Rhodos-stad
Dat laat zich moeilijk beschrijven.
Naar Rhodos gaan zonder bezoek aan deze stad is onzin.

Ik heb niet eerder een stad gezien die zo ommuuurd is
met dergelijke machtige muren, bastions,
grachten (zonder water) en poorten.
Zoals bij alle grote toeristische trekpleisters in de wereld,
zijn ook hier te veel souvenier shops.
Specialiteit deze keer ‘Bontwinkels’.
Dat het nog mag in de EU.
Het paleis van de grootmeester is heel indrukwekkend.
Veel mozaieken.
Dat stond niet in de gids.
De mozaieken zijn bijna altijd uit Kos.
Ze zijn op de ‘Italiaanse manier’ gerestaureerd.
Het archeologisch museum heeft een geweldige collectie
Griekse kunst.
Vooral Kamiros en Rhodos laten hier hun pracht zien.
De eerste opgravingen van Kamiros
zijn terug te vinden in het Louvre en het British museum.
Hier zijn nu de ‘Italiaanse restjes’.
Maar, wat voor restjes.
De stad is groots.
Zelfs in deze stad die overvoerd wordt door toeristen
zijn prachtige hoekjes, restaurants en straatjes te vinden.


Anakata: cafe en gallerie.







Een weekend Rhodos-stad zou een goed idee zijn.

De busverbinding werkt prima.
Heel belangrijk.


Ixia – Rhodos-stad.



Rhodos-stad – Ixia.

Vergeet de dienstregeling van de bussen.
Ga naar de halte.
Ieder kwartier (September 2008) komt er wel een bus.
Terug precies hetzelfde.
Koop alleen een kaartje bij de kiosk (voor de terugreis).
Met heengaan kon dat in de bus.
2 Euro kost een ritje naar Ixia.
15 – 20 minuten maximaal.


De mieren ruimen ons buitenplaatsje al op terwijl we nog aan het ontbijt zitten.


Eerste indruk van het Paleis van de Grootmeester.








Poortgebouwen.

Dan via Mandriko naar Ialyssos.
Volgens de gids van de ANWB een van de 12 plaatsen
die je niet mag missen wanneer je op vakantie bent naar Rhodos.
Helaas een foute inschatting van de ANWB.
De plaats is een kerk/klooster, gebouwd op wat eens de acropolis was
van deze stad (Filerimos)
Het is idyllisch.
Maar het gaat om een klein kerkje in Christelijke stijl,
met een beetje goede wil Kruisvaardersstijl.
Niet zo’n typische Griekse kerk.
Bij de kerk hoort een klein klooster.
Op zich een smaakvol gebouw.
De restanten van het Griekse verleden worden niet geduid
zodat niet gemakkelijk duidelijk wordt wat je nu precies ziet.
De kruisweg is aardig maar niet voldoende om voor om te rijden.

Filerimos was in de Oudheid samen met Lindos en Kamiros
een van de drie steden die samen het eiland bestuurden.
Toen er vanuit het buitengebied te veel dreiging kwam werd besloten
om gezamelijk een nieuwe stad te bouwen en bevolken.
Dat werd Rhodos-stad.


Zomaar langs de kust.



Toegangskaartje Filerimos.



Het kerkje.



De restanten van de acropolis.







Mozaieken, afbeeldingen van heiligen.





Charmant gebouw.













Uitzicht op zee en de plaatsen aan de kust.



Pauwen omcircelen de gebouwen en de toeristen.



In het kerkje.





De Kerk met onder/tegen zich de voormalige acropolis.





Een voorbeeld van de kruiswegstaties die er staan.




Wanner we terug in het hotel komen
vinden we er de aanmelding voor de excursie.
en als ik de telefoon aanzet krijg je een welkomsboodschap.





Heerlijk gegten bij Kaliva.
Aanrader: Greek plate (halve portie mousaka, gevulde paprika,
hritharaki en een flink stuk feta met tomaat).
Na yoghurt met honing!

Vandaag via Dimilia naar Apollona gereden.
(weer in het binnenland van Rhodos)
Het museum was gesloten.
Daar de weg genomen richting Profitis Ilias.
(ik vermoed dat wij zouden zeggen de profeet Elia)
Daar staat een soort chalethotel (?) en een cafe.


Chalethotel.


De Profeet Elia.


Wikipedia:

Elia is een van de grote profeten uit de Bijbel. Zijn veelbewogen leven is beschreven in de boeken 1 en 2 Koningen. Hij leefde in de 8ste eeuw voor het begin van onze jaartelling, toen het volk van Israxc3xabl opnieuw de afgoden was gaan dienen.

Hij ging naar koning Achab en kondigde een grote droogte aan. Toen niemand zich bekeerde, verborg hij zich bij de beek Cherith, waar hij elke ochtend en avond door raven werd gevoed.

Iconostase.




Profeet Elia en de raven.







Ook een picknickplaats.
Daar hebben we ons brood met kaas gegeten.
Via Empona naar Kritinia gereden.
Even verder ligt daar het kasteel.
Het is een restant van een Johannietervesting.
Mooi uitzicht.


Het kasteel in Kritinia.






















Aanzet tot een rond plafond.















Op de weg tussen het kasteel en de doorgaande weg stond in een bocht
een auto van waaruit men frisdrank verkocht.
We hebben er heerlijk uit de zon, onder de bomen, in de schaduw gezeten.
Even verderop zatten er een stel kippen,
onder het gaas, in de achterbak van een sloopauto.
Die moesten natuurlijk even op de foto.

Een heel opmerkelijk bericht lazen we in Rhodos in de krant.
Hier treft u het artikel aan:

Kamiros is de kleinste van de drie Dorische stadstaten die ontstonden tussen 1000-500 jaar v.C. De andere twee steden zijn Lindos aan de Oostkust en oud Ialyssxc3xb3s dat ligt op de Filerimos heuvel. Het stadje werd tweemaal (in 226 v.C. en 142 n.C) door een aardbeving met de grond gelijk gemaakt. In 226 v.C bouwde men Kamiros weer op in Hellinistische stijl (de smaak uit die tijd). In 142 n.C. vluchtten de inwoners en raakte het stadje in de vergetelheid tot het herontdekt werd in 1859. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw werd het door de Italianen opgegraven. De stad is tegen een helling aangebouwd en van bovenaf heb je een prachtig uitzicht op de zee en aan de andere kant op de landerijen onderaan de heuvel.

Zo te zien citeert iedereen hetzelfde stukje tekst.
Zie mijn vorige blog over ons verblijf op Rhodos.
Hier volgen de foto’s die ik er maakte op 10 september van dit jaar.







Tijdens deze fotorapportage loop ik op deze kaart
van onder naar boven (heuvel op)
en weer terug.


Overzicht van de site vanaf het begin (beneden).



Badhuis.

Je ziet hier een vloer die een beetje van de grond op kolommen is aangelegd.
De aldus ontstande ruimte werd gebruikt om het badhuis op temperatuur
te houden. Althans dat heb ik gehoord bij andere vergelijkbare opgravingen.



Als je rondloopt door deze opgravingen vind je op een groot aantal plaatsen
dit soort ‘bordjes’ die je vertellen wat je daar ziet.






Huizenblok.


Uitzicht vanaf de stoa op de heuvel over stad en zee.




In de warmte, heerlijk onder de bomen.




De omgeving, gezien vanaf het hoogste punt van het dorp.




Mislukte restauratie ?

Ik vermoed dat wat je hier ziet het resultaat is van een ‘restauratie’.
Waarschijnlijk uitgevoerd door de Italianen bij de ontdekking van deze plaats.
Het mooiste voor de toeristen zijn de grote originele zuilen.
Maar als je alleen de brokken nog hebt kun je die natuurlijk
proberen te restaureren.
Hier met ijzer en cement/beton.
Het centrum van de zuil is volgestort en zo zijn de stukken
waarschijnlijk weer op elkaar gezet.
De steen is echter niet bestand gebleken tegen uit uitzettende materiaal
en alsnog kapot geklapt.


Waterreservoir.




Hedendaagse dorpsbewoner.












Huizenblok.




Zijstraat tussen de huizen.








Hierothyteion van Kamiros, tempel van de goden en helden.


Fonteinplein.




Ook ik ben gek van pilaren: fonteinstoa.

Dit is een zogenaamde Dorische zuil, Wiki spreekt:

De Dorische orde is ongetwijfeld de oudste van de drie bouworden uit de Griekse oudheid (de andere zijn de Ionische en de Corinthische orde), en heeft als meest typische kenmerk de Dorische zuil. Deze is zeer statig en strak (zoals de Dorixc3xabrs geacht werden te zijn), slechts 5 xc3xa0 6 modulen hoog (de “modulus” is de diameter van de zuil aan de basis: alle afmetingen van het gebouw zijn te herleiden tot een breuk of veelvoud van deze modulus), met 16 xc3xa0 24 cannelures die met een scherpe naad op elkaar aansluiten. Bovenaan heeft de Dorische zuil een eenvoudig kapiteel bestaande uit een vierkante dekplaat (abacus) en een rond “kussen” (echinus).

Wat een fantastische plaats.
Een must voor iedereen die naar Rhodos gaat.

Plattegrond van Rhodos.
Klik op de kaart voor een vergroting.

Terug via Agios Isidorus.
Daar zien we dat de wijnplanten veel minder op staken worden gebonden
en groeien (zoals het klassieke beeld),
maar haast als een grote kruipplant.
Dan bijna terug via Embona maar net daarvoor via Salakos terug naar de kust.
Daar nog even verder naar Kamiros.
Een hele oude Griekse stad.
Veel mooier dan Lindos.
Oogt veel authentieker.





De oudste sporen van bewoning van het gebied Kamiris gaan terug naar
de Myceense tijd (1700-1100 voor Christus).
Opgegraven begraafplaatsen in Kalavarda en Kamiros tonen dat aan.
Bij de begraafplaats van Makry Langoni werd de stele van Krito en Timarista
gevonden. Dat is de stel op de eerste afbeelding van deze log.
Na een allesvernietigende aardbeving in 226 voor Christus is Kamiros herbouwd.
De opgravingen die we nu dus kunnen zien zijn uit die tijd afkomstig.
De opbouw van de stad is typisch voor een Hellenistische stad:
verdeeld in een deel met publieke en een deel private gebouwen.
Het ligt prachtig tegen de glooiing van de heuvel en heeft
een rechthoekig stratenplan.
De drie delen van Kamiros zijn:
= het lage deel met de religieuze functie;
= het middenstuk met de prive woningen;
– het hoogste deel met de acropolis.
Aan de rand van het ‘Fonteinplein’ staan de restanten van een Dorische tempel.
Waarschijnlijk gewijd aan Apollo.
Tegenover het ‘Fonteinplein’ was het Hellinistische heiligdom gewijd
aan de goden en helden van Kamiros.
Tussen de huizen vallen twee gebouwen op met hun binnenpleinen.
Ook is er een waarschijnlijk publiek badhuis te zien.
Op de acropolis zijn delen van de ommuring teruggevonden
alsook de fundering van een tempel.
Er is een indrukwekkende cisterne (wateropslag).
Er was een grote Stoa (overkapping tegen zon of regen) van wel 200 meter lang.
In een deel ervan waren winkels.
De stoa vormde de indrukwekkende achtergrond van de stad
en geeft een panramisch uitzicht over de stad, de omliggende akkers
en de zee.



Plattegrond van Kamiros.





Toegangskaartje voor Kamiros

Ik heb nogal wat foto’s gemaakt in Kamiros.
Die zet ik samen in een web log.
Even apart van dit verhaal.
Deze introductie.

Een dagje (10/09/2008) naar het binnenland van Rhodos.

De eigenaresse (?) van het hotel heeft ook vanochtend weer
een aanvaring met de buurtbewoners.
De huurauto’s waren gisteren het probleem.
Vandaag is het weer mis maar ik weet niet waarom.

De maatschappijen van de huurauto’s komen ’s ochtends de auto’s brengen.
Die zetten ze in de woonwijk naast het hotel.
Ze kunnen ze moeilijk op de grote weg zetten.
Maar ze zetten ze overal weg: voor de uitrit, op plaatsen die bewoners
claimen als hun plaats enz.In de ochtend eerst even langs de supermarkt
voor brood en kaas voor ontbijt en lunch.

Gisteren een route met de auto gereden.
Door het binnenland van Rhodos in een streek met veel wijnbouw.
We zijn vanuit Ixia via het vliegveld en Kalavarda, Salakos naar Embona.
Het centrum van de wijnindustrie.


Helaas zie je dit niet overal.


Een gebouw niet afbouwen schijnt heel normaal te zijn. Dit lijkt een hotel te gaan worden (?)


Wijnhuis aan huis.


De eigenaren van de wijngaarden brengen de druiven bij de grote wijnfabriek.






Klein wijnhuis.


Uithangbord met taalproblemen.

Tranditional => traditional
Vizitors => visitors

Vervolgens via Siana naar Monolithos.
De resten van en ommuring staan daar prachtig op een enorme rots aan de zee.




In de verte de eilanden voor de kust.


Dit soort herinneringskastjes zie je veel langs de weg.

Tyrokafteri: feta cheese melted, olive oil, vinagar pepper, spicey.

Zo stond dit gerecht beschreven op de menukaart.
Heerlijk.
Ook op het web is het bekend:

Op Smulweb bijvoorbeeld:



Of op Griekserecepten.startpagina.nl/prikbord:

De teksten zijn de dag na het bezoek aan Lindos en Rhodosstad geschreven.
Deze log gaat over het derde deel van 9 september 2008.

Gisteren gegeten bij Taverne Khaliva.
Goed, lekker eten.
De Tzatziki was boers, recht toe recht aan.
De hete feta was prima !
Ook de stifado was lekker.
De moussaka was prima, niet te kruidig,
mooie bechamelsaus.
Leuk in een eigen stenen bakje klaargemaakt.
Minpunten:
– de rose op de kaart was er niet;
– ze hadden ook geen baklava.

Dat de baklava er niet was vertelde de ober pas
na het serveren van de Griekse koffie.
Die zou ik niet genomen hebben zonder baklava.
44 Euro.

Op de terugweg van Lindos naar Ixia rij je langs Rhodos stad.
Een goede gelegenheid om de acropolis die hier gevonden is te bezoeken.
Je kunt hem haast niet missen.

De tempel van Apollo Pythios.

Ook bij de volgende serie foto’s dienen we in gedachten te houden
dat Italiaanse ‘archeologen’ in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw
hier hun best gedaan hebben om de vindplaatsen te restaureren.


De tempel met een beperkt aantal pilaren.

Uit een werkstuk op het internet:
(http://www.scholieren.com/werkstukken/462: Werkstuk Grieks Delphi)

Apollo was actief in Parnassos.

…..Dat de plaats toen Pytho heette, wordt nog geschreven door de Griekse dichter Homerus. Volgens de mythe werd de draak, met de naam Pytho, die in deze bergstreek huisde, door Apollo Delphinios verslagen. Waarna Apollo zijn rituele feesten overbracht van Kreta naar deze plaats, die sindsdien Delphi heette. Apollo werd hier vereerd als Apollo Pythios. De naam Pytho vind je ook terug in de naam van de priesteres, de Pythia. Deze vrouw van eenvoudige afkomst, kwam op de drievoet van Apollo te zitten…..

Theater van recente tijd.


Stadion.


Met veel zitplaatsen.


Later op de middag maar nog steeds warm.




Oude stenen.

Ik ga graag naar ‘oude stenen’ kijken.
En daar waren er heel wat van.
Volgens sommige mensen maak ik van iedere oude steen een foto.
Dat is niet waar.
Maar een mooie oude steen verdient aandacht.






Mijn voeten, zonder sandalen, na een eerste dag zon.

Opmerkelijk:
Nederlandse vliegtuigpassagiers die klappen bij de landing.

Het tweede deel van dag drie was het bezoek aan Lindos zelf:

Waarom veel mensen naar Lindos gaan, ik weet het niet.
Het dorp is 1 lage souveniershop.
Alles wat je er koopt is kitch.

De Citadel, een beetje een groot woord voor een lange stevige muur,
is eigenlijk het interessantst.
De nieuwbouw die men verkoopt als acropolis,
is niet de moeite van een bezoek waard.
Het aandeel authentiek materiaal in wat je ziet is minimaal.
Herbouw van archeologische plaatsen om toeristen te trekken
is per definitie dubieus.
Je hebt veel verstand van de bouwkunst van de Oude Grieken nodig
om iets te begrijpen van wat je in Lindos ziet.

Parkeren in (bij) Lindos is moeilijk.
Bereid je voor op een behoorlijke klim, vooral bij warm weer.


Of je met een ezel naar boven wilt?




De enige straat zonder mensen die ik gezien heb in Lindos.


Toegangskaartje tot de Acropolis.


Met het uitzicht is niets mis.


De citadel.






Relief van een boot in de rotswand uitgehakt.


Ter verduidelijking de boot uit de wand geisoleerd.

Dan volgt nu een korte woordenlijst.
De Griekse bouwkunst is ons tenslotte niet echt vertrouwd.
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Exedra
De naam exedra (xe1xbcx90xcexbexcexadxcexb4xcfx81xcexb1), dat waarschijnlijk in oorsprong een stoel
buiten de deuren betekent, ging gebruikt worden
voor een kamer die met stoelen ingericht geworden is
en open naar een porticus toe, waar mensen ontmoetten
om van een gesprek te kunnen genieten;
zoals de kamer die Vitruvius beschrijft
als geopend naar het peristylium van de gynaeconitis
van een Grieks huis en als de aanpallende kamers van een gymnasium,
die voor lezing en disputen van de rhetorici en filosofen gebruikt werden.

Stoa
Een stoa (Oud-Grieks: xcfx83xcfx84xcexbfxcexac) was in het oude Griekenland
een langgerekte smalle overdekte zuilenhal met gesloten achterkant en zijkanten
en een open door zuilen ondersteunde voorkant.
Stoaxe2x80x99s stonden op plaatsen waar grote mensenmenigten samenkwamen,
zoals op marktpleinen (agoraxe2x80x99s) en in heiligdommen,
om beschutting tegen regen en zon te bieden.

Porticus
Een portico is een portiek, die naar de toegang van een gebouw leidt,
soms uitgebreid als een colonnade, met een dak over het looppad,
ondersteund door zuilen of ingesloten door muren.
Dit ontwerp verscheen voor het eerst in het oude Griekenland
en heeft vele culturen bexc3xafnvloed.

Propylaea
A Propylaea, Propylea or Propylaia (in Greek xe2x80x94 xcexa0xcfx81xcexbfxcfx80xcfx85xcexbbxcexb1xcexb9xcexb1) is
any monumental gateway based on the original Propylaea that serves
as the entrance to the Acropolis in Athens.
The word propylaea (propylaeum is the Latin version) is the union
of the prefix pro (before or in front of) plus the plural of the Greek pylon
or pylaion (gate), meaning literally that which is before the gates,
but the word has come to mean simply gate building






Trappen naar het propylaea, poortgebouw.




Stoa, afdak, bushokje.




Verherbouw in actie.


Natuurlijke haven.


Tempel van Athena Lindia.




Byzantijnse kerk.




Zoals ik al zei: met het uitzicht is niets mis.

9 september 2008.

Ze moeten zo de huurauto komen brengen en dan op naar Lindos.

Eerst ontbijten op ons terras(je).
Brood, kaas en jus d’ orange gekocht in de supermarkt.



Natuurlijk kwam de auto ruim een half uur later dan was afgesproken.
Reisorganisaties lijken niet te begrijpen dat ze mensen in een positie
van volkomen afhankelijkheid brengen
en als ze er dan een zooitje van maken, zijn mensen natuurlijk ontevreden.
We zijn er inmiddels al aan gewend
maar als ze denken met dit soort magere prestaties
goed te scoren dan begrijpen Budget (autoverhuur)
en Skytours (reisorganisatie) het niet.

De auto was overigens geen 150 maar 116 Euro voor drie dagen.
De auto is een uitgeleefd wrak maar het rijdt (Hyundai Accent).

Er zat nauwelijks benzine in de auto.
We moesten dus snel tanken,
maar om dat te doen moet je voldoende geld hebben.
Dus eerst pinnen.



Voor de pinautomaat kwamen we tankstations voldoende tegen
maar al snel waren we in de bebouwde kom van Rhodos stad
en daar kwamen we er geen 1 tegen.
Uiteindelijk kwam het toch nog goed.

Eenmaal bij Lindos aangekomen heb je een mooi uitzicht op de stad en de acropolis.
Eerlijk gezegd is dat ook het mooist op Lindos: het uitzicht.
Daarover later meer.



Nog een klein stukje doorrijden en dan naar een parkeerplaats.
We zijn eerst een beetje doorgereden.
Daar de auto geparkeerd.



Ook vanaf deze plaats is het uitzicht op Lindos mooi.
Er liggen restanten van een theater tegen de heuvel.
Bovenop ligt de acropolis.
Dat wordt een hele klim.

Dit jaar zijn mijn aantekeningen niet zo gestructureerd
als bij vorige vakanties.
Dat is bij die korte vakanties een veel grotere opgave.
Je bent dan minder in de stemming om er echt iedere dag
tijd voor uit te trekken.
De eerste dag op Rhodos stond in het teken
van het verkennen van de omgeving.

Maandag 8 september 2008

“De laatste stranddag”

De eerste dag stond in het teken van strand, zee en zon.
Niet dat we op het strand gelegen hebben.
We hebben gewandeld.
Het is nu 23:00 uur.
Lekker Grieks gegeten.
Toch een beetje verbrand ondanks ons eerder verblijf
op de grote kanarie.
Auto gehuurd voor drie dagen.
Boottrip geboekt.



Excursieprogramma op Rhodos.



Dit is de excursie die we geboekt hebben: met een boot naar Symi.

We hebben allerlei plannen.
Nu slapen, moet ook gebeuren.

Wanneer we de eerste dag na een oppervlakkige verkenning
terug in het hotel komen is de briefing aan de gang.
Het is er druk met gasten. Wij nemen ontbijt op het terras.
De hostes van onze reisorganisatie (en van vele anderen,
volgens mij is er 1 organisatie op Rhodos die alle of in iedere geval
veel Nederlandse toeristen opvangt en helpt)
vertelt wat de mogelijke excursies zijn.
Ze zijn helemaal afgestemd op mensen die voor 1 week
naar Rhodos komen.
De hostes is een wat arrogante dame.
Ze doet dit werk al veel te lang.
En dat merk je.
Maar ja, het is wel makkelijk om snel zo’n excursie en de auto te boeken.
Overigens weet ze niet eens de juiste prijs van de auto’s.
Ik zou een auto huren voor 150 Euro voor 3 dagen.
Achteraf betaal ik 116 Euro.

De volgende dag maak ik nog wat aantekeningen over deze eerste dag:

Bij het volgende dorp lijkt het wel een windsurfersparadijs.
De wind staat hard van zuid naar noord, langs de kust.
De surfers maken daar gebruik van en
hebben een soort straatje gevormd vanaf het strand
naar de zee en omgekeerd.
Daar worden hoge snelheden bereikt.









In de buurt van het Windmill cafetaria, zitten verschillende eetgelegenheden
die niet bij een groot hotel horen.
Enkele zijn heel modern, loungebars.
Wij kiezen ’s avonds een eenvoudig terras bij zee (met je voeten op het grind).
De keuken en dergelijke zitten aan de andere kant van de weg.
We eten er heerlijk.
Het kost ongeveer 40 Euro.





Het restaurant bleek Maestro te heten.
Het is niet de beste keuken die bestaat maar gewoon goed.
En op het strand.
Heerlijk in de avond.
De landende vliegtuigen komen met enige regelmaat over.
De golven, de heerlijke temperatuur.

Vandaag gaan wij naar Rodhos of Rhodos of Rodos.
Mag allemaal.





Rond 13:00 uur, 07/09/2008, was alles ingepakt, schoon, gewassen,
opgehangen en we hadden gegeten.
Nu is het 15:20 uur en zitten op Schiphol.
De auto staat op rij 210.
We zijn ingechecked en de bagage is ge-drop-offed.
Twee dopio (koffie), een chocolademuffin en twee blikjes Pringles.
Het regent.
Hopelijk is het weer in Griekenland beter.

We zitten in het vliegtuig.
Waarschijnlijk veel eerste maal vliegers.
Allemaal erg zenuwachtig.







De bestemming voor de komende week is Hotel Hippocampus.
Een klein hotel in Ixia, een dorp op de weg van het vliegveld naar Rhodosstad.

De volgende reeks foto’s geven een eerste beeld
van onze vakantie afgelopen week op Rhodos, Griekenland.


Strand, zee en surfen.

Lindos strand.

De acropolis van Lindos.

Tempel van Apollo Pythios, Rhodos stad.

Monolithos.

Tussen de oude stenen in Kamiros.

Hellenistische huizen in Kamiros.

Kerk en klooster.

Rotsige stranden van Rhodos.

Mozaiek in Ialyssos.

Paleis van de grootmeester, Rhodos stad.

Een van de poorten tot Rhodos stad.

Amphora met paardenhoofd, ongeveer 580-570 voor Christus.

Machtige stadsmuren van Rhodos.

Symi.

Zon, zee en strand.

Vanacht terug gekomen van een korte vakantie op Rhodos, Grieklenland.
Het is nog even wennen aan de temperatuur hier
maar zoals je ziet ben ik al weer aan mijn web log begonnen.
Mijn centenverzameling is in Griekenland uitgebreid.



Het gaat natuurlijk om de Griekse Eurocenten.
Kun je ze vinden in deze beperkte verzameling.
Ik zal je helpen.
Het zijn er drie en vergroot ziet zo’n munt er als volgt uit: