02/11/2004 Dinsdag in Kolkata.

De eerste echte dag in Calcutta.
Na de introductie en een ‘English Breakfast’ hebben we de taxi genomen naar het Victoria Memorial.
De tuin eron heen is mooi.
In de schaduw schrijven we ons verhaal en genieten we van de wind.
Het is warm.

In het centrum van Calcutta zijn vele grote parken en tuinen.
Die zijn ook wel nodig ook want de stad is ook stoffig en vuil.
De tuinen houden de lucht nog een beetje leefbaar.

(Even geld wisselen bij een stoplicht)

Het ontbijt:
we moeten het wxc3xa9xc3xa9r leren: Tea wil zeggen thee met melk.
Vraag om ‘Black Tea’.
Zeg zo wie zo duidelijk wat je wil.
Als je papaya zegt terwijl andere mensen een vruchtensap nemen mag je er niet vanuit gaan dat je papaya-sap krijgt.
Ben niet verbaasd als je dan vers fruit krijgt.

Omde’English heritage tour’ af te maken hebben we St Paul’s Cathedral bezocht.

Dan wordt het tijd voor het echte India: de Kali-tempel.
Een klein tempel-complex waar veel gelovigen komen.
Er worden offers gebracht bij een oude boom (vruchtbaarheidsritueel) en men gaat bidden bij een Kali-beeld met drie ogen.
Daar in die kleine ruimte was het een heksenketel.
Biddende mensen stil tegen de kant.
Gelovigen en toeristen die elkaar bijna omver duwen om de Kali te zien.
Rond de tempel vele bedelaars en mensen die zich bezig houden met het slachten en verwerken van geiten.
Bij het tempelcomplex hoort ook nog een groot bad waar mensen een ritueel bad nemen.
Het complex is niet bijzonder mooi maar de activiteiten zijn erg de moeite waard om te bekijken.
Maar dat kan al door bij een stalletje annex kapper een flesje cola te nemen.

(Even nog het geitje vasthouden voor de slacht)(Het bad)(Kapper annex colastalletje)

Culinair:
Onder een boom verkocht een man 2 producten: een soort appels en een andere vrucht/noot.
Die vrucht/noot heet wellicht ‘Dollidossi’.
Mij lijkt het nog het meest op een erg jonge kastanje.
Er zit veel vocht in, is eenvoudig te pellen en is niet echt hard.
De vrucht lijkt nog het meest op het hoofd van ….. uit Star Wars.
Een gerimpelde schil met twee uitsteeksels.
Gepeld blijft er een hartvormige vrucht over.
In eerste instantie smaakt hij zoetig.

Het hoofd dat hierboven bedoeld werd is dat van Yoda. Een van de hoofdrolspelers uit Star Wars. In onze groep zaten geen Star Wars-fans dus niemand kon me helpen om op de naam te komen. Nu thuis is dat eenvoudig.

We zijn met de Metro terug gegaan (van de Kali-tempel).
Heel efficient, snel en goedkoop.
2 Zones, 2 personen= 12 roepies, dat is ongeveer 25 Eurocent.

Disteravond met de meeste leden van de groep, samen gaan eten: restaurant Amber.
De airco zorgde voor zoveel kou dat wij er last van hadden. De Indiers niet.

11/02/2004 01:11 PM

L,

we zijn met een groep van 11 mensen.
Maar iedereen gaat steeds zijn eigen weg.
Vandaag bijvoorbeeld een tempel bezocht.
Daar werden jonge geitjes geofferd.
Na afloop werden ze geslacht.
Kolkata of Calcutta is een stad met
meer dan 12 miljoen mensen.
Nu is het spitsuur. De lucht is grijs
van de uitlaatgassen van de bussen
en vrachtauto’s.
Bovendien is het er erg warm.

Tot de volgende India mail !
L en M

In het reisverslag worden soms wel de hotels genoemd die we bezocht hebben.
Hier maar even het hele lijstje.

Het hotel in Peling Hotel Phamrong is een aanrader omdat het een heel leuk gebouw is en omdat de mensen er verschrikkelijk aardig waren.

Omdat we de trekking aangepast hebben zijn we niet in Rayagada geweest.

In Bhubaneswar zaten we in hotel Sishmo, een groot hotel, meer voor mensen die voor zaken in de stad moeten zijn. Had zijn beste tijd wel gehad naar Westerse begrippen, voor ons was het luxe.

Het South Eastern Railway Hotel hebben we in Puri niet gehad.

01/11/2004

Aankomst in Mumbai om 01:15 uur Nederlandse tijd, Dat is 05:45 uur locale tijd.
Het culinaire thema past prima bij het vliegen: iedere vlucht weer iets anders te eten.
Mumbai is warm en benauwd.
Redelijk snel hebben we de transferbus gevonden
(we gaan namelijk van het internationale deel van de luchthaven naar het nationale deel).
De volgende vlucht wordt uitgevoerd door Sahara.
Het laatste eten omvatte naast de sandwiches een vrucht die ik niet thuis kan brengen.
Vochtig, oranje van kleur, het vruchtvlees heeft iets weg van meloen maar was vaster.
Van de kleur ben ik niet zeker, het was donker in het vliegtuig.
Inmiddels is het 06:30 uur en begint het al licht te worden.
We namen de transferbus maar er was weinig tijd.
We moesten op international onze bagage ophalen, dan door de douane,
dan de transferbus opzoeken en halen, dan de bagage inchecken op domestic,
dan een boarding card zien te krijgen, dan door de security
waar je zowel voor jezelf (op de boarding card) als voor je handbagage (voor mij twee stuks)
een stempel moet hebben.
Inmiddels ben ik ge-upgrade naar business class en zit L om 7 minuten over half acht
achter in het vliegtuig.
Een koel handdoekje, luxe bladen om te lezen, ruime leren stoelen,
een krant en een koel glaasje kokosvocht en de deur sluit.
Niet alle reisgenoten zijn mee, denk ik.
Reistijd: 2 uur en 10 minuten.
Meer dan 100 kilometer.

Vanuit het vliegtuig heb ik een mooi uitzicht over de stad in nevel
terwijl de zon er langzaam doorheen komt. Grote sloppenwijken.

De rose vrucht is opgelost. Het is papaya.
We krijgen ontbijt opgediend in gangen, metaal bestek, aardenwerk bordjes,
een stoffen tafelkleedje en servet.
Traditioneel Indiaas eten wordt op een bananenblad opgediend.
Op mijn bord je ligt dan ook een stukje bananenblad als placemat.
Er is een keuze uit drie soorten, warm, brood.
Natuurlijk mors ik hier de papaya op mijn lichte broek.
Dan volgen de corn flakes (2 soorten) met koude of warme melk.
Ik neem de mango yoghurt.
Ik heb de aardbeien yoghurt al een keer gehad vandaag.
Als hoofdgerecht een vegetarische curry en iets dat lijkt op een bitterbal met stukjes brood
en een rood sausje.
Het sausje is zoet en een beetje heet.
Het brood is voorzien van koriander.
De curry is nog het heetste, met knoflook, ui, erwten en tofu.
De zaadjes in de curry zouden weleens mosterd kunnen zijn, komijn ?

Het uit/inchecken ed was in Mumbai zo gehaast dat ik prompt mijn rugzak
en mijn plastic zak (met bladen en ander leesvoer) vergat.
Maar ik heb het idee dat ik nu alles weer bij me heb.

Het koekje bij de thee is gemaakt met kleine zaadjes. Lijkt een beetje op anijs.
Voor ons een vreemde combinatie, zo’n roomboterkoekje met anijs.

Tea with lemon, that goes without saying !

Vanuit de lucht meanderen rivieren door een groen landschap
waar behalve dat groen verder niets lijkt te zijn.

We vliegen over Kolkata (Calcutta), zien de rievier, de bruggen, en het Victoria Memorial.
Het schijnt 27 graden Celcius te zijn.
Nog een lekker warm en vochtig doekje om de vlucht af te ronden.

Tijdens de busreis van de luchthaven naar het hotel valt de bus stil.
Midden op een drukke weg. Wat een verkeer !

We hebben al wat rondgelopen door Mumbai. Het is er erg druk en heel stoffig.

Dit is een kaartje van het centrum van Calcutta.
De drie rode bolletjes geven aan:
– de ingang van hotel Great Eastern Hotel, de ingang ligt aan de ‘Old Court House Street’;
– het tweede rode bolletje geeft aan vanaf waar de volgende foto is genomen.
Het is het bolletje bij de Raj Bhawan. De foto toont Esplanada East en het Carzon Park;
– het derde rode bolletje toont de locatie van de Moskee.
Een foto daarvan zie je een klein stukje verderop in deze log.


(Esplanada East en Carzon Park)

We zijn eigenlijk te moe en de verandering van temperatuur eist zijn tol.

(Omgeving Sudder Street)

Dan maar wat geld wisselen.
Dat is nog niet zo eenvoudig.
De meeste banken zijn begrijpelijkerwijs uitgerust voor de locale markt, niet voor buitenlanders.
In het hotal, dat op het eerste gezicht een hele blok beslaat, zit ook een bank.
Een groot woord voor een klein kantoortjes waarvan de deur zo klemt dat L eerst denkt
dat we op de verkeerde plaats zijn.
Een man doet de administratie: de nummers van de biljetten en cheques worden genoteerd,
de koers wordt verschillende malen gecontroleerd,
de omrekening wordt enkele malen doorgerekend op de rekenmachine
en een ontvangstbewijs wordt uitgeschreven. Geen kleine klus.
De tweede persoon schrift de informatie dan over in een ander boekje
en deelt een token uit (een muntje) waarmee wij dan naar een kassier kunnen gaan.
Dit getralied kantoortje zit helemaal links in de ruimte.
Een klein luikje gaat open waardoor je de token schuift.
Aangezien het aantal roepies al enkele malen aan elkaar is doorgegeven
kan het uitbetalen beginnen.
Het is het mooist als je het nog eens goed natelt.

Ik had nog 4 oude biljetten van 100 roepie die ik aan mijn moeder had gegeven
voor haar verzameling. Deze werden keurig omgewisseld.

In het hotel zijn ook restaurants. In een er van met de naam Jade Garden
(helaas geen echte tuin zoals de naam suggereerd) lopen 5 obers rond
om ervoor te zorgen dat we 2 cola krijgen.
Missie geslaagd !
We gaan nu even slapen.

Om 18:00 uur zou de briefing zijn maar drie van onze medereizigers kunnen pas om 21:00 uur in Calcutta aankomen.
Briefing morgen om 07:30 uur.

Voor het zover is gaan we gezamenlijk eten in een Indiaas restaurant.

(Moskee Jahawarlal Nehru Road, vlakbij de Metro)

Niet luxe maar ook geen straattentje.
Typisch Indiase kaart met verschillende bieren.
Iedereen nam verschillende gerechten.

De Naan was heerlijk, de ‘spring roll'(of loempia met vegetarische vulling) van L was ook heerlijk.
Na het eten nog een wandeling door de wijk.
Vele, vele bedrijfjes waar van de vroege ochtend tot de late avond wordt gewerkt.

Zo was er een straat met allemaal glasverwerkers.
Leuk om te zien hoe men spiegels etst.
De etenstentjes zijn bijzonder kleurrijk.

Het is zo jammer dat we daar niet het risico kunnen nemen om aan te schuiven.

In het hotel nog 1 van de drie bars bezocht.
Daar speelde een 9-mans formatie.
Drie zangeressen en een aantal instrumentalisten.
In de zaak zaten alleen mannen.
Een aantal waren al behoorlijk dronken.
De sfeer is wel bijzonder.
De mannen betalen regelmatig voor de muziek.
Soms door naar voor te lopen en het geld er weg te leggen.
Meestal door een ober te sturen.
Een man stuurde zelfs, nadat hij een aantal malen expliciet geld had gegeven
aan een bepaalde zangeres, een briefje aan die vrouw.
Er waren overigens drie zangeressen: een naief, een geslepen tante en een sjagerijn.

Aan de kamer zullen we niet te veel woorden vuil maken.
Het hotel is een historisch monument.

Dag 2: 31-10-2004 Vliegen.07:00 uur: opstaan07:30 uur: ontbijt in Hotel Ibis.Voorlopig onze laatste reguliere maaltijd.De rest van de dag en morgenochtend wordt vliegtuigeten…..en Evergreens!KrentebolletjeHard bruin broodjeeimuesli met yoghurtsinasappelsapsinasappel2 plakjes kaarzwarte koffieDe koffie is niet te drinken volgens L.Ik ruik eraan en besluit het proeven achterwege te laten.Op schiphol meteen de eerste verrassing: we vliegen via Mumbai (Bombay).We dachten toch echt via Delhi te vliegen.Inchecken gaat erg snel, ook de douane. De koffie is prima !12:00 uur: Frankfurt.Boarding passes geregeld.Nu nog even wat Duitse koffie en een Italiaans broodje (Focaccia met Pesto, Mozzarella en tomaten.Het brood en de koffie zijn prima.L slaagt erin een grotestrijd te leveren met het broodje.We zijn inmiddels met 11 mensen.Wij zijn mee van de jongsten.Een mysterie is inmiddels opgelost: we vliegen van Frankfurt naar Delhi en van daaruit naar Mumbai.Een vader (Amerikaans) legde vanochtend aan zijn dochter uit dat de terroristen ‘the bad guys’een vliegtuig in de Twin Towers hadden gevlogen.In het verhaal was geen ruimte voor enige nuance.Het toont wel aan hoe deze gebeurtenis de Anerikaanse kiezer bezig houdt.13:00 uurHet boarden is begonnen.We zitten is de wachtruimte, oog in oog met het vliegtuig.Mijn voeten zouden het niet erg vinden als de bergschoenen even uit mogen.Dat zal dan ook gebeuren nadat we op onze stoelen zitten.De families met kinderen gaan nu eerst (na business class).Dan volgen rij 30-39. Wij zitten op rij 15.14:20 uur: Het vliegtuig taxied naar de startbaan. Nog ruim 6000 kilometer te gaan. Er is hilariteit omdat iemand een bagagerek wat hard dicht doet.Het gevolg is dat er een zuurstofmasker naar beneden komt en het deurtje dat het masker verborg, bungelt wat in de lucht.Een Duitse mechanicien komt er aan te pas om het probleem op te lossen.Het is een drukte in het vliegtuig.Naast Europeanen veel Indiase passagiers. Sommige met kinderen !De geuren van het eten kondigen India al aan en dat terwijl we nog geen 20 minuten onderweg zijn.We vliegen via Tsjechixc3xab, de Oekraine, Georgixc3xab, Azerbadjan, Afganistan en Pakistan naar India.21:45 uur: Aankomst in Delhi.Het vliegtuig blijft hier 1 uur en 15 minuten aan de grond (gepland).We moeten aan boord blijven.We moeten nu de handbagage identificeren.Nog ruim 1000 kilometer te gaan.

Dag 01: 30-10-2004 Trein Breda – DordrechtHet voornemen is om deze keer een culinair reisverslag te maken.Ik ga proberen extra te letten op bijzonder fruit, eten, drinken en gewoontes op dit gebied.Om hier beslagen aan te kunnen beginnen, hebben we in Breda een rondje langs ‘de velden’ gemaakt:Villa Nova, Bukowski, Da Nino, Taj Mahal, Salon du Provence, De Stadstuin en vanavond sluiten we dit af met een etentje in Het Lievertje’ in Amsterdam.De voorpret van deze reis was uitgebreid: nieuwe rugzakken gekocht in Den Haag, een nieuw zakmes, lakenzakken, fleecetruien, 2 afritsbroeken en dito overhemden bij de Aldi, een iPod, een extra voeding voor de digitale camera, foto’s gemaakt in de Grote Kerk van Breda (Pracht & Praal), de auto geparkeerd in Amsterdam, een digitaal archief aangelegd met ingescande copieen van paspoort, visum, credit cards en Amex traveller cheques, email via web voorbereid, prikjes bij de GG&GD, malariatabletjes, reisboeken geleend en gecopieerd bij de bibliotheek, enz, enz.Goed. Vandaag met de trein van 13:16 naar Schiphol vertrokken.Daar zullen we vanacht slapen in Hotel Ibis zodat we morgen aan onze vlucht naar Kolkata kunnen beginnen.Eerste culinaire feiten:- 2 broodjes kaas en een broodje kipsalade van V&D;- koffie op het station (kon slechter)- 1 flesje Spa blauw.19:00 uur’t Lievertje2 maal carpaccio1 maal kabeljauw1 maal parelhoenFranse Tulipe des Vignes (Pinot Blanc)Het Lievertje is het idee van Huub. HULDE!!De vorige keer en nu (het voorgerecht hebben we net gehad, 1 of 2 c’s ?) is het eten prima en niet te duur.Alleen het bestek. Dat past prima in een Argentijns vleesrestaurant maar is te grof voor een delicaat Frans restaurant.Duitse ‘zoete wijn’-glazen voor een Pimot Blanc ? Jammer.Amsterdam is en blijft geweldig !

Introductie:

Eind vorig jaar zijn we op vakantie geweest naar India, meer precies naar Calculla, Sikkim en Orissa.We hebben deze reis gemaakt met Shoestring. Dat was onze eerste reis met deze organisatie.Op zo’n vakantie neem ik meestal een klein boekje mee om de reiservaringen vast te leggen.Dat is ook het afgelopen jaar gebeurd.Hier is dat boekje:Dit boekje is een bijzonder boekje. De firma die deze boekjes maakt heeft er een hele geschiedenis mee doorgemaakt. Van Gogh gebruikte bijvoorbeeld deze boekjes om schetsen in te maken.De firmanaam is Moleskine .Het boekje heb ik gelocht in het Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdan op 24/07/2004.Ik was toen in het museum vanwege de tentoonstelling: Koenigs Collectie.De sticker op het boekje heb ik in India gekocht, in Bhubaneshwar. Maar daar vertel ik verder op in het reisverslag nog wel het een en ander over.Meestal komt het er niet van iets met de foto’s of het reisverslag te doen.Nu met deze web log gaat dat misschien veranderen.Een dag voor het werkelijk vertrek vanaf Schiphol gaan we dan al naar Amsterdam.Dat geeft rust. Je weet zeker dat je op tijd zult zijn voor je vlucht en kunt nog even naar de stad.

Van het bonnetje van het Boijmans is niet veel meer over: 33.45 voor het boekje en de catalogus.Tijdens de vakantie hebben we ook emails uitgewisseld met de thuisblijvers. Een aantal van de emails kun je ook in het reisverslag aantreffen. Hier de eerste. We zijn dan nog thuis maar testen even of we de juiste adressen hebben:De tekst is letterlijk overgetikt van het dagboekje.Bijschriften staan steeds onder de foto, tussen haakjes en de tekst in italic. Opmerkingen toegevoegd bij het maken van dit electronisch reisverslag staan in Italic (schuin schrift)

Eigenlijk vind ik dit mijn mooiste foto van ons laatste bezoek aan India. Hij is genomen vanaf een terras van een restaurant op de Grand Road in Puri. Aan de Grand Road ligt ook de grote tempel. Deze straat heeft vele grote gebouwen. Een ervan is een winkelcentrum met daarin een restaurant. Vanaf het terras kun goed naar de mensen in de straat kijken: pelgrims, handelaren, bedelaars, tempelgangers, politie etc.
De mensen hebben vaak erg veel op en aan hun fiets of ander vervoermiddel hangen. Dat trok mij in eerste instantie naar de persoon in het midden van de foto. Toen ik de foto nam zag ik dat er een aantal mensen om de centrale persoon heen liepen en stonden. Zo lijkt het wel of die centrale persoon in een circel staat.

Overigens geen van de foto’s over India zijn bewerkt. Ze zijn alleen kleiner gemaakt om ze beter te laten laden op de web log. Maar het formaat is zoals de foto’s genomen zijn.

De Kanchenjangha met op de voorgrond Darjeeling.

Deze foto heb ik gevonden op een web site over Calcutta (Kolkata)

Vorig jaar november (2004) ben ik op bijna dezelfde plaats geweest. Andere camera, andere tijd:

De Howrah bridge in Calcutta.Alle ruimte benut in Darjeeling.Theeplantages in de omgeving van Darjeeling.De Himalaya vanuit Pelling.Muurschildering van een klooster in de buurt van Pelling.Granen drogen in een dorp in Orissa.Orissa.Puri, de grote tempel vanaf het dak van een hotel in de buurt.

Theepluksters in Darjeeling. Dit is een prachtige streek in het noorden van India. We waren hier onderweg naar Sikkim.Een biddende kloosterling in Sikkim. Let op het kleedje, real English !Net als bij ons zijn kloosters belangrijke educatieve centra. Hier leren de kloosterlingen van elkaar. Niet al deze jongeren zullen ook in het klooster blijven. Ze zijn er nu vooral om te leren.In Sikkim wordt, letterlijk, kard aan de weg gewerkt. Als je geen grind hebt maak je het. Daar is deze vrouw hele dagen mee bezig.Het is bijna Diwali. Deze jongen is er voor gekleed. Silliguri.Taxistandplaats.Slachthuis/slager in Calcutta.Een man komt eens kijken naar die buitenlanders, hij blijft wel buiten de omheining.Vrouw in Orissa met typische sierraden (1)Vrouw in Orissa met typische sierraden (2)Vrouw in Orissa met typische sierraden (3)Jongetjes uit het vissersdorp.Ochtendkrant in Puri.

Nog meer, bekijk de jet set hier.

Tijdens onze vakantie in India (Sikkim en Orissa) heb ik onderweg wat planten verzameld. Mijn ‘Herbarium’. Langzaam groeide het idee om het herbarium met behulp van digitale foto’s vast te leggen. Het resultaat zie je hier.
Het is niet echt een herbarium, want volgens mij is dat een plantenverzameling en hier komen ook dieren in voor:


Voor wie mijn handschrift niet kan ontcijferen. Deze vrucht hebben we gekocht in Calcutta. Het is een soort noot, niet hard, met veel vocht. Je pelde de schil eraf en de inhoud at je op. Ik vond de vrucht lijken op Joda uit Starwars. Maar er waren geen medefans in onze groep en ik kon niet op de naam komen.



De volgende foto’s op een buine achtergrond zijn allemaal gemaakt in Orissa. Bij een van de stammen in het volle zonlicht op de stoep van een huis. De stoep was nog maar kort geleden opnieuw geverfd.















Deze foto ging mij met name om de grote vruchten. Hieronder een detail:

In onze woonkamer staan de volgende twee beeldjes:

We hebben deze beeldjes gekocht in Orissa afgelopen November.
We hebben ze gekocht in een dorpje waar de mensen leven van het maken van dergelijke souveniers.
Deze metalen beeldjes worden gegoten met een wastechniek:
Met was wordt een vorm gemaakt. Deze wordt ‘ingepakt’ in klei.
In de oven smelt de was en het metaal, zodat het metaal de plaats opvult waar eerst de was zat.

Hier zie je de vorm die in de oven gaat:

De grote rond vorm die hier in de hand gehouden wordt, is de vorm waar het beeldje in zit. Samen met de was-deeltjes (het is een proces dat meerdere stappen doorloopt).
De tuit met het gat in het midden is de weg waarlangs het metaal gaat. Op de tuit plaatste men een halve kokosnoot met het metaal erin. Via een gat in de kokosnoot vloeit het smeltende metaal de vorm in waar het de was vervangt.

Ook zij dragen bij aan het heimwee-gevoel.

De foto ligt al weer een paar dagen te wachten om opgenomen te worden in de web log.
Nu komt het er dan van.
In november 2004 meegebracht uit Orissa, staat deze tube nog steeds tussen mijn toiletspullen.
Ik gebruik hem weinig om er lang mee te doen, aan de andere kant hij heeft niet het eeuwige leven.
Het wordt tijd om weer terug naar India te gaan, voor een refill:

Afgelopen zterdag een leuke bijeenkomst gehad van vrienden die allemaal
een verre vakantie hebben gemaakt in 2004.
Het ging om mensen die of Zuidelijk Afrika of India bezocht hebben.
Wij horen bij de India-gangers.
Uit heimwee nog maar eens aangegeven middels de volgende plaatjes
waar we geweest zijn in november 2004.

Dit is een afbeelding van heel India:


Het deel dat wij bezocht hebben tref je aan in het kader.
Als we dat eruit lichten ziet dat er als volgt uit:



We zijn vanuit Amsterdam naar Calcutta (Kolkata is de huidige naam) gevlogen.

Na een paar dagen in deze stad te zijn geweest zijn we
met de nachttrein richting Sikkem (in het noorden) gegaan.
Daar onder andere Darjeeling (West Bengalen)
en Gangtok (Sikkim) bezocht.
Beide deelstaten zijn onderdeel van India.

Dan weer terug met de nachttrein naar Calcutta en aansluitend
met een nachttrein naar het zuiden van Orissa gegaan.
Daar hebben we het stammengebied bezocht.

Vervolgens steeds weer verder naar het noorden gereden om onder andere Bhubaneshwar,Puri en Konark te bezoeken.

Op 5 november 2004 zijn we om 03:30 uur uit bed gegaan voor een excursie naar ‘Tiger Hill’.
Een heuvel (2600 meter hoog) in de buurt van Darjeeling.
Daar heb je een uitzicht op een mooie zonsopgang en even later op de op twee na
hoogste berg van de wereld: de Kangchendzonga.
Overigens is het ook de hoogste berg van India.

De hele excursie is een bijzondere ervaring. Zowel positief als negatief.

Darjeeling is moeilijk toegankelijk.
Er is een smalle weg naar toe waar de trein doorgaat (voor de toeristen deels stoomtreinen)
en het verkeer dat of naar Darjeeling toe gaat of weer terug gaat naar Silliguri.

Op sommige stukken, met name dicht tegen Darjeeling,
kunnen twee auto’s elkaar niet passeren.
De auto’s die er rijden zijn bijna allemaal jeeps/four wheel drives of kleine toeristen bussen.
Allemaal met enorme wolken uitlaatgassen achter zich.
Zo ook die ochtend, maar dan de heuvel op.

Er is veel inlands toerisme in Darjeeling. Er gaan dus geen 100 buitenlanders naar Tiger Hill
maar honderden Indiase toeristen en een aantal buitenlandse.
De ene four wheel drive gaat nog sneller (met nog meer uitlaatgassen)
dan de ander. En daar zit je dan constant in nadat je eerst een paar dagen in Calcutta
in de smog hebt gezeten.
Veel medevakantiegangers en ondergetekende zijn ‘verkouden’.
Je neus en keel hebben het zwaar te verduren.

Op Tiger Hill aangekomen is het nog donker.
Je moet er een kaartje kopen. Er zijn drie prijzen: 10, 20 of 30 Roepies.
Voor 10 Roepies sta je buiten, voor 20 sta je op het verhoogde terras of binnen,
op de begane grond van het enige gebouwtje op de heuvel
en voor 30 Roepies sta je op de eerste verdieping.
Ben je in het gebouw dan kun je koffie of thee krijgen.

Op Tiger Hill was het steenkoud. Ik had een T-shirt, een spijkeroverhemd,
fleece trui en een plastic regenjas aan. En dat was niets te veel.

Rond 07:00 uur terug in het hotel in Darjeeling en nog even wat gaan slapen.

Waar het allemaal om gaat is natuurlijk die berg, de Kangchendzonga.
Vanaf Tiger Hill ben je nog zo’n 150 kilometer van die berg af.
Maar het levert wel mooie plaatjes op. Zoals de volgende.
Op de voorgrond zie je de heuvelrug met daarop Darjeeling en aan de horizon de Kangchendzonga.

Vanochtend ging ik een stukje hardlopen, liep naar het bos.
Aan de rand van het bos liep ik uit de wind, heerlijk in de zon.
Door het bos was het er erg benauwd.
Die hoge vochtigheid en de warme zon deden me gelijk terug denken aan India.
Ons favoriete vakantieland.
Het hielp misschien wel dat we vanmiddag een fotobijeenkomst hebben
met vrienden over verre vakanties.
De foto hierboven is op een avond gemaakt in november vorig jaar (2004)
in Kolkata (Calcutta).
Er zijn daar veel straatstalletjes.
Georganiseerd naar soort.
Deze straat stond vol met kraampjes met eten.
Kleine restaurantjes.
Deze kraam op de hoek deed ook overdag goede zaken
door de drankjes die er verkocht werden.


In Orissa leven sommige mensen nog in stamverband.
We waren in zo’n dorp te gast.
Een man was nieuwsgierig en kwam ’s ochtends even over de schutting kijken.
In de ochtendmist die vermengd is met rook van de vuren
die er gestookt worden en de foto wat groffer door de uitvergroting
geeft dat dit effect.
Let op het varken op de achtergrond. Ook dit is India.


De stammen in Orissa hebben ieder zo hun typische klederdracht.
Deze dames dragen grote, zware halssierraden.
Ze dragen die in combinatie met kralenkettingen in vele kleuren.
Zie ook de grote oorbellen.
Oorringen is misschien een betere naam.
Ook aan hun enkels hebben ze grote sierraden.
Het materiaal van de grote halssierraden is aluminium.