De Franse, Engelse en Duitse tuin van kasteel Bouvigne

Ik ben geen kenner of liefhebber van tuinen.
Laat staan dat ik zelf zou gaan tuinieren.
Maar als iets mooi is is het mooi
(en dat is voor zover ik weet niet van Johan Cruyff).

Daarom deze foto’s over de tuinen van Kasteel Bouvigne:
een Franse, Engelse en Duitse tuin.

De Franse tuin is aangelegd door de toenmalige eigenaar
mr. L. de Bruyn rond 1913.Symmetrisch, erg georganiseerd.

De Engelse tuin is aangelegd in de jaren 1920.
Groter, ruimer en met meer grote planten.

De Duitse tuin is klein en smal, aangelegd in de jaren ’30.
Erg smal met water. Met fantasie een tuin te noemen.
Ik vond het meer een strook.





Kleine stukken bos maken deel uit van de tuinen. Vooral rond de vijver waar het kasteel Bouvigne zich in bevindt.






En niet alleen bloemen binnen de perken. (Deutzia)






Meldingen over soortnamen zijn altijd welkom. (Jasmijn)






In de ochtend was het in ieder geval nog rustig.






Voormalig grafmonument mgr. Frencken.






Bronislaw Chromy, Flamingo’s, 1997.


Deel van een beeldengroep met 5 flamingo’s in de Engelse tuin.





Wim Steins, Borito, 2002.


Beelden in een tuin, het heeft iets bijzonders.
Veel mooier dan in een museumgebouw.





Poortgebouw met Franse tuin.






De vijver in de Franse tuin.






Karin Beek, de Baadster.






Beeld in de Franse tuin.






Georganiseerd in geometrische vormen.






Elkaars spiegelbeeld.






Strak en felle kleuren.












Prachtig licht en schaduw.






Bloemen ….












En bloemen ….






En bloemen ….






En bloemen ….






En Planten ….






En een doorkijkje.






Weiland gelijk aan de weg, tegenover kasteel Bouvigne.






Met klaprozen.






en korenbloemen.





Al met al genieten van een mooi, klein kasteel,
mooie dieren en prachtige bloemen en planten.
Met de zon van afgelopen maandag erbij kan het dan niet stuk!

Valken en uilen

Naast het feit dat gisteren kasteel Bouvigne kon worden bezocht
waren ook de tuinen van het kasteel open.
De tuinen zijn niet overweldigend groot maar
groot genoeg voor een tweetal kapellen, een vijver
en een demonstratie met valken en uilen.
Ik was er in de ochtend en toen liet de valkenier
de uilen zien die deze mensen bij zich hadden.
Een perfecte gelegenheid om deze prachtige dieren
op de foto te zetten.
Hier volgt het verslag.





De soortnamen van de dieren ken ik niet.


Wie de soortnamen van deze prachtige vogels wel kent
nodig ik uit om mij daarvan op de hoogte te stellen
zodat ik deze log kan aanvullen.





Slechtvalk (?) (Falco peregrines).






Sneeuwuil (Bubo scandiacus).






.






.






.






Steenuil (Athene noctua).






.






Oehoe (Bubo bubo).












.






De Oehoe slaat zijn vleugels uit.












???






Kerkuil (Tyto alba).







































































Galderse hei?

Op het web had ik al gezien dat de hei pas tegen de herfst
in bloei staat maar het is een prachtig gebied,
ten zuiden van Breda.
Dus ben ik er zondag, met het mooie weer,
nog even gaan wandelen.
Het stukje hei is maar een beperkte oppervlakte maar tot mijn verbazing
kwam ik er een kudde geschoren schapen tegen.
Ze stonden wel binnen een tijdelijke afrastering maar toch: een kudde.
Op het bordje op de omheining was tenslotte sprake van een herder
en dan moet je ook een kudde hebben.
De kudde loopt er waarschijnlijk als maatregel om
net als de maatregel om stukken bos te kappen,
er voor te zorgen dat het stukje hei er blijft
en misschien wel groter wordt.

De schapen waren niet allemaal geschoren, ten minste 3 niet,
niet allemaal al ouder, tenminste twee erg jong
en niet allemaal binnen de afzetting, 1 liep er buiten.






























Ark en Joany Muskiet

Gisteren was er een viering in de Grote Kerk van Breda
onder leiding van de plaatselijke Raad van Kerken.
Daarbij traden op Zanggroep Ark en Gospel zangeres Joany Muskiet.



Ark in een volle kerk.












Joany Muskiet van opzij.






Solo.






Gospel.






Joany Muskiet.






Oh happy days.

















Chaam, geen acht te bekennen

Maar wel een zeven!

Als ik ga wandelen en ik neem mijn camera mee
dan gebeurt het regelmatig dat zich als het ware
een thema opdringt.
Afgelopen zondag was het boomschors.
Dat leidde tot de volgende foto’s en fotocompositie.














Schorspositie #1.
















Chaam, geen acht te bekennen

In mijn wandelwoede, en door het mooie weer,
was ik weer eens op zoek naar een nieuw wandelgebied.
Ik dacht, waarom niet in het Chaamse bos.
Op het web staat dat bij een van de dorpscafe’s
de zogenaamde ‘laarzenroute’ begint.
Ik naar Chaam.
Het begin van de route kon ik niet vinden.
Het Chaamse bos wel.
Daar heb ik toen een korte wandeling gemaakt.
Misschien niet zo spectaculair als de Loonse en Drunense Duinen,
maar toch: rustiger en weer een heel ander landschap.
Het bos is hier veel vochtiger.
De camera was er weer bij.


Het wapen van Chaam.






De Ledevaertkerk.






Toelichting op het kerkgebouw.






De hoofdstraat.






Heel af en toe brak de zon door de bewolking.






Vollop lente.






Een haast on-Hollands bloeiende wei.












Lentepuntjes.






De varens ontrollen zich.






De poel is aangelegd door Staatsbosbeheer om amfibieen terug in het bos te krijgen.






Lentepuntjes.





Loonse en Drunense Duinen

Het weeer was prima vandaag.
En al was het druk op de weg op de Loonse en Drunense Duinen
was het na een paar minuten lopen al weer rustig.
Op de zang van de vogels na dan.










De route die ik vanmiddag heb gelopen is de Capucijnenbergroute
(rood) 3,5 km, startpunt uitspanning De Rustende Jager







Er zijn daar heel wat routes dus je moet wel goed naar de palen kijken
en steeds op zoek gaan naar jouw route.











Zand, veul zand!.



























































Magnolia

Ik ben er niet zeker van of de takken magnolia Pasen halen.
Ze staan nu al een week ik onze woonkamer te schitteren.
Nog een week ?
We zullen zien.
Ze zijn prachtig!



sommige bloemen verwelken al.












Andere zijn nog niet helemaal open.












Wie het kleine niet eert……