interieurs geschilderd.
Vandaag twee daarvan.

Foto gemaakt door Alexander Hesler en George P. Ayres: Abraham Lincoln, 1860.

Een foto maken was heel wat meer werk in 1860
dan vandaag met de digitale fotografie.
Hier heeft, zoals ik het begrijp, Alexander Hesler de foto gemaakt.
Zeg maar op het knopje gedrukt.
Dit is nog uit de tijd met de glasplaten.
Vanaf die glasplaten werden dan weer positieve gemaakt
van waaraf men veel afdrukken kon maken.
Voor dit portret heeft George P. Ayres dat gedaan.
Van deze foto bestaat de glasplaat nog maar die is helemaal gebroken.
Dit is zo’n positief die in 1860 van de glasplaat is gemaakt
en is nog in redelijke staat.


Andy Lock, Untitled, From the series: Orchard Park, 2003.Moderne fotografie.


Bowl bearer, Luba.Bowl bearers, komdragers.Prachtige kom met menselijke en dierlijke figuren die de kom dragen.Gemaakt door Luba volk (Congo).


Clifford Ross, Harmonium Mountain I, 2008.

In deze versie van kunstvaria komen twee werken voor
die eigenlijk te breed zijn om goed te kunnen zien op mijn web log.
Dit is er een van.
Deze fotograaf maakt of haarscherpe afbeeldingen van bergruggen
of bewerkt foto’s van bergen zoals hier.
De foto is een negatieve versie van de originele foto.
Vervolgens is deze foto gespiegeld, alsof hij in het water te zien is.
Daar voegt hij vervolgens weer kleine foto’s van dezelfde bergen aan toe
maar die vertegenwoordigen ieder een kleur die in de originele foto voorkwam.
Dat levert deze compositie op.


Daniel Vosmaer, Delft from an imaginary loggia, 1663.

Vreemde ervaring.
De loggia die op het werk staat bestaat helemaal niet.
Maar de extra diepte die hierdoor ontstaat is apart.
Ik zag op het web nog een werk van Vosmaer waarbij
op een bijzondere manier een muur over het werk heen loopt.
Het lijkt wel moderne kunst.


Etruskische diadeem.

Laat vierde eeuw voor Christus, gevonden in Populania in Toscane in Italie.


Edward Weston, Dunes Oceano (White Dunesx9d 47 SO), 1936.


Gerhard Richter, Owl, 1983.

De schilderijen van Gerhard Richter stralen opgewektheid uit.
De kleuren zijn zo fris met zoveel energie aangebracht.
Het werk van Jean Dubuffet, zie verderop, geeft me altijd een beklemmend gevoel.
Terwijl daar bijna dezelfde kleuren met evenveel energie
op het doek worden gezet.


Hughie O’Donoghue, Blue Crucifixion, 1993-2003.

Deze ‘Blauwe Kruisiging’ is ook te breed om goed te kunnen zien
op mijn weblog. Zo kort voor de vastentijd
leek me echter wel een goed moment
om deze afbeelding te laten zien.


Jan van der Heyden, The Keizersgracht and the Westerkerk in Amsterdam, 1667-1670.


Jean Dubuffet, Site avec 3 personnages, 1981.


John Brack, Collins St 5 p.m., 1955.

Australie, bij mij een blanco vlak op de cultuurkaart van de wereld,
behalve dan de Aboriginalkunst.
Maar hier een mooi olieverf werk.


Luc Tuymans, Chalk, 2005.Krijt.


Man Ray, Model in Dominguez’ wheelbarrow, 1937.


Ornament depicting a lotus pond, green nephrite on a gold mount, Nanjing Municipal Museum.

De foto is van een slechte kwaliteit.
Het Amerikaans museum dat dit stuk tentoonstelt
geeft alleen kleine foto’s af.
Maar dit is wel een heel bijzonder stuk toegepaste kunst.
Dit voorwerp stelt een Lotusvijver voor.
Het is uit een stuk nephrite gemaakt, een jade soort.
Het geheel staat op een gouden basis.


Pierre Bonnard, Corner of the dining room at Le Cannet, 1932.


Pierre Bonnard, The dessert, 1940.


Sol LeWitt, Wall drawing #1136, 2004.


Unknown maker, Cambodia: Lokesvara, Buddha and Prajnaparamita, Bayon period, 12th-13th century.

Onbekende Cambodjaanse maker.
Buddha in het midden.
Prachtig gemaakte foto.


Constant Huijsmans: Portretstudies

Constant Huijsmans was een lid van een Bredase familie
waarvan zowel zijn vader als hijzelf in de 19e eeuw
gedurende een lange tijd werkzaam waren
als tekendocent aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda.
Zijn belangrijkste wapenfeiten zijn er dire:
– hij ontwikkelde in 1842 een tekenmethode voor het onderwijs
genaamd Het Landschap;
– hij ontwikkelde in 1850/1852 een tekenmethode genaamd
‘Grondbeginselen der teekenkunstxe2x80x99.
-hij gaf tekenles aan Vincent van Gogh in Tilburg.

Onderstaand filmpje geeft een beeld van zijn schetsen in een drietal
schetsboeken die door hem zijn achtergelaten en die nu in het bezit zijn
van het stadsarchief in Breda.

Veel plezier!



Slumdog Millionaire

Afgelopen week zag ik Slumdog Millionaire.
Er is veel te doen rond deze film.
Van een Indiase collega begrijp ik dat ook in India de gemoederen
bezig worden gehouden door deze film.



Het is geen Indiase Bollywoodfilm maar wel een film die
in de manier waarop hij gemaakt is en de manier waarop
het verhaal in elkaar zit, dicht tegen Indiase films aankomt.
Voor veel kijkers zal dat even wennen zijn.
Nog los van de soms schokkende beelden van de slums,
de achterbuurten in Mumbai.

Al berust de film op feiten, de film is geen feitenrelaas
zoals wij Westerse kijkers graag zien (of denken te zien) in films.
Daarvoor is het verhaal te eenvoudig, blijven de karakters
te oppervlakkig en zijn de emoties te geconstrueerd.
Wat dat betreft past deze film meer in onze musicalfilm
traditie dan in de traditie van feitelijke verhalen of
andere Hollywood kaskrakers.

Als liefhebber van India en alles wat met India van doen heeft,
ben ik naar de film gegaan.
Veel situaties, hoewel vaak een karikatuur, zijn herkenbaar.
De manier waarop bijvoorbeeld toeristen door de georganiseerde
misdaad worden afgezet.
In de film heel komisch getoond.

De godsdienstrel, het leven van kinderen in sloppenwijken,
het leven van volwassenen in sloppenwijken, de onevenredige
armoede en rijkdom van grote groepen mensen in de Indiase samenleving;
al die situaties worden realistisch getoond.
Knap in een ‘feelgood movie’.

De aftiteling van de film vond ik erg leuk.
Daar openbaarde zich eindelijk de echte Bollywoodfilm:
Boy meets girl en de dans, muziek en zang barst spontaal los,
in Chhatrapati Shivaji Terminus (vroeger Victoria Terminus), Mumbai.



Oscarmateriaal: absoluut niet.
Maar de commerciele belangen zijn enorm:
westerse filmbedrijven die de Indiase en Aziatische markt op gaan.
Dus ier is wel een kans.

Het verhaal is een soort raamvertelling.
Een verhoor door de politie is de kapstok waaraan de hele film is opgehangen.
Steeds langere flashbacks brengen de kijker langzaam naar het heden.
Centraal in het verhoor staat het deelnemen aan een quiz.
Iedere vraag en het daarop gegeven antwoord, levert een flashback op.
Dit is een prachtige constructie voor een film maar laat geen ruimte
voor zoiets als karakterontwikkeling of het uitdiepen van thema’s.
Je ziet veel armoede maar daar gaat de film niet over.
Je ziet veel armoede maar dat is maar een deel van India.
Dat is niet erg, maar je moet de film dan wel zien voor wat het is:
amusement.
Niets mis mee, goed gemaakt, geen maar.

Ik raad iedereen aan om de film te gaan bekijken
en er veel plezier aan te beleven.

Hartelijk (2)

Een van de kaarten die ik deze week ontving
was wel heel bijzonder.
Ik heb nog geen tijd gehad om dat te laten zien.
Maar nu kan dat.
Kijk maar eens met mij mee in de kaart:




Happy birthday, Fijne verlaardag

Ik heb nog niet de fascilliteiten om de kaart te laten horen,
maar je kunt je het deuntjes wel voorstellen, samen,
met de verlichting die op bovenstaande foto’s te zien is.
Zo’n kaart heb ik niet eerder ontvangen.
Heel leuk!

Gomorra



HET BOEK

Gomorra, een reis door het imperium van de Camorra
Auteur: Roberto Saviano

Dit bloedstollende boek, geschreven door een 27-jarige onderzoeksjournalist,
is het gedocumenteerde en opwindende verslag over de neergang
van de stad Napels onder de heerschappij van de camorra:
een holdingcompany met investeringen en connecties wereldwijd.
Is er een verband met het feit dat in de regio waarin Napels ligt (Campania)
de hoogste graad van moorden kent in heel Europa?
Dit boek traceert de werkwijze van Het Systeem
(het insiderwoord voor camorra) en hoe men in iedere stad iedereen omkoopt,
recruteert of omlegt.
Rijdend op zijn Vespa trekt de auteur rond, mensen interviewend
met de geur van bloed in zijn neus.
In de eerste, apocalytische, scxc3xa8ne van Gomorra vallen schedels
van een container in de haven van Napels.
Ze behoren toe aan dode Chinezen die per boot teruggebracht worden
naar hun vaderland, om daar begraven te worden.

De auteur infiltreerde voor zijn onderzoek:
hij werkte voor een Chinese textielverkoper, als ober tijdens een camorrabruiloft
en als arbeider op een bouwplaats.
Hij betrad de villa in Hollywood van een boss,
een exacte replica van Tony Montana’s optrekje in de film Scarface.
De lezer wordt meegezogen in een verhaal waarin je de angst ruikt
en ondergedompeld wordt in de arrogantie en het gekonkel
van de camorra, die veel flexibeler blijkt te zijn dan de Siciliaanse maffia.

Dit criminele portret, deze reis naar de donkerste kant van de menselijke ziel,
dit accurate verslag van de bezigheden, organisatie en werkwijze
van de camorra wordt verteld op de enige manier die bij dit onderwerp past:
keihard, nietsontziend en vol razernij.
Gomorra is een fascinerend fresco van Shakespeariaanse intensiteit.



DAT ANDERE BOEK

Genesis 18,1-19

16 Toen de mannen weer verdergingen, lieten ze hun blik op Sodom rusten.
Abraham liep met hen mee om hun uitgeleide te doen.
17 De HEER dacht: Waarom zou ik voor Abraham geheimhouden
wat ik van plan ben?
18 Uit Abraham zal immers een groot en machtig volk voortkomen,
en alle volken op aarde zullen wensen zo gezegend te worden als hij.
19 Want ik heb hem uitgekozen, hij moet zijn zonen
en zijn verdere nakomelingen voorhouden de weg te volgen die ik wijs,
door rechtvaardig en goed te handelen.
Alleen dan zal ik verwezenlijken wat ik Abraham heb toegezegd.
20 Daarom zei de HEER:
xe2x80x98Er zijn ernstige beschuldigingen geuit tegen Sodom en Gomorra,
hun zonden zijn ongehoord groot.
21 Ik zal ernaartoe gaan om te zien of de klachten
die ik over hen heb gehoord gegrond zijn
en zij verwoesting over zich hebben afgeroepen. Dat wil ik weten.xe2x80x99



DE FILM

Regisseur: Matteo Garrone
Cast: Carmine Paternoster, Maria Nazionale, Toni Servillo
Jaar: 2008
Speelduur: 137 min

De verpletterende macht waarmee de Camorra Italixc3xab
(xc3xa9n de rest van de wereld) in een wurggreep houdt,
wordt in ‘Gomorra’ tentoongespreid aan de hand van vier
kriskras door elkaar lopende verhaallijnen.
Totxc3xb2 is een dertienjarig baasje met ambitie dat al snel
een kamp kiest in de oorlog tussen twee clans.
De pubers Marco en Ciro wanen zich Tony Montana,
maar de wapens die ze stelen zullen hen niet beschermen
tegen de gevolgen van hun hoogmoed.
Roberto gaat in dienst bij Franco, een afvalmagnaat
met een geweten zo groot als een druivenpit xe2x80x93
hoezo, toxisch afval laten dumpen door tienjarigen is fout?
Kleermaker Pasquale leidt een atelier in dienst van de Camorra xe2x80x93
check hoe ook Scarlett Johansson bloed aan haar handen heeft xe2x80x93,
maar begaat een inschattingsfout van formaat
wanneer hij een groep Chinezen opleidt.



MIJN INDRUK VAN DE FILM

De maffiafilm is en blijft xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99
Maar dat wil niet zeggen dat die trilogie
ook de meest betrouwbare film is over het fenomeen xe2x80x98maffiaxe2x80x99.
Er zijn wel wat verzachtende omstandigheden voor xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99.
Allereerst dpeelt xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99 in Amerika en niet in Italie.
Vervolgens speelt die film niet nu maar in het verleden.
Maar deze film die bijna een opera is, wordt benaderd
door de film Gomorra.

Gomorra laat de ruwe werkelijkheid zien van de maffia in Italie,
in Napels om precies te zijn.
Heel mooi verfilmd, met veel gevoel voor voor de materie
is haast een documentaire ontwikkeld.
De stijl is dan weer snel en grof, dan weer met veel kleur.
Het geweld is hard maar op mij
maakte de uitzichtloosheid het meeste indruk.
De acteurs in de film zitten gevangen in het maffia-leven.
Door familie, buren en vrienden, door het geld (of het gebrek eraan),
door de gewoonte, de geschiedenis;
het is overal en er is eigenlijk geen keuze.
Weg is de eerbied voor de vrouw, de familietrots, het Geloof,
het beschermen van het kind.

Maar waarom heet de film Gomorra en niet Sodem en Gomorra?
Of Sodom?

Huijsmans' ontwerp voor een Feesttent

Ik kon het niet laten ook dit ontwerp van Constant Cornelis Huijsmans
(1810 -1886) voor een feesttent digitaal aan te passen:


Afd IV, nummer 23, Blad31.

En dan nu de digitale bewerking….



Zo ziet er dus een 19e eeuwse partytent uit.

Mocht je denken: ‘wat zit die Argusvlinder nou allemaal te klooien
met die tekeningen’.
‘Blijf eraf! Daar is dat niet voor bedoeld’.
Dan wil ik je er even op wijzen dat het wel de bedoeling was van de tekenaar.
Op hetzelfde blad waar de gekleurde versie staat van de halve tent
staat ook een zwart/wit schetsje dat aangeeft wat uiteindelijk de bedoeling was.
Mijn digitale bewerking is in lijn daarmee:



Argusvlinder wordt 50 !



Vandaag nog niet hoor.
Ik kon het niet laten.
In een van de schetsboekjes van Constant Cornelis Huijsmans (1810 -1886)
vond ik een schets voor een half aankondigingsbord.
Met de huidige technologie kun je daar eenvoudig een heel bord van maken
en van tekst voorzien.
Bovendien kwam de letter in het midden ook prima van pas.
Hier is de originele schets van de Bredase tekenleraar Constant Huijsmans:


Deze schets vind je terug in schetsboek Afd. IV, nummer 23, op blad27.

Kunstvaria

Ik schaam me een beetje.
Helemaal geen blogs deze week.
Dat is wel heel erg onder mijn gemiddelde.
Maar goed vandaag toch weer een Kunstvaria.
Een aantal werken die een relatie hebben naar de muziek.


Jackson Pollock, Untitled (Abstract Ram), circa1944.


Van Pollock zie je natuurlijk steeds de olieverfwerken
waar de verf op gesmeten, dan wel gedruppeld is.
Abstract expressionisme is naam van de stroming waar hij
en bijvoorbeeld Willem de Kooning toe behoren.
Action painting wordt zijn werk ook wel genoemd.
Maar hier een grafisch werk, bijzonder.





Karen Kunc, The wanting pool, 2007.


Blokprinting, oftewel een blok hout bewerken en daar afdrukken
mee maken.
Al een heel oude techniek.
Dit is een wel heel mooi werk.





Philip Townsend, The Beatles with Maharishi.


Dat dit met muziek heeft te maken lijkt me duidelijk.





Radcliffe Bailey, Storm at sea, 2006.






Robert Melee, It Alone, 2008.


Over Action Painting gesproken.
Echter dit is een metalen beeld. Maar de coating zou best verf
kunnen zijn.





Salvador Dali, The persistence of memory, 1931.






Sasha Rudensky, Bus station Sebastopol, Oekraine, 2004.






Susanne Schapowalow, Louis Armstrong.


Of hier muziek in zit!





Umberto Boccioni, Dynamism of a human body, 1913.


De dynamiek van het menselijk lichaam.
Is deze futurist een optimist of niet?





Winold Reiss, Interpretation of Harlem jazz, 1925.


De jazz spat van het doek.





Winslow Homer, On the Bluff at Long Branch at the bathing hour, 1870.




Giacometti Egyptisch?

In oktober vorig jaar is er in Berlijn
in het Staatliche Museen zu Berlin
een tentoonstelling geopend over Alberto Giacometti.


Alberto Giacometti, Zelfportret, 1921.




Ik ga al naar zijn werk kijken sinds de jaren ’70.
Nu wordt er op deze tentoonstelling een relatie gelegd tussen
het werk van Giacometti en zijn studietijd in Berlijn.
Berlijn heeft een prachtige collectie Egyptische kunst.
Er zijn schetsen van Giacometti uit die tijd.
Onlangs was er het een en ander van te zien op mijn weblog.
Maar sinds ik zijn werk naast Egyptisch werk heb gezien
kan ik de invloed van Egypte niet
niet meer zien.


Nefretete, Amarna, 1340 v. Chr.




Helaas ben ik niet in de gelegenheid om de tentoonstelling
in Berlijn te gaan zien,
maar in het volgende filmpje heb ik de verschillende werken
uit de Egyptische kunst en van de hand van Alberto Giacometti
eens naast elkaar gezet.
Geniet en kijk mee om te zien of de theorie ergens op slaat.