Afgelopen week zag ik er een.
Niet een monnik, die zijn nog zeldzamer dan een
zonnebloem in ons straatbeld.
Let eens op het prachtige kleurverloop: in de bloembladeren
van donker- naar lichtgeel (of omgekeerd) en van groen
in het centrum naar geel.
Fantastisch!
Nee, het waren geen motten.
Er lagen twee bloemen van de zonnebloem een paar maanden
te drogen bij mij in de kamer.
Het ging me vooral om de bloemzijde, de voorkant.
Maar het resultaat viel tegen.
Nu ik ze deze week weg wilde gooien keek ik nog eens
naar de steelzijde, de achterkant.
Daar zie je een fantastische symmetrie en lijnenspel.
Foto gemaakt en toen toch weggegooid.
De twee zonnebloemen drogen natuurlijk gewoon verder.
De blaadjes van de bloem verliezen wel veel van hun kleur.
Maar ze leveren nog steeds leuke foto’s op (al zeg ik het zelf).
De eerste twee foto’s zijn van dezelfde bloem. De derde foto is van een tweede zonnebloem.
De plantenbladen en twee zonnebloemen hebben de afgelopen drie weken liggen drogen. Ze zijn niet verplaatst of aangeraakt. Dit is het resultaat.
De vorm blijft er mooi inzitten. Heb blad is veel, heel veel lichter geworden.
Begonnen met een blad dat ik wat vervormd in elkaar draaide, zijn er deze week nog twee bloemen aan toegevoegd.Twee van de zonnebloemen uit een bos die ik 10 dagen geleden had gekocht.
Een dag later is dat meteen aan de zonnebloemen te zien.
Het blad rechts, waar dit avontuur mee begon, is het meeste van zijn groen nu wel kwijt. De sanseveria lijkt helemaal ‘dicht te rollen’. Hun blad is zo stevig. Dat had ik niet verwacht.
Argusvlinder 