Niet zozeer vanwege Valentijnsdag, want dat is onzin.
Maar meer omdat ik nou de sneeuw zo langzamerhand beu wordt.

Ze schieten werkelijk uit de grond.

Vandaag en gisteren ontving ik de volgende kaarten:

Van mijn JLWSZ-je.

Van een andere jarige en echtgenoot.

Het eiland van Pampus.

Een Nederlandse kaart van Chinese oorsprong.

Normaal gesproken waren we altijd ziek na carnaval.
Maar op dit moment is de Argusvlinder goed verkouden.
Dat heeft tot gevolg dat bloggen niet altijd even eenvoudig gaat.
Maar ik kan niet stil blijven.
Dus vandaag toch een teken van leven.

Argusvlinder is verkouden.

Ik heb jaren geleden al een iPod gekocht
en ben enthousiast over de manier waarop muziek
naar consumenten is gebracht door Apple.
De combinatie van een webwinkel (iTunes), pc-player (iTunes)
en het mobiele apparaat (iPod) was revolutionair.
Niet dat Apple met al die dingen de eerste is of was
maar ze combineren zaken met een gebruiksvriendelijkheid
die je bij andere leveranciers nauwelijks ziet.
Apple is zeker duur, maar dan heb je ook wat.
Nu dus de iPad.
Ik heb vanochtend de anderhalf uur durende persconferentie
met Steve Jobs gezien.
Een geweldige toepassing al heb ik het idee dat
om dit apparaat nog beter te maken er oplossingen moeten komen
waardoor we geen, of in ieder geval veel minder,
gebruik moeten maken van het toetsenbord.
Met de iPad kan de muis weg, waar blijft de oplossing
om met spraaktechnologie ook het toetsenbord
te laten verdwijnen.
Er moet nog iets te wensen overblijven zullen we maar zeggen.

iPad van Apple.

Bij mijn ouders thuis is er geen berenboot maar een berenbed.
Op een bed zitten alle beren en andere kleine poppen
die mijn moeder verzameld.
Een korte blik op de collectie.

Met Snoopy.

Let op het Sinterklaasdetail en het samenspel met het schilderij.

Dit topstuk staat niet op het bed maar heeft een prominente plaats in de woonkamer.

Deze beer is bijna 51 jaar oud en was vroeger bedgenoot van de ‘journalist’ die deze log schrijft.

De jaren worden goed doorstaan.

Het bedrijf waar ik werk is heel erg internationaal.
Toen ik vanochtend op mijn werk kwam, hoorde ik
de uiteenlopende verhalen van mijn collega’s.
De eigenaar van het bedrijf is Amerikaan.
Die had een rustige nieuwjaarswisseling thuis gehad.
Mijn Chinese collega was voor een korte vakantie
naar Parijs gegaan.
Hij had twee cadeautjes voor mee meegebracht.
Mijn Poolse collega was even terug naar Polen geweest
en brengt iedere keer een Poolse lekkernij mee.
Hier volgen de foto’s:

Poolse lekkernij: pruimen in chocolade.

Cadeau 1: boek over Versailles.

Cadeau 2: munt van de Notre Dame de Paris, voorkant.

Cadeau 2: munt van de Notre Dame de Paris, achterkant.

Omslag misboekje Werkgroep voor Litergie Heeswijk, ‘De Maagd en het Kind’ (Madonna Duran), Rogier Van der Weyden, Museo Nacional del Prado, Madrid, circa 1440.

In de omgeving bevonden zich herders
die in het open veld, gedurende de nacht hun kudde bewaakten.
Plotseling stond een engel des Heren voor hen
en zij werden omstraald door de glorie des Heren
zodat zij door grote vrees werden bevangen.
Maar de engel sprak tot hen: ‘Vreest niet, want zie,
ik verkondig u een vreugdevolle boodschap
die bestemd is voor heel het volk.
Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer,
in de stad van David.
En dit zal voor u een teken zijn:
gij zult het pasgeboren kind vinden
in doeken gewikkeld en liggend in een kribbe.’

Kerstkaart, het zilver spiegelt te veel om mooi in te scannen.

Op Charles Dickens geinspireerd.

Ook gisteren ontvingen we er weer twee.

Geen commentaar.

Spreekt voor zich.

Vandaag in de brievenbus ontvangen:

Een beetje reclame voor mijn web log mag toch wel?.

Marcam.

Na vele jaren van goede dienst
is het dan zover.
Het roze papiertje gaat vervangen worden.