Project 3, afgerond

Gisteravond de kast op zijn plaats terug gezet.
Vanochtend de lades en de deuren terug geplaatst.
Daarmee is project 3 tot een succesvol einde gekomen.
De kast ziet er weer als nieuw uit.



Hier nog zonder deurtjes en lades.





En dan nu compleet nieuw.

Rhodos



Olijfolie:
De tamelijk arrogante, misschien is het beter te zeggen: zelfingenomen, hostes
van Skytours (?) hield een inleidend verhaal.
Daarin waarschuwde ze voor de vele olie die in het Griekse eten zit.
Dat daar je maag van streek van kon raken.
Blijkbaar zijn er dus nog steeds Nederlanders
die menen dat je van olijfolie last kunt krijgen
en die daarvoor nog gewaarschuwd dienen te worden.

Project 3, fase 2

Vandaag is de kast voor de tweede maal gelakt.
Hij ziet er goed uit.
Een hoop van de beschadigingen zijn aan het oog onttrokken.



Toch zien we nu met het blote oog een streep
die er na de eerste verflaag nog niet was.
Morgen nog eens bekijken bij daglicht en als de verf helemaal gedroogd is.

Project 3, fase 2

Gisteren was ik een dag vrij.
L. ook en die heeft die dag gebruikt om onder andere de kast
in de grondverf te zetten.
Dat is prima gelukt.
Eerst nog even naar de Prxis/Gamma/Karwei enz.







Aan het eind van de middag (vandaag)
kon de kast dus zijn eerste laklaag ontvangen.
We zijn heel tevreden over het resultaat zover.
Morgen de laatste (?) laklaag.





Singelloop

Op mijn web log van eergisteren stond:

Ik was hiermee de 604de loper die binnenkwam van de 950 deelnemers
aan deze trimloop.


Niet goed gekeken (?), heb ik inmiddels begrepen.
De krant had ook een andere uitslag.
En de complete lijst zegt vandaag: plaats 613.
Die persoon die ik zag met 6 uur staat er niet meer bij vandaag.
Het aantal deelnemers blijkt nu 960 te zijn in plaats van 950.

Op een andere website: uitslagen.nl zie ik de volgende uitslagen.
Dit is inclusief mijn vorige deelnames:



Overigens staat hier weer een andere plaats omdat ze dit baseren
op de lijst met alleen mannen recreanten.
Bij Pro-run sta ik bij de mannen recreanten op de 376ste plaats.
(Bruto/netto tijd?)
Kortom, je kunt kiezen.

Legende van de kristallen schedels

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.Macabere obsessie.De 19de eeuw was een periode met een diepe fascinatiecoor schedels en skeletten in Europe.Tijdesn de regeerperiode van Louis Napoleon (1852-1870),maakte Franse fotograven stereoscopische foto’s (diableries)van voorstellingen met skeletten: vergadering met de duivelen andere bijzondere titels.Een tweede generatie schedel kwam tevoorschijn in de Parijse winkelvan Boban in 1881 (levensgroot, met een verticaal gat).De schedel is ongeveer 15 centimeter hoog.De beschrijving in de catalogus vermelde geen vindplaatsen noteerde de schedel apart van de Mexicaanse antiquiteiten.Boban noemde het een meesterwerk van het bewerkenvan edelstenen en noemde het uniek in de wereld.Ondanks het feit dat het een uniek voorwerp was verkocht de schedel niet.Dus toen Boban in 1885 terugkeerde naar Mexico stad, na 16 jaar,nam hij de schedel met zich mee.Hij stelde hem ten toon met een verzameling echte, menselijke schedelsin zijn winkel die hij “Museo Cientifico.” noemde.Volgens lokale geruchten probeerde Boban de kristallen schedelte verkopen aan het Nationaal Museum van Mexico als een Azteeks voorwerp. Hij zou dit samen met Leopoldo Batres geprobeerd hebben die alsofficiele regeringstitel had: beschermer van pre-Spaanse monumentenMaar de museumcurator ging er van uit dat het om een glazen vervalsing gingen weigerde het voorwerp te kopen.Vervolgens noemde Batres Boban een fraudeur en beschuldigde hemvan het smokkelen van antiquiteiten. In juli 1886 verhuisde de Franse antiquer zijn museumzaken enverzameling naar New York.Daar hield hij later een veiling met duizenden archeologische voorwerpen,koloniale Mexicaanse manuscripten en een verzameling boeken.Tiffany en Co kochten de kristallen schedel daar voor $950.Tien jaar later verkocht Tiffany de schedel aan het British museumvoor dezelfde prijs.Interessant genoeg stond in de catalogus van Boban voor de veilingvan 1886 nog een kristallen schedel.Een kleinere, beschreven als afkomstig uit ‘de vallei van Mexico’.Het staat vermeld met een kristallen hand. Die hand stond beschreven als Azteeks.Van beide voorwerpen is nu geen spoor meer over. Lees verder

Rhodos



Tyrokafteri: feta cheese melted, olive oil, vinagar pepper, spicey.

Zo stond dit gerecht beschreven op de menukaart.
Heerlijk.
Ook op het web is het bekend:

Op Smulweb bijvoorbeeld:



Of op Griekserecepten.startpagina.nl/prikbord:



Uitslag Singelloop

De officiele uitslag van de Singelloop is binnen.
Het komt er op neer dat ik 9,82 kilometer per uur gelopen heb.
De snelste loper had trouwens voor dezelfde afstand
slechts de helft van de tijd nodig.
De langzaamste loper drie kwartier.
(Ik zal de persoon die na 6 uur en 13 minuten nog binnenkwam
maar niet meerekenen. Daar zal wel iets anders mee mis gegaan zijn.
Ik was hiermee de 604de loper die binnenkwam van de 950 deelnemers
aan deze trimloop.

De uitslagen website is trouwens verschrikkelijk traag.
Daar moeten ze eens iets aan doen.



100.000 pagina's!

Ik verwacht vandaag dat de 100.000-ste pagina van mijn weblog bekeken wordt.
Dat is een nieuw record.
Vorig jaar had ik 25.000 bekeken pagina’s in het hele jaar.
Ik verwacht dat ook het aantal bezoekers dit jaar wel op 100.000 uitkomt.
Maar zover zijn we nog niet.
Zie hieronder de webstatistieken:



Project 3, fase twee

We hebben gisteren niet stil gezeten.
Fase twee van project 3 is ingezet.
Nadat de deuren en lades geverfd zijn,
(1 achterkant van een la moet nog 1 keer geverfd worden)
hebben we de kast weer uit elkaar gehaald.
Vervolgens op latten en plastic gezet.
Afgeplakt en schoongemaakt.
Hij is nu klaar om gegrond te worden en opniew zwart geverfd te worden.
De reden voor deze make-over is, dat de kast in de jaren dat we hem hebben,
nogal beschadigd is geraakt.
Vooral bovenop bleek hij niet bestand tegen water.
Wel raar want je zou denken dat zo’n plastic laag waterdicht is.
Maar dat is dus niet het geval.

Hier een paar foto’s van de voorbereidingen:











Waar een paar oude plinten al niet goed voor zijn.

Rhodos, dag 3

De teksten zijn de dag na het bezoek aan Lindos en Rhodosstad geschreven.
Deze log gaat over het derde deel van 9 september 2008.



Gisteren gegeten bij Taverne Khaliva.
Goed, lekker eten.
De Tzatziki was boers, recht toe recht aan.
De hete feta was prima !
Ook de stifado was lekker.
De moussaka was prima, niet te kruidig,
mooie bechamelsaus.
Leuk in een eigen stenen bakje klaargemaakt.
Minpunten:
– de rose op de kaart was er niet;
– ze hadden ook geen baklava.

Dat de baklava er niet was vertelde de ober pas
na het serveren van de Griekse koffie.
Die zou ik niet genomen hebben zonder baklava.
44 Euro.



Op de terugweg van Lindos naar Ixia rij je langs Rhodos stad.
Een goede gelegenheid om de acropolis die hier gevonden is te bezoeken.
Je kunt hem haast niet missen.





De tempel van Apollo Pythios.

Ook bij de volgende serie foto’s dienen we in gedachten te houden
dat Italiaanse ‘archeologen’ in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw
hier hun best gedaan hebben om de vindplaatsen te restaureren.



De tempel met een beperkt aantal pilaren.

Uit een werkstuk op het internet:
(http://www.scholieren.com/werkstukken/462: Werkstuk Grieks Delphi)

Apollo was actief in Parnassos.

…..Dat de plaats toen Pytho heette, wordt nog geschreven door de Griekse dichter Homerus. Volgens de mythe werd de draak, met de naam Pytho, die in deze bergstreek huisde, door Apollo Delphinios verslagen. Waarna Apollo zijn rituele feesten overbracht van Kreta naar deze plaats, die sindsdien Delphi heette. Apollo werd hier vereerd als Apollo Pythios. De naam Pytho vind je ook terug in de naam van de priesteres, de Pythia. Deze vrouw van eenvoudige afkomst, kwam op de drievoet van Apollo te zitten…..






Theater van recente tijd.


Stadion.


Met veel zitplaatsen.


Later op de middag maar nog steeds warm.




Oude stenen.

Ik ga graag naar ‘oude stenen’ kijken.
En daar waren er heel wat van.
Volgens sommige mensen maak ik van iedere oude steen een foto.
Dat is niet waar.
Maar een mooie oude steen verdient aandacht.







Mijn voeten, zonder sandalen, na een eerste dag zon.

Project 3, fase 1 ten einde

Omdat het vandaag open huizen route was
moest de eerste fase van project 3: de deuren en de lades, af zijn.
Dat hebben we ook gehaald en vandaag hebben
we de deuren en lades teruggezet.
Een front van een la moet er nog af vanwege de achterzijde
die nog 1 maal geverfd moet worden.

Is het geen plaatje?



Kunstvaria



Andrea Mantegna, La Crucifixion, 1457 – 1459.


Wat te doen zonder Wikipedia:

Andrea Mantegna

Andrea Mantegna (Piazzola sul Brenta (provincie Padua), circa 1431
– Mantua, 13 september 1506) was een Italiaanse kunstschilder.

Leven
Mantegna begon als leerling van Francesco Squarcione in Padua.
In 1453 trouwde Mantegna met de dochter van de Venetiaanse schilder
Jacopo Bellini.
In 1460 werd Mantegna benoemd tot hofkunstenaar
van de Gonzaga familie, de heersers van Mantua.

Werk
Mantegna is een van de schilders uit de renaissance
en gebruikt dan ook in zijn werk veel klassieke elementen.
Mantegna is daarbij bexc3xafnvloed door Donatello.
Het gebruik van perspectief door Mantegna is voor die tijd magnifiek.
Ook de anatomie van het menselijk lichaam kende hij goed,
en hij was tevens in staat de moeilijke techniek
van de verkorting in beeld te brengen.
Zoals alle schilders uit zijn tijd schilderde Mantegna
ook veel bijbelse taferelen,
waarbij hij als achtergrond echter vaak Romeinse gebouwen gebruikte.
Bekend in dit verband is het fresco in een Paduaanse kerk
waar Sint-Jacobus afgebeeld wordt op weg
naar de plaats van de terechtstelling.
Zijn werelds werk was humoristisch.
In de plafondschildering in de Camera degli Sposi
in het Palazzo Ducale van Mantua schilderde hij bijvoorbeeld
een open koepel waardoor engeltjes en andere personen
door naar beneden kijken in de kamer eronder.
Ook de muurschilderingen in deze kamer,
die de Gonzaga familie afbeelden, zijn bijzonder.





Andrea Mantegna, La Rxc3xa9surrection, 1457 – 1459.






Andy Warhol, Liza Minnelli, 1979.


Daar is hij weer.





Edvard Munch, Vampire, 1894.


Dit schilderij van Munch kende ik niet.
Het is misschien nog wel mooier dan ‘De Schreeuw’.





Erwin Olaf, Hope – TheKitchen, 2005.


Nederlandse fotograaf.
Doet veel in reclame en veel geensceneerde foto’s zoals hierboven.
Er is altijd een vervreemdende sfeer op zijn foto’s te zien.
Bijzonder.





Gerhard Richter, 4, 16, 64, 256, 1024 Farben, 1974.






Jean-Baptiste-Camille Corot, Houses near Orleans, 1830.






John Singer Sargent, Dolce Far Niente, 1907.


Een van mijn persoonlijke favourieten.
Prachtig hoe de kleuren er altijd zo fris uitzien.
Volgens mij wordt dat veroorzaakt door het vele wit en andere
contrastkleuren in het schilderij.
Het is erg opvallend en terug te vinden in heel veel werk van hem.





M. C. Escher, Encounter, 1958.


Vandaag een groot aantal Nederlandse kunstenaars in het overzicht.
Ik vermoed dat dit de eerste Escher is op mijn web log.





Mark Rothko, Untitled, Mural for end wall, 1959.


Dit is een van de muurschilderingen die Rothko maakte
voor het Seagram gebouw in New York.
In dit gebouw was een groot restaurant: The Four Seasons.
Zijn schilderingen zouden dit restaurant opfleuren.
Ze hebben er niet gehangen maar zijn door Rothko gegeven
aan Tate Modern in London (onder bepaalde voorwaarden).
De werken kwamen aan in London op de dag van zijn zelfmoord.





Pablo Picasso, Arlequin, 1909.






Pierre-August Renoir, Les Vignes xc3xa0 Cagnes, 1908.


De wijngaarden van Renoir.





Tanya Kozin, Man dreaming, 2008.






The dying lion, Assyrian, 645 xe2x80x93 640 voor Christus.


De stervende leeuw, gemaakt gedurende de regeerperiode van Ashurbanipal.
Deze Assyrische vorst wordt genoemd in be Bijbel.
Volgens het web:

De laatste in de lange rij van Assyrische veroveraars, Ashurbanipal was niet alleen een verwoed jager en een geweldig krijger, maar ook een groot bouwheer en bevorderaar van wetenschap en literatuur. Dankzij hem hebben beschikken wij over een onschatbare voorraad kleitabletten met spijkerschrift uit de tijd van de Soemerixc3xabrs.






Vincent van Gogh, Arles, The sower, november 1888.






Vincent van Gogh, Arles, The sower, juni 1888.




Open huizen route

Gisteravond zijn de voorbereidingen bij ons begonnen.
Inmiddels staat alles opgesteld en is het huis aan de kant.
Eerst wat van de voorbereiding laten zien:





Als je nu bij ons gebouw komt aanrijden
kun je het volgende bord zien:





Ook het bellentableau wijst je naar het juiste huisnummer.



In de lift verdere verduidelijking.



Dan nog een bescheiden pijl in de gang om dan….



…..bij onze voordeur aan te komen.

Franciscus

Het Zonnelied (Italiaans: Cantico del Frate Sole)

Wees geloofd, mijn Heer met al Uw schepselen
vooral door broeder zon,
die de dag brengt en ons beschijnt;
schoon is hij :en stralend in grote luister:
van U, Allerhoogste, ons een gelijkenis.





Franciscus schreef dit gebed aan het einde van zijn leven
vermoedelijk in de lente van het jaar 1225,
toen hij zwaar ziek lag in San Damiano
en de pijnlijke tekenen van stigmata vertoonde.
Het Zonnelied bezingt de schepping in termen van broeder en zuster.
Opmerkelijk is dat hij in het loflied niet alleen de mooie aspecten
van de schepping weergeeft,
maar ook ziekte en zelfs dood een plaats
in het leven van de christen weet te geven.

Breda Photo 2008

Vandaag de rest van Breda Photo 2008 zoals ik afgelopen zondag
heb ervaren en gezien.

Ik begon mijn tocht bij KOP.
De tentoonstellingsruimte aan de Speelhuislaan.
Daar maakte ik de volgende foto’s van het werk
van Sjoerd Knibbeler
Zijn foto’s getuigen van heel veel humor.
Geen dijenkletsers maar gewoon leuk.





Vervolgens ben ik bij de buren gaan kijken: IDFX/Electron.
Normaal gesproken ook een bioscoop van cultfilms.
Deze periode een van de podia voor Breda Photo 2008.
De tentoonstelling van Claudia Reinhardt vond ik heel bijzonder.
De serie heet ‘Killing me softly’.
Deze fotograaf heeft zelfmoordscenes van bekende en minder bekende
publieke figuren gereconstrueerd.
Zelf speelt ze steeds de hoofdrol.
De foto’s hangen in een grote ruimte terwijl alle gevallen
van zelfmoord kort beschreven worden in projecties op de grond.
Mooie foto’s, mooi opgezet.
Proficiat!


Claudia Reinhardt: zicht op de tentoonstellingsruimte.


Claudia Reinhardt: voorbeeld van 1 foto.

Van de website van Claudia Reinhardt komt de volgende tekst bij die foto:

clara immerwahr
1870-1915

deutsche Chemikerin
und Pazifistin. Ihr
Ehemann Fritz Haber
entwickelte das
Giftgas, das im Ersten
Weltkrieg eingesetzt
wurde. Clara Immerwahr
erschoss sich aus
Protest und Ohnmacht
mit der Dienstwaffe
ihres Mannes im Garten
ihres Hauses.

Vervolgens ben ik in de Grote Kerk van Breda geweest.
Daar was een fotoboekpresentatie en interview met
Marieken Verheyen.
Een boek dat precies past bij het thema van deze manifestatie.
Verder op zijn een paar van haar foto’s te zien.
Hopelijk wordt dan meer duidelijk.

In het Chassepark, een open ruimte die een paar jaar geleden is ontstaan
op een plaats waar vroeger de Chassekazerne was.
Daar staan veel vergrootte foto’s buiten opgesteld.
Een mooi gezicht en afgelopen zondag goed bezocht.




Sommige foto’s zijn heel groot.

In het Chasseepark een grote serie foto’s van Martin Parr.
Wikipedia, de Engelse versie dan, biedt weer uitkomst:

Martin Parr (born 23 May 1952 in Epsom, Surrey)
is a British documentary photographer,
photojournalist and collector.
He is known for his photographic projects
that take a critical look at modern society,
specifically consumerism, foreign travel and tourism,
motoring, family and relationships, and food.

Martin Parr is een Engelse fotograaf die voor Magnum werkt
en bekend is door zijn kritische blik op onze samenleving.
Vooral het overdadig consumeren, toerisme, reizen,
motor rijden, familie en relaties en voedsel zijn thema’s voor hem.

In Breda een serie foto’s over vooral toerisme.




Kijk eens wat dichterbij.


Nog wat dichterbij.


PIG is Engels voor varken.


Let eens op al die kleuren in de Keukenhof (?).






Marieken Verheyen.

De serie heet Elsewhere.
En de web site leert ons:

In foto en tekst documenteert Elsewhere
de betovering en de benauwenis van het uitzicht.

Uitzichten in de thuislanden van migranten
xe2x80x93 Bosnixc3xab, Ghana, Indonesixc3xab, Marokko xe2x80x93
constrasteren in dit boek met Nederlandse uitzichten.
De beelden worden aangevuld met Nederlandse visies
op het uitheemse en uitheemse visies op Nederland.











En foto’s zijn er overal te vinden.
Dit was nog maar een beperkte tocht door Breda.
Gaat dat zien!