Moderne Duitse fotograaf met een bijzondere naam.
Thomas Judin, Gunboy: Invisible woods, 2007.
Thomas Judin, Echo 494443, 2007.
Moderne Duitse fotograaf met een bijzondere naam.
Thomas Judin, Gunboy: Invisible woods, 2007.
Thomas Judin, Echo 494443, 2007.
We leven in een tijd waar het steeds meer draait om informatie.Of het nu over het web gaat of over onze economische of andere activiteiten:het draait allemaal om informatie.In de middeleeuwen werkten een schrijver, copiist, een illustrator en een boekbinder samen om 1 boek te maken dat vervolgens door 1 of een handvol mensen werd gelezen.Tegenwoordig hebben we meer boeken, tijdschriften en webpagina’s om ons heendan we in een mensenleven tot ons kunnen nemen.Informatie gaat ook veel sneller.Schreef je vroeger elkaar brieven, vandaag is het een tweet of e-mail.Seconden na een gebeurtenis is je hele kennissenkring geinformeerd.
Maar bij de Bredasche
bibliotheek gaat dat anders.Via het web hadden we gezien dat de film/DVD Valkyrie gereserveerd was.Op 11 mei zou die uiterlijk terugkomen.Op maandag 10 mei bleek via het web dat de film was ingeleverd.Toen ik die avond de film wilde gaan halen overlegden we nog.Moet ik geen e-mail kunnen overleggen of zo?Ik naar de bibliotheek en daar kreeg ik met veel pijn en moeitede DVD mee. Ik had immers geen briefje.En dat moet toch echt.De rest is geschiedenis.Ik heb de film gisteren al terug gebracht en vanochtend op mijn weblog besproken.Nu kwam vandaag met de post het volgende briefje.Je raadt het al…..
Reserveringsbericht Valkyrie.
Het is de tijd van het jaardat er meer dan normaal naar oorlogsfilms wordt gekeken.Ook op de tv is er meer aandacht voor de Tweede Wereldoorlog dan normaal.Ik heb de film Valkyrie gezien.
Valkyrie.
Het is een redelijke film. Geen topfilm.Natuurlijk is het goed dat het verhaal van Claus von Stauffenberg wordt verteld.Het verhaal heeft een snel verloop.Is goed en duidelijk verteld.Om het verhaal goed te begrijpen moet je waarschijnlijkmeer weten van de Duitse militaire cultuuren de rol van het leger in Duitsland.Dat wordt in de film bijvoorbeeld wel geprobeerddoor de eed van trouw aan het begin van de filmte tonen maar voor een goed begrip is er meer nodig.Dan kan natuurlijk wat moeilijk in een verder goede actiefilm.
Wikipedia:
Claus Philipp Maria Schenk Graaf von Stauffenberg, kortweg Claus von Stauffenberg, (Jettingen (Beieren), 15 november 1907 xe2x80x93 Berlijn, 21 juli 1944) was een Duits edelman uit het geslacht (Schenk von) Stauffenberg. Tijdens het naziregime was hij kolonel en (controversieel) verzetsstrijder, die een mislukte aanslag pleegde op het leven van de Duitse dictator Adolf Hitler.
Naar mijn gevoel hoort de toevoeging ‘(controversieel)’ niet in bovenstaande tekst.Zijn politieke ideeen waren misschien niet zo verlicht als wij in het westengraag zouden willen zien maar hij was in ieder geval duidelijk tegen genocide.Dat er lang weinig of geen waardering was voor de aanslag is waar.Medestrijders waren onder andere Henning von Tresckow,Friedrich Olbricht en Fritz-Dietlof Graaf von der Schulenburg.
Ik ben erg skeptisch als het gaat om foto’s of schilderijen
of andere werken met afbeeldingen van bekende personen.
De vraag is dan steeds:
wat voegt de uitvoerder van het werk toe aan de afbeelding?
Bij Irving Penn heb ik dat gevoel niet.
De foto’s zijn ronduit prachtig.
Maar niet protserig of overdreven.
Door zijn carriere heen blijven ze verrassend.
Daarom laat ik de foto’s hieronder zien
op volgorde van jaar.

Irving Penn, Alfred Hitchcock, New York, 1947.
Alfred Hitchcock, filmregiseur van onder andere:
The Man Who Knew Too Much
The 39 Steps
The Lady Vanishes
Jamaica Inn
Rebecca
Spellbound
Notorious
Dial M for Murder
Rear Window
To Catch a Thief
Vertigo
North By Northwest
Psycho
The Birds

Irving Penn, Marlene Dietrich, New York, 1948.
Marlene Dietrich, actrice onder andere in:
Der kleine Napoleon
Der blaue Engel
Morocco
Shanghai Express
Blonde Venus
Knight Without Armour
Follow the Boys
Stage Fright
Witness for the Prosecution
Touch of Evil
Judgment at Nuremberg

Irving Penn, Barnett Newman, New York, 1966.
Barnett Newman, kunstschilder, onder andere bekend van
“Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III.

Barnett Newman, Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III, 1966 – 1967.

Irving Penn, Al Pacino, New York, 1995.
Al Pacino, acteur in onder andere The Godfather, Scarface en Serpico.

Irving Penn, Nicole Kidman, New York, 2003.
Nicole Kidman, actrice in onder andere:
Days of Thunder
The Portrait of a Lady
The Peacemaker
Eyes Wide Shut
Moulin Rouge!
Dogville
Op dit moment bekijk ik een BBC-serie uit 1975 over Edward VII.Een typisch BBC-drama, daar waar ze zo bekend om zijn.Zeker het genre kostuumdrama beheersen ze.Wie is Edward VII?Wikipedia biedt uitkomst:
Eduard VII (Engels: Albert Edward) (Londen, 9 november 1841 xe2x80x93 aldaar, 6 mei 1910) was koning van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannixc3xab en Ierland en keizer van India vanaf 22 januari 1901 tot zijn dood op 6 mei 1910. Hij was de eerste vorst uit het huis Saksen-Coburg en Gotha die over het Verenigd Koninkrijk regeerde. Ook zijn zoon, koning George V, behoorde tot het huis Saksen-Coburg en Gotha maar tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de naam door George V veranderd in het Brits klinkende huis Windsor.Voordat hij de troon besteeg hield Eduard de titel Prince of Wales en was hij erfgenaam van de Britse troon. Hij was degene die de titel Prince of Wales het langst hield in de geschiedenis van Groot-Brittannixc3xab. Tijdens de lange periode dat zijn moeder, koningin Victoria, weduwe was, werd Eduard buiten de staatszaken gehouden en mocht hij zich niet bemoeien met de politiek. Hij hield zich deze periode veel met zichzelf bezig, met zijn vele minnaressen, de mode en zijn familie.De periode waarin Eduard regeerde stond in het Verenigd Koninkrijk bekend als het Edwardiaans tijdperk (Edwardian period), de opvolger van de beroemde Victoriaanse periode. Het was het begin van een nieuwe eeuw en van vele veranderingen in de technologie, het sociale leven, de opkomst van de luchtvaart en het steeds populairder worden van het socialisme. Ook werd op 27 februari 1900 de Labour Party opgericht. Eduard speelde een rol in de modernisering van de in Groot-Brittannixc3xab beroemde home fleet, een onderdeel van de Britse Royal Navy. De home fleet beschermde de Britse territoriale wateren. Hij was ook verantwoordelijk voor de reorganisatie van het Britse leger na de Tweede Boerenoorlog die zich afspeelde in Zuid-Afrika, dat toen onderdeel was het Britse Rijk. Ook al deed Eduard er alles aan om de relaties tussen landen op het Europese continent te verbeteren, vooral de relatie tussen Groot-Brittannixc3xab en Frankrijk, waar hij de bijnaam “Peacemaker” voor kreeg, toch kon hij niet voorkomen dat in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Dit was dan wel tijdens de regering van zijn zoon, maar dat er een grote oorlog aan kwam, dat was tijdens de regering van Eduard VII al wel zichtbaar.
Edward VII, BBC-serie.
Het heeft even geduurd maar hij is er: Neil Young Archives volume 1.
Als ik de recensies mag geloven is de geluid- en beeldkwaliteit super!Ik ben benieuwd.
Supermen of Malegaon.
2008. India/Japan/South Korea/Singapore. Directed by Faiza Ahmad Kahn. Kahnxe2x80x99s irrepressibly charming documentary gives new meaning to xe2x80x9cindiexe2x80x9d filmmaking. In a largely Muslim textile community not far from the Bollywood capital of Mumbai, part-time wedding videographer Shaikh Nasir enlists friends and neighbors to make an action-packed movie of his own. Despite the often hilarious mishaps and conceitsxe2x80x94the pencil-thin actor playing Superman is nearly snapped in two during one of the fight sequencesxe2x80x94their passion and ingenuity become a testament to the magic of cinema. As Kahn observes, “Working at a loom is an underpaying job involving serious health risks…They work six days a week for about ten hours a day and they’re on their feet the whole while. So on a Friday, which is a holiday, they go to a movie to forget the drudgery of their lives. For those three hours, they are Shahrukh Khan running through mustard fields or Abhishek Bachchan chasing a beautiful woman around trees.”
Van de Moma-web site.Het heeft niets met een fiets te maken,maar wel met India en ….
Gistern voor het eerst een hele film gezien via het internet:The Kid.De film werd geregistreerd door Charles Chaplin.Hij werkte er een heel jaar aan.De filmmaatschappij wil hem er voor betalen als was het een korte film.Charlie besluit dan de staat te verlaten terwijl hij de film meeneemt.Pas nadat hij volledig betaald werd ging hij weer terug.De film was een enorm succes en is nog steedsde moeite van het kijken waard.De belangrijkste acteurs zijn:Charlie Chaplin als The Tramp (de zwerver) Edna Purviance als de moeder die haar kind te vondeling legten later terug vindt)Jackie Coogan als The Kid (“John”)

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.
Een derde generatie schedels dook op.
Kort voor 1834 kocht Sidney Burney,
een Londonse kunsthandelaar, van Tiffany,
een kristallen schedels van dezelfde grootte
als de schedel van het Brits Museum.
Er is verder geen informatie over hoe hij er precies aan kwam
maar de schedel is bijna dezelfde vorm als van de schedel
in het Brits Museum maar met beter vormgegeven ogen en tanden.
Verder zijn er meer details aan die ogen en tanden.
Daarnaast heeft het een losse onderkaak.
Daarmee is het enig in zijn soort.
In 1943 werd deze schedel door Sotheby’s verkocht aan
Frederick Arthur (Mike) Mitchell-Hedges
Een Engelsman in goede doen, diepzeevisser en
ontdekkingsreiziger.
Altijd goed voor een sterk verhaal.
Sinds de publicatie van Mitchell-Hedges’s memoires (Danger My Ally,
Gevaar mijn bondgenoot) is deze 20ste-eeuwse schedel plotseling
afkomstig van de Maya’s.
Zijn geadopteerde dochter, Anna Mitchell-Hedges
(onlangs op honderdjarige leeftijd overleden) stelde de schedel
soms, prive, tentoon.
De schedel is nu in het bezit van haar weduwnaar.
Verschillende neven en nichten hebben al
een claim op het voorwerp gelegd
De schedel staat bekend al de Schedel van de ondergang,
de Liefdesschedel of gewoon als de Mitchell-Hedges schedel.
Er wordt van verteld dat er blauw licht uit zijn ogen schijnt
en dat het regelmatig hard discs van computers laat crashen.

De Mitchell-Hedges schedel.
In 1936 verscheen er een serie artikelen geschreven door de curator
van het British Museum, Adrian Digby, en de antropoloog G.M. Morant.
In deze artikelen bespraken beide de mogelijkheid dat beide schedels
waren gebaseerd op dezelfde originele schedel.
Digby duidde die als de Middenamerikaanse ‘god van de dood’.

De schedel van het British Museum.
Ondanks dat de kristallen schedels steeds opnieuw worden geidentificeerd
als Azteeks, Tolteeks, Mixteeks of af en toe als afkomstig van de Maya’s,
vertonen ze geen van allen de artistieke en stijlkenmerken van deze culturen.
De Azteken en Tolteken kenden wel doodshoofden maar maakten die
uit basalt, al dan niet bedekt met een stuclaag en beschilderd.
Meestal waren deze hoofden bevestigd aan een muur of aan een altaar.
Ook basreliefen van doodshoofden komen voor.
Soms komen doodshoofden voor als versiering aan een riem.
Vergeleken met de schedels die we hier bespreken waren ze
ruw uitgehakt maar tegelijkertijd natuurlijker.
Zeker in de manier waarop tanden worden afgebeeld.

Chichen Itza, Azteekse schedels op de muur van een platform.
Van de Mixteken zijn gouden schedels bekend maar dat
zijn nauwkeurige afbeeldingen van menselijke gezichten.
Met echte ogen, neus en mond.

Mixteek, gouden dodenmasker, Oaxacal, 1350-1521 na Christus.
De Mayas hakten ook doodshoofden uit maar in relief.
In kalkzandsteen bijvoorbeeld.
Vaak beelden deze schedels, uitgevoerd in profile,
de dagen van hun kalender uit.
A third generation of skulls appeared some time before 1934, when Sidney Burney, a London art dealer, purchased a crystal skull of proportions almost identical to the specimen the British Museum bought from Tiffany’s. There is no information about where he got it, but it is very nearly a replica of the British Museum skull–almost exactly the same shape, but with more detailed modeling of the eyes and the teeth. It also has a separate mandible, which puts it in a class by itself. In 1943, it was sold at Sotheby’s in London to Frederick Arthur (Mike) Mitchell-Hedges, a well-to-do English deep-sea fisherman, explorer, and yarn-spinner extraordinaire.Since the 1954 publication of Mitchell-Hedges’s memoir, Danger My Ally, this third-generation, twentieth-century skull has acquired a Maya origin, as well as a number of fantastic, Indiana Jones-like tall tales. His adopted daughter, Anna Mitchell-Hedges, who died last year at the age of 100, cared for it for 60 years, occasionally exhibiting the skull privately for a fee. It is currently in the possession of her widower, but 10 nieces and nephews have also laid claim to it. Known as the Skull of Doom, the Skull of Love, or simply the Mitchell-Hedges Skull, it is said to emit blue lights from its eyes, and has reputedly crashed computer hard drives. The Mitchell-Hedges skull, top, and the British Museum skull were the subject of a series of 1936 articles in which British Museum curator Adrian Digby and physical anthropologist G. M. Morant debated whether the two were based on the same original skull, which Digby posited was perhaps revered as a Mesoamerican “death god.” Although nearly all of the crystal skulls have at times been identified as Aztec, Toltec, Mixtec, or occasionally Maya, they do not reflect the artistic or stylistic characteristics of any of these cultures. The Aztec and Toltec versions of death heads were nearly always carved in basalt, occasionally were covered with stucco, and were probably all painted. They were usually either attached to walls or altars, or depicted in bas reliefs of deities as ornaments worn on belts. They are comparatively crudely carved, but are more naturalistic than the crystal skulls, particularly in the depiction of the teeth. The Mixtec occasionally fabricated skulls in gold, but these representations are more precisely described as skull-like faces with intact eyes, noses, and ears. The Maya also carved skulls, but in relief on limestone. Often these skulls, depicted in profile, represent days of their calendars.
Afgelopen week zag ik Slumdog Millionaire.Er is veel te doen rond deze film.Van een Indiase collega begrijp ik dat ook in India de gemoederenbezig worden gehouden door deze film.
Het is geen Indiase Bollywoodfilm maar wel een film die in de manier waarop hij gemaakt is en de manier waarophet verhaal in elkaar zit, dicht tegen Indiase films aankomt.Voor veel kijkers zal dat even wennen zijn.Nog los van de soms schokkende beelden van de slums,de achterbuurten in Mumbai.Al berust de film op feiten, de film is geen feitenrelaaszoals wij Westerse kijkers graag zien (of denken te zien) in films.Daarvoor is het verhaal te eenvoudig, blijven de karakterste oppervlakkig en zijn de emoties te geconstrueerd.Wat dat betreft past deze film meer in onze musicalfilmtraditie dan in de traditie van feitelijke verhalen ofandere Hollywood kaskrakers.Als liefhebber van India en alles wat met India van doen heeft,ben ik naar de film gegaan.Veel situaties, hoewel vaak een karikatuur, zijn herkenbaar.De manier waarop bijvoorbeeld toeristen door de georganiseerdemisdaad worden afgezet.In de film heel komisch getoond.De godsdienstrel, het leven van kinderen in sloppenwijken,het leven van volwassenen in sloppenwijken, de onevenredigearmoede en rijkdom van grote groepen mensen in de Indiase samenleving;al die situaties worden realistisch getoond.Knap in een ‘feelgood movie’.De aftiteling van de film vond ik erg leuk.Daar openbaarde zich eindelijk de echte Bollywoodfilm:Boy meets girl en de dans, muziek en zang barst spontaal los,in Chhatrapati Shivaji Terminus (vroeger Victoria Terminus), Mumbai.
Oscarmateriaal: absoluut niet.Maar de commerciele belangen zijn enorm:westerse filmbedrijven die de Indiase en Aziatische markt op gaan.Dus ier is wel een kans.Het verhaal is een soort raamvertelling.Een verhoor door de politie is de kapstok waaraan de hele film is opgehangen.Steeds langere flashbacks brengen de kijker langzaam naar het heden.Centraal in het verhoor staat het deelnemen aan een quiz.Iedere vraag en het daarop gegeven antwoord, levert een flashback op.Dit is een prachtige constructie voor een film maar laat geen ruimtevoor zoiets als karakterontwikkeling of het uitdiepen van thema’s.Je ziet veel armoede maar daar gaat de film niet over.Je ziet veel armoede maar dat is maar een deel van India.Dat is niet erg, maar je moet de film dan wel zien voor wat het is:amusement.Niets mis mee, goed gemaakt, geen maar.Ik raad iedereen aan om de film te gaan bekijkenen er veel plezier aan te beleven.

HET BOEKGomorra, een reis door het imperium van de CamorraAuteur: Roberto SavianoDit bloedstollende boek, geschreven door een 27-jarige onderzoeksjournalist,is het gedocumenteerde en opwindende verslag over de neergangvan de stad Napels onder de heerschappij van de camorra:een holdingcompany met investeringen en connecties wereldwijd.Is er een verband met het feit dat in de regio waarin Napels ligt (Campania)de hoogste graad van moorden kent in heel Europa?Dit boek traceert de werkwijze van Het Systeem(het insiderwoord voor camorra) en hoe men in iedere stad iedereen omkoopt,recruteert of omlegt.Rijdend op zijn Vespa trekt de auteur rond, mensen interviewendmet de geur van bloed in zijn neus.In de eerste, apocalytische, scxc3xa8ne van Gomorra vallen schedelsvan een container in de haven van Napels.Ze behoren toe aan dode Chinezen die per boot teruggebracht wordennaar hun vaderland, om daar begraven te worden.De auteur infiltreerde voor zijn onderzoek:hij werkte voor een Chinese textielverkoper, als ober tijdens een camorrabruiloften als arbeider op een bouwplaats.Hij betrad de villa in Hollywood van een boss,een exacte replica van Tony Montana’s optrekje in de film Scarface.De lezer wordt meegezogen in een verhaal waarin je de angst ruikten ondergedompeld wordt in de arrogantie en het gekonkelvan de camorra, die veel flexibeler blijkt te zijn dan de Siciliaanse maffia.Dit criminele portret, deze reis naar de donkerste kant van de menselijke ziel,dit accurate verslag van de bezigheden, organisatie en werkwijzevan de camorra wordt verteld op de enige manier die bij dit onderwerp past:keihard, nietsontziend en vol razernij.Gomorra is een fascinerend fresco van Shakespeariaanse intensiteit.
DAT ANDERE BOEKGenesis 18,1-1916 Toen de mannen weer verdergingen, lieten ze hun blik op Sodom rusten.Abraham liep met hen mee om hun uitgeleide te doen.17 De HEER dacht: Waarom zou ik voor Abraham geheimhoudenwat ik van plan ben?18 Uit Abraham zal immers een groot en machtig volk voortkomen,en alle volken op aarde zullen wensen zo gezegend te worden als hij.19 Want ik heb hem uitgekozen, hij moet zijn zonenen zijn verdere nakomelingen voorhouden de weg te volgen die ik wijs,door rechtvaardig en goed te handelen.Alleen dan zal ik verwezenlijken wat ik Abraham heb toegezegd.20 Daarom zei de HEER:xe2x80x98Er zijn ernstige beschuldigingen geuit tegen Sodom en Gomorra,hun zonden zijn ongehoord groot.21 Ik zal ernaartoe gaan om te zien of de klachtendie ik over hen heb gehoord gegrond zijnen zij verwoesting over zich hebben afgeroepen. Dat wil ik weten.xe2x80x99
DE FILMRegisseur: Matteo GarroneCast: Carmine Paternoster, Maria Nazionale, Toni ServilloJaar: 2008Speelduur: 137 minDe verpletterende macht waarmee de Camorra Italixc3xab(xc3xa9n de rest van de wereld) in een wurggreep houdt,wordt in ‘Gomorra’ tentoongespreid aan de hand van vierkriskras door elkaar lopende verhaallijnen.Totxc3xb2 is een dertienjarig baasje met ambitie dat al sneleen kamp kiest in de oorlog tussen twee clans.De pubers Marco en Ciro wanen zich Tony Montana,maar de wapens die ze stelen zullen hen niet beschermentegen de gevolgen van hun hoogmoed.Roberto gaat in dienst bij Franco, een afvalmagnaatmet een geweten zo groot als een druivenpit xe2x80x93hoezo, toxisch afval laten dumpen door tienjarigen is fout?Kleermaker Pasquale leidt een atelier in dienst van de Camorra xe2x80x93check hoe ook Scarlett Johansson bloed aan haar handen heeft xe2x80x93,maar begaat een inschattingsfout van formaatwanneer hij een groep Chinezen opleidt.
MIJN INDRUK VAN DE FILMDe maffiafilm is en blijft xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99Maar dat wil niet zeggen dat die trilogieook de meest betrouwbare film is over het fenomeen xe2x80x98maffiaxe2x80x99.Er zijn wel wat verzachtende omstandigheden voor xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99.Allereerst dpeelt xe2x80x98The Godfatherxe2x80x99 in Amerika en niet in Italie.Vervolgens speelt die film niet nu maar in het verleden.Maar deze film die bijna een opera is, wordt benaderddoor de film Gomorra.Gomorra laat de ruwe werkelijkheid zien van de maffia in Italie,in Napels om precies te zijn.Heel mooi verfilmd, met veel gevoel voor voor de materieis haast een documentaire ontwikkeld.De stijl is dan weer snel en grof, dan weer met veel kleur.Het geweld is hard maar op mijmaakte de uitzichtloosheid het meeste indruk.De acteurs in de film zitten gevangen in het maffia-leven.Door familie, buren en vrienden, door het geld (of het gebrek eraan),door de gewoonte, de geschiedenis;het is overal en er is eigenlijk geen keuze.Weg is de eerbied voor de vrouw, de familietrots, het Geloof,het beschermen van het kind.Maar waarom heet de film Gomorra en niet Sodem en Gomorra?Of Sodom?
John Williams is de grote schrijver van muziek voor films.Zeer succesvol met oa Star Wars.Cory Vidal is een goede zanger en creatieve geest.Combineer Star Wars, met humor, met zang en moderne technieken je ontvangt honderdduizende bezoekers op You tube.Ik vond het genieten.
Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.Macabere obsessie.De 19de eeuw was een periode met een diepe fascinatiecoor schedels en skeletten in Europe.Tijdesn de regeerperiode van Louis Napoleon (1852-1870),maakte Franse fotograven stereoscopische foto’s (diableries)van voorstellingen met skeletten: vergadering met de duivelen andere bijzondere titels.
Een tweede generatie schedel kwam tevoorschijn in de Parijse winkelvan Boban in 1881 (levensgroot, met een verticaal gat).De schedel is ongeveer 15 centimeter hoog.De beschrijving in de catalogus vermelde geen vindplaatsen noteerde de schedel apart van de Mexicaanse antiquiteiten.Boban noemde het een meesterwerk van het bewerkenvan edelstenen en noemde het uniek in de wereld.Ondanks het feit dat het een uniek voorwerp was verkocht de schedel niet.Dus toen Boban in 1885 terugkeerde naar Mexico stad, na 16 jaar,nam hij de schedel met zich mee.Hij stelde hem ten toon met een verzameling echte, menselijke schedelsin zijn winkel die hij “Museo Cientifico.” noemde.Volgens lokale geruchten probeerde Boban de kristallen schedelte verkopen aan het Nationaal Museum van Mexico als een Azteeks voorwerp. Hij zou dit samen met Leopoldo Batres geprobeerd hebben die alsofficiele regeringstitel had: beschermer van pre-Spaanse monumentenMaar de museumcurator ging er van uit dat het om een glazen vervalsing gingen weigerde het voorwerp te kopen.Vervolgens noemde Batres Boban een fraudeur en beschuldigde hemvan het smokkelen van antiquiteiten. In juli 1886 verhuisde de Franse antiquer zijn museumzaken enverzameling naar New York.Daar hield hij later een veiling met duizenden archeologische voorwerpen,koloniale Mexicaanse manuscripten en een verzameling boeken.Tiffany en Co kochten de kristallen schedel daar voor $950.Tien jaar later verkocht Tiffany de schedel aan het British museumvoor dezelfde prijs.Interessant genoeg stond in de catalogus van Boban voor de veilingvan 1886 nog een kristallen schedel.Een kleinere, beschreven als afkomstig uit ‘de vallei van Mexico’.Het staat vermeld met een kristallen hand. Die hand stond beschreven als Azteeks.Van beide voorwerpen is nu geen spoor meer over. Lees verder
Vandaag las ik een artikel over een schijnbaar nieuw (?)product van Lego.
Ongelofelijk.De actieheld in Legoblokjes.In een tijdschrift over archeologie kwam ik de volgende tekst tegen:
Toch een beetje slordig voor archeologen.Ze moeten toch altijd goed oppassen waar ze iets vinden.Denemarken (‘Danmark, Danisch products’ in het Engels)is echt anders dan Nederland (‘Holland, The Netherlands, Dutch products’).Lego is toch echt een bedrijf in Denemarken.‘the Dutch construction-block titan’ betekent:‘de Nederlandse bouwblokkengigant’.
Maar wel leuk.
Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.In mijn onderzoek naar de afkomst van de kristallen schedelskwam ik steeds opnieuw de naam van Boban tegen.Hij kwam naar Mexico gedurende zijn tienerjarenen bracht er een idillysche jeugd door waarin hij zijn eigenarcheologische expedities uitvoerden en exotische vogels verzamelden.Boban raakte verliefd op de Mexicaanse cultuur en sprak vloeiend Spaansen Nahuatl (de taal van de Azteken).Hij maakte zijn beroep van het verhandelen van archeologische vondstenen natuur historische voorwerpen in een familiebedrijf in Mexico-stad.Wikipedia:
Nahuatl is een taal die gesproken wordt door de Nahua, oorspronkelijke bewoners van het huidige Mexico. Het was ook de taal die gesproken werd door de Tolteken en Azteken. Het wordt gesproken door anderhalf miljoen mensen, die hoofdzakelijk in de staten Puebla, Veracruz, Hidalgo, Mexico en Guerrero leven. Nagenoeg alle Nahuatlsprekenden, behalve de alleroudsten, zijn tweetalig; naast Nahuatl heeft men een actieve kennis van het Spaans. Over het algemeen vertoont het moderne Nahuatl een sterke invloed van het Spaans.
Na zijn terugkeer naar Frankrijk, in de jaren 70 van de negentiende eeuw,begon hij een winkel in antiek in Parijs.Hij verkocht een groot deel van zijn originele, Mexicaanse archeologische verzamelingaan Alphonse Pinart, een Franse ontdekkingsreiziger en ethnograaf.In 1878 gaf Pinart zijn collectie, inclusief drie kristallen schedels,aan de Trocadero, de voorloper van het Musxc3xa9e de l’Homme.De derde schedel in de Pinart collectie, afkomstig van Boban,had hij pas gekocht nadat hij zich in Parijs verstigden.Het is een aantal keren groter dan de andere twee,ongeveer 10 cm hoog (10,16 cm).Deze schedel is nu in de verzameling van het Musxc3xa9e du Quai Branly.Het heeft een groot gat dat verticaal is geboorddoor het centrum van de schedel.Er is een vergelijkbare, maar veel kleinere schedel(6,35 centimeter) in een particuliere collectie.Daar dient het als de basis voor een kruisbeeld.Misschien werd de Quai Branly-schedel voor hetzelfde doel gebruikt. Lees verder
Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.Twee andere voorbeelden werden in 1867 tentoongesteldop de Wereldtentoonstelling in Parijs als onderdeel van de collectievan Eugxc3xa8ne Boban.Hij is wellicht de meest mysterieuze figuur in de geschiedenisvan de kristallen schedels.Een Fransman die fungeerde als de officixc3xable archeoloogvan de Mexicaanse regering van Maximiliaan.Boban was ook lid van de Franse wetenschappelijke commissie in Mexico.De Parijse tentoonstelling was ideaal om zijn werkin de schijnwerpers te zetten.In de Engelstalige tekst wordt gesproken van de ‘Exposition Universelle’en volgens Wikipedia werd die gehouden in 1900. Dat is toch watanders denk ik dan 1867.De tentoonstelling was niet helemaal succesvolin het tentoonstellen van Louis Napoleons regeringomdat de opening van de tentoonstelling samenviel metde executie van Maximiliaan door de troepenvan de Mexicaanse president Benito Juxc3xa1rez.
In 1886 kocht het Smithsonian een kristallen schedel aandie een bewerkte, pre-Columbiaanse kraal kan zijn geweest diein de 19e eeuw opnieuw was bewerkt.Deze afbeelding uit een catalogus laat het object zien,dat bijna levensgroot was en waarin een vertikaal boorgat zitdat midden door het centrum gaat.Een kleine kristallen schedel werd in 1874 gekocht voor 28 pesoxe2x80x99s door hetNationaal Museum in Mexico Stad van een Mexicaanse verzamelaargenaamd Luis Costantino en een andere voor 30 pesoxe2x80x99s in 1880.In 1886 kocht het Smthsonian een kleine kristallen schedel vande collectie van Augustin Fisher, de voormaligesecretaris van keizer Maximiliaan in Mexico.Deze verdween echter op mysterieuze wijze in 1973 uit de collectie.Het was te zien op een tentoonstelling van archeologische vervalsingennadat William Foshag, een mineraloog van het Smithsonian,ontdekt had dat het was gemaakt met modern gereedschap.Deze kleine voorwerpen vormen ‘de eerste generatie kristallen schedels’ en hebben allemaal een boorgat van boven tot onder. De boorgaten kunnen uit de pre-Columbiaanse tijd zijn en deze schedels kunnen eenvoudige Meso-Amerikaanse, kristallen kralen zijn geweest die later opnieuw bewerkt zijn voor de Europese markt om dienst te doen als herinnering aan overledenen of om de eigenaar te herinneren aan de eigen sterfelijkheid. Lees verder
Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.
De schrijver en Scott Whittaker, directeur van deSmithsonian Scanning Electron Microscope fasciliteit (SEM), onderzoeken de xe2x80x9cMitchell-Hedges schedelxe2x80x9d. Siliconen afgietsels van de schedelxe2x80x99s uitgehakte vormen worden door SEM geanalyseerd om bewijs te vinden van markeringen die het gevolg zijn van het gebruikte gereedschap.Zo kan vastgesteld worden welk gereedschap gebruikt is.
De exotische voorwerpen worden meestal toegewezenaan pre-Columbiaanse Middenamerikaanse culturenmaar geen van de kristallen schedels uit de museum collectieszijn afkomstig van een gedocumenteerde opgravingen er is weinig stilistische of technische overeenkomstmet echte pre-Columbiaanse afbeeldingen van schedelswelke een belangrijk motief zijn in de Middenamerikaanse iconografie.Ze zijn erg geliefd bij een grote schare ouder wordende hippiesen aanhangers van New Age theorieenmaar wat is de waarheid achter de schedels.Waar komen ze vandaan en waarom werden ze gemaakt?In de tweede helft van de negentiende eeuw begonnen museumskristallen schedels te verzamelen.Op dat moment waren er geen wetenschappelijke archeologische opgravingenin Mexico, noch was er veel kennis van echte pre-Columbiaanse vondsten.Het was ook de tijd waarin een groeiende industrie ontstondin het vervaardigen van namaak pre-Columbiaanse voorwerpen.Toen de Smithsonian archeoloog W. H. Holmes in 1884 in Mexico aankwamzag hij op iedere straathoek ‘antiek’winkeltjesmet namaak keramisch vaatwerk, fluiten en beeldjes.Twee jaar later waarschuwden W.H. Holmes in een artikel,getiteld xe2x80x9cDe handel in vervalste Mexicaanse antiquiteitenxe2x80x9d,in het Journal for Sciencevoor de overvloed aan vervalsingen in museumcollecties.
Op de foto de Franse antiquair Eugxc3xa8ne Bobanmet zijn collectie Middenamerikaanse voorwerpenop een tentoonstelling in Parijs in 1867.Tussen de voorwerpen in de uitstalling bevinden zich ooktwee kristallen schedels.Bij zijn voeten een pot en een strijdbijl die volgens Bobanvan Azteekse afkomst zijn. Beide zijn vervalsingen.De eerste Mexicaanse kristallen schedels doken op net voorde Franse bemoeienissen met Mexico in 1863.Het leger van Louis Napoleon drong toen het land binnenen installeerden Maximiliaan von Hapsburg van Oostenrijk als keizer.Meestal waren ze klein, niet groter dan 4 centimeter.(1.5 inch = 3,81 centimeter)Het eerste exemplaar schijnt die van het British Museum te zijn. Een kristallen schedel van bijna 3 centimeter hoog.(1 inch = 2,54 centimeter)Waarschijnlijk is deze aangekocht in 1856 door de Britse bankierHenry Christy.Wanneer je vandaag op de web site van het British Museum op zoek gaatnaar de schedels kom je onder andere de volgende foto’s tegen:

Deze schedel is 15 centimeter hoog en gekocht in 1897 van Tiffany in New York.Tiffany heeft deze schedel in 1886 gekocht van Eugene Boban.Het materiaal is waarschijnlijk afkomstig uit Brazilie of Madagascar.De schedel is gemaakt met snijmachines met een draaiplateau.Dergelijke technieken waren voor de komst van de Spanjaardenin Mexico in 1521 onbekend in Midden Amerika.Een ander voorbeeld van een dergelijke schedel is te vinden in hetMusxc3xa9e du Quai Branly in Parijs.De schedel is veel kleiner:
De schedel van het Smithsonian Institute is groter en melkwit:
Lees verder
Samen met supersterren als Harrison Ford, Cate Blanchett, en Shia LaBeoufde nieuwste Indiana Jones film belooft een van de meest raadselachtigegroepen archeologische voorwerpen te presenteren:de kristallen schedels doken voor het eerst op in de 19e eeuwen specialisten droegen ze toe aan verschillendeantieke Middenamerikaanse culturen.In dit verhaal deelt Jane MacLaren Walsh,antropoloog bij het Smithsonian Institute,haar eigen avonturen waarin ze de voorwerpen analyseerdendie de inspiratie vormen voor Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull.Ze vertelt in detail over haar inspanningen om de mysterieuze”verkrijger van antiquiteiten” te vinden (“obtainer of rare antiquities” isde naam die Indiana vaak heeft in de films).Deze persoon heeft de sleutel tot de oorsprong van deze exotische voorwerpen.
In 1992 werd deze holle kristallen schedel anoniem bezorgd bij het Smithsonian.De brief die bij het voorwerp zat suggereerde dat het een Azteekse oorsprong had.Het voorwerp was 13,6 kilo zwaar en meet 25,4 centimeter.
Zestien jaar geleden werd een zwaar pakket afgeleverd bij hetNationaal museum van Amerikaanse geschiedenis.Het adres op het pakkket vermelde een niet bestaand adres:’Aan de curator van het Middenamerikaans museum in Washington’. De brief die het pakket begeleidde was niet ondertekend.In de brief stond onder andere:”Deze Azteekse kristallen schedel, waarvan wordt beweerd dat het onderdeel isvan de verzameling van Porfirio Diaz,is in Mexico gekocht in 1960….Ik bied deze aan het Smithsonian aan zonder voorwaarden”.
Wikipedia:Josxc3xa9 de la Cruz Porfirio Dxc3xadaz Mori (Oaxaca, 15 september 1830 xe2x80x93 Parijs, 2 juli 1915)was een Mexicaanse militair en politicus.Hij regeerde Mexico als een dictator van 1876 tot 1911. De periode van Diaz’ regering wordt het Porfiriaat genoemd.
Op dat moment is Richard Ahlborn de curator van deSpaans-Amerikaanse collecties.Hij kende mijn kennis van de Mexicaanse archeologie.Hij belde mij (Jane MacLaren Walsh) en vroeg me of ik iets wistvan dit object, een angstaanjagend, melkwitte, kristallen schedel,aanmerkelijk groter dan een menselijk hoofd.Ik vertelde hem dat ik de kristallen schedel kende die door hetBritish museum wordt tentoongesteld.Die is net zo groot als een menselijke schedel.Daarnaast had ik een kleinere versie gezien in het Smithsoniandie het tentoonstelde als een vervalsing.Nadat we een aantal minuten hadden gesproken over de betekenis en het belang van dit vreemde object, vroeg hij me of de afdeling antropologiehet voorwerp zou willen accepteren voor de nationale collectie.Zonder te aarzelen zei ik ja.Als de schedel werkelijk een pre-colombiaans Middenamerikaans object isdan moet dit zeker onderdeel worden van de nationale collectie.Ik had me op dat moment niet kunnen voorstellen dat deze ongevraagde gifteen hele nieuwe onderzoeksrichting zou openen voor mij.In de jaren nadat het pakket arriveerdeeidde het onderzoek naar deze schedel tothet onderzoeken van de geschiedenis van pre-Columbiaanse verzamelingenin musua over de hele wereld, heb ik samengewerktmet een brede reeks, internationale onderzoekers en curatorenwiens pad gekruisd was of werd door de kristallen schedels.Het bestuderen van deze objecten leidde tot nieuwe onderzoeksvormenmet name het onderzoek naar de antieke bewerkingstechniekenvan hard gesteente zoals jade en quartz.De kristallen schedels zijn onderwerp geweest van serieuswetenschappelijk onderzoek maar spreken ook tot de populaire verbeeldingomdat ze zo mysterieus lijken.Er zijn veel theorieen over hun oorsprong.Sommigen geloven dat de schedels het handwerk zijnvan de Maya’s of Azteken.Maar ze worden ook besproken op occulte web sites.Anderen beweren dat ze afkomstig zijn van verdwenen continentenof dat ze afkomstig zijn uit de ruimte.Nu worden ze archeologische supersterren door de filmarcheoloogIndiana Jones die ze zal gaan onderzoeken in Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull.Details over het filmscript worden streng geheim gehouden doorde producenten van de film maar volgens de geruchten op het internetzijn de schedels door ruimtewezens gemaakt. Lees verder