Maandelijks archief: december 2008

Soot from the funnel

Posted on by

Door mijn recente bezoeken aan en web logs over Lokaal01
ben ik in contact gekomen met de medewerkster verantwoordelijk voor
de publiciteit: Griet Menschaert.

Met haar heb ik een soort interview gehouden.
Ik heb via e-mail een paar vragen gesteld.
Vervolgens heb ik soms aan de vraagstelling wat gewijzigd
omdat mij bepaalde zaken vooraf niet duidelijk waren.
Als er dus een fout staat nu, dan is dat volledig mijn schuld.
De vragen en antwoorden volgen hier.

Hoe is de tentoonstelling tot stand gekomen?

Wij hebben hier voor het eerst en samen met Fieldgate Gallery
deze kunstenaars bijeen gebracht.
Felix Schramm, Christophe Terlinden, Simon Kentgens, Harald Hund & Paul Horn en Erwan Maheo exposeerden al eerder bij Lokaal 01
en zijn ook door ons aangebracht.
Alle anderen zijn via Richard Ducker van Fieldgate Gallery voorgesteld.
Het is een wederzijds proces en gezoek geweest,
niet zozeer vanuit een strenge (verhalende) inhoudelijk dogma,
maar veeleer vanuit een gezamenlijke liefde voor het beeld.
Fieldgate heeft deze tentoonstelling ook vermeld op haar website,
omdat zij hier een even grote bijdrage als wij aan geleverd hebben.
Maar het vindt dus in Breda voor het eerst plaats.

Kate MccGwire.

Als je kijkt naar de tentoonstelling Soot from the funnel,
Wat is dan je reactie op de tentoongestelde stukken.

Mijn excuses, maar de reacties laat ik liever aan het publiek over.
Het valt wel op dat de duivenveren en de Dropping Furniture
er bij de meesten het gemakkelijkst in gaan.


Harald Hund & Paul Horn.

Lokaal01, Antwerpen en Breda?

Lokaal 01_Antwerpen en Lokaal 01_Breda worden door hetzelfde personeel bevolkt.
Zij zijn in samenhang ontstaan.
Wij zijn dan ook een Belgisch-Nederlandse instelling met twee dependances,
al zijn onze kantoren in Breda.
Onze directeur woont in Antwerpen en wij gaan met zijn allen geregeld heen en weer.
Veel kunstenaars die in Antwerpen een werkperiode hebben doorgebracht
(steeds een drietal weken met aan het eind een presentatieweekend),
nodigen wij vaak (soms jaren) later nog eens uit om deel te nemen
aan een tentoonstelling in Breda.
De kunstenaars gaan dus tussen de beide landen en steden heen en weer
en hun netwerk verbreedt op die manier.
Wij merken bovendien dat door deze dynamiek
veel van onze kunstenaars opgepikt worden door
belangrijke hedendaagse kunstmusea.

Soot from the funnel, waarom deze titel??

De titel komt overigens van een bordje op de ferry
die van deze kant naar de andere kant van het Kanaal vaart
(de verbinding tussen Fieldgate Gallery Londen en wij).
In de bedoelde betekenis vond ik bijvoorbeeld in wikipedia:
“A number of alterations to the original design of the Diana II
has been made during the years.
Already during her first year of Viking Line service,
her decks were heavily polluted by *soot from the funnel*.
The funnel received extended smoke pipes but as the problem persisted,
the screen on the rear top of the funnel was removed.
After another extension of the smoke pipes,
the problem was eventually solved but
made the ship’s exterior appearance rather odd.”

Soot from the funnel betekent letterlijk: roet uit de tunnel
(en die staat op de ferry en dat roet kan dus
vieze vlekken nalaten op meubels en kleding).

Griet Menschaert, hartelijk bedankt!

Kerst gearriveerd

Posted on by

Dat mijn werkgever een Amerikaan is weet u misschien al wel.
Daar doen ze alles in het groot.
Ook de kerstdecoraties.
Maandag keek ik toch even op bij deze versiering:






Hier heb ik even geholpen, het is immers Rudolph the red nosed reindeer.

Dr House

Posted on by

Memorabele uitspraken van Dr, House (Hugh Laurie):
———-
“Everybody lies”
———-
“Forget about being president. They called it White House!”
———-
“You have a parasite.

Like a tapeworm or something? Can you do anything about it?

Only for about a month or so.
After that it becomes illegal to remove, except in a couple of states.

Illegal?

Donxe2x80x99t worry.
Many women learn to embrace this parasite.
They name it, dress it up in tiny clothes,
arrange playdates with other parasites…

Playdatesxe2x80xa6

It has your eyes.

I’m Pregnant”
———-
“As the great philosopher Jagger once said,
You canxe2x80x99t always get what you want,
but if you try sometimes,
you may get what you need.”
———-

Soep

Posted on by

Het weer is vandaag prachtig maar dat konden we gisteren
niet met zekerheid zeggen.
Daarom dat mijn moeder eerder deze week
met de voorbereidingen van erwtensope is begonnen.
En ik heb vandaag daar een deel van gegeten.
Heeeeeerlijk!













Van het daadwerkelijk eten heb ik geen foto’s.
Daar was geen tijd voor.
Het was genieten van de soep.
Ik heb heerlijk gegeten.

Soot from the funnel V

Posted on by

Christophe Terlinden.

Zoals ik al schreef: soms werkt het echt niet.
Ik zal het wel niet begrijpen maar ik vons het wat gemakzuchtig.
Er is best wel werk en tijd aan besteed,
maar de uitwerking van het op zich goede idee, schiet te kort.
Graag hoor ik van mensen waarom ik ongelijk heb.
Immers ik loop wel vaker tegen dat gevoel aan.
Als iemand dan toch geprobeerd heeft er iets van te maken,
vind ik het vervelend als ik dat niet kan bespeuren.

De website van de kunstenaar ziet er leuk uit maar is in het Frans.
Maar de afbeeldingen die ik daar zie kan ik niet goed rijmen
met het werk dat ik vorige week in Breda zag.

De naam en beschrijving van het werk:

Rxc3xa8ve xc3xa0 la sauce Britannique, 2008.

Maakte heel wat foto’s en videobeelden aan boord van de ferry waarmee hij de oversteek naar London maakte en ging daarmee aan de slag voor zijn presentatie bij Lokaal 01. Hij heeft gepoogd een aantal elementen te tonen die hij oppikte in Groot-Brittannixc3xab, in een vervormde weergave vanwege de fysieke en mentale afstand die ons van het eiland gescheiden houdt. Een soort van wakkere droom met een Brits sausje.



Laten we eerst eens naar het werk kijken:


Overzicht van het werk.

Laten we nu eens naar de individuele delen kijken:



Geen echte videokunst, de afbeelding van een knipperbol
op het scherm van een pc.
Ik herinner me niet meer of er meerdere beelden te zien waren.
Dat zal wel, denk ik.
Ik kan me niet herinneren iets gezien te hebben van de ferrytocht.



De afbeelding van een leeuw.
Dat Christophe kan tekenen laat ook zijn web site wel zien.
Met een paar strepen is er heel herkenbaar een leeuw te zien.
Waarschijnlijk een van de leeuwenstandbeelden van Trafalgare Square.





Dan dit geometrische figuur op een verfrommeld stuk papier.



Van bovenaf zegt dit niets.
Maar deze vorm staat waarschijnlijk voor de traditionele rode dubbeldeks bussen.
Gelukkig zat bij de uitnodiging de volgende foto.
Die maakt veel duidelijk.



Waarom drie ?

Voor mij heeft het meer weg van een soort
eenvoudige toeristische cryptogram dan van een kunstwerk.
Waar ga ik de mist in?

Soot from the funnel IV

Posted on by

Je kunt wel een gat in de vloer maken zoals in deel III beschreven
en getoond wordt,
maar het werk van Kate Terry
geeft je een fysieke beleving van de ruimtes
zoals je die bijna nooit meemaakt.
Ik zag het werk in de avond, in kunstlicht.
De muren van het museum zijn wit.
De dunne draden die vanaf de deuropening door een volgende deuropening
een beetje diagonaal door de ruimte gaan,
geven soms hun kleur goed weer maar soms zijn de draden
bijna niet te zien.
Je evenwicht raakt in de war.
Ik loop er toch niet tegenaan?
Kan ik hier doorlopen?
Het gevoel is vergelijkbaar met het lopen langs een richel,
boven een afgrond.







Helaas tonen mijn foto’s niet de verschillende kleuren.

Het begeleidend schrijven zegt:

Kate Terry heeft een voorliefde voor het minimalisme. Zij heeft een week lang als een monnik in onze ruimte gewerkt aan een webachtige sculptuur die zij alleen uit naaigaren heeft opgebouwd. Hoewel het werk dus enkel uit ‘lijnen’ bestaat, is het een spectaculaire ruimtelijke ingreep die de perceptie van object en ruimte beinvloedt.



Rhodos-stad: deel 5

Posted on by

We zijn aangekomen in de grote zaal van het Archeologisch Museum.
Het is nog steeds 12 september 2008.
De grootste ruimte in het hospitaal is 51 meter lang, 5 meter hoog.
Langs de muren staan een aantal grafzerken.
Vervolgens gaan we de expositie afmaken.


Archeologisch Museum; nis in de de grote zaal.





Archeologisch Museum; de grote zaal.





Archeologisch Museum; versiering van een pilaar.





Voorbeeld van een grafzerk.





Kouros, gevonden in Kamiros.


Wikipedia:

Een kouros (meervoud kouroi) is een beeld van een jonge man, daterend uit de archaxc3xafsche periode van de Oud-Griekse beeldhouwkunst (circa 650-500 v.Chr.).








God Helios met gelijkenis van Alexander de Grote (?).








De afgesloten binnenplaats.





De versiering van de pilaren van de rondgang van het hospitaal.





Ingang van het hospitaal, boven de nis van de grote zaal.




Soot from the funnel III

Posted on by

En soms werkt het echt niet:





Simon Kentgens, 2008.

Kentgens’ werk bestaat uit een interventie in de ruimte. Hij maakte een gat vanuit de eerste verdieping en creeerde daar een ‘ramp’ door een vloerpaneel op te liften. Van daaronder zie je het licht en geluid van de benedenverdieping doorschemeren. De inwendige nooit zichtbare constructie van het gebouw krijgt een nieuw inzicht.



Helaas, dat heb ik nou al zo vaak gezien.
Het nieuwe is er wel vanaf.

Limonade

Posted on by

Deze limonade heb ik voor het eerst gedronken in Ecuador.
In Ecuador had men voor de toeristen veel vruchtensappen.
Ik dacht, lekker, gezond!
Nou viel dat laatste nogal tegen.
Men perste vers fruit en voegde daar koffieroom en veel suiker toe.
Dan werd dat gemengd en het smaakte heerlijk.
Mijn “slanke lijn”-variant smaakt ook uitstekend.

Men neme…..



…een limoen (of een part uit een citroen) en een mango.
Waarom de limoen.
Vaak smaakt de mango een beetje “gronderig”.
Als dat het geval is is hij eigenlijk niet zo fantastisch.
Maar een groot deel van het jaar smaakt hij nou eenmaal zo.
De citroen of limoen neutraliseert die smaak.
Bovendien vind ik citroensap erg lekker.

Dan…..



…pers je de limoen uit, alvast in de fles of karaf waarin
de limonade bewaard gaat worden.

Sluit…..



…vervolgens de blender of keukenmachine al vast aan.
Daar ga ik zodadelijk de stukken mango in pureren.

Schil…..



…de mango en snij het vruchtvlees van de pit af.
En het is niet zomaar een pitje.
Het is een hele grote pit.
Pas op, je morst gemakkelijk het sap van de mango.
Het is een vrucht met veel sap.

Door…..



…het geel van de resten mangovruchtvlees, zie je de witte pit.
Geen tijd voor flauwe opmerkingen over pit

Snij…..



…de stukken vruchtvlees en stop ze in de blender.
Het vruchtvlees kan zeer zacht zijn maar soms een beetje draderig.
Helemaal niet erg, de blender zal dat wel voor zijn rekening nemen.

Voeg…..



…bij het vruchtvlees water.
Ik gebruik een zacht bubbelende variant van een bronwater.
Kraanwater kan ook en een hard bubelende variant is ook prima.
De bubbels verdwijnen toch als de limonade dadelijk een tijdje blijft staan.

Het citroensap…..



…staat al te wachten. Dat voeg ik zodadelijk samen.

Al…..



…de ingredienten mengen zich prima.
Experimenteer een beetje met de verschillende standen van de blender.
Het is de bedoeling dat er geen stukjes mango meer
in de limonade blijven zitten.

Giet…..



…vervolgens het mango-mensel bij de limoensap.
Afhankelijk van de gewenste dikte van de limonade voeg je nog wat water bij.

Daarmee…..



…is de limonade dan gereed en kan hij lekker gedronken worden.
Ik zet hem altijd in de koelkast.
Ik heb er twee tot drie dagen plezier van.
Wel iedere keer voor het uitschenken even goed doorroeren.
Smakelijk!

Rhodos-stad: deel 4

Posted on by

De titel van deze log en de volgende zou kunnen zijn:
in twee logs door het Archeologisch Museum van Rhodos stad.

Ik ben geen kenner van de Griekse oudheid.
We hebben er allemaal wel iets van meegekregen, van school, van televisie.
Hier in Rhodos hebben ze echter een hele mooie verzameling
in een prachtig gebouw.
Dit gebouw is het voormalige hospitaal van de Johannieter-orde.
Eind 15e eeuw werd dit gebouwd, zeg maar na de Middeleeuwen.
Laten we eerst een kijkje nemen in het museum:



Archeologisch Museum; de binnenplaats.





Rond de binnenplaats een rondgang, op begane grond en de verdieping.





Johannieter hospitaal; binnenplaats vanuit de andere hoek.



Zoals op de foto’s al te zien is staan in de rondgang al heel wat
archeologische vondsten.
Ook de kamers die uitkomen op de rondgang zijn ingericht
als museum.
Ik heb zoveel mogelijk de originele teksten bij de voorwerpen
gefotografeerd. Dat heeft wel tot gevolg gehad dat de tekst meestal
een beestje scheef op de toelichting staat.
De meeste voorwerpen zijn mooi, sommige zijn ronuit prachtig.
Geniet!


Cylindrisch altaar voor gebruik bij begrafenisrituelen.








De afbeelding van een koeienkop met guirlandes (slingers)
is een heel veel voorkomende manier van versieren.




Wijnkan voor gebruik bij begrafenisrituelen.





“Oinochoe” staat voor wijnkan.
Extra mooi is de kop van een wilde geit die bij de tuit is gemodelleerd.




Amphora met afbeelding van paardenhoofd.



Detail.




Ik zie op veilingsites en sites van de beroemde musea
nog wel mooiere vazen maar deze afbeelding van het paard
vond ik erg mooi.




Waterkruik.



Detail: Aniochidas tegen Deinomachos (van links naar rechts ?).





De “hunter painter” is de maker van deze waterkruik.
Men kan van een aantal voorwerpen zien dat ze van dezelfde maker zijn.
Vaak worden ze dan vernoemd naar zijn/haar bekendste werk.
Een “Hydria” is een waterkruik met drie handvaten.
Die zie ik eerlijk gezegd hier niet.




Vaas.



Detail.





Sarcofaag, Hopkinson painter.



Detail; schildering aan het hoofdeinde, sphinx.





Terracotta sarcofaag gevonden in Ialysos.




Attic eye cup.











Detail.





Antimenes painter, Amfora met zwarte figuren.



Detail.



.


De twee liggende figuren worden vergezeld van grote zwarte ogen.
Die worden hier apotropaic eyes genoemd.
“Apotropaic” betekent dat ze bedoeld zijn het slechte af te weren.
Ze zijn dus beschermend.




Twee hurkende grafbeeldjes.





Het linkerbeeldje heeft een pylos op, typisch Griekse puntmuts of helm.
De figuur rechts is een afbeelding van een persoon van Afrikaanse afkomst.




Vaas in de vorm van een hurkende aap.





Afkomstig uit een graf voor een kind.
Topstuk. Prachtig.




.



Detail.



.


“Pelike” betekent dat het gaat om een vaas die uit zich zelf kan staan.
Voor ons is dat misschien normaal maar in de Griekse tijd
was het de gewoonte vazen te maken met een ronde onderkant
zodat ze wel konden liggen maar niet staan.
Vrouw met een lier, man met castagnettes.
Gemaakt door de “Pig painter”.



Vervolgens kom je dan in een heel grote ruimte in het hospitaal.
Die laat ik in de volgende log zien
net zoals de andere vondsten van het Archeologisch Muzeum
die ik u wilde laten zien.

Soot from the funnel II

Posted on by

Videokunst is een vorm die bij mij soms aanslaat
en heel vaak geen waardering kan genereren.
Op de tentoonstelling Soot from the funnel zijn er meerdere werken
gemaakt met video:

Sheena Macrae: Odyssey (2006)
Het verhaal dat bij dit werk gaat klinkt goed.
Je neemt een beroemde film, haal die in stroken uit elkaar,
meng die stroken, orden ze, verwijder overtollige,
projecteer het resultaat als een hypnotisch schilderij.
Dat kwam er niet uit. Saai, langzaam,
slaperig maar niet door hypnose.

Erwan Maheo: Entre Gibraltar et les Dardanelles (2008)
Ik zag alleen de film. Papier en foto’s heb ik niet gezien.
Ook hier is het idee goed.
Je vader vaart. Maakt van alles mee.
Geheimzinnig. Je hebt een film van het avontuur.
Je leest boeken die raakvlakken hebben met het
,vermeende, leven van je vader.
Alle ingredienten voor een droom.
Alles wat ik zag was een onduidelijke film.

Christophe Terlinden: Reve a la saauce Britannique (2008)
Hier heb ik wat foto’s van.
Daar kom ik later nog een keer op terug.
Maar erg positief was ik hier ook niet over.

Maar dan Harald Hund & Paul Horn: Dropping furniture.
Letterlijke vertaling: “meubels laten vallen”.
Op het internet zijn ze haast onvindbaar.
Wat je vind is nauwelijks relevant voor hun werk.

Maar het werk in Lokaal01 was heel bijzonder.
Een projectie in de hoek van de zaal.
Twee maal een nagenoeg dezelfde projectie van dezelfde kamer.
In deze kamer laat men met veel lawaai (letterlijk)
en vertraagd huisraad van boven naar beneden vallen.
De kamer begint leeg.
Het laatste wat er valt is een soort aquarium.





Uit de folder:

In Dropping furniture krijgen de ‘dode’vallende meubelstukken
een verhalende en levende betekenis,
versterkt door de vertraging van het beeld en het intensieve geluid.



November music in Breda

Posted on by

Zaterdagavond heb ik de muziekavond bijgewoond die Lokaal01
in Breda hield in samewerking met onder andere November music:
Stick your spoon in the wall.

Het programma was als volgt:

1. violiste Marieke Berendsen, componist Bruno Nelissen

2. violiste Marieke Berendsen, componist Nico Sall
De naam van het stuk was “Interventio nonstopio”

3. violiste Marieke Berendsen, componist Peter Swinnen, dichter Jean Portante.
De naam van het stuk was “Point d’Appui”

4. pianist Jan Michiels, componist G. Ligeti: Etudes boek 1, 1 t/m 6
Dxc3xa9sordre / Cordes xc3xa0 vide / Touches blocquxc3xa9es / Fanfares / Arc-en-ciel / Automne xc3xa0 Varsovie

5. pianist Jan Michiels, componist L. v. Beethoven: Sonate opus 111

6. pianist Jan Michiels, componist G. Ligeti: Etudes boek 2,
En suspens / Fxc3xa9m / Galamb Borong / Lxe2x80x99escalier du diable

7. Improviserend gelegenheidstrio bestaande uit:
= Hilary Jeffrey (trombone)
= Frank Crijns (gitaar)
= Dirk Bruinsma (saxofoon)

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik op het gebied van klassieke muziek
en op het gebied van electronische muziek een absolute leek ben.
Maar dat neemt niet weg dat ik wel een impressie van de avond kan geven.
Ik heb foto’s gemaakt tijdens het concert.
Dat wil zeggen dat ik zoveel mogelijk dode momenten heb gekozen
om foto’s te maken zonder flitslicht.
Dan beinvloedt dat niemand.
De ruimte bij Lokaal01 is prima voor een beperkte groep luisteraars.
Maar dat heeft als effect dat je kort op de muzikanten zit.
Dat alles betekent dat mijn foto’s zeer “bewogen” zijn.

Zo ziet die ruimte er uit.



Als eerste stuk speelt Marieke Berendsen een stuk waarbij een sensor
aan de strijkstok de computer aanstuurt.
Op de foto is de witte snoer te zien die vanaf haar arm
naar de computer loopt.
Zo ontstaat er als het ware een duet van Marieke met de computer.
Uitgangspunt voor de componist bij het maken van het stuk
was de spanning die een muzikant ervaart bij het spelen van een stuk.
Die spanning bestaat uit: ken ik mijn stuk goed,
wie zit er allemaal naar mij te luisteren,
maak ik geen fout, enz.
Die spanning wordt bij de uitvoerster nog verhoogd
doordat het te spelen stuk erg langzaam gespeeld moet worden.
De strijkstok wordt heel langzaam bewogen over de snaren van het instrument.
Dat vraagt veel beheersing. Spanning.
Na afloop van het stuk wordt de componist nog geintervieuwd
maar als men begint over de quantum theorie, haak ik af.

Volgens mij werd er bij dit stuk ook met de stok van de strijkstok gespeeld.
Niet alleen met de haren.



Van het tweede stuk heb ik geen foto.
De violiste gebruikt nu naast de viool een aantal “pedalen”
die je normaal gesproken veelvuldig bij rock gitaristen ziet.
Die apparaten kunnen muziek vervormen.

Het derde deel is weer anders.
Hier doet een Franstalige dichter mee door een (aantal) gedicht(en)
voor te dragen tijdens de muziek.
Helaas in het Frans dus dat was aan mij niet besteed.
Dit stuk was veel dynamischer dan de voorgaande twee.

Overigens wordt in deze eerste drie stukken niet geimproviseerd.

Voor dat men met het stuk kon beginnen moest eerst
een technisch probleem worden verholpen.



Vervolgens pianomuziek.
Dit was voor mij het deel waar ik het meest van kon genieten.
Het was een soort Beethoven sandwich.
Eerst muziek van Gyxc3xb6rgy Sxc3xa1ndor Ligeti, dan Beethoven, dan nogmaal Ligeti.
Prachtig was te horen dat de muziek van de romantische componist Beethoven
niet zonder verwantschap is met avantgarde componist Ligeti.
Op de volgende foto plaatst Jan Michiels de muziek op de piano.



Vervolgens stelt een trio zich op.
Improvisatie met electronische muziek wordt dan het thema.
Maar eerst even opstellen, nou ja even…….



Op de foto hierboven zien we dat gitarist Frank Crijns
wel 10 van die pedals opstelt.
De improvisatie gaat gepaard met ‘traditionele’ popmuziek vervormers
(zoals bij de gitaar) maar daarnaast ook door electronische muziek
die door een apparaat (computer?) wordt gegenereerd.
Er wordt met de hele ziel en zaligheid gespeeld.



Met name de trombonemuziek vond ik qua techniek lijken op de manier
waarop Kimmo Pohjonen muziek met zijn accordeon maakt.
Dat wil zeggen dat alle manieren waarop lucht door of langs het instrument
kan gaan benut wordt om muziek te maken.
Qua sfeer vond ik de trombonesollo’s sterk lijken op Mark Isham.
Alleen de trombone in combinatie met gitaar en saxofoon leidde
tot een heel ander geluid.

Een leerzame avond, genoten van al het nieuwe.
Genoten van al het oude.